Speech at the Ceremony for the Presentation of the Presidential Culture and Arts Grand Awards
Recep Tayyip Erdoğan · President of Turkey
- Context
- Erdoğan addressed a ceremony at the Presidential Complex on December 28, 2016, to present the Presidential Culture and Arts Grand Awards to distinguished Turkish figures.
- Main themes
- Culture and arts awards, Turkish cultural heritage, national identity, civilizational legacy, cultural independence, science and arts patronage, Ottoman and Seljuk history, cultural decline and revival, state recognition of artists, global dissemination of Turkish values
- Duration
- ~19 min
- Words
- 2,227
- Sentences
- 105
- Readability
- 47
- Grade
- 11.6
- Syntax
- 3.00
- Vocabulary
- 2.34
Translated from Turkish
The broad sphere of national life a sentence belongs to. Every sentence has an Arena, so it is the denominator the other indices are read against.
Other105 sentences in 37 paragraphs
Esteemed representatives of our cultural and artistic world,
Valued guests,
Ladies and gentlemen,
I greet you with my warmest feelings and respect. Welcome to the Presidential Complex, this revered place, the home of the nation. I congratulate our cultural, artistic, and scientific figures and their representatives, to whom we will present the 2016 Presidential Culture and Arts Grand Awards.
Everyone who contributes to Turkey's cultural, artistic, and scientific life provides immense service to this country. With these awards, we aim to express the gratitude of our state and nation to our cultural, artistic, and scientific figures, each of whom deserves recognition, appreciation, and thanks. Undoubtedly, their true place is in the heart, soul, and memory of our nation. The award we present is merely a testament to this loyalty.
The contributions of our cultural, artistic, and scientific figures to our country cannot be seen as lesser or inferior to services in other fields, from security to the economy, from health to sports. In fact, a country that cannot develop in the field of culture and art cannot truly be independent, or at least sustain its independence.
As a country, we must unfortunately acknowledge that we have not fully grasped this reality. There is much distance to cover, not only in nurturing new values but also in conveying the values we possess on a global scale and ensuring that large masses recognize and are influenced by them. As the Presidency, we are awarding these prizes purely to appreciate and encourage our cultural, artistic, and scientific figures, without falling into any obsession, based on the saying, "skill is subject to appreciation."
We have now gathered these evaluations, which were previously conducted in a scattered manner by various public institutions, under the auspices of the Presidency, making it the highest and most prestigious award of the state. I hope these awards will serve to introduce our values primarily to our own people and, together with them, to the whole world.
This year's Presidential Culture and Arts Awards, as was just mentioned but I will also state, are awarded in the field of literature to Mr. Mustafa Kutlu; -I wish him healing from God- in the field of history to Professor Dr. Kemal Karpat; in the field of music to Professor Dr. Erol Parlak; -of course, he has placed an important burden on us with his statements, so our YÖK President should prepare accordingly, and hopefully, we will take steps towards establishing a music university- in the field of cinema to Mr. Şener Şen; and in the field of traditional arts to Mr. Feridun Özgören.
The recipient of the loyalty award is the esteemed scholar, the late Ordinary Professor Dr. Süheyl Ünver. I also thank you for reminding us of our work regarding the notebooks during my tenure as Mayor, as my teacher just mentioned. I remember and I have truly taken great pride in that. Because these were indeed unparalleled works, and as a mayor, being able to present these unparalleled works to society at that time gave us a unique strength. I congratulate our cultural, artistic, and scientific figures and their representatives who have received awards.
Dear friends, dear brothers and sisters;
We have a history of nearly a thousand years, with 200 years of Seljuk, followed by 600 years of Ottoman, and nearly a century of Republic experiences, and our civilizational heritage encompasses a much older and broader geography. Similarly, we have a vast cultural basin extending from Central Asia to Europe. Moreover, our geography, one of humanity's oldest settlements, has a very rich history within itself. As a nation, we sit atop this magnificent history, culture, and civilization heritage.
The place we have reached after 200 years of uninterrupted struggle for survival and various quests is the understanding of "the future rooted in the past." As is known, the matters of culture, art, and science are not values that can be produced and destroyed in an instant; there must be a very old and strong accumulation behind them.
On the other hand, we also know this truth: If you do not have a solid economic, military, and political power, you will struggle to sustain, develop, and disseminate your culture, art, and science, and you may even face a completely opposite fate. This truth applies to both the fine and popular culture and arts. You cannot preserve your folk songs while losing your Turkish art music. You cannot keep your syllabic poetry alive while forgetting your Divan poetry. You cannot preserve your calligraphy and illumination arts while burying your wood, copper, carpet, and kilim arts in history. Because each cultural and artistic work nourishes and sustains the others. Once regression begins, once collapse starts, none can remain outside of it.
Dear brothers and sisters;
As Turkey, as the Turkish nation, we have unfortunately partially experienced such a disaster, and we are still experiencing it. The traumas we have faced consecutively over the last two centuries have focused us so intensely on our survival issue that we have not been able to allocate enough time or energy to other matters.
As a result, while establishing our new state from the outside, we preferred what I believe to be a wrong strategy in the field of culture and art, just like in many other areas. In an era where communication opportunities have developed and become widespread, we certainly cannot confine ourselves to a glass dome, we cannot freeze and leave ourselves at a point in history; mutual interaction will inevitably occur.
But we have conducted this interaction unilaterally. Along with other fields, I regret to say that we copied and imitated in culture and art, and moreover, we did so poorly. Instead of developing what belongs to us and ensuring the interaction I just mentioned, we could not even take ownership of what already existed. In the end, we faced the danger of becoming a country and society that has nothing to say to the world, neither in essence nor in form.
This does not mean that nothing has been done until today. Of course, many beautiful, important, and commendable cultural and artistic products have been produced, and scientific activities have been carried out. But all of these have remained in a very limited area, and let alone reaching the world, they have struggled to reach even our own society.
The dynamism of life leaves no area empty. If you do not take ownership of your own architecture, if you do not present a vision and model in this direction, you will find yourself condemned to shanties, ugly concrete buildings, and, as we have seen recently, modern-looking piles of steel and glass. And the theses of the people we discuss and converse with tire us so much, so much, that you reach a point of exasperation. Because the only thing is; money, money, money… If you cannot build the ground to produce your own literature, your own cinema, your own music, your own plastic arts, you cannot go beyond a narrow cultural and artistic climate that is stuck in a space that has not been institutionalized with individual efforts. Unfortunately, these bitter realities confront us in all their nakedness wherever we turn our heads.
On this occasion, I want to repeat once again the truth I have expressed on various occasions before in your presence: Turkey's last 14 years are filled with historical success stories in many areas, from infrastructure to the economy, from foreign policy to health.
There are certainly shortcomings and disruptions, but the projects implemented and the results achieved are truly pride-inducing. I am extremely saddened that we have not reached the desired level in just two areas. One of these is education, the other is culture and art.
I believe that in the upcoming period, we must prioritize these two areas at the very top of our agenda. A development that is not solidified with education and fortified with culture and art will lead us to tastelessness, lovelessness, and darkness. Indeed, we are experiencing the pains of this in every field.
Valued guests;
Each of our cultural, artistic, and scientific figures, to whom we will present awards today, holds great significance for our country. These values, who have achieved truly important successes in their fields, are guiding stars for future generations.
Our teacher Mustafa Kutlu, who cannot be with us due to illness, has sometimes described people, our people, the people of Anatolia in his stories by saying "the good do not die," and sometimes by saying "my futile life." Every person, with their idealist, their failures, their villagers, their scholars, their good and bad, finds a place for themselves in the stories of our teacher Mustafa Kutlu. The main subject of these works is the quests of people swept away by the changes and modernity we experience. In short, we say how fortunate we are that our teacher Mustafa Kutlu exists and has written.
Once again, I wish him healing from God.
Professor Dr. Kemal Karpat, to whom we will present the award on his behalf due to his distance, is one of our scholars who best narrates the political history of our country. Our teacher has worked to understand and narrate the events from the Ottoman period to the present, producing truly lasting works. Unlike those who try to construct history according to their ideologies, our teacher Karpat has approached, examined, and written about the period he worked in with a meticulousness that sheds light on today and the future. I wish him healing.
For Professor Dr. Erol Parlak, it would be appropriate to say, "he has dedicated his life to folk songs." Here is a life that began at the age of 5-6 and developed in this way... He has truly become a professor of folk music, not just in a casual sense, but as someone who has worked both informally and formally in this field.
The folk songs he collected from the Anatolia he roamed for years and the techniques he discovered have enriched our cultural life. With his words, "We did not lose Neşet Baba, we recorded him in history," he has also shown his loyalty to his master. His mastery of the şelpe technique and the flavor in the bozlak songs he sings are unforgettable.
Is there a need to describe Şener Şen? He has already spoken, speaks, and hopefully will continue to speak through his works. It is impossible for a scene in Turkish cinema to come to mind without Şener Şen. He possesses the ability to portray very different characters that very few masters in cinema have. Transitioning from Badi Ekrem in Hababam Sınıfı to Baran in Eşkıya, from Züğürt Ağa to Kabadayı is not easy, and it certainly has not been easy. Of course, he also has a theater journey, which is a performance that deserves recognition in its own right. In my opinion, his most important feature is his ability to embody the average person of this country with his comedy and drama.
Another cultural and artistic monument to whom we will present the award from afar is Feridun Özgören. He is like a one-man army with his work in various fields of traditional arts. His passion for ebru art and Sufi music has turned into a gain for our country. Our master, who plays many musical instruments, not only plays but also makes them, has brought forgotten musical instruments back into our artistic life, and he evaluates his accumulation as a frontier lord in America.
We remember with mercy and longing our loyalty award recipient, Ordinary Professor Dr. Süheyl Ünver. May God have mercy on him. Our teacher, one of the last Ottoman gentlemen, has made significant contributions to the revival of our traditional arts such as calligraphy, illumination, miniature, and binding. We will never forget his efforts in recording, classifying, and passing on our historical and cultural heritage to future generations. Although he was a medical doctor, he has earned an unforgettable place in the hearts of our nation with his contributions to our cultural life. The effects of our teacher, who is a true cultural person and friend with his personality, continue even after a long time since his passing. I once again wish him mercy from God.
Valued guests;
I believe that the days are near when we will be spoken of worldwide with our own cultural, artistic, and scientific works, and when we will influence the whole world. We can reach the permanent and eternal by blending culture and art with knowledge and wisdom. For this, we need not the obsessive intellectuals who look down on their nation from above, but truly free-thinking, yet at the same time, intellectuals who are at peace with their own history and nation. Just like our other crises, we can only overcome the crisis of cultural, artistic, and scientific production in this way.
As President, I support all efforts made in this direction and will continue to do so.
With these feelings, I once again congratulate our cultural, artistic, and scientific figures and their representatives who have received awards. On behalf of myself and my nation, I express my gratitude to our teachers, artists, and cultural figures who add value to our country and nation with their knowledge, efforts, and productivity. I greet you with love and respect, and I wish you to stay healthy.
The original Turkish. The tags above are read on the English translation's sentences.
Kültür sanat dünyamızın kıymetli temsilcileri,
Değerli misafirler,
Hanımefendiler, beyefendiler,
Sizleri en kalbi duygularımla saygıyla selamlıyorum. Cumhurbaşkanlığı Külliyesine, bu gazi mekâna, milletin evine hoş geldiniz. 2016 yılı Cumhurbaşkanlığı Kültür Sanat Büyük Ödüllerini tevdi edeceğimiz kültür, sanat, ilim insanlarımızı ve onların temsilcilerini
tebrik ediyorum.
Türkiye’nin kültür, sanat ve ilim hayatına katkı sağlayan herkes bu ülkeye çok büyük hizmet vermektedir. Biz bu ödüllerle her biri takdiri, taltifi, teşekkürü ziyadesiyle hak eden kültür, sanat, ilim insanlarımıza devletimizin ve milletimizin şükranlarını
ifade etmeyi amaçlıyoruz. Hiç şüphesiz onların gerçek yeri milletimizin kalbidir, gönlüdür, hafızasıdır. Verdiğimiz ödül sadece işte bu ahde vefanın tescilidir.
Kültür, sanat ve ilim insanlarımızın ülkemize katkıları, güvenlikten ekonomiye, sağlıktan spora kadar, diğer alanlardaki hizmetlerden daha az, daha aşağı görülemez. Esasen kültür-sanat alanında gelişemeyen bir ülkenin, gerçek manada bağımsız olabilmesi,
en azından bağımsızlığını sürdürebilmesi mümkün değildir.
Ülke olarak maalesef bu gerçeği yeteri kadar idrak edemediğimizi kabul etmek mecburiyetindeyiz. Sadece yeni değerler yetiştirmek noktasında değil, sahip olduğumuz kıymetleri küresel düzeyde anlatma ve büyük kitlelerin onları tanımalarını, onlardan etkilenmelerini
temin konusunda da kat etmemiz gereken çok mesafe var. Cumhurbaşkanlığı olarak, ‘marifet iltifata tabidir’ sözünden hareketle, hiçbir saplantıya kapılmadan tamamen kültür, sanat ve ilim insanlarımızı takdir ve teşvik amaçlı bu ödülleri veriyoruz.
Geçmişte dağınık bir şekilde farklı kamu kurumları tarafından yapılan bu değerlendirmeleri artık Cumhurbaşkanlığı bünyesinde toplayarak devletin en üst ve itibarlı ödülü haline getirdik. Bu ödüllerin değerlerimizi öncelikle kendi insanlarımıza, onlarla birlikte
tüm dünyaya tanıtma konusunda arzu ettiğimiz neticelere vesile olmasını diliyorum.
Bu yılki Cumhurbaşkanlığı Kültür ve Sanat Ödülleri, az önce de ifade edildi ama ben de ifade edeceğim, edebiyat alanında Sayın Mustafa Kutlu’ya; -kendisine Allah’tan şifalar diliyorum- tarih alanında Sayın Profesör Doktor Kemal Karpat’a; müzik alanında Sayın
Profesör Doktor Erol Parlak’a; -tabii az önce ifadeleriyle de bize önemli bir yük yükledi, onun için YÖK Başkanımız da hazırlıklarını ona göre yapsın, bir müzik üniversitesi kurma noktasında inşallah adımlarımızı atalım- sinema alanında Sayın Şener Şen’e;
geleneksel sanatlar alanında Sayın Feridun Özgören’e verilmiştir.
Vefa ödülü için de kıymetli ilim adamı merhum Ordinaryüs Profesör Doktor Süheyl Ünver belirlenmiştir. Az önce Hocamın ifade ettiği gibi, Belediye Başkanlığım döneminde defterleri noktasında bir çalışmamızın olduğunu bize tekrar hatırlattığınız için ayrıca
teşekkür ediyorum. Hatırlıyorum ve onunla da çok çok gerekten övünmüşümdür. Çünkü hakikaten bunlar emsalsiz eserlerdi ve bu emsalsiz eserleri bir belediye başkanı olarak bizler de o zaman ele alarak toplumla buluşturmuş olmak bize ayrı bir güç katmıştı. Ödül
alan kültür, sanat, ilim adamlarımızı ve temsilcilerini tebrik ediyorum.
Değerli dostlar, değerli kardeşlerim;
Yaşadığımız coğrafyada 200 yıllık Selçuklu, ardından 600 yıllık Osmanlı ve bir asra yaklaşan Cumhuriyet tecrübeleriyle yaklaşık bin yıllık bir geçmişimiz var, medeniyet müktesebatımız çok daha eski, çok daha geniş bir coğrafyayı kaplıyor. Aynı şekilde Orta
Asya’dan Avrupa’ya kadar uzanan engin bir kültür havzamız söz konusu. Ayrıca, insanlığın en kadim yerleşim yerlerinden olan coğrafyamızın da kendi içinde çok zengin bir geçmişi bulunuyor. Millet olarak işte bu muhteşem tarih, kültür ve medeniyet mirası üzerinde
oturuyoruz.
Kesintisiz bir beka mücadelesiyle ve farklı arayışlarla geçen son 200 yılımızın bizi getirdiği yer, ‘kökü mazide olan ati’ anlayışıdır. Bilindiği gibi, kültür dediğiniz, sanat dediğiniz, ilim dediğiniz hususlar bir anda üretilip bir anda yok edilebilen kıymetler
değildir, hepsinin arkasında çok eski ve güçlü bir birikim vardır, olmalıdır.
Öte yandan şu gerçeği de biliyoruz: Sizin sağlam bir ekonomik, askeri, siyasi gücünüz yoksa, kültürünüzü, sanatınızı, ilminizi yaşatmakta, geliştirmekte, yaygınlaştırmakta zorluk çekersiniz, hatta tam tersi yönde bir akıbete de duçar olursunuz. Bu hakikat
hem bedii, hem popüler kültür-sanat alanları için geçerlidir. Türk sanat müziğinizi kaybederken türkülerinizi muhafaza edemezsiniz. Divan şiirinizi unuturken hece şiirinizi canlı tutamazsınız. Hat ve tezhip sanatınızı tarihe gömerken, ahşap, bakır, halı, kilim
sanatlarınızı yaşatamazsınız. Çünkü kültür ve sanat eserlerinin her biri diğerini de besleyen, diğerini de ayakta tutan unsurlardır. Gerileme başlayınca, çöküş başlayınca hiçbiri bunun dışında kalamaz.
Değerli kardeşlerim;
Türkiye olarak, Türk milleti olarak böyle bir felaketi ne yazık ki kısmen yaşadık, yaşıyoruz. Son iki asırdır arka arkaya maruz kaldığımız travmalar bizi beka sorunumuza öylesine odaklı ki, diğer hususlara yeteri kadar zaman ayıramadık, enerji sarf edemedik.
Sonuçta yeni devletimizi dışarıdan kurarken pek çok alan gibi kültür-sanat konusunda da bana göre yanlış bir stratejiyi tercih ettik. İletişim imkanlarının böylesine geliştiği ve yaygınlaştığı bir dönemde elbette kendimizi bir cam fanusun içine hapsedemeyiz,
tarihin bir noktasında dondurup bırakamayız, karşılıklı etkileşim mutlaka olacaktır.
Ama biz bu etkileşimi tek taraflı yaptık. Diğer alanlarla birlikte kültür-sanatta da sadece üzülerek söylüyorum kopya çektik, taklit ettik, üstelik onları da kötü bir şekilde yaptık. Kendimize ait olanları geliştirmek ve biraz önce ifade ettiğim etkileşimi
sağlamak şöyle dursun, mevcuda dahi sahip çıkamadık. Bu sürecin sonunda ise, ne özü, ne şekli itibariyle dünyaya söyleyecek sözü olmayan bir ülke ve toplum haline dönüşme tehlikesiyle karşı karşıya kaldık.
Bu demek değildir ki bugüne kadar hiçbir şey yapılmamıştır. Elbette gerçekten çok güzel, çok önemli, çok takdire şayan kültür-sanat ürünleri ortaya konmuş, ilmi faaliyetler gerçekleştirilmiştir. Ama bunların hepsi çok sınırlı bir alanda kalmış, bırakınız
dünyayı kendi toplumumuza dahi ulaşmakta zorlanmıştır.
Hayatın dinamizmi hiçbir alanı boş bırakmıyor. Siz kendi mimarinize sahip çıkmazsanız, bu yönde bir vizyon ve model ortaya koymazsanız, kendinizi gecekondulara, çirkin betonarme binalara son zamanlarda olduğu gibi modern görünümlü çelik ve cam yığınlarına
mahkum olmuş bulursunuz. Ve bunları konuştuğumuz, görüştüğümüz kişilerin bize karşı tezleri inanın bizi öyle yoruyor, öyle yoruyor, öyle yoruyor ki artık illallah der noktasına geliyorsunuz. Çünkü tek şey; para, para, para… Siz kendi edebiyatınızı, kendi sinemanızı,
kendi müziğinizi, kendi plastik sanatlarınızı üretecek zemini inşa edemezseniz, bireysel gayretlerle sınırlı kurumsallaşamamış dar bir alana sıkışıp kalmış bir kültür-sanat ikliminin ötesine de geçemezsiniz. Maalesef bu acı gerçekler başımızı çevirdiğimiz
her yerde tüm çıplaklığıyla karşımıza çıkıyor.
Bu vesileyle daha önce de çeşitli defalar ifade ettiğim şu gerçeği sizlerin huzurunda bir kez daha tekrarlamak istiyorum: Türkiye’nin geçtiğimiz 14 yılı altyapıdan ekonomiye, dış politikadan sağlığa kadar pek çok alanda tarihi başarı hikayeleriyle doludur.
Mutlaka eksikler, aksaklıklar vardır, ama hayata geçirilen projeler, elde edilen neticeler hakikaten gurur vericidir. Sadece iki alanda arzu ettiğimiz seviyeye ulaşamamış olmaktan dolayı fevkalade üzgünüm. Bunlardan biri eğitimdir, diğeri kültür-sanattır.
Önümüzdeki dönem bu iki alanı önceliklerimizin en başına çıkarmak mecburiyetinde olduğumuza inanıyorum. Eğitimle kalıcı hale getirilmemiş, kültür sanatla tahkim edilmemiş bir kalkınmanın bizi götüreceği yer zevksizliktir, sevgisizliktir, karanlıktır. Nitekim
bunun sancılarını her alanda yaşıyoruz.
Değerli misafirler;
Bugün burada ödül tevdi edeceğimiz kültür, sanat, ilim insanlarımızın her biri ülkemiz için işte böyle büyük bir anlama sahiptir. Kendi alanlarında gerçekten çok önemli başarılara imza atmış bu değerlerimiz gelecek nesiller için birer kutup yıldızıdır, birer
rehberdir.
Rahatsızlığı sebebiyle aramızda bulunamayan Mustafa Kutlu Hocamız hikayelerinde kimi zaman ‘iyiler ölmez’ diyerek, kimi zaman ‘beyhude ömrüm’ diyerek insanı, bizim insanımızı, Anadolu insanını anlatmıştır. İdealistiyle, tutunamayanıyla, köylüsüyle, ilim
adamıyla, iyisiyle kötüsüyle her insan Mustafa Kutlu Hocamızın hikayelerinde kendine yer bulur. Bu eserlerin asıl konusu, yaşadığımız değişim ve modernliğin savurduğu insanların arayışlarıdır. Velhasıl Mustafa Kutlu Hocamız iyi ki varmış, iyi ki yazmış diyoruz.
Tekrar kendisine Allah’tan şifalar diliyorum.
Uzaklarda olduğu için ödülünü vekaleten teslim edeceğimiz Profesör Doktor Kemal Karpat Hocamız, ülkemizin siyasi tarihini en iyi anlatan ilim adamlarımızdan biridir. Hocamız, Osmanlı’dan günümüze yaşananları anlamak ve anlatmak için emek vermiş, ortaya gerçekten
kalıcı eserler çıkarmıştır. Tarihi kendi ideolojilerine göre inşa etmeye çalışanların aksine Karpat Hocamız, çalıştığı dönemi bugüne ve geleceğe ışık tutacak bir titizlikle ele almış, incelemiş, yazmıştır. Kendilerine şifalar diliyorum.
Profesör Doktor Erol Parlak Hocamız için, ‘ömrünü türkülere adamıştır’ desek herhalde yeridir. İşte 5-6 yaşında başlayan ve bu şekilde gelişen bir ömür... Hem alaylı, hem okullu olarak çalıştığı bu alanda sözün gelişi değil hakikaten türkünün profesörü olmuştur.
Yıllarca dağ-taş dolaştığı Anadolu’dan derlediği türküler ve keşfettiği teknikler kültür hayatımızı zenginleştirmiştir. Neşet babamız için söylediği “Neşet babayı kaybetmedik, kaydettik tarihe” sözüyle ustasına vefasını da göstermiştir. Şelpe tekniğindeki
ustalığı ve söylediği bozlaklardaki lezzet unutulacak gibi değildir.
Şener Şen’i anlatmaya gerek var mı bilmiyorum. Zaten eserleriyle konuştu, konuşuyor ve inşallah konuşacak. Türk sineması deyince gözlerimizin önüne Şener Şen’in olmadığı bir sahnenin gelmesi mümkün değildir. Kendisi sinemada pek az ustanın sahip olduğu çok
farklı karakteri canlandırabilme yeteneğine sahiptir. Hababam Sınıfı’ndaki Badi Ekrem’den Eşkıya’daki Baran’a, Züğürt Ağa’dan Kabadayı’ya geçmek kolay değildir, herhalde kolay da olmamıştır. Tabii bir de kendisinin tiyatro serüveni var ki, o da başlı başına
takdiri hak eden bir performansıdır. Bana göre kendisinin en önemli özelliği, komedisiyle ve dramıyla bu ülkenin ortalama insanını canlandırabilme kabiliyetidir.
Bugün ödülünü uzaklardan takdim edeceğimiz bir başka kültür-sanat abidemiz de Feridun Özgören’dir. Kendisi geleneksel sanatların çok farklı alanlarındaki çalışmalarıyla adeta tek başına bir ordudur. Onun ebru sanatına ve tasavvuf müziğine olan müptelalığı,
ülkemiz adına bir kazanca dönüşmüştür. Pek çok müzik aletini çalan, bununla kalmayıp yapan, unutulan müzik aletlerini yeniden sanat hayatımıza kazandıran üstadımız, birikimini adeta bir uç beyi olarak Amerika’da değerlendiriyor.
Vefa ödülümüzün sahibi Ordinaryüs Profesör Doktor Süheyl Ünver Hocamızı rahmetle, hasretle yad ediyoruz, Allah rahmet etsin. Son Osmanlı beyefendilerinden olan Hocamızın hüsnühat, tezhip, minyatür, cilt gibi geleneksel sanatlarımızın ihyasında ülkemize çok
büyük hizmetleri geçmiştir. Kendisinin tarihi ve kültürel mirasımızın kaydının tutulması, tasnifi ve gelecek kuşaklara aktarılmasında gösterdiği gayreti asla unutmayacağız. Tıp doktoru olmasına rağmen kültür hayatımıza yaptığı katkılarla milletimizin gönlünde
unutulmaz bir yer edinmiştir. Eserleri yanında kişiliğiyle de tam bir kültür insanı ve dost olan Hocamızın örnek kişiliğinin etkileri vefatının ardından geçen uzun zamana rağmen hala sürüyor. Kendisine tekrar Allah’tan rahmet diliyorum.
Değerli misafirler;
Kendi kültür, sanat, ilim eserlerimizle tüm dünyada konuşulacağımız, tüm dünyayı etkileyeceğimiz günlerin yakın olduğuna inanıyorum. Kalıcı olana, baki olana, kültürü ve sanatı irfan ve hikmetle yoğurarak ulaşabiliriz. Bunun için milletine tepeden bakan,
onu hor gören saplantılı aydınlara değil, gerçekten hür düşünceli, ama aynı zamanda kendi tarihi ve milletiyle barışık münevverlere ihtiyacımız vardır. Yaşadığımız diğer krizler gibi, kültür, sanat, ilim üretimi krizinden de ancak bu şekilde kurtulabiliriz.
Cumhurbaşkanı olarak bu doğrultuda yapılan tüm çalışmalara destek oluyorum, olmayı da sürdüreceğim.
Bu duygularla bir kez daha ödül alan kültür, sanat, ilim adamlarımızı ve onların temsilcilerini kutluyorum. Birikimleri, emekleri ve üretkenlikleriyle ülkemize, milletimize değer katan hocalarımıza, sanatçılarımıza, kültür insanlarımıza şahsım, milletim
adına şükranlarımı sunuyorum. Sizleri sevgiyle, saygıyla selamlıyorum, kalın sağlıcakla.