Speech at the 12th Conference of the Parties to the UN Convention to Combat Desertification
Recep Tayyip Erdoğan · President of Turkey
- Context
- Erdoğan addressed delegates at the 12th UN Convention to Combat Desertification Conference, held in Ankara, Turkey, in October 2015.
- Main themes
- Desertification and land degradation, climate change and global warming, sustainable development goals, food security, environmental justice, least developed countries, humanity's alienation from nature, colonial legacy and exploitation, drought and water scarcity, international environmental cooperation, spiritual and metaphysical values in environmentalism
- Duration
- ~19 min
- Words
- 2,289
- Sentences
- 113
- Readability
- 40
- Grade
- 12.6
- Syntax
- 2.99
- Vocabulary
- 2.23
Translated from Turkish
The broad sphere of national life a sentence belongs to. Every sentence has an Arena, so it is the denominator the other indices are read against.
Other113 sentences in 38 paragraphs
Dear Ministers,
Esteemed participants,
Ladies and gentlemen;
I greet you with love and respect. Welcome to Turkey and Ankara.
I hope that the 12th Conference of the Parties to the United Nations Convention to Combat Desertification will be a blessing for our country, our region, the entire world, and humanity.
We are hosting an international environmental conference of this scale in Ankara for the first time. It is a great pleasure for me to host you in our capital on this important occasion.
The 12th Conference of the Parties coincides with an important phase of the sustainable development agenda. The conference takes place immediately after the adoption of the Sustainable Development Goals in September in New York and just before the 21st Conference of the Parties to the Framework Convention on Climate Change in December.
I would like to thank our Ministry of Forestry and Water Affairs, Minister and his team, and the supporting institutions for organizing this important conference. I extend my gratitude in advance to all the esteemed guests and friends participating in the conference from both domestic and international backgrounds for their contributions.
Esteemed guests, global warming, climate change, desertification, and drought are among the most significant issues of our time. Desertification, land degradation, and drought, which affect more than 4 billion hectares and directly threaten approximately 1.2 billion people in over 110 countries, are also a global problem. No one in the world is immune to the effects of this problem.
These issues primarily affect the environment, but they also have a significant impact on the economy, security, development, and social life. Today, one of the main reasons forcing people to leave their homes after conflicts and wars is the problem of desertification.
We lose more than 100 million hectares of agricultural land each year and destroy 5.2 million hectares of forest land. Approximately 1 billion people cannot get enough food for this reason. Due to the misuse of land, global food production is expected to decrease by 12 percent by 2035.
The greatest victims of this negative picture are the least developed and developing countries. The damage caused by industrialized countries is being paid for by poor countries, especially those in Africa, South America, and South Asia. Least developed countries are crushed under the heavy burden of a problem for which they bear almost no responsibility. Everyone must now realize that this unjust situation cannot be sustained any longer. We cannot solve this problem with palliative measures, short-term policies, and approaches that center only on the interests of certain countries.
To reverse this pessimistic trend and find a fundamental solution to the problem, we must accept this reality: The main cause of this global problem that affects us all today is humanity's alienation from itself, its environment, and ancient values. A person who removes the sacred and the metaphysical from their life has become alienated from their surroundings as well. A person who has fallen into a void regarding their place in the world has also remained indifferent to other beings with whom they share life.
Nature, air, water, sea, environment, animals, soil… All of these have been seen not as entities with which humans coexist, but as elements to be dominated. We witness the distorted effects of this alienation not only in the environment and nature but also in human relationships. The colonial movements that began in the 16th century and peaked in the 18th and 19th centuries, along with the slave trade, are products of this distorted understanding.
This perspective, which otherizes everything outside of itself and gives no value to what it defines as the "other," has unfortunately marked our last three centuries. In the West, during the industrial revolution, the delicate balance between humanity and nature was so recklessly and dangerously disrupted that people felt the need to take action in the face of this horrifying situation. Similarly, the atomic bomb, which was used for the first time in World War II, caused destruction whose effects were felt for years beyond the place and time it was dropped.
Esteemed guests, nature is not merely composed of trees, plants, air, water, and natural resources. Nature is intrinsically related to the existence of the individual, society, and thus humanity. In a place where human existence is endangered and threatened with extinction, the importance of production, development, and technology is irrelevant. A growth understanding that destroys the environment in which humanity exists has a dark future.
I would also like to express this truth: An environmental approach that is disconnected from society and does not align with the country's history and the values of the nation cannot succeed in preventing this dangerous trend. The environmental issue must now be re-evaluated in the context of the relationship between nature and humanity and must be placed in its rightful place within people's spiritual worlds. We believe that solutions to environmental problems in the world and in our country should be produced within this framework.
We should see the lands we live on not only as a legacy from our ancestors but also as a trust from our children to us. For tomorrow, we have our children, and we need to pass on such a trust to them. We must think not only of today but also of tomorrow, not only of ourselves but also of our children and future generations.
With this understanding, we are shaping our environmental policies in accordance with global standards. For example, we approved the Kyoto Protocol in 2009 during my term as Prime Minister, a protocol that many developed countries have hesitated to endorse. Similarly, during the EU candidacy process, we opened the environmental chapter, which many countries left until the end, at the very beginning. In line with these developments, we included crimes against the environment within the scope of the Turkish Penal Code and prioritized renewable energy projects.
On the other hand, those who only regard the value of underground resources for countries and peoples are causing immense suffering. While crimes against humanity and nature are being committed in many parts of the world today, unfortunately, the international community is not performing well. In neighboring Syria, -I will mention the latest figure I received- while 366,000 civilians have been killed and a history that is a common heritage of humanity is being destroyed in both material and spiritual terms, the world has merely remained a spectator to what is happening. While 12 million people have been displaced from their homes in the country, with about half of them seeking refuge in our country and 5 million fleeing to countries like Lebanon and Jordan, the international community has virtually ignored the developments.
Currently, we have 2.5 million Syrians and Iraqis, of which 2.2 million are Syrians and 300,000 are Iraqis, and so far, our expenditure has been 8 billion dollars, while the support we have received from the world is 417 million dollars; this is the situation we are facing.
The right to life, democracy, and freedoms, which are considered the most fundamental rights for citizens of Western countries, are seen as a luxury for the Syrian people. Similarly, while the rights of those demanding democratic rights in Egypt and those preserving their dignity in Palestine are trampled upon, the whole world has acted as if it were playing the three monkeys. Where is democracy, where are rights and freedoms? Is democracy only for the dominant powers? Are democracy, rights, and freedoms not valid for the least developed or developing countries and their people?
When we talk about these issues, some people get uncomfortable. Whether they are or not, we will continue to speak the truth and justice everywhere.
The last century was a period in which humanity was sacrificed for the sake of possessing natural resources, and justice was suspended. In the 21st century, we must all realize together that this ruthless system cannot continue. An understanding that values a person only for being human cannot ensure global security and peace. In a world where consciences have become desertified, it is impossible to prevent the desertification of the land. First, we must enrich our consciences with justice, respect for the other, peace, and compassion so that we can also save the land. This is how we approach the issue of the environment and desertification.
Esteemed guests, the Prophet Muhammad (PBUH), who said, "Even if you know that the Day of Judgment is coming, plant the sapling in your hand," has left a very important legacy for all humanity along with his community. With this understanding, we have taken and are taking very serious steps in the fight against desertification and afforestation.
Turkey is a world leader in the fight against erosion and is one of the rare countries that increases its forest area. In the last 12 years, we have carried out afforestation and rehabilitation work on 4 million hectares, approximately 40 million decares. Since 2002, we have brought a total of 3 billion 250 million saplings to the soil. Our forest area has reached 21.7 million hectares. We have gained 900,000 hectares, or 9 million decares, of new forest area for our country. Our goal is to increase our forest area to 30 percent of the country's surface area by 2023.
As a result of our efforts, the amount of soil carried away by erosion, which was 500 million tons in the 1970s, has decreased to 168 million tons by the end of 2014. I would like to emphasize that the area we have afforested in the last 4 years is almost the size of Belgium. Our Ministry of Forestry and Water Affairs has made an investment of approximately 93 billion lira in today's prices in the sectors of energy, irrigation, drinking water, and flood protection from 2003 to the end of 2014.
In the past 13 years, we have completed 2,559 facilities and put them into the service of our esteemed nation. Among these are 279 dams and 259 ponds, including 18 large hydroelectric power plants.
Due to global climate change, there are variations in the amount and intensity of rainfall, and the variability of rainfall also leads to erosion. We are working to find solutions to the flood disasters caused by the frequent floods seen in our country in recent years. We are especially rehabilitating river and stream beds, and in this context, we have built a total of 1,515 flood protection facilities in 12 years.
Turkey, which has achieved an average growth rate of 5 percent over the last 10 years, has experienced a climate-friendly growth process by reducing carbon intensity by 6 percent during the same period. We have made significant progress in waste management, climate-friendly technology and energy resource use, and improving air, water, and soil quality across Turkey. In the energy sector, we continue our efforts to rapidly transition to the use of renewable energy sources.
Additionally, we have initiated a large-scale urban transformation activity across the country. As a result of this renewal, we plan to achieve approximately 40 percent savings in energy use in buildings. We are also implementing projects aimed at reducing greenhouse gas emissions from transportation.
Marmaray, which connects the continents of Asia and Europe through a rail system under the Bosphorus, is one of our projects that will serve as an example to the world. We are also prioritizing green port and green airport applications in this area, striving to promote public transportation in urban transport and to build new rail systems. Our new airport under construction in Istanbul has been designed to be completely environmentally friendly. We will continue these efforts uninterrupted. This airport, with an annual capacity of 150 million passengers, is also an environmentally friendly airport.
Esteemed guests; we are at a turning point to leave a more livable world for future generations. We all have important responsibilities in this regard. Here, solidarity among all countries of the world is essential, and we must help each other.
We should not be jealous in sharing knowledge. We should not be jealous in sharing resources. I believe that sharing these resources is both our humanitarian and moral duty. To take concrete steps, a fair, inclusive, flexible, and binding system must be established during the 21st Conference of the Parties in Paris. This necessitates sincere arrangements, especially regarding the transfer and financing of green technology.
Since December 1, 2014, during our G-20 Presidency, we have made great efforts to ensure that these sensitivities receive the attention they deserve on the world agenda. We have identified our priorities as inclusivity, along with investments in implementation and growth. We are particularly focusing on financing for energy and climate change for sustainable development. During our presidency, an inventory of existing funds related to the fight against climate change was prepared, and climate change will be among the topics discussed within the G-20 agenda.
Additionally, tools have been developed to enable developing countries, small island states, and African countries to access financing for climate change adaptation. Our goal is to combat poverty and ensure sustainable development, especially in the least developed countries, while increasing prosperity worldwide.
In this context, I hope that the results of the Ankara Conference of the Parties will provide constructive and concrete contributions to the Paris Conference of the Parties. I also believe that the outcomes of this conference will accelerate efforts to reduce poverty in the least developed countries and contribute to food security. God willing, we will reach the goals we have set together.
With these thoughts, I conclude my remarks, wishing once again success to the United Nations Convention to Combat Desertification Ankara Conference of the Parties. I thank everyone who contributed to the conference and greet you all with love and respect.
The original Turkish. The tags above are read on the English translation's sentences.
Sayın bakanlar,
Değerli katılımcılar,
Hanımefendiler, beyefendiler;
Sizleri sevgiyle, saygıyla selamlıyorum. Türkiye’ye ve Ankara’ya hoş geldiniz.
Birleşmiş Milletler Çölleşmeyle Mücadele Sözleşmesi 12. Taraflar Konferansı’nın ülkemiz, bölgemiz, tüm dünya ve insanlık için hayırlara vesile olmasını diliyorum.
Ankara’da ilk kez bu boyutta bir uluslararası çevre konferansına ev sahipliği yapıyoruz. Bu önemli konferans vesilesiyle sizleri başkentimizde misafir etmekten büyük bir memnuniyet duyuyorum.
12. Taraflar Konferansı sürdürülebilir kalkınma gündeminin önemli bir dönemine denk geliyor. Konferans, Sürdürülebilir Kalkınma Hedefleri ’nin Eylül’de New York’ta kabul edilmesinin hemen sonrasında, İklim Değişikliği Çerçeve Sözleşmesi’nin Aralık’taki 21.
Paris Taraflar Konferansı’nın ise hemen öncesinde gerçekleşiyor. Bu önemli konferansı düzenledikleri için Orman ve Su İşleri Bakanlığımıza, Sayın Bakan ve ekibine, destek veren kurumlarımıza huzurlarınızda teşekkür ediyorum. Konferansa yurt içinden ve yurt
dışından iştirak eden tüm değerli misafirlerimize, dostlarımıza verecekleri katkılar için şimdiden şükranlarımı sunuyorum.
Değerli misafirler, küresel ısınma, iklim değişikliği, çölleşme ve kuraklık, günümüzün en önemli meseleleri arasında yer alıyor. 4 milyar hektardan fazla bir alanı etkileyen, 110’dan fazla ülkede yaklaşık 1,2 milyar insanı doğrudan tehdit eden çölleşme,
arazi bozulumu ve kuraklık aynı zamanda küresel bir problemdir. Dünyadaki hiç kimse bu problemin etkilerinden azade değildir.
Bu sorunlar çevrenin yanında ekonomiyi, güvenliği, kalkınmayı ve sosyal hayatı da birinci derecede etkilemektedir. Günümüzde çatışma ve savaşlardan sonra insanları yerlerini terk etmeye zorlayan sebeplerin başında çölleşme sorunu geliyor.
Her yıl 100 milyon hektardan fazla tarım arazisini kaybediyor ve 5.2 milyon hektar orman arazisini de tahrip ediyoruz. Yaklaşık 1 milyar insan bu sebeple yeterli beslenemiyor. Toprakların kötü kullanımı nedeniyle 2035 yılına kadar küresel gıda üretiminin
yüzde 12 azalması bekleniyor.
Bu olumsuz tablonun en büyük mağdurları da az gelişmiş ve gelişmekte olan ülkelerdir. Endüstrileşmiş ülkelerin yapmakta olduğu tahribatın bedelini Afrika, Güney Amerika ve Güney Asya’dakiler başta olmak üzere fakir ülkeler ödemektedir. Az gelişmiş ülkeler,
ortaya çıkmasında neredeyse hiçbir sorumluluklarının olmadığı bir sorunun ağır yükü altında ezilmektedirler. Bu adaletsiz tablonun daha fazla sürdürülemeyeceğini artık herkesin idrak etmesi gerekiyor. Palyatif tedbirlerle, günübirlik politikalarla, sadece
ve sadece belli ülkelerin çıkarlarını merkeze alan yaklaşımlarla bu sorunu çözümeyiz.
Bu karamsar gidişatın tersine çevrilebilmesi, soruna köklü çözüm bulunabilmesi için şu gerçeği kabul etmemiz gerekiyor: Bugün hepimizi etkileyen bu küresel sorunun esas sebebi; insanın kendisine, çevresine ve kadim değerlere yabancılaşmasıdır. Kutsalı ve
metafiziği hayatından çıkaran insan, kendisiyle beraber çevresine de yabancılaşmıştır. Dünyadaki yerini tespit konusunda boşluğa düşen insan, hayatı paylaştığı diğer varlıklara da bigâne kalmıştır.
Tabiat, doğa, hava, su, deniz, çevre, hayvanlar, toprak… Tüm bunlar insan için bir şekilde yaşamını beraber idame ettirdiği varlıklar olarak değil, tahakküm altına alınması gereken unsurlar olarak görülmüştür. Bu yabancılaşmanın çarpık etkilerine, çevre
ve doğayla birlikte, insanın insanla olan ilişkilerinde de şahit oluyoruz. 16. yüzyılda başlayan, 18. ve 19. yüzyıllarda zirveye ulaşan sömürgecilik hareketleri ve köle ticareti işte bu çarpık anlayışın ürünüdür.
Kendi dışında her şeyi ötekileştiren, öteki olarak tanımladıklarına da hiçbir değer vermeyen bu bakış açısı, maalesef son 3 asrımıza damgasını vurmuştur. Batıda sanayi devrimi sürecinde insanla tabiat arasındaki hassas denge öylesine hoyratça, öylesine tehlikeli
bir şekilde bozulmuştur ki, insanlar bu dehşet verici durum karşısında harekete geçme gereği duymuşlardır. Aynı şekilde 2. Dünya Savaşı’nda ilk defa kullanılan atom bombası atıldığı yerin ve dönemin ötesinde etkileri yıllarca hissedilen tahribatlara yol açmıştır.
Değerli misafirler, tabiat sadece ağaçtan, bitkiden, havadan, sudan, doğal kaynaklardan ibaret bir şey değildir. Tabiat, bizatihi bireyin, toplumun, yani insanın varlığıyla ilgili bir husustur. İnsan varlığının tehlikeye girdiği, yok olma tehdidi altında
bulunduğu bir yerde, üretimin, kalkınmanın, teknolojinin önemi yoktur, olamaz. İnsanın bizzat içinde var olduğu çevreyi tahrip eden bir büyüme anlayışının geleceği karanlıktır.
Burada şu gerçeği de ifade etmek isterim: Toplumdan kopuk, ülkenin tarihiyle, milletin değerleriyle örtüşmeyen bir çevrecilik yaklaşımının da başarı olması, bu tehlikeli gidişin önüne geçebilmesi mümkün değildir. Artık çevre meselesi tabiat-insan ilişkileri
bağlamında yeniden ele alınmalı, insanların manevi dünyalarındaki asli yerine oturtulmalıdır. Dünyada ve ülkemizde çevre sorunlarıyla ilgili çözümlerin de bu çerçevede üretilmesi gerektiğine inanıyoruz.
Yaşadığımız toprakları sadece atalarımızdan bir miras değil, aynı zamanda çocuklarımızın bizlere bir emaneti olarak görmeliyiz. Zira yarın çocuklarımız var ve onlara bizim böyle bir emaneti devretmemiz gerekiyor. Sadece bugünü değil, yarınları sadece kendimizi
değil çocuklarımızı, sonraki nesilleri de düşünmeliyiz.
İşte bu anlayışla, biz çevre politikalarımızı dünya standartlarına uygun olarak oluşturuyoruz. Örneğin, pek çok gelişmiş ülkenin onaylamaktan imtina ettiği Kyoto Protokolünü Başbakanlığım döneminde 2009 yılında onayladık. Aynı şekilde Avrupa Birliği’ne adaylık
sürecinde ülkelerin büyük bölümünün en sona bıraktığı çevre faslını biz en başta açtık. Bu gelişmelere bağlı olarak, çevreye karşı işlenen suçları Türk Ceza Kanununun kapsamına aldık, yenilebilir enerji çalışmalarına öncelik verdik.
Diğer yandan, ülkelere ve halklara sadece yeraltı kaynaklarının değeriyle bakanlar çok büyük acıların yaşanmasına yol açıyorlar. Bugün dünyanın pek çok yerinde insanlığın ve tabiatın varlığına yönelik suçlar işlenirken, maalesef uluslararası toplum iyi bir
imtihan vermiyor. Hemen yanı başımızdaki Suriye’de, -daha yeni aldığım rakamı söyleyeceğim- 366 bin sivil katledilirken, insanlığın ortak mirası olan bir tarih maddi ve manevi unsurlarıyla yok edilirken dünya olup bitene sadece seyirci kaldı. Ülkede 12 milyon
insan evinden, yurdundan edilirken, bunların yaklaşık yarısı ülkemizde olmak üzere 5 milyonu sınırları dışına Lübnan, Ürdün gibi ülkelere sığınırken gibi, uluslararası toplum gelişmeleri adeta görmezden geldi.
Şu anda bizde 2,5 milyon Suriye ve Iraklı var, bunların 2 milyon 200 bini Suriyeli, 300 bini Iraklı ve şu ana kadar yaptığımız harcama 8 milyar dolardır, dünyadan bize gelen destek 417 milyon dolardır; böyle bir durumla karşı karşıyayız.
Batılı ülkelerin vatandaşları için en temel hak olarak kabul edilen hayat hakkı, demokrasi ve özgürlükler, Suriye halkına bir lüks olarak görülüyor. Aynı şekilde Mısır’da demokratik haklarını talep edenlerin, Filistin’de onurlarını koruyanların hakları ayaklar
altına alınırken, tüm dünya adeta 3 maymunu oynadı. Hani demokrasi, hani hak ve özgürlükler? Demokrasi sadece egemen güçler için mi var? Demokrasi, hak ve özgürlükler az gelişmiş veya gelişmekte olan ülkeler için, o ülkelerin insanları için geçerli değil mi?
Bunları konuşunca birileri rahatsız oluyor. Olsalar da olmasalar da biz doğruyu, hakkı her yerde söylemeye devam edeceğiz.
Geçtiğimiz yüzyıl doğal kaynaklara sahip olma uğrunda insanlığın feda edildiği, adaletin askıya alındığı bir dönemdi. 21. yüzyılda bu acımasız sistemin devam edemeyeceğini artık hep birlikte idrak etmeliyiz. İnsana sadece ve sadece insan olduğu için değer
vermeyen böyle bir anlayışın, küresel güvenliği ve huzuru sağlaması söz konusu olamaz. Vicdanların çölleştiği bir dünyada toprağın çölleşmesini önlemek mümkün değildir. Önce vicdanları adaletle, ötekine saygıyla, barışla, merhametle zenginleştireceğiz ki toprakları
da kurtarabilelim. Biz çevre melesine, çölleşme meselesine işte bu şekilde yaklaşıyoruz.
Değerli misafirler, ‘Kıyametin kopacağını bilseniz dahi elinizdeki fidanı dikin.’ diye buyuran İslam Peygamberi Hazreti Muhammed (A.S), ümmetiyle birlikte tüm insanlığa da son derece önemli bir miras bırakmıştır. Biz de bu anlayışla, çölleşmeyle mücadele
ve ağaçlandırma alanında çok ciddi adımlar attık, atıyoruz.
Türkiye erozyonla mücadelede dünya lideridir ve orman alanını arttıran nadir ülkelerden biridir. Son 12 yılda 4 milyon hektar, yani takriben 40 milyon dekar alanda ağaçlandırma ve rehabilitasyon çalışması yaptık. 2002 yılından bugüne kadar toplam 3 milyar
250 milyon adet fidanı toprakla buluşturduk. Orman varlığımız 21.7 milyon hektara ulaştı. 900 bin hektar, yani 9 milyon dekar yeni orman alanı ülkemize kazandırdık. Hedefimiz, 2023 yılında orman alanımızı ülke yüzölçümünün yüzde 30’una yükseltmektir.
Yaptığımız çalışmalar sonunda, 1970’li yıllarda erozyonla taşınan toprak miktarı, 500 milyon ton iken, 2014 yılı sonu itibarıyla bu rakam 168 milyon tona inmiştir. Son 4 yılda ağaçlandırdığımız alanın neredeyse Belçika’nın yüzölçümü kadar olduğunun altını
çizmek isterim. Orman ve Su İşler Bakanlığımız, enerji, sulama, içme suyu, taşkın koruma sektörlerinde 2003 yılından 2014 yılı sonuna kadar bugünün fiyatlarıyla yaklaşık 93 milyar lira yatırım gerçekleştirdi.
Geçtiğimiz 13 yıllık dönemde 2559 tesisi tamamlayarak aziz milletimizin hizmetine sunduk. Bunlar arasında 18’i büyük HES (hidroelektrik santral) olmak üzere 279 baraj ve 259 gölet de bulunuyor.
Küresel iklim değişikliğine bağlı olarak yağışların miktarında ve şiddetinde farklılıklar meydana geliyor, yağış miktarının değişkenliği de erozyonlara yol açıyor. Ülkemizde son yıllarda sıkça görülen sellerin doğurduğu taşkın felaketlerine çözüm üretmek
için çalışmalar yürütüyoruz. Özellikle akarsu ve dere yataklarını ıslah ediyoruz, bu çerçevede 12 yılda toplam 1515 adet taşkın koruma tesisi inşa ettik.
Son 10 yılda ortalama yüzde 5’lik bir büyüme oranı yakalayan Türkiye, aynı dönemde karbon yoğunluğunu yüzde 6 azaltarak iklim dostu bir büyüme süreci yaşamıştır. Türkiye genelinde atık yönetimi, iklim dostu teknoloji ve enerji kaynaklarının kullanımı, hava,
su ve toprak kalitesinin iyileştirilmesi yönünde önemli gelişmeler kaydettik. Enerji alanında özellikle yenilenebilir enerji kaynaklarının kullanımına hızlı geçiş sağlama konusunda çalışmalarımız devam ediyor.
Ayrıca ülke genelinde büyük bir kentsel dönüşüm faaliyeti başlattık. Bu yenilenme sonucunda sadece binalarda enerji kullanımında yaklaşık yüzde 40 oranında tasarruf sağlamayı planlıyoruz. Ulaştırmadan kaynaklanan sera gazı emisyonlarının azaltılmasına yönelik
projelerimizi de bir bir hayata geçiriyoruz.
Asya ve Avrupa kıtalarını İstanbul Boğazının altından raylı sistemle birbirine bağlayan Marmaray, tüm dünyaya örnek olacak projelerimizden biridir. Yine bu alanda yeşil liman ve yeşil havalimanı uygulamalarına öncelik veriyor, şehir içi ulaşımda toplu taşımayı
yaygınlaştırmaya, yeni raylı sistemler inşa etmeye de gayret ediyoruz. İstanbul’da inşası süren yeni havalimanımız tamamen çevre dostu olarak tasarlandı. Bu çalışmaları kesintisiz devam ettireceğiz. Yıllık kapasitesi 150 milyon yolcu olan bu havalimanımız,
aynı zamanda çevre dostu bir havalimanıdır.
Değerli misafirler; gelecek nesillere daha yaşanabilir bir dünya bırakabilmek için bir dönüm noktasındayız. Bu konuda hepimize önemli sorumluluklar düşüyor. Burada tüm dünya ülkeleri olarak dayanışmamız şart, yardımlaşmamız şart, bunu yapmamız gerekiyor.
Bilgiyi paylaşmada kıskanç davranmamak gerekiyor. İmkanları paylaşmada kıskanç davranmamak gerekiyor. Bu imkanları paylaşmak bizim hem insani, hem vicdani görevimizdir diye düşünüyorum. Somut adımların atılabilmesi için Paris 21. Taraflar Konferansı sırasında
adil, kapsayıcı, esnek ve bağlayıcı bir sistem kurulması gerekiyor. Bu husus bilhassa yeşil teknolojinin transferine ve finansmanına dair samimi düzenlemeleri gerekli kılıyor.
1 Aralık 2014’ten beri yürüttüğümüz G-20 Dönem Başkanlığımız sırasında bu hassasiyetlerimizin dünya gündeminde hak ettiği yeri alması için çok yoğun çaba sarf ettik. Önceliklerimizi; kapsayıcılık, bunu yanında uygulama ve büyüme içinde yatırımlar olarak
belirledik. Sürdürülebilir kalkınma için enerji ve iklim değişikliğinin finansmanı üzerinde özellikle duruyoruz. Dönem başkanlığımız sırasında iklim değişikliğiyle mücadele bağlamında halihazır fonlara ilişkin bir envanter hazırlandı ve G-20 gündemi içinde
özellikle iklim değişikliği de görüşülecek konular arasında yer alacaktır.
Ayrıca gelişmekte olan ülkeler, küçük ada devletleri ve Afrika ülkelerinin iklim değişikliğine uyum amacıyla finansman imkânlarına ulaşabilmeleri için araçlar geliştirildi. Amacımız, tüm dünyada refahı artırırken bilhassa en az gelişmiş ülkelerde yoksullukla
mücadele ve sürdürülebilir kalkınmanın sağlanmasıdır.
Bu bağlamda Ankara Taraflar Konferansı sonuçlarının Paris Taraflar Konferansı’na yapıcı ve somut katkı sağlamasını temenni ediyorum. Yine bu konferans sonuçlarının en az gelişmiş ülkelerdeki yoksulluğun azaltılması çabalarına ivme kazandıracağına ve gıda
güvenliğine katkı sağlayacağına inanıyorum. İnşallah el ele vererek belirlediğimiz hedeflere hep birlikte ulaşacağız.
Bu düşüncelerle sözlerime son verirken, bir kez daha Birleşmiş Milletler Çölleşmeyle Mücadele Ankara Taraflar Konferansına başarılar diliyorum. Konferansa katkı veren herkese teşekkür ediyor, hepinizi sevgiyle, saygıyla selamlıyorum.