3. Speech Delivered at the Summit of Religious Leaders of African Countries
Recep Tayyip Erdoğan · President of Turkey
- Context
- Erdoğan addressed the 3rd African Muslim Religious Leaders Summit in Istanbul on October 19, 2019, welcoming religious leaders from across Africa.
- Main themes
- Turkey-Africa relations, Islamic solidarity, African Muslim religious leaders summit, religious diplomacy, African development and aid, Turkish foreign policy in Africa, humanitarian concerns in Africa, education and counterterrorism, interfaith and intercultural dialogue, Istanbul as Islamic hub
- Duration
- ~24 min
- Words
- 2,827
- Sentences
- 145
- Readability
- 47
- Grade
- 11.5
- Syntax
- 2.89
- Vocabulary
- 2.35
Translated from Turkish
The broad sphere of national life a sentence belongs to. Every sentence has an Arena, so it is the denominator the other indices are read against.
Other145 sentences in 35 paragraphs
In the name of Allah, the Most Gracious, the Most Merciful.
Esteemed Guests,
Dear Brothers,
Valued Ladies,
Gentlemen,
I greet you with my heartfelt feelings. Peace be upon you and the mercy of Allah and His blessings.
Welcome to our country and beautiful Istanbul. First of all, I would like to send my love and respect to my brothers around the world through you, on behalf of myself and my nation.
From Istanbul, the meeting point of continents and cultures, I greet Timbuktu, the capital of the Islamic civilization of Africa, Cairo, Marrakech, Zanzibar, Khartoum, the land of peace and prosperity, Dar es Salaam, and the city of saints, Harar.
I also extend my greetings to all my brothers living in the 54 capitals of Africa, whose eyes and hearts are with us from Anatolia. I salute the hardworking women of Africa who carry the weight of the world on their heads, the brave youth, the mothers of Africa whose hearts are burned by sacrificing their beloved ones to hunger, and the self-sacrificing fathers of Africa who run, sweat, and strive every morning for the sustenance of their children.
I am pleased to host you in Istanbul, the sister of Jerusalem, the confidant of Mecca and Medina, and the apple of the eye of the Islamic world, on the occasion of the 3rd African Muslim Religious Leaders Summit.
On this occasion, I invite you to read a Fatiha for our beloved brother Nuri Pakdil, a lover of Jerusalem, whom we have lost, and whose burial will take place today, inshallah.
As the President of the Republic of Turkey, I thank each of you individually for honoring our meeting by traveling thousands of kilometers from all corners of the continent.
I congratulate our Presidency of Religious Affairs, Mr. President, and his team for organizing this important summit, as well as all our institutions that contributed to the organization.
I pray that our summit, which begins today, will be a source of goodness for all African Muslims. Inshallah, over the next three days, you will engage in comprehensive consultations on various important topics. You will discuss many sensitive issues, from foreign policy to education, from terrorism to threats against Muslims in Africa. With the decisions you will make, you will contribute to the peace and tranquility of the world alongside Africa. I believe that this summit, which coincides with a critical period in the context of regional developments, will strengthen our solidarity and produce solutions to the troubles of the Islamic world. Such summits are important platforms where we can freely discuss our issues, as well as opportunities to get to know each other better. Especially for politicians like us, who bear the responsibility of governing a country, these meetings are enlightening and guiding. I kindly ask you to share your criticisms, proposals, and views with us sincerely, as your heart desires. I thank each of you in advance for your contributions to our summit.
My brothers,
I am a politician who is a friend of Africa and loves Africa. Since I took office as Prime Minister in 2003, I have made great efforts to remedy years of neglect and to improve our relations with the continent. During my tenure as Prime Minister and President, I visited 27 African countries, a majority of which was for the first time in our country's history. Among these are South Africa, Senegal, Somalia, and Algeria, where I have visited several times for various reasons. During these visits, we had the opportunity to meet and consult with many brothers who are present in this hall today. By declaring 2005 as "Africa Year" in our country, we approached our relations with a brand new understanding. Thanks to our efforts, we have brought Turkey-Africa relations to a level that could not even be imagined 15 years ago. We are striving to increase the number, capacity, and capabilities of our representations in African countries. When we took office on the continent, we increased the number of our embassies from 12 to 42. We opened our largest diplomatic representation in the world in Somalia. In 2011, when the international community turned a blind eye to the drama of millions of people, I became the first leader to visit Somalia with my wife. We have also increased the number of diplomatic missions of African countries in Turkey. In 2008, there were only 10 embassies, while today Africa is represented in our country with 36 embassies. Subsequently, we held two Turkey-Africa Partnership Summits, the first in Istanbul and the second in the capital of Equatorial Guinea, Malabo. Inshallah, we will hold the third summit in our country in 2020.
We have further expanded our presence with institutions such as TIKA, the Yunus Emre Institute, the Maarif Foundation, Anadolu Agency, Turkish Airlines, and the Red Crescent. TIKA is the flag bearer of the Turkish-style development model with 22 program offices across the continent. Our flag carrier, Turkish Airlines, operates flights to 58 destinations in 38 African countries. Today, hundreds of thousands of our African friends make their visits to the holy lands and other countries through Istanbul.
With Turkey scholarships, we offer free education opportunities to around 4,500 African students at the undergraduate, graduate, and doctoral levels. The 10,480 students we have graduated in the last 25 years serve as Turkey's goodwill ambassadors to our African brothers. We feel proud, alhamdulillah, when we see Turkish graduates as doctors, imams, politicians, academics, engineers, and businessmen in the countries we visit.
Our civil society organizations provide assistance to our African brothers, sometimes taking serious risks, in every corner of the continent. Our investors focus on projects that create employment, beyond just selling products, which contribute to Africa's development and empowerment. With their approaches that respect Africa's deep-rooted values, Turkish entrepreneurs are well-received throughout the continent. Alhamdulillah, today our relations with the continent are experiencing a golden age. Our bilateral trade, which has reached 24 billion dollars, is increasing day by day, tourism is developing, our cooperation is strengthening, and mutual visits at all levels are becoming more frequent. Inshallah, I believe that in the coming period, Turkey-Africa trade will exceed 50 billion dollars.
My brothers,
Those who do not know Turkey's history with the continent, which spans over a thousand years, sometimes accuse us by asking what we are doing in Africa. Some Western states are seriously disturbed by our embrace with our brothers in Africa, you, our friends. Those who have exploited the continent's resources for years, who have profited from the blood, lives, diamonds, and oil of African victims, cannot digest Turkey's cooperation based on equality and mutual respect. They want the African people to continue to be dependent on them. They want Africa's natural resources to enrich not the continent but Western companies and states. They want African children, even babies in their mothers' arms, to fall victim to hunger, poverty, and destitution. They do not wish for Africa to rise, to realize its tremendous potential, or for peace to prevail across the continent. They see the rights they grant to themselves and their citizens as luxuries for Africa and other geographies. They consider freedom too much for you and for us. They consider democracy too much for you and for us. They consider prosperity, peace, and economic development too much for you and for us. For this reason, they use every means at their disposal, from inciting ethnic and religious differences to coups, from provoking civil wars to imposing sanctions. The history of the continent is partly a history of destruction, genocides, and conflicts for this reason. You probably know better than I do which colonial state had a hand in the Rwandan genocide in 1994, which is very important. The Western world and the United Nations merely watched as 800,000 people were brutally killed in Rwanda for three whole months. Indeed, the Kagera River turned into a massive graveyard, with the bodies of 60,000 people washing ashore in just one day.
Those who impose an arms embargo on us today due to the Peace Spring Operation were the ones who armed the bloody-handed killers back then. Despite the ongoing brutality on the ground, these Western states did not even think of stopping arms sales to the genocidal perpetrators. Similarly, you know well whose interests were behind Somalia's years of civil war. The same forces are behind the turmoil in the Central African Republic, which was once one of the most peaceful countries on the continent. We also know very well who supports the warlords to prevent stability in Libya. Many of the disturbances on the continent are caused by Western arms and oil companies. Almost all of those who lecture us on rights, law, and freedom have a stain of either massacre, occupation, or colonialism in their past.
I would like to share with you the cautionary words of a Western statesman: "A drop of oil is worth more than a drop of blood." Yes, this sentence, which William Churchill said in the House of Commons nearly a century ago, remains a historical confession that is still valid. They had established the world's largest slave market in Dakar 300 years ago. They had packed hundreds of thousands of people from Goree Island onto ships and transported them to America and Europe. They had turned the rubber plantations in Congo into death fields for people. With the murders they committed in Algeria and the massacres they carried out in Namibia, they added stains of shame to the history of humanity. The same circles still look at humanity with this perspective when their interests are at stake. Even after centuries, the white man's view of Africa, Asia, Latin America, and the Middle East does not change. There is no decrease or diminishment in the arrogance of Westerners based on the superiority of the white race. The colonialism that was claimed to have ended continues to be perpetuated using new methods and forms. The reason why the continent is still associated with hunger, deprivation, and poverty despite its immense wealth today is neo-colonialism.
My brothers,
We are followers of a faith, a religion that sees humanity as the most honorable of creations. In our civilization, every person is a masterpiece drawn by the greatest pen. The friends of Allah, who stamped Islam on these lands, have commanded us to love the created for the sake of the Creator. Our ancestors have upheld justice and fairness in every inch of the 22 million square kilometers they governed. For this reason, there has been no racism, no colonialism, no occupation, no oppression, and no massacre in any period of our thousands of years of history. As a country and a nation, we have never pursued prosperity at the expense of any society's natural resources, labor, or blood. We have never looked down upon or belittled any person because of their language, color, or faith. Like the imperialists, we have not viewed the continent through the lens of gold, diamonds, and oil. Wherever we have gone throughout history, as our esteemed President has just expressed, we have always worked to empower, uplift, and develop. That is why today, from Cape Town to Suakin Island, from Harar to Tripoli, we encounter mosques, madrasas, and centers of knowledge and wisdom that are legacies of our ancestors. Wherever we visit on the continent, both the people and the state officials show sincere affection.
Inspired by our faith, our values, and this unique history on the continent, as Turkey, we leave no friend whose door we have not knocked on, no wound we have not healed, and no state with whom we have not cooperated in Africa.
Just as we value our own rights on international platforms, we defend the rights and laws of our African brothers with equal fervor. By saying that the world is bigger than five, we declare that Jerusalem is our red line, and we express our strong reaction against injustices. Just as in our country, we carry out our work in Africa with the belief that if you do it with your heart, you will win hearts. We are not in pursuit of exploitation; rather, we seek to elevate our cooperation with African countries on the basis of mutual respect, equal partnership, and justice. We believe that a different kind of cooperation is possible, where no one is marginalized, no one is wronged, and where a win-win principle prevails. We have never approved of, nor do we approve of, the arrogant, interventionist, and rude attitudes exhibited by Western states towards the countries of the continent.
Dear Brothers,
We are the community of a Prophet who was known as al-Amin, the trustworthy one, in the society in which he lived before his prophethood. For this reason, when describing his community, our Prophet Muhammad, peace be upon him, said, "A Muslim is one from whom Muslims are safe from his hand and tongue. A believer is one from whom people feel secure regarding their lives and property." Indeed, behind the rapid spread of our religion, Islam, to different regions lies the efforts of Muslims, especially Muslim merchants and scholars, who adhered closely to this noble advice. These Muslims, who possessed good morals and tolerance, have set an example with their lives and have always upheld justice and fairness. They have pioneered the Islamization of Africa. They have even become the namesakes of some countries on the continent, such as Mozambique.
However, until the last century, we see that Africa, where more than half of the population was Muslim, is gradually losing this characteristic. At the beginning of the 19th century, only 7% of the continent's population was Christian, while today this rate approaches 55%. In many countries in East and West Africa, where at one time 70% to 80% of the population was Muslim, Muslims are now in the minority. Unfortunately, we encounter many people whose names are Mustafa, Ahmet, or Abdullah, but who have severed their ties with Islam. Undoubtedly, the long-standing missionary activities conducted under the patronage of great powers have had a significant impact on the formation of this heartbreaking picture. Therefore, our duty is very heavy; terrorist organizations such as ISIS, Boko Haram, al-Shabaab, and FETÖ contribute to this process with the evils they cause. International media organizations also try to alienate the public from Islam with biased, incorrect, and malicious news. The reason behind the immediate use of the term Islamic terrorism after every heinous incident is this.
It is the greatest insult to attribute terrorism to Islam, which means peace in its literal sense; we cannot accept this, because Islam is a religion of peace. Note that none of these media outlets have used the expressions Christian terrorism for the mosque attack in New Zealand or Buddhist terrorism for the atrocities in Arakan. You will not see the attacks targeting the places of worship and workplaces of Muslims in Europe referred to as neo-Nazi terrorism. We know very well that this is not a coincidence, but rather a conscious enmity towards Islam. However, no matter what they do, we wholeheartedly believe that the sun of Islam cannot be smeared with mud. Because the owner of this religion is Allah, the Lord of the worlds. Of course, this truth does not exempt us from our duties as Muslims. Each of us must strive for the dominance of truth, justice, peace, and tranquility on earth, guided by the Quran and the Sunnah. If we correct ourselves, if we live our lives in a manner befitting a Muslim, our Lord will assist us with His support. For this, we will first hold tightly to the rope of Allah, we will not fall into discord, and we will never harm our brotherhood. We will not allow the imperialists to divide us into Shia-Sunni, black-white, Turk-Kurd, Arab-Persian. We will love one another not because of our ethnic identity, tribe, or race, but solely for the sake of Allah, for the pleasure of Allah. As Muslims, we will always uphold the consciousness of the ummah and the ethics and rights of brotherhood. The artificial borders drawn among us cannot determine our horizon. Our horizon must encompass all of Africa, starting from our countries, and from Africa, it must encompass the entire world.
I pray that my Lord does not separate us from the light of the Quran and the blessed path of His beloved Muhammad Mustafa, peace and blessings be upon him.
As I conclude my words with these thoughts, I hope that our meeting will be a means of goodness for the Islamic world and all of humanity at this difficult crossroads.
I ask you to convey our messages of friendship and brotherhood to your countries and societies. I especially urge you to carry our warm greetings from Anatolia to Mama Africa.
I extend my love and respect to all of you. Thank you, be well, and may you be entrusted to Allah.
The original Turkish. The tags above are read on the English translation's sentences.
Bismillahirrahmanirrahim.
Değerli Misafirler,
Aziz Kardeşlerim,
Kıymetli Hanımefendiler,
Beyefendiler,
Sizleri en kalbi duygularımla selamlıyorum. Esselamü aleyküm ve rahmetullahi ve berekatühü.
Ülkemize ve güzel İstanbul’umuza hoş geldiniz. Öncelikle buradan sizlerin aracılığınızla dünyanın dört bir yanındaki kardeşlerime sevgilerimi, saygılarımı şahsım ve milletim adına göndermek istiyorum.
Kıtaların ve kültürlerin buluşma noktası İstanbul’dan Afrika İslam medeniyetinin başkenti Timbuktu’ya, Kahire’ye, Marakeş’e, Zanzibar’a, Hartum’a, barış ve esenlik diyarı Darüsselam’a, evliyalar şehri Harar’a selam ediyorum.
Anadolu’dan Mama Afrika’nın 54 başkentinde yaşayan gözü ve gönlü bizimle olan tüm kardeşlerime aynı şekilde selamlarımı iletiyorum. Başlarının üstünde dünyanın yükünü taşıyan Afrika’nın emekçi kadınlarını, yiğit gençlerini, ciğerparelerini açlığa kurban veren Afrika’nın yüreği yanık analarını, her sabah evlatlarının rızkı için koşan, koşturan, ter döken Afrika’nın fedakâr babalarını selamlıyorum.
Sizleri 3. Afrika Müslüman Dini Liderler Zirvesi vesilesiyle Kudüs’ün kardeşi, Mekke ve Medine’nin sırdaşı, İslam dünyasının gözbebeği İstanbul’da ağırlamaktan memnuniyet duyuyorum.
Bu vesileyle Kudüs aşığı Nuri Pakdil Abimizi, üstadımızı kaybetmenin ve bugün inşallah defni yapılacak, ruhuna sizleri birer Fatiha okumaya davet ediyorum.
Türkiye Cumhurbaşkanı olarak kıtanın dört bir ucundan binlerce kilometre mesafe kat edip toplantımızı şereflendirdiğiniz için her birinize ayrı ayrı teşekkür ediyorum.
Bu önemli zirveyi tertip eden Diyanet İşleri Başkanlığımızı, Sayın Başkan ve ekibini, organizasyonda emeği olan tüm kurumlarımızı tebrik ediyorum.
Bugün başlayan zirvemizin tüm Afrika Müslümanları için hayırlara vesile olmasını Rabbimden niyaz ediyorum. İnşallah önümüzdeki üç gün boyunca birbirinden önemli başlıklarda kapsamlı istişareler yapacaksınız. Dış politikadan eğitime, terörden Afrika’daki Müslümanlara yönelik tehditlere kadar birçok hassas konuyu tartışacaksınız. Alacağınız kararlarla Afrika’yla beraber tüm dünyanın barış ve huzuruna katkılarda bulunacaksınız. Bölgesel gelişmeler bağlamında kritik bir döneme tekabül eden zirvenin aramızdaki dayanışmayı güçlendireceğine, İslam aleminin sıkıntılarına çözüm yolları üreteceğine inanıyorum. Bu tarz zirveler birbirimizi daha iyi tanıma imkânı vermenin yanı sıra meselelerimizi özgürce konuştuğumuz önemli zeminlerdir. Bilhassa bizim gibi ülkeyi yönetme mesuliyeti taşıyan siyasetçiler için bu toplantılar ufuk açıcı, yol göstericidir. Sizlerden gönlünüzden geçtiği şekilde, tüm samimiyetinizle tenkit, teklif ve görüşlerinizi bizimle paylaşmanızı istirham ediyorum. Şimdiden her birinize zirvemize yapacağınız katkılar için teşekkürlerimi sunuyorum.
Kardeşlerim,
Afrika dostu, Afrika sevdalısı bir siyasetçiyim. 2003 senesinde Başbakanlık görevini üstlendikten sonra yılların ihmalini gidermek, kıta ile ilişkilerimizi geliştirmek için çok büyük gayret sarf ettim. Kahir ekseriyeti ülkemiz tarihinde ilk kez olmak üzere Başbakanlık ve Cumhurbaşkanlığım döneminde 27 Afrika ülkesini ziyaret ettim. Bunların arasında Güney Afrika, Senegal, Somali, Cezayir gibi farklı vesilelerle birkaç defa gittiklerim de bulunuyor. Bu ziyaretlerimiz sırasında bugün bu salonda bulunan pek çok kardeşimle biraraya gelme, istişare etme imkânı da bulduk. 2005 senesini ülkemizde “Afrika Yılı” ilan ederek ilişkilerimizi yepyeni bir anlayışla ele aldık. Allah’a hamdolsun çabalarımız neticesinde Türkiye-Afrika ilişkilerini 15 yıl önce hayal dahi edilemeyecek bir seviyeye getirdik. Afrika ülkelerindeki temsilciliklerimizin sayısının, kapasitesinin ve imkânlarının artırılmasına gayret gösteriyoruz. Kıtada göreve geldiğimizde 12 olan büyükelçilik sayımızı 42’ye çıkardık. Dünyadaki en büyük diplomatik temsilciliğimizi Somali’de açtık. Uluslararası kamuoyunun milyonlarca insanın dramına gözlerini kapattığı 2011 yılında eşimle beraber Somali’yi ziyaret eden ilk lider oldum. Afrika ülkelerinin Türkiye’deki diplomatik misyonlarının sayısını da artırdık. 2008 yılında sadece 10 büyükelçilik varken, bugün Afrika 36 büyükelçilikle ülkemizde temsil ediliyor. Ardından ilki İstanbul’da, ikincisi Ekvator Ginesi’nin başkenti Malabo’da olmak üzere iki Türkiye-Afrika Ortaklık Zirvesi gerçekleştirdik. İnşallah bu zirvenin üçüncüsünü 2020 senesinde ülkemizde yapacağız.
TİKA, Yunus Emre Enstitüsü, Maarif Vakfı, Anadolu Ajansı, Türk Hava Yolları, Kızılay gibi kurumlarımızla varlığımızı daha da yaygınlaştırdık. TİKA 22 program ofisiyle tüm kıta genelinde Türk tipi kalkınma modelinin sancaktarlığını yapıyor. Bayrak taşıyıcımız Türk Hava Yolları ise İstanbul’dan 38 Afrika ülkesindeki 58 noktaya uçuş düzenliyor. Bugün yüzbinlerce Afrikalı dostumuz gerek kutsal topraklara, gerekse diğer ülkelere ziyaretlerini İstanbul üzerinden gerçekleştiriyor.
Türkiye burslarıyla 4 bin 500 civarında Afrikalı öğrenciye lisans, yüksek lisans ve doktora alanında ücretsiz eğitim imkânı sunuyoruz. Son 25 senede mezun ettiğimiz 10 bin 480 öğrenci ise, Türkiye’nin gönül elçileri olarak Afrikalı kardeşlerimize hizmet ediyor. Gittiğimiz ülkelerde Türkiye mezunu doktorları, imamları, siyasetçileri, akademisyenleri, mühendis ve işadamlarını gördükçe gurur duyuyoruz elhamdülillah.
Sivil toplum kuruluşlarımız kıtanın dört bir köşesinde kimi zaman ciddi riskleri de göze alarak Afrikalı kardeşlerimize yardım ediyor. Yatırımcılarımız ürün satmanın ötesinde istihdam oluşturan, Afrika’nın kalkınmasını, güçlenmesini sağlayan projelere ağırlık veriyor. Afrika’nın köklü değerlerine saygı gösteren yaklaşımlarıyla Türk girişimciler kıtanın her yerinde çok büyük bir hüsnükabul görüyor. Hamdolsun bugün kıtayla münasebetlerimiz adeta altın çağını yaşıyor. 24 milyar doları bulan ikili ticaretimiz günden güne artıyor, turizm gelişiyor, işbirliğimiz güçleniyor, her seviyede karşılıklı ziyaretler sıklaşıyor. İnşallah önümüzdeki dönemde Türkiye-Afrika ticaretinin 50 milyar dolar seviyesinin de üstüne çıkacağına inanıyorum.
Kardeşlerim,
Türkiye’nin kıtayla bin yılı aşan geçmişini bilmeyenler bizi zaman zaman Afrika’da ne işiniz var diyerek, suçluyorlar. Kimi Batılı devletler bizim Afrika’daki kardeşlerimizle, siz dostlarımızla kucaklaşmamızdan çok ciddi rahatsız oluyorlar. Yıllarca kıtanın kaynaklarını sömürenler, Afrikalı mazlumların kanı, canı, elması, petrolü üzerinden kendilerine ikbal devşirenler, Türkiye’nin eşitlik ve karşılıklı saygı temelinde yürüttüğü işbirliğini hazmedemiyorlar. İstiyorlar ki Afrika halkları kendilerine bağımlı olmaya devam etsin. İstiyorlar ki Afrika’nın doğal kaynakları kıtayı değil Batılı şirketleri, Batılı devletleri zenginleştirsin. İstiyorlar ki Afrikalı çocuklar, daha ana kucağındaki bebekler açlık, fakirlik ve yoksulluğun kurbanı olsun. Afrika’nın ayağa kalkmasını, muazzam potansiyelini hayata geçirmesini, kıtanın tamamında barışın hakim olmasını arzu etmiyorlar. Kendilerine, kendi vatandaşlarına hak gördüklerini, Afrika ve diğer coğrafyalar için lüks görüyorlar. Özgürlüğü size ve bize çok görüyorlar. Demokrasiyi size ve bize çok görüyorlar. Refah, huzur, ekonomik kalkınmayı size ve bize çok görüyorlar. Bunun için de etnik ve dini farklılıkların kışkırtılmasından darbelere, iç savaş tahrikinden yaptırımlara kadar ellerindeki her imkânı kullanıyorlar. Kıtanın tarihi biraz da bundan dolayı yıkımların, soykırımların, çatışmaların tarihidir. 1994 yılındaki, burası çok önemli, Ruanda soykırımında hangi sömürgeci devletin parmağı olduğunu herhalde sizler benden iyi biliyorsunuz. Batı dünyası ve Birleşmiş Milletler Ruanda’da tam üç ay boyunca 800 bin insanın vahşice öldürülmesini sadece seyretmiştir. Öyle ki Kagera Nehri devasa bir kabristana dönüşmüş, sadece bir günde 60 bin insanın cesedi kıyıya vurmuştur.
Barış Pınarı Harekâtı’ndan dolayı bugün bize silah ambargosu uygulayanlar, o günlerde eli kanlı katilleri silah ve mühimmata boğmuştur. Sahada devam eden vahşete rağmen bu batılı devletler soykırımcılara silah satışını durdurmayı akıllarından dahi geçirmemiştir. Aynı şekilde Somali’nin senelerce iç savaşla boğuşmasının arka planında kimlerin menfaati olduğu malumunuzdur. Çok uzun yıllar kıtanın en huzurlu ülkelerinden biri olan Orta Afrika Cumhuriyeti’ni karıştıranlar da yine aynı odaklardır. Libya’nın istikrara kavuşmaması için savaş baronlarını destekleyenlerin kimler olduğunu da gayet iyi biliyoruz. Kıtadaki birçok karışıklığın arkasından Batılı silah ve petrol şirketleri çıkıyor. Bugün bize hak, hukuk ve özgürlük dersi verenlerin neredeyse tamamının geçmişinde ya katliam, ya işgal ya da sömürgecilik lekesi muhakkak vardır.
Burada bir Batılı devlet adamının şu ibretlik sözünü sizlerle paylaşmak istiyorum: “Bir damla petrol, bir damla kandan daha kıymetlidir.” Evet, yaklaşık bir asır önce William Churchill’in Avam Kamarasında söylediği bu cümle tarihi bir itiraf olarak halen geçerlidir. Bunlar 300 yıl önce Dakar’da dünyanın en büyük köle pazarını kurmuşlardı. Goree Adasından yüzbinlerce insanı gemilere istifleyip Amerika’ya, Avrupa’ya taşımışlardı. Kongo’daki kauçuk tarlalarını insanların ölüm tarlasına çevirmişlerdi. Cezayir’de işledikleri cinayetlerle, Namibya’da yaptıkları katliamlarla ise insanlık tarihine birer utanç lekesi eklediler. Aynı çevreler bugün de menfaatleri söz konusu olduğunda insana yine bu nazarla bakıyorlar. Aradan yüzyıllar geçse de beyaz adamın Afrika’ya, Asya’ya, Latin Amerika’ya, Ortadoğu’ya yönelik bu bakış açısı değişmiyor. Batılıların beyaz ırkın üstünlüğüne dayanan kibrinde hiçbir azalma, eksilme olmuyor. Bittiği iddia edilen sömürgecilik yeni yöntemler kullanılarak, yeni biçimler alarak devam ettiriliyor. Günümüzde kıtanın onca zenginliğine rağmen halen açlıkla, yokluk ve yoksullukla gündeme gelmesinin sebebi, neo-kolonyalizmdir.
Kardeşlerim,
Biz insanı eşrefi mahlûkat, yani yaratılmışların en şereflisi olarak gören bir inancın, bir dinin mensuplarıyız. Bizim medeniyetimizde her insan en büyük kalemin çizdiği nakıştır. Bu topraklara İslam mührü vuran Allah dostları bize yaratılanı sev, Yaradan’dan ötürü diye buyurmuşlardır. Ecdadımız yönettiği 22 milyon kilometrekarenin her karışında adaleti ve hakkaniyeti gözetmiştir. Bunun için bizim binlerce yıllık tarihimizin hiçbir döneminde ırkçılık yoktur, sömürgecilik yoktur, işgal, zulüm, katliam yoktur. Ülke ve millet olarak hiçbir toplumun doğal kaynağı, alın teri, emeği ve kanı üzerinden refah devşirmenin peşinde koşmadık. Hiçbir insanı dilinden, renginden, inancından dolayı hor, hakir görmedik. Emperyalistler gibi kıtaya altın, elmas, petrol penceresinden de bakmadık. Tarih boyunca nereye gittiysek daima, az önce Sayın Başkanımızın da ifade ettiği gibi; kazandırmak, kalkındırmak, ihya ve imar etmek için çalıştık. İşte bunun için bugün de Cape Town’dan Sevakin Adasına, Harar’dan Trablus’a kadar kıtanın neresine gitsek ata yadigârı camilerle, medreselerle, ilim ve irfan yuvalarıyla karşılaşıyoruz. Kıtanın hangi ülkesini ziyaret edersek edelim hem halk, hem de devlet ricali özellikle samimi teveccüh gösteriyor.
İnancımızdan, değerlerimizden ve kıtadaki bu eşsiz tarihimizden aldığımız ilhamla Türkiye olarak, Afrika’da kapısı çalınmadık dost, yarası sarılmadık gönül, işbirliği yapılmadık devlet bırakmıyoruz.
Uluslararası platformlarda kendimizinkini özellikle ne kadar önemsiyorsak, Afrikalı kardeşlerimizin hakkını-hukukunu da o denli savunuyoruz. Dünya beşten büyüktür diyerek, Kudüs kırmızı çizgimizdir, diyerek, adaletsizliklere karşı tepkimizi güçlü bir şekilde ortaya koyuyoruz. Tıpkı ülkemizde olduğu gibi Afrika’da da gönülden yaparsan, gönüller kazanırsın inancıyla çalışmalarımızı yürütüyoruz. Sömürmenin değil, Afrika ülkeleriyle işbirliğimizi karşılıklı saygı, eşit ortaklık, adalet temelinde yükseltmenin peşindeyiz. Hiç kimsenin ötekileştirilmediği, haksızlığa uğramadığı, kazan-kazan esasında yürüyen farklı bir işbirliğinin mümkün olduğuna inanıyoruz. Özellikle kıta ülkelerine yönelik Batılı devletlerin sergilediği o mütekebbir, müdahaleci, nobran tavırları asla tasvip etmedik, etmiyoruz.
Aziz Kardeşlerim,
Biz Resul olmadan önce içinde yaşadığı toplumda el-emin sıfatıyla tanınan bir Peygamberin ümmetiyiz. Bunun için Resulü Kibriya Aleyhissalatu Vesselam Efendimiz ümmetini tarif ederken, “Müslüman, Müslümanların elinden ve dilinden emin olduğu kimsedir. Mümin ise, insanların canları ve malları konusunda kendisinden emin olduğu kişidir” buyuruyor. Nitekim dinimiz İslam’ın çok kısa sürede farklı bölgelere yayılmasının gerisinde bu kutlu tavsiyeye sıkıca sarılan Müslümanların, bilhassa da Müslüman tüccarların ve alimlerin çabaları vardır. Güzel ahlak ve müsamaha sahibi bu Müslümanlar hayatlarıyla örnek olmuş, daima adaleti, hakkaniyeti gözetmiştir. Afrika’nın İslamlaşmasına bunlar öncülük etmişler. Hatta Mozambik gibi kıtadaki kimi ülkelerin isim babası olmuşlardır.
Ancak son bir asra kadar nüfusunun yarıdan fazlası Müslüman olan Afrika’nın giderek bu özelliğini kaybettiğini görüyoruz. 19. yüzyılın başında kıta nüfusunun sadece yüzde 7’si Hristiyan iken, bugün bu oran yüzde 55’lere yaklaşıyor. Bir dönem nüfusunun yüzde 70’i, yüzde 80’i Müslüman olan Doğu ve Batı Afrika’daki birçok ülkede Müslüman artık azınlık durumundadır. Bizler de gittiğimiz yerlerde adı Mustafa, Ahmet, Abdullah olan, ancak İslam’la bağını koparmış pek çok insana ne yazık ki rastlıyoruz. Şüphesiz bu yürek dağlayıcı tablonun oluşmasında uzun yıllardır büyük güçlerin himayesinde yürütülen misyonerlik faaliyetlerinin çok ciddi etkisi vardır. Öyleyse görevimiz çok ağır, DEAŞ, Boko Haram, Eş-Şebab, FETÖ gibi terör örgütleri sebep oldukları kötülüklerle bu sürece katkı sunuyorlar. Uluslararası medya kuruluşları da yanlı-yanlış ve art niyetli haberleriyle kamuoyunu İslam’dan soğutmaya çalışıyor. Yaşanan her menfur hadise sonrasında hemen İslami terör ifadesinin piyasaya sürülmesinin altında yatan sebep budur.
Kelime anlamı itibariyle barış olan İslam’a terörü yüklemek en büyük hakarettir, bunu kabul etmemiz mümkün değildir, çünkü İslam bir barış dinidir. Dikkat edin, bu medya kuruluşlarından hiçbiri Yeni Zelanda’daki cami saldırısı için Hristiyan terörü, Arakan’daki vahşet için Budist terörü ifadelerini kullanmamışlardır. Avrupa’daki Müslümanların ibadethanelerini, iş yerlerini hedef alan saldırılara da neo-Nazi terörü denildiğini göremezsiniz. Biz bunun tesadüf olmadığını, arkasında bilinçli bir İslam düşmanlığının yattığını çok iyi biliyoruz. Ancak onlar ne yaparlarsa yapsın, İslam güneşinin balçıkla sıvanamayacağına tüm kalbimizle iman ediyoruz. Çünkü bu dinin sahibi alemlerin Rabbi olan Allah’tır. Tabii bu hakikat bir Müslüman olarak bizi görevlerimizden azade kılmıyor. Her birimizin Kur’an ve sünnet rehberliğinde yeryüzünde hakkın, adaletin, barış ve huzurun hakim olması için mücadele etmesi gerekiyor. Biz kendimizi düzeltirsek, biz bir Müslümana yakışır şekilde hayatımızı idame ettirirsek Rabbimiz de nusretiyle bize yardımcı olacaktır. Bunun için öncelikle Allah’ın ipine sımsıkı sarılacak, fitneye düşmeyecek, kardeşliğimize asla halel getirmeyeceğiz. Emperyalistlerin bizi Şii-Sünni, siyah-beyaz, Türk-Kürt, Arap-Farisi diye bölmesine müsaade etmeyeceğiz. Biz birbirimizi etnik kimliğinden, kabilesinden, ırkından dolayı değil sadece ve sadece Allah için, Allah’ın rızası için seveceğiz. Müslümanlar olarak ümmet bilincini, kardeşlik ahlakı ve hukukunu daima gözeteceğiz. Aramızda çizilen yapay sınırlar bizim ufkumuzu belirleyemez. Ufkumuz, ülkelerimizden hareketle tüm Afrika’yı, Afrika’dan hareketle de tüm dünyayı kuşatmalıdır.
Rabbim bizi Kur’an ışığından, Habibi Muhammed Mustafa’nın Aleyhissalatu Vesselam mübarek yolundan ayırmasın diyorum.
Bu düşüncelerle sözlerime son verirken toplantımızın alemi İslam ve tüm insanlık için şu sıkıntılı dönemeçte hayırlara vesile olmasını diliyorum.
Ülkelerinize ve toplumlarınıza bizim dostluk ve kardeşlik mesajlarımızı iletmenizi istiyorum. Anadolu’dan Mama Afrika’ya kucak dolusu selamlarımızı götürmenizi sizlerden özellikle istirham ediyorum.
Hepinize sevgilerimi, saygılarımı sunuyorum. Sağ olun, var olun, Allah’a emanet olun.