Speech at the 5th International Women’s Labor Meeting by HAK-İŞ
Recep Tayyip Erdoğan · President of Turkey
- Context
- Erdoğan addressed the 5th International Women's Labor Meeting organized by HAK-İŞ Confederation in Turkey on March 7, 2016, ahead of International Women's Day.
- Main themes
- Women's rights and dignity, women's labor, justice vs. equality, Islamic values and womanhood, trade union history, labor rights, urbanization and social change, human dignity, exploitation and oppression, HAK-İŞ confederation
- Duration
- ~27 min
- Words
- 3,224
- Sentences
- 164
- Readability
- 56
- Grade
- 10.3
- Syntax
- 2.89
- Vocabulary
- 2.12
Translated from Turkish
The broad sphere of national life a sentence belongs to. Every sentence has an Arena, so it is the denominator the other indices are read against.
Other164 sentences in 43 paragraphs
I greet you with my heartfelt feelings, with respect and affection.
I congratulate our HAK-İŞ Confederation, especially the HAK-İŞ Women's Committee, for organizing this meaningful gathering for the fifth time. I express my gratitude to all the women who demonstrate that they can exist in every area of life, that they can be productive, and that they can be successful through their efforts.
You are heroes who show that women can live in this country as individuals independent of all their other characteristics, as 'nisa', meaning human beings. At the same time, you are proof that women can take their rightful place in life with their personality, identity, beliefs, and values, without being commodified or exploited solely based on their gender. I salute the struggle you have undertaken for women to be able to exercise their rights as human beings, independent of their gender.
In our civilization, in our belief, in our culture, individuals are addressed not by their gender but as human beings, because in our view, a human being is the most honorable of all creatures.
Note that women's movements in the world have emerged in places where women are most degraded, most exploited, and most victimized. In a place where women are approached as human beings, there is no need for anything else to protect them.
Look at what the lover of truth says: "I have come to cast away the grudge of duality / In essence, I have come to be a human being. / Let me reign in the hearts of the wise, / In words, I have come to be a human being, / I have come to reveal my essence." That is, I have come to put my head on the line. Yes, the essence is to be human in both essence and words.
I believe that women will oppose an understanding that makes women open to all kinds of exploitation and abuse under the name of equality. The essence is to accept women as 'nisa', meaning human beings. Our book, the Quran, has dedicated a chapter to women. The Chapter of Women... Only then will we see that we have begun to discuss justice, not equality. Justice is a matter that concerns all people, regardless of gender, age, or status. Do not forget, where there are no women, there are no human beings.
For this reason, being a woman means being privileged from the outset. And a woman is not punished for giving birth; on the contrary, she is rewarded for giving birth. That is why, in our values, in our belief, paradise is not under the feet of fathers, but under the feet of mothers. That is why the feet of mothers are kissed; I have kissed them, and you should kiss them too.
Humanity must give women the value they deserve for their own future and survival. Anyone who wrongs women wrongs all of humanity. In fact, the struggle between the oppressed and the oppressor is as old as human history. Today, isn't the injustice between the North and South of the world a different reflection of the same struggle? Therefore, our stance in this struggle is clear. Just as we stand with the oppressed against the oppressors everywhere in the world, we are also fully alongside all women who fight for justice, dignity, and rights.
Dear ladies, my sisters;
In our civilization and history, labor is sacred. For this reason, it is commanded that the rights of those who work be given before their sweat dries. We have very strong institutional structures regarding respect for labor and the protection of the rights of workers and producers. In this regard, the guild organization is indeed a very unique and important institution. Similarly, our foundation institution also has a function in protecting labor. In fact, in our history, there has been no distinction between master and apprentice, employer and employee in terms of labor; all have been part of the same system based on mutual respect, love, and fairness, according to their sweat, contribution, and skill.
When we look at the history of trade union struggles in the world, we see that it is built on a violent conflict of interests, in stark contrast to this system. The harsh working conditions that emerged with the industrial revolution led workers to organize in order to seek their rights, as there were no regulatory institutions or boards in place. Only after a difficult and bloody process did the effective results of this struggle begin to be seen after World War I. In the following years, trade union struggles continued to be negatively affected by economic crises and wars.
Today, although the organization model in our country is based on the West, I believe we need a union understanding that draws inspiration from our history and civilization. This approach is particularly important in terms of protecting women's labor in working life.
We know that today's Turkey, where 92% of the population lives in urban and district centers, is different from yesterday's Turkey, where 70% of the population lived in villages. We are certainly aware of the changes in women's roles in social life with the increase in urbanization. However, this does not mean that we will tolerate the exploitation, oppression, and marginalization of women.
For this reason, especially in the past 14 years, we have implemented very important regulations aimed at protecting the rights of workers, laborers, and employees, especially women. Starting from the Constitution, we have created a new legislative infrastructure that considers the rights of our women by thoroughly reviewing the regulations in laws and regulations from beginning to end. This did not exist before; we did this.
In the constitutional amendments of 2004 and 2010, we included provisions stating that women have the same rights as men and that measures to be taken for this purpose cannot be interpreted as contrary to the principle of equality. We said 'equal pay for equal work' and we put this into practice. We made special regulations to protect the rights of our women in the Civil Code, Labor Law, Penal Code, Income Tax Law, Municipalities Law, and Unemployment Insurance Law.
In 2010, during my tenure as Prime Minister, I issued a circular aimed at increasing women's employment. The Law on the Protection of the Family and the Prevention of Violence Against Women was accepted by the Parliament in 2012 and came into force. The Gender Equality Commission also began its activities within the Grand National Assembly of Turkey in 2009.
I believe that we have made the greatest progress in increasing the enrollment rates of girls in schools during the past period. My wife and I launched the "Let's Send Girls to School" campaign, and in Southeastern Anatolia, our girls were not being sent to schools; we initiated a project led by my wife on this issue. In 2002, the enrollment rate of girls in primary and secondary schools was 87%, and last year it rose to 96%. This rate also increased from 45% to 79% at the high school level. With conditional education assistance, we did not allow any family to deprive their children, especially their daughters, of education due to financial impossibilities.
In our country, in 2004, women's employment was at 20%, and by the end of 2014, this rate exceeded 30%. When the data is updated, I believe we will see that this rate has reached one-third as of today. These developments show that the incentives implemented in women's employment are beginning to yield results.
We see a similar development in women's participation in politics. In our Parliament formed by the November 1 elections, the proportion of women is close to 15% with 81 female deputies. In the 2002 Parliament, this rate was not even 4.5%. Our sister Jülide Sarıeroğlu, who previously served as the President of the HAK-İŞ Women's Committee, is currently serving as a deputy from Ankara in the Parliament. Today, we have two female ministers in the Government. We just proudly listened to the new Chair of the Women's Commission, Fatma Hanım, and we also listened to Hacer Hanım from Bolu, who made a very emotional speech; I thank them for their representation capabilities.
Although we have not yet reached the desired level in municipalities where we have 4 female mayors at the provincial level, we see promising developments. The proportion of female faculty members in universities is quite advanced at 43%. The proportion of women among the personnel employed in public institutions also reaches 37%. We see that the proportion of women in senior positions is still quite low. We have one female deputy undersecretary, 2 female governors, and 32 female ambassadors. But I believe that progress will also be made in these areas over time.
On the other hand, very comprehensive and effective measures have been implemented to prevent violence against women. My wife and I have personally participated in campaigns on this issue, stating that 'violence against women is a betrayal to humanity.' From now on, I want to especially express that we will always stand by our women, you, in the struggle to protect their rights as nisa, as human beings.
Dear brothers and sisters,
We must all accept this reality openly and candidly: The burden on working women is increasingly growing. Because working women continue to fulfill their responsibilities within the family as mothers. Therefore, it is also very important to balance the role of women in working life with their responsibilities at home. In recent times, many regulations have been made in this regard. Support has been provided to working women through various regulations, from maternity leave to the expansion of nurseries in workplaces.
As someone who has received tremendous support from women at every stage of my political life, I believe that women should be effective not only in working life but also in social and political spheres. For this, we must provide all women, not just those who work, with the necessary opportunities to engage in activities related to their areas of interest. We have no hesitation or different thoughts on this matter.
At the same time, we see that some circles are trying to eliminate the differences, beauties, and privileges that make women women in the name of liberating them, according to their own definitions. We witness the reflections of this mentality in the posters and events prepared by some municipalities and political parties supposedly for Women's Day. This dark mentality, which brings everything foreign to these lands and presents it as 'here is a woman,' insulting women by belittling their beliefs and attire, is actually the greatest enemy of women. How can you discriminate against a woman based on whether she wears a headscarf or not? Can there be such a definition that if she wears a headscarf, she is not a woman, and if she does not wear a headscarf, she is a woman? This was done in this country for years. If she wore a headscarf, they did not let her into university, they did not let her into schools, they did not let her into government offices, they did not hire her; if she did not wear one, they did. This is discrimination itself; this is what they did. Thank God we changed this. Nisa, human... And we valued her because she is human, not because of her clothing.
What they understand by liberating women is to enslave them to their ideologies, to the world they have constructed in their minds. Those who, by severing women from their families, neighborhoods, societies, and values, leave them defenseless and label the exploitation of their labor and bodies as freedom are actually targeting our generations.
Last week, I was in four countries in Africa: Ivory Coast, Ghana, Nigeria, and Guinea... In these four countries, yes, I saw the exploitation of people. So, what about those who call themselves 'developed countries' in this world? Why do they not extend their hands here? Why do they not reach out to the children there and raise them? This is something that needs to be accounted for. That is why we say: The world is bigger than five. The United Nations Security Council is not fulfilling its duty. We do not accept a world that is trapped between the lips of just five countries as a free world. 191 countries are trapped between the lips of five countries, and they do whatever those five say. Just look at what is happening in Syria, what is happening in Iraq... Right now, there are 3 million people in my country, and we have spent 10 billion dollars on these 3 million people so far. These are the documented expenses; I am not talking about what NGOs and municipalities have done. They said, 'We will provide 3 billion euros in support,' four months have passed, and they still have not provided it. Prime Minister is currently in Brussels; I hope he returns with this money.
Look, on one hand, they say, 'No refugees should come.' Okay, but we are not sending refugees; look, they are coming by sea, and many of them, unfortunately, are dying. And so far, we have rescued nearly 100,000 refugees from the sea with our boats. But others have caused their deaths by inflating their boats. This is our difference; we look at people this way, while they look at them that way.
Yes, today we are facing a siege attempt that targets our generations with dangers far greater than those posed by attacks with guns and rifles; for this reason, every tool is being used, from television to the internet, from music to cinema, from fashion to architecture. We must all fight against this threat that directs our youth to chase after worldly pleasures like soulless corpses. The greatest source of power for terrorist organizations is this new generation profile. In this regard, both the separatist terrorist organization and the DAESH terrorist organization and the parallel state structure organization are fed from the same source.
Dear brothers and sisters, do not forget this: These operations will not stop as long as the separatist terrorist organization continues to terrorize in the Southeast, in the East, or anywhere in our country; this will continue until we achieve peace. Because we have taken and are taking all necessary measures against those who threaten the peace of our people.
Let me also say this: I believe that the other political parties in Parliament must take the necessary steps regarding those who enter this country and still terrorize without delay. I have said this several times,
I say it again, and I will continue to say it. Because the constitution is clear, the laws are clear. What they are doing is not a libertarian struggle; a struggle for freedom does not come with the killing of people. The price of all this, yes, is not entering Parliament with weapons. Right?..
So do you want to enter with weapons? Then here are the mandatory provisions of the constitution, the mandatory provisions of the laws; we will do what is necessary, and it will be done. You came and entered Parliament, fight your struggle democratically, fight with words, fight with pen, but if you say with weapons, sorry…
Those who impose the understanding of ‘I can do this, I can do that’ on this nation are enemies of both our women and our people. This issue is not a matter of lifestyle; on the contrary, this issue is about the future of our country and our nation. You know, we also say ‘a presidential system unique to Turkey,’ ‘a constitution unique to Turkey,’ and in this regard, we must develop and implement a model unique to Turkey. We do not have to express, defend, and realize women’s rights in the format and style of the West. We can take steps together that will strengthen the existence of women as a human being, an individual, a person by correcting the wrongs and completing the deficiencies in light of our own historical and cultural accumulation; believe me, this will be much more effective.
If there were genuine advocacy for women’s rights in the West, today, there would not be such silence regarding the deaths of hundreds of thousands of women and their children in Syria. Those who raise the alarm against the show videos posted by the terrorist organization ISIS, why do they ignore the innocent children and women slaughtered by Assad’s state terrorism? Why do they ignore the Bayırbucak Turkmen, the Arabs there, our brothers there, who are bombarded by Russian planes? Again, why are the lives lost in the dark waters of the Mediterranean and the Aegean, mostly consisting of women and children, not of concern to those who never stop talking about women’s rights and humanity?
Look, we have Turkmen, Arab, and Kurdish sisters among us who have come from refugee camps in our country. Each of these sisters is a close witness to the oppression and massacre that has been happening in Syria for the past five years. Those who are indifferent to their pain and tears have no meaning in talking about women’s rights, human rights. Those who leave women and children helpless with the barbed wire they have drawn at their borders, with the doors they have closed, and with the harshest police interventions, their sensitivity against ISIS shows in Syria does not convince us at all.
We know that they do not actually care about women, children, the oppressed, or the victims; their concern is different. We can neither look at the issue like them nor act like them. Our faith and our history do not allow such brutality, such inhumanity, such immorality. We will continue to stand by the oppressed and victims in every corner of the world, especially in Syria.
Dear brothers and sisters,
I just mentioned Africa; we have seen with our own eyes how difficult life is for the people in these countries, each of which has its own underground riches. The colonial order that boils with wealth beneath and poverty above in Africa is being applied much more severely today in Syria and all of the Middle East, North Africa. We will never accept this. Despite the betrayal of the victims in love with their executioners, we will fight to the end against this order that is sought to be established in the region. We will fight this struggle most of all for our women. Because they deserve a life worthy of human dignity, not a modern slavery system to which they will be surrendered in the name of liberation. With these thoughts, I congratulate you on the occasion of International Women’s Day, which will be celebrated tomorrow.
I express my gratitude to our HAK-İŞ Confederation, to the esteemed President and the members of the Board of Directors, and to the Women’s Committee for facilitating this beautiful gathering.
From here, I wholeheartedly greet our immigrant brothers and sisters in our country, as well as all the brave women of Syria and Iraq. I especially request all our guests who have come from abroad to convey our greetings to their countries and to our brothers and sisters living there.
I wish the International 5th Women’s Labor Meeting to be fruitful and extend my love and respect to all of you. Stay healthy.
The original Turkish. The tags above are read on the English translation's sentences.
HAK-İŞ Konfederasyonu’nun değerli Genel Başkanı,
HAK-İŞ ailesinin değerli mensupları,
33 farklı ülkeyi temsilen aramızda bulunan kıymetli misafirler,
Hanımefendiler, beyefendiler;
Sizleri en kalbi duygularımla, saygıyla, muhabbetle selamlıyorum.
HAK-İŞ Konfederasyonumuzu, özellikle de HAK-İŞ Kadın Komitesi’ni 5’inci defa düzenledikleri bu anlamlı buluşma için tebrik ediyorum. Emekleriyle hayatın her alanında var olabileceklerini, üretken olabileceklerini, başarılı olabileceklerini gösteren tüm kadınlarımıza
şükranlarımı sunuyorum.
Sizler, kadınların ‘nisa’, yani insan sıfatıyla, diğer tüm özelliklerinden bağımsız bireyler olarak bu ülkede yaşayabileceğini, kendi ayakları üzerinde durabileceğini gösteren birer kahramansız. Aynı zamanda sizler, kadının metalaştırılmadan, sadece cinsiyeti
kullanılarak istismar edilmeden kendi kişiliğiyle, kimliğiyle, inancıyla, değerleriyle hayatta hak ettiği yeri alabileceğinin de ispatısınız. Sizlerin kadının cinsiyetinden insan sıfatıyla sahip olduğu hakları kullanabilmesi yolunda verdiğiniz mücadeleyi saygıyla
selamlıyorum.
Bizim medeniyetimizde, bizim inancımızda, bizim kültürümüzde kişiler cinsiyetleriyle değil, insan sıfatıyla muhatap alınır, çünkü bizde insan eşrefi mahlûkattır, yani yaratılmışların en şereflisidir.
Dikkat ediniz, dünyada kadın hareketleri, kadınların en çok aşağılandığı, en çok istismar edildiği, en çok mağdur edildiği yerlerde ortaya çıkmıştır. Kadına insan sıfatıyla yaklaşılan bir yerde, onu korumak için başka hiçbir şeye ihtiyaç yoktur.
Bakınız ne diyor Hakk aşığı; “İkilik kinini içimden atıp / Özde ben bir insan olmaya geldim. / Taht kuralı ariflerin gönlüne, / Sözde ben bir insan olmaya geldim, / Serimi meydana koymaya geldim.” Yani başımı meydana koymaya geldim. Evet, aslolan özde ve
sözde insan olabilmektir.
Eşitlik adı altında kadının her türlü sömürüye ve istismara açık hale getirildiği bir anlayışa, herkesten önce inanıyorum ki kadınlar karşı çıkacaktır. Asıl olan, kadının nisa, yani insan sıfatıyla kabul edilmesidir. İşte kitabımız Kur'an-ı Kerim bir sureyi
nereye ayırmış? Kadına. Nisa Suresi… İşte o zaman eşitliği değil, adaleti tartışmaya başladığımızı göreceğiz. Adalet, erkek-kadın, çocuk-yaşlı demeden tüm insanları ilgilendiren bir sorundur. Unutmayınız, kadının olmadığı yerde insan da yoktur.
Bunun için kadın olmak, peşinen imtiyazlı olmak demektir. Ve kadın çocuk doğurduğu için cezalandırılmaz; tam aksine kadın çocuk doğurduğu için mükafatlandırılır. Onun için bizim değerlerimizde, bizim inancımızda cennet babaların ayakları altında değil, annelerin
ayakları altındadır. Onun için annelerin ayaklarının altı öpülür; ben öptüm, siz de öpün.
İnsanoğlu kendi geleceği için, kendi bekası için kadına hak ettiği değeri vermek mecburiyetindedir. Kadına haksızlık eden tüm insanlığa haksızlık etmiş olur. Esasen mazlumla zalimin mücadelesi, insanlık tarihiyle yaşıttır. Bugün dünyanın kuzeyiyle güneyi
arasındaki adaletsizlik aynı mücadelenin farklı bir yansıması değil midir? Öyleyse bizim bu mücadelede saffımız bellidir. Nasıl dünyanın her yerinde zalimlere karşı mazlumların saffındaysak, adalet için, onurları, haysiyetleri, hakları için mücadele eden tüm
kadınların da sonuna kadar yanındayız.
Sevgili hanımefendiler, kardeşlerim;
Bizim medeniyetimizde ve tarihimizde emek kutsaldır. Bunun için çalışana hakkının alın teri kurumadan verilmesi emredilir. Emeğe saygı duyulması, çalışanın, üretenin haklarının korunması konusunda çok güçlü kurumsal yapılarımız vardır. Bu bakımdan özellikle
ahilik teşkilatı gerçekten çok özgün ve önemli bir kurumdur. Aynı şekilde vakıf müessesemiz de bir yönüyle emeğin korunması işlevine sahiptir. Esasen bizim tarihimizde emek bakımından ustayla çırak, işverenle işçi arasında bir ayrıma gidilmemiştir, hepsi de
alın teri, katkısı, mahareti ölçüsünde aynı sistemin içinde karşılıklı saygı, sevgi ve hakkaniyet temeline dayalı olarak yer almıştır.
Dünyadaki sendikal mücadelenin tarihine baktığımızda ise, sistemin tam tersine, şiddetli bir çıkar çatışması üzerine kurulduğunu görürüz. Sanayi devrimiyle birlikte ortaya çıkan ağır çalışma şartları, ortada düzenleyici kurumlar ve kurullar olmadığı için
işçileri haklarını aramak amacıyla örgütlenmeye yöneltmiştir. Zorlu ve kanlı bir sürecin sonunda ancak Birinci Dünya Savaşı sonrasında bu mücadelenin etkin sonuçları görülmeye başlandı. Daha sonraki yıllarda da sendikal mücadeleler ekonomik krizler ve savaşlardan
olumsuz etkilenmeye devam etmiştir.
Bugün ülkemizde örgütlenme modeli Batıya dayansa dahi, ilhamını tarihimizden ve medeniyetimizden alan bir sendika anlayışına ihtiyacımız olduğuna ben inanıyorum. Bilhassa çalışma hayatında kadınların emeklerinin korunması bakımından bu yaklaşım çok önemlidir.
Nüfusunun yüzde 92’sinin il ve ilçe merkezlerinde yaşadığı bugünkü Türkiye’nin, nüfusunun yüzde 70’nin köylerde yaşadığı dünkü Türkiye’den farklı olduğu elbette biliyoruz. Şehirleşme yaşama oranının artmasıyla birlikte kadınların toplumsal hayattaki rollerinde
meydana gelen değişiminde elbette farkındayız. Ama bu durum kadının istismar edilmesine, sömürülmesine, ötekileştirilmesine müsamaha göstereceğimiz anlamına asla gelmiyor.
Bunun için özellikle geçtiğimiz 14 yılda genel olarak işçilerin, emekçilerin, çalışanların, özellikle de kadınların haklarını korumaya yönelik çok önemli düzenlemeleri hayata geçirdik. Anayasadan başlayarak, yasalardaki, yönetmeliklerdeki düzenlemeleri baştan
sona elden geçirerek kadınlarımızın haklarını gözeten yeni bir mevzuat altyapısı oluşturduk. Bu daha önceleri yoktu, bunları biz yaptık.
2004 ve 2010 yıllarındaki anayasa değişikliklerinde kadınların erkeklerle aynı haklara sahip olduklarını, bu amaçla alınacak tedbirleri eşitlik ilkesine aykırı olarak yorumlanamayacağına dair hükümlere yer verdik. ‘Eşit işe eşit ücret’ dedik ve bunu uygulamaya
biz koyduk. Medeni Kanun’da, İş Kanunu’nda, Ceza Kanunu’nda, Gelir Vergisi Kanunu’nda, Belediyeler Kanunu’nda, İşsizlik Sigortası Kanunu’nda kadınlarımızın haklarını koruyacak özel düzenlemeler yaptık.
2010 yılında Başbakanlığım döneminde kadın istihdamının arttırılmasına yönelik bir genelge yayımladım. Ailenin Korunması ve Kadına Karşı Şiddetin Önlenmesi Kanunu 2012 yılında Meclis’te kabul edilerek yürürlüğe girdi. Kadın- Erkek Fırsat Eşitliği Komisyonu
da 2009 yılında Türkiye Büyük Millet Meclisi bünyesinde faaliyete başladı.
Geçtiğimiz dönemde en büyük mesafeyi kız çocuklarının okullaşma oranlarının artırılmasında kat ettiğimize inanıyorum. Eşimle “Haydi kızlar okula” kampanyasını başlattık ve Güneydoğu Anadolu’da kızlarımız okullara gönderilmiyordu, bu konuda eşimin başını
çektiği bir çalışmayı başlattık. 2002 yılında ilkokul ve ortaokulda yüzde 87 olan kız çocuklarının okullaşma oranı geçtiğimiz yıl yüzde 96 seviyesine kadar yükseldi. Bu oran lise düzeyinde de yüzde 45’ten yüzde 79 düzeyine çıktı. Şartlı eğitim yardımıyla maddi
imkansızlıktan dolayı hiçbir ailenin çocuklarını, özellikle de kız çocuklarını eğitimden mahrum bırakmasına izin vermedik.
Ülkemizde 2004 yılında kadın istihdamı yüzde 20 düzeyindeydi, 2014 yılı sonunda bu oran yüzde 30’u geçti. Veriler güncellendiğinde, günümüz itibariyle bu oranın 3’te 1’lik düzeye ulaştığını göreceğimize inanıyorum. Bu gelişmeler kadın istihdamı konusunda
uygulamaya geçirilen teşviklerin sonuç vermeye başladığını gösteriyor.
Benzer bir gelişmeyi kadınların siyasete katılımında da görüyoruz. 1 Kasım seçimleriyle oluşan Meclis’imizde kadın oranı 81 milletvekiliyle yüzde 15’e yakındır. 2002 Meclis’inde bu oran yüzde 4,5 bile değildi. Daha önce HAK-İŞ Kadın Komitesinin Başkanlığını
yapmış olan Jülide Sarıeroğlu kardeşimiz de şu an Meclis’te Ankara Milletvekili olarak yer alıyor. Bugün Hükümette iki kadın bakanımız var. Az önce yeni Kadın Komisyonu Başkanı Fatma Hanımı iftiharla dinledik, arkadan Bolu’dan Hacer Hanımı çok duygulu bir
şekilde yaptığı duygusal konuşmayla ayrıca dinledik, bu temsil kabiliyetleri sebebiyle kendilerine teşekkür ediyorum.
İl düzeyinde 4 başkanımızın bulunduğu belediyelerde henüz arzu ettiğimiz yere ulaşamamakla birlikte, ümit verici gelişmelerin yaşandığını görüyoruz. Üniversitelerde kadın öğretim elemanı oranı yüzde 43’le oldukça ileri bir düzeydedir. Kamu kurumlarında istihdam
edilen personel içindeki kadın oranı da yüzde 37’yi buluyor. Üst düzey görevlerdeki kadın oranının henüz oldukça düşük olduğunu görüyoruz. Bir kadın müsteşar yardımcımız, 2 kadın valimiz, 32 kadın büyükelçimiz var. Ama zaman içinde buralarda da ilerleme sağlanacağını
düşünüyorum.
Diğer taraftan, kadına yönelik şiddetin önüne geçilmesi konusunda da çok yönlü ve etkili tedbirler hayata geçirildi. Bu konuda yürütülen kampanyalara, ‘kadına şiddet insanlığa ihanettir’ diyerek eşim de, şahsen ben de katıldık. Bundan sonra da bir nisa,
bir insan olarak haklarını koruma mücadelelerinde daima kadınlarımızın, sizlerin yanında yer alacağımızı özellikle ifade etmek istiyorum.
Değerli kardeşlerim,
Şu gerçeği hep birlikte ve açık yüreklilikle kabul etmek mecburiyetindeyiz: Çalışan kadının yükü giderek artıyor. Çünkü çalışan kadın aynı zamanda anne olarak aile içindeki sorumluluklarını da yerine getirmeye devam ediyor. Bunun için kadının çalışma hayatındaki
rolü ile evindeki sorumlulukları arasındaki dengeyi sağlamak da çok önemli. Son dönemde bu çerçevede pek çok düzenleme yapılmıştır. Doğum sonrası izinlerinden iş yerlerindeki kreşlerin yaygınlaştırılmasına kadar pek çok düzenlemeyle çalışan kadınlara destek
sağlanmıştır.
Siyasi hayatımın her safhasında kadınlardan çok büyük destek görmüş birisi olarak, kadınların iş hayatı yanında sosyal ve siyasi alanda da etkili olmaları gerektiğine inanıyorum. Bunun için sadece çalışanlara değil, tüm kadınlarımıza ilgi alanlarına yönelik
faaliyetleri yapabilmeleri için gerekli imkanları sağlamalıyız. Bizim bu konuda en küçük bir tereddüdümüz, en küçük farklı bir düşüncemiz yok.
Bununla birlikte, birtakım çevrelerin ısrarla kendi değimleriyle özgürleştirmek adına kadınları kadın yapan farklılıkları, güzellikleri, imtiyazları ortadan kaldırmaya çalıştığını görüyoruz. İşte bu zihniyetin yansımalarına bazı belediyelerin, birtakım siyasi
partilerin güya Kadınlar Günü için hazırladıkları afişlerde, etkinliklerde şahit oluyoruz. Bu topraklara yabancı ne varsa getirip ‘işte kadın’ diye sunan, inancını ve kılık kıyafetini aşağılayarak kadına hakaret eden bu karanlık zihniyet esasen en büyük kadın
düşmanıdır. Kadını başında örtü var, başında örtü yok diye ayırıma nasıl tabi tutarsın? Yani başında örtü varsa kadın değil, başında örtü yoksa kadındır; böyle bir tanımlama olabilir mi? Yıllarca bu ülkede bu yapıldı. Eğer başında örtü varsa üniversiteye almadılar,
okullara almadılar, örtü varsa devlet dairelerine almadılar, işe almadılar, yoksa aldılar. Ayrımcılığın ta kendisi bu, bunu yaptılar. İşte bunu hamdolsun biz değiştirdik. Nisa, insan… Ve insan olduğu için değer verdik, giyiminden, kuşamından dolayı değil.
Bunları kadını özgürleştirmekten anladıkları, kadını kendi ideolojilerine, kendi zihinlerinde kurdukları dünyaya köle yapmaktır. Ailesinden, mahallesinden, toplumundan, değerlerinden kopararak savunmasız bıraktıkları kadını emeği ve bedeniyle istismar etmenin
adını özgürlük koyanlar, aslında nesillerimizi hedef alıyorlar.
İşte geçen hafta Afrika’nın 4 ülkesindeydim; Fildişi, Gana, Nijerya ve Gine… Bu 4 ülke de evet insanlara yapılan sömürüyü gördüm. Peki, bu dünyada hani o ‘gelişmiş ülke’ olarak geçinenler var, niçin bunlar acaba buralara ellerini uzatmazlar? Niçin buralara
acaba ellerini uzatıp da oradaki yavruları, oralardaki çocukları ele alıp yetiştirmezler, neden? İşte bunun hesabını vermek gerekiyor. Onun için biz ne diyoruz? Dünya 5’ten büyüktür. Birleşmiş Milletler Güvenlik Konseyi görevini ifa etmiyor. Sadece 5 ülkenin
iki dudağının arasına sıkışmış bir dünyayı biz özgür dünya olarak kabul etmiyoruz. 191 ülke, 5 ülkenin iki dudağının arasına sıkışmış, onlar ne derse onlar onu yapıyor. İşte Suriye’de yapılanlar, Irak’ta yapılanlar.... Şu anda 3 milyon insan ülkemde ve bu
3 milyon insana şu ana kadar biz 10 milyar dolar harcadık. Bunlar faturalı olan; STK’ların, belediyelerin yaptıklarını konuşmuyorum. ‘3 milyar avro destek vereceğiz’ dediler, 4 ay geçti hala verecekler, hala. Sayın Başbakan şu anda Brüksel’de, temenni ederim
ki bu parayı alarak döner.
Bakın, bir taraftan ‘mülteciler gelmesin’ diyorlar. Tamam da, mültecileri biz göndermiyoruz ki, bak denizden geliyorlar ve bunların birçoğu da maalesef ölüyorlar. Ve biz şu ana kadar sadece denizlerden 100 bine yakın mülteciyi botlarımızla kurtardık. Ama
diğerleri botları şişleyerek onların ölümüne neden oldular. Farkımız bu, biz insana böyle bakıyoruz, onlar ise öyle bakıyorlar.
Evet, bugün topla, tüfekle yapılan saldırılardan çok daha tehlikesiyle nesillerimizi hedef alan bir kuşatma teşebbüsüyle karşı karşıyayız, bunun için televizyondan internete, müzikten sinemaya, modadan mimariye her türlü araç kullanılıyor. Gençlerimizi ruhsuz
bir ceset gibi sadece dünyevi hazların peşinde koşmaya yönlendiren bu tehdide karşı hep birlikte mücadele etmeliyiz. Terör örgütlerinin en büyük güç kaynağı işte bu yeni nesil profilidir. Bu bakımdan bölücü terör örgütü de, DAEŞ terör örgütü de, paralel devlet
yapılanması örgütü de aynı kaynaktan besleniyor.
Değerli kardeşlerim, şunu unutmayın: Bu operasyonlar Güneydoğu’daki, Doğu’daki, ülkemizin neresi olursa olsun bölücü terör örgütü bu terörü estirdiği sürece durmayacaktır, huzuru yakalayacağımız ana kadar bu devam edecektir. Çünkü insanımızın huzuruna kastedenlere
karşı gerekli her türlü tedbiri aldık, alıyoruz.
Şunu da söyleyeyim: Bu ülkede Parlamento’ya girip de hala terör estirenlere karşı da ben Parlamentodaki diğer siyasi partilerin bunlar hakkında atılması gerekli olan adımları da geciktirmeden atmalarının gereğine inanıyorum. Bunu birkaç kez daha söyledim,
yine söylüyorum, söylemeye devam edeceğim. Zira anayasa ortada, yasalar ortada. Bunların yaptığı özgürlükçü bir mücadele değildir, özgürlük mücadelesi insanların öldürülmesiyle gelmez. Bütün bunların bedeli, evet, silahla Parlamento’ya girmek değildir. Ya?..
Ha bunlara siz silahla mı girmek istiyorsunuz? O zaman buyurun anayasanın amir hükümleri ortadadır, yasaların amir hükmü ortadadır; bunun gereğini yaparız, iş olur biter. Geldin girdin Parlamentoya, demokratik şekilde mücadeleni ver, sözle ver, kalemle ver,
ama silahla dersen kusura bakma…
Bu millete ‘şöyle de yaparım, böyle de yaparım’ anlayışını dayatanlar, hem kadınlarımızın, hem de halkımızın düşmanıdır. Bu mesele hayat tarzı meselesi değildir; tam tersine bu mesele ülkemizin ve milletimizin geleceği meselesidir. Hani bir de ‘Türkiye’ye
özgü başkanlık’, ‘Türkiye’ye özgü anayasa’ diyoruz ya, işte bu konuda da Türkiye’ye özgü bir model geliştirmek ve uygulamak mecburiyetindeyiz. Kadın haklarını illa Batıdaki formatta ve üslupta ifade etmek, savunmak, hayata geçirmek zorunda değiliz. Kendi tarihi
ve kültürel birikimimiz ışığında yanlışları düzelterek, eksikleri tamamlayarak, kadının bir insan, bir birey, bir fert olarak varlığını güçlendirecek adımları hep birlikte atabiliriz, inanın bana böylesi çok daha etkili olacaktır.
Eğer Batıda gerçek anlamda bir kadın hakları savunuculuğu olsaydı, bugün Suriye’de 100 binlerce kadının çocuklarıyla birlikte hayatlarını kaybetmesine böyle sessiz kalınmazdı. DAEŞ terör örgütünün internete koyduğu şov amaçlı videolar karşısında ortalığı
ayağa kaldıranlar, neden Esad’ın devlet terörünün katlettiği masum çocukları ve kadınları görmezden geliyorlar? Rusya’nın uçaklarıyla bombardıman ettiği Bayırbucak Türkmenlerini, oradaki Arapları, oradaki kardeşlerimizi niçin görmezden geliyorlar? Yine çoğunluğunu
kadınların ve çocukların oluşturduğu Akdeniz’in ve Ege’nin karanlık sularında yitip giden hayatlar, ağızlarından kadın haklarını, hümanizmi düşürmeyenlerin niçin umurlarında değil?
Bakınız, aramızda ülkemizde mülteci kamplarından gelen Türkmen, Arap ve Kürt hanım kardeşlerimiz var. Bu kardeşlerimizin her biri 5 yıldır Suriye’de yaşanan zülüm ve katliamın en yakın şahitleridir. Onların acısına, gözyaşlarına duyarsız kalanların kadın
haklarından, insan haklarından bahsetmelerinin hiçbir anlamı yoktur. Sınırlarına çektikleri tel örgülerle, kapattıkları kapılarla, en sert polis müdahaleleriyle kadınları ve çocukları çaresizliğe terk edenlerin, Suriye’deki DAEŞ şovlarına karşı hassasiyeti
bize asla inandırıcı gelmiyor.
Biliyoruz ki, bunların aslında kadın diye, çocuk diye, mazlum diye, mağdur diye bir dertleri yok, onların derdi başka. Biz ne onlar gibi meseleye bakabiliriz, ne de onlar gibi davranabiliriz. İnancımız ve tarihimiz böyle bir hoyratlığa, böyle bir vicdansızlığa,
böyle bir ahlaksızlığa izin vermez. Sonuna kadar Suriye başta olmak üzere dünyanın her köşesindeki mazlumların, mağdurların yanında olmaya devam edeceğiz.
Değerli kardeşlerim,
Az önce Afrika’yı bahsettim; her biri ayrı yeraltı zenginliklerine sahip bu ülkelerdeki insanların nasıl zor bir hayat yaşadıklarını kendi gözlerimizle gördük. Altı zenginlik, üstü sefalet kaynayan Afrika’daki sömürge düzeni çok daha ağır bir şekilde bugün
Suriye’ye ve tüm Ortadoğu’ya, Kuzey Afrika’ya uygulanmak isteniyor. Biz buna asla rıza göstermeyeceğiz. Celladına aşık kurbanların ihanetine rağmen bölgede kurulmak istenen bu düzene karşı sonuna kadar mücadele edeceğiz. Bu mücadeleyi en çok da kadınlarımız
için vereceğiz. Çünkü onlar, özgürleştirilmek adına yeni bir köleliğe teslim edilecekleri modern kölelik düzenini değil, insan sıfatlarına layık bir hayatı hak ediyorlar. Bu düşüncelerle yarın kutlanacak 8 Mart Dünya Kadınlar Gününüzü tebrik ediyorum.
HAK-İŞ Konfederasyonumuza, Sayın Başkana ve Yönetim Kurulu üyelerine, Kadın Komitesine bu güzel buluşmaya vesile oldukları için şükranlarımı ifade ediyorum.
Buradan ülkemizdeki muhacir kardeşlerimiz başta olmak üzere, Suriye’nin ve Irak’ın tüm yiğit kadınlarını gönülden selamlıyorum. Toplantıya yurt dışından gelerek iştirak eden tüm misafirlerimizden ülkelerine, oralarda yaşayan kardeşlerimizi selamlarımızı
iletmelerini özellikle rica ediyorum.
Uluslararası 5. Kadın Emeği Buluşması’nın hayırlı olması temennisiyle hepinize sevgi ve saygılarımı sunuyorum. Kalın sağlıcakla.