Speech by Prime Minister Mark Rutte at the commemoration of former Prime Minister Ruud Lubbers in the Senate.
Mark Rutte · Prime Minister of the Netherlands
- Context
- Rutte addressed the Dutch Senate on 5 March 2018 to commemorate former Prime Minister Ruud Lubbers following his death.
- Main themes
- Commemoration of Ruud Lubbers, political legacy, consensus and compromise, Dutch governance, economic reform, leadership, public good, cruise missile protests, statecraft, Christian Democratic politics
- Duration
- ~5 min
- Words
- 609
- Sentences
- 49
- Readability
- 67
- Grade
- 7.0
- Syntax
- 2.68
- Vocabulary
- 2.19
Translated from Dutch
The broad sphere of national life a sentence belongs to. Every sentence has an Arena, so it is the denominator the other indices are read against.
Other49 sentences in 11 paragraphs
Madam Chair,
Former Prime Minister Ruud Lubbers once said: "To empathize with people, you need both your head and your heart. And in Dutch relations, you also need the mindset to want to find agreement, with a solemn word: to reach consensus."
In a brief passage, he describes himself aptly here. Ruud Lubbers was a man of both head and heart. A man who had internalized consensus and compromise to such an extent that it had become second nature. Moreover, a man with a genuine and profound interest in society.
Ruud Lubbers has been of immeasurable significance for the Netherlands and for Europe. His political career developed rapidly: from a very young minister, to parliamentary leader of the CDA, to Prime Minister. This was possible because he was a born leader, with an energetic creativity for finding solutions to issues and an authentic interest in the public good. The route from minister to parliamentary seats is not an easy one for every ego to traverse, but for him, it was natural. Hans van Mierlo said about this: "He was touched by the public good, by the exciting, fascinating, and responsible."
Ruud Lubbers became the Prime Minister that the Netherlands needed at that time. The high unemployment and the large financing deficit made extensive cuts and reforms unavoidable. He was decisive in this, and it changed the image that had existed of him until then. He could look at it with some sense of perspective, I quote: "Then the image turns around. The woolly man becomes a too hard man. But had that man really changed so much? No, I don't believe so. He was just in a different position." End quote.
Outwardly, Ruud Lubbers was a rational man. But inside, idealism churned. In his youth with the Jesuits, he developed a worldview of people journeying together and of politics as part of a larger history. It became the guiding principle in his political life. It allowed him to put things in perspective, to see the bigger picture, and to prioritize compromise over being right.
He himself said about this: "It's not just about preventing arguments; it's also about saying: yes, I see your concern, your anger, your resentment that something is not right. But you must also see the other side, what others say about it, and the stubbornness of the matter. And let's see what we can do together." End quote.
What can we do together and how can we find a way out together? That question was most pressing during the protests against the cruise missiles. He saw it as one of the most important issues of his term, in which he ultimately succeeded in preventing a rift in society.
Ruud Lubbers became the longest-serving Dutch Prime Minister ever. Yet, even after 12 years in the Torentje, he saw himself as a passerby. He was and remained a man who always sought perspective, even when it came to himself.
He also said: "I have made the Netherlands duller." If he means more stable by that, I agree with him. But Lubbers has also enriched the Netherlands. With his creative use of language. With the beauty of compromise. With his inexhaustible source of solutions for small and large problems. Ruud Lubbers was, as someone wrote, the uncrowned king of synthesis.
Today we remember a great statesman. A man who was touched by the public good and served it wholeheartedly. A man who dedicated his life to the greater whole. A man who has brought our country immeasurable benefits. We remember him with deep respect. I wish his wife, children, and grandchildren the strength to bear this great loss.
The original Dutch. The tags above are read on the English translation's sentences.
Mevrouw de Voorzitter,
Oud-premier Ruud Lubbers zei ooit: 'Om je te verplaatsen in de mensen heb je zowel je hoofd en je hart nodig. En in de Nederlandse verhoudingen heb je ook de instelling nodig om overeenstemming te willen vinden, met een plechtig woord: consensus te bereiken.'
In een korte passage beschrijft hij zichzelf hier treffend. Ruud Lubbers was een man van het hoofd én van het hart. Een man die de consensus en het compromis zozeer geïnternaliseerd had, dat het een tweede natuur was geworden. Een man bovendien met een waarachtige en diepgaande belangstelling voor de samenleving.
Ruud Lubbers is van een niet te overschatten betekenis geweest voor Nederland en voor Europa. Zijn politieke carrière ontwikkelde zich razendsnel: van piepjonge minister, naar fractievoorzitter van het CDA, naar minister-president. Dat kon omdat hij een geboren bestuurder was, met een energieke creativiteit voor het vinden van oplossingen voor vraagstukken en een authentieke interesse voor de publieke zaak. De route van bewindspersoon naar de Kamerbanken is niet voor ieder ego gemakkelijk af te leggen, maar voor hem was het vanzelfsprekend. Hans van Mierlo zei daarover: 'Hij was aangeraakt door de publieke zaak, door het spannende, boeiende, het verantwoordelijke.'
Ruud Lubbers werd de premier die Nederland toen nodig had. De hoge werkloosheid en het grote financieringstekort maakten vergaande bezuinigingen en hervormingen onontkoombaar. Hij was daarin doortastend en dat veranderde het beeld dat tot dan toe van hem bestond. Hij kon daar zelf met enig relativeringsvermogen naar kijken, ik citeer: 'Dan draait het beeld om. De wollige man wordt een te harde man. Maar was die man nou zo anders geworden? Nee, ik geloof het niet. Hij zat alleen in een andere positie.' Einde citaat.
Naar buiten toe was Ruud Lubbers een rationeel mens. Maar van binnen woelde het idealisme. In zijn jeugd bij de jezuïeten ontwikkelde hij een wereldbeeld, van mensen die samen onderweg zijn en van politiek als onderdeel van een grotere geschiedenis. Het werd de leidraad in zijn politieke leven. Het maakte dat hij kon relativeren, dat hij het grotere perspectief bleef zien, en dat het compromis belangrijker was dan het eigen gelijk.
Zelf zei hij daarover: 'Het gaat niet alleen om het voorkomen van ruzies, het gaat ook om te zeggen: ja ik zie uw zorg, uw woede, uw wrevel dat er iets niet in orde is. Maar u moet ook de andere kant zien, wat anderen ervan zeggen, en de weerbarstigheid van de materie. En laten we 's kijken wat we met elkaar kunnen doen.' Einde citaat.
Wat kunnen we met elkaar doen en hoe komen we er samen uit? Die vraag speelde het allerhoogst op bij de protesten tegen de kruisraketten. Hij zag het zelf als een van de belangrijkste kwesties in zijn ambtsperiode, waarbij hij er uiteindelijk in slaagde scheuring in de samenleving te voorkomen.
Ruud Lubbers werd de langstzittende Nederlandse minister-president ooit. Toch zag hij zichzelf ook na 12 jaar in het Torentje als een passant. Hij was en bleef een man die altijd de relativering zocht, ook als het over hemzelf ging.
Hij zei ook wel: 'Ik heb Nederland saaier gemaakt.' Als hij daarmee stabieler bedoelt, geef ik hem gelijk. Maar Lubbers heeft Nederland ook verrijkt. Met zijn creatieve taalgebruik. Met de schoonheid van het compromis. Met zijn onuitputtelijke bron aan oplossingen voor kleine en grote problemen. Ruud Lubbers was, zo schreef iemand, de ongekroonde koning van de synthese.
Vandaag herdenken wij een groot staatsman. Een man die was aangeraakt door de publieke zaak en deze voluit heeft gediend. Een man die zijn leven in dienst stelde van het grotere geheel. Een man die ons land onnoemelijk veel heeft gebracht. Wij gedenken hem met diep respect. Zijn vrouw, kinderen en kleinkinderen wens ik de kracht toe dit grote verlies te dragen.