Speech Delivered at the Opening of the 13th Islamic Summit of the Organization of Islamic Cooperation
Recep Tayyip Erdoğan · President of Turkey
- Context
- Erdoğan addressed heads of state and government at the opening of the 13th OIC Islamic Summit hosted in Istanbul on April 14, 2016.
- Main themes
- Islamic unity and solidarity, terrorism and extremist organizations, sectarianism and racism, Palestine and Jerusalem, justice and peace, Muslim suffering and victimhood, Organization of Islamic Cooperation, PKK and regional terrorist groups, brotherhood and reconciliation, Western double standards on terrorism
- Duration
- ~22 min
- Words
- 2,657
- Sentences
- 147
- Readability
- 48
- Grade
- 11.1
- Syntax
- 2.89
- Vocabulary
- 2.24
Translated from Turkish
The broad sphere of national life a sentence belongs to. Every sentence has an Arena, so it is the denominator the other indices are read against.
Other147 sentences in 49 paragraphs
Dear heads of state,
Dear heads of government,
Dear Secretary-General,
Esteemed heads of delegations,
Valued guests, my dear brothers and sisters;
I greet you with my heartfelt feelings, with respect and affection. Peace be upon you and the mercy of Allah and His blessings.
Welcome to Turkey and our Istanbul. I would like to express my particular pleasure in hosting you in our country on the occasion of the 13th Islamic Summit of the Organization of Islamic Cooperation.
At the very beginning of my remarks, I would like to thank the President of the 12th Islamic Summit, Egypt, for the efforts and activities he has put forth during his presidency. I would also like to extend my gratitude to Indonesia for hosting the 5th Extraordinary Summit of the Organization of Islamic Cooperation on "Palestine and Jerusalem" held on March 6-7, 2016.
I pray that our summit meeting will be a means for peace, security, and prosperity for all Muslims and humanity, and for a good future for all of us.
We are going through days when we need these wishes and prayers more than ever. We must hurry to fill the concepts of "justice and peace," which form the theme of our summit meeting, and make them concrete. Because the cries of victims and the oppressed are rising from all corners of the world. The heart-wrenching images of the slain are coming in. Unfortunately, the vast majority of these cries and images belong to Muslims. I see and believe that the Islamic world is now turning its face to Istanbul, to this Summit, and is listening to the good news that will come out of here.
Dear brothers and sisters;
One of the foremost problems we Muslims must overcome is the fitna of sectarianism, the fitna of racism. As I have always expressed; my religion is neither Sunni nor Shia, my religion is Islam. Like my 1.7 billion brothers, I am only and solely a Muslim. All other differences are behind this belief of mine, this identity of mine. If we Muslims do not heed the command of our Prophet (peace be upon him) in his Farewell Sermon, "A Muslim is a brother to another Muslim. The blood and property of a Muslim are not lawful for another Muslim," believe me, the suffering we experience will never cease.
Those terrorist organizations that attack the oppressed in the name of Islam, in the name of being Muslim, can never represent this sacred religion. Because our religion is a religion of peace, a religion of reconciliation, and our Prophet (peace be upon him) is a messenger of peace. "Allah commands justice, the doing of good, and liberality to kith and kin; and He forbids all shameful deeds, injustice, and rebellion." Yes, no one who openly violates these commands can act in the name of Islam, nor can they be beneficial to Muslims.
As long as we Muslims and Islamic countries remain divided, the innocents who have placed their hopes in us will suffer greatly. We cannot bear such a burden. Therefore, we must be unifying, not divisive. We must strengthen alliances, not conflicts; we must strengthen love, not enmity.
Because it is only Muslims who suffer from the conflicts, disputes, and hostilities that occur. We must increase our friends and, yes, reduce our enemies. We must not forget that our commitment to Islam is as important as the importance we give to our brotherhood.
I hope that today’s summit, especially this meeting, will be a milestone, a turning point for the unity, togetherness, brotherhood, and solidarity of all Muslims.
Dear brothers and sisters;
The issue of terrorism and violence is one of the biggest problems facing the Islamic world today. We remember very well how Afghanistan was devastated because of Al-Qaeda, how hundreds of thousands of Muslims were killed, and millions were victimized. Now, ISIS, which is trying to control certain regions in Iraq and Syria and establish a presence in Libya, serves the same dirty purpose. We also see organizations like Boko Haram and Al-Shabaab, which carry out terrorist acts in various regions of Africa, in the same context. Pay attention, apart from a few showy actions, all the atrocities and harms of these terrorist organizations are directed at Muslims.
We have never approved, nor do we approve, any action directed at innocent people anywhere in the world. We label those who resort to such actions as terrorists, regardless of their beliefs, origins, or statements.
In our country, there are various terrorist organizations such as the PKK and DHKP-C. Similarly, the PKK operates in Iraq, and its branch, the PYD, operates in Syria, while many terrorist organizations under different names are active in various countries, especially in Europe, and all of them are common enemies of Muslims and humanity. Unfortunately, we see that some countries, especially Western states, have adopted a contradictory stance towards terrorist organizations.
Just recently, at the Nuclear Security Summit, I noticed that speakers were talking about the terrorist act in Paris, the terrorist act in Brussels, but they were not mentioning the terrorist acts in Ankara, Istanbul, or Lahore.
In fact, hundreds of people died in the terrorist acts in Ankara, Istanbul, and Lahore. In Brussels and Paris, 9-10 people died in one, 30 in another. It does not matter; even if one person dies, it is like the death of all humanity. But while mentioning those, why do you not mention Ankara, Istanbul, Lahore? This contradictory behavior saddens us.
There must be a determined fight against all terrorist organizations. Countries that do not heed our friendly warnings regarding terrorism will have to experience this reality firsthand, and indeed they are. From here, I once again call on the international community to reconsider their approaches to terrorist organizations.
It is necessary to conduct operations against the threat of terrorism on the ground, especially alongside drying up its financial and human resources. For this, international cooperation is of great importance. It would be prudent to establish a structure that will strengthen and institutionalize cooperation against terrorism and other crimes among the member countries of the Organization of Islamic Cooperation. With this understanding, the proposal we brought forward to establish an "Islamic Cooperation Organization Police Cooperation and Coordination Center" based in Istanbul has been accepted. I thank you for the support you have provided in this regard. Likewise, we must support the initiative of the Islamic alliance against terrorism, led by Saudi Arabia, and turn it into an effective structure.
Instead of expecting other powers to intervene in the terrorist incidents and similar crises occurring within Islamic countries, we must produce solutions ourselves through the Islamic alliance against terrorism initiative. Why are we Muslims waiting for help from others in such disputes, in such terrorist acts? We must solve this ourselves; we must intervene ourselves. We are not doing it; others are intervening.
While they intervene, they do so for the oil there, not to ensure our peace. Therefore, we need to be sensitive here. I want to emphasize that this initiative is not against any country, but against terrorism, which is a common problem for all countries. If this initiative reaches the desired effectiveness and capacity, I believe a new era will open for the Islamic world.
Dear friends;
Today, Muslims feel that they are subjected to injustice and double standards in many parts of the world. Muslims who are oppressed, living under pressure, and wronged in their own countries are seeking ways to go to Western countries. In Western countries, there is a dangerous increase in hate crimes such as Islamophobia and xenophobia targeting Islam and Muslims. The representation injustice in global decision-making and implementation mechanisms is also a significant source of discomfort among Muslims.
Here, I give an important example: For instance, is there a single permanent representative of Muslims, who constitute one-fourth of the world population, in the United Nations Security Council? No. Is there any meaning in being a temporary member? No. If one of the five members votes negatively, the decision is over. I say, "The world is bigger than five." The world is no longer in the conditions of World War I; conditions have changed in the world. Therefore, it is essential to reform the United Nations. If we expect a just world, it is our right to expect this; a system built on injustice cannot contribute to global justice. Indeed, we have seen the troubles of this in many issues we are facing, we see it, and we are living it.
From here, I once again repeat my call for the structure of the United Nations Security Council to be redefined, taking into account the geographical and religious distribution of the world population. If we say, "Is this possible?" I am sorry, but it will never be possible to achieve results with such approaches. We have a saying, "Milk is given to the crying baby, not to the one who does not cry"; therefore, we will fight for our rights. As Islamic countries, we need to give special importance to security, justice, and development issues.
No one who does not feel safe where they live can be sure of their future. It is inevitable that people who have lost hope in justice will be open to exploitation by terrorist organizations, because the beginning and end of everything is justice. We must not leave brotherhood as mere words.
We must realize it in a true sense with all its technical, commercial, economic, cultural, and social dimensions. All organizations of the Organization of Islamic Cooperation must showcase this solidarity in the best way. We must prepare the youth, who are the future of the Ummah, as a self-confident generation that calls for good, enjoins what is right, and forbids what is wrong within the framework of "the circle of justice."
We must work together to strengthen the role of women, who make up half of humanity and Muslims, not only as carriers of the family but also in every field from education to working life.
In this context, I have a proposal within the Organization of Islamic Cooperation: This was actually brought up at the previous Cairo meeting, but since then, no organization of a women's council has been established within the Organization of Islamic Cooperation. I propose that we establish a "Women’s Conference" that will meet regularly in Istanbul. I believe it is essential for Muslim women to have an organization, a council where they can express their concerns. Are we going to talk about issues related to women? Let them speak. Let them tell their stories, let them share them at the UN, everywhere; we need to take this step.
We have a Red Crescent that plays an important role in solving humanitarian crises faced by Muslims and all people. I say we must ensure that all our Red Crescents work in effective and comprehensive cooperation. I place great importance on this step that our Red Crescents will take in terms of assistance and solidarity. I believe such a common Red Crescent structure should be established among Islamic countries for all disasters.
Similarly, we must stand stronger alongside victims and the oppressed by expanding the capacity of the Islamic Solidarity Fund for development. For this, we need to diversify our cooperation mechanisms. For example, we should establish an arbitration system among ourselves, which plays an important role in the functioning of the global economy. Why are we referring our problems to the arbitration systems established in the outside world? Let’s solve this with the arbitration system we create among ourselves.
For this, we propose to establish an international arbitration institution in Istanbul. It could be in another province as well, but we propose Istanbul.
We must use the Islamic Development Bank more actively to support all these efforts. Today, development is not only a material dimension but also one of the strongest elements that ensure people's loyalty to their states and societies, reinforcing the bond between them.
We hope to adopt the action program document, which has been negotiated over the past year and sets various development goals for the member countries of the Organization of Islamic Cooperation over the next 10 years, at this summit. It is important to complete the preparations for the 2025 Action Program document of the Organization of Islamic Cooperation. But the main thing is the successful implementation of this program.
I will personally follow up on the tasks related to the implementation of the 2025 action program of the COMCEC, which I preside over. We are determined to ensure that COMCEC operates in accordance with the new strategy and status adopted in 2012.
Dear brothers and sisters;
As you know, the Organization of Islamic Cooperation was established in 1969 in response to the attack on the Al-Aqsa Mosque in Jerusalem, and it was decided that it would operate in Jeddah until the liberation of Jerusalem. Unfortunately, nearly half a century later, neither has Jerusalem been liberated, nor have the pressures on the Palestinians been alleviated. The oppression that our Palestinian brothers endure daily under Israeli occupation continues to be a bleeding wound in the heart of the Islamic world. The Al-Aqsa Mosque is an Islamic sanctuary. We cannot allow the illegal occupation to be used as a basis for violations against the Al-Aqsa Mosque. As Muslims, we must make greater efforts to protect the Al-Aqsa Mosque and Jerusalem. The only way to achieve lasting peace in the region, along with Palestine, is to end the occupation as soon as possible and establish an independent Palestine with East Jerusalem as its capital.
As the Organization of Islamic Cooperation, we must support Muslim communities fighting for their rights and futures in other geographies more. In this context, I want to highlight the plight of our brothers in the Turkish Republic of Northern Cyprus, who have been subjected to a blockade for 10 years.
We must break the isolation together. If we, as the Islamic world, do not convey the message that our brothers living in Cyprus are not alone, then who will? I believe that contributing to a permanent and fair solution by somewhat correcting the unjustly disrupted balances against the Turkish side on the island is a common issue for all Muslims.
Similarly, Muslims living in different parts of the world, from the Balkans to Southeast Asia and Africa, need the strong support of the Islamic community. And regarding the occupation of Crimea in Ukraine, can we remain silent about this? Indeed, our brothers there are victims and oppressed on their own lands.
I speak openly; the fact that almost all of those trying to reach Europe by boats and broken ships in the Mediterranean and Aegean are Muslims is a source of shame for us. If these people, whose numbers are expressed in millions, have been forced to embark on such a journey at the cost of their lives for their safety and future, we must sit down and think together. The number of people we have rescued in the Aegean has reached 100,000; we saved them by collecting them from the sea with Coast Guard boats. We did this because it is our Islamic, humanitarian, and moral duty. We must analyze very well the reasons for the reversal of migration to our geographies and our countries, which once occurred for similar reasons.
As representatives of the countries present here, we all have very significant responsibilities. With the awareness that we bear the responsibility of the Ummah, we must discuss all issues here and swiftly implement the decisions we will make. Inshallah, we will work much harder together to establish the justice and peace that form the theme of our meeting. May Allah be our helper.
Once again, I wish that the 13th Islamic Summit of the Organization of Islamic Cooperation will be a source of goodness for Muslims and all humanity.
I extend my love and respect to all of you.
The original Turkish. The tags above are read on the English translation's sentences.
Sayın devlet başkanları,
Sayın hükümet başkanları,
Sayın Genel Sekreter,
Ddeğerli heyet başkanları,
Kıymetli misafirler, aziz kardeşlerim;
Sizleri en kalbi duygularımla, saygıyla, muhabbetle selamlıyorum. Esselamu aleykum ve rahmetullahi ve berekatuhu.
Türkiye’ye ve İstanbul’umuza hoş geldiniz. İslam İşbirliği Teşkilatı 13. İslam Zirvesi vesilesiyle sizleri ülkemizde misafir etmekten duyduğum memnuniyeti özellikle ifade etmek istiyorum.
Sözlerimin hemen başında 12. İslam Zirvesi Dönem Başkanı Mısır’a dönem başkanlığı süresince ortaya koyduğu çabalar ve faaliyetler için teşekkür ediyorum. Yine bu vesileyle 6-7 Mart 2016 tarihlerinde gerçekleştirilen ‘Filistin ve Kudüs’ konulu İslam İşbirliği
Teşkilatı 5. Olağanüstü Zirvesi’ne ev sahipliği yapan Endonezya’ya da şükranlarımı sunuyorum.
Zirve toplantımızın dünyadaki tüm Müslümanların ve insanlığın huzuruna, güvenliğine, refahına hepimiz için hayırlı bir geleceğe vesile olmasını Rabbimden niyaz ediyorum.
Bu temennilere, bu duaya her zamankinden daha çok ihtiyacımızın olduğu günlerden geçiyoruz. Zirve toplantımızın temasını oluşturan ‘adalet ve barış’ kavramlarının içini doldurmakta, bunları müşahhas hale getirmekte acele etmeliyiz. Çünkü dünyanın dört bir
yanından mağdurların, mazlumların çığlıkları yükseliyor. Maktullerin yürek parçalayan görüntüleri geliyor. Maalesef bu çığlıkların ve görüntülerin kahir ekseriyeti Müslümanlara aittir. İslam dünyası, şu an yüzünü İstanbul’a, bu Zirveye dönerek buradan çıkacak
güzel haberlere kulak açtığını, kulak verdiğini ben görüyorum, buna inanıyorum.
Değerli kardeşlerim;
Müslümanlar olarak üstesinden gelmemiz gereken sorunlarımızın başında mezhepçilik fitnesi geliyor, ırkçılık fitnesi geliyor. Her zaman ifade ettiğim gibi; benim dinim Sünnilik de değildir, Şiilik de değildir, benim dinim İslam’dır. Ben tıpkı 1 milyar 700
milyon kardeşim gibi sadece ve sadece bir Müslümanım. Diğer tüm farklılıklar bu inancımın, bu sıfatımın gerisindedir. Şayet biz Müslümanlar olarak Peygamber Efendimizin (aleyhissalatu vesselam) Veda Hutbesi’nde ifade ettiği, “Müslüman Müslümanın kardeşidir.
Bir Müslümana kardeşinin kanı da, malı da helal olmaz” emrine kulak vermezsek, inanı bana yaşanan acılar asla dinmez.
Sözüm ona İslam adına, Müslümanlık adına her gün mazlumlara saldıran, onların canlarına kasteden, mallarını yağlamayan terör örgütleri asla bu mukaddes dinin temsilcisi olamaz. Çünkü bizim dinimiz barış dinidir, sulh dinidir ve bizim Peygamberimiz (aleyhissalatu
vesselam) barış elçisidir. “Allah, adalet, iyiliği, doğruluğu, yardımlaşmayı emrediyor, buna karşılık çirkin işleri, kötülüğü ve haksızlığı yasaklıyor.” Evet, bu emirleri açıkça ihlal eden hiç kimse İslam adına hareket edemez, Müslümanlara da faydalı olamaz.
Bizler Müslüman olarak, İslam ülkeleri olarak ne kadar birbirimize düşersek, umudunu bizlere bağlamış olan masumlar çok sıkıntıya kalacaklardır. Böyle bir vebali üstlenemeyiz. Bunun için bölücü değil birleştirici olmalıyız. İhtilafları değil ittifakları,
husumeti değil muhabbeti güçlendirmeliyiz.
Çünkü yaşanan çatışmalardan, çekişmelerden, düşmanlıklardan zarar gören sadece Müslümanlardır, sadece İslam ülkeleridir. Dostları çoğaltmak, evet, düşmanları da azaltmak durumundayız. Müslümanlığımızın, kardeşliğimize verdiğimiz önem kadar olduğunu unutmayacağız.
Bugünkü zirve, özellikle bu zirve toplantımızın tüm Müslümanların birliği, beraberliği, kardeşliği, dayanışması yolunda bir milat, bir dönüm noktası olmasını Allah’tan temenni ediyorum.
Değerli kardeşlerim;
Terör ve şiddet sorunu, bugün İslam dünyasının en büyük meselelerinden biridir. Geçmişte El Kaide yüzünden Afganistan’ın nasıl tahrip edildiğini, nasıl yüzbinlerce Müslümanın katledildiğini, milyonlarcasının da mağdur edildiğini çok iyi hatırlıyoruz. Şimdi
Irak’ta ve Suriye’de belirli bölgeleri kontrolü altına alan, Libya’da etkinlik kurma çabası içinde olan DAEŞ, aynı kirli gayeye hizmet ediyor. Afrika’nın çeşitli bölgelerinde terör eylemleri düzenleyen Boko Haram ve Eş Şebab gibi örgütleri de aynı kapsamda
görüyoruz. Dikkat etiniz, birkaç şov amaçlı eylem dışında bu terör örgütlerinin tüm zulümleri, tüm zararları Müslümanlaradır.
Biz dünyanın hiçbir yerinde masum insanlara yönelen hiçbir eylemi asla tasvip etmedik, tasvip etmiyoruz. Bu tür eylemlere tevessül edenleri, inançlarına, kökenlerine, söylemlerine bakmaksızın terörist olarak, terör örgütü mensupları olarak nitelendiriyoruz.
Bizim ülkemizde de PKK gibi, DHKP-C gibi çeşitli terör örgütleri var. Aynı şekilde PKK Irak’ta, onun bir kolu olan PYD Suriye’de, farklı isimler altında çok sayıda terör örgütü Avrupa başta olmak üzere çeşitli ülkelerde faaliyet gösteriyor, bunların tamamı
da Müslümanların ve insanlığın ortak düşmanıdır. Maalesef kimi ülkelerin, özellikle de Batılı devletlerin terör örgütleri karşısında ikircikli bir tutum içine girdiklerini görüyoruz.
İşte daha kısa bir zaman önce Nükleer Güvenlik Zirvesi toplantısında dikkatimi çekti; konuşmacılar Paris’teki terör eyleminden bahsediyorlar, Brüksel’deki terör eyleminden bahsediyorlar ama Ankara’daki, İstanbul’daki, Lahor’daki terör eylemlerinden bahsetmiyorlar.
Kaldı ki, Ankara, İstanbul, Lahor’daki terör eylemlerinde yüzlerce insan öldü. Brüksel’de ve Paris’te de, 9-10 tane bir tanesinde, 30 tane bir tanesinde öldü. Fark etmez, 1 kişi de ölse tüm insanlığın ölümü gibidir. Ama onları söylerken Ankara’yı, İstanbul’u,
Lahor’u, bunları niye söylemiyorsunuz? Burada da bu ikircikli davranış bizleri üzmektedir.
Terör örgütlerinin tamamına karşı aynı kararlılıkla mücadele edilmek zorundadır. Bizim terör konusunda yaptığımız dostça ikazlara kulak vermeyen bu ülkeler bu tecrübeyi bizzat yaşamak mecburiyetinde kalacaktır, nitekim kalıyorlar. Buradan bir kez daha uluslararası
topluma terör örgütlerine yaklaşımlarını gözden geçirmeleri çağrısında bulunuyorum.
Terör tehdidiyle arazide operasyon yürütmenin, özellikle de bunun yanında finans ve insan kaynaklarını kurutarak da mücadele etmek gerekiyor. Bunun için uluslararası işbirliği büyük önem taşıyor. İslam İşbirliği Teşkilatı üyesi ülkeler arasında teröre ve
diğer suçlara karşı işbirliğini güçlendirecek ve kurumsallaştıracak bir yapı oluşturulması isabetli olacaktır. Bu anlayışla, Türkiye olarak getirdiğimiz İstanbul merkezli bir ‘İslam İşbirliği Teşkilatı Polis işbirliği ve Koordinasyon Merkezi’ kurulması önerisi
kabul gördü. Bu hususta verdiğiniz destek için teşekkür ediyorum. Aynı şekilde, Suudi Arabistan’ın öncülüğünde kurulan teröre karşı İslam ittifakı girişimini destekleyerek etkin bir yapı haline dönüştürmeliyiz.
İslam ülkeleri içinde yaşanan terör olaylarına ve benzeri krizlere karşı başka güçlerin müdahil olmasını beklemek yerine, teröre karşı İslam ittifakı girişimi aracılığıyla çözümü kendimiz üretmeliyiz. Niçin biz Müslümanlar olarak aramızdaki bu tür ihtilaflarda,
bu tür terör eylemlerinde başkalarından yardım bekliyoruz? Biz bunu kendimiz çözmeliyiz, bunlara biz kendimiz müdahale etmeliyiz. Biz etmiyoruz, başkaları müdahale ediyor.
Onlar müdahale ederken oralardaki petrol için müdahale ediyorlar, aramızdaki huzuru sağlamak için değil. Onun için de burada hassas olmamız lazım. Bu girişimin herhangi bir ülkeye değil, tüm ülkelerin ortak sorunu olan teröre karşı olduğunu özellikle ifade
etmek istiyorum. Şayet bu girişim arzu ettiğimiz etkinliğe ve kapasiteye ulaşırsa İslam dünyasının önünde yeni bir dönem açılacağına inanıyorum.
Değerli dostlar;
Bugün Müslümanlar dünyanın birçok yerinde adaletsizliğe ve çifte standarda maruz kaldıkları duygusu içerisindedir. Kendi ülkelerinde zulüm gören, baskı altında yaşayan, haksızlığa uğrayan Müslümanlar Batı ülkelerine gitmenin yollarını arıyorlar. Batı ülkelerindeyse
İslam’ı ve Müslümanları hedef alan İslamofobi ve yabancı düşmanlığı gibi nefret suçlarında tehlikeli bir artış gözleniyor. Küresel karar alma ve uygulama mekanizmalarındaki temsil adaletsizliği de Müslümanlar arasında önemli bir rahatsızlık sebebidir.
Burada önemli bir örnek veriyorum: Örneğin Birleşmiş Milletler Güvenlik Konseyi’nde dünya nüfusunun 4’te 1’ni teşkil eden Müslümanların tek bir daimi temsilcisi var mı? Yok. Geçici üye olmanın bir anlamı var mı? Yok. Karar, 5 üyeden bir tanesi olumsuz davransa
iş bitti. Diyorum ki, ‘dünya 5’ten büyüktür.’ Artık dünya 1.Dünya Savaşı’nın şartlarında değildir, dünyada şartlar değişti. Öyleyse Birleşmiş Milletler’in reforme edilmesi şarttır. Adil bir dünya bekliyorsak, bunu beklemek hakkımızdır; kendisi adaletsizlik
üzerine kurulu bir sistemin küresel adalete katkı sağlayabilmesi mümkün değildir. Nitekim bunun sıkıntılarını karşı karşıya olduğumuz birçok sorunda gördük, görüyoruz, yaşıyoruz.
Buradan bir kez daha Birleşmiş Milletler Güvenlik Konseyi’nin yapısının dünya nüfusunun coğrafi ve dini dağılımı göz önünde bulundurularak yeniden belirlenmesi çağrımı tekrarlıyorum. Eğer biz ‘bu olacak iş mi’ dersek, kusura bakmayın, bu tür yaklaşımlar
neticesinde hiçbir zaman netice almak da mümkün olmayacaktır. Bizde bir söz var, ‘süt ağlayan bebeğe verilir, ağlamayana verilmez’; öyleyse bizler hakkımızı aramanın mücadelesini vereceğiz. İslam ülkeleri olarak öncelikle güvenlik, adalet ve kalkınma konularına
özel önem vermemiz gerekiyor.
Yaşadığı yerde kendini güvende hissetmeyen hiç kimse geleceğinden emin olamaz. Adaletten umudunu kesen insanların terör örgütlerinin istismarına açık hale gelmesi kaçınılmazdır, çünkü her şeyin başı ve sonu adalettir. Kardeşliği sadece sözde bırakmamalıyız.
Teknik, ticari, ekonomik, kültürel, sosyal tüm boyutlarıyla gerçek anlamda hayata geçirmeliyiz. Tüm İslam İşbirliği Teşkilatı örgütleri bu dayanışmayı en güzel şekilde ortaya koymalıdır. Ümmetin geleceği olan gençleri, ‘daire-i adliye’ çerçevesinde hayra çağıran,
iyiliği emreden, kötülükten sakınan, özgüven sahibi bir nesil olarak hayata hazırlamalıyız.
İnsanlığın ve Müslümanların yarısını oluşturan kadınların ailenin taşıyıcısı olma vasıflarını güçlendirme yanında, eğitimden iş hayatına kadar her alanda çok daha etkin roller üstlenmesi için hep birlikte gayret etmeliyiz.
Bu çerçevede İslam İşbirliği Teşkilatı bünyesinde bir teklifim var: Bundan önceki Kahire toplantısında aslında bu gündeme gelmiş, fakat o günden bugüne İslam İşbirliği Teşkilatı’nın bir kadın konseyi örgütlenmesi yapılmamıştır. Diyorum ki, İstanbul’da düzenli
aralıklarla toplanacak bir ‘Kadın Konferansı’ oluşturulmasını teklif ediyoruz. Zira Müslümanların kadın olarak kendi kadınlarının dertlerini ortaya koyabilecekleri bir teşkilatının, bir konseyinin olması şarttır diye düşünüyorum. Kadınlarla ilgili sorunları
biz mi konuşacağız? Bırakalım da onları hanımlar konuşsun. Bunları anlatsınlar, BM’de anlatsınlar, her yerde anlatsınlar, bunun adımını atmamız lazım.
Müslümanların ve tüm insanların karşılaştığı insani krizlerin çözümünde önemli görevler üstlenen bir Kızılay’ımız var. Diyorum ki tüm Kızılaylarımızın etkin ve kapsamlı bir işbirliği içinde olmasını sağlamalıyız. Yardımlaşma ve dayanışma noktasında Kızılaylarımızın
atacağı bu adımı çok önemsiyorum. Bütün afetlerde İslam ülkeleri arasında böyle bir ortak Kızılay yapısı oluşturulmalıdır diye düşünüyorum.
Aynı şekilde kalkınma için İslam Dayanışma Fonu’nun kapasitesini genişleterek hep birlikte mağdurların ve mazlumların yanında daha güçlü şekilde yer almalıyız. Bunun için aramızdaki işbirliği mekanizmalarını çeşitlendirmeliyiz. Örneğin, küresel ekonominin
işleyişinde önemli rolü olan tahkim sistemini kendi aramızda da oluşturmalıyız. Niye biz dışımızdaki dünyada kurulu tahkim sistemlerine kendi sıkıntılarımızı, kendi sorunlarımızı havale ediyoruz? Bunu kendi aramızda oluşturduğumuz tahkim sistemiyle çözelim.
Bunun için İstanbul’da bir uluslararası tahkim müessesesi kurulmasını teklif ediyoruz. Başka bir vilayette de olabilir, ama biz İstanbul’u teklif ediyoruz.
İslam Kalkınma Bankası’nı tüm bu çalışmaların desteklenmesi konusunda daha aktif olarak kullanmalıyız. Bugün artık kalkınma maddi boyutu yanında, insanların devletlerine ve toplumlarına sadakatlerini temin eden, aradaki bağı perçinleyen en güçlü unsurlardan
biridir.
Geçtiğimiz yıl boyunca müzakereleri yürütülen ve İslam İşbirliği Teşkilatı üyesi ülkelere önümüzdeki 10 yıl içinde çeşitli alanlarda kalkınma hedefleri koyan eylem programı belgesini inşallah bu zirvede kabul edeceğiz. İslam İşbirliği Teşkilatı 2025 Eylem
Programı belgesinin hazırlıklarının tamamlanması önemlidir. Ama asıl olan bu programın başarılı bir şekilde uygulanmasıdır.
Başkanlık görevini yürüttüğüm İSEDAK’ın 2025 eylem programının uygulanmasına ilişkin görevlerinin takibini bizzat yapacağım. İSEDAK’ın 2012 yılında kabul edilen yeni stratejisi ve statüsüne uygun şekilde faaliyetlerini yürütmesini sağlamakta kararlıyız.
Değerli kardeşlerim;
Biliyorsunuz İslam İşbirliği Teşkilatı 1969 yılında Kudüs’teki El-Aksa Camii’ne yönelik saldırı üzerine oluşturulmuş ve Kudüs’ün kurtuluşuna kadar Cidde’de faaliyet göstermesi kararlaştırılmış bir platformdur. Aradan geçen yarım asra yakın zamana rağmen
maalesef ne Kudüs kurtarılabilmiştir, ne de Filistinliler üzerindeki baskılar hafifletilmiştir. Filistinli kardeşlerimizin İsrail işgali altında her gün yaşamakta oldukları zulüm İslam aleminin bağrında kanayan bir yara olmaya devam ediyor. Harem-i Şerif bir
İslam mabedidir. Kendisi hukuk dışı olan işgalin bir de Harem-i Şerif’e yönelik ihlaller için dayanak yapılmasına izin veremeyiz. Müslümanlar olarak Harem-i Şerif’in ve Kudüs’ün muhafazası için daha fazla gayret göstermeliyiz. Filistin’le birlikle tüm bölgede
kalıcı barış sağlanmasının yegane yolu, bir an önce işgalin sona ermesi ve başkenti Doğu Kudüs olan bağımsız bir Filistin’in kurulmasıdır.
İslam İşbirliği Teşkilatı olarak diğer coğrafyalarda hakları ve gelecekleri için mücadele eden Müslüman toplumlara daha fazla sahip çıkmalıyız. İşte bu kesimler içinde yer alan Kuzey Kıbrıs Türk Cumhuriyeti’ndeki kardeşlerimize karşı 10 yıllardır uygulanan
izolasyonu hep birlikte kırmalıyız. Kıbrıs’ta yaşayan kardeşlerimize yalnız olmadıkları mesajını İslam dünyası olarak bizler vermeyeceksek kim verecek? Adada Türk tarafı aleyhine adaletsiz bir şekilde bozulan dengelerin bir ölçüde düzeltilmesi suretiyle kalıcı
ve adil bir çözüme katkıda bulunmak, tüm Müslümanların ortak sorunudur diye düşünüyorum.
Aynı şekilde Balkanlardan Güneydoğu Asya’ya ve Afrika’ya kadar dünyanın farklı yerlerinde yaşayan Müslümanlar toplumlar İslam aleminin güçlü desteğine ihtiyaç duyuyor. Ve Ukrayna’da Kırım işgali, buna sessiz kalmak mümkün mü? İşte Kırım’da da, evet oradaki
kardeşlerimiz topraklarında mağdur ve mazlum.
Açık konuşuyorum; Akdeniz’de, Ege’de botlarla, kırık dökük gemilerle Avrupa’ya gitmeye çalışanların neredeyse tamamının Müslümanlardan oluşması bizim için bir utanç kaynağıdır. Sayıları milyonlarla ifade edilen bu insanlar güvenlikleri ve gelecekleri için
hayatları pahasına böyle bir yolculuğa çıkmaya mecbur kalmışlarsa, hep birlikte oturup düşünmek zorundayız. Bizim sadece Ege’de kurtardığımız insan sayısı 100 bine ulaştı, Sahil Güvenlik botlarıyla bunları denizden toplayarak kurtardık. Bu bizim İslami, insani
ve vicdanı görevimiz olduğu için bunu yaptık. Bir zamanlar benzer gerekçelerle Avrupa’dan bizim coğrafyalarımıza, bizim ülkelerimize yaşanan göçün tersine dönmüş olmasının sebeplerini çok iyi analiz etmeliyiz.
Şu anda burada bulunan ülkelerin temsilcileri olarak hepimize çok büyük görevler düşüyor. Ümmetin sorumluluğunu üstlendiğimizin bilinciyle tüm meseleleri burada görüşmeli ve alacağımız kararları süratle hayata geçirmeliyiz. Toplantımızın temasını oluşturan
adaleti ve barışı tesis etmek için inşallah hep birlikte çok daha fazla çalışacağız. Allah yar ve yardımcımız olsun.
Bu düşüncelere bir kez daha İslam İşbirliği Teşkilatı 13. İslam Zirvesi’nin Müslümanlar ve tüm insanlık için hayırlara vesile olmasını diliyorum.
Hepinize sevgilerimi, saygılarımı sunuyorum.