Speech at the Türkiye Diyanet Foundation International Goodness Awards Ceremony
Recep Tayyip Erdoğan · President of Turkey
- Context
- Erdoğan addressed the Türkiye Diyanet Foundation's International Goodness Awards Ceremony in Istanbul on March 13, 2016, marking the foundation's 41st anniversary.
- Main themes
- Türkiye Diyanet Foundation anniversary, international goodness awards, humanitarian service and altruism, religious education and scholarships, global outreach of Turkish religious institutions, brotherhood and solidarity, Syrian refugee children's education, Islamic scholarship and encyclopedia, goodness as a force for change
- Duration
- ~30 min
- Words
- 3,593
- Sentences
- 184
- Readability
- 54
- Grade
- 10.6
- Syntax
- 2.99
- Vocabulary
- 2.28
Translated from Turkish
The broad sphere of national life a sentence belongs to. Every sentence has an Arena, so it is the denominator the other indices are read against.
Other184 sentences in 67 paragraphs
Dear Mr. President,
Valuable administrators of the Turkish Religious Foundation,
Honorable President of the Grand National Assembly of Turkey,
Our Deputy Prime Minister,
Our Members of Parliament,
Valuable members of our religious community,
Esteemed guests, ladies and gentlemen;
I greet you with my warmest feelings, with longing and affection, esselamü aleyküm ve rahmetullahi ve berekatühü. I say welcome to all our guests who have honored us with their presence at our program, coming from all corners of the world, to our Istanbul, to our Turkey.
Today, I would like to thank the Turkish Religious Foundation, which has brought us together on such a meaningful occasion, and the administrators of our Foundation and the Religious Affairs Organization. Our Turkish Religious Foundation, one of the most important foundations in our country, is celebrating its 41st anniversary today. I wish for the 41st year of our Foundation to be blessed, and I say 41 times maşallah.
Since March 13, 1975, I congratulate everyone who has contributed to the growth and development of the Turkish Religious Foundation, reaching new geographies beyond our national borders. I pray for mercy from Allah for those who have passed away. I express my gratitude on behalf of myself and my nation to all those who have contributed from the members of the Foundation and benefactors until today, and to those who will contribute in the future.
I am very pleased to be in the presence of this distinguished community that believes in the power of goodness to change the world and confirms this with its actions and projects, and to breathe in this atmosphere of brotherhood and solidarity.
As we have just seen together on the screen, we see that the qualities that make a person human, the noble values that sustain their existence, are still standing tall. These stories tell us that despite the disheartening scenes we encounter every day, the spirit of selfless giving and altruism is still very much alive. The saying "A person is the remedy for another person" takes on flesh and blood in these stories of goodness. As Yunus says, "I have taken on flesh and blood, I appeared as Yunus."
The recipients of this year's International Goodness Awards are:
The 7th President of Sudan, my dear brother Abdurrahman Swar Ez-Zeheb;
Our hero Mehmed, who disregarded his own life to save another, İsmail Ertem;
Dr. Cemile Mahmut, the protector of those in need, refugees, and those seeking shelter;
Dr. Mads Gilbert, the dear friend of Gaza and Palestine;
Susan Carland, who builds a barrier against evil with goodness, whose story and memory were just shared by our esteemed President of Religious Affairs;
Övgü Sinem Buğan, Yüsra Betül Medik, and Kübra İlicepınar, who initiated the "After Leyla" movement to help children in need;
And Osman Gerem, who dedicated his life to the poor and the needy in Şanlıurfa, I sincerely congratulate him on behalf of myself and my nation.
You are healing our common wounds with your sacrifices, efforts, and selfless work. I believe that the seedlings of goodness you plant around the world will continue to bear fruit for a long time.
Dear brothers and sisters,
Although the Turkish Religious Foundation is often identified with our Presidency of Religious Affairs, it is actually an institution that has grown with the support and ownership of our nation and has reached this point. With 1,000 branches and activities spread across 135 countries, the Religious Foundation stands by those in need without discrimination of faith, origin, or region. I would like to particularly emphasize that I follow with appreciation the efforts of our Foundation to expand education and religious services, as well as its activities carried out with the mission of goodness both in our country and around the world.
Our Foundation, which has brought a distinguished center of knowledge like İSAM and a magnificent work like the Islamic Encyclopedia to our country and all of humanity, deserves recognition for its services in the revival of our civilization. I consider the 44-volume Islamic Encyclopedia, a product of 30 years of effort, as one of the most magnificent cultural treasures of the Republic era.
Our Foundation provides scholarships and educational assistance to 24,000 students from both domestic and international backgrounds, and it is capable of accommodating nearly 6,300 students in its dormitories and homes. I see the service provided to our brothers, children, and young ones who have been brought to our country from abroad to receive theological and imam hatip education as very, very important.
Lastly, I would like to thank you for the "I am aware, I am with you" campaign launched for the children of our immigrant brothers coming from Syria, and for the educational opportunities provided to 13,000 students within this framework.
Our Foundation has completed and delivered 61 imam hatip high school buildings to our Ministry of National Education, and the Quran courses aimed at memorization that it supports continue as truly beneficial services.
With 316 million lira in aid provided in the last 5 years, the Turkish Religious Foundation ranks among the leading civil society organizations in our country in this field.
I see the construction of mosques, Quran courses, religious offices, and educational centers, which began with the first mortar laid at the Kocatepe Mosque in 1975, as a hallmark of our Foundation.
I expect the uninterrupted continuation of services related to these places of worship and educational buildings, which have reached nearly 3,500 in our country and over 100 abroad. The ongoing mosque constructions, Quran courses, and madrasah constructions, renovations, and furnishings across a wide geography from Central Asia to South Asia, from Palestine to Crimea, are services that we must pay close attention to.
We laid the foundation of the Namazgah Mosque in Tirana, the capital of Albania, together with our President, and we hope to open it soon. The Hoca Ahmed Yesevi Mosque in Kazakhstan is progressing rapidly. Now, on April 2, we will hopefully be in the United States, where we will inaugurate the magnificent complex built on 65 acres of land in Maryland...
Today, children, youth, and women are among the groups we must prioritize and invest in. Our foundations have serious responsibilities in raising our students as moral, patriotic, and beneficial individuals to humanity. In this period when terrorist organizations are lying in wait, we must take greater care of our children, youth, and young girls.
We cannot remain passive while parallel structures use the guise of "service" and "dedication" to exploit our generations for their own dirty purposes. We cannot be indifferent to the efforts of those who divide the community and incite discord among its members. We cannot stand by while this understanding turns mothers against their children and children against their parents. While nurturing the new generations both materially and spiritually, we must also be extremely vigilant against these centers of evil.
Of course, one thing stands out here; we expect our Religious Foundation to work in collaboration with our Ministry of National Education and the Presidency of Religious Affairs to further expand its efforts with this understanding. I hope that the services carried out in line with principles such as justice, benevolence, compassion, and righteousness will continue forever.
Look, I would like to share a small incident experienced by our President of Religious Affairs to illustrate the importance of the work being done: During a meeting, Muslim leaders who came from Cameroon to our country presented a list of 16 demands to our President of Religious Affairs. Our President said, "I cannot do all of these, just tell me one, and I will try to fulfill it." The addressee, which is very significant, points to the last item on the list. This request is for our President of Religious Affairs to visit their country in his robe and turban and embrace the Muslims there. We have not seen a President of Religious Affairs in our country who walks around in his robe and turban for years.
Our President asks, "With so many issues at hand, is the visit so important for you?" The answer is very surprising; the addressee says, "You cannot know how difficult it is to live as a minority as a Muslim. When you come to our country like this, it will be seen that we are not without a protector." Following this, our President of Religious Affairs goes to Cameroon at the first opportunity, and while going to the mosque to lead the Friday prayer with our Ambassador there, he asks those around him, "How many people are there where we are going?" The people next to him say, "Sir, 30,000 people are waiting for you." Indeed, when they arrive at the mosque, which is a small place of worship, they see that tens of thousands of people have lined up in the desert behind them waiting for them.
After the prayer, a 90-year-old elder comes and says to our President, "Alhamdulillah, today the Kusseri Expedition has been completed." -Until that moment, even our President had not heard of the Kusseri incident- he asks, "What is the Kusseri Expedition?" The elder replies: "There is a place called Kusseri between us and Chad, your ancestors came as far as there, but they could not cross into these lands. We have been suffering from this for 400 years. Today, we thank Allah for the completion of the Kusseri Expedition."
Yes, with every service it provides, with every mosque it builds, with every imam it trains, and with every hand it extends to the oppressed and the wronged, our Religious Foundation completes a heart mobilization initiated by our ancestors. Today, every person and every community whose heart we win and whose prayers we receive will remember you and us with goodness for hundreds of years to come. Brothers and sisters, can there be a greater reward, a greater happiness than this?
Dear brothers and sisters,
Our civilization can also be expressed as a "institutionalized form of goodness." The understanding of foundations that is widely accepted and operational in many countries around the world originates from these lands. We must wholeheartedly embrace this civilization, which is based on the understanding of dedicating oneself to humanity and even all creatures, and working for the benefit of humanity and creatures. This magnificent civilization, which encompasses everything related to life and humanity, from the stranded to migratory birds, is one of the greatest legacies left to us by our ancestors.
Look at our history; our ancestors entered the places they went to, sometimes using their swords, but their permanence there was achieved by conquering hearts. Today, when you look at the Ottoman geography or the Seljuk geography, you will always see this truth.
Great statesmen like Alp Arslan, Kılıç Arslan, Saladin, Osman Gazi, Fatih, Kanuni, and Yavuz were raised on these lands. On the other hand, great souls like Mevlana, Yunus, Hacı Bayram-ı Veli, Akşemseddin, and Fuzuli also resonated from these lands.
I always say, in our civilization, the pen comes before the sword. We believe in the transience of the sword and the permanence of the pen, writing, and knowledge. The respect Fatih had for Akşemseddin and Yavuz had for İbn-i Kemal reflects the vision of civilization we possess, beyond the respect a statesman has for his teacher.
Even today, wherever you go, from the Balkans to North Africa, you will inevitably encounter an Ottoman work in the form of a bridge, mosque, madrasa, inn, bath, caravanserai, or market. While everyone else goes to the Middle East to exploit it for its oil, we went with our railroads, our water channels, our inns, our markets, and most importantly, with our culture of living together; that is our difference.
Recently, I visited four countries in Africa, and do you know what they all told me? "The West came to exploit our diamonds, to exploit our gold, to plunder our copper, but the Ottomans did not come to us like that; the Ottomans came to us differently. Now I see that you are doing the same things in your offers." We said, "We are here for that, we continue our struggle for that, and we are here for solidarity with you. But please understand us quickly. If you do not understand quickly, you will continue to lose." There is a problem here; they do not understand.
In Jerusalem, where peace is sought with a candle, we managed to live together with Muslims, Christians, and Jews, all members of different religions, in brotherhood and peace for centuries. Today, I see that the longing for peace that humanity needs resonates with the call of our civilization, and I believe in it.
Brothers and sisters,
Of course, in this period, the main responsibility falls on us. In a time when the world has lost its political, social, economic, cultural, and moral balance, and great upheavals are taking place, we must first hold firm to our own measures and values. If we get caught up in these upheavals and lose our direction, believe me, we will not only be the ones who lose.
Today, all brotherly societies that are writhing in the pains of a great transformation are looking to Turkey with hope, seeking a way out, and seeing us as their guide, seeing you as their guide. Wherever we turn, they want to turn in the same direction. They expect Turkey, which they see as the heir to this great civilization, to guide them as well. We have no right to disappoint either our own children or these people; we can never bear such a burden.
If we have opened our doors to the oppressed in Syria and Iraq, we did so because we are members of the civilization of goodness. We did not ask how many people would come; the West says, "We can take 300 people, we can take 500 people." Then what did they do? They put up barbed wire. "No, we will not take them. Turkey should give us a number, this many, that many." What number? There are currently 3 million people here, 3 million. And from now on, we are obliged to continue our open-door policy; we must take in those fleeing from bombs, no matter what, because the children of this civilization are obliged to do so.
These distressing events provide an opportunity for those who seek to cast all Muslims in a negative light and portray all Muslims as terrorists, but we will not give them that opportunity. This could be a project, it could be a process that has been deliberately prepared. Some may want to exploit the events for their own purposes. Our duty is to respond to this with the values of our civilization that embrace and encompass all of humanity.
The ancients say, "One cannot achieve perfection with bad means"; we cannot obtain correct results with wrong tools. We will fight against those who try to depict Muslims as terrorists and the Islamic world as the source of terror, murders, and conflicts with our own values. They may kill the innocent, but we will always stand by the innocent. They may establish a system of prosperity at the expense of billions of people's suffering, but we will never stray from justice. They may be willing to set the whole world on fire for their own interests, but we will stand by truth, mercy, compassion, and goodness.
Because our faith, our civilization, our history, and our culture command us to do so. What does our beloved Prophet say? "A Muslim is one from whose hand and tongue people are safe." That's it. In another hadith, it is also said, "A believer is one whom people feel secure regarding their lives and property." The framework has already been drawn here. No Muslim, no believer who receives this command can speak ill of the innocent, can raise a hand against the innocent, can cut the throat of the innocent, can shoot at the innocent, can drop bombs on the innocent.
There can be no ISIS where our civilization exists, there can be no Boko Haram. There can be no PKK, PYD, or YPG where our civilization exists. Similarly, there can be no Ku Klux Klan or Holocaust where our civilization exists.
If today the Islamic world is writhing in the pains of sectarian strife, political division, and social turmoil, we must first question ourselves. This means we are not able to make our voices heard enough, it means we are not able to fight for truth, reality, and justice enough. Starting from the individual to our institutions, we must collectively conduct this self-examination and embrace the responsibility that our civilization has placed upon us with both hands. Every moment we lose, we will have to witness the distance that evil travels against goodness, the distance that the oppressor travels against the innocent.
What did Ziya Pasha say in the past? "I roamed the lands of Islam, I saw all the ruins." If Ziya Pasha were to roam those same places today, he would probably say: "I roamed the lands of Islam, I saw flowing blood, I saw crying children, women, and the elderly." He would say this.
My brothers,
There is a saying, "Nature abhors a vacuum." Every place that our civilization and values leave empty is being filled by the ruthless, oppressive, divisive, heart-wrenching, bloodshed hands of others. In response, we will revive our civilization. We will do this by strengthening and spreading all the elements of our civilization, our foundations, and our foundation tradition. Thank God there are beautiful initiatives, there are beautiful works, we are getting better every day, and we will continue to improve. I believe that the Turkey Diyanet Foundation has a great mission in addition to its other services.
In accordance with our Prophet's command, "A Muslim is a brother to another Muslim; he does not oppress him, does not leave him helpless, does not insult him," we will rush to the aid of all our brothers and hold the hands of all our brothers. In terms of resources, let there be no concern, no worry, because this nation is, God willing, benevolent. Our nation sincerely supports every work done with sincerity, with heartfelt intentions, until the end. If necessary, they will allocate half of the food on their plate, every penny they save from their children's sustenance for these works, and they have done so and will continue to do so. As long as we embark on this path, as long as we commit ourselves to this path. The intention is good, the outcome will be good...
Dear brothers,
Our foundation civilization is indeed very strong, very widespread, but its measures are equally strict. Look, Kanuni Sultan Süleyman curses anyone who lays a hand on foundation property or neglects foundation work, saying, "May he be the one who desires it, may the overseers be his guardians, and may he have a share in hell." This work is that important... Our ancestors always said, "The eye of a cat that looks at a foundation with a sideways glance will be blinded," and they acted according to this principle. Many of our current foundations operate with the support and means of our nation.
Recently, we held an opening here, the opening of Vakıf Katılım. I mentioned at that opening; the General Directorate of Foundations owns 58% of Vakıfbank. Unfortunately, a mistake has persisted for many years. Now Vakıf Katılım has been established, and with the interest-free application of Vakıf Katılım, it will, God willing, transfer its profits to foundation services from now on, and will use them there, God willing. Interest-free economy is right here, that is why we have Vakıf Katılım. Every penny donated to these foundations must be measured and used with the meticulousness of a jeweler.
Let us not forget that "la galibe illallah," there is no victor but Allah. We are merely mortals who work with the strength, power, and means He has given us, on the path He has opened. Today we exist, we too can leave at any moment, we are travelers on the road. Is there a guarantee that we will stay here? No. Along with this, it is necessary to support, encourage, and assist those who carry out these services.
Our beloved Prophet (peace be upon him) said: "Whoever believes in Allah and the Last Day should either speak good or remain silent." As in all matters, we will maintain this measure regarding the activities of our foundations. While fighting against wrong, we will also support the right. I stand by everyone who uses the means obtained from this nation for this nation and this ummah within the measures I just expressed, both as an individual and as the President. I want this to be particularly known.
I believe that our Turkey Diyanet Foundation will continue its activities with this awareness for many more 41 years. I believe that our foundation, which operates for goodness and charity in our country and around the world, will fulfill the mission expected of it by raising its service standards higher every year.
I congratulate and celebrate once again our teachers who are the founders of our foundation. I once again congratulate everyone who has been deemed worthy of the goodness awards this year and wish them success in their endeavors. May God not deprive us of the good among us. May God give strength and support to everyone who works for goodness.
I greet you with love and respect, and I say may you be entrusted to Allah. Stay healthy.
The original Turkish. The tags above are read on the English translation's sentences.
Sayın Cumhurbaşkanı,
Türkiye Diyanet Vakfı’nın değerli yöneticileri,
Türkiye Büyük Millet Meclisi’nin Saygıdeğer Başkanı,
Başbakan Yardımcımız,
Milletvekillerimiz,
Diyanet camiamızın kıymetli mensupları,
Muhterem misafirler, hanımefendiler, beyefendiler;
Sizleri en kalbi duygularımla, hasretle, muhabbetle selamlıyorum, esselamü aleyküm ve rahmetullahi ve berekatühü. Dünyanın dört bir tarafından gelerek programımıza teşrif eden, iştirakleriyle bizleri şereflendiren tüm misafirlerimize, İstanbul’umuza, Türkiye’mize
hoş geldiniz diyorum.
Bugün bizleri böyle anlamlı bir tören vesilesiyle buluşturan Türkiye Diyanet Vakfımıza, Vakfımızın ve Diyanet Teşkilatımızın yöneticilerine teşekkür ediyorum. Ülkemizin en önemli vakıflarından olan Türkiye Diyanet Vakfımız, bugün 41. kuruluş yıl dönümünü
idrak ediyor. Vakfımızın 41. yılının hayırlı olmasını Rabbimden temenni ediyor, 41 kere maşallah diyorum.
13 Mart 1975’ten bu güne kadar Türkiye Diyanet Vakfı’nın büyümesine, gelişmesine, ülke sınırlarımızı aşarak yeni coğrafyalara ulaşmasına katkısı olan herkesi tebrik ediyorum. Ebediyete irtihal etmiş olanlara Allah’tan rahmet diliyorum. Vakıf mensuplarından,
hayırseverlerden bugüne kadar emeği geçenlere, bundan sonraki süreçte de emeği geçecek olanlara şahsım, milletim adına şükranlarımı ifade ediyorum.
Dünyayı iyiliğin değiştireceğine inanan, eylemleri, projeleriyle bunu teyit eden bu güzide topluluk karşısında bulunmaktan, bu kardeşlik ve dayanışma iklimini teneffüs etmekten büyük bir memnuniyet duyuyorum.
Biraz önce hep beraber izlediğimiz ekranda, insanı insan yapan hasletlerin, onu var kılan ulvi değerlerin halen dimdik ayakta olduğunu görüyoruz. Bu hikâyeler bize, her gün içimizi karartan manzaralara rağmen karşılıksız vermenin, diğergamlığın halen dipdiri
olduğunu anlatıyor. ‘İnsan, insanın şifasıdır’ sözü, işte bu iyilik hikâyelerinde de eteğe kemiğe bürünüyor. Diyor ya Yunus; “eteğe kemiğe büründüm, Yunus diye göründüm.”
Bu yılki Uluslararası İyilik Ödüllerinin sahipleri:
Afrika’nın merhamet öncüsü Sudan’ın 7. Cumhurbaşkanı aziz kardeşim Abdurrahman Swar Ez-Zeheb Beyefendiyi;
Bir canı kurtarmak için kendi canını hiçe sayan kahraman Mehmedimiz, Mehmetçiğimiz İsmail Ertem’i;
İhtiyaç sahiplerinin, mültecilerin, sığınak, çatı arayanların hamisi Doktor Cemile Mahmut Hanımefendiyi;
Gazze’nin, Filistin’in can dostu Doktor Mads Gilbert Beyefendiyi;
Kötülüğe iyilikle set kuran, az önce Saygıdeğer Diyanet İşleri Başkanımızın da onun hikayesini, hatırasını anlattığı Susan Carland Hanımefendiyi;
İhtiyaç sahibi çocukların yardım meleği “Leyla’dan sonra” hareketini başlatan Övgü Sinem Buğan, Yüsra Betül Medik ve Kübra İlicepınar hanımefendileri;
Şanlıurfa’da hayatını yoksullara, gariplere adayan Osman Gerem Beyefendiyi, şahsım, milletim adına gönülden tebrik ediyorum.
Sizler fedakarlıklarınız, gayretleriniz, özverili çalışmalarınızla ortak yaralarımıza merhem oluyorsunuz. Sizin ellerinizle dünyanın dört bir yanında dikilen o iyilik fidanlarının inşallah uzun süre meyve vermeye devam edeceğine inanıyorum.
Değerli kardeşlerim,
Türkiye Diyanet Vakfı, her ne kadar Diyanet İşleri Başkanlığımızla özdeşleştirilmiş olsa da, aslında milletimizin desteği ve sahiplenmesiyle büyümüş, bugünlere gelmiş bir kurumumuzdur. 1000 şubesi, dünyanın 135 ülkesine yayılan çalışmaları ile Diyanet Vakfı,
inanç, köken, menşei ve bölge ayrımı yapmadan ihtiyaç sahiplerinin yanında oluyor. Vakfımızın eğitim ve din hizmetlerinin yaygınlaştırılması gayretleri yanında, iyilik misyonuyla ülkemizde ve dünyanın her yerinde yürüttüğü faaliyetleri takdirle takip ettiğimi
özellikle belirtmek isterim.
İSAM gibi seçkin bir ilim merkezini, İslam Ansiklopedisi gibi muhteşem bir eseri ülkemize ve tüm insanlığa kazandıran vakfımız, medeniyetimizin yeniden inkişafı yolunda yaptığı hizmetlerle de takdiri hak ediyor. 30 yıllık bir emeğin ürünü olan 44 ciltlik
İslam Ansiklopedisi’ni de Cumhuriyet döneminin en muhteşem kültür hazinesi olarak değerlendiriyorum.
Yurt içinden ve yurt dışından 24 bin öğrenciye burs ve eğitim yardımı sağlayan vakfımız, yurtları ve evleriyle 6300’e yakın öğrenciyi barındırma durumunda bulunuyor. Özellikle yurt dışından vakfımız yardımıyla ülkemize getirtilip ilahiyat ve imam hatip eğitimi
alması sağlanan kardeşlerimize, evlatlarımıza, yavrularımıza bu verilen hizmeti çok ama çok önemli görüyorum.
Son olarak, Suriye’den ülkemize gelen muhacir kardeşlerimizin çocukları için hayata geçirilen ‘Farkındayım, yanındayım’ kampanyası ve bu çerçevede eğitim imkanı sunulan 13 bin öğrenci için ayrıca teşekkür ediyorum.
Bugüne kadar 61 imam hatip lisesi binasını tamamlayarak Milli Eğitim Bakanlığımıza teslim eden vakfımızın desteklediği hafızlığa yönelik Kur’an kursları da gerçekten çok hayırlı hizmetler olarak devam ediyor.
Türkiye Diyanet Vakfı, son 5 yılda yurt içinde ve yurt dışında yaptığı 316 milyon lira yardımla ülkemizin bu alanda önde gelen sivil toplum kuruluşları arasında yer alıyor.
1975 yılında Kocatepe Camii’nin temeline atılan ilk harçla başlayan cami, Kur’an kursu, müftülük, eğitim merkezi gibi dini hizmete yönelik kurumların inşasını adeta vakfımızın alametifarikası olarak görüyorum.
Bugüne kadar sayıları ülkemizde 3500’e yaklaşan, dışarıda da 100’ün üzerine çıkan bu ibadethane ve eğitim-öğretim binalarıyla ilgili hizmetlerin kesintisiz sürdürülmesini bekliyorum. Orta Asya’dan Güney Asya’ya, Filistin’den Kırım’a, Afrika’ya kadar geniş
bir coğrafyada süren cami inşaatları, Kur’an kursu, medrese inşaatları, tadilatları, tefrişatları da üzerinde hassasiyetle durmamız gereken hizmetlerdir.
Arnavutluk’un Başkentinde Tiran’da Namazgah Camii’nin temelini Sayın Başkanımızla beraber attık, inşallah yakında da açılışını yapacağız. Kazakistan’daki Hoca Ahmet Yesevi Camii hızla devam ediyor. Şimdi 2 Nisan’da inşallah Amerika Birleşik Devletleri’ndeyiz,
Maryland’da biten külliyenin, o muhteşem eserin inşallah açılışını yapacağız, 65 dönüm arazi üzerindeki muhteşem eser…
Günümüzde çocuklar, gençler ve kadınlar mutlaka kazanmamız gereken, özel önem vermemiz gereken kesimlerin başında geliyor. Öğrencilerimizin ahlaklı, vatanına ve milletine bağlı, insanlığa faydalı bireyler olarak yetiştirilmesi hususunda vakıflarımıza ciddi
görevler düşüyor. Terör örgütlerinin pusuda beklediği bu dönemde çocuklarımıza, gençlerimize, genç kızlarımıza daha fazla sahip çıkmalıyız.
Paralel yapıların ‘hizmet’ ve ‘adanma’ kılıfları altında nesillerimizi kendi kirli emellerine alet etmesine seyirci kalamayız. Ümmeti parçalayan, ümmeti birbirine düşürenlerin bu gayretlerine seyirci kalamayız. Anneyi evladına; evladı annesine babasına düşman
kılan bu anlayışa seyirci kalamayız. Yeni nesilleri maddi ve manevi olarak beslerken, bu şer odaklarına karşı da azami derecede dikkatli olmalıyız.
Tabii burada bir şey özellikle dikkat çekiyor; Diyanet Vakfımızdan bu anlayışla Milli Eğitim Bakanlığımız ve Diyanet İşleri Başkanlığımızla birlikte hareket ederek çalışmalarını daha da yaygınlaştırmalarını bekliyoruz. Adalet, ihsan, merhamet, istikamet
gibi ilkeler doğrultusunda yürütülen bu hizmetlerin ilelebet devam etmesini temenni ediyorum.
Bakınız, yapılan çalışmaların önemini göstermesi açısından burada sizlere Diyanet İşleri Başkanımızın bizzat yaşadığı küçük bir hadiseyi aktarmak istiyorum: Bir toplantı vesilesiyle Kamerun’dan ülkemize gelen Müslüman liderler, Diyanet İşleri Başkanımıza
16 maddelik bir talep listesi veriyorlar. Başkanımız diyor ki, “Bunların hepsini yapamam, bir tanesini söyleyin, onu gerçekleştirmeye çalışayım.” Bunun üzerine muhatabı, çok manidardır, listenin en son sırasındaki talebi işaret ediyor. Bu talep, -gerçekten
ben de dersimi çalışırken bayağı hüzünlendim- bu talep Diyanet İşleri Başkanımızın cübbesi ve sarığıyla ülkelerini ziyaret etmesi, oradaki Müslümanlarla kucaklaşması isteğidir. Biz yıllarca kendi ülkemizde cübbesiyle, sarığıyla dolaşan Diyanet İşleri başkanı
göremedik.
Başkanımız, “Onca meseleniz varken ziyaret konusu sizin için bu kadar önemli?” diye soruyor. Cevap çok şaşırtıcı, diyorki muhatabı, “Siz Müslüman olarak azınlıkta yaşamanın ne zor şey olduğunu bilemezseniz. Siz bu şekilde ülkemize geldiğinizde bizim sahipsiz
olmadığımız görülecek.” Bunun üzerine Diyanet İşleri Başkanımız ilk fırsatta hemen Kamerun’a gidiyor, oradaki Büyükelçimizle birlikte Cuma Namazını kıldırmak üzere camiye giderken çevresindekilere, “Gittiğimiz yerde kaç yüz kişi vardır?” diye soruyor. Yanındakiler
diyor ki, “Hocam, 30 bin kişi sizi bekliyor.” Gerçekten de camiye vardıklarında, tabi küçük bir mescit, ama gerisinde sahraya doğru saf tutmuş on binlerce insanın kendilerini beklediğini görüyorlar.
Namazdan sonra 90 yaşında bir ihtiyar geliyor ve Başkanımıza diyor ki, “Eelhamdülillah, bugün Kusseri Seferi tamamlandı. -Benim gibi o ana kadar Sayın Başkan da Kusseri olayını duymamış- soruyor, “Kusseri Seferi nedir?” İhtiyar şöyle cevap veriyor: “Bizimle
Çad’ın arasında Kusseri diye bir yer vardır, sizin atalarınız oraya kadar geldiler, ama bu topraklara geçemediler. Biz bunun acısını 400 yıldır çekiyoruz. Bugün Kusseri Seferi tamamlandığı için Allah’a hamd ediyoruz.”
Evet, Diyanet Vakfımız yaptığı her hizmetle, inşa ettiği her camiyle, imam hatiple, yardım eli uzattığı her mağdur ve mazlumla işte bu şekilde ecdadımızın başlattığı bir gönül seferberliğini tamamlamış oluyor. Bugün gönlünü kazandırdığımız, duasını aldığımız
her insan, her toplum, yüzlerce yıl sonra sizleri ve bizleri de işte böyle hayırla yad edecektir. Kardeşlerim, bundan daha büyük bir ödül, bundan daha büyük bir mutluluk düşünülebilir mi?
Değerli kardeşlerim,
Bizim medeniyetimiz bir yönüyle de ‘iyiliğin kurumsallaşmış hali’ olarak ifade edebileceğimiz bir vakıf medeniyetidir. Bugün dünyanın pek çok ülkesinde yaygın şekilde kabul gören, işlerlik kazanmış olan vakıf anlayışının kaynağı bu topraklardır. Kendini
insanlığa ve hatta tüm mahlukata vakfetme, insanlığın ve mahlukatın yararına çalışma anlayışı üzerine kurulu bu medeniyete bütün samimiyetimizle hep birlikte sahip çıkmalıyız. Yolda kalmışlardan göçmen kuşlara kadar hayata ve insana dair ne varsa her şeyi
içine alan bu muhteşem medeniyet, ecdadımızın bize bıraktığı en büyük miraslardan biridir.
Tarihimize bakın, bizim ecdadımız gittiği yerlere gerektiğinde kılıcını da kullanarak girmiştir, ama oradaki kalıcılığı gönülleri fethetmesi sayesinde olmuştur. Bugün Osmanlı coğrafyasına baktığınızda, Selçuklu coğrafyasına baktığınızda hep bu gerçeği görürsünüz.
Alp Arslan gibi, Kılıç Arslan gibi, Selahaddin Eyyubi gibi, Osman Gazi, Fatih, Kanuni, Yavuz gibi büyük devlet adamları bu topraklarda yetişmiştir. Öte yandan, Mevlana gibi, Yunus gibi, Hacı Bayram-ı Veli gibi, Akşemseddin gibi, Fuzuli gibi büyük gönül insanları
da yine bu topraklardan ses vermiştir.
Her zaman söylüyorum, bizim medeniyetimizde kalem kılıcın önünde gelir. Biz kılıcın geçiciliğine, kalemin, yazının, irfanın kalıcılığına inanırız. Fatih'in Akşemseddin'e, Yavuz'un İbn-i Kemal'e hürmeti, bir devlet adamına hocasına saygısının ötesinde sahip
olduğumuz o medeniyet tasavvurunun da yansımasıdır aslında.
Bugün dahi Balkanlar’dan Kuzey Afrika’ya, tüm buralara kadar, nereye giderseniz gidin karşınıza köprü olarak, cami olarak, medrese olarak, han olarak, hamam olarak, kervansaraylar olarak, çarşılar olarak mutlaka bir Osmanlı eseri çıkar. Herkesin sömürmek
için, petrolünü yağlamak için gittiği Ortadoğu’ya, biz demir yollarımızla gittik, su kanallarımızla gittik, hanlarımızla gittik, çarşılarımızla gittik, en önemlisi birlikte yaşama kültürümüzle gittik; bizim farkımız bu.
Geçen Afrika’nın 4 ülkesine gittim, hepsi de ne anlattı biliyor musunuz? “Batı bize elmaslarımızı yağlamak için geldi, altınlarımızı yağlamak için geldi, bakırlarımızı yağmalamak için geldi, ama Osmanlı bize öyle gelmedi, Osmanlı bize farklı geldi. Şimdi
baktım ki siz de tekliflerinizde aynı şeyleri yapıyorsunuz.” dedi. Biz de “Bunun için varız, bunun için mücadelemizi sürdürüyoruz ve bunun için de biz tam aksine sizinle bir dayanışma için buradayız. Ama bizi ne olur çabuk anlayın. Eğer çabuk anlamazsanız
yine kaybetmeye devam edeceksiniz.” dedik. Burada da bir sıkıntı var, anlayamıyorlar.
Bugün huzurun mumla arandığı Kudüs’te biz asırlarca Müslüman’ıyla, Hıristiyan’ıyla, Musevi’siyle tüm dinlerin mensuplarını kardeşlik içinde, barış içinde yaşatmayı başarmıştık. Bugün de insanlığın ihtiyaç duyduğu barış özleminin bizim medeniyetimizin çağrısına
yankısını bulduğunu görüyorum, buna inanıyorum.
Kardeşlerim,
Tabii bu dönemde asıl büyük görev yine bize düşüyor. Dünyanın siyasi, sosyal, ekonomik, kültürel, ahlaki, her bakımdan mihengini kaybettiği, büyük savrulmaların yaşandığı günümüzde, biz önce kendi ölçülerimizi, kendi değerlerimizi sağlam tutmamalıyız. Biz
de bu savrulmaların içine yuvarlanıp istikametimizi şaşırırsak, inanın kaybeden sadece kendimiz olmayız.
Bugün bir büyük dönüşüm sancıları içinde kıvranan tüm kardeş toplumlar, gözlerini Türkiye’ye dikmiş durumda, umutla çıkış yolu arıyorlar, rehber olarak da bizleri görüyorlar, sizleri görüyorlar. Biz nereye yönelirsek onlar da aynı tarafa yöneliyorlar, yönelmek
istiyorlar. Bu büyük medeniyetin günümüzdeki varisi olarak gördükleri Türkiye’nin kendilerine de rehberlik etmesini bekliyorlar. Ne kendi evlatlarımızı, ne de bu insanları hayal kırıklığına uğratmaya hakkımız yoktur, böyle bir vebali asla üstlenemeyiz.
Eğer biz sınırlarımıza dayanan Suriye’deki o mazlumlara, Irak’taki o mazlumlara kapılarımızı açtıysak, iyilik medeniyetinin mensupları olduğumuz için açtık. Kaç kişi gelecek diye sormadık, Batı ne yapıyor? “Biz 300 kişi alırız, biz 500 kişi alırız.” Diyor.
Sonra ne yaptılar? Dikenli telleri koydular. “Hayır, almayız. Türkiye burada bize rakam versin, şu kadar, bu kadar rakam.” Ne rakamı? Şu anda 3 milyon insan var burada, 3 milyon. Ve bundan sonra da yine biz açık kapı politikasıyla o bombalardan kaçan insanlar
ne olursa olsun biz onları almaya mecburuz, mahkumuz. Çünkü bu medeniyetin evlatları bunu yapmakla yükümlüdür.
Bu müessif olaylar, dünyanın kalanı nezdinde tüm Müslümanları töhmet altında bırakmaya, tüm Müslümanları terörist gibi göstermeye çalışanlara fırsat veriyor, ama biz onlara fırsat vermeyeceğiz. Bu bir proje olabilir, bu bilinçli olarak altyapısı hazırlanmış
bir süreç olabilir, birileri yaşananları istismar etmek, kendi emelleri için kullanmak istiyor olabilir. Bize düşen, buna karşı kendi medeniyetimizin o tüm insanlığı kucaklayan, kuşatan değerleriyle mukabele etmektir.
Kudema, yani eskiler, ‘kem aletle kemâlât olmaz’ derler; kötü vasıtalarla, yanlış araçlarla doğru sonuçlar elde edemeyiz. Müslüman’ı terörist, İslam dünyasını terörün, cinayetlerin, kavgaların kaynağı olarak göstermeye çalışanlara karşı kendi değerlerimizle
mücadele edeceğiz. Onlar masumları öldürebilir, biz daima masumların yanında yer alacağı. Onlar milyarca insanın mağduriyeti pahasına kendilerine bir refah düzeni kurabilir, ama biz asla adaletten ayrılmayacağız. Onlar çıkarları için tüm dünyayı ateşe atmayı
göze alabilir, biz hakkın, merhametin, şefkatin, iyiliğin yanında yer alacağız.
Çünkü bizim inancımız, bizim medeniyetimiz, bizim tarihimiz, bizim kültürümüz bize bunu emrediyor. Ne diyor sevgili Peygamberimiz? “Müslüman, elinden ve dilinden insanların selamette olduğu kişidir.” Bu kadar. Ayrıca bir başka hadiste de, “Mümin insanların
canları ve malları konusunda emin olduğu kişidir.” Çerçeve burada çizilmiş zaten. Bu emri alan hiçbir Müslüman, hiçbir mümin masumlara kötü söz söyleyemez, masumlara el kaldıramaz, masumların gırtlağını kesemez, masumlara kurşun sıkamaz, masumlara bomba atamaz.
Bizim medeniyetimizin olduğu hiçbir yerde DAEŞ olamaz, Boko Haram olamaz. Bizim medeniyetimizin olduğu yerde PKK olamaz, PYD olamaz, YPG olamaz. Aynı şekilde bizim medeniyetimizin olduğu hiçbir yerde Ku Klux Klan da olamaz, Holokost da olamaz.
Bugün İslam dünyası mezhepçilik fitnesinin, siyasi bölünmüşlüğün, sosyal çalkantıların sancısı içinde kıvranıyorsa, dönüp önce kendimizi sorgulayacağız. Demek ki yeteri kadar sesimizi duyuramıyoruz, demek ki yeteri kadar hakkın, hakikatin, adaletin mücadelesini
veremiyoruz. Fertten başlayarak kurumlarımıza kadar hep birlikte bu muhasebeyi yapmalı, medeniyetimizin bize yüklediği sorumluluğa dört elle sarılmalıyız. Kaybettiğimiz her an iyilik karşısında kötülüğün, masum karşısında zalimin fersah fersah mesafe kat edişini
izlemek durumunda kalırız.
Ziya Paşa geçmişte ne diyordu? “Dolaştım mülki İslam’ı, bütün viraneler gördüm.” Bugün Ziya Paşa aynı yerleri dolaşsa herhalde şöyle söylerdi: Dolaştım mülki İslam’ı, akan kanlar gördüm, ağlayan çocuklar, kadınlar, yaşlılar gördüm.’ Böyle derdi.
Kardeşlerim,
‘Tabiat boşluk kabul etmez’, böyle bir söz var. Bizim medeniyetimizin, değerlerimizin boş bıraktığı her yer başkalarının hoyrat, zalim, ayrıştırıcı, gönül yıkıcı, kan dökücü elleriyle dolduruluyor. Buna karşı medeniyetimizi yeniden ayağa kaldıracağız. Bunu
da medeniyetimizin tüm unsurlarıyla birlikte, vakıflarımızı, vakıf geleneğimizi güçlendirerek, yaygınlaştırarak yapacağız. Hamdolsun güzel hamleler var, güzel çalışmalar var, her geçen gün daha iyiye gidiyoruz, daha da iyi olacağız. Türkiye Diyanet Vakfı’na
diğer hizmetlerinin yanı sıra, işte böyle büyük bir misyon da düştüğüne inanıyorum.
Peygamberimizin, “Müslüman Müslüman’ın kardeşidir, ona zulmetmez, onu yardımsız bırakmaz, onu tahkir etmez.” emrine uygun şekilde tüm kardeşlerimizin yardımına koşacak, tüm kardeşlerimizin elinden tutacağız. İmkân konusunda, kaynak konusunda evvel Allah
en küçük bir endişemiz, endişeniz olmasın, çünkü bu millet evvel Allah iyilikseverdir. Milletimiz samimiyetle, ihlasla, kalpten gelerek yapılan her işin sonuna kadar destekçisi olur. Gerekirse tabağındaki yemeğin yarısını, çolunun çocuğunun rızkından arttırdığı
her kuruşu bu işler için tahsis eder, etmiştir ve bundan sonra da edecektir. Yeter ki bu yola revan olalım, yeter ki bu yola baş koyalım. Niyet hayır, akıbet hayır...
Değerli kardeşlerim,
Bizim vakıf medeniyetimiz, evet, çok güçlüdür, çok yaygındır, ama bir o kadar da ölçüleri serttir. Bakınız, Kanuni Sultan Süleyman vakıf malına el uzatana, vakıf işini ihmal edene, “Malik onun isteklisi, zebaniler denetçisi ve cehennem nasibi olsun.” diyerek
beddua ediyor. Bu kadar da bu iş önemli... Ecdadımız daima “Vakfa yan gözle bakan kedinin dahi gözü kör olur” der ve bu prensiple hareket etmişler. Bugünkü vakıflarımızın pek çoğu milletimizin desteğiyle, imkanıyla faaliyetlerini yürütüyorlar.
Geçenlerde burada bir açılış yaptık, Vakıf Katılım’ın açılışını yaptık. O açılışta da söyledim; Vakıfbank’ın yüzde 58’ine Vakıflar Genel Müdürlüğü sahip. Bunca yıldır maalesef bir yanlıştır gitti. Şimdi Vakıf Katılım artık kuruldu ve Vakıf Katılım’la birlikte,
Vakıf Katılım’ın faizsiz uygulamasıyla birlikte inşallah kârı bundan sonra vakıf hizmetlerine aktaracaktır, bunları oralarda inşallah kullanacaktır. Faizsiz ekonomi işte burada, onun için Vakıf Katılım. Bu vakıflara bağışlanan her kuruş, sağlanan her imkân
kuyumcu titizliğiyle ölçülüp biçilmeli ve kullanılmalı.
Unutmayalım ki, ‘la galibe illallah’, Allah’tan başka zafer sahibi yoktur. Bizler sadece onun verdiği güçle, kudretle, imkânla, açtığı yolda çalışan birer faniden ibaretiz. Bugün varız, her an biz de gidebiliriz, yolcu yolda gerek. Yani burada illa kalacağız
diye bir şey var mı? Yok. Bununla birlikte, bu hizmetleri yürütenleri de desteklemek, teşvik etmek, yardımcı olmak gerekiyor.
Sevgili Peygamberimiz (Aleyhissalatu vesselam) şöyle buyuruyor: “Allah’a ve ahiret gününe iman eden, ya hayır söylesin ya da sussun.” Her konuda olduğu gibi, vakıflarımızın faaliyetleri konusunda da bu ölçüyü muhafaza edeceğiz. Yanlışa karşı mücadele ederken
doğrunun da destekçisi olacağız. Bu milletten temin ettiği imkânları, biraz önce ifade ettiğim ölçüler içinde yine bu millet için, bu ümmet için kullanan herkesin hem şahsım olarak, hem Cumhurbaşkanı olarak sonuna kadar yanındayım. Bunun özellikle bilinmesini
istiyorum.
Türkiye Diyanet Vakfımızın daha nice 41 yıllar boyunca bu şuurla faaliyetlerine devam edeceğine inanıyorum. Ülkemizde ve dünyanın dört bir yanında iyilik için, hayır için faaliyet gösteren vakfımızın hizmet çıtasını her geçen yıl daha da yükselterek kendisinden
beklenen misyonu yerine getireceğine inanıyorum.
Vakıfımızın kurucuları olan hocalarımızı bir kez daha tebrik ediyorum, kutluyorum. Bu yıl iyilik ödüllerine layık görülen herkesi bir kez daha tebrik ediyor, çalışmalarında başarılar diliyorum. Rabbim iyileri aramızdan eksik etmesin. Rabbim iyilik için çalışan
herkese güç versin, kuvvet versin, yardımcısı olsun.
Sizleri sevgiyle, saygıyla selamlıyor, Allah’a emanet olun diyorum. Kalın sağlıcakla.