The speech of the President of the Republic of Poland in Tomaszów Lubelski.
Andrzej Duda · President of Poland
- Context
- Duda addressed residents of Tomaszów Lubelski on May 29, 2025, delivering a farewell speech as his presidential term concluded, reflecting on regional development achievements.
- Main themes
- Regional development, farewell visit, sustainable development policy, local infrastructure, presidential legacy, Polish history, Tomaszów Lubelski, local government cooperation, transportation and connectivity, Central Communication Port, EU membership benefits
- Duration
- ~28 min
- Words
- 3,353
- Sentences
- 157
- Readability
- 59
- Grade
- 10.4
- Syntax
- 3.04
- Vocabulary
- 2.09
Translated from Polish
The broad sphere of national life a sentence belongs to. Every sentence has an Arena, so it is the denominator the other indices are read against.
Other157 sentences in 30 paragraphs
Honorable Ministers, Members of Parliament,
Senator,
Mayor,
Ladies and Gentlemen Mayors, Village Heads,
Esteemed Chairpersons, Councilors,
Dear Starosta,
All gathered Guests,
But above all, Dear Residents of Tomaszów Lubelski,
Residents of the county, residents of neighboring local government units,
Neighbors – in short – the people of Tomaszów!
Thank you very much for this meeting. Thank you very much for its preparation, and I am immensely grateful to you for coming, for honoring me with your presence. I smiled today during the meeting with the Mayor and with you, discussing the situation in the region, in the county, and also in the city, that being with me is a bit like being with a car – you are happy twice. When I came here for the first time as a candidate for president in April 2015, it was still uncertain whether I would become that president, and today, as I conclude my presidential service, I have come to thank you and to say goodbye.
I was late for the 400th anniversary of the city. I apologize for that. The year 1621, the granting of city rights to Tomaszów, and then that memorable visit 300 years later by Marshal Józef Piłsudski – not without reason, because it was to honor the local regiments of the Polish Army that distinguished themselves in the war against the Bolsheviks, fighting bravely, repelling the Bolshevik onslaught, and then driving it back to the East so that they earned their Virtuti Militari medals through their heroism. These are great chapters in the history of Tomaszów, great chapters in the history of your families, a great chapter that this land and you, your ancestors, have filled for the Republic and in its history. This land, this homeland, where you have lived for generations, is deeply rooted in our Polish reality, in our Polish history, one can boldly say, since its dawn.
I am glad to be with you today and to talk about these important matters as well. I thank the Mayor for his words a moment ago about development. Yes! This has been one of the most important elements of my policy over these 10 years. We called it variously – we called it the policy of sustainable development of Poland, but I will simply call it the policy of honest, fair development of Poland. It is based on the idea that not only do large cities develop, not only do some already very often wealthy regions develop, but that money, investments are directed to where there has been no development so far and where it is very much needed. So that in every place in the Republic, a uniform standard of living is ensured as much as possible.
President Lech Kaczyński spoke beautifully about this. I remember when he said: Andrzej, this is the quintessence of the realization of constitutional freedoms, including the freedom to choose a place of residence in the Republic – that your choice of this place is not determined by the fact that you have to go where there are good schools, where there are good roads, where there are good universities, because only there can you fulfill your life needs, your life ambitions, your life plans, but that the conditions for this are created everywhere – that there is a good school everywhere, that everywhere this school is well-equipped, that everywhere children can learn in good conditions, that there is good access, good communication. Today we would also add broadband Internet, which can be used to communicate or send your work to contractors, or simply to communicate on various matters. It is a matter of having railway lines, having railway stops on those lines, and finally having expressways that enable not only simple access but also fast and safe access, so that even the ordinary municipal road, the basic one, the inter-neighboring one, also has the appropriate quality. So that we are not afraid to drive on it and so that we do not have to be ashamed. Regardless of whether guests or family from another region of Poland come to us, or whether they come from abroad from the richest countries in the world. We will have a level of development that should be in a civilized, ambitious country that has been in the European Union for over 20 years. This is the essence of what I have pursued with my policy.
I am immensely pleased that I have been able to cooperate with the government of the United Right in this regard over the years, also thanks to your decisions: that we established programs, such as the strategic investment program or the local road development program, from which among other things these tasks were carried out, that we started great projects in Poland, that we outlined a certain ambitious path of development. We showed – yes, we can afford it, not only can we, but above all we should have it. We should have a Central Communication Port with a network of rail and road communication for all of Poland, so that it is possible to reach this great airport efficiently from all sides of Poland. Yes, so that there is this communication, to eliminate actual exclusion, and above all the feeling of exclusion among people. So that they feel that their work is appreciated, that the place they come from is valued. Also so that people from large cities come to the conclusion: you know what, it is more beneficial for us to live somewhere in a quieter area, somewhere where there is more peace, where there is more beautiful nature, where one can relax after work, where one can simply live more peacefully, to take a break from the pace of life in a big city. Not everyone fits that, not everyone has to live in a big city, but everyone should have the chance to realize their ambitions, their life plans, so that, in short, they can also build their wealth by conducting business, so that they can be reached.
I thank all of you, your local politicians – both municipal, communal, and those at the county and regional levels – for effectively utilizing the funds that government programs and European funds have offered over the years precisely for this fundamental, extremely important development. I am also glad that a swimming pool has been built here in Tomaszów. I know that many residents have been waiting for this and that it is a great joy. I am pleased that this has been realized.
Ladies and Gentlemen, Via Carpatia is being built – a route that I hope will soon connect Lithuania and other Baltic states with Southern Europe through Poland, in its eastern part. I hope it will be another artery that will provide new communication opportunities here in your region, also on this land. I hope it will enable faster and more efficient travel. I hope it will allow for better business operations here, for development opportunities. But, what is very important, we have all realized over the past three years how extremely significant these investments are also from a strategic point of view. None of us expected, when I won the presidential elections for the first time, thanks to your votes, for which I am immensely grateful, when I won the presidential elections for the second time, thanks to your votes, for which I am immensely grateful, that these plans would also mean that we would be able to transport tanks faster. From our ports and from ports in Western Europe for the needs of the Ukrainian army, so that they can defend their homeland against the Russian onslaught.
I think that – and I have no doubt – everyone has perfectly understood that the times of the so-called end of history and security understood as "war will never happen again" have unfortunately irrevocably passed. Wars have always existed and unfortunately our present times have shown that they are and can be, and that we must be prepared for them. This is today one of the most important tasks – developing this infrastructure, including the Central Communication Port. You have certainly heard many times how I spoke about my conversations with American generals. They said: yes, you need an airport where troops can be quickly relocated to support the defense of your land in the event of any aggression. It must be a large logistics center, it must be a powerful airport where dozens of planes can land, thick thousands of soldiers and thousands of pieces of equipment, armored vehicles, tanks, if necessary lighter ones, weapons, ammunition, everything needed to repel a potential opponent, to repel the aggressor. We must carry out these investments and we must build our resilience.
Thank you for also agreeing here to the increase in spending on security and defense that we have implemented in our country in recent years. No one dreamed in 2015 that we would spend almost 5% of our GDP on defense. At that time, it seemed that 2% was a lot. We looked calmly – yes, we need to reform the Polish army. Fortunately, a responsible concept was created to build the Territorial Defense Forces, to utilize the potential of those who want to serve the Polish state, our security. They want to give their time, their commitment to the security of the Republic, to the Polish army, to give it to all of us. Then it turned out that immediate purchases of armaments are necessary, that without this we will not be able to ensure that basic security, and above all to show our allies, especially our largest ally, that we are a responsible state that understands what it means to take care of its security and what it means to understand the responsibility that comes from being one of the large European countries. That we have 38 million citizens and 320 thousand square kilometers. What it means that we have territorial depth, strategic depth, what it means that we can develop defensive actions on our territory. What it means that we are also able to be a support base for others, smaller countries, if they are attacked. And that we also understand our responsibility in this regard. Not only in case of need would we like to accept reinforcements and allied troops that will guarantee us security, but also in case of need we will be ready to provide that security to our neighbors.
I thank all those who serve in the Polish army. I thank all those who have joined the Territorial Defense Forces in recent years. I thank you from the bottom of my heart. I thank all of you for the great support that they also receive, all those who serve the homeland, both soldiers and officers.
Thank you for supporting our Ukrainian neighbors in need. That many of them found shelter here, that many of them found a home here, and above all that many of them found kindness here. You have given it, not looking at the various historical, sometimes tragic histories of your families. That you have shown yourselves to be people, that you have shown that there are values that, just like looking to the future, sometimes need to be placed above even the pain in the heart that exists, in order to be able to build prosperity and peace together in the future. Because I believe that in the future we will be able to build it together when the threat passes.
Ladies and Gentlemen, we need a stable development policy in Poland. We still need ambitious development plans in Poland and we need their implementation. We need a government that understands what the interest of the Republic means and that has this interest of the Republic absolutely in the first place. And does not say that other interests are more important. And does not pursue other interests before our own. And does not say that it is enough if large investments are with our wealthy neighbors. Because it may be that somewhere in the plans of some large Europeans, it is drawn that there will be some recreational, green areas here. Why is there any industry here, why does anyone need work? The most important thing is that there is cheap labor here, because it will be possible to produce and earn, and wealth should be where it has been for decades.
I will say this: there has been injustice done to us, and we all know it well. The injustice done to us by leaving us in the Soviet sphere of influence. The injustice done to us by the invasion in 1939 on Poland from the German side and from the Soviet side, which you felt so strongly here in Tomaszów, in Lublin. Those who still remember it, the oldest, and which remains in the history of your families, the great battles that took place here in 1939, the partisan fighting that took place during and after World War II, for a truly free, sovereign, independent Poland. A sea of spilled blood and a sea of suffering. This also includes the memory of those who fell, those who suffered, deserves to ensure Poland's development at all costs today and to realize Polish interests at all costs. We will decide on this in the near future.
Literally in three days, we will have presidential elections in Poland. For me, they will mean the imminent end of my presidential mission after ten years of service. But I hope that the president who comes will pursue such a policy. A policy of historical memory, a policy of remembering the great sacrifice that the Poles made to live in a free, sovereign, independent state, and everything that is due to that memory. Our joint building of a homeland that will defend us with its strength and which we will be strong. Even when we are outside the borders. Because the fact that this homeland will be able to protect the weaker and will not have to fear the strong also means that Poland and its diplomacy and its strength generally on the international stage will be sufficiently large to always defend Poles, wherever they may be in the world. And that Polish presidents in the future, if some misfortune were to befall our compatriots far beyond the borders, will not hesitate, even going against the current, no matter what resistance, to send our soldiers, our armed forces, our units there to save them. Regardless of the costs and regardless of any issues of international relations. Because the citizen is the fundamental good of every state, and I would like Poland and the Polish authorities to always remember this. This is what Poles deserve!
I would like you to choose a president who will primarily keep this in mind – building a strong state, building a resilient state, building an ambitious state, building a state for everyone, also in the sense of its equal and fair development. Who will not allow only certain groups and only some of its areas to become excessively wealthy in Poland, but who will care for the development of the entire country and who will look at the whole country. For whom Tomaszów Lubelski, for whom Lubin and other smaller towns in Poland, in all its regions, will have the same significance as great Warsaw, as Kraków, Wrocław, Poznań, Gdańsk, or nearby Lublin. Because that is how Poland should develop. But the basic condition is one, and I ask you from the bottom of my heart. I am not only appealing, as the President of the Republic, I am also simply asking as Andrzej Duda, a citizen of the Republic, who also has one vote. And not only will he be able to, but he feels that he must cast it on Sunday, that even if he has a fever of 40 degrees, because illness can always happen to a person, he will get up and go to vote in this election. I ask you to go. I ask you to encourage your closest ones, your neighbors. I ask you to call and ask all those who even did not vote in the first round to go in the second, that this is the fundamentally important moment when it will be decided who will be the President of the Republic for the next five years, or maybe longer.
Thank you very much! Yes, it is no secret to anyone that I will also vote this way. But above all, I ask you to go regardless of everything, even if you know that your neighbor or someone from your family will vote differently than you would prefer, I ask you to encourage them to go. Why? I will tell you. Because someone will win, but it is very important, regardless of who it will be, that this president can, when meeting with his partners on the international stage – whether at the NATO summit, or at the meeting of the presidents of the Arraiolos Group, or at the United Nations during the General Assembly in New York every September – say: I was elected with a huge turnout. Because it makes an impression that this is a powerful, strong mandate, truly given by the nation. And that this is not someone who was elected by some fraction of citizens, but that this is someone who is truly the will of the nation, as is accepted in democracy and as is in accordance with our Constitution.
Therefore, I ask you to go. We need a very high turnout, and it would be best if the result of this turnout was also a clear and high victory for one of the candidates, because then his mandate will indeed be strong. I say this to you as one who was elected in 2020, in very difficult times, as you remember during the coronavirus pandemic, with an astonishing turnout of almost 70% for that moment. This silenced all criticism. No one dared to question this election. Because it is precisely this turnout, the proverbial "voting with feet" by voters and the votes cast in the ballot boxes that gives a mandate. And I ask you from the bottom of my heart for this mandate for the next president. Go! Go, encourage others to go, take them with you, invite them into your cars. I ask you to drive them to the polling places, because maybe someone has a problem getting there, maybe a problem with mobility. That you help, because it is very important that this turnout is indeed high. Thank you for your attendance at today's meeting, I am moved and grateful.
Thank you, Ladies and Gentlemen, for all these years when I held the office of President of the Republic, I could see how you care for Poland. I thank you for this from the bottom of my heart. I speak in this aspect also about participation in elections, I speak in this aspect also about the roads built, I speak about the investments realized. Because it is with your hands, because it is with the hands of your representatives here, at the local level, that these decisions were made, their wisdom, their foresight, and their care for local matters, for your matters. I thank you for this from the bottom of my heart. I ask you to continue to watch over Poland, because it is fundamentally important. Because we must be safe. Because we must have strong and secure alliances. Because we must have strong Polish-American, Euro-Atlantic ties. They are truly essential to ensure peace and tranquility. Because we must continue to build. This is perhaps a never-ending story, this building of a strong Republic, but we must catch up on all historical backlogs as quickly as possible, and this is a great task. It requires responsible politics and responsible politicians. And I ask you from the bottom of my heart for this.
Long live Poland! God bless Tomaszów! God bless Lublin! God bless the Republic! And all of us, Poles around the world!
Thank you!
The original Polish. The tags above are read on the English translation's sentences.
Szanowni Panowie Ministrowie, Posłowie,
Panie Senatorze,
Panie Burmistrzu,
Panie i Panowie Burmistrzowie, Wójtowie,
Szanowni Państwo Przewodniczący, Radni,
Szanowny Panie Starosto,
Wszyscy zgromadzeni przybyli Goście,
Ale przede wszystkim Szanowni Drodzy Mieszkańcy Tomaszowa Lubelskiego,
Mieszkańcy powiatu, mieszkańcy ościennych jednostek samorządu,
Sąsiedzi – krótko mówiąc – tomaszowian!
Bardzo dziękuję za to spotkanie. Bardzo dziękuję za jego przygotowanie i ogromnie Państwu dziękuję za przybycie, za zaszczycenie mnie swoją obecnością. Uśmiechałem się dzisiaj na spotkaniu z Panem Burmistrzem i z Państwem, rozmawiając na temat sytuacji w regionie, w powiecie, także w mieście, że ze mną jest trochę jak z samochodem – dwa razy się Państwo cieszycie. Kiedy przyjechałem tutaj po raz pierwszy jako kandydat na prezydenta, w kwietniu 2015 roku, jeszcze nie było wiadomo, czy tym prezydentem zostanę i dzisiaj, kiedy kończę swoją prezydencką służbę, przybyłem, żeby Państwu podziękować i się pożegnać.
Spóźniłem się na 400–lecie miasta. Przepraszam za to. 1621 rok, nadanie Tomaszowowi praw miejskich i potem ta pamiętna, 300 lat później, wizyta Marszałka Józefa Piłsudskiego – nie bez przyczyny, bo po to, by odznaczyć lokalne pułki Wojska Polskiego, które wsławiły się w wojnie z bolszewikami, walcząc dzielnie, odpierając bolszewicką nawałę, a potem pędząc ją na Wschód tak, że zasłużyli swoim bohaterstwem na ordery Virtuti Militari. To wielkie karty w dziejach Tomaszowa, to wielkie karty w dziejach Państwa rodzin, to wielka karta, jaką ta ziemia i Państwo, Państwa przodkowie, wypełnili dla Rzeczypospolitej i w jej historii. Ta ziemia, ta ojcowizna, na której Państwo żyjecie od pokoleń, jest głęboko wrośnięta w naszą polską rzeczywistość, w naszą polską historię można śmiało mówić, że od jej zarania.
Cieszę się, że mogę być z Państwem dzisiaj i o tych ważnych sprawach także mówić. Dziękuję Panu Burmistrzowi za te słowa przed chwilą o rozwoju. Tak! To był jeden z najważniejszych elementów mojej polityki przez te 10 lat. Nazywaliśmy to różnie – nazywaliśmy to polityką zrównoważonego rozwoju Polski, ale ja po prostu nazwę to polityką uczciwego, sprawiedliwego rozwoju Polski. Polegającą na tym, że nie tylko rozwijają się wielkie miasta, nie tylko rozwijają się niektóre i tak już bardzo często bogate regiony, ale że właśnie pieniądze, inwestycje kierowane są tam, gdzie do tej pory tego rozwoju nie było i gdzie go bardzo brakuje. Po to, żeby w każdym miejscu Rzeczypospolitej został w miarę możliwości zapewniony jednakowy poziom życia.
Pięknie mówił to Pan Prezydent Lech Kaczyński. Pamiętam, kiedy powiedział: Andrzej, to jest kwintesencja realizacji konstytucyjnych wolności, między innymi wolności wyboru miejsca zamieszkania w Rzeczypospolitej – że twój wybór tego miejsca nie jest determinowany tym, że musisz iść tam, gdzie są dobre szkoły, tam, gdzie są dobre drogi, tam, gdzie są dobre uczelnie, bo tylko tam możesz zrealizować swoje życiowe potrzeby, swoje życiowe ambicje, swoje życiowe plany, ale że warunki do tego są stwarzane wszędzie – że wszędzie jest dobra szkoła, że wszędzie ta szkoła jest dobrze wyposażona, że wszędzie dzieci mogą się uczyć w dobrych warunkach, że jest dobry dojazd, dobra komunikacja. Dzisiaj byśmy do tego dodali także i szerokopasmowy Internet, którym można się komunikować czy przesłać swoją pracę do kontrahentów, czy po prostu porozumiewać się w różnych sprawach. To kwestia tego, aby były linie kolejowe, aby były przystanki kolejowe na tych liniach, aby wreszcie były drogi ekspresowe, umożliwiające nie tylko po prostu dojazd, ale także dojazd szybki i bezpieczny, by także i zwykła gminna droga, ta podstawowa, ta międzysąsiedzka, także miała odpowiednią jakość. Żebyśmy się nią nie bali jechać i żebyśmy się nie musieli wstydzić. Niezależnie od tego, czy przyjadą do nas goście czy rodzina z innego regionu Polski, czy też przyjadą z zagranicy z najbogatszych państw na świecie. Będziemy mieli poziom rozwoju taki, jaki powinien być w cywilizowanym, ambitnym państwie będącym w Unii Europejskiej od ponad 20 lat. To jest istota tego, do czego dążyłem swoją polityką.
Cieszę się ogromnie, że mogłem przez lata, także dzięki Państwa decyzjom, współpracować z rządem Zjednoczonej Prawicy w tym zakresie: że ustanowiliśmy programy, takie chociażby jak program inwestycji strategicznych czy program rozwoju dróg lokalnych, z których między innymi te zadania były realizowane, że zaczęliśmy w Polsce wielkie projekty, że wytyczyliśmy pewną ambitną drogę rozwoju. Pokazaliśmy – tak, stać nas na to, nie tylko możemy, ale przede wszystkim powinniśmy to mieć. Powinniśmy mieć Centralny Port Komunikacyjny z siecią komunikacji kolejowej i drogowej na całą Polskę, tak, żeby można było do tego wielkiego lotniska w miarę możliwości ze wszystkich stron Polski sprawnie dojechać. Tak, aby była ta komunikacja, aby właśnie zlikwidować faktyczne wykluczenie, a przede wszystkim poczucie wykluczenia wśród ludzi. Żeby czuli, że doceniana jest ich praca, że doceniane jest miejsce, z którego pochodzą. Także po to, żeby ludzie z wielkich miast doszli do wniosku: wiecie co, bardziej nam się opłaca zamieszkać gdzieś w spokojniejszym terenie, gdzieś, gdzie jest więcej ciszy, gdzie jest więcej pięknej przyrody, gdzie można się zrelaksować także po pracy, gdzie można po prostu żyć spokojniej, odpocząć od tego tempa życia wielkiego miasta. Nie każdemu to pasuje, nie każdy musi żyć w wielkim mieście, ale wszędzie powinien mieć szansę, by zrealizować swoje ambicje, swoje życiowe plany, by krótko mówiąc mógł budować także i swoją zamożność, prowadząc działalność, by można było do niego dojechać.
Dziękuję wszystkim Państwu, Waszym lokalnym politykom – i tym miejskim, gminnym, i tym powiatowym, i tym regionalnym – za skuteczne wykorzystanie tych środków, które programy rządowe i fundusze europejskie oferowały przez te lata właśnie na ten rozwój podstawowy, tak niezwykle ważny. Cieszę się też, że powstała tutaj w Tomaszowie pływalnia. Wiem, że bardzo wielu mieszkańców na to czekało i że jest to wielka radość. Cieszę się, że to się udało zrealizować.
Szanowni Państwo, buduje się Via Carpatia – trasa, która mam nadzieję w niedługim czasie połączy Litwę i inne państwa bałtyckie z Południem Europy właśnie przez Polskę, w tej jej części wschodniej. Mam nadzieję, że będzie to kolejna tętnica, arteria, która da nowe możliwości komunikacyjne także tutaj, w Państwa regionie, także na tej ziemi. Mam nadzieję, że umożliwi ona szybsze i sprawniejsze podróżowanie. Mam nadzieję, że umożliwi ona lepsze prowadzenie tutaj biznesu, możliwości rozwojowe. Ale, co bardzo ważne, wszyscy przekonaliśmy się w ciągu ostatnich trzech lat, jak niesłychanie istotne znaczenie mają te inwestycje także i ze strategicznego punktu widzenia. Nikt z nas nie spodziewał się, kiedy wygrywałem po raz pierwszy wybory prezydenckie, dzięki Państwa głosom, za co ogromnie dziękuję, kiedy wygrywałem drugi raz wybory prezydenckie, dzięki Państwa głosom, za co ogromnie dziękuję, że te plany będą oznaczały także to, że będziemy mogli szybciej transportować czołgi. Z naszych portów i z portów na Zachodzie Europy na potrzeby armii ukraińskiej, po to, by mogli bronić swojej ojczyzny przed rosyjską nawałą.
Myślę, że – i nie mam wątpliwości – wszyscy doskonale zrozumieli, że czasy tzw. końca historii i bezpieczeństwa rozumianego jako „wojna nigdy więcej się nie zdarzy” niestety bezpowrotnie minęły. Wojny zawsze były i niestety obecne nasze czasy pokazały, że są i mogą być i że musimy być na nie przygotowani. To jest dzisiaj jedno z najważniejszych zadań – rozwijanie tej infrastruktury, także Centralnego Portu Komunikacyjnego. Wielokrotnie Państwo na pewno słyszeliście, jak mówiłem, że rozmawiałem z amerykańskimi generałami. Mówili: tak, potrzebujecie lotniska, na które będzie można szybko relokować oddziały, które będą miały wesprzeć obronę waszej ziemi, gdyby doszło do jakiejkolwiek agresji. To musi być wielkie centrum logistyczne, to musi być potężne lotnisko, na którym będą mogły lądować dziesiątki samolotów, grube tysiące żołnierzy i tysiące sztuk sprzętu, pojazdów opancerzonych, czołgów, jeżeli będzie trzeba tych lżejszych, uzbrojenia, amunicji, wszystkiego tego, co potrzebne, by odeprzeć potencjalnego przeciwnika, by odeprzeć agresora. Musimy te inwestycje realizować i musimy budować naszą odporność.
Dziękuję, że także i Państwo tutaj zgadzacie się na ten wzrost wydatków na bezpieczeństwo i obronność, który zrealizowaliśmy w naszym kraju w ostatnich latach. Nikomu się nie śniło w 2015 roku, że na obronność będziemy wydawali prawie 5% naszego PKB. Wtedy wydawało się, że 2% to dużo. Spokojnie patrzyliśmy – no tak, trzeba reformować polską armię. Na szczęście odpowiedzialnie powstała koncepcja zbudowania Wojsk Obrony Terytorialnej, wykorzystania potencjału tych, którzy chcą służyć polskiemu państwu, naszemu bezpieczeństwu. Chcą oddać swój czas, swoje zaangażowanie bezpieczeństwu Rzeczypospolitej, polskiej armii, oddać je nam wszystkim. Potem okazało się, że natychmiastowe zakupy uzbrojenia są niezbędne, że bez tego nie będziemy w stanie zapewnić tego podstawowego bezpieczeństwa, a przede wszystkim pokazać naszym sojusznikom, zwłaszcza temu największemu sojusznikowi, że jesteśmy państwem odpowiedzialnym, które rozumie, co to znaczy dbać o swoje bezpieczeństwo i co to znaczy rozumieć odpowiedzialność wynikającą z tego, że jest się jednym z dużych państw europejskich. Że mamy 38 mln obywateli i 320 tys. km 2 . Co to znaczy, że mamy głębię terytorialną, strategiczną, co to znaczy, że można na naszym terytorium rozwinąć działania defensywne. Co to znaczy, że jesteśmy w stanie w związku z tym także i być zapleczem wsparcia dla innych, mniejszych krajów, gdyby zostały zaatakowane. I że my także rozumiemy naszą odpowiedzialność w tym zakresie. Nie tylko w razie czego chcielibyśmy przyjąć umocnienie i wojska sojusznicze, które nam zagwarantują bezpieczeństwo, ale także w razie czego będziemy gotowi nieść to bezpieczeństwo naszym sąsiadom.
Dziękuję wszystkim tym, którzy służą w polskim wojsku. Dziękuję wszystkim tym, którzy w ostatnich latach zgłosili się do Wojsk Obrony Terytorialnej. Dziękuję za to z całego serca. Dziękuję wszystkim Państwu za to wielkie wsparcie, które oni też otrzymują, wszyscy ci, którzy służą ojczyźnie, zarówno żołnierze, jak i funkcjonariusze.
Dziękuję Wam za to, że w potrzebie wsparliście naszych ukraińskich sąsiadów. Że wielu z nich znalazło tutaj schronienie, że wielu z nich znalazło tutaj dom, a przede wszystkim wielu z nich znalazło tutaj życzliwość. Daliście ją, nie patrząc na różne historyczne, nieraz tragiczne dzieje Waszych rodzin. Że okazaliście się ludźmi, że pokazaliście, że są wartości, które tak jak spojrzenie w przyszłość trzeba czasem postawić ponad ból nawet w sercu, który jest, po to, by móc w przyszłości razem budować pomyślność i spokój. Bo wierzę w to, że w przyszłości zdołamy je właśnie razem kiedyś zbudować, kiedy zagrożenie minie.
Szanowni Państwo, potrzebujemy dalej w Polsce stabilnej polityki rozwoju. Potrzebujemy w Polsce nadal ambitnych planów rozwojowych i potrzebujemy ich realizacji. Potrzebujemy władzy, która rozumie, co to znaczy interes Rzeczypospolitej i która ten interes Rzeczypospolitej ma absolutnie na pierwszym miejscu. I nie opowiada, że inne interesy są ważniejsze. I nie realizuje innych interesów przed naszymi. I nie mówi, że wystarczy, jeżeli wielkie inwestycje są u naszych wielkich bogatych sąsiadów. Bo być może jest tak, że gdzieś w planach niektórych wielkich europejskich rysuje się, że tutaj będą jakieś tereny wypoczynkowe, zielone. Po co tutaj jakiś przemysł, po co komu praca? Najważniejsze, żeby tutaj była tania siła robocza, bo będzie można produkować i zarabiać, a bogactwo ma być tam, gdzie od dziesięcioleci było.
Ja powiem tak: było z niesprawiedliwości, jaką nam wyrządzono i wszyscy to dobrze wiemy. Jaką nam wyrządzono, zostawiając nas w sowieckiej strefie wpływów. Jaką nam wyrządzono napaścią w 1939 roku na Polskę ze strony niemieckiej i ze strony sowieckiej, którą tutaj w Tomaszowie, na Lubelszczyźnie tak mocno Państwo odczuliście. Ci, którzy ją jeszcze pamiętają, ci najstarsi i która pozostała w historii Waszych rodzin, wielkich bitew, które miały tutaj miejsce w 1939 roku, walki partyzanckiej, która toczyła się w czasie II wojny światowej i po wojnie, o prawdziwie wolną, suwerenną, niepodległą Polskę. Morza przelanej krwi i morza cierpienia. To także i pamięć tamtych poległych, tamtych cierpiących zasługuje na to, by dzisiaj za wszelką cenę zapewnić Polsce rozwój i za wszelką cenę realizować polskie interesy. Będziemy o tym decydowali w najbliższym czasie.
Dosłownie za trzy dni będziemy mieli wybory prezydenckie w Polsce. Dla mnie będą one oznaczały rychłe zakończenie mojej prezydenckiej misji po dziesięciu latach jej wykonywania. Ale mam nadzieję, że prezydent, który przyjdzie, będzie realizował taką właśnie politykę. Politykę pamięci historycznej, politykę pamięci o wielkiej ofierze, którą ponieśli Polacy, by żyć w wolnym, suwerennym, niepodległym państwie i wszystkiego tego, co w związku z tym tej pamięci się należy. Nasze wspólne budowanie ojczyzny, która będzie broniła nas swoją siłą i którą my będziemy silni. Także wtedy, kiedy jesteśmy poza granicami. Bo to, że ta ojczyzna będzie umiała chronić słabszych i nie będzie musiała bać się silnych oznacza także to, że Polska i jej dyplomacja i jej siła generalnie na arenie międzynarodowej będzie wystarczająco duża, żeby zawsze obronić Polaków, gdziekolwiek by nie byli na świecie. I że polscy prezydenci w przyszłości, gdyby się zdarzyło jakieś nieszczęście naszym rodakom, gdzieś daleko poza granicami, nie zawahają się, żeby nawet idąc pod prąd, nie wiem, jakiemu oporowi, wysłać tam naszych żołnierzy, nasze siły zbrojne, nasze jednostki po to, żeby ich uratowały. Nie bacząc na koszty i nie bacząc na kwestie jakichkolwiek międzynarodowych relacji. Bo obywatel jest podstawowym dobrem każdego państwa i chciałbym, żeby Polska i polskie władze zawsze o tym pamiętały. To się Polakom należy!
Chciałbym, żebyście Państwo wybrali prezydenta, który przede wszystkim to właśnie będzie miał na względzie – budowanie silnego państwa, budowanie odpornego państwa, budowanie ambitnego państwa, budowanie państwa dla każdego, także w znaczeniu właśnie jego równego i sprawiedliwego rozwoju. Który nie pozwoli, by w Polsce bogaciły się nadmiernie tylko grupy i tylko niektóre jej obszary, ale który będzie dbał o rozwój całego kraju i który będzie na cały kraj spoglądał. Dla którego Tomaszów Lubelski, dla którego Lubin i inne mniejsze miasta w Polsce, we wszystkich jej regionach, będą miały takie samo znaczenie, jak wielka Warszawa, jak Kraków, Wrocław, Poznań, Gdańsk czy pobliski Lublin. Bo tak powinna Polska się rozwijać. Ale warunek tego podstawowy jest jeden i o to z całego serca Państwa proszę. Nie tylko apeluję, jako Prezydent Rzeczypospolitej, proszę Państwa, także jako po prostu Andrzej Duda, obywatel Rzeczypospolitej, który też ma jeden głos. I nie tylko będzie mógł, ale ma poczucie, że musi oddać go w niedzielę, że choćby miał gorączkę 40 stopni, bo choroba może zawsze się człowiekowi przytrafić, to wstanie i pójdzie po to, żeby zagłosować w tych wyborach. Proszę, żebyście poszli. Proszę, żebyście namówili do tego swoich najbliższych, sąsiadów. Proszę, żebyście wezwali i poprosili o to wszystkich tych, którzy nawet nie byli w pierwszej turze, żeby w drugiej poszli, że to jest ten fundamentalnie ważny moment, kiedy wszystko się rozstrzygnie, kto będzie Prezydentem Rzeczypospolitej przez następne pięć lat, a może dłużej.
Bardzo dziękuję Państwu! Tak, nie jest dla nikogo tajemnicą, że też będę tak głosował. Ale przede wszystkim proszę, żebyście Państwo niezależnie od wszystkiego, nawet, jeżeli wiecie, że Wasz sąsiad być może czy ktoś z rodziny będzie głosował inaczej, niż Wy byście nawet woleli, proszę, żebyście namówili, żeby poszedł. Dlaczego? Ja Państwu już powiem. Bo ktoś wygra, ale bardzo ważne jest, niezależnie od tego, kto to będzie, żeby ten prezydent mógł, spotkawszy się ze swoimi partnerami na arenie międzynarodowej – czy to na szczycie NATO, czy na spotkaniu prezydentów Grupy Arraiolos, czy w Organizacji Narodów Zjednoczonych w czasie Zgromadzenia Ogólnego w Nowym Jorku każdego września – powiedzieć: wybrano mnie przy ogromnej frekwencji. Bo to robi wrażenie, że to jest mandat potężny, silny, dany rzeczywiście od narodu. I że to nie jest ktoś, kto został wybrany przez jakiś promil obywateli, tylko że to jest ktoś, kto rzeczywiście jest z woli narodu, tak jak się przyjmuje w demokracji i tak jak u nas jest zgodnie z naszą Konstytucją.
Dlatego proszę, żebyście szli. Potrzebna nam jest bardzo wysoka frekwencja i byłoby najlepiej, gdyby efektem tej frekwencji było też jednoznaczne i wysokie zwycięstwo jednego z kandydatów, bo wtedy ten mandat jego będzie rzeczywiście silny. Mówię to Państwu jako ten, który został w 2020 roku, w bardzo trudnych czasach, jak Państwo pamiętacie w okresie pandemii koronawirusa, wybrany przy oszałamiającej jak na tamten moment frekwencji prawie 70%. To zamknęło usta całej krytyce. Nikt się nie odważył kwestionować tego wyboru. Bo to właśnie ta frekwencja, to przysłowiowe „głosowanie za Polską nogami” przez wyborców i wrzuconymi do urny głosami daje mandat. I o ten mandat dla następnego prezydenta Państwa z całego serca proszę. Idźcie! Idźcie, namawiajcie innych, żeby szli, zabierajcie ich ze sobą, zapraszajcie do swoich samochodów. Proszę, żebyście Państwo podwozili do lokali wyborczych, bo może ktoś ma problem z tym, żeby dotrzeć, może problem z poruszaniem się. Żebyście Państwo pomogli, bo to jest bardzo ważne, żeby ta frekwencja była rzeczywiście wysoka. Dziękuję Państwu za frekwencję na dzisiejszym spotkaniu, jestem wzruszony i wdzięczny.
Dziękuję Szanowni Państwo za to, że przez te wszystkie lata, kiedy sprawowałem urząd Prezydenta Rzeczypospolitej, mogłem widzieć, jak dbacie o Polskę. Dziękuję za to z całego serca. Mówię w tym aspekcie także o tym udziale w wyborach, mówię w tym aspekcie także i o tych zbudowanych drogach, mówię o tych zrealizowanych inwestycjach. Bo to Waszymi rękami, bo to rękami Waszych przedstawicieli tutaj, na szczeblu lokalnym, ich decyzjami, ich odpowiedzialnością te decyzje zostały zrealizowane, ich mądrością, ich zapobiegliwością i dbałością o sprawy lokalne, o Wasze sprawy. Dziękuję za to z całego serca. Proszę, byście dalej pilnowali Polski, bo to jest fundamentalnie ważne. Bo musimy być bezpieczni. Bo musimy mieć twarde i bezpieczne sojusze. Bo musimy mieć silne więzi polsko–amerykańskie, euroatlantyckie. One są tak naprawdę niezbędne do tego, by zapewnić pokój i spokój. Bo musimy się budować nadal. To jest być może nigdy niekończąca się opowieść, to budowanie silnej Rzeczypospolitej, ale wszystkie zaległości dziejowe musimy nadrobić jak najszybciej i to jest wielkie zadanie. Do tego trzeba odpowiedzialnej polityki i odpowiedzialnych polityków. I o to Państwa z całego serca proszę.
Niech żyje Polska! Boże błogosław Tomaszów! Boże błogosław Lubelszczyznę! Boże błogosław Rzeczpospolitą! I nas wszystkich, Polaków na całym świecie!
Dziękuję!
Przeczytaj o zasadach pobierania zdjęć . Pobierz zdjęcie