The speech of the President of the Republic of Poland before the United Nations General Assembly.
Andrzej Duda · President of Poland
- Context
- Duda addressed the UN General Assembly on March 4, 2025, delivering his final speech as President of Poland, reflecting on nearly a decade in office.
- Main themes
- International law and primacy over force, European security, Russian imperialism and aggression, Poland-US alliance, NATO membership, UN peacekeeping, Ukrainian conflict, regional collective security, Poland's defense policy, multilateral cooperation, legacy of presidency
- Duration
- ~18 min
- Words
- 2,171
- Sentences
- 95
- Readability
- 39
- Grade
- 13.5
- Syntax
- 3.06
- Vocabulary
- 2.23
Translated from Polish
The broad sphere of national life a sentence belongs to. Every sentence has an Arena, so it is the denominator the other indices are read against.
Other95 sentences in 46 paragraphs
Dear Mr. Chairman, Excellencies, Ladies and Gentlemen,
This is my last speech at the United Nations General Assembly as the President of the Republic of Poland, and I would like to take this opportunity to share with you my reflections after nearly a decade of service to my homeland – Poland – a founding member of the UN.
I remember my previous speeches, the main message of which has always been the primacy of international law over brute force. "Peace through law" – this slogan has accompanied me during my speeches before the UN General Assembly and at the UN Security Council during our non-permanent membership in 2018 and 2019. Every time I traveled from Poland to the United Nations headquarters, I kept in mind that this organization should care for and guarantee respect for the law in order to maintain peace and security in the world.
Unfortunately, the experiences of recent years show how fragile both peace and security are.
I have observed many crises and conflicts erupting far from the borders of my homeland – in the Middle East, Africa, or Asia – but I have also seen the steadily growing threat in our immediate neighborhood. I have witnessed how Russian imperialism is trying to revive itself and negate all universal values: peace, respect for sovereignty, and the integrity of states.
I vividly remember the year 2008 and the Russian aggression against independent Georgia. I also recall the message of the late President Lech Kaczyński, who, at a time when Russian tanks were heading towards Tbilisi, said before the Georgian parliament that "today Georgia, tomorrow Ukraine, the day after tomorrow the Baltic States, and then perhaps it will be time for my country, for Poland!"
As those prophetic words came true in the following years, and in 2015 I was elected President of the Republic of Poland, I knew that Ukraine, which has been attacked by Russia since 2014, was just the beginning of a forceful attempt to destroy the international order based on international law. And it was precisely the concern for maintaining the primacy of that law; the concern for maintaining security and peace that accompanied me during nearly a decade of my presidency.
Ladies and Gentlemen,
Unfortunately, my assessments and predictions, particularly those regarding the imperial policy of the Russian Federation and the security situation in Europe – have proven to be correct. Today, with satisfaction but also relief, I look back at all the efforts made to strengthen the security of Poland and Europe. Without them, the Kremlin could have long ago conquered Kyiv and prepared for further expansion towards Warsaw, Vilnius, Riga, or Tallinn.
That is why, since I took office, the main priority of my policy has been to strengthen security – for Poland and Europe, by tightening cooperation both bilaterally with our most important allies and multilaterally within regional collective security systems and more broadly internationally, which the UN creates.
Ladies and Gentlemen,
When I speak of security and international cooperation, I particularly mean strengthening relations with the United States, partners from the North Atlantic Alliance, and the European Union, as well as with UN member states that share a similar outlook on international relations.
Poland's strategic relations with the USA, especially military ones, have a long history, one symbol of which is the monument to Tadeusz Kościuszko at the United States Military Academy at West Point. And it is in the spirit of these long-standing, friendly relations that I have sought to build an ever-stronger alliance with our friends across the Atlantic.
Over the years, we have achieved a great deal – and many memories returned when, at the end of last year, the inauguration of the American Aegis Ashore missile defense base in Redzikowo took place – an important symbol, but also another element of the American security umbrella over Europe.
Recent talks with the re-elected President of the USA, Donald Trump, were also an opportunity to summarize a decade of efforts to strengthen the Polish-American alliance.
Ladies and Gentlemen,
From the very beginning of my presidency, I wanted Poland to be seen not only as a recipient but also as a provider of security. That is why during my two terms, I have strived to ensure that Warsaw fulfills its most important alliance commitments and actively shapes security policy in Europe and the world.
In accordance with the provisions of the United Nations Charter, we actively work towards regional arrangements to ensure the maintenance of international peace and security. For 25 years, we have been a member of the North Atlantic Alliance, which has ensured peace in the transatlantic area for 75 years.
At the same time, we are active in the international collective security system – in the UN, where we engage in peaceful dispute resolution.
An expression of this commitment is our activity in UN peacekeeping missions. Poland has a long tradition of participating in such operations. That is why I personally decided to send a Polish military contingent back to Lebanon as part of the UNIFIL operation. Additionally, we co-chair the Peacebuilding Commission, actively participating in the Review of the Peacebuilding Architecture 2025. We also support the implementation of the Pact for the Future and the New Agenda for Peace of the UN Secretary-General.
Ladies and Gentlemen,
Central and Eastern Europe knows very well what a threat to sovereignty the imperial policy of the Russian Federation poses. That is why I have been so deeply engaged in strengthening our security policy.
Over the past ten years, we have managed to tighten defense cooperation within the Bucharest Nine format. Together with the countries of the region, we have prepared for the most difficult threats – for Russian hybrid attacks on our borders, sabotage on land and at sea, and for the worst-case scenario – full-scale aggression against our neighbor – Ukraine. Together, and as one of the first, we reacted to the blatant and brutal violation of international law. From the very first day of the war, we have clearly stated who the victim is and who the aggressor is, and we continuously support Ukraine, which is defending itself against Russia's neocolonial ambitions.
In the interest of security, but also the much-needed development of our region, I initiated the Three Seas Initiative in 2015, together with the then President of Croatia, Kolinda Grabar-Kitarović, aimed at better connecting 13 countries of Central and Eastern Europe. A decade has passed since the launch of the Three Seas Initiative, and I see that we have achieved a great deal in modernizing infrastructure connections between the North and South of Eastern Europe.
Today, the Three Seas Initiative is one of the fastest-growing regions in the world, with a projected GDP growth of 35% by 2030. It is a gigantic market inhabited by 120 million citizens ready for cooperation and joint business! I know that others also see this, as interest in cooperation with the Initiative is growing year by year, exemplified by strategic partnerships with the USA and Japan, which recognize the investment potential that lies in our part of Europe.
The 10th Three Seas Initiative Summit is approaching, which will take place on April 28-29 in Warsaw. From this place, I encourage all interested in cooperation to invest in our region and participate in the Summit.
Ladies and Gentlemen,
I am aware that I represent a country that has a significant asset in its relations with many states. This asset is the fact that Poland has never imposed its views on anyone – we have only cared for and supported the respect for fundamental rights – rights enshrined in the United Nations Charter. We know well what it means to fight against a colonizer. Poland has never been a colonial state, and we are proud of it!
Thanks to this, we have built lasting and friendly relations, which I have sought to deepen by traveling and talking with leaders from the Arab World, Africa, and Asia. During my visits, I have tried to understand the perspectives and political conditions of regions far from Europe and to present our position, but always based on mutual respect and partnership.
Ladies and Gentlemen,
At a time when regional security formats do not always allow us to ensure international stability – let us remind ourselves of the purpose for which the United Nations was established. Let us remember why we developed international law through our joint efforts, so that it could best guarantee peace and protect the sovereignty and integrity of states.
Why is this law not respected by all today, including by the permanent members of the UN Security Council? I find one answer: the insufficient strength standing guard over international law and the principles of the United Nations Charter.
Ladies and Gentlemen,
I stand before you as a representative of Poland, a country with over a thousand years of history, deeply shaped by that history. Our experience is the construction of a powerful state, one of the strongest in 17th-century Europe, as well as the bitter experience of gradual partition by neighbors, culminating in the loss of independence. And then the unceasing struggle for over 123 years, paid for with hundreds of thousands of lives, to regain independence in 1918. Independence that lasted only 20 years, as it was destroyed by two 20th-century totalitarian regimes – Russian communism and German Nazism.
I invoke the history of Poland because I know that when it comes to the experience of the struggle for independence, the sacrifices made in connection with that struggle, and the enormous material losses, I speak of an experience that is universal. Wars are inscribed in the history of humanity. But so is peace and the constant striving to build lasting foundations for its preservation.
The last over 30 years of Poland's history, since we effectively broke free from the sphere of influence of Russia and could independently decide on our economic policy, security, and alliances, has been a period of unprecedented economic development, improvement in the quality of life of citizens, social services, and opportunities for growth. From a backward, poor country with high unemployment, we have achieved the status of a developed country, creating thousands of jobs in modern sectors of the economy. Today we are the 21st largest economy in the world, and our ambition is to join the G20.
All these successes were made possible by peace in Europe. Hence, in Poland, we sincerely believe that only peace can provide optimal conditions for development.
And that is why we are foreign to all imperialist ideologies that see conquest as a tool to improve the lives of their own citizens and strengthen the international position of the state.
Our success – I mean the countries of Europe – was to create such a system on the Old Continent in which war was hard to imagine because it brought no benefits to the aggressor. It was the opposite of development, state power, and the prosperity of its citizens. At the same time, I admit that such thinking has made many European leaders blind to the threat posed by the imperial policy of Russia. I hope that the process of awakening from geopolitical slumber, though painful, will happen quickly and that Europe will take greater responsibility for its security in cooperation with trusted allies. There is no choice, after all. Citizens understand this; now it is time for state leaders.
Ladies and Gentlemen,
I remember how in 2018 I participated in a High-Level UN Security Council debate and spoke then about the importance of law for maintaining peace.
Today, in the third year of the war in Ukraine, a country neighboring Poland, I would once again repeat the words I spoke then, that "international law remains the strongest tool for civilized nations to ensure lasting peace." But today I would add to those words the observation that peace can only be defended when there is real strength behind it, capable of deterring a potential aggressor. In a situation where it has not been possible to prevent the outbreak of war, restoring peace, in addition to strength, requires justice. Because only a just peace can be lasting.
Ladies and Gentlemen,
War does not respect borders, human dignity, the value systems we profess, or religious beliefs. It means death, destruction, and contempt for another human being. There is no continent that has not experienced it. It threatens all our states, even if currently the risk of war breaking out in some part of the world seems small. Therefore, wise and far-sighted policy requires supporting actions that serve peace and withholding support for the aggressor – this is in the best interest of all our states.
Poland has pursued such a foreign policy over the last decades, in which peaceful and partnership cooperation was the goal, not just a means to achieve political or economic benefits.
I assure all of you that Poland will not deviate from this course! Poland will continue all initiatives aimed at strengthening a just peace in the world.
The original Polish. The tags above are read on the English translation's sentences.
Szanowny Panie Przewodniczący, Ekscelencje, Szanowni Państwo,
To moje ostatnie wystąpienie na forum Zgromadzenia Ogólnego Organizacji Narodów Zjednoczonych w roli Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej i chciałbym wykorzystać tę okazję, aby podzielić się z państwem moimi refleksjami po blisko dekadzie służby dla mojej Ojczyzny – Polski – założyciela ONZ.
ENGLISH VERSION >>
Pamiętam moje poprzednie wystąpienia, których głównym przesłaniem zawsze był prymat prawa międzynarodowego ponad nagą siłą. „Pokój poprzez prawo” – to hasło towarzyszyło mi podczas wystąpień przed Zgromadzeniem Ogólnym ONZ i na spotkaniu Rady Bezpieczeństwa ONZ w trakcie naszego niestałego członkostwa w 2018 i 2019. Za każdym razem, gdy wyruszałem z Polski do siedziby Narodów Zjednoczonych, miałem w pamięci, że to właśnie ta organizacja powinna dbać i gwarantować poszanowanie prawa, aby w ten sposób utrzymać pokój i bezpieczeństwo na świecie.
Niestety, doświadczenia ostatnich lat pokazują, jak kruchy jest zarówno pokój, jak i bezpieczeństwo.
Obserwowałem wiele kryzysów i konfliktów, które wybuchały daleko od granic mojej Ojczyzny – na Bliskim Wschodzie, w Afryce czy Azji – ale widziałem też stale narastające zagrożenie w naszym najbliższym sąsiedztwie. Widziałem, jak rosyjski imperializm próbuje się odrodzić i przekreślić wszystkie uniwersalne wartości: pokój, poszanowanie suwerenności i integralności państw.
Dokładnie pamiętam 2008 rok i rosyjską agresję na niepodległą Gruzję. Zapamiętałem również z tego okresu przesłanie śp. Prezydenta Lecha Kaczyńskiego , który w czasie, gdy rosyjskie czołgi kierowały się na Tibilisi, powiedział przed gruzińskim parlamentem, że „dziś Gruzja, jutro Ukraina, pojutrze Państwa Bałtyckie, a później może i czas na mój kraj, na Polskę!”.
Gdy w kolejnych latach te prorocze słowa spełniały się, a w 2015 roku zostałem wybrany na urząd Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej– wiedziałem, że atakowana przez Rosję od 2014 roku Ukraina to dopiero początek siłowej próby zniszczenia ładu międzynarodowego opartego na prawie międzynarodowym. I właśnie troska o utrzymanie prymatu tego prawa; troska o utrzymanie bezpieczeństwa i pokoju towarzyszyła mi podczas blisko dekady moich rządów.
Szanowni Państwo,
Niestety moje oceny i przewidywania, szczególnie te dotyczące imperialnej polityki Federacji Rosyjskiej i sytuacji bezpieczeństwa w Europie – sprawdziły się. Dziś z satysfakcją, ale również ulgą, patrzę wstecz na wszelkie przedsięwzięcia na rzecz wzmocnienia bezpieczeństwa Polski i Europy. Bez nich Kreml mógłby już dawno podbić Kijów i szykować się do dalszej ekspansji w kierunku Warszawy, Wilna, Rygi czy Tallinna.
Właśnie dlatego, odkąd objąłem prezydenturę, głównym priorytetem mojej polityki jest wzmacnianie bezpieczeństwa – Polski i Europy, dzięki zacieśnianiu współpracy zarówno bilateralnej z najważniejszymi sojusznikami, jak i multilateralnej w ramach regionalnych systemów bezpieczeństwa zbiorowego i szerzej międzynarodowego, który tworzy ONZ.
Szanowni Państwo,
Mówiąc o bezpieczeństwie i współpracy międzynarodowej mam na myśli szczególnie zacieśnianie relacji ze Stanami Zjednoczonymi, partnerami z Sojuszu Północnoatlantyckiego i Unii Europejskiej, a także chętnymi i patrzącymi w podobny sposób na relacje międzynarodowe państwami członkowskimi ONZ.
Strategiczne relacje Polski z USA, szczególnie wojskowe, mają długą historię, której jednym z symboli jest pomnik Tadeusza Kościuszki w amerykańskiej akademii wojskowej West Point. I właśnie w duchu tych długotrwałych, przyjaznych relacji starałem się budować coraz mocniejszy sojusz z naszymi przyjaciółmi z drugiej strony Atlantyku.
Przez lata udało nam się bardzo dużo – a wiele wspomnień powróciło, gdy pod koniec ubiegłego roku odbyła się inauguracja amerykańskiej bazy przeciwrakietowej Aegis Ashore w Redzikowie – to ważny symbol, ale również kolejny element amerykańskiego parasola bezpieczeństwa nad Europą.
Również ostatnie rozmowy z ponownie wybranym na urząd Prezydenta USA Donaldem Trumpem były okazją do podsumowania dekady działań na rzecz wzmocnienia polsko–amerykańskiego sojuszu.
Szanowni Państwo,
Od początku mojej prezydentury zależało mi, aby Polska była postrzegana nie tylko jako odbiorca, ale również dawca bezpieczeństwa. Dlatego podczas moich dwóch kadencji starałem się, aby Warszawa wywiązywała się z najważniejszych zobowiązań sojuszniczych oraz realnie kreowała politykę bezpieczeństwa w Europie i na świecie.
W zgodzie z zapisami Karty Narodów Zjednoczonych – aktywnie działamy na rzecz regionalnych układów mających zapewnić utrzymanie międzynarodowego pokoju i bezpieczeństwa. Od 25 lat jesteśmy członkiem Sojuszu Północnoatlantyckiego , dzięki któremu od 75–lat na obszarze transatlantyckim panuje pokój.
Równocześnie jesteśmy aktywni w międzynarodowym systemie bezpieczeństwa zbiorowego – w ONZ, gdzie angażujemy się na rzecz pokojowego rozwiązywanie sporów.
Wyrazem tego dążenia jest nasza aktywność w misjach pokojowych ONZ. Polska może pochwalić się długą tradycją uczestnictwa w tego typu działaniach. Dlatego osobiście zdecydowałem o ponownym wysłaniu polskiego kontyngentu wojskowego do Libanu w ramach operacji UNIFIL. Dodatkowo współprzewodniczymy Komisji Budowania Pokoju, biorąc aktywny udział w Przeglądzie Architektury Budowania Pokoju 2025. Wspieramy również wdrażanie Paktu dla Przyszłości i Nowej Agendy Pokojowej Sekretarza Generalnego ONZ.
Szanowni Państwo,
Europa Środkowo–Wschodnia doskonale wie, jakim zagrożeniem dla suwerenności jest imperialna polityka Federacji Rosyjskiej. Dlatego tak bardzo angażowałem się we wzmocnienie naszej polityki bezpieczeństwa.
Przez ostatnie dziesięć lat udało nam się zacieśnić współpracę obronną w ramach formatu Bukaresztańskiej Dziewiątki. Wspólnie z państwami regionu przygotowywaliśmy się na najtrudniejsze zagrożenia – na rosyjskie ataki hybrydowe na nasze granice, sabotaże na lądzie i na morzu oraz na najgorszy scenariusz – pełnoskalową agresję na naszego sąsiada – Ukrainę. Wspólnie i jako jedni z pierwszych, zareagowaliśmy na jawne i brutalne złamanie prawa międzynarodowego. Od pierwszego dnia wojny mówiliśmy jasno, kto jest ofiarą, a kto agresorem i nieprzerwanie wspieramy Ukrainę, która broni się przed neokolonialnymi zapędami Rosji.
Przeczytaj o zasadach pobierania zdjęć . Pobierz zdjęcie
W trosce o bezpieczeństwo, ale i bardzo potrzebny rozwój naszego regionu, zainicjowałem w 2015 roku, wspólnie z ówczesną Prezydent Chorwacji Kolindą Grabar–Kitarović, Inicjatywę Trójmorza , której celem jest lepsze połączenie 13 państw Europy Środkowo–Wschodniej. Mija dekada od rozpoczęcia działalności Inicjatywy Trójmorza i widzę, że udało nam się bardzo wiele osiągnąć w zakresie modernizacji połączeń infrastrukturalnych między Północą a Południem wschodniej Europy.
Obecnie Inicjatywa Trójmorza jest jednym z najszybciej rozwijających się regionów na świecie, z prognozowanym wzrostem PKB o 35% do 2030 roku. To gigantyczny rynek, który zamieszkuje 120 milionów obywateli gotowych do współpracy i wspólnego biznesu! Wiem, że dostrzegają to również inni, bo z roku na rok zainteresowanie współpracą z Inicjatywą wzrasta, czego przykładem są strategiczne partnerstwa z USA czy Japonią, które dostrzegają potencjał inwestycyjny, leżący właśnie w naszej części Europy.
Zbliża się 10. Szczyt Inicjatywy Trójmorza , który odbędzie się w dniach 28–29 kwietnia w Warszawie. Z tego miejsca zachęcam wszystkich zainteresowanych współpracą do inwestycji w nasz region i udziału w Szczycie.
Szanowni Państwo,
Mam świadomość, że reprezentuję kraj, który ma ogromny atut w kontaktach z wieloma państwami. Tym atutem jest fakt, że Polska nigdy nikomu nie narzucała swoich poglądów – dbaliśmy jedynie i wspieraliśmy respektowanie podstawowych praw – praw, które zawiera Karta Narodów Zjednoczonych. Dobrze wiemy, czym jest walka z kolonizatorem. Polska nigdy nie była państwem kolonialnym i jesteśmy z tego dumni!
Dzięki temu zbudowaliśmy trwałe i przyjazne relacje, które starałem się pogłębiać, jeżdżąc i rozmawiając z przywódcami Świata Arabskiego, Afryki czy Azji. Podczas moich wizyt starałem się zrozumieć perspektywę i uwarunkowania polityczne odległych od Europy regionów oraz przedstawić nasze stanowisko, ale zawsze w oparciu o wzajemny szacunek i partnerstwo.
Szanowni Państwo,
W momencie, gdy nie zawsze regionalne formaty bezpieczeństwa pozwalają nam zadbać o stabilność międzynarodową – przypomnijmy sobie, w jakim celu powstała Organizacja Narodów Zjednoczonych. Przypomnijmy sobie dlaczego wspólnym wysiłkiem rozwijaliśmy prawo międzynarodowe, tak aby w sposób możliwie najlepszy gwarantowało pokój oraz chroniło suwerenność i integralność państw.
Dlaczego dzisiaj to prawo nie jest przez wszystkich respektowane, w tym przez stałych członków Rady Bezpieczeństwa ONZ? Znajduję jedną odpowiedź: niedostateczna siła stojąca na straży prawa międzynarodowego i zasad Karty Narodów Zjednoczonych.
Przeczytaj o zasadach pobierania zdjęć . Pobierz zdjęcie
Szanowni Państwo,
Występuję przed wami jako przedstawiciel Polski, kraju o ponad 1000–letniej historii, bardzo przez tę historię doświadczonego. Naszym doświadczeniem jest budowa potężnego państwa, jednego z najsilniejszych w XVII–wiecznej Europie, jak i gorzkie doświadczenie stopniowego rozbioru przez sąsiadów, aż do utraty niepodległości włącznie. A następnie nieustanna, trwająca przeszło 123 lata i opłacona setkami tysięcy żyć walka o odzyskanie niepodległości w 1918 roku. Niepodległości, która przetrwała zaledwie 20 lat, bo została zniszczona przez dwa XX–wieczne totalitaryzmy – rosyjski komunizm i niemiecki nazizm.
Przywołuję historię Polski, bo wiem, że jeśli chodzi o doświadczenie walki o niepodległość, poniesione w związku z tą walką ofiary, olbrzymie straty materialne, mówię o doświadczeniu, które ma charakter uniwersalny. Wojny są wpisane w historię ludzkości. Ale tak samo w tę historię wpisany jest pokój i nieustanne dążenie do zbudowania trwałych fundamentów jego zachowania.
Ostatnie ponad 30 lat historii Polski, od kiedy skutecznie wyrwaliśmy się ze strefy wpływów Rosji i mogliśmy samodzielnie decydować o własnej polityce gospodarczej, bezpieczeństwa, sojuszach, to okres bezprecedensowego rozwoju gospodarczego, poprawy poziomu życia obywateli, usług społecznych, możliwości rozwoju. Z kraju zacofanego, ubogiego, z wysokim bezrobociem udało się nam osiągnąć status państwa wysokorozwiniętego, stworzyć tysiące miejsc pracy w nowoczesnych sektorach gospodarki. Dziś jesteśmy 21. gospodarką świata, a naszą ambicją jest dołączenie do grona G20.
Wszystkie te sukcesy były możliwe dzięki pokojowi w Europie. Stąd w Polsce szczerze wierzymy, że tylko pokój może zapewnić optymalne warunki do rozwoju.
I dlatego obce są nam wszelkie imperialistyczne ideologie, widzące w podboju narzędzie do poprawy życia własnych obywateli i wzmocnienia pozycji międzynarodowej państwa.
Naszym sukcesem – mam na myśli kraje Europy, było stworzenie takiego systemu na Starym Kontynencie, w którym wojna była trudna do pomyślenia, ponieważ nie przynosiła korzyści agresorowi. Była przeciwieństwem rozwój, potęgi państwa, pomyślności jego obywateli. Jednocześnie przyznaję, że takie myślenie uczyniło wielu spośród europejskich przywódców ślepymi na zagrożenie ze strony imperialnej polityki Rosji. Liczę, że proces przebudzenia z geopolitycznej drzemki, choć bolesny, nastąpi szybko i Europa weźmie w większym stopniu odpowiedzialność za swoje bezpieczeństwo we współpracy ze sprawdzonymi sojusznikami. Nie ma zresztą wyboru. Rozumieją to obywatele, teraz czas na przywódców państw.
Szanowni Państwo,
Pamiętam, jak w 2018 roku brałem udział w debacie Wysokiego Szczebla Rady Bezpieczeństwa ONZ i mówiłem wówczas o znaczeniu prawa dla utrzymaniu pokoju.
Dziś, w trzecim roku wojny na Ukrainie, kraju sąsiadującym z Polską, jeszcze raz powtórzyłbym wypowiedziane wówczas słowa, że „prawo międzynarodowe pozostaje najsilniejszym narzędziem dla cywilizowanych narodów, aby zapewnić długotrwały pokój”. Ale dzisiaj uzupełniłbym te słowa o uwagę, że pokój można obronić tylko wtedy, gdy stoi za nim realna siła, zdolna odstraszyć potencjalnego agresora. Natomiast w sytuacji, gdy nie udało się zapobiec wybuchowi wojny, to przywrócenie pokoju, prócz siły, wymaga sprawiedliwości. Dlatego, że tylko sprawiedliwy pokój może być trwały.
Przeczytaj o zasadach pobierania zdjęć . Pobierz zdjęcie
Szanowni Państwo,
Wojna nie szanuje granic, godności ludzkiej, wyznawanych systemów wartości, czy wyznań religijnych. Oznacza śmierć, zniszczenie, pogardę dla drugiego człowieka. Nie ma kontynentu, który by jej nie doświadczył. Zagraża wszystkim naszym państwom, nawet jeśli obecnie ryzyko wybuchu wojny w jakimś punkcie świata wydaje się niewielkie. Dlatego mądra i dalekowzroczna polityka wymaga wspierania działań służących pokojowi i braku poparcia dla agresora – leży to w najlepiej pojętym interesie wszystkich naszych państw.
Polska przez ostatnie dziesięciolecia prowadziła właśnie taką politykę zagraniczną, w której pokojowa i partnerska współpraca była celem, a nie tylko środkiem do osiągnięcia korzyści politycznych lub gospodarczych.
Zapewniam wszystkich Państwa, że Polska nie zboczy z tego kursu! Polska będzie kontynuować wszelkie inicjatywy zmierzające do wzmocnienia sprawiedliwego pokoju na świecie.
_____________________________________
WIĘCEJ O WIZYCIE PARY PREZYDENCKIEJ W USA: