- Context
- Duda addressed media at the Polish Consulate General in New York on the sidelines of the 2019 UN General Assembly, reporting on key meetings and summits attended.
- Main themes
- UN General Assembly, US-Poland visa waiver program, climate summit, religious freedom and persecution, bilateral meetings, Polish-American relations, COP24 Katowice Rulebook, economic cooperation, military cooperation, South Korea and Finland relations, UNESCO Executive Board
- Duration
- ~29 min
- Words
- 3,484
- Sentences
- 163
- Readability
- 54
- Grade
- 10.9
- Syntax
- 3.00
- Vocabulary
- 1.96
Translated from Polish
The broad sphere of national life a sentence belongs to. Every sentence has an Arena, so it is the denominator the other indices are read against.
Other163 sentences in 38 paragraphs
Good morning! I warmly welcome you from New York, from the beautiful Polish Consulate General, on the first day of the UN General Assembly, but not only that – today there have been many events. First of all, we started the day with the opening of the UN Climate Summit. We are pleased that it has taken place. This is also thanks to our work within the framework of COP24, its results – the fact that the "Katowice Rulebook" was adopted last December. This was a success of the Polish presidency during COP24 – and thanks to this, further work is possible today here at the headquarters of the United Nations in New York, precisely on these climate issues. So we are glad that they are being conducted, discussions and debates are currently ongoing, and I hope that positive information regarding climate protection will flow from the United Nations to the world.
But this is not the only event taking place today in New York – at the headquarters of the United Nations – in which we are participating. I also took part in the opening of the summit on religious freedom and the safety of people practicing religion around the world, tolerance towards religious individuals, people of different faiths. President Donald Trump was there as the main figure of this summit. He spoke about his policy in this area, about his meeting with persecuted representatives of various faiths.
I am glad that so much is being done in this regard, because we – as Christians, Catholics – are particularly sensitive to these issues. We have often spoken about this – also in the global arena. I personally participated in a discussion initiated by Poland in 2014 in the European Parliament – this was done at the initiative of Minister Anna Fotyga – specifically regarding the safety of Christians and how severely they are persecuted in the Middle East. So these are the kinds of events that are taking place today in the – let’s call it – multilateral space, meaning in the sense of gatherings where many politicians participate.
As for my work today – already on a bilateral basis – I have already had a meeting with the President of South Korea. Also with the President of Finland, which is significant because Finland will now take over the presidency in the European Union. We hope that our relations will develop. We also talked about exchanging support regarding aspirations to various global organizations, including the Executive Board of UNESCO. So we discussed these topics. We also talked about economic issues; we want to intensify economic cooperation, as well as military cooperation. We talked a lot about that.
But of course, the most spectacular event today was my meeting with the President of the United States, Donald Trump – another one. Today we again talked about economic cooperation, and also – as you have heard – about visas. There is informal information from the American administration that the visa evaluation process is nearing completion – because the end of September is the deadline – and indeed everything indicates that the requirements have been met by Poland and the Polish people in this regard. And as a result, the path to the visa waiver program is likely opening up before us.
We are pleased because if that were indeed the case, it might even be possible that by the end of the year there would be no visas to the United States. Perhaps this is a symbolic issue, perhaps in great, hard politics someone will say: “This is something that doesn’t matter,” but in soft politics, which has a social value, which speaks of mutual sympathy between nations and states, about building bonds of friendship – this issue certainly has significant importance. It simply has significant importance for people.
I also hope that many more Poles will want to travel to the United States as tourists or for shopping – today Poles are becoming an increasingly affluent society – or to visit family, just to spend a few days and return to the country. I count on this also being a good moment for the tourism industry, for air transport, for Polish LOT. I hope that this will also lead to an intensification of relations between Americans and Poles – simply interpersonal relations. Perhaps as a result, there will also be more new friendships. Let it be so. I am glad because this is some normalcy that – I hope – will finally enter into relations between Poland and the United States also in this regard.
I am glad because I have an irresistible impression that President Donald Trump has treated this visa issue – although he is also well aware that it has a symbolic dimension – precisely because it has a symbolic dimension in relation to the ordinary person, very personally: as his ambition to change Polish-American relations. When they are changing for the better in so many areas, when our economic and military cooperation is intensifying – it is also to ensure that there is greater openness on a personal level. So I am very happy about that. I hope that the President will soon announce this himself. He signaled it today. So we have a good day here in New York, with many reasons to be joyful.
But I am also joined by Minister Mariusz Błaszczak, who is holding in his hands the joint declaration that we signed today regarding increasing the American presence in Poland. This is also a great success of the Minister, his work, and also the success of his collaborators. So, Minister, please take part in this success. Once again: this is the declaration signed in two languages – in English and in Polish.
Marcin Wrona, TVN: I wanted to ask about the visa issue. Were you surprised that President Donald Trump effectively announced today that visas are being lifted or that it is almost settled? Because there was no such declaration expected today, and Ms. Georgette Mosbacher told me that she is convinced that from January 1 of next year, Poles will be able to travel without visas.
Of course, I have talked to the President about this topic many times, also with the Ambassador and Minister Krzysztof Szczerski. And indeed, it is so – we have such informal knowledge – that the conditions have been met by Poland. I think that is precisely why, since this is simply a fact, President Donald Trump decided to speak about it today, de facto a week before the end of the month. So I understand that the Americans believe that nothing can change here anymore – that this is already a fact that can confidently be said to have occurred.
I am glad because I just told Minister Krzysztof Szczerski, when we were driving here, that in 20 years, kids will not believe that there were any visas to the States at all. They will ask: “Really, seriously? People stood in line outside the embassy, outside the consulate? They waited for visas? How is that possible?” That will be the case. Probably like we today recall those old times, 25-30 years ago, when we stood in line for visas outside the German, Austrian, or other Western European embassies. Today we are a member of the European Union, we have the Schengen area – today everything is open. I believe that it will be the same in relations between the United States and Poland.
I am simply immensely personally happy that this is finally happening because – I do not hide – I was very worried that in relations between Poland and the United States there is a visa procedure that many people simply considered humiliating. I think that as a result, Poles will be able to fly to the United States with dignity now that this will be changed.
If this procedure can be carried out relatively quickly, then perhaps by Christmas it will be possible to travel – we will see. So there is great satisfaction. I am also glad that the President publicly said this today. I have the impression that in some sense he treated this as a personal ambition, to ensure that during his presidency this problem – which has been plaguing Polish-American relations for 30 years at that basic, interpersonal level – is finally resolved. He himself has great satisfaction from this. So I can only say that I am immensely happy that symbolically something is also happening in Polish-American relations for the ordinary citizen, which – I hope – will soon be very tangible for everyone. So that is a great joy.
Magda Sakowska, Polsat: I wanted to ask about the climate. You said you are glad that the climate summit has taken place, and the President of France, while heading to this summit, said that if we want to talk about climate change, we need to talk to Poland, because it is a country that is hindering change, and he is unable to convince Poland to change its attitude. What do you have to say – as the President of Poland – to the President of France who makes such statements?
I have to say that – if it were not for the COP24 summit held by Poland in Katowice – the Paris Agreement would not have found a way to be implemented. It was developed by us precisely through calm dialogue with all our partners who were present at the summit, through the work of Minister Kurtyka, as the head of the summit, who led the discussions and negotiations – the effect of his calm, conciliatory work was that this agreement was achieved not only for Poland but for the whole world. That its element was the Just Transition declaration, which is about fair transformation, so that the work of climate repair – also through decarbonization – is carried out in such a way as not to harm human interests. To implement this at a pace appropriate for the given societies due to their situation and conditions. Each state is an individual entity here.
After all, we all strive to have the best climate – to prevent climate change. None of us wants the ice in the Arctic to melt, for drastic changes in weather to occur that lead to various kinds of disasters. We all want the air to be clean. We all want to live in the best conditions, to preserve the natural environment for future generations as well. Every person who tries to look at the world normally and honestly wants this.
The thing is to do it in such a way that this process takes place at the least cost to individual societies – because it is a matter of jobs, national economy, the livelihood of many families. It must be done responsibly. The way to do this is only through calm negotiations.
I am very sorry when I hear such statements that instead of uniting in this regard, seeking conciliatory solutions – divide, antagonize, are aggressive, call for aggression. I cannot understand why one can act in this way. You will agree that it is hard to see honest intentions in this. It is rather something that is commonly perceived in international politics as dishonest or even brazen.
Marek Wałkuski, Polskie Radio: During the 80th anniversary of the outbreak of World War II, you presented a very harsh assessment of Russia's actions, the threat from Russia. President Trump was not in Warsaw at that time. Did you talk about Russia today, and if so, does President Trump share your assessment of Russia's actions? The second issue: we are talking about a declaration, which for understandable reasons is quite general – I am talking about the permanent presence of American troops in Poland. How certain can we be that this presence is for many years? Because the last reduction of funds for deterring Russia – the Russia deterrence program – showed that decisions can be made within a few days to shift funds from deterring Russia to building a wall on the border with Mexico.
The construction of the wall on the border with Mexico was one of President Donald Trump's campaign commitments, so it is not surprising that he wants to fulfill it at all costs, especially in light of the upcoming presidential elections in the United States, which will take place in just over a year. But some say that the election campaign in the United States is already starting at this moment. It is not surprising that the President wants to have this commitment fulfilled.
Of course, we talked in general about security and peace in the world. We talked about the Middle East, also about Russia. In a sense, the response to the situation that is emerging is that American units are being relocated to us – they were once in Western Europe. When there was the time of the Iron Curtain, their presence led to the fact that there was no armed conflict because it simply was not profitable for anyone, as the forces were too great and the catastrophe would have been too large.
Today, there is also such a situation that the forces are large. Therefore, I hope that everyone understands that what we need most is peace. And that there will be no more acts of aggression, among other things precisely because these troops are here and show allied unity, allied responsibility, readiness for joint defense, to respect treaty agreements, meaning I am thinking primarily of Article 5. And I believe deeply that this is indeed the best way to prevent further armed conflicts.
President Donald Trump is implementing such a policy. I am also a supporter of such a policy and I am very glad that the current President of the United States understands these issues, looks carefully at our part of the world and its security, and also notices acts of aggression that have taken place over the last 11 years – I am thinking of Georgia in 2008 and Ukraine in 2014.
Indeed, I clearly stated this in my speech, but I was talking about facts. I did not anticipate, I did not speak about the future – but about what has already happened and simply requires an adequate response. Today, that response – from our point of view – is precisely the presence of allied forces on our territory, as well as our commitment to modernizing and developing our army. To encourage this also among the young and citizens who volunteer, for example, for the Territorial Defense Forces. These are the actions we are trying to conduct sensibly. I hope that they are also understood among my compatriots – that this is simply a policy they are satisfied with.
Rafał Stańczyk, Telewizja Polska: I would like to ask about the declaration, in which we read that discussions are still ongoing regarding the location of the Armored Brigade. What places are being considered, and is the Polish side trying to convince the American side to locate it closer to Poland's eastern border?
Indeed, discussions on this topic are still ongoing, and various locations are being considered. I would like us to leave these discussions to the experts and specialists. Surely, an agreement will be worked out for the future. But – as you can see – we are also trying to strike while the iron is hot: as long as there is a will, we are increasing this presence, deepening military cooperation between Poland and the United States. When there is a president and an administration that see this need, we try to sign declarations as quickly as possible, to take one step at a time, not to wait, not to delay, but simply to work. Because we believe that every day counts here, and every step brings us closer to the goal of ensuring the security of the Republic.
Karol Surówka, Polskie Radio: President Donald Trump has mentioned twice that the financial burden of increasing the presence of American troops in Poland will fall on Poland – this refers, for example, to the construction of infrastructure. So do we already know how much of an expense it will be for Poland to increase the number of American military personnel? Is it not the case that this increase in presence does not necessarily stem from some alliance between Poland and the United States, but is rather a deal – as Donald Trump said – for which Poland has paid, so the United States provides soldiers and equipment?
I do not have the feeling that we have somehow paid, because the truth is that – when it comes to trade relations with America – we are indeed buying LNG gas from the United States recently; but we pay and receive gas, so this is not any payment for relations between Poland and the United States. We are doing this as part of our energy security policy, diversifying supplies – and this is simply happening.
As for the American presence, I do not see a problem with us as a state investing in infrastructure on our territory – after all, this is our land. Everything we pour into this land – concrete, buildings that we build and equip, in which we create installations – will serve us. So these are investments that we are making in Poland. We are not giving anyone any money. We are simply putting it into our land – we are developing. One could say that in a sense this is also a matter of modernizing Poland's military potential.
I do not have the feeling that this is some kind of deal. I simply think this way: the United States is pursuing its policy and believes that this policy also involves a presence in our part of Europe. I have no doubts about that. If the United States did not see a very broadly defined interest in this – I would even say a global interest – they would not be there. President Donald Trump is the President of the United States, not Santa Claus – he is pursuing the interests of the United States.
If the United States wants to be present in Poland, then evidently the President of the United States and his associates believe that it is in the interest of the United States to strengthen security in this part of the world. This is also, at this moment, in our interest. We are pleased with this and are also ready to work on this security from our side.
Artur Adamski, Radio Rampa, New York: Yesterday you met with the Polish community. Please share a few words about yesterday's event and the individuals honored by your President.
Once again, I have the opportunity to thank our compatriots who live in New Britain, Connecticut, and in other places – as there were also visitors from other states – for yesterday's meeting. It was beautiful, in a very good atmosphere.
My wife and I thanked everyone who are animators of Polish life – whether cultural or educational. Because the fact that Polish children, often born here in the United States, speak Polish so well – in fact, a large part of them do not have an American accent at all – is of course a great credit to their parents, but also to the teachers.
One could even say that it is a double credit to the parents, because for the parents of the children – especially those who attend Saturday school – it is an effort. The children have to be driven there, it is a weekend that is significantly shortened in this way, because the child is not with the family, but is at school. So there is a great desire for Polishness, for which I am immensely grateful to them.
They indeed form a great community here – one of the largest minorities in the United States. It is estimated that there are about 10 million Poles in the United States, so that is indeed a large number. New Britain and Connecticut is the second largest concentration of Poles. It is estimated that there are about 300,000 of our compatriots in this state. In New Britain alone, there are over 20,000 Poles out of 70,000 residents, so it is a huge community – and this Polish presence is simply visible there. So I thank you immensely.
And to whom did I present decorations and Polish flags? Because that was also an important element of yesterday's ceremony. To those who are the most deserving. The fact that so many people received them also shows how active Polish and Polish-American life is here in the United States. And how active – mostly on a voluntary basis – are the Poles living here. So I thank you immensely once again for that.
The original Polish. The tags above are read on the English translation's sentences.
Dzień dobry! Witam Państwa bardzo serdecznie z Nowego Jorku, z pięknego polskiego konsulatu generalnego, w trakcie pierwszego dnia pracy Zgromadzenia Ogólnego ONZ, ale nie tylko – dzisiaj było bardzo wiele wydarzeń. Przede wszystkim rozpoczęliśmy dzień od otwarcia Szczytu Klimatycznego ONZ. Cieszymy się, że do niego doszło. To także zasługa naszej pracy w ramach COP24, jej wyników – tego, że udało się przyjąć „Katowice Rulebook” w grudniu zeszłego roku. Był to sukces polskiej prezydencji w ramach COP24 – i dzięki temu dzisiaj możliwe są dalsze prace tutaj, w siedzibie Organizacji Narodów Zjednoczonych w Nowym Jorku, właśnie w tych kwestiach klimatycznych. Tak że cieszymy się, że są one prowadzone, trwają w tej chwili dyskusje, debaty, mam nadzieję, że z Organizacji Narodów Zjednoczonych będą płynęły pozytywne dla świata informacje, także jeżeli chodzi o kwestię ochrony klimatu.
Ale to niejedyne wydarzenie, które ma dzisiaj miejsce w Nowym Jorku – w siedzibie Organizacji Narodów Zjednoczonych – w którym bierzemy udział. Brałem również udział w otwarciu szczytu dotyczącego wolności religijnej i bezpieczeństwa ludzi wyznających religię na całym świecie, tolerancji wobec osób religijnych, osób różnych wyznań. Był tam Prezydent Donald Trump jako główna postać tego szczytu. Mówił właśnie o swojej polityce w tym zakresie, o swoim spotkaniu z prześladowanymi przedstawicielami różnych wyznań.
Cieszę się, że tak dużo w tej sprawie jest robione, bo my – jako chrześcijanie, katolicy – jesteśmy szczególnie na te kwestie wyczuleni. Niejednokrotnie o tym – także w przestrzeni światowej – mówiliśmy. Sam brałem udział w dyskusji zainicjowanej przez Polskę w 2014 roku w Parlamencie Europejskim – odbywało się to z inicjatywy pani minister Anny Fotygi – właśnie dotyczące bezpieczeństwa chrześcijan i tego, jak bardzo są prześladowani na Bliskim Wschodzie. Tak że to są takie wydarzenia, które dzisiaj mają miejsce w przestrzeni – nazwijmy to – multilateralnej, czyli w sensie zgromadzeń, gdzie udział bierze wielu polityków.
Natomiast jeżeli chodzi o moją pracę dzisiaj – już na zasadzie bilateralnej – to odbyłem już spotkanie z Panem Prezydentem Korei Południowej. Także z Panem Prezydentem Finlandii, co jest istotne, bo Finlandia obejmie teraz prezydencję w Unii Europejskiej. Mamy nadzieję, że nasze relacje będą się rozwijały. Mówiliśmy też o wymianie poparć, jeżeli chodzi o aspirowanie do różnych światowych organizacji, m.in. Rady Wykonawczej UNESCO. Tak że dyskutowaliśmy na te tematy. Rozmawialiśmy również o kwestiach gospodarczych, chcemy intensyfikować współpracę gospodarczą, a także wojskową. Mówiliśmy o tym dużo.
No ale oczywiście najbardziej spektakularnym wydarzeniem było dzisiaj moje spotkanie z Panem Prezydentem Stanów Zjednoczonych Donaldem Trumpem – kolejne. Dzisiaj znów mówiliśmy o współpracy gospodarczej, a także – jak Państwo słyszeli – na temat wiz. Są to nieformalne informacje od administracji amerykańskiej, że proces ewaluacji wizowej zbliża się ku końcowi – bo to koniec września jest datą graniczną – i rzeczywiście wszystko wskazuje na to, że wymagania zostały przez Polskę i Polaków w tym zakresie spełnione. I w związku z tym prawdopodobnie droga do programu bezwizowego staje przed nami otworem.
Cieszymy się, bo gdyby tak było rzeczywiście, to być może nawet jeszcze przed końcem roku udałoby się, że wiz do Stanów Zjednoczonych by nie było. Może jest to kwestia symboliczna, może w wielkiej, twardej polityce ktoś powie: „To rzecz, która się nie liczy”, ale w miękkiej polityce, która ma walor społeczny, która mówi o wzajemnej sympatii między narodami i państwami, o budowaniu więzi przyjaźni – ta kwestia na pewno ma istotne znaczenie. Ona ma po prostu istotne znaczenie dla ludzi.
Mam też nadzieję, że o wiele więcej Polaków będzie chciało pojechać do Stanów Zjednoczonych właśnie jako turyści czy na zakupy – dzisiaj Polacy są coraz zamożniejszym społeczeństwem – czy odwiedzić rodzinę, by po prostu pobyć kilka dni i wrócić do kraju. Liczę na to, że będzie to także dobry moment dla branży turystycznej, przewozów lotniczych, dla polskiego LOT-u. Mam nadzieję, że spowoduje to także intensyfikację relacji między Amerykanami a Polakami – po prostu relacji międzyludzkich. Może dzięki temu będzie też więcej nowych przyjaźni. Oby tak było. Cieszę się, bo to jest jakaś normalność, która – mam nadzieję – wejdzie wreszcie w relacje pomiędzy Polską a Stanami Zjednoczonymi także w tym zakresie.
Cieszę się, bo mam nieodparte wrażenie, że Pan Prezydent Donald Trump właśnie tę kwestię wiz – choć też doskonale zdaje sobie sprawę, że ona ma symboliczny wymiar – właśnie dlatego, że ona ma symboliczny wymiar w relacji do zwykłego człowieka, potraktował ją bardzo osobiście: jako swoją ambicję zmiany w relacjach polsko-amerykańskich. Gdy one na tak wielu polach zmieniają się na lepsze, gdy intensyfikuje się nasza współpraca gospodarcza i militarna – to właśnie żeby także pod względem międzyludzkim nastąpiło większe otwarcie. Tak że bardzo się z tego cieszę. Mam nadzieję, że Pan Prezydent wkrótce sam to już ostatecznie ogłosi. Dzisiaj zasygnalizował. Tak że mamy dobry dzień tutaj, w Nowym Jorku, sporo powodów do radości.
Ale jest ze mną także pan minister Mariusz Błaszczak, który właśnie trzyma w dłoniach wspólną deklarację, którą podpisaliśmy dzisiaj, jeżeli chodzi o zwiększenie amerykańskiej obecności w Polsce. To też jest wielki sukces Pana Ministra, jego pracy, również sukces jego współpracowników. Tak że, Panie Ministrze, bardzo proszę wziąć w tym sukcesie udział. Jeszcze raz: to jest ta deklaracja podpisana w dwóch językach – po angielsku i po polsku.
Marcin Wrona, TVN: Chciałem zapytać o kwestię wizową. Czy był Pan zaskoczony, że pan prezydent Donald Trump de facto dzisiaj ogłosił, że wizy są znoszone albo prawie że jest już to załatwione, przyklepane? Bo przecież dzisiaj nie miało być takiej deklaracji, a pani Georgette Mosbacher powiedziała mi, że jest przekonana, że od 1 stycznia przyszłego roku Polacy będą mogli podróżować bez wiz.
Oczywiście rozmawiałem z Panem Prezydentem na ten temat wielokrotnie, również z Panią Ambasador i panem ministrem Krzysztofem Szczerskim. I rzeczywiście jest tak – taką mamy nieformalną wiedzę – że te warunki zostały przez Polskę spełnione. Myślę, że właśnie dlatego, że to już jest po prostu fakt, pan prezydent Donald Trump zdecydował się powiedzieć o tym już dzisiaj, de facto na tydzień przed końcem miesiąca. Więc rozumiem w związku z tym, że Amerykanie uważają, że tutaj nic już się zmienić po prostu nie może – że to jest już dzisiaj fakt, o którym śmiało można mówić, że nastąpił.
Cieszę się, bo właśnie mówiłem do pana ministra Krzysztofa Szczerskiego, gdy jechaliśmy tutaj, że za 20 lat dzieciaki nie będą wierzyły, że w ogóle były jakieś wizy do Stanów. Będą pytały: „Serio, naprawdę? Ludzie stali w kolejkach pod ambasadą, pod konsulatem? Czekali na wizy? Jak to możliwe?”. Tak będzie. Pewnie jak my dzisiaj wspominamy z tamtych dawnych czasów, sprzed 25-30 lat, jak staliśmy po wizy pod ambasadą niemiecką, austriacką czy inną zachodnioeuropejską. Dzisiaj jesteśmy członkiem Unii Europejskiej, mamy strefę Schengen – dzisiaj to wszystko jest otwarte. Wierzę, że tak będzie także w relacjach pomiędzy Stanami Zjednoczonymi a Polską.
Po prostu ogromnie prywatnie cieszę się, że to wreszcie następuje, bo – nie ukrywam – bardzo martwiło mnie, że w relacjach między Polską a Stanami Zjednoczonymi jest procedura wizowa, którą wielu ludzi po prostu uważało za upokarzającą. Myślę, że w związku z tym Polacy będą mogli godnie i z godnością polecieć teraz do Stanów Zjednoczonych, gdy to zostanie zmienione.
Jeżeli uda się przeprowadzić tę procedurę w miarę szybko, to może już na Boże Narodzenie będzie można podróżować – zobaczymy. Tak że duża satysfakcja. Cieszę się też, że Pan Prezydent dzisiaj to publicznie powiedział. Odnoszę wrażenie, że w jakimś sensie potraktował to jako osobistą ambicję, żeby właśnie za jego prezydentury ten problem – od 30 lat cały czas trawiący stosunki polsko-amerykańskie na tym podstawowym, międzyludzkim poziomie – został wreszcie zniesiony. On sam ma z tego dużą satysfakcję. Tak że mogę tylko tyle powiedzieć, że cieszę się ogromnie, że symbolicznie właśnie w relacjach polsko-amerykańskich dzieje się też coś dla zwykłego obywatela, co – mam nadzieję – wkrótce będzie dla wszystkich już bardzo namacalne. Tak że to duża radość.
Magda Sakowska, Polsat: Chciałam zapytać o klimat. Powiedział Pan, że cieszy się, że doszło do tego szczytu klimatycznego, a prezydent Francji, jadąc na ten szczyt, powiedział, że jeśli chcemy rozmawiać o zmianach klimatu, to trzeba porozmawiać z Polską, bo jest to kraj, który hamuje zmiany, i on nie jest w stanie przekonać Polski, żeby zmieniła swoje nastawienie. Co ma Pan do odpowiedzenia – jako Prezydent Polski – Prezydentowi Francji, który mówi takie rzeczy?
Mam do powiedzenia tyle, że – gdyby nie prowadzony przez Polskę szczyt COP24 w Katowicach – porozumienie paryskie nie znalazłoby możliwości wdrożenia. Zostało wypracowane przez nas właśnie w drodze spokojnego dialogu z wszystkimi naszymi partnerami, którzy byli obecni na szczycie, pracą pana ministra Kurtyki, jako szefa szczytu, prowadzącego wtedy obrady i negocjacje – właśnie efektem jego spokojnej, koncyliacyjnej pracy było to, że to porozumienie zostało wtedy osiągnięte nie tylko dla Polski, lecz dla całego świata. Że jego elementem była deklaracja Just Transition, czyli o sprawiedliwej transformacji, żeby to dzieło naprawy klimatu – także poprzez dekarbonizację – było realizowane w taki sposób, by nie godzić w interesy człowieka. Żeby to realizować w odpowiednim tempie dla danych społeczeństw z uwagi na ich sytuację, uwarunkowania. Każde państwo jest tutaj indywidualnym podmiotem.
Przecież wszyscy dążymy do tego, by mieć jak najlepszy klimat – żeby nie było zmian klimatycznych. Nikt z nas nie chce, żeby topniał lód na Arktyce, żeby zachodziły drastyczne zmiany w pogodzie, które prowadzą do różnego rodzaju kataklizmów. Wszyscy chcemy, żeby powietrze było czyste. Wszyscy chcemy żyć w jak najlepszych warunkach, żeby zachować środowisko przyrodnicze także dla przyszłych pokoleń. Każdy człowiek, który stara się patrzeć na świat normalnie i uczciwie, tego chce.
Rzecz tylko polega na tym, by zrobić to tak, aby ten proces odbył się jak najmniejszym kosztem dla poszczególnych społeczeństw – bo to kwestia miejsc pracy, gospodarki narodowej, bytu wielu rodzin. Trzeba to zrobić odpowiedzialnie. Drogą do tego są tylko spokojne negocjacje.
Jest mi bardzo przykro, gdy słyszę takie wypowiedzi, które zamiast łączyć w tym zakresie, szukać koncyliacyjnych rozwiązań – dzielą, antagonizują, są agresywne, wzywają do agresji. Nie jestem w stanie zrozumieć, dlaczego można postępować w ten sposób. Przyznają Państwo, że trudno się w tym dopatrywać uczciwych zamiarów. Jest to raczej coś, co powszechnie w polityce międzynarodowej odbiera się jako nieuczciwe czy wręcz bezczelne.
Marek Wałkuski, Polskie Radio: Podczas 80. rocznicy wybuchu II wojny światowej przedstawił Pan bardzo surową ocenę działań Rosji, zagrożenia ze strony Rosji. Prezydenta Trumpa nie było wówczas w Warszawie. Czy dziś rozmawiali Panowie o Rosji i – jeśli tak – czy prezydent Trump podziela Pańską ocenę działań Rosji? Druga kwestia: mówimy o deklaracji, która ze zrozumiałych względów jest dość ogólna – mówię o trwałej obecności wojsk amerykańskich w Polsce. Na ile możemy być pewni, że jest to obecność na wiele lat? Dlatego że ostatnia redukcja funduszy na odstraszanie Rosji – program odstraszania Rosji – pokazała, że właściwie w ciągu kilku dni można podjąć decyzję o przesunięciu środków z odstraszania Rosji na budowę muru na granicy z Meksykiem.
Budowa muru na granicy z Meksykiem była jednym ze zobowiązań wyborczych pana prezydenta Donalda Trumpa, więc trudno się dziwić, że za wszelką cenę chce je zrealizować, zwłaszcza w perspektywie zbliżających się kolejnych wyborów prezydenckich w Stanach Zjednoczonych, które będą miały miejsce już za nieco ponad rok. Ale niektórzy mówią, że kampania wyborcza w Stanach Zjednoczonych zaczyna się już w tej chwili. Trudno się dziwić, że Pan Prezydent chce mieć zrealizowane to zobowiązanie.
Oczywiście, że rozmawialiśmy w ogóle o kwestiach bezpieczeństwa i pokoju na świecie. Rozmawialiśmy o Bliskim Wschodzie, także o Rosji. W jakimś sensie odpowiedzią na sytuację, która się rysuje, jest to, że są do nas relokowane amerykańskie jednostki – one kiedyś były na zachodzie Europy. Gdy były czasy żelaznej kurtyny, to właśnie ich obecność doprowadziła do tego, że nie doszło do konfliktu zbrojnego, bo po prostu nikomu się to nie opłacało, ponieważ siły były zbyt wielkie i kataklizm byłby zbyt duży.
Dzisiaj też jest taka sytuacja, że siły są duże. W związku z tym mam nadzieję, że wszyscy rozumieją, że to, czego najbardziej nam potrzeba, to pokój. I że nie będzie więcej żadnych aktów agresji, m.in. właśnie dlatego, że te wojska tutaj są i pokazują jedność sojuszniczą, odpowiedzialność sojuszniczą, gotowość do wspólnej obrony, do respektowania porozumień traktatowych, czyli myślę tutaj przede wszystkim o art. 5. I to – wierzę głęboko – jest właśnie najlepszą drogą do tego, by zapobiec kolejnym konfliktom zbrojnym.
Pan Prezydent Donald Trump taką politykę realizuje. Także jestem zwolennikiem takiej polityki i bardzo się cieszę, że obecny prezydent Stanów Zjednoczonych te sprawy rozumie, patrzy z uwagą na naszą część świata i jej bezpieczeństwo i też dostrzega akty agresji, które miały miejsce na przestrzeni ostatnich 11 lat – myślę o Gruzji w 2008 roku i Ukrainie w 2014 roku.
Rzeczywiście, ja to wyraźnie w swoim wystąpieniu powiedziałem, ale mówiłem o faktach. Nie antycypowałem, nie mówiłem o przyszłości – lecz o tym, co już się stało i wymaga po prostu adekwatnej reakcji. Dzisiaj tą reakcją – z naszego punktu widzenia – jest właśnie obecność sił sojuszniczych na naszym terytorium, a także nasze dbanie o to, byśmy modernizowali, rozwijali swoją armię. Żeby zachęcać do tego także młodych i obywateli, którzy idą na ochotnika choćby do Wojsk Obrony Terytorialnej. To są te działania, które staramy się rozsądnie prowadzić. Mam nadzieję, że one znajdują zrozumienie także wśród moich rodaków – że to jest po prostu taka polityka, z której są zadowoleni.
Rafał Stańczyk, Telewizja Polska: Chciałbym dopytać o deklarację, w której czytamy, że cały czas trwają dyskusje co do lokalizacji Pancernej Brygady Bojowej. Jakie miejsca brane są pod uwagę i czy strona polska stara się przekonać amerykańską, by ta lokalizacja była bliżej wschodniej granicy Polski?
Rzeczywiście, dyskusje na ten temat cały czas jeszcze trwają, są rozważane różne lokalizacje. Chciałbym, żebyśmy te dyskusje zostawili ekspertom, specjalistom. Na pewno uda się tutaj jeszcze wpracować porozumienie na przyszłość. Ale – jak Państwo widzą – też staramy się kuć żelazo, póki gorące: dopóki jest wola, zwiększamy tę obecność, pogłębiamy także współpracę wojskową pomiędzy Polską a Stanami Zjednoczonymi, gdy są prezydent i administracja, którzy widzą taką potrzebę, to staramy się jak najszybciej podpisywać deklaracje, iść krok za krokiem, nie czekać, nie zwlekać, tylko po prostu pracować. Bo uważamy, że tutaj liczy się każdy dzień i każdy krok zbliża nas do celu, jakim jest bezpieczeństwo Rzeczypospolitej.
Karol Surówka, Polskie Radio: Prezydent Donald Trump dwukrotnie wspomniał, że ciężar finansowy zwiększenia obecności wojsk amerykańskich w Polsce będzie leżał po stronie Polski – mowa tu np. o budowie infrastruktury. Czy w takim razie wiemy już, jak dużym wydatkiem dla Polski będzie zwiększanie liczby personelu wojskowego sił amerykańskich? Czy to nie jest tak, że to zwiększenie obecności niekoniecznie wynika z jakiegoś sojuszu między Polską a Stanami Zjednoczonymi, tylko jest to deal – jak mówił Donald Trump – za który Polska zapłaciła, więc Stany Zjednoczone dostarczają żołnierzy i sprzęt.
Nie mam takiego poczucia, byśmy jakoś tam zapłacili, bo prawda jest taka, że – jeśli chodzi o relacje handlowe z Ameryką – to oczywiście kupujemy od Stanów Zjednoczonych np. gaz LNG w ostatnim czasie; ale płacimy i dostajemy gaz, więc to nie jest żadne płacenie za relacje pomiędzy Polską a Stanami Zjednoczonymi. Robimy to także w ramach naszej polityki bezpieczeństwa energetycznego, dywersyfikacji dostaw – i to się po prostu dzieje.
Natomiast jeżeli chodzi o obecność amerykańską. Nie widzę problemu w tym, żebyśmy jako państwo zainwestowali w infrastrukturę na naszym terenie – przecież to jest nasza ziemia. Wszystko, co w tę ziemię wlejemy – beton, budynki, które zbudujemy i wyposażymy, w których stworzymy instalacje – przecież to wszystko będzie służyło. Tak że to są inwestycje, które realizujemy w Polsce. Nikomu nie dajemy żadnych pieniędzy. Po prostu wkładamy to w naszą ziemię – rozwijamy. Można powiedzieć, że w jakimś sensie jest to także kwestia modernizacji potencjału militarnego w Polsce.
Nie mam poczucia, żeby to był jakiś deal. Po prostu uważam tak: Stany Zjednoczone prowadzą swoją politykę i uważają, że ta polityka to również kwestia obecności w naszej części Europy. Nie mam co do tego żadnych wątpliwości. Gdyby Stany Zjednoczone nie widziały w tym swojego bardzo szeroko pojętego interesu – powiedziałbym wręcz światowego – toby ich tam nie było. Prezydent Donald Trump jest prezydentem Stanów Zjednoczonych, a nie św. Mikołajem – realizuje interesy Stanów.
Jeżeli Stany Zjednoczone chcą być obecne w Polsce, to widocznie Prezydent Stanów i jego współpracownicy uważają, że jest to w interesie Stanów Zjednoczonych, by w tej części świata bezpieczeństwo było wzmocnione. To jest także akurat w tym momencie w naszym interesie. Jesteśmy z tego zadowoleni i gotowi jesteśmy także ze swojej strony na to bezpieczeństwo pracować.
Artur Adamski, Radio Rampa, Nowy Jork: Wczoraj spotkał się Pan z Polonią. Poproszę parę słów o tym wczorajszym wydarzeniu i na temat osób odznaczonych przez Pana Prezydenta.
Jeszcze raz mam okazję, by podziękować naszym rodakom, którzy mieszkają w New Britain w stanie Connecticut i w innych – bo byli też przyjezdni z innych stanów – za to wczorajsze spotkanie. Piękne, w bardzo dobrej atmosferze.
Dziękowaliśmy z żoną wszystkim, którzy są animatorami życia polskiego – czy to kulturalnego, czy edukacyjnego. Bo to, że polskie dzieci, często urodzone tutaj, w Stanach Zjednoczonych, w większości tak dobrze mówią po polsku – w zasadzie duża część z nich nie ma w ogóle amerykańskiego akcentu – to oczywiście wielka zasługa rodziców, lecz także nauczycieli.
Rodziców można nawet powiedzieć, że podwójna, bo dla rodziców dzieci – zwłaszcza tych, które chodzą do sobotniej szkoły – jest to wysiłek. Dzieci trzeba dowieźć, to weekend, który w ten sposób jest mocno skrócony, bo dziecka nie ma z rodziną, przebywa w szkole. Więc to jest takie duże pragnienie polskości, za które jestem im ogromnie wdzięczny.
Oni stanowią tutaj rzeczywiście wielką wspólnotę – jedną z większych mniejszości w Stanach Zjednoczonych. Szacuje się, że w Stanach jest ok. 10 mln Polaków, więc to rzeczywiście duża liczba. Akurat New Britain i Connecticut to drugie co do wielkości skupisko Polaków. Szacuje się, że w tym stanie jest ok. 300 tys. naszych rodaków. W samym New Britain mieszka ponad 20 tys. Polaków na 70 tys. mieszkańców, więc to olbrzymia społeczność – i tę polską obecność tam się po prostu widzi. Tak że ogromnie dziękuję.
A komu wręczyłem odznaczenia i polskie flagi? Bo to także był ważny element wczorajszej uroczystości. Tym, którzy są najbardziej zasłużeni. To, że tyle osób je otrzymało, pokazuje też jak bardzo aktywne jest to polskie i polonijne życie tutaj, w Stanach Zjednoczonych. I jak bardzo aktywni – w większości na zasadzie wolontariatu – są mieszkający tu Polacy. Tak że ogromnie jeszcze raz za to dziękuję.
