Speech at the Meeting of Representatives of International Press Organizations
Recep Tayyip Erdoğan · President of Turkey
- Context
- Erdoğan addressed international press representatives in Ankara on June 20, 2019, discussing Turkey's regional role and taking questions on global issues.
- Main themes
- Turkish foreign policy engagement, freedom of the press, regional instability and conflicts, death of Mohamed Morsi, Jamal Khashoggi murder, Islamophobia and anti-refugee sentiment, Palestinian rights and Jerusalem, Syrian crisis, Ottoman historical ties, Turkish diaspora in Europe, opposition to military coups, double standards on terrorism
- Duration
- ~11 min
- Words
- 1,287
- Sentences
- 69
- Readability
- 46
- Grade
- 11.5
- Syntax
- 2.93
- Vocabulary
- 2.24
Translated from Turkish
The broad sphere of national life a sentence belongs to. Every sentence has an Arena, so it is the denominator the other indices are read against.
Other69 sentences in 16 paragraphs
Esteemed Representatives of International Press Organizations,
Honorable Guests,
Ladies and Gentlemen,
I greet you with my warmest feelings, with love and respect. I thank each of you individually for honoring our meeting with your presence.
Inshallah, after a brief welcoming speech, I will take your questions and will try to answer them sincerely. I hope that our exchanges regarding all regional and global issues concerning our country, along with current developments, will especially be a source of good for our country and for the whole world.
Valued Guests,
One of the first things that journalists coming to our country from abroad or those following regional issues based in Turkey notice is the vibrancy of the agenda. Turkey is indeed a country with a very busy agenda, both due to the developments in its region and its internal politics. There are many historical, human, and geographical reasons behind the fact that our country's agenda is so dynamic and diverse. Geographically, we are located at the very heart of Asia, Europe, and Africa. We have deep humanitarian and cultural ties that stretch back centuries across a vast region extending from Sudan to Indonesia, from Central Asia to Africa, and from the Far East to Europe. Until just a few centuries ago, in the lands under the administration of the Ottoman Empire, today there are 45 countries, and considering the entire geography under our influence, there are 64 different states. In many of these, we have our kin, brother, and relative communities. Additionally, our citizens who migrated to various countries, especially in Europe after World War II, also constitute a significant number. Today, there are approximately 5.5 million Turkish-origin brothers and sisters living in European countries alone. Therefore, it is impossible for us to remain indifferent to developments in Europe, North Africa, the Caucasus, the Balkans, or Central Asia. In fact, we can extend this concern all the way to Latin America. We know that there are even our citizens who have migrated from Turkey to those regions. The troubles of our Libyan, Yemeni, and Egyptian brothers are our troubles as well. The issues faced by our kin in Central Asia are also our concerns. While addressing the problems here, I emphasize that we are not in an irredentist, expansionist, or interventionist mindset. Because we have no eyes on anyone's land, sovereignty, or internal affairs. Our primary aim is to ensure our own national security and the safety of our citizens' lives and property, and then to contribute to the stability, peace, and internal harmony of our region and our heartland.
In the last eight years, we have been seeking solutions to the oppression in Syria that has claimed the lives of one million people with this sensitivity. We are fighting to end the crisis in Libya, the conflicts in Yemen, the instability in Somalia, and the suffering of our Palestinian brothers with this understanding. We defend the rights of our first qibla, Jerusalem, for this reason as well. We draw attention to the rising Islamophobia in the West, the anti-refugee sentiment, and the Neo-Nazi terror that spreads like a plague day by day for this reason. We oppose the double standards exhibited regarding terrorist organizations for this reason. We react to the massacre of democracy in Egypt, which was once again brought to light by the death of Mohammed Morsi on Monday, for this reason. Even if those who teach us lessons on rights, law, and freedom remain silent about the death of the President elected by the free will of the Egyptian people with 52% of the vote in coup courts, we cannot remain silent.
Just as we have not consented to the forgetting of the murder of your colleague, the late Jamal Khashoggi, we will never allow the drama of President Mohammed Morsi to be forgotten by anyone. We will fight to bring the issue to light by using all the means provided by international law to the fullest. The statements made by the coup plotters are far from comforting the conscience of the Egyptian people or the international community. The blockade imposed on media organizations by the coup administration further increases suspicions. Can you imagine that in a country, the first President elected by popular vote is gasping for breath for 20-25 minutes, and no intervention is made? His family wants a will to be fulfilled, saying, "I want to be buried in my own village," and they do not return his body to his family. Only his two sons and their lawyer are allowed to be present at the burial. Could such a murder happen? This is the kind of ruler that the person known as Sisi is in Egypt, and I always say that he is a tyrant and not a democrat. He is not someone who has come to power as a result of true democracy. Our statements may disturb Sisi and those around him, as well as those who love him in the world. But what matters is how those who stand with the righteous in this world view this.
I believe that the United Nations, which finds our country's stance on the Khashoggi murder justified, will certainly bring up the suspicious death of Morsi and hold those responsible accountable. Likewise, we must courageously address this issue in the international press to prevent similar pains and dramas from becoming new scenes of shame for humanity. Because such events are a litmus test for states, institutions, politicians, and all of humanity.
Dear Friends,
Journalism, remember, is the pursuit of truth, because every journalist is also a researcher. A journalist is also a human being in pursuit of truths. Resorting to lies and manipulative news is not only disrespectful to the interlocutor but also violates the individual's right to receive accurate information. The freedom of the press, which we all cherish, exists for this reason. I openly say that a media outlet that has lost its credibility and reputation can be of no benefit to society or humanity. A press organization that has suffered from a loss of trust among its followers is primarily a heavy burden for those professionals. The media, which is referred to as the fourth estate in democracies, should not be turned into a tool for designing politics and eliminating adversaries. We have never opposed, nor do we oppose, the media's oversight of politicians on behalf of the public and its vigilance for the interests of the nation. On the contrary, we object to the media, which should be a tool of oversight, turning into an instrument of oppression and shaping politics according to its own desires. We oppose a journalism mentality that acts like an undemocratic tutelage organ over the elected. Our respect for the press workers who sometimes risk their lives to uncover the truth is boundless. However, we do not view those who act like greedy politicians whose sole aim is to overthrow the government as journalists. Especially those who give their pen and camera to terrorist organizations can never be considered journalists in our eyes. This is the point that those who frequently criticize us deliberately overlook. Often, our interlocutors look at our country not to discover the truth but to find answers to the stereotypes and prejudices in their minds. We ask you to approach issues related to our country fairly and to evaluate news about us within the framework of ethical principles. In such a period where perception has overtaken fact, we expect you to pursue only the truth.
I believe that today's meeting will facilitate a better understanding of each other.
I express my gratitude to each of you for attending our meeting.
Now, I would like to take your questions.
Thank you.
The original Turkish. The tags above are read on the English translation's sentences.
Uluslararası Basın Kuruluşlarımızın Kıymetli Temsilcileri,
Saygıdeğer Misafirler,
Hanımefendiler,
Beyefendiler,
Sizleri en kalbi duygularımla, sevgiyle, saygıyla selamlıyorum. Toplantımızı teşrifleriniz için her birinize ayrı ayrı teşekkür ediyorum.
İnşallah kısa bir selamlama konuşmasının ardından sizlerin sorularını alacak ve bunları da samimiyetle cevap vermeye çalışacağım. Ülkemizi ilgilendiren tüm bölgesel ve küresel meseleler yanında, güncel gelişmelerle ilgili yapacağımız görüş alışverişlerinin özellikle yine ülkemiz ve tüm dünyamız için hayırlara vesile olmasını diliyorum.
Kıymetli Misafirler,
Yurt dışından ülkemize gelen veya Türkiye merkezli olarak bölgesel meseleleri takip eden basın mensuplarının ilk fark ettiği hususlardan biri özellikle gündemin canlılığıdır. Türkiye hem içinde bulunduğu bölge hem de iç siyasetinde yaşanan gelişmeler itibariyle gerçekten de gündemi oldukça yoğun bir ülkedir. Ülkemizin gündeminin bu kadar hareketli, bu kadar çeşitli olmasının gerisinde tarihi, beşeri ve coğrafi pek çok sebep bulunuyor. Coğrafi olarak Asya, Avrupa ve Afrika Kıtası’nın tam kalbinde yer alıyoruz. Sudan’dan Endonezya’ya, Orta Asya’dan Afrika’ya, Uzakdoğu’dan Avrupa’ya uzanan çok geniş bir bölgeyle kökü yüzyıllar öncesine giden derin insani ve kültürel bağlarımız var. Daha birkaç asır öncesine kadar Osmanlı’nın idaresi altındaki topraklarda bugün 45 ülke, etki altındaki coğrafyanın tamamını gözönüne aldığımızda 64 farklı devlet mevcut. Bunların çoğunda soydaşlarımız, kardeş ve akraba topluluklarımız bulunuyor. Ayrıca 2. Dünya Savaşı sonrası Avrupa başta olmak üzere çeşitli ülkelere giden vatandaşlarımız da ciddi bir yekun oluşturuyor. Bugün yalnızca Avrupa ülkelerinde 5,5 milyon civarında Türkiye kökenli kardeşimiz hayatlarını sürdürüyor. Dolayısıyla, bizim ne Avrupa’daki, ne Kuzey Afrika’daki, ne de Kafkasya, Balkanlar, Orta Asya’daki gelişmelere bigane kalmamız mümkün değil. Hatta bunu ta Latin Amerika’ya kadar da sürdürebiliriz. Oralarda bile Türkiye’den oralara göç eden özellikle vatandaşlarımızın olduğunu biliriz. Libyalı, Yemenli, Mısırlı kardeşlerimizin de sıkıntısı bizim sıkıntımızdır. Orta Asya’daki soydaşlarımızın dertleri bizim de derdimizdir. Buradaki sorunlarla ilgilenirken asla özellikle bunu ifade ediyorum irredantist, yani yayılmacı, müdahaleci bir anlayış içinde değiliz. Çünkü bizim hiç kimsenin, hiçbir ülkenin toprağında, egemenliğinde, iç işlerinde gözümüz yok. Biz öncelikle kendi milli güvenliğimizi, kendi vatandaşlarımızın can ve mal emniyetini sağlama almaya, ardından da bölgemizin ve gönül coğrafyamızın istikrar, huzur ve iç barışına katkı sunmaya çalışıyoruz.
Son sekiz yılda bir milyon insanın canına mal olan Suriye’deki zulme bu hassasiyetle çözüm yolları arıyoruz. Libya’daki krizi, Yemen’deki çatışmaları, Somali’deki istikrarsızlığı, Filistinli kardeşlerimizin çilesini sonlandırmak için bu anlayışla mücadele ediyoruz. İlk kıblemiz Kudüs-ü Şerif’in hakkını da yine bunun için savunuyoruz. Batıda yükselen İslam düşmanlığına, mülteci karşıtlığına gün geçtikçe bir veba gibi yayılan Neonazi terörüne bunun için dikkat çekiyoruz. Terör örgütleriyle ilgili sergilenen çifte standarda bunun için karşı çıkıyoruz. Pazartesi günü Muhammed Mursi’nin vefatıyla bir kez daha gözler önüne serilen Mısır’daki demokrasi katliamına yine bunun için tepki gösteriyoruz. Bizlere hak, hukuk, özgürlük dersi verenler Mısır halkının özgür iradesiyle yüzde 52 oyla seçtiği Cumhurbaşkanının darbe mahkemelerinde ölümüne sessiz kalsa da, biz sessiz kalamayız.
Meslektaşınız olan Merhum Cemal Kaşıkçı cinayetinin unutulmasına nasıl rıza göstermemişsek, Cumhurbaşkanı Muhammed Mursi’nin dramının da birileri tarafından unutturulmasına asla izin vermeyeceğiz. Uluslararası hukukun verdiği imkanları sonuna kadar kullanarak meselenin aydınlığa kavuşturulması için mücadele edeceğiz. Darbecilerin yaptığı açıklamalar ne Mısır halkının, ne de uluslararası kamuoyunun vicdanını rahatlatmaktan uzaktır. Darbeci yönetim tarafından basın yayın kuruluşlarına uygulanan abluka şüpheleri daha da arttırmaktadır. Düşünebiliyor musunuz bir ülkede seçimle gelen ilk Cumhurbaşkanı, 20-25 dakika can çekişiyor ve orada en ufak bir müdahale yapılmıyor. Ailesi bir vasiyetin yerine getirilmesini istiyor, “kendi köyüme gömülmek istiyorum” diyor ve ailesine naaşını vermiyorlar. Sadece iki oğluyla, avukatları bu defin esnasında hazır bulunabiliyor. Böyle bir cinayet olabilir mi? İşte Sisi denilen kişi şu anda Mısır’da böyle bir yöneticidir ve kendisi için her zaman onu söylüyorum, bir zalimdir ve bir demokrat değildir. Gerçek manada bir demokrasinin neticesi iş başına gelmiş birisi değildir. Bizim bu ifadelerimiz tabii gerek Sisi ve etrafındakileri, aynı zamanda dünyada da onu sevenleri rahatsız edebilir. Ama önemli olan bu dünyada haklıların yanında yer alanların buna nasıl baktığıdır.
Kaşıkçı cinayeti konusunda ülkemizin tutumunu haklı bulan Birleşmiş Milletler’in Mursi’nin şüpheli ölümünü muhakkak gündeme alacağını, sorumlulardan hesap soracağına inanıyorum. Aynı şekilde uluslararası basında konunun üzerine cesaretle giderek bir daha benzer acıların, benzer dramların insanlık adına yeni utanç sahnelerinin yaşanmasının önüne geçmeliyiz. Zira bu tarz olaylar devletler, kurumlar, siyasetçiler ve tüm insanlık için birer turnusol kağıdıdır.
Değerli Arkadaşlar,
Gazetecilik unutmayın, hakikat arayışıdır, çünkü her gazeteci aynı zamanda bir araştırmacıdır. Gazeteci de doğruların peşindeki aynı zamanda insandır. Yalan ve manipülatif haberlere tevessül etmek muhatabına saygısızlık olmasının yanı sıra, bireyin doğru haber alma hakkını da ihlal etmektir. Hepimizin üzerine titrediği medya özgürlüğü işte bunun için vardır. İnandırıcılığını ve itibarını kaybetmiş bir medyanın açık söylüyorum, ne topluma, ne de insanlığa hiçbir faydası olamaz. Takipçileri nezdinde güven erozyonuna uğrayan bir basın kuruluşu öncelikle o meslek mensupları için ağır bir yüktür. Demokrasilerde dördüncü kuvvet olarak nitelendirilen medya, siyaseti dizayn etmenin, muarızlarını imha etmenin bir aracı haline dönüştürülmemelidir. Biz basın yayın organlarının halk adına siyasetçileri denetlemesine, milletin çıkarları için gözcülük yapmasına asla karşı çıkmadık, çıkmıyoruz. Bilakis denetim aracı olması gereken medyanın bir tahakküm aracına siyaseti kendi istekleri doğrultusunda biçimlendirme vasıtası haline dönüşmesine itiraz ediyoruz. Biz seçilmişler üzerinde antidemokratik bir vesayet organı gibi hareket eden kibirli, yanlı, art niyetli bir gazetecilik anlayışına karşı çıkıyoruz. Gerçeklerin ortaya çıkması için kimi zaman canı pahasına görev yapan basın emekçilerine saygımız sonsuzdur. Ancak hakikatin tecellisi için çalışmak yerine, tek gayesi iktidarı devirmek olan muhteris bir siyasetçi gibi davrananlara da gazeteci gözüyle bakmıyoruz. Hele hele kalemini ve kamerasını terör örgütlerinin emrine verenler bizim nezdimizde asla gazeteci olamazlar. Bizi sık sık eleştirenlerin bilerek gözden kaçırdığı nokta işte burasıdır. Çoğu zaman muhataplarımız gerçeği keşfetmek için değil, zihinlerindeki kalıplara, ön yargılara cevap bulma gayesiyle ülkemize bakıyorlar. Biz sizlerden ülkemizle ilgili meselelere hakkaniyetle yaklaşmanızı, bize dair haberleri etik ilkeleri çerçevesinde değerlendirmenizi rica ediyoruz. Algının, olgunun önüne geçtiği böylesi bir dönemde sizlerden sadece gerçeklerin peşinde koşmanızı bekliyoruz.
Bugünkü toplantımızın birbirimizi daha iyi anlamımıza vesile olacağına inanıyorum.
Her birinize toplantımızı teşrifleriniz için şükranlarımı sunuyorum.
Şimdi sizlerin sorularını almak istiyorum.
Teşekkür ediyorum.