On World Human Rights Day, in the speech made at the "Face of Humanity" Program.
Recep Tayyip Erdoğan · President of Turkey
- Context
- Erdoğan addressed the 'Face of Humanity' program in Istanbul on World Human Rights Day, marking the 75th anniversary of the Universal Declaration of Human Rights.
- Main themes
- Universal Declaration of Human Rights 75th anniversary, Islamophobia and xenophobia in Western societies, Muslim rights violations, anti-Muslim hate crimes, double standards in human rights, freedom of expression misuse, Palestinian solidarity, global human rights failures, racism and discrimination, international community responsibilities
- Duration
- ~26 min
- Words
- 3,152
- Sentences
- 165
- Readability
- 52
- Grade
- 10.8
- Syntax
- 2.87
- Vocabulary
- 2.23
Translated from Turkish
The broad sphere of national life a sentence belongs to. Every sentence has an Arena, so it is the denominator the other indices are read against.
Other165 sentences in 57 paragraphs
Dear Istanbulites,
My Esteemed Friends in the Cause,
Valued Guests,
Ladies and Gentlemen,
I greet you with my heartfelt feelings, with respect and affection. It is a great pleasure for me to be with you on the occasion of the 75th Anniversary of the adoption of the Universal Declaration of Human Rights.
I pray to my Lord that World Human Rights Day will be a source of goodness for all humanity, especially for the oppressed and victims.
I congratulate our AK Party Human Rights Presidency for organizing the Humanity's Face Program to commemorate this meaningful day, and I thank all institutions and organizations that contributed to our event.
Valued Guests,
The Universal Declaration of Human Rights was adopted 75 years ago with great hopes; despite the passage of three-quarters of a century, this text still retains its critical status as a document of humanity's achievements. The Universal Declaration of Human Rights, adopted with the ideal of a more just, freer, and more human-centered world, continues to remind the international community of its responsibilities for 75 years. In this respect, the Declaration also guides the establishment of global peace and stability. Although it has not been able to end human rights violations, we see the Declaration as one of the cornerstones of humanity's struggle for a dignified life.
We believe that the Declaration has made significant contributions to the formation of a global sensitivity regarding the protection and development of human rights. However, it is also a fact that we encounter World Human Rights Day while human rights are trampled upon in many parts of the world. Islamophobia and xenophobia, which wrap around Western societies like a poisonous vine, are among the foremost threats to human rights. The groups most victimized by xenophobic, racist, discriminatory, and fascist practices are undoubtedly the Muslims, who constitute the majority of migrants. The concepts of terrorist and terrorism have been turned into a pretext for attacking Islam, humiliating Muslims, and slaughtering the innocent.
The attack in Christchurch, New Zealand, 4.5 years ago, where 51 of our brothers gathered for Friday prayers were martyred, showed how far Islamophobia can go. Attacks against Muslims and migrants did not stop there. They continued to increase in many parts of the world, from Canada to the United States, from Europe to Asian countries. We can never forget the drama of George Floyd, who cried out, "I can't breathe, I can't breathe," and lost his life.
We encountered similar incidents later on. We just watched on the screen, we saw how baby Aylan was washed ashore by the waves. The death of baby Aylan did not bring the West to its senses. Baby Aylan was seen in the arms of a sergeant major as he walked into eternity.
Most recently, three young men wearing Palestinian scarves were shot in the middle of the street in the United States. Western countries learned no lessons from the Christchurch attack; rather, they legitimized, approved, and encouraged anti-Islam and anti-Muslim actions under the pretext of freedom of expression. They took no measures, neither in terms of security nor legal and political aspects, to prevent these actions.
Look, while statistics may only represent the visible part of the iceberg, they confirm this bitter truth: since the beginning of the year, nearly 500 attacks have been carried out in front of the representations of countries that are members of the Organization of Islamic Cooperation in Europe, mostly at our embassies, where the Quran was desecrated. Almost all of these despicable acts against our Holy Book were organized under police protection with the permission of governments. For the first time yesterday in Denmark, yes, they imposed a penal sanction due to attacks on holy books, including our Holy Quran.
The number of hate crimes targeting Muslim places of worship, businesses, civil society organizations, and associations is increasing day by day. The rights of Muslims living in the West to worship, work, study, and live according to their beliefs are increasingly restricted. The tragicomic aspect of the issue is that all of this is happening in countries that are marketed as the cradle of democracy and human rights. There has probably never been a time when the gap between words and actions was so wide. Those who leave no stone unturned in rhetoric write the book of double standards, inconsistency, and hypocrisy when it comes to action. It seems that these countries believe that the rights enshrined in the Universal Declaration of Human Rights are only valid for acceptable people. In their view, non-Western and non-white individuals have no opportunity to fully benefit from these rights, or even to benefit in any way. Even if they do not say it openly, they reveal the distorted mindset of the West by turning a blind eye to cultural racism, xenophobia, and Islamophobia.
As I expressed recently, four of the five values on which the entire Western civilization is built are elements that have nothing to do with them. Indeed, the faith that originates from Jerusalem and Nazareth, the philosophy from the Aegean and Western Anatolia, the law from the Mediterranean and Rome, and the science from Andalusia and the Eastern world are the only true attributes of barbarism that belong to the West.
Recently, we have begun to see examples of the West's barbarism more frequently, both directly and indirectly supported by events. Crimes against humanity have a characteristic of being judged in the court of conscience sooner or later, and their perpetrators must answer before history. We see the increasingly violent examples of barbarism and the rising innocent cries as signs that we are approaching a turning point.
Valued Friends,
Today, the place where the Universal Declaration of Human Rights is being blatantly violated is Gaza and the occupied Palestinian territories. Since October 7, the life and all rights of the people of Gaza have been ruthlessly destroyed by the occupying forces. As a result of Israel's indiscriminate attacks, more than 18,000 of our Gazan brothers have been martyred. In the attacks by the so-called settlers and Israeli security forces in Ramallah, nearly 300 Palestinians have walked to martyrdom. Two out of every three Palestinians brutally killed by Israel are women or children. Innocent children, who shed tears while wrapped in the white shrouds of their mothers and fathers, have become symbols of Israel's brutality in our memories. The Israeli government, which receives unlimited support from Western countries, is committing atrocities and massacres in Gaza that would embarrass all of humanity. From places of worship that should not be touched even in war to schools, hospitals, refugee camps, homes, and markets, all civilian settlements are being cowardly bombed by Israel. Two-thirds of the buildings in Gaza have either been completely burned, heavily damaged, or rendered unusable.
Israel has condemned millions of people to hunger and death by cutting off the water, food, electricity, and communication of the people of Gaza. Today, not only children, women, the elderly, and journalists are being killed in Gaza, but also all values of humanity are being slaughtered. Unfortunately, in the face of this brutality, international organizations and human rights organizations are not taking any concrete steps to prevent violations.
What did we say? The world is bigger than five. What happened yesterday? Here, in the United Nations Security Council, the five permanent members and temporary members, but unfortunately, only with the veto of America, the known ceasefire was rejected, alone. Can there be such justice? Can there be such a fair world? But what do we say? In fact, a just world is possible, but not with America. Because what is America doing with its money, all its weapons, and ammunition alongside Israel? It is taking a stand. Oh America, how will you account for this? In other words, humanity will no longer say that America is a country that supports the Universal Declaration of Human Rights; we, especially, cannot say it, because we say to those who stand alongside Israel, who stand against baby Aylan, that we are also against you.
The greatest achievements of the renowned media outlets like the BBC and CNN, which set up camp at the sites of the Gezi events in our country and broadcast live for hours during the occupation of Ukraine, are to conceal the perpetrators and overlook the oppression. You know, our TRT and Anadolu Agency had a martyr, and what did they do to the camera? They shattered it. What happened? You were advocates of press freedom. You always defended freedom of the press; how did this happen? Everything they say is a lie. And unfortunately, more than 70 journalists have walked to eternity in Gaza.
We have already lost hope and expectation from the United Nations Security Council. The Council, which is tasked with maintaining global peace and stability, has turned into a council for protecting and shielding Israel since October 7. The will of 121 countries that say the conflicts should stop immediately, the efforts of the United Nations Secretary-General, and the sincere efforts of the temporary members have not been enough to mobilize the permanent members of the Security Council. As I just mentioned, due to America's veto, the ceasefire decision did not come out again. Despite 13 countries, including permanent members, voting in favor of the proposal, unfortunately, the result did not change. The reality that the world is bigger than five has once again been demonstrated.
The reform of the United Nations and the United Nations Security Council is an indispensable condition. It is impossible for humanity to achieve anything with this United Nations and this United Nations Security Council.
Valued brothers and sisters,
We are not only speaking about this here; I say this as a leader who uses the same expressions in the United Nations General Assembly. We believe that the world will question the helpless and dysfunctional structure of the United Nations along with the atrocities in Gaza. I say very clearly, nothing can continue as it was after Gaza.
Young people; the account of the oppression, brutality, and barbarism experienced in the occupied Palestinian territories must be demanded before the conscience of humanity and the law. The butchers of Gaza must answer for their actions, which constitute crimes against humanity in international courts; with God's permission, they will eventually answer. We will follow this issue, and we will do it on behalf of all humanity together with the innocent people of Gaza. We will continue our struggle courageously so that similar dramas do not occur again, so that mothers do not have to collect the pieces of their children, so that oppression does not go unpunished, and so that the innocents around the world can look to their futures with confidence. We will continue to raise our voices for the children of Gaza, for those Gazan mothers and fathers who embrace their children with tears.
May my Lord grant patience, endurance, and strength to our brothers and sisters in Gaza. Yes, a morning will come that is bright after the snow.
While we stand by Palestine with all our means, we certainly do not neglect our other brothers in our heartland, nor will we. From the Balkans to the Caucasus, from Arıkan to Turkistan and Crimea, wherever there is a brother whose rights are trampled, whose law is disregarded, and who is subjected to oppression and pressure, it is our duty to stand by them. As I have said before, in our view, there is no distinction or difference between our brothers in Gaza and the Turks of East Turkestan, the Turkish Cypriots, and the Iraqi Turkmen. Because we look at all these events in these geographies through the high conscience window expressed in the verses of the late Akif.
What does Akif say:
"When I see a bleeding wound, my heart burns
To soothe it, I would take a whip, I would take a double!
I cannot say to a man, 'Go on, don't mind,' I care.
I trample, I am trampled, I hold the right and lift it up.
I am the enemy of the oppressor, but I love the oppressed."
Yes, we are the enemies of the oppressor, whoever they may be, and we are the protectors of the oppressed.
Today, those who turn a blind eye to and support the terrorist actions of the Israeli government will find it hard to show their faces in public tomorrow. But we will continue to defend the truth with our heads held high and our faces clean; even if we are left alone in this struggle, even if we pay a price, we will not turn back from our path.
Valued Brothers and Sisters,
In such a tragic period in terms of human rights and freedoms, Turkey continues to make strides with an understanding that prioritizes humanity and human values. In the last 21 years, with the silent revolutions we have implemented, we have removed many obstacles that restricted our citizens from exercising their rights and freedoms enshrined in the Universal Declaration of Human Rights.
We have ensured that everyone carrying an identity card with the crescent and star is treated as a first-class citizen in all areas of life in this country. We have never accepted an environment where no one is marginalized due to their origin, belief, worship, sect, language, clothing, beard, headscarf, in short, their religious and cultural preferences; we have defended the opposite. We put an end to the discrimination against girls whose dreams of education were shattered at university doors. We restored the rights of women who were excluded from work, the state, bureaucracy, and even politics due to their attire.
Women in our country have been able to fully exercise their right to be elected, that is, the opportunity to serve in Parliament without any restrictions, during our period. We have expanded the avenues for seeking rights with new structures such as the Public Ombudsman and the Human Rights Equality Institution. We have achieved a fundamental paradigm shift in the state-citizen relationship. We have established an understanding that treats all our citizens equally, regardless of any differences, and sees these as a richness. Thank God, we have healed the wounds that single-party fascism and coups opened in the hearts of our nation.
By increasing the quality of justice and security services, we have carried out numerous studies for the right to a fair trial. For this purpose, we have prepared and implemented judicial reform law packages, human rights action plans, and judicial reform strategy documents. We have implemented a zero-tolerance policy for torture, increased penalties for this crime, and abolished the statute of limitations.
We facilitated the acquisition of property by community foundations belonging to different religions, sects, and belief groups.
We opened the way for the learning of languages and dialects other than our official language, Turkish; we enabled political propaganda and radio and television broadcasts in these languages. Was Kurdish banned? It was banned, and we opened the way. Can my Kurdish citizens, my Kurdish brothers, carry out all kinds of political propaganda in Kurdish? They can, we opened the way. Hate crime was included in our penal legislation for the first time during our term.
We made many important regulations regarding the rights of our Alevi and Bektaşi brothers and our Roma citizens. The Alevi-Bektaşi Culture and Cemevi Presidency established within our Ministry of Culture has been one of the most beautiful fruits of our efforts.
We will continue to take additional steps regarding freedom of belief in line with the needs and demands of our people.
I would like to say with great pleasure: Turkish democracy has reached a level that is cited as an example in the world during our governments. In addition to tearing down the walls built between the republic and the Republic during the single-party period, we broke and threw away the chains that were placed on the national will by ensuring that the president is elected directly by the people.
If we were to try to list all the numerous reforms, initiatives, and a significant democratic transformation that has gone down in history, it would take hours; we have successfully brought these to our country in the last 21 years. All 85 million people already see and experience these in their daily lives, and they know very well where our country has come from compared to the past.
The struggle we conduct against terrorist organizations on different fronts is also a testament to the importance our country places on human beings, the protection of human life, and the exercise of fundamental rights and freedoms.
We are determined to eradicate the roots of these enemies of humanity who send young children they brainwash to death, who exploit women and girls they forcibly abduct, who brutally murder even infants in their cradles, and who gain their fortunes over the blood and lives of the innocent. We will not relent in our struggle until we throw these scoundrels, who have shed blood for nearly 40 years and caused our citizens to suffer, into the dustbin of history.
I must address another important issue here. While I value everything we have done in the last 21 years, we do not adopt a stagnant approach to the issue of rights and freedoms. Within the changing dynamics of life, we continuously renew and develop ourselves. It is our primary duty to find and implement solutions to all the grievances of our citizens, if any.
For example, we act with the awareness that it is our duty to protect the rights of our people harmed by stray street dogs. We are aware of the increasing complaints regarding stray animals. The tragic incident that occurred the other day in Ankara, in which one of our children was seriously injured, has pierced all our hearts. We will definitely resolve this issue within the framework of the principles that our faith, culture, and the civilization of compassion teach us.
In summary, we do not leave any area concerning human rights and law unaddressed, we do not ignore it, we do not neglect it. Of course, some processes may take time, but ultimately we resolve every issue. I want our citizens to continue to trust our Government, to believe in us, and to support us.
We do not forget March 31, do we? We are preparing for March 31, right? For March 31. Good. So what do we say? Inshallah, we say Istanbul again and we continue on our way. We say Ankara again, and we continue on our way. We say there is no stopping, we continue on our way.
May God be our helper.
With these thoughts, I once again congratulate you on your December 10 Human Rights Day, and I wish that this important day brings peace, tranquility, and justice to all humanity. I once again greet all our guests who honored the program with respect.
Stay healthy.
The original Turkish. The tags above are read on the English translation's sentences.
Aziz İstanbullular,
Çok Değerli Dava Arkadaşlarım,
Kıymetli Misafirler,
Hanımefendiler, Beyefendiler,
Sizleri en kalbi duygularımla, hürmetle, muhabbetle selamlıyorum. Birleşmiş Milletler İnsan Hakları Evrensel Beyannamesi’nin kabulünün 75. Yıl Dönümü dolayısıyla sizlerle beraber olmaktan büyük bir memnuniyet duyuyorum.
Dünya İnsan Hakları Günü’nün başta mazlum ve mağdurlar olmak üzere tüm insanlık için hayırlara vesile olmasını Rabbimden niyaz ediyorum.
AK Parti İnsan Hakları Başkanlığımızı bu anlamlı günü layıkıyla idrak etmek amacıyla düzenlediği İnsanlığın Yüzü Programı için kutluyor, etkinliğimize katkı veren tüm kurum ve kuruluşlara teşekkür ediyorum.
Değerli Misafirler,
Birleşmiş Milletler İnsan Hakları Evrensel Beyannamesi bundan 75 sene evvel gerçekten büyük umutlarla kabul edildi; aradan 3 çeyrek asır geçmesine rağmen bu metin insanlığın kazanımları açısından kritik bir belge olma vasfını hala koruyor. Daha adil, daha özgür, daha insan odaklı bir dünya idealiyle kabul edilen İnsan Hakları Evrensel Beyannamesi, 75 yıldır uluslararası topluma sorumluluklarını hatırlatmayı sürdürüyor. Beyanname bu yönüyle küresel barışın ve istikrarın tesisine de rehberlik ediyor. Her ne kadar insan hakları ihlallerini sona erdirememiş olsa da, Beyannameyi insanlığın onurlu yaşam mücadelesinin köşe taşlarından biri olarak görüyoruz.
Beyannamenin insan haklarının korunması ve geliştirilmesi konusunda küresel ölçekte bir hassasiyetin oluşmasına ciddi katkılar sağladığına inanıyoruz. Buna rağmen 10 Aralık Dünya İnsan Hakları Günü’nü dünyanın pek çok yerinde insan haklarının ayaklar altına alınırken karşıladığımız da bir gerçektir. Batı toplumlarını zehirli bir sarmaşık gibi saran İslam düşmanlığı ve yabancı karşıtlığı, insan haklarına yönelik tehditlerin en başında yer alıyor. Yabancı düşmanı, ırkçı, ayrımcı ve faşizan uygulamalardan en fazla mağdur olan kesim hiç şüphesiz göçmenlerin çoğunluğunu oluşturan Müslümanlardır. Terörist ve terör kavramları İslam’a saldırmanın, Müslümanları tahkir etmenin, masumları katletmenin bir kılıfı haline dönüştürüldü.
Bundan 4,5 sene önce Yeni Zelanda’nın Christchurch şehrinde Cuma Namazı için toplanan 51 kardeşimizin şehit edildiği saldırı, İslam düşmanlığının nerelere varabileceğini göstermişti. Müslümanlara ve göçmenlere yönelik saldırılar bununla sınırlı kalmadı. Kanada’dan Amerika Birleşik Devletleri’ne, Avrupa’dan Asya ülkelerine kadar dünyanın pek çok yerinde artarak devam etti. Çok daha enteresan, nefes alamıyorum nefes alamıyorum diyerek can veren George Floyd’un dramını asla unutamayız.
Benzer olaylarla daha sonra da karşılaştık. Az önce ekranda izledik, Aylan bebek, Aylan bebeğin nasıl dalgalarla kıyıya vurduğunu izledik. Aylan bebeğin ölümü Batı’yı insafa getirmedi. Aylan bebek bir astsubay çavuşumuzun kucağında görüldüğü gibi ebediyete yürüdü.
Son olarak Filistin kefiyesiyle gezen 3 genç Amerika Birleşik Devletleri’nde sokak ortasında silahlı saldırıya uğradı. Batılı ülkeler Christchurch saldırısından hiçbir ders çıkarmadı, hatta fikir özgürlüğü bahanesiyle İslam ve Müslüman karşıtı eylemleri meşrulaştırdılar, tasvip ve teşvik ettiler. Ne güvenlik boyutuyla, ne hukuki ve siyasi olarak bu eylemlerin önüne geçecek hiçbir tedbir almadılar.
Bakınız, istatistikler buzdağının sadece görünen kısmı olsa da bu acı gerçeği teyit ediyor, yılbaşından beri çoğunluğu bizim büyükelçiliklerimiz olmak üzere İslam İş Birliği Teşkilatı üyesi ülkelerin Avrupa’da bulunan temsilciliklerinin önünde Kur'an-ı Kerim’in yıkıldığı 500’e yakın saldırı gerçekleştirildi. Mukaddes Kitabımıza yönelik bu alçak eylemlerin hemen hepsi hükümetlerin izin vermesiyle polis koruması altında düzenlendi. İlk defa dün Danimarka’da, evet, kutsal kitabımız Kur'an-ı Kerim olmak üzere kutsal kitaplara yönelik saldırılar sebebiyle bir cezai müeyyideyi getirdiler.
Müslümanlara ait ibadethaneleri, iş yerlerini, sivil toplum örgütlerini, dernekleri hedef alan nefret suçlarının sayısı günden güne artıyor. Batı’da mukim Müslümanların ibadet, çalışma, okuma ve inancına göre yaşama hakkı giderek kısıtlanıyor. Meselenin trajikomik yanı, tüm bunların demokrasi ve insan haklarının beşiği olarak pazarlanan ülkelerde yaşanmasıdır. Sözle eylem arasındaki farkın bu kadar açıldığı bir dönem herhalde olmamıştır. Lafa gelince mangalda kül bırakmayanlar, iş icraata gelince çifte standardın, ilkesizliğin ve ikiyüzlülüğünün adeta kitabını yazmaktadırlar. Anlaşılan bu ülkeler Birleşmiş Milletler İnsan Hakları Evrensel Beyannamesi’nde kayıtlı hakların sadece makbul insanlar için geçerli olduğunu düşünüyor. Yine bunların nazarında Batılı ve beyaz olmayanların bu hakların tam olarak yararlanma, hatta bir hiçbir şekilde yararlanma imkanı bulunmuyor. Bunu açık açık söylemeseler de kültürel ırkçılığa, yabancı karşıtlığına ve İslam düşmanlığına göz yumarak Batı’nın çarpık zihin dünyasını ortaya koyuyorlar.
Geçtiğimiz günlerde de ifade ettiğim gibi, Batı’nın tüm medeniyetini üzerin bina ettiği 5 değerin 4’ü onlarla ilgisi olmayan çalıntı unsurlardır. Nitekim inancı Kudüs Nasıra, felsefesi Ege ve Batı Anadolu, hukuku Akdeniz ve Roma, bilimi Endülüs ve Doğu dünyası kökenli olan Batı’nın sadece barbarlık vasfı gerçek anlamda kendisine aittir.
Son dönemde Batı’nın barbarlık vasfının örneklerini doğrudan yaptığı ve dolaylı olarak destek verdiği hadiseler vesilesiyle giderek daha sık görmeye başladık. İnsanlığa karşı işlenen suçların eninde sonunda mahşeri vicdanda yargılanmak, faillerinin de tarih önünde hesap vermek gibi bir özelliği vardır. Giderek şiddetlenen barbarlık örneklerini ve arşa yükselen masum çığlıklarını bir dönüm noktasına yaklaştığımızın işaretleri olarak görüyoruz.
Kıymetli Dostlar,
Bugün Birleşmiş Milletler İnsan Hakları Evrensel Beyannamesi’nin göz göre göre çiğnendiği yer Gazze ve işgal edilmiş Filistin topraklarıdır. Gazze halkının 7 Ekim’den beri hayatı başta olmak üzere her türlü hakkı işgalci güçleri tarafından pervasıza yok edilmektedir. İsrail’in hedef gözetmeksizin yaptığı saldırılar sonucunda 18 bini aşkın Gazzeli kardeşimiz şehit oldu. Ramallah’ta yerleşimci denen teröristlerin ve İsrail güvenlik güçlerinin saldırılarında 300’e yakın Filistinli şahadete yürüdü. İsrail’in alçakça katlettiği her 3 Filistinliden 2’si kadın veya çocuktur. Anne ve babalarının beyaz kefenlerine sarılarak gözyaşı döktüğü masum sabiler İsrail’in vahşetinin sembolleri olarak hafızalarımıza kazanmıştır. Batılı ülkelerin sınırsız desteğini alan İsrail yönetimi, Gazze’de tüm insanlığın yüzünü kızartacak canilikte zulümlere ve katliamlara imza atıyor. Savaşta bile dokunulmaması gereken ibadethanelerden okullara, hastanelerden mülteci kamplarına, evlerden çarşı pazarlara kadar tüm sivil yerleşim yerleri İsrail tarafından alçakça bombalanıyor. Gazze’deki binaların 3’te 2’si ya tamamen yakılmış, ya ağır hasar almış ya da kullanılmaz hale gelmiştir.
İsrail, Gazze halkının suyunu, gıdasını, elektriğini ve iletişimini keserek milyonlarca insanı açlığa ve ölüme mahkum etmiştir. Bugün Gazze’de sadece çocuklar, kadınlar, yaşlılar, gazeteciler değil, aynı zamanda insanlığa dair tüm değerler de katledilmektedir. Maalesef bu vahşet karşısında uluslararası kuruluşlar ve insan hakları örgütleri ihlallerin önüne geçecek hiçbir somut adım atmıyor.
Biz ne dedik? Dünya 5’ten büyüktür. İşte dün ne oldu? Buyurun Birleşmiş Milletler Güvenlik Konseyi’nde 5 daimi üye ve geçici üyeler, fakat sadece Amerika’nın ret oyuyla maalesef malum ateşkes ret edildi, tek başına. Böyle adalet olur mu? Böyle adil bir dünya olur mu? Ama biz ne diyoruz? Aslında adil bir dünya mümkün, ama Amerika’yla değil. Çünkü Amerika İsrail7in yanında parasıyla, bütün silah, mühimmatıyla ne yapıyor? Yer alıyor. Ey Amerika, bunun hesabını nasıl vereceksin? Yani insanlık Amerika’ya insanlık için gerçekten Amerika bir Birleşmiş Milletler Evrensel Beyannamesi’ne destek veren ülkedir demeyecek bundan sonra, başta biz diyemeyiz, çünkü İsrail’in yanında yer alan, Aylan bebeklerin karşısında yer alanlara diyoruz ki, biz de sizin karşınızdayız.
Ülkemizdeki Gezi olaylarında ve Ukrayna’nın işgalinde olay yelerine kamp kurup saatlerce canlı yayın yapan BBC’den CNN’ine anlı şanlı basın organlarının en büyük icraatları, failleri gizleyip zulmü gözden kaçırmaktan ibaret. İşte biliyorsunuz bizim TRT’nin ve Anadolu Ajansı’nın bir şehidimiz ve kamerayı ne yaptılar? Paramparça ettiler. Hani ne oldu, siz basın özgürlüğünden yanaydınız. Basın-yayının hep savunucuydunuz, nasıl oldu? Bunların her şeyi yalan. Ve 70’i aşkın basın mensubu Gazze’de ne yazık ki ebediyete yürüdü.
Birleşmiş Milletler Güvenlik Konseyi’nden ise zaten bir umudumuz, beklentimiz kalmadı. Görevi küresel barışı ve istikrarı korumak olan Güvenlik Konseyi, 7 Ekim’den buyana İsrail’i koruma ve kollama konseyine dönüştü. Ne çatışmalar bir an önce dursun diyen 121 ülkenin iradesi, ne Birleşmiş Milletler Genel Sekreteri’nin çabaları, ne de geçici üyelerin samimi gayretleri Güvenlik Konseyi’nin daimi üyelerini harekete geçirmeye yetmedi. Dün gece yapılan oylamayı az önce söyledim, Amerika’nın vetosu nedeniyle yine ateşkes kararı çıkmadı. Aralarında daimi üyelerin de olduğu 13 ülkenin tasarıya evet oyu vermesine rağmen, maalesef sonuç değişmedi. Dünyanın 5’ten büyük olduğu gerçeği bir kez daha görülmüş oldu.
Birleşmiş Milletler, Birleşmiş Milletler Güvenlik Konseyi reforme edilmesi olmazsa olmaz şarttır, şart. Bu Birleşmiş Milletler’le, bu Birleşmiş Milletler Güvenlik Konseyi’yle insanlığın bir yere varması mümkün değil.
Değerli kardeşlerim,
Bunu sadece burada konuşmuyoruz, Birleşmiş Milletler Genel Kurulu’nda da aynen bu ifadeleri kullanan bir lider olarak söylüyorum. Gazze’deki zulümlerle birlikte Birleşmiş Milletler’in bu aciz ve işlevsiz yapısının da tüm dünyada sorgulanacağına inanıyoruz. Bakın çok açık söylüyorum, Gazze’den sonra hiçbir şey eski tas eski hamam devam edemez.
Gençler; işgal edilmiş Filistin topraklarında yaşanan zulmün, hoyratlığın, barbarlığın hesabı insanlık vicdanıyla birlikte hukuk önünde de mutlaka sorulmalıdır. Gazze kasapları uluslararası mahkemelerde insanlığa karşı suç teşkil eden eylemlerinin hesabını vermelidir; Allah izniyle eninde sonunda vereceklerdir. Biz bu meselenin takipçisi olacağız, bunu da Gazzeli masumlarla birlikte tüm insanlık adına yapacağız. Bir daha benzer dramlar yaşanmasın diye, anne-babalar çocuklarının parçalarını toplamsın diye, zulüm zalimin yanına kâr kalmasın diye, dünyanın dört bir yanındaki masumlar geleceklerine güvenle bakabilsin diye mücadelemizi cesaretle sürdüreceğiz. Gazzeli çocuklar için, gözyaşlarıyla ciğer parelerine sarılan o Gazzeli anneler, babalar için sesimizi yükseltmeye devam edeceğiz.
Rabbim Gazzeli kardeşlerimize sabır versin, tahammül versin, dayanma ve direnme gücü versin diyorum. Evet, bir sabah gelecek kardan aydınlık.
Tüm imkânlarımızla Filistin’in yanında olurken, elbette gönül coğrafyamızdaki diğer kardeşlerimizi de ihmal etmiyoruz, etmeyeceğiz. Balkanlar’dan Kafkasya’ya, Arıkan’dan Türkistan’a ve Kırım’a kadar nerede hakkı çiğnenen, hukuku ayaklar altına alınan, zulme ve baskıya maruz kalan bir kardeşimiz varsa, ona sahip çıkmak bizim görevimiz. Daha önce de söylediğim gibi, bizim nazarımızda Gazzeli kardeşlerimizle Doğu Türkistan Türkleri, Kıbrıs Türkleriyle Irak Türkmenleri arasında hiçbir ayrım, hiçbir fark yoktur ve olamaz. Çünkü biz, tüm bu coğrafyalarda yaşanan bu hadiselere merhum Akif’in şu mısralarında dile getirdiği yüksek vicdan penceresinden bakıyoruz.
Ne diyor Akif:
“Kanayan bir yara gördüm mü yanar ta ciğerim
Onu dindirmek için kamçı yerim, çifte yerim!
Adam, aldırmada geç git diyemem, aldırırım.
Çiğnerim, çiğnenirim, hakkı tutar kaldırırım
Zalimin hasmıyım, amma severim mazlumu.”
Evet, biz de kim olursa olsun zalimin hasmıyız, mazlumun da hamisiyiz.
Bugün İsrail yönetiminin terör eylemlerine göz yumanlar ve destek verenler, yarın insan içine çıkacak yüz bulamayacak. Ama biz, başımız dik, anlımız ak bir şekilde hakkı savunmaya devam edeceğiz; bu uğurda yalnız da kalsak, bedel de ödesek yolumuzdan dönmeyeceğiz.
Kıymetli Kardeşlerim,
İnsan hak ve hürriyetleri açısından böylesi trajik bir dönemde, Türkiye, insanı ve insani değerleri önceleyen bir anlayışla hamlelerine devam ediyor. Son 21 yılda hayata geçirdiğimiz sessiz devrimlerle, vatandaşlarımızın Birleşmiş Milletler İnsan Hakları Evrensel Beyannamesi’nde kayıtlı hak ve özgürlüklerini kullanmalarını kısıtlayan pek çok engeli ortadan kaldırdık.
Cebinde ay-yıldızlı kimlik taşıyan herkesin hayatın tüm alanlarında bu ülkenin birinci sınıf vatandaşı olarak muamele görebilmesini temin ettik. Ülkemizde hiç kimsenin kökeni, inancı, ibadeti, meşrebi, dili, kıyafeti, sakalı, başörtüsü, hülasaten dini ve kültürel tercihleri sebebiyle ötekileştirildiği bir iklimi asla kabul etmedik, aksini savunduk. Eğitim hayalleri üniversite kapılarında yıkılan kızlarımıza yönelik ayrımcılığa biz son verdik. Kılık kıyafetinden dolayı iş hayatından, devletten, bürokrasiden, hatta ve hatta siyaseten dışlanan kadınlarımıza haklarını yine biz teslim ettik.
Ülkemiz kadınları, seçilme hakkını, yani Parlamentoda hiçbir kısıtlama olmadan görev yapma imkânını tam manasıyla bizim dönemimizde kullanabilmiştir. Kamu Denetçiliği ve İnsan Hakları Eşitlik Kurumu gibi yeni yapılarla hak arama yollarını genişlettik. Devlet-vatandaş ilişkisinde köklü bir paradigma değişikliği gerçekleştirdik. Hiçbir farklılığa bakmaksızın tüm vatandaşlarımıza eşit davranan, bunları zenginlik olarak gören bir anlayışın yerleşmesini biz sağladık. Tek parti faşizminin ve darbelerin milletimizin gönül dünyasına açtığı yaraları hamdolsun yine biz sardık.
Adaletin ve güvenlik hizmetlerinin kalitesini artırarak adil yargılanma hakkı için çok sayıda çalışma yaptık. Bu amaçla yargı reformu yasa paketleri, insan hakları eylem planları, yargı reformu strateji belgeleri hazırlayıp hayata geçirdik. İşkenceye sıfır tolerans politikasını uygulayarak bu suça ilişkin cezaları artırdık, zaman aşımını kaldırdık.
Farklı din, mezhep ve inanç gruplarına ait cemaat vakıflarının mülk edinmelerini kolaylaştırdık.
Resmi dilimiz olan Türkçe dışındaki dil ve lehçelerin öğreniminin önünü açtık; bu dillerde siyasi propaganda, radyo ve televizyon yayını yapılmasına imkan tanıdık. Kürtçe yasak mıydı? Yasaktı, önünü biz açtık. Her türlü siyasi propagandayı Kürtçe olarak da benim Kürt vatandaşlarım, Kürt kardeşlerim yapabiliyor mu? Yapıyor, önünü biz açtık. Nefret suçu ilk kez bizim dönemimizde ceza mevzuatımıza girmiştir.
Alevi ve Bektaşi kardeşlerimiz ile Roman vatandaşlarımızın haklarına yönelik birçok önemli düzenlemeyi yaptık. Kültür Bakanlığımız bünyesinde kurulun Alevi-Bektaşi Kültür ve Cemevi Başkanlığımız bu çabalarımızın en güzel meyvelerinden biri olmuştur.
İnsanımızın ihtiyaçları ve talepleri doğrultusunda inanç hürriyeti konusunda ilave adımlar atmayı sürdüreceğiz.
Şunu büyük bir memnuniyetle söylemek isterim: Türk demokrasisi dünyada örnek gösterilen seviyeye yine bizim hükümetlerimiz döneminde ulaşmıştır. Tek parti döneminde cumhurla Cumhuriyet arasında örülen duvarları yıkmanın yanı sıra, cumhurbaşkanının doğrudan halk tarafından seçilmesini temin ederek milli iradeye vurulan zincirleri parçaladık attık.
Tamamını burada saymaya kalksak saatler sürecek nice reformu, nice atılımı, tarihe geçen büyük bir demokratik dönüşüm hamlesini son 21 yılda başarıyla ülkemize kazandırdık. 85 milyonun tamamı zaten günlük hayatında bunları görüyor, yaşıyor, geçmişle kıyaslandığında ülkemizin nereden nereye geldiğini çok iyi biliyor.
Terör örgütlerine karşı farklı cephelerde yürüttüğümüz mücadele de, ülkemizin insana, insan hayatının korunmasına, temel hak ve hürriyetlerin kullanılmasına verdiği önemin bir göstergesidir.
Beynini yıkadıkları gencecik çocukları ölüme gönderen, zorla kaçırdıkları kadınları, kız çocuklarını istismar eden, daha kundaktaki bebekleri vahşice katleden, masumların kanı ve canı üzerinden ikbal devşiren bu insanlık düşmanlarının kökünü kurutmakta kararlıyız. Yaklaşık 40 yıldır kan döken, vatandaşlarımıza kan kusturan bu alçakları tarihin çöp sepetine atmadan mücadeleyi elden bırakmayacağız.
Burada önemli bir hususa daha değinmek durumundayım. Son 21 yılda yaptıklarımızın tamamını çok kıymetli bulmakla beraber, hak ve hürriyetler meselesinde durağan bir yaklaşım sergilemiyoruz. Hayatın değişen dinamiklerinin içinde biz de kendimizi sürekli yeniliyoruz, sürekli geliştiriyoruz. Vatandaşlarımızın bizar olduğu en varsa hepsinin de çözümünü bulmak ve uygulamak bizim asli vazifemizdir.
Mesela başıboş sokak köpeklerinin zarar verdiği insanlarımızı haklarını korumanın da görevimiz olduğunun bilinciyle hareket ediyoruz. Başıboş sokak hayvanlarıyla ilgili artan şikayetlerin farkındayız. Önceki gün Ankara’da yaşanan ve bir evladımızın ağır yaralandığı elim hadise hepimizin yüreğini dağlamıştır. Bu sorunu inşallah inancımıza, kültürümüze ve şefkat medeniyetimizin bize vaaz ettiği ilkeler çerçevesinde mutlaka çözüme kavuşturacağız.
Özetle, insanın hak ve hukukunun söz konusu olduğu hiçbir alanı boş bırakmıyor, görmezden gelmiyor, ihmal etmiyoruz. Elbette bazı süreçler vakit alabiliyor, ama nihayetinde her meseleyi hal yoluna koyuyoruz. Vatandaşlarımızdan Hükümetimize güvenmeye, bize inanmaya, bize destek olmaya devam etmelerini istiyorum.
31 Mart’ı unutmuyoruz değil mi? 31 Mart’a hazırlanıyoruz değil mi? 31 Mart için. Güzel. Öyleyse ne diyoruz? İnşallah yeniden İstanbul diyoruz ve yola devam ediyoruz. Yeniden Ankara diyoruz, yola devam ediyoruz. Durmak yok, yola devam diyoruz.
Rabbim yar ve yardımcımız olsun.
Bu düşüncelerle 10 Aralık İnsan Hakları Gününüzü bir kez daha tebrik ediyor, bu önemli günün tüm insanlığa barış, huzur ve adalet getirmesini diliyorum. Programı teşrif eden tüm misafirlerimizi tekrar saygıyla selamlıyorum.
Kalın sağlıcakla.