- Context
- Erdoğan addressed Turkish ambassadors at the Seventh Ambassadors Conference in Ankara in January 2015, outlining foreign policy priorities and historical commemorations.
- Main themes
- Turkish foreign policy, national identity and historical consciousness, centenary of World War I, Çanakkale Victory commemoration, 1915 events, War of Independence, Ottoman Empire legacy, ambassadors' role, Turkey's global reputation, national self-confidence
- Duration
- ~31 min
- Words
- 3,762
- Sentences
- 212
- Readability
- 54
- Grade
- 10.1
- Syntax
- 2.80
- Vocabulary
- 2.15
Translated from Turkish
The broad sphere of national life a sentence belongs to. Every sentence has an Arena, so it is the denominator the other indices are read against.
Other212 sentences in 40 paragraphs
Dear Ministers,
Esteemed Members of Parliament,
Valued Ambassadors,
My Precious Friends,
I greet you with love and respect, and I pray to God that the seventh Ambassadors Conference will be a source of goodness for our country, our nation, and all the peoples of friendly and brotherly countries.
I would like to thank our Ministry of Foreign Affairs once again for organizing this important conference regularly every year. In previous conferences, I had the opportunity to address you as Prime Minister. Today, I want to emphasize that I am excited and pleased to address you for the first time as President.
Just before the presidential elections, from the moment I declared my candidacy, I expressed that I would be a different kind of president, one who, as a president elected by the people's votes, would be more actively and closely involved in every issue concerning my country and my nation.
Foreign policy, without a doubt, is at the forefront of these important areas. Since I took office on August 28, we have had numerous contacts abroad. We have also hosted many heads of state and government within our country. We consulted with them. The year 2015 will be a period in which these contacts will intensify even further. Together with our esteemed Prime Minister, our esteemed Minister of Foreign Affairs, and of course, you valued ambassadors, we will work in coordination and harmony, and hopefully, we will walk together towards our foreign policy goals. In 2015, we will strive to increase our country's effectiveness, weight, and reputation worldwide, while also ensuring that our active foreign policy elevates the economy, politics, and social life to a more distinctive level.
Dear Friends,
The seventh Ambassadors Conference is being held in a very timely manner in our cities of Ankara and Çanakkale, especially during a period when preparations are being made here. The selection of Ankara and Çanakkale is indeed significant, both in terms of the events we are going through and the centenary of the events we are commemorating. Since last July, we have begun to commemorate the centenary of World War I, which fundamentally changed and shaped our geography. Among the significant events that took place during World War I, we first commemorated the Sarıkamış Operation and our martyrs there the day before yesterday. The ceremonies, attended by approximately 30,000 people, young and old, were truly very meaningful.
Next, we have the centenary of our victory at Çanakkale. God willing, starting from today, we will remember and remind everyone of our Çanakkale Victory in all its dimensions, not only in March but through various events until the end of the year. In April, we will also commemorate our extremely important victory, the Kut-al-Amara Victory, in a manner befitting its honor.
In 2015, the centenary of the events of 1915 will be brought to the agenda by certain circles intensively, and we are aware of this. The year 2015 will provide an opportunity not only for anniversary events but also for a better understanding and discussion of certain events.
With all the open windows of our country and all our human resources scattered across the globe, we will make maximum effort this year and beyond to ensure that the truths are understood and history is read correctly. I want to emphasize this particularly; the Ottoman Empire emerged from World War I, yes, defeated and losing territory. However, the Republic of Turkey was built on a great victory achieved through the War of Independence that followed World War I.
We are not a defeated nation; we are a victorious nation. It is extremely important for every individual of our 77 million to possess this feeling, this self-confidence, and this awareness. Especially, our ambassadors, who represent us on the world stage, must act with such a feeling and such self-confidence.
You are ambassadors of a great state with a rich history, culture, and civilization, especially with its War of Independence and the victory it achieved thereafter. None of us can be under the shadow, trace, or pressure of the Mondros Agreement or the Treaty of Sèvres. The Mondros Agreement is an agreement made by the Ottoman Empire. Sèvres is an agreement that our newly established republic tore up and discarded.
We must all see this now. For a full century, there have been those who wanted to use the defeat of the Ottoman Empire as a tool of pressure on all individuals and institutions of the Republic of Turkey. They wanted to break our self-confidence. They said, "You cannot do it," "You will not succeed." They said, "We will draw the direction and borders for you, and we will determine your agenda." Unfortunately, those who could not rid themselves of the desire for mandate and protection within, those who were in a state of defeat, those who were enslaved to it, adhered strictly to this role. Sadly, they also wanted to carry the nation along with them. Thank God, this Noble Nation did not succumb to the role assigned to Turkey and itself. It did not become a slave to the drawn route and direction. With the reforms we are currently implementing, with our growing economy, with our active and bold foreign policy, we are tearing apart these 100-year-old steps of oppression, this suffocation, this tight garment assigned to Turkey and the nation, and we are breaking free from the chains and shackles that have been placed upon us one by one. None of the events that have happened to us recently are coincidences. None of the ordeals we have experienced recently are events that have emerged from Turkey's own internal dynamics. Divisive terrorism, the Gezi events, the coup attempts of December 17-25, and other attempts have been orchestrated events aimed at directing Turkey, staged by both external forces and their puppets within. You are well aware of this. So, what are we doing or what will we do in response? That is the main issue. The sole purpose of all these events is to bring back that old, controlled, dependent, defeated, self-confidence-lacking, agenda-controllable Turkey. The old Turkey, which could not revive its economy, could not develop its democracy, could not solve its problems, in short, all these games have been orchestrated and staged to resurrect the old Turkey, which was trapped in a vicious cycle, continuously losing its energy.
Look, I will give just one example; they built the December 17-25 coup attempt on the accusation of corruption. With the most modest calculations, the cost of the December 17-25 coup attempt to Turkey was 120 billion dollars. If they had succeeded, if they could have made the then Prime Minister their pawn as they intended, believe me, this cost would have been many times higher. Because at that time, they would have rebuilt the old Turkey they longed for, and would have imposed the old burdens of interest and inflation, the weight of a shrinking economy and declining exports back on Turkey, back on the nation. Turkey would have become a country where interest, blood, and war lobbies added wealth to their fortunes, just as it was before. I must also express this; those who failed in the December 17-25 coup attempt have been trying to initiate new operations out of despair, and they are still trying. The process that is intended to be orchestrated through four former ministers is, I openly say, a completely desperate attempt to revive the December 17-25 coup attempt. They failed there, and they are wondering, "Can we succeed here?" When my Prime Minister, those longing for the old Turkey as Prime Minister, said, "Let's establish an inquiry commission," we sat down with our friends and consulted, and we said, "Let's establish it." We have nothing to hide from this; we established it. After establishing it, the commission worked, and finally, yesterday, the commission made its decision. After all this work, expert reports and so on were taken, a decision was made. This decision of the commission is, of course, almost an interim decision. The next process will, of course, be the Parliament, the General Assembly, which will make the final decision. But is this the issue? The issue is different, "What can we gain from this?" they are trying to find out. I believe that this Parliament will give its final decision in the most ideal and fair manner based on the decision taken by the Inquiry Commission, and Turkey will not be a country where such delaying processes will be subjected to speculation. This Parliament will show that it is not. The allegations of December 17 and 25 have already been judged by the nation in the elections of March 30 and then August 10. And the nation has made its decision at the ballot box. Most importantly, the allegations of December 17-25 have been judged in independent Turkish courts, and the orchestrated game has already been disrupted in those courts. Now, I hope that a new game will not be allowed to be orchestrated, nor will the attempts and desires of certain factions within the judiciary to design politics be permitted.
Turkey has rendered all the tutelage systems and institutions over politics ineffective in the last 12 years, ensuring that both politics and non-political institutions return to their primary duties. There can be no turning back from here. The non-political institutions and non-political power centers must not be allowed to threaten politics, especially through methods such as blackmail and fabrication. The construction of the New Turkey, the normalization of Turkey with all its institutions and rules, will, God willing, progress towards its goal in an irretrievable manner like an arrow shot from a bow.
Dear Ambassadors,
Turkey has demonstrated its greatness to the whole world with the determination it has shown in the face of all the ordeals experienced. The operations and surgeries intended to be carried out on Turkey have melted away in the face of the power of the nation, and they are doomed to continue to melt away. We must now focus our energy on a strong economy, a strong foreign policy, and the construction of a strong and prosperous society, moving beyond the artificial problems within. Look, we are going through a process where our ambassadors must be extremely careful and vigilant against all these operations intended to be carried out on Turkey.
Especially in the West, the media and some other factions are engaged in an intense perception operation against Turkey. There are numerous news comments in the Western media regarding the events in Turkey, alongside efforts to portray Turkey as a country that has not experienced democracy at all, which seriously draws our attention. We see that all these reports are biased, partial, and even false. They are not honest; they are not sincere. They come, sit with us, talk, we provide them with the necessary answers, we show them the documents, yet they continue to read what they want. Why? They are insincere. They are not honest. Therefore, I especially ask our ambassadors to stand firm against them. You must confront them with all the immoral lies and fabricated news they produce. You are representatives of the 77 million Turkish Nation there, you are mission chiefs. You must not compromise from here because it is very important for us.
You see, a hashish group is running all kinds of lies in their senates, parliaments, and orchestrating all sorts of plots, etc. Who will break this? It will primarily be you, esteemed ambassadors. Whatever information and documents need to be conveyed to us, please pass them on to us. We will discuss these loudly and clearly. We will speak to whoever it may be. We cannot afford to take a step back from this. We will pursue them relentlessly. This nation has a responsibility that comes from its history. It has a power that we cannot set aside, and no one can determine our agenda. Today, we are a country that is in a position to set the agenda in the world. We must know this. We see that this parallel structure, which has experienced a great defeat in Turkey, is looking for new masters to hire itself and wants to carry out treachery against its country and nation through international media for this purpose. We know where and how it is wasting money. We also know where and how they are reserving dining tables for themselves. What is the real reason behind all these events? It is to create lobbies for themselves and to make backstage deals. Friends, we are stronger than them. Therefore, this parallel structure, which is now a candidate to be included in the National Political Document, will take its rightful place in the world. The National Security Council has made a recommendation regarding this. Our government has passed this through the Council of Ministers. Now it will also take its place in the 2015 National Political Document. This is now such an organization.
It is clear that our ambassadors, with all their personnel, need to be more diligent in ensuring that the truths are heard and announced. Through press freedom, through incidents of terrorism, through police interventions, through measures taken against terrorism, through terrorist organizations in Iraq and Syria, Turkey is being slandered and vilified.
You see, a tahşiye incident arises, and an operation is launched because of this incident. Immediately, where is the incident diverted? To press freedom. They claim that the press is not free. I speak with an assertion; there is no media in Europe or in any other countries, in the West in general, that is as free as the media in Turkey, neither written nor visual. We have gone, traveled, and seen all of them. If you dare, you cannot attack the President or the Prime Minister there, just as you do here; you cannot do it in Germany or France. I say in terms of ratios, you cannot do it in the USA or Russia. You know these realities as well as I do. Therefore, you must confront them with the news and visuals that come out in their written and visual media.
Those who do not see the serious violations and escalating threats in their own countries are trying to ease their consciences through Turkey. We will not bow our heads to any of this. Let me express once again: Turkey is not a country that anyone can accuse or blame with great arrogance while wagging their finger. Those who have such habits should give them up. Those who attempt to wag their fingers at Turkey with their old habits should see that there is now a new Turkey, a great Turkey with its economy, democracy, and foreign policy.
Especially the EU must now reconsider its Turkey policy. They have delayed long enough and wasted time. At a time when the European Union is facing very serious dangers and threats, it is truly a pathetic situation for them to attempt to give lessons to Turkey instead of recognizing, evaluating, and producing solutions for these issues.
Look, racist and discriminatory activities, especially those targeting Muslims, have reached a point in Europe that can no longer be hidden. Is there a place for these in the EU acquis? Shouldn't there be a stand against them? Every day, there are despicable attacks against Muslims and mosques. Racist organizations are unfortunately gaining more sympathy and acceptance in some Western societies every day. Islamophobia, which we constantly draw attention to, emphasize, and warn about, is now posing a serious threat in Europe. You know what has been done to the Roma. If the issue is not taken seriously today, if populism continues to hold European politicians captive, then the EU and European values will become a matter of debate.
Dear Friends,
The legitimacy of Turkey's stance on Syria is being confirmed day by day, but they do not name it. We have continuously told our Western allies that the problems in this country cannot be solved with a struggle limited to ISIS and Ayn al-Arab, and that the root of the problem lies in the oppression of the Assad regime, and that ISIS can only be seen as a product of this. ISIS, which is a product of the regime, has emerged as a major threat by interacting with the sectarian, divisive, and discriminatory policies that have been ongoing in Iraq for years. Of course, another factor that we cannot ignore in the situation reaching this point is the indecisive attitude of the international community, in other words, the UN's inadequacy to take action.
If I am not mistaken, yesterday, the former Secretary General of NATO, Rasmussen, was giving a speech in Gaziantep. In his speech, he said, "This issue cannot be solved with just air operations; there needs to be a ground operation." We have said this from the very beginning; we said, "You cannot achieve results here without a ground operation." Just so that friends can see, this is how it works, and we had a meeting in Ayn al-Arab, and in our meeting with the President, we said, "Why Kobani, Ayn al-Arab? Does this have strategic importance for you?" Do you know what he said? Look, it’s very interesting, "If we do not provide ammunition support here, Kobani will fall within two days." Two months have passed, did it fall? Some of the ammunition they sent went to ISIS, and some went to the fighters there. What happened? The process is still ongoing. I told them this during my visit to France as well, to President Hollande. We said, "The strategic place is not here; the strategic place is Aleppo." We asked if they had any work regarding Aleppo. And the next day, Fabius wrote an article explaining the importance of Aleppo, and it made an impact. We must be realistic. But when the issue is different, when the calculations are different, we need to think carefully there. Because in Kobani, Afrin, Kamışlı, different calculations are being made; this is the strategic point.
Turkey is probably not in a position to swallow this. Therefore, we will take the steps we need to take. Why? Because a 950 km border with Syria is a border that we need to consider. When we combine this with the Iraq border, it almost creates a border of 1280-1290 km. Here, Turkey's sensitivity is important. But what about you? What is your sensitivity? We understand it for oil in Iraq. What about Syria? There is a new structuring there. It is important for all my ambassador friends to act based on this sensitivity.
I am coming to another issue. The most severe examples of the violation and disregard for freedom of belief in the world have occurred in 2014 in Jerusalem. Israel has continued to increase its aggression in the occupied Palestinian territories, especially in Jerusalem and the Al-Aqsa Mosque. It is known that I have submitted a letter to the UN Security Council containing our views on the inalienable rights of Palestine and the protection of Jerusalem, calling on the Security Council to take action in accordance with its obligation to maintain international peace and security. We will continue our efforts in this regard in the upcoming period, striving to end the pressures and discriminatory policies against Palestine. I consider the developments regarding the recognition of Palestine as a state in the parliaments of various countries as steps taken in the right direction. Our hope is that Palestine will take its rightful place in the international arena without wasting more time.
Dear Ambassadors,
Despite all our will to normalize relations with Armenia, it prefers to expend its energy focusing on the so-called genocide issue. By reading historical events unilaterally and politicizing the issue, it continues to impose only its own memory and perspective. I already know that our Ministry of Foreign Affairs is conducting intensive and in-depth work in coordination with other relevant institutions on this matter. I also see that the discussions regarding our approach to this issue had a significant place in the Ambassadors Conference in 2015. Throughout 2015, I believe that both our Ministry of Foreign Affairs and all relevant institutions will actively pursue these claims in coordination.
Dear Ambassadors,
We are concerned about the ongoing conflicts in Libya, the airstrikes harming civilians and infrastructure, and the lack of a political dialogue process between the parties. The decision of the Libyan High Court to annul the general elections has created a new situation in Libya. The international community's hesitance and slow response to the consequences of this decision unfortunately complicates the existing crisis even further. The only way out of the crisis in Libya is through inclusive political dialogue and national consensus. In this regard, the international community needs to set aside the legitimacy debate and work towards achieving a ceasefire, stopping airstrikes, and facilitating the start of political dialogue under the auspices of the UN.
At this point, I would like to emphasize that the absence of external intervention in Libya is of great importance for the success of efforts to resolve the problem.
Dear Friends,
As you have closely witnessed, we are making every effort to provide our embassies and consulates with buildings that befit our nation and state, especially in terms of working conditions as service buildings. I particularly tell our ambassadors this in the places I visit. The new Presidential Palace where we are hosting you today is also a product of our ideal of making Ankara a capital worthy of our nation and state. In the short time since the building became operational, we have hosted many foreign dignitaries and representatives of our nation here, and we will continue to do so in the future. The congress center currently under construction, alongside a mosque and complex, a multi-purpose hall that will soon begin, and a Presidential Library that can house at least 4 million volumes of books, which currently does not exist in numerical terms in Turkey, are all part of this concept. With the completion of these structures, this place will hopefully become the pinnacle of the unity and embrace of the nation and the state. I also expect you to keep your chancery and residential buildings active in the same way.
As I conclude my remarks, I wish the Seventh Ambassadors Conference success once again, and I kindly ask you to convey our greetings to your families and the people of the friendly and brotherly countries you serve, and I extend my best wishes for success in your duties, along with my love and respect.
The original Turkish. The tags above are read on the English translation's sentences.
Sayın Bakanlarımız,
Değerli Milletvekillerimiz,
Değerli Büyükelçiler,
Kıymetli Dostlarım,
Sizleri sevgiyle, saygıyla selamlıyor, yedincisi gerçekleşen Büyükelçiler Konferansı’nın ülkemiz, milletimiz, tüm dost ve kardeş ülke halklarını için hayırlara vesile olmasını Allah’tan niyaz ediyorum.
Dışişleri Bakanlığımıza her yıl düzenli olarak bu önemli konferansı tertip ettikleri için bugün bir kez daha teşekkür ediyorum. Önceki konferanslarda Başbakan sıfatıyla sizlere hitap etme fırsatım olmuştu. Bugün ise Cumhurbaşkanı sıfatıyla ilk kez sizlere hitap ediyor olmanın da heyecanı, memnuniyeti içinde olduğumu vurgulamak isterim.
Cumhurbaşkanlığı seçimlerinin hemen öncesinde, aday olduğum andan itibaren farklı bir cumhurbaşkanı olacağımı, halkın oylarıyla seçilmiş bir cumhurbaşkanı olarak, ülkemin ve milletimin her meselesiyle daha aktif ve yakından ilgileneceğimi ifade etmiştim.
Dış politika, hiç kuşkusuz bu önemli alanların başında geliyor. 28 Ağustos’ta Cumhurbaşkanlığı vazifesini devraldığım andan itibaren yurt dışında çok sayıda temaslarımız oldu. Yurt içinde de çok sayıda devlet ve hükümet başkanını ağırladık. Onlarla istişarelerde bulunduk. 2015 yılı bu temaslarımızın daha da yoğunluk kazanacağı bir dönem olacak. Sayın Başbakanımızla, Sayın Dışişleri Bakanımızla, elbette siz değerli büyükelçilerimizle koordinasyon ve uyum içinde çalışarak, inşallah dış politika hedeflerimize doğru hep birlikte yürüyeceğiz. 2015 yılında da, inşallah bir yandan ülkemizin etkinliğini, ağrılığını, itibarını dünya genelinde artırırken, bir yandan da aktif dış politikamızın ekonomiyi, siyaseti, sosyal yaşamı daha da özellikli bir noktaya getirmesi için gayret sarf edeceğiz.
Değerli Dostlarım,
Yedinci Büyükelçiler Konferansı, son derece isabetli bir şekilde Ankara ve Çanakkale şehirlerimizde buradaki özellikle ön hazırlıkları yapılan bir dönemde gerçekleştiriliyor. Gerek içinden geçtiğimiz hadiseler açısından, gerek 100.yıldönümlerini idrak ettiğimiz olaylar açısından Ankara ve Çanakkale şehirlerinin seçilmiş olması gerçekten önemli manalar ihtiva ediyor. Geçtiğimiz temmuz ayından itibaren coğrafyamızı köklü şekilde değiştiren ve şekillendiren Birinci Dünya Savaşı’nın 100.yıldönümünü idrak etmeye başladık. Birinci Dünya Savaşı’nda yaşanan önemli hadiseler kapsamında, ilk olarak önceki gün Sarıkamış Harekâtı’nı ve orada verdiğimiz şehitlerimizi yâd ettik. Yaklaşık 30 bin insanın iştirak ettiği genciyle, yaşlısıyla bu törenler gerçekten çok ama çok anlamlıydı.
Şimdi sırada Çanakkale Zaferimizin 100.yıldönümü var. İnşallah bu yıl sadece Mart ayında değil, bugünden başlayarak, yılsonuna kadar çeşitli etkinliklerle Çanakkale Zaferimizi bütün boyutlarıyla hatırlayacak ve hatırlatacağız. Yine nisan ayında son derece önemli bir zaferimizi, Kut-ül Amare Zaferimizi de şanına yaraşır şekilde yad edeceğiz.
2015 yılı içinde 1915 olaylarının da 100.yıldönümü belli çevreler tarafından yoğun bir şekilde gündeme taşınacak, bunun idraki içeresindeyiz. 2015, sadece yıl dönümü etkinlikleri boyutuyla değil belli hadiselerin daha iyi anlaşılması ve tartışılması için de bir fırsat teşkil edecek.
Ülkemizin dışarıya açık tüm pencereleriyle, yeryüzüne dağılmış tüm insan gücümüzle, araçlarımızla gerçeklerin anlaşılması, tarihin doğru okunması için bu yıl ve sonrasında azami gayret içinde olacağız. Bir kere burada şunu özellikle vurgulamak isterim; Birinci Dünya Savaşından Osmanlı Devleti, evet yenilerek ve toprak kaybederek çıkmıştır. Ancak Türkiye Cumhuriyeti Birinci Dünya Savaşı’nın ardından yapılan İstiklal Mücadelesi ile büyük bir zaferin üzerine inşa edilmiştir.
Biz, asla yenilmiş bir millet değiliz, muzaffer bir milletiz. 77 milyonun her bir ferdinin işte bu duyguya, bu özgüvene, bu bilince sahip olması son derece önemlidir. Özellikle bizim yeryüzündeki temsilcilerimiz olan büyükelçilerimizin böyle bir duyguyla, böyle bir özgüvenle hareket etmeleri gerekmektedir.
Sizler, tarihiyle, kültürüyle, medeniyetiyle büyük, özellikle de İstiklal Mücadelesi ve o mücadelenin ardından kazandığı zaferiyle büyük bir devletin elçilerisiniz. Bizim, hiçbirimizin üzerinde Mondros Anlaşması’nın, Sevr Anlaşması’nın gölgesi, izi, baskısı olamaz. Mondros Antlaşması, Osmanlı Devleti’nin yaptığı bir anlaşmadır. Sevr ise yeni kurulan cumhuriyetimizin yırtıp attığı bir anlaşmadır.
Şunu artık hepimiz görmek zorundayız. Osmanlı Devleti’nin yenilmiş olmasını tam yüz yıl boyunca Türkiye Cumhuriyeti’nin bütün fertleri, kurumları üzerinde bir baskı aracı olarak kullanmak isteyenler oldu. Bizim özgüvenimizi kırmak istediler. ‘Siz yapamazsınız’ dediler, ‘Siz başaramazsınız’ dediler. ‘Size istikameti, sınırları biz çizeriz, sizin gündeminizi de biz belirleriz’ dediler. Ne yazık ki içeride o manda ve himaye özlemini kalplerinden atamayanlar yenilmişlik duygusu içerisinde olanlar, ona esir olanlar, işte verilen bu role harfiyen uydular. Maalesef milleti de arkalarından taşımak istediler. Allah’a hamdolsun bu Aziz Millet, Türkiye’ye ve kendisine biçilen role mahkûm olmadı. Çizilen rota ve istikametin esiri olmadı. Şu anda gerçekleştirdiğimiz reformlarımızla, büyüyen ekonomimizle, aktif, cesur dış politikamızla biz işte Türkiye’ye ve millete biçilen bu 100 yıllık darbe adımlarını, solunumunu, bu dar elbiseyi yırtıyor, bize takılan zincirlerden prangalardan bir bir kurtuluyoruz. Son dönemde başımıza gelen hadiselerin hiç biri tesadüf değildir. Son dönemde yaşadığımız badirelerin hiçbiri Türkiye’nin kendi iç dinamikleriyle ortaya çıkmış hadiseler değildir. Bölücü terör, Gezi olayları, 17-25 Aralık darbe girişimleri, diğer bazı teşebbüsler Türkiye’ye istikamet çizme amacıyla kurgulanmış, gerek dışarıdan, gerekse içerideki maşalar tarafından sergilenmiş olaylardır. Bunun sizler gayet iyi farkındasınız. Peki, bizler bunun karşısında ne yapıyoruz veya ne yapacağız? Asıl olan bu. Bütün bu hadiselerdeki yegâne amaç; o eski, kontrol altındaki, bağımlı, ezik, özgüveni eksik, gündemi belirlenebilir Türkiye’yi getirmektir. Ekonomisi bir türlü şahlanamayan, demokrasisi bir türlü gelişemeyen, sorunlarını bir türlü çözemeyen, yani kısır bir döngü içinde, bir fasit daire içinde enerjisini sürekli yitiren eski Türkiye’yi diriltmek için bütün bu oyunlar kurgulanmış ve sahnelenmiştir.
Bakın, sadece bir örnek vereceğim; 17-25 Aralık darbe girişimini yolsuzluk iftirası üzerine kurdular. En mütevazı hesaplamayla 17-25 Aralık darbe girişiminin Türkiye’ye maliyeti 120 milyar dolar oldu. Eğer başarılı olsaydılar, azmettikleri gibi Başbakanı, dönemin Başbakanı yapabilselerdi inanın bu maliyet kat kat fazla olacaktı. Çünkü o zaman arzuladıkları, özledikleri eski Türkiye’yi inşa etmiş, o eski faiz, enflasyon yükünü, daralan ekonominin, küçülen ihracatın yükünü yeniden Türkiye’ye, yeniden millete yüklemiş olacaklardı. Eskiden olduğu gibi Türkiye faiz, kan, savaş lobilerinin servetlerine servet kattıkları bir ülke olacaktı. Bakın burada şunu da ifade etmek durumundayım; 17-25 Aralık darbesinde başarısız olanlar, ümitsizlik içinde yeni bir takım operasyonları devreye almak için de uğraştılar ve uğraşıyorlar. Dört eski bakan üzerinden kurgulanmak istenen süreç, açık söylüyorum 17-25 Aralık darbe girişimini yaşatmaya yönelik tamamen umutsuz bir süreçtir. Orada başaramadılar, ‘Acaba burada başarabilir miyiz?’ O zaman Başbakanım, Başbakan olarak eski Türkiye özlemi içerisinde olanlar, ‘İlla bir soruşturma komisyonu kuralım’ dedikleri zaman, arkadaşlarımızla oturduk istişare ettik ‘kuralım’ dedik. Bizim bundan kaçınacak bir yanımız yok, kurduk. Kurduktan sonra komisyon çalıştı, nihayet dün komisyon kararını verdi. Bütün bu çalışmalar sonrasında, bilirkişi raporları vesaire bunlar alınarak karar verildi. Komisyonun bu kararı, tabii adeta bir ara karar. Bundan sonraki süreç, tabii ki, Parlamento, Genel Kurul, nihai kararı orası verecek. Ama dert bu mu? Dert başka, ‘Acaba buradan biz ne elde edebiliriz?’ bunun gayreti içindeler. Ben inanıyorum ki, bu Parlamento şu anda özellikle Soruşturma Komisyonu’nun almış olduğu, üzerinde çalışılmış bu karar neticesinde, nihai kararını en ideal, adil şekilde verecektir ve Türkiye bu tür oyalama süreçleri içerisinde üzerinde spekülasyonların yapılacağı bir ülke olmayacaktır. Olmadığını da bu Parlamento gösterecektir. 17 ve 25 Aralık iddiaları, öncelikle 30 Mart ve ardından 10 Ağustos seçimlerinde millet tarafından zaten yargılanmıştır. Ve millet, kararını da sandıkta vermiştir. Asıl önemlisi, 17-25 Aralık iddiaları bağımsız Türkiye mahkemelerinde yargılanmış ve kurgulanan oyun o mahkemelerde zaten bozulmuştur. Şimdi bir başka oyunun kurgulanmasına, yargı içindeki bir takım odakların siyaseti dizayn etme girişimlerine ve arzularına öyle umuyorum ki, izin verilmeyecektir.
Türkiye, son 12 yıl içinde siyasetin üzerindeki tüm vesayet sistemlerini ve kurumlarını etkisiz hale getirmiş, siyasetin de, siyaset dışı kurumların da, asli vazifelerine dönmelerini temin etmiştir. Buradan geri dönüş asla olamaz. Siyaset dışı kurumların, siyaset dışı güç odaklarının siyaseti tehdit etmelerine, siyaseti özellikle şantaj, montaj vesaire gibi yollarla korkutmalarına, ürkütmelerine asla göz yumulamaz. Yeni Türkiye’nin inşası, Türkiye’nin artık tüm kurumlarıyla, kurallarıyla normalleşmesi, inşallah yaydan fırlamış bir ok gibi geri döndürülemez şekilde hedefine ilerleyecektir.
Değerli Büyükelçiler,
Yaşanan tüm badireler karşısında gösterdiği kararlılıkla Türkiye büyüklüğünü bütün dünyaya göstermiştir. Türkiye üzerinde yapılmak istenen operasyonlar, ameliyatlar milletin gücü karşısında erimiştir, bundan sonra da erimeye mahkûmdur. Mevcut sorunları da aşarak, başlayan süreçleri ilerleterek, artık enerjimizi içerdeki yapay sorunlardan ziyade güçlü ekonomiye, güçlü dış politikaya, güçlü ve müreffeh bir toplum inşasına yoğunlaştırmak zorundayız. Bakınız, büyükelçilerimizin Türkiye üzerinde yapılmak istenen bütün bu operasyonlara karşı, son derece dikkatli, müteyakkız olmaları gereken bir süreçten geçiyoruz.
Özellikle batıda, medya ve başka bazı odaklar Türkiye’ye karşı yoğun bir algı operasyonu içindeler. Batı medyasında Türkiye’deki hadiselere ilişkin olarak çok sayıda haber yorum, bunların yanında adeta Türkiye’nin demokrasiden nasibini almamış bir ülke gibi gösterme gayretleri bizlerin de dikkatini ciddi manada çekiyor. Bu kadar yanlı, taraflı hatta tüm bu haberlerin yalan olduğunu görüyoruz. Ve dürüst değiller, samimi değiller. Geliyorlar, bizimle oturuyorlar, konuşuyorlar, kendilerine gerekli cevapları veriyoruz, belgeleri gösteriyoruz, bütün bunlara rağmen bildiklerini okuyorlar. Niye? Bunlar samimiyetsiz. Bunlar dürüst değil. Onun için ben büyükelçilerimizden özellikle şunu istiyorum, bunların karşısında dik durun. Bunların karşısında onlara yaptıkları ahlaki olmayan bütün bu yalan haberleri, bu asparagas haberleri bunların yüzüne yüzüne çalmanız lazım. Siz, 77 milyon Türk Milleti’nin orada birer temsilcisi, misyon şefisiniz. Buradan asla taviz vermemeniz gerekiyor çünkü bu bizim için çok önemli.
İşte bakıyorsunuz bir haşhaşi grup buralarda senatolarında, parlamentolarında her türlü yalana dayalı haberi her türlü oralarda, kumpaslar, vesaireler bunları yürütüyorlar. Bunu bozacak olan kim? Birinci derecede siz değerli büyükelçilerimiz olacaksınız. Bize ulaştırılması gereken neyse o bilgileri belgeleri bize aktarın. Biz gümbür gümbür bunları konuşuruz. Kim olursa olsun konuşuruz. Bizim bunlardan geri adım atmak gibi asla bir lüksümüz olamaz. Üzerlerine, üzerlerine gideceğiz. Bu milletin tarihinden gelen bir sorumluluğu var. Bir gücü var, bunu bir kenara koyamayız ve kimse bizim gündemimizi belirleyemez. Biz bugün artık dünyada gündem belirleme, bu gündemi belirleyenler arasında yer alan bir ülke konumundayız. Bunu böyle bileceğiz. Türkiye’de çok büyük bir hezimet yaşayan bu paralel yapının kendisini kiralayacak yeni efendiler aradığını bu amaçla da ülkesine, milletine ihaneti uluslararası medya üzerinden gerçekleştirmek istediğini görüyoruz. Nerelere, nasıl paralar savurduğunu bunu da biliyoruz. Nerelerde, nasıl kendilerine yemek masaları ayırt ettiklerini, bunu da biliyoruz. Bütün bu olayların altında yatan gerçek neden nedir? Oralarda kendileri için lobiler oluşturmak, kulisler yapabilmek. Arkadaşlar, biz onlardan daha güçlüyüz. Öyleyse şu anda Milli Siyaset Belgesi içerisinde yer almaya namzet olan bu paralel yapı, artık dünyada gereken yere oturacaktır. MGK, bununla ilgili tavsiye kararını almıştır. Hükümetimiz, Bakanlar Kurulu’ndan bunu geçirmiştir. Şimdi 2015 Milli Siyaset Belgesi içinde de yerini alacaktır. Bu artık böyle bir örgüttür.
Büyükelçilerimizin mevcut tüm personeliyle gerçeklerin duyulması ve duyurulması için daha gayretli olmaları gerektiği açıktır. Basın özgürlüğü üzerinden, terör hadiselerine, polisin müdahalesi üzerinden, teröre karşı alınan tedbirler üzerinden, Irak ve Suriye’deki terör örgütleri üzerinden, Türkiye karalanmak, kötülenmek isteniyor.
Bakıyorsunuz işte bir tahşiye olayı çıkıyor ve bu olaydan dolayı bir operasyon. Hemen olay nereye saptırılıyor? Basın özgürlüğü. Basın özgür değilmiş. İddia ile konuşuyorum; Ne Avrupa’sında ne diğer ülkelerinde, Batı’nın genelinde Türkiye’deki basın kadar özgür bir medya yoktur, ne yazılı, ne görsel. Bunların hepsini biz de gittik, gezdik, gördük. Sıkıysa siz oralarda kalkın, aynen bizde olduğu gibi Cumhurbaşkanına, Başbakana saldırın, saldıramazsınız. Almanya’da, Fransa’da yapamazsınız. Oranlar itibariyle bizdeki gibi diyorum. ABD’de, Rusya’da yapamazsınız. Bu gerçekleri sizler en az benim kadar biliyorsunuz. Dolayısıyla bunların yüzüne yüzüne, onların oralarda yazılı ve görsel medyada çıkanları önlerine koymanız lazım.
Kendi ülkelerinde ciddi boyuttaki ihlalleri, baskıları tırmanan tehditleri görmeyenler görmek istemeyenler, Türkiye üzerinden vicdanlarını rahatlatmaya çalışıyorlar. Bunların hiçbirine karşı boynumuzu eğmeyeceğiz. Bakın burada bir kez daha ifade ediyorum: Türkiye, hiçbir kimsenin parmak sallayarak büyük bir kibir içinde suçlayacağı, itham edeceği bir ülke değildir. Bu tür alışkanlıkları olanlar artık bundan vazgeçsinler. Eski alışkanlıklarıyla Türkiye’ye parmak sallamaya, Türkiye’yi azarlamaya kalkışanlar karşılarında artık yeni Türkiye’nin, ekonomisiyle, demokrasisiyle, dış politikasıyla büyük bir Türkiye’nin olduğunu görsünler.
Özellikle AB, Türkiye politikasını artık gözden geçirmek durumundadır. Yeterince oyaladılar, vakit kaybettirdiler. Şu anda Avrupa Birliği’nin çok ciddi tehlikelerle, tehditlerle karşı karşıyayken bunları görmek, bir defa biran önce değerlendirmek, bunlara çare üretmek yerine, Türkiye’ye ders vermeye kalkışması inanın acınacak bir durumdur.
Bakın ırkçı, ayrımcı özellikle de Müslümanları hedef alan faaliyetler Avrupa’da artık gizlenemez bir noktaya geldi. AB müktesebatının içinde bunların yeri var mı? Bunlara karşı durulması gerekmiyor mu? Her gün Müslümanlara yönelik, camilere yönelik alçakça saldırılar düzenleniyor. Irkçı örgütler, bazı batı toplumları nezdinde maalesef her gün daha fazla sempati kazanıyor, hüsnü kabul görüyor. Bizim sürekli dikkat çektiğimiz, vurguladığımız ve tedbir alınması için uyardığımız İslamafobi artık Avrupa’da ciddi bir tehdit teşkil ediyor. Romanlara neler yaptığını biliyorsunuz bunların. Eğer bugün de mesele ciddiye alınmazsa, bugün de popülizm Avrupa siyasetçilerini esir alırsa AB ve Avrupa değerleri artık tartışma konusu yapılır.
Değerli Dostlarım,
Türkiye’nin Suriye konusundaki duruşunun haklılığı her geçen gün doğrulanıyor, ama adını koymuyorlar. Bugüne kadar batılı müttefiklerimize bu ülkedeki sorunların DEAŞ ve Ayn- el Arap ile sınırlı tutulan bir mücadeleyle çözülemeyeceğini, sorunun kökeninde Esed rejiminin zulmünün yattığının ve DEAŞ’ın ancak bunun bir ürünü olarak görülebileceğini sürekli söyledik. Rejimin ürünü olan DEAŞ Irak’ta yıllardır devam eden mezhepçi, bölücü ve ayrıştırıcı politikalarla etkileşim içine girerek, büyük bir tehdit olarak ortaya çıkmıştır. Tabii ki durumun bu hale gelmesinde göz ardı edemeyeceğimiz bir diğer etken de uluslararası toplumun kararsız tutumu, diğer bir deyişe BM’nin harekete geçmekteki yetersizliği oldu.
Yanılmıyorsam dün, NATO’nun eski Genel Sekreteri Rasmussen, bir konuşma yapıyor Gaziantep’te. Konuşmasında ‘Sadece hava harekâtıyla bu iş çözülmez’ diyor, ‘Kara harekâtının da olması gerekiyor’ diyor. Biz bunu işin başından söyledik; ‘Kara harekâtı olmadan buradan netice alamazsınız’ dedik. Sadece dostlar alışverişte görsün, bu olur başka bir şey olmaz ve Ayn el-Arap’ta Bizim bir görüşmemiz oldu, Sayın Başkan ile yaptığımız görüşmede dedik ki, ‘Niye Kobani, Ayn-el Arap? Buranın sizin için stratejik önemi mi var?’ Ne dedi biliyor musunuz? Bakın çok enteresan, ‘Eğer biz buraya mühimmat desteğini vermezsek, iki gün içerisinde Kobani düşer.’ İki ay geçti, düştü mü? Gönderdikleri mühimmatın da bir kısmı DEAŞ’a gitti, bir kısmı da oradaki savaşçılara. Ne oldu? Hala süreç devam ediyor. Kendilerine biz Fransa ziyaretinde de Sayın Hollande’a onu söyledim. Stratejik olan yer burası değil, stratejik olan yer Halep’tir dedik, Halep ile ilgili bir çalışmanız var mı dedik. Ve ertesi gün Fabius bir makalesinde Halep’in önemini anlattı ve ses getirdi. Gerçekçi olmaya mecburuz. Ama dert başka olunca, hesap başka olunca orada bizim iyi düşünmemiz lazım. Zira Kobani, Afrin, Kamışlı burada başka hesap yapılıyor, stratejik olan bu.
Bunu da herhalde Türkiye yutacak durumda değil. O zaman atmamız gereken adımı, yapmamız gerekenleri de biz yapacağız. Niye? Çünkü 950 km bir Suriye sınırı bizim için düşünülmesi gereken bir sınırdır. Bunu biz kalkıp da şöyle Irak sınırıyla birleştirdiğimiz zaman neredeyse 1280-1290 km bir sınır meydana geliyor. Burada Türkiye’nin hassasiyeti önemli. Ama size ne? Sizin hassasiyetiniz ne? Irak için petrol anlıyoruz. Suriye için ne? Orada da yeni bir yapılanma. İşte burada bütün büyükelçi arkadaşlarımın bu hassasiyet üzerinden hareket etmeleri önem arz ediyor.
Geliyorum bir başka konuya. Dünyada inanç özgürlüğünün ihlali ve hiçe sayılması bağlamında en vahim örnekler işte 2014’te Kudüs’te yaşanmıştır. İsrail, başta Kudüs ve Harem-i Şerif olmak üzere işgal altındaki Filistin topraklarındaki saldırganlığını artırarak sürdürmüştür. Filistin’in vazgeçilmez hakları ve Kudüs’ün korunmasına ilişkin görüşlerimizi içeren bir mektubu BM Güvenlik Konseyi'ne ileterek, Güvenlik Konseyi’ni uluslararası barış ve güvenliği koruma yükümlülüğü uyarınca harekete geçmeye çağırdığım da malumunuzdur. Biz bu noktadaki çabalarımıza önümüzdeki dönemde de devam edecek, Filistin üzerindeki baskıların, ayrımcı politikaların sona ermesi için gayret göstermeyi sürdüreceğiz. Çeşitli ülkelerin parlamentolarında Filistin’in devlet olarak tanınmasına dair gelişmeleri doğru yönde atılmış adımlar olarak telakki ediyorum. Temennimiz, Filistin’in daha fazla vakit kaybetmeden uluslararası alanda hak ettiği yeri almasıdır.
Değerli Büyükelçiler,
Ermenistan, kendisiyle ilişkilerimizi normalleştirme yönünde sergilediğimiz tüm iradeye rağmen enerjisini sözde soykırım meselesine odaklanarak harcamayı tercih ediyor. Tarihte yaşanmış olayları tek yanlı okuyarak, meseleyi siyasallaştırarak sadece kendi hafızasını, kendi bakış açısını empoze etmeye devam ediyor. Bu konuda Dışişleri Bakanlığımızın ilgili diğer kurumlarımızla eşgüdüm halinde yoğun ve derinlemesine çalışmalar yaptığını zaten biliyorum. 2015’te bu meseleyle ilgili hareket tarzımızla ilgili görüşmelerin Büyükelçiler Konferansı’nda ağırlıklı bir yere sahip olduğunu da görüyorum. 2015 boyunca gerek Dışişleri Bakanlığımız, gerek ilgili tüm kurumlarımız koordinasyon içinde, son derece aktif biçimde inanıyorum ki bu iddiaların üzerine gidecektir.
Değerli Büyükelçiler,
Bir başka önemli konu Libya’da çatışmaların sürmesinden, hava saldırılarının sivil halka ve altyapıya zarar vermesinden, taraflar arasında siyasi diyalog sürecimin başlamamasından endişe duyuyoruz. Libya Yüksek Mahkemesi’nin genel seçimlerin iptali yönünde aldığı karar, Libya’da yeni bir durum ortaya çıkardı. Uluslararası toplumun bu kararın sonuçlarını dikkate almakta mütereddit ve yavaş davranması maalesef mevcut krizi daha da çetrefilleştiriyor. Libya’daki kriz ortamından çıkışın tek yolu, kapsayıcı siyasi diyalogdan ve milli mutabakattan geçmektedir. Bu itibarla uluslararası toplumun meşruiyet tartışmasını bir kenara bırakarak, ateşkesin sağlanması ve hava saldırılarının durması BM’nin kolaylaştırıcılığında siyasi diyalogun başlaması, çaba sarf etmesi gerekiyor.
Bu noktada Libya’ya dış müdahalede bulunulmamasının sorunun çözülmesine yönelik çabaların başarıya ulaşması bakımından büyük önem taşıdığını ifade etmek isterim.
Değerli Dostlarım,
Sizlerin yakından şahit olduğunuz üzere büyükelçiliklerimizi ve başkonsolosluklarımızı milletimize ve devletimize yakışır binalara ve özellikle hizmet binaları olarak çalışma şartlarına kavuşturmak için azami gayret sarf ediyoruz. Bu konuda gittiğim, ziyaret ettiğim yerlerde de büyükelçilerimize özellikle söylüyorum. Bugün sizleri ağırladığımız yeni Cumhurbaşkanlığı Sarayı da aynı şekilde Ankara’yı milletimize ve devletimize yakışır bir başkent yapma idealimizin ürünüdür. Binanın hizmete girdiği kısa süre zarfında birçok yabancı devlet adamını ve milletimizin temsilcilerini burada ağırladık ve önümüzdeki dönemde de ağırlamaya devam edeceğiz. Şu anda inşaatı devam eden kongre merkezi, onun yanında cami ve külliyesi, başlayacak olan çok amaçlı salon ve onun yanında bir de, Türkiye’de şu ana kadar sayısal olarak olmayan en az 4 milyon cilt kitabın alınabileceği bir Cumhurbaşkanlığı Kütüphanesi’ni kurabilmek için burada, bu konseptin içinde böyle bir çalışmayı yürütüyoruz. Yapıların bitmesiyle inşallah burası millet ve devletin kaynaşmasının, kucaklaşmasının zirve noktası olacaktır. Sizlerin de kançılarya ve konut binalarını aynı şekilde faal halde tutmanızı bekliyorum.
Sözlerime burada son verirken Yedinci Büyükelçiler Konferansı’na tekrar başarılar diliyor, ailelerinize, görev yaptığınız dost ve kardeş ülke halklarına selamlarımızı iletmenizi sizlerden rica ediyor, vazifenizde başarı temennilerimi ve sizlere sevgi ve saygılarımı sunuyorum.
