Statement by the President of the Republic of Poland on the 75th anniversary of the founding of NATO
Andrzej Duda · President of Poland
- Context
- Duda addressed the public on April 4, 2024, commemorating NATO's 75th founding anniversary and Poland's 25 years of membership, amid ongoing Russian aggression in Ukraine.
- Main themes
- NATO 75th anniversary, collective defense and Article 5, Russian aggression against Ukraine, Poland's military modernization, defense spending and GDP targets, Western security alliance, free world response to threats, Polish NATO membership 25th anniversary, F-35 and Abrams acquisitions, South Korean defense purchases, Soviet Iron Curtain legacy, Ukrainian war support
- Duration
- ~20 min
- Words
- 2,346
- Sentences
- 112
- Readability
- 45
- Grade
- 11.9
- Syntax
- 3.07
- Vocabulary
- 2.10
Translated from Polish
The broad sphere of national life a sentence belongs to. Every sentence has an Arena, so it is the denominator the other indices are read against.
Other112 sentences in 37 paragraphs
Good morning, ladies and gentlemen!
Ladies and gentlemen, today, April 4th, we commemorate an extraordinarily important, historical, symbolic, and very significant event that took place 75 years ago. Namely, the North Atlantic Treaty was signed in Washington, which led to the establishment of the North Atlantic Alliance, NATO: the largest defensive alliance of democratic states in the world today, the Western states, to which Poland has belonged for 25 years – we also celebrate this anniversary this year.
I emphasize this strongly because – as we often say – today, unfortunately, we live in very difficult times, when the great value that the agreement from 75 years ago brought to us is particularly evident, how extremely important it was for us, having freed ourselves from Soviet influence, having broken free from behind the Iron Curtain, from the Soviet sphere of influence, to join this great agreement of Western states, a military agreement as well. Fortunately, this happened. Thanks to the decisive stance of Polish politicians, representatives of the anti-communist opposition, we became part of this agreement in 1999, 25 years ago.
Recently, in Washington, at the invitation of the President of the United States, Mr. Joe Biden, I was present together with Prime Minister Donald Tusk. There, we commemorated the anniversary of this event together with the President of the United States. On this occasion, I also had meetings in Congress – with representatives of both the Senate and the House of Representatives. This is a very important moment for us.
But as I emphasize: our presence in the North Atlantic Alliance is particularly important for us today, in times when – unfortunately – Russian imperialism has revived, when we all know very well what has been happening since February 24, 2022, in Ukraine: a full-scale Russian aggression against Ukraine, an ongoing war that actually began in 2014, when Russia started the occupation of Crimea, Donetsk, and Luhansk. But the full-scale aggression, the open aggression, was carried out by Russia over two years ago. And since then, this war has been ongoing.
And Russia threatens and – unfortunately – Russia is strengthening, building up its military potential, today spending practically one-third of its GDP on defense, shifting its economy to a war mode, building a large army, creating new divisions, and undoubtedly poses a great threat to the free world today. This is vividly visible in Ukraine, but – unfortunately – it also resonates in the statements of many of today's most important Russian politicians and commanders.
Therefore, I have no doubt that the North Atlantic Alliance, that the free world must respond to this. Not only by supporting Ukraine in its war effort, not only by preventing Russia from winning in Ukraine. Russia cannot win the war in Ukraine.
This is today the most important task of the free world – to support Ukraine in this regard, primarily financially and militarily. But today, the free world should also strengthen its security and defense.
The times of peace are over, when everyone believed that there would be no more wars, when there were even moments when it was questioned whether armies were still needed. Unfortunately – the current times show that they are very much needed. And not only armies in general, but above all, well-equipped armies, modernly armed armies, armies that possess the most advanced technological capabilities.
And I must say that I look with satisfaction at the fact that we are building such an army in Poland. This is the modernization of the Polish army, which is progressing. Today, we spend over 4% of our GDP on defense. This is not only for maintaining the army but primarily for its modernization.
We have enormous equipment purchases being made in the United States, starting from the latest generation F-35 fighter jets to the Abrams tanks, which – ordered – are slowly arriving in our country. Our pilots are already training on F-35 aircraft in the United States. Soon they will have a Polish fleet of these aircraft, produced specifically for us, which will be in our country within two years. Today, ladies and gentlemen, we are also making purchases from other directions. We are also making purchases from South Korea, strengthening our defense potential.
But the Alliance must strengthen as a whole. A powerful army should not only be possessed by the United States, not only by the United Kingdom, not only by France – the largest armies of the Alliance today – but all other countries should pursue a clear and transparent policy of strengthening security. Because NATO's security is collective security.
There is Article 5, which states that in the event of an attack on any NATO member, we will collectively defend the entire NATO area, all together. In essence, therefore, we all must have well-equipped, efficiently functioning armies.
That is why, before my trip to the United States a month ago, I proposed that the minimum level of defense spending in NATO member states be raised from 2%, which we agreed upon in 2014, to 3%.
So that the minimum level of spending is 3%. I made this proposal before my trip to the United States also to discuss it right there, on the spot, in Washington, with both the President of the United States and with representatives of Congress.
I am very pleased that this proposal received a good response in the United States. In Congress – both in the Senate and in the House of Representatives – this proposal was received with great attention and great interest. I can confidently say that I was immediately agreed with that this is indeed necessary today. Similarly, it was not denied during discussions at the White House.
And – what is also satisfying for me – a number of politicians from NATO countries have already spoken in favor of this proposal; we had a number of such statements. In particular, countries here, from our area, from the eastern flank of NATO, which are daily witnesses to Russian aggression in Ukraine, the brutality that Russia exhibits in Ukraine, understand this well.
Because – as I said – today is the 75th anniversary of the signing of the North Atlantic Treaty, that is, the establishment of NATO, I decided, ladies and gentlemen, to send a letter to all NATO leaders, as well as, of course, to the Secretary General of NATO, Mr. Jens Stoltenberg, where this proposal is explicitly formulated in writing along with justification for why this increase in defense spending today and the establishment of this threshold of 3% of GDP in NATO member states is justified.
Russia, through its aggressive policy, Russia through the rebuilding of Russian imperialism, Russia through its aggression against Ukraine has clearly shown that – unfortunately – it is returning in its policy to the times of the Cold War, to the times when the Soviet Union conducted an aggressive policy towards other states, an imperial policy; that Russia is returning to those ambitions and should meet with the same response it received then. At that time, NATO countries spent 3% on their defense. Today we should return to that level.
This letter of mine opens a discussion on this topic, while also containing a clear indication that we should debate this issue during the upcoming NATO summit in Washington – this jubilee summit on the occasion of the 75th anniversary of NATO's establishment. This will certainly be a long debate.
It will not last one meeting or two meetings, because we must reach a consensus on this matter. But I believe that such a decision will be made. I decided on the letter because I consider it a good practice.
As you may remember, immediately after the Russian invasion of Ukraine, I sent a letter to the European Commission, to the President of the European Commission, precisely regarding Ukraine, regarding the opening of the accession process for Ukraine to the European Union, because these two elements are extremely needed by Ukraine today. That is: joining the European Union as a full member and joining the North Atlantic Alliance in the future. And although many doubted at that time whether granting Ukraine candidate status for the European Union in the near future was even possible, this letter contained that proposal and a call to grant Ukraine that status at that time. And within a few months, this became a fact.
I assume that today, when I direct another letter to the leaders of NATO countries – this time regarding spending at the level of 3% of GDP – it will indeed awaken a serious discussion on this topic and we will be able to make such decisions. Because they are today – unfortunately – absolutely justified decisions in the face of Russian imperialism, in the face of Russia's military buildup, in the face of Russia creating new divisions. Russia aims for a number probably reaching 50 divisions, the same as it had during the Cold War. This must meet with a decisive, calm response from NATO. This calm response is strengthening our security.
We build our military potential not to fight. We build our military potential so that no one dares to attack us.
This is the main thought, and I deeply believe that spending the appropriate money on defense, which will thus enable the most modern equipment to strengthen our military potential, will be sufficient to maintain peace and to ensure that no one dares to attack any NATO country, because that is one of the reasons we are in the Alliance, to have such a guarantee.
This is very important for us today. Poles want peace and tranquility. Poles want and deserve security after years of being in the Russian sphere of influence. Today, we are not only culturally but also politically part of the West. We want to remain so, we want to develop peacefully, we want to build our prosperity and our future here. A strong North Atlantic Alliance is necessary for this.
Therefore, I call on everyone to ensure this strength for the North Atlantic Alliance by increasing its military potential, that is, increasing spending to 3%.
Ladies and gentlemen, I said at the beginning that we live in dangerous times. Yes, that is true. Not only here, in our part of Europe, where a war is being waged caused by Russia's invasion of Ukraine. But we also know that for months there has been a powerful armed conflict in the Middle East, where in the Gaza Strip there is currently not just a smoldering situation, but a significant conflict.
Unfortunately, as a result of Israeli shelling recently, our citizen was killed. A young man, 35 years old, from Podkarpacie, a volunteer who was simply carrying out a humanitarian mission, driven by his heart, driven by the will to help another person. He was working with World Central Kitchen – an organization that provided meals, simply food to those in need in the Gaza Strip. Unfortunately, the vehicle he was traveling in with his colleagues from that organization was shelled – a rocket hit it. We all saw those dramatic images. Young people died, among them our citizen.
Ladies and gentlemen, the matter is clear. There is a need for clarification in detail as to why such a situation occurred. Israel has admitted, the Israeli authorities acted responsibly, acknowledging that it was – unfortunately – the IDF, the Israeli Defense Forces, that are responsible for this shelling. However, the matter must be clarified in detail. An investigation is needed to clarify this issue. And I hope – as do other leaders of countries, primarily those whose citizens died in this attack – that this matter will be clarified in detail.
Regardless of this – I have no doubt that Israel should compensate the family of our deceased citizen. It should be appropriate compensation, and I hope that such compensation will be paid in a fair and honest manner, because it is simply due. Regardless of what the causes of this incident were – whether it was an accident or any other situation. If the shelling was conducted, and it was conducted, if as a result of this shelling a person died, our citizen died, his closest ones deserve compensation for that. And I hope that the Israeli authorities will act here in a responsible, honest, and fair manner and that such compensation will be paid to the family of our citizen.
Ladies and gentlemen!
Recently, there have been a number of different statements, unfortunately – also from representatives of Israel. I am thinking here of the statements of the Israeli Ambassador in our country. I will put it as delicately as possible and say this: rather unfortunate statements. In short: outrageous.
And I will tell you what my assessment is. My assessment is that today the Ambassador is the biggest problem for the State of Israel in relations with Poland. Because the authorities of Israel in Israel behave and speak about this tragedy in a very measured manner and with the appropriate – in my opinion – delicacy in the whole situation. Unfortunately, their ambassador in Poland cannot maintain such delicacy and sensitivity. Which is unacceptable.
And because Israel did not have a representative in Poland for a long time and after serious discussions and negotiations we agreed that this representative would finally be in Poland to facilitate Israel's relations with Poland, today I can say: the Ambassador is complicating those relations. He is significantly complicating them. That is my assessment of this situation.
I hope that the authorities of Israel will act seriously, that the family will be apologized to, and above all, that they will receive the compensation that is undoubtedly due in this situation, although nothing will bring back the life of this young person, a member of this family, no one will return him to his loved ones. But compensation from the State of Israel should simply be realized for the sake of decency, for the sake of upholding principles. And I call for that.
Thank you very much.
The original Polish. The tags above are read on the English translation's sentences.
Dzień dobry Państwu!
Szanowni Państwo, dzisiaj, 4 kwietnia, mamy rocznicę niezwykle ważnego, historycznego, symbolicznego, ale bardzo znaczącego wydarzenia, jakie miało miejsce 75 lat temu. A mianowicie w Waszyngtonie został podpisany Pakt Północnoatlantycki, czyli powstał Sojusz Północnoatlantycki, powstało NATO: największy dzisiaj absolutnie na świecie sojusz obronny państw demokratycznych, państw Zachodu, do którego – także mamy w tym roku rocznicę – od 25 lat należy Polska.
Podkreślam to bardzo mocno, bo – jak często mówimy – dzisiaj, niestety, żyjemy w bardzo trudnych czasach, kiedy w szczególności pokazuje się wielka wartość, jaką niosło ze sobą tamto porozumienie sprzed 75 lat, jak niezwykle ważne było to, żebyśmy my, wyzwoliwszy się z wpływów sowieckich, wyrwawszy się zza żelaznej kurtyny, z sowieckiej strefy wpływów, do tego wielkiego porozumienia państw Zachodu, porozumienia militarnego także się przyłączyli. Stało się to szczęśliwie. Dzięki zdecydowanej postawie polskich polityków, przedstawicieli opozycji antykomunistycznej staliśmy się częścią tego porozumienia w 1999 roku, 25 lat temu.
Niedawno w Waszyngtonie na zaproszenie Prezydenta Stanów Zjednoczonych, Pana Joe Bidena, byłem obecny razem z Premierem Donaldem Tuskiem. Tam uczciliśmy razem z Prezydentem Stanów Zjednoczonych rocznicę tego wydarzenia. Ja miałem z tej okazji także i spotkania w Kongresie – zarówno z przedstawicielami Senatu, jak i Izby Reprezentantów. Jest to dla nas bardzo ważny moment.
Ale tak jak podkreślam: szczególnie nasza obecność w Sojuszu Północnoatlantyckim ważna jest dla nas dzisiaj, w czasach, kiedy – niestety – odrodził się rosyjski imperializm, kiedy wszyscy wiemy znakomicie, co dzieje się od 24 lutego 2022 roku na Ukrainie: pełnoskalowa rosyjska agresja na Ukrainie, trwająca cały czas wojna, która tak naprawdę rozpoczęła się w 2014 roku, kiedy Rosja zaczęła okupację Krymu, Doniecka, Ługańska. Ale pełnoskalowej agresji, otwartej agresji Rosja dokonała ponad dwa lata temu. I od tego czasu ta wojna cały czas trwa.
A Rosja grozi i – niestety – Rosja się wzmacnia, rozbudowuje swój potencjał militarny, dzisiaj wydaje jedną trzecią praktycznie swojego PKB na obronność, przestawiła swoją gospodarkę na tryb wojenny, buduje wielką armię, tworzy nowe dywizje i bez wątpienia stanowi dzisiaj wielkie zagrożenie dla wolnego świata. Widoczne tak bardzo wyraziście na Ukrainie, ale – niestety – pobrzmiewające także w wypowiedziach wielu najważniejszych dzisiaj rosyjskich polityków i dowódców.
Dlatego nie mam żadnych wątpliwości, że Sojusz Północnoatlantycki, że państwa wolnego świata muszą na to reagować. Nie tylko wspierając Ukrainę w jej wysiłku wojennym, nie tylko nie dopuszczając do tego, żeby Rosja na Ukrainie wygrała. Rosja wojny na Ukrainie wygrać nie może.
To jest dzisiaj najważniejsze zadanie wolnego świata – wspierać w tym zakresie Ukrainę przede wszystkim finansowo i militarnie. Ale dzisiaj także i wolny świat powinien umacniać swoje bezpieczeństwo i swoją obronność.
Skończyły się czasy spokoju, kiedy wszyscy uważali, że wojny już więcej nie będzie, kiedy nawet były takie momenty, że w ogóle kwestionowano, czy armie jeszcze są potrzebne. Niestety – obecne czasy pokazują, że są bardzo potrzebne. I to nie tylko armie w ogóle, ale przede wszystkim armie znakomicie wyposażone, armie nowocześnie uzbrojone, armie, które dysponują najnowocześniejszymi możliwościami technologicznymi.
I muszę powiedzieć, że z satysfakcją patrzę na to, że my taką armię w Polsce budujemy. To jest modernizacja polskiej armii, która postępuje. My dzisiaj wydajemy na obronność ponad 4 proc. naszego PKB. W tym nie tylko na utrzymanie armii, ale przede wszystkim na jej modernizację.
Mamy ogromne zakupy sprzętu, które są realizowane w Stanach Zjednoczonych, poczynając od myśliwców najnowszej generacji F–35, kończąc na czołgach Abrams, które – zamówione – w tej chwili powoli spływają do naszego kraju. Nasi piloci dzisiaj już ćwiczą na samolotach F–35 w Stanach Zjednoczonych. Wkrótce będą dysponowali już polską flotą tych samolotów, wyprodukowaną specjalnie dla nas, które w ciągu dwóch lat będą już u nas w kraju. Dzisiaj, proszę Państwa, realizujemy zakupy także i z innych kierunków. Realizujemy zakupy także z Korei Południowej, umacniamy nasz potencjał obronny.
Ale Sojusz musi się umacniać jako całość. Potężną armię powinny mieć nie tylko Stany Zjednoczone, nie tylko Wielka Brytania, nie tylko Francja – największe dzisiaj armie Sojuszu – ale wszystkie inne kraje powinny realizować jasną i klarowną politykę umacniania bezpieczeństwa. Bo bezpieczeństwo NATO jest bezpieczeństwem kolektywnym.
Jest art. 5, który mówi, że w przypadku napaści na któregokolwiek z członków NATO będziemy bronili całego obszaru NATO kolektywnie, wszyscy razem. W istocie zatem wszyscy musimy mieć dobrze wyposażone, sprawnie funkcjonujące armie.
Dlatego przed wyjazdem do Stanów Zjednoczonych miesiąc temu wystąpiłem z propozycją, aby poziom minimalnych wydatków na obronność w państwach Sojuszu Północnoatlantyckiego został podniesiony z 2 proc., na które zdecydowaliśmy się w 2014 roku, do 3 proc.
Czyli żeby minimalny poziom wydatków był 3 proc. Zgłosiłem tę propozycję przed wyjazdem do Stanów Zjednoczonych także po to, by porozmawiać od razu o niej tam właśnie, na miejscu, w Waszyngtonie, zarówno z Prezydentem Stanów Zjednoczonych, jak i z przedstawicielami Kongresu.
Jest dla mnie bardzo satysfakcjonujące to, że ta propozycja spotkała się z dobrym odzewem w Stanach Zjednoczonych. W Kongresie – zarówno w Senacie, jak i w Izbie Reprezentantów – tę propozycję przyjęto z wielką uwagą i z wielkim zainteresowaniem. W zasadzie mogę śmiało powiedzieć, że od razu przyznano mi rację, że jest to rzeczywiście dzisiaj potrzebne. Podobnie nie zostało to zanegowane w czasie rozmów w Białym Domu.
I – co również jest dla mnie satysfakcją – cały szereg polityków państw NATO już z aprobatą o tej propozycji się wypowiedział; mieliśmy cały szereg takich wypowiedzi. W szczególności rozumieją to kraje tutaj, z naszego obszaru, ze wschodniej flanki NATO, które na co dzień są de facto świadkami rosyjskiej agresji na Ukrainę, tej brutalności, którą Rosja na Ukrainie wykazuje.
Ponieważ – tak jak powiedziałem – dzisiaj jest 75. rocznica podpisania Traktatu Północnoatlantyckiego, czyli powstania NATO, zdecydowałem się, proszę Państwa, wystosować list do wszystkich przywódców państw NATO, a także do, oczywiście, Sekretarza Generalnego NATO Pana Jensa Stoltenberga, gdzie właśnie expressis verbis na piśmie sformułowana jest ta propozycja wraz z uzasadnieniem, dlaczego ten wzrost wydatków na obronność dzisiaj i ustanowienie tego progu 3 proc. PKB w państwach Sojuszu Północnoatlantyckiego jest zasadny.
Rosja swoją agresywną polityką, Rosja swoją odbudową rosyjskiego imperializmu, Rosja agresją na Ukrainę pokazała jasno i wyraźnie, że – niestety – wraca w swojej polityce do czasów zimnej wojny, do czasów, kiedy Związek Sowiecki prowadził agresywną politykę wobec innych państw, imperialną politykę; że Rosja wraca do tych ambicji i powinna spotkać się z taką odpowiedzią, jaką otrzymała wtedy. Wtedy państwa NATO wydawały 3 proc. na swoją obronność. Dzisiaj powinniśmy z powrotem dojść do tego poziomu.
Ten mój list otwiera na ten temat dyskusję, jednocześnie zawierając jasne wskazanie, że powinniśmy debatować na ten temat w czasie zbliżającego się szczytu NATO w Waszyngtonie – tego szczytu jubileuszowego z okazji 75. rocznicy powstania NATO. To będzie na pewno długa debata.
Ona nie będzie trwała jedno spotkanie czy dwa spotkania, bo musimy osiągnąć w tej sprawie konsensus. Ale ja wierzę w to, że taka decyzja zostanie podjęta. Zdecydowałem się na list, ponieważ uznaję go za dobrą praktykę.
Jak Państwo może pamiętacie, natychmiast po rosyjskiej napaści na Ukrainę ja wystosowałem list do Komisji Europejskiej, do Przewodniczącej Komisji Europejskiej, właśnie w sprawie Ukrainy, w sprawie otwarcia procesu akcesyjnego Ukrainy do Unii Europejskiej, bo te dwa elementy są dzisiaj Ukrainie niezwykle potrzebne. To znaczy: wstąpienie do Unii Europejskiej w ramach pełnego członkostwa i wstąpienie do Sojuszu Północnoatlantyckiego w przyszłości. I choć wielu było takich, którzy wtedy wątpili, czy przyznanie Ukrainie statusu kandydata do Unii Europejskiej w najbliższym czasie w ogóle jest możliwe, ten list tę propozycję zawierał i wezwanie do tego, by Ukrainie ten status wtedy przyznać. I w ciągu kilku miesięcy stało się to faktem.
Zakładam, że dzisiaj, kiedy kieruję do przywódców państw NATO kolejny list – tym razem w sprawie wydatków na poziomie 3 proc. PKB – obudzi on rzeczywiście poważną dyskusję na ten temat i będziemy mogli takie decyzje podjąć. Bo są one dzisiaj – niestety – absolutnie decyzjami uzasadnionymi wobec rosyjskiego imperializmu, wobec rosyjskiej rozbudowy potencjału militarnego, wobec tworzenia przez Rosję kolejnych dywizji. Rosja dąży do liczby najprawdopodobniej 50 dywizji, więc do takiej, jaką miała w czasach zimnej wojny. Musi spotkać się to ze zdecydowaną, spokojną odpowiedzią ze strony NATO. Tą spokojną odpowiedzią jest umacnianie naszego bezpieczeństwa.
Po to budujemy nasz potencjał militarny, żeby nie walczyć. Po to budujemy nasz potencjał militarny, żeby nikt nie odważył się nas zaatakować.
Taka jest główna myśl i wierzę w to głęboko, że właśnie wydatkowanie odpowiednich pieniędzy na obronność, które tym samym umożliwi najnowocześniejszym sprzętem umocnienie naszego potencjału militarnego, będzie wystarczające do tego, by zachować pokój i by nikt nie odważył się zaatakować żadnego z państw NATO, bo właśnie po to między innymi jesteśmy w Sojuszu, żeby taką gwarancję mieć.
To jest dzisiaj dla nas bardzo ważne. Polacy chcą mieć pokój i spokój. Polacy chcą i zasługują na bezpieczeństwo po latach tego, kiedy znajdowaliśmy się w rosyjskiej strefie wpływów. Jesteśmy dzisiaj nie tylko kulturowo, ale także i politycznie częścią Zachodu. Chcemy nią pozostać, chcemy się spokojnie rozwijać, chcemy budować tutaj swoją pomyślność i swoją przyszłość. Do tego konieczny jest mocny Sojusz Północnoatlantycki.
Dlatego wzywam wszystkich do tego, żeby tę siłę Sojuszowi Północnoatlantyckiemu zapewnili poprzez wzrost jego potencjału militarnego, czyli wzrost wydatków do 3 proc.
Proszę Państwa, powiedziałem na wstępie, że żyjemy w niebezpiecznych czasach. Tak, to prawda. Nie tylko tutaj, w naszej części Europy, gdzie toczy się wojna wywołana przez Rosję napaścią na Ukrainę. Ale wiemy także, że od miesięcy również i na Bliskim Wschodzie, gdzie w Strefie Gazy w tej chwili nie tli się, tylko po prostu trwa potężny konflikt zbrojny.
Niestety, w wyniku izraelskiego ostrzału w ostatnim czasie zginął nasz obywatel. Młody człowiek, 35–letni, z Podkarpacia, wolontariusz, który po prostu realizował misję humanitarną, kierując się sercem, kierując się wolą pomagania drugiemu człowiekowi. Działał w ramach World Central Kitchen – organizacji, która dostarczała posiłki, po prostu jedzenie tam, potrzebującym w Strefie Gazy. Niestety, samochód, którym się poruszał razem ze swoimi koleżankami i kolegami z tej organizacji, został ostrzelany – uderzyła w niego rakieta. Wszyscy widzieliśmy te dramatyczne zdjęcia. Młodzi ludzie zginęli, wśród nich nasz obywatel.
Proszę Państwa, sprawa jest jasna. Potrzeba wyjaśnienia w szczegółach, dlaczego doszło do takiej, a nie innej sytuacji. Izrael przyznał, władze izraelskie zachowały się tutaj odpowiedzialnie, przyznając, że to – niestety – IDF, czyli Izraelskie Siły Obrony są odpowiedzialne za ten ostrzał. Natomiast sprawa musi zostać w szczegółach wyjaśniona. Potrzebne jest śledztwo, które tę sprawę wyjaśni. I mam nadzieję – tak jak i inni przywódcy państw, przede wszystkim państw tych, których obywatele zginęli w tym ataku – że sprawa ta zostanie w szczegółach wyjaśniona.
Niezależnie od tego – nie mam żadnych wątpliwości, że Izrael powinien wypłacić odszkodowanie rodzinie naszego zabitego obywatela. Powinno być to odszkodowanie stosowne i mam nadzieję, że takie odszkodowanie w sposób uczciwy i rzetelny zostanie wypłacone, bo ono się po prostu należy. Niezależnie od tego, jakie były przyczyny tego zdarzenia – czy to był wypadek, czy jakakolwiek inna sytuacja. Jeżeli ostrzał był prowadzony, a był prowadzony, jeżeli w wyniku tego ostrzału zginął człowiek, zginął nasz obywatel, jego najbliższym należy się za to zadośćuczynienie. I mam nadzieję, że władze Izraela zachowają się tutaj w sposób odpowiedzialny, uczciwy, rzetelny i takie odszkodowanie zostanie rodzinie naszego obywatela wypłacone.
Szanowni Państwo!
Jest w ostatnim czasie szereg różnych wypowiedzi, niestety – również ze strony przedstawicieli Izraela. Myślę tutaj o wypowiedziach Pana Ambasadora Izraela w naszym kraju. Ujmę to najdelikatniej, jak to tylko możliwe, i powiem tak: wypowiedzi niezbyt fortunne. Krótko mówiąc: oburzające.
I powiem Państwu, jaka jest moja ocena. Moja ocena jest taka, że dzisiaj Pan Ambasador jest największym problemem dla Państwa Izrael w relacjach z Polską. Ponieważ władze Izraela w Izraelu zachowują się i wypowiadają się w kwestii tej tragedii w sposób bardzo stonowany i z zachowaniem należytej – w moim przekonaniu – delikatności w całej tej sytuacji. Niestety, ich ambasador w Polsce nie potrafi takiej delikatności i wyczucia zachować. Co jest nie do przyjęcia.
A ponieważ Izrael przez dłuższy czas nie miał przedstawiciela w Polsce i po poważnych rozmowach i negocjacjach zgodziliśmy się na to, by ten przedstawiciel w końcu w Polsce był po to, by ułatwić Izraelowi relacje z Polską, dzisiaj mogę powiedzieć: Pan Ambasador te relacje utrudnia. Bardzo znacząco je utrudnia. Taka jest moja ocena tej sytuacji.
Liczę na to, że władze Izraela zachowają się w sposób poważny, że rodzina zostanie przeproszona, a przede wszystkim, że otrzyma należne w tej sytuacji niewątpliwie zadośćuczynienie, choć nic nie przywróci życia temu młodemu człowiekowi, członkowi tej rodziny, nikt nie zwróci go najbliższym. Ale zadośćuczynienie przez Państwo Izrael powinno zostać po prostu zrealizowane dla przyzwoitości, dla zachowania zasad. I do tego wzywam.
Dziękuję bardzo.