Speech at the Honorary Doctorate Award Ceremony of the International University of Sarajevo
Recep Tayyip Erdoğan · President of Turkey
- Context
- Erdoğan addressed students and officials at the International University of Sarajevo on May 20, 2018, upon receiving an honorary doctorate during a state visit to Bosnia and Herzegovina.
- Main themes
- Turkey-Bosnia and Herzegovina relations, Balkan regional stability, honorary doctorate ceremony, Ottoman historical presence in the Balkans, Ramadan, criticism of Western hypocrisy, Palestinian oppression, regional cooperation, diaspora communities, foreign interference in the Balkans
- Duration
- ~23 min
- Words
- 2,722
- Sentences
- 151
- Readability
- 51
- Grade
- 10.5
- Syntax
- 2.78
- Vocabulary
- 2.18
Translated from Turkish
The broad sphere of national life a sentence belongs to. Every sentence has an Arena, so it is the denominator the other indices are read against.
Other151 sentences in 35 paragraphs
Mr. President of the Presidency of Bosnia and Herzegovina,
Honorable Madam,
My esteemed wife,
Honorable Prime Minister, ministers, ladies and gentlemen,
Esteemed professors,
Dear students;
I greet you with heartfelt feelings at this meaningful gathering. I am very pleased to be back in Sarajevo after three years of longing. I express my gratitude for the honorary doctorate awarded to me by the International University of Sarajevo. God willing, I will carry this meaningful title with pride and honor throughout my life.
At the very beginning of my remarks, I congratulate all of you, especially my dear brothers and sisters present in this hall, on the occasion of Ramadan. I pray that our Lord grants us and the Islamic community the Ramadans that we will observe in peace, tranquility, and safety.
Praise be to God, we have experienced and are experiencing today in Sarajevo a day that is in accordance with the blessings, spirit, and meaning of Ramadan. Today, we first held a bilateral meeting with my esteemed brother, Mr. Bakir Izetbegović, the President of the Presidency of Bosnia and Herzegovina, and then we conducted inter-delegation talks between our two countries. We discussed cooperation projects between our countries with the Chairman of the Council of Ministers, Mr. Denis Zvizdic, and the esteemed ministers of the Council of Ministers. We had the opportunity to address all these topics, from the economy to education, from tourism to culture, as interlocutors.
As you know, the relations between Turkey and Bosnia and Herzegovina are progressing at an excellent level. God willing, we will take these relations even further. Of course, some people are disturbed by the strong and close cooperation between Turkey and the Balkan countries. Without looking at their own past or the depth of their own relations, they attempt to question our country's presence in the Balkans. However, Turkey is also a Balkan country. We have a history of hundreds of years in these lands, with our works spread to the most remote corners. Here lie the descendants of Fatih. Just a moment ago, while visiting the grave of the wise man Aliya, we also saw the Ottoman martyrdom right next to that grave, or rather in that cemetery. We need to address that place with TİKA, and we need to make it shine anew from scratch.
There are more Bosniaks in Turkey than in Bosnia and Herzegovina, and more Albanians than in Albania. In almost every city in Turkey, our brothers from the Balkans, the Caucasus, and the Turkistan region live. While this is the case, countries that do not even share a border with the Balkans try to portray Turkey as an adversarial power in the Balkans. Of course, we know very well the real pain they feel. We are aware that Turkey's efforts to maintain peace and stability in the Balkans hinder their plans and projects. They see the Balkans as their sphere of influence.
We, on the other hand, want this geography to achieve lasting stability, to be remembered not with tension but always with peace and stability. God willing, we will continue our struggle in the same way from now on. We will continue to embrace our Bosniak brothers, as well as the Serbs, Croats, and Macedonians. Recently, we have taken very important steps in this direction and made significant progress. God willing, in the future, we will build a rising Balkan spirit that draws strength from our differences together.
Dear friends;
What we have experienced in the last few years has shown us how correct and at the same time how difficult Turkey's self-defined mission in foreign policy is. Defending cooperation instead of tension, solidarity instead of conflict, sharing instead of exploitation, and justice instead of oppression is indeed a very arduous effort for the survival of these countries.
In fact, when it comes to words, almost everyone uses these concepts. Those who undermine justice, peace, democracy, economic development, and cooperation efforts in various corners of our region and the world are the ones who do not even utter a single sentence without using these concepts. These countries, which pose as champions of democracy and issue human rights report cards to everyone, are solely concerned with their own interests. There is no value they would not sacrifice or principle they would not violate for their interests. We all know how they have remained silent about massacres in many regions of the world, including the Balkans, to protect their interests. We also know very well what genocides they have committed in Africa for gold and diamonds. We are well aware of how they first turned a blind eye to the atrocities of tyrants who practice state terrorism and then destroyed countries and societies under the pretext of fighting them.
Today, they displayed similar attitudes in the face of the oppression experienced in Syria, Iraq, Yemen, Libya, and most recently in Palestine. They do not even properly react to the brutal killing of 64 Palestinians, including 8-month-old babies and disabled individuals in wheelchairs. Are these not the same people who killed 5 million people in Algeria? Are these not the same people who killed hundreds of thousands of Rwandans in Rwanda? Are these not the same people who killed hundreds of thousands of Libyans in Libya? Who are they giving lessons in humanity to? We have no lessons to learn from them, but they have many lessons to learn from us.
Some are trying to brush off the serious injury of 2,700 Palestinian civilians with a few simple condemnation sentences. We told them, 'Give these to us, we will take care of their treatment.' They did not give them, they said, 'We cannot give them.' Who are these? Egypt. Who are these? Israel. Who? America. Didn't they have respect for the Universal Declaration of Human Rights? Didn't they always promise to adhere to the Universal Declaration of Human Rights word for word? No, do not believe them, they have no such concern at all. That is why this brother of yours says, 'The world is bigger than five.' If we are to surrender the world to these five members of the United Nations Security Council, we are doomed. And if one country says 'yes,' then it's all good; if it says 'no,' then it's not; can such a thing happen? The world is no longer living under the conditions of the Second World War. Those days are behind us; now there is a new world, a new world is being established.
Therefore, this new world must be rebuilt by the 196 member states of the United Nations General Assembly. We see this. As you know, we took a step regarding Jerusalem on December 13. What did we do? We brought the issue to the United Nations, and the United Nations quickly proceeded to a vote. As a result of the voting, what did 128 countries say to the 9 countries, including America? No, we reject it. And 129 countries, which do not recognize America and its allies, whose names I do not even know, cannot be called countries; they are at best towns. We know the name of one America, we know the name of one Israel, and that is also because it has committed so much oppression. No.
Like an ostrich with its head in the sand, they close their eyes to Israel's policies of violence, as if none of this has ever happened. They believe they can manage this process while keeping their comfortable world safe. However, it is impossible to ignore the truth. Today, whether you accept it or not, Palestinians continue to be the target of bullets, and the cries of mothers who have lost their children and children who have lost their mothers continue to rise. Even if you turn your back, millions of people around the world are struggling to survive in the grip of hunger and famine. The oppressors, who are constantly patted on the back, are making the world unlivable for all of us. That is why we say: Hell is for the oppressors. Whether they want to see, hear, or accept it or not, all these injustices and oppressions are happening right now in different corners of the world.
Dear friends;
What falls to us is to courageously fight for the manifestation of rights and justice instead of falling into despair, sulking, or retreating into our shells. Getting angry at the darkness is of no benefit to anyone, nor will it be. The issue is to ignite a light of hope that will pierce through the darkness. For this, the place we should look is not the stature of the powerful but the faith in our own hearts, faith. We cannot look to the future with hope by bowing to the threats of the monuments of arrogance and remaining silent in the face of the spiral of violence that drenches our geography in blood. Our Prophet Ali (may peace be upon him) said, "Do not bow before injustice, for then you will lose your honor along with your rights." Regardless of their faith or religion, people with conscience and character must not only refrain from bowing to injustice but, on the contrary, must raise their voices and express their reactions as clearly as possible.
As Turkey, we have been trying to do just that for the last 16 years. Instead of watching the events affecting our geography from the sidelines, we are working to find solutions using all the means at our disposal. We are pursuing an active and enterprising foreign policy without resorting to the false comfort of indifference.
The Extraordinary Islamic Summit we held in Istanbul last Friday is one of the examples of these efforts. We organized this summit just 72 hours after the unlawful decision of the American administration and the Israeli massacres at the leadership level. Thus, we demonstrated our reaction to oppression. We also displayed a strong will to protect our sacred values, especially Jerusalem. As the Organization of Islamic Cooperation, we have made many decisions that will particularly hurt those who shed the blood of Palestinians in the economic, diplomatic, commercial, and political fields. We once again declared that we will not allow the occupation of Jerusalem, the first qibla of Muslims and the holy city of the three Abrahamic religions, by Israel.
Both the extraordinary summits held on December 13 and May 18 regarding Jerusalem are a manifestation of the Islamic world's determination on this issue. These summits are also signs that the Islamic world is slowly beginning to shake off the dust that has settled upon it. I see this as a very hopeful step taken for our future. I believe we will also show solidarity regarding our other issues, from Syria to Iraq, from anti-Islamism to cultural racism.
Dear brothers and sisters;
Without a qualified, well-educated, value-absorbing, open-minded, and broad-visioned human resource, most of our efforts will be doomed to remain unfulfilled. We trust our youth to build a prosperous future for our country, our nation, and our brothers, just as we are doing today in Bosnia and Herzegovina.
With this understanding, we pay great attention to the education and training of the younger generations. We strive to ensure that not only our own children but also the youth of our friends in different corners of the world are raised in accordance with our goals. Today, 17,000 students from 160 countries are receiving education at the undergraduate, graduate, and doctoral levels in our country through Turkish scholarships. In addition, 115,000 students from all over the world are studying at Turkish universities on their own means.
So far, 860 of our students have graduated under the Turkish scholarship program and returned to Bosnia and Herzegovina to serve their country. On the other hand, Turkish language departments are active at universities in Sarajevo, Mostar, Tuzla, and Zenica in Bosnia and Herzegovina. Nearly 500 students are receiving education in these departments. The Yunus Emre Institute, which introduces Turkey, the Turkish language, Turkish culture, and art to the people of Bosnia and Herzegovina, has branches in Mostar and Fojnica. The Yunus Emre Institute, which has approximately 6,000 students participating in its certified courses in Bosnia and Herzegovina, has also started to offer Turkish as an elective foreign language under the 'My Preference is Turkish Project.' In the 2011-2012 academic year, the project started with about 1,000 students in 43 schools, and this year it has reached 8,243 students in 150 schools. We carry out these activities with the support of our state institutions, as well as our civil society organizations, foundations, and associations.
The International University of Sarajevo, of which I am greatly honored to be a part today, is one of the most beautiful fruits of this vision. More than 1,500 Turkish university students are studying in various cities, primarily at the International University of Sarajevo. The Sedef Foundation, which is the founder of the International University of Sarajevo, also serves our youth with a primary school and a secondary school in Bosnia and Herzegovina.
Additionally, the Turkey Maarif Foundation has successfully completed its establishment process in Bosnia and Herzegovina. Our foundation will quickly take action to provide educational support to Bosnian students. We see the educational mobilization of these institutions in Bosnia and Herzegovina as critically important in the fight against FETÖ. As you know, the dirty face of FETÖ, with which we have been struggling for a long time, was clearly revealed during the treacherous coup attempt on July 15, 2016, and our righteousness has been proven. While many countries remained silent during the coup attempt, I will never forget the determined and sincere solidarity shown by Bosnia and Herzegovina, represented by Mr. Bakir Izetbegović, the President of the Presidency of Bosnia and Herzegovina.
As Mr. Bakir Izetbegović has also stated, FETÖ continues to exist as an octopus that has wrapped its arms around every area of society, with education being one of the foremost areas. We know that FETÖ is trying to continue its educational institutions in Bosnia and Herzegovina under different names and is seeking refuge under the auspices of various countries. While asking our Bosnian brothers to close FETÖ's schools to prevent them from harming Bosnia and Herzegovina in the future, we see it as our duty to provide alternatives to Bosnian students. Right next to you, there were known schools; now what happened? They raised the British flag; these are as Turkish as they come. They have nothing to do with Turkishness; they are of another nation. Both the Turkey Maarif Foundation and the Sedef Foundation will meet these needs with the educational institutions they have opened and will open.
Dear students;
The political and economic relations between Turkey and Bosnia and Herzegovina promise a bright future. This development increasingly raises the need for young people who speak the languages of both countries and are active in every field of life. We are living in an era where societies are coming closer together, and the importance of knowledge, information, and technology is growing exponentially. My advice to you young people, who are studying in such a beautiful country as Bosnia and Herzegovina and in such a distinguished institution, is to be very curious, to research extensively, to be able to speak at least two foreign languages comfortably, and to develop yourselves in the best possible way.
Look, the Parliament is now open to you, and you can easily come and seize the opportunity to become a member of parliament there. When we came, you know the age for election was 30; but now we have lowered it to 18. And we want to prepare a young, dynamic parliament. Do not be content with the education at school; you should also strive to learn the history of our country and humanity, and the events happening in the world. Our principle should be to never tire of working, to never get weary of learning, to make an effort to understand those in front of us, and to practice empathy. As the late Necip Fazıl said, “To leave works like giants, one must work like ants.”
As I conclude my remarks with these thoughts, I greet you all with my warmest regards and wish you success in your educational life and beyond. May God be your helper and supporter, and stay healthy.
The original Turkish. The tags above are read on the English translation's sentences.
Bosna Hersek Devlet Başkanlığı Konseyinin Sayın Başkanı,
Saygıdeğer Hanımefendi,
Saygıdeğer Eşim,
Saygıdeğer Başbakan, bakanlar, hanımefendiler, beyefendiler,
Saygıdeğer hocalarım,
Sevgili öğrenciler;
Sizleri bu anlamlı buluşmada en kalbi duygularla selamlıyorum. Üç yıllık hasretin ardından tekrar Saraybosna’da bulunmaktan büyük bir memnuniyet duyuyorum. Uluslararası Saraybosna Üniversitesi’ne şahsıma tevcih ettikleri fahri doktora unvanı için şükranlarımı sunuyorum. İnşallah bu anlamlı unvanı hayatım boyunca gururla, iftiharla taşıyacağım.
Sözlerimin hemen başında başta bu salonda bulunan siz kıymetli kardeşlerim olmak üzere tüm İslam aleminin Ramazan-ı Şerifini tebrik ediyorum. Rabbim bizi ve İslam ümmetini barış, huzur ve selametle idrak edeceğimiz Ramazan’lara kavuştursun diye dua ediyorum.
Hamdolsun bugünü Saraybosna’da Ramazan’ın bereketine, ruhuna ve manasına uygun bir gün yaşadık ve yaşıyoruz. Bugün önce Bosna Hersek Devlet Başkanlığı Konseyi Başkanı değerli kardeşim Sayın Bakir İzetbegoviç ile ikili görüşmemizi, daha sonra iki ülke arasında heyetler arası görüşmelerimizi yaptık. Bakanlar Konseyi Başkanı Sayın Denis Zvizdic ve Bakanlar Konseyinin değerli bakanlarıyla ülkelerimiz arasındaki işbirliği projelerini ele aldık. Ekonomiden eğitime, turizmden kültüre, bütün bu başlıklar altında değerlendirmelerimizi muhataplar olarak da ele alma imkânı oldu.
Sizlerin de bildiği gibi Türkiye ile Bosna Hersek arasındaki ilişkiler mükemmel düzeyde ilerliyor. İnşallah bu münasebetleri çok daha ilerilere taşıyacağız. Elbette birileri Türkiye’nin Balkan ülkeleriyle işbirliğinin bu derece güçlü, bu derece yakın olmasından rahatsızlık duyuyorlar. Kendi geçmişlerine, kendi münasebetlerinin derinliğine bakmadan ülkemizin Balkanlardaki varlığını sorgulamaya yelteniyorlar. Oysa Türkiye aynı zamanda bir Balkan ülkesidir. Bizim bu topraklarda yüzlerce yıllık tarihimiz, en ücra köşelerine kadar serpilmiş eserlerimiz var. Burada evladı Fatihanlar yatıyor. Az önce bilge insan Aliya’nın kabrini ziyaret ederken, hemen o kabrin, daha doğrusu kabristanın yanı başındaki kabristanda da Osmanlı şehitliğini gördük. Hemen orayı TİKA’yla ele almamız lazım ve ele alarak oranın bütün inşallah yeni baştan sıfır orayı pırıl pırıl yapmamız gerekiyor.
Türkiye’de Bosna Hersek’tekinden daha fazla Boşnak, Arnavutluk nüfusundan daha fazla Arnavut bulunuyor. Türkiye’nin hemen her şehrinde Balkanlar’dan, Kafkaslar’dan, Türkistan coğrafyasından kardeşlerimiz yaşıyor. Hal böyle iken Balkanlar’la sınırı dahi olmayan ülkeler Türkiye’yi Balkanlar’da adeta hasım bir güç gibi göstermeye çalışıyorlar. Tabii biz bunların asıl karın ağrısını çok iyi biliyoruz. Türkiye’nin Balkanlar’da barış ve istikrarı koruma çabalarının bunların planlarına, projelerine ket vurduğunun farkındayız. Bunlar Balkanlar’ı kendi nüfuz alanları olarak görüyor.
Biz ise bu coğrafyanın kalıcı istikrara kavuşmasını, gerilimle değil daima huzurla, istikrarla anılmasını istiyoruz. İnşallah bundan sonra da mücadelemizi de aynı şekilde sürdüreceğiz. Boşnak kardeşlerimizle beraber Sırpları, Hırvatları, Arnavutları, Makedonları da kucaklamaya devam edeceğiz. Son dönemde bu doğrultuda çok önemli adımlar attık, çok önemli mesafeler kat ettik. İnşallah gelecekte farklılıklardan güç alarak yükselen bir Balkan ruhunu hep birlikte inşa edeceğiz.
Kıymetli dostlar;
Son birkaç yıldır yaşadıklarımız bize Türkiye’nin dış politikada kendine belirlediği misyonun ne kadar doğru ve aynı zamanda ne kadar da zor olduğunu göstermiştir. Gerilim yerine işbirliğini, kavga yerine dayanışmayı, sömürü yerine paylaşmayı, zulüm yerine adaleti savunmak, bu ülkelerin idamesi için samimiyetle mücadele etmek gerçekten çok zahmetli bir çabadır.
Aslında lafa gelince hemen herkes bu kavramları diline doluyor. Bugün bölgemizin ve dünyanın farklı köşelerinde adaletin, barışın, demokrasinin, ekonomik kalkınmanın, işbirliği çabalarının altını oyanlar, bu kavramları kullanmadan tek bir cümle dahi kurmayanlardır. Her fırsatta demokrasi havarisi kesilen, herkese insan hakları karnesi düzenleyen bu ülkelerin tek meselesi kendi çıkarlarıdır. Bunların çıkarları uğruna vazgeçmeyecekleri değer, çiğnemeyecekleri ilke yoktur. Menfaatlerini korumak için Balkanlar dahil dünyanın pek çok bölgesinde katliamlara nasıl ses çıkarmadıklarını hepimiz biliyoruz. Afrika’da altın ve elmas için hangi soykırımların altına imza attıklarını da çok iyi biliyoruz. Terör örgütlerinin devlet terörü uygulayan zalimlerin vahşetlerine önce göz yumup sonra onlarla mücadele bahanesiyle ülkeleri ve toplumları nasıl mahvettiklerini gayet iyi biliyoruz.
Bugün benzer tavırları Suriye’de, Irak’ta, Yemen’de, Libya’da ve son olarak da Filistin’de yaşanan zulüm karşısında sergilediler. Aralarında 8 aylık bebeklerin, tekerlekli sandalyedeki engellilerin bulunduğu 64 Filistinlinin vahşice öldürülmesine doğru dürüst tepki dahi göstermiyorlar. Bunlar değil mi Cezayir’de 5 milyon insanı öldürenler? Bunlar değil mi yüzbinlerce Ruandalıyı Ruanda’da öldürenler? Bunlar değil mi yüzbinlerce Libyalıyı Libya’da öldürenler? Bunlar kime insanlık dersi veriyorlar? Bunlardan bizim alacağımız ders yok, ama bunların bizden alacağı çok ders var.
Kimisi ağır 2700 Filistinli sivilin yaralanmasını basit birkaç kınama cümlesiyle savuşturmaya çalışıyorlar. Kendilerine dedik ki; ‘Bunları bize verin, biz bunların tedavisini yaptıralım.’ Vermediler, ‘veremeyiz’ dediler. Kim bunlar? Mısır. Kim bunlar? İsrail. Kim? Amerika. Hani bunların İnsan Hakları Beyannamesine saygıları vardı, hani İnsan Hakları Beyannamesine her zaman harfi harfine uyma sözleri vardı? Yok, inanmayın bunlara, asla bunların böyle bir derdi yok. İşte onun için bu kardeşiniz ‘dünya beşten büyüktür’ diyor. Eğer biz Birleşmiş Milletler Güvenlik Konseyi’nin bu beş üyesine dünya teslim olacak olursak yandık. Ve beş değil bir ülke ‘evet’ derse tamam, hayır derse yok; böyle bir şey olur mu? Artık dünya İkinci Dünya Savaşı şartlarını yaşamıyor. Onlar artık geride kaldı, şimdi yeni bir dünya var, yeni bir dünya kuruluyor.
Dolayısıyla bu yeni dünyayı 196 tane Birleşmiş Milletler Genel Kurulu üyesi yeniden inşa etmek durumundadır. Bunu da görüyoruz. İşte biliyorsunuz bizim 13 Aralık Kudüs’le ilgili attığımız bir adım vardı. Olayı ne yaptık? Birleşmiş Milletler’e getirdik ve Birleşmiş Milletler’de hemen süratle bir oylamaya gidildi. Yapılan oylama neticesinde 128 ülke Amerika’nın da içinde olduğu 9 ülkeye ne dedi? Hayır, reddediyoruz dediler. Ve 129 ülke Amerika’yı ve yandaşlarını tanıyan ki isimlerini ben hiç bunların bilmem, duymadığım bilmediğim, bunlara ülke demek mümkün değil, olsa olsa kasabadır. Bir Amerika’nın adını biliyoruz, bir İsrail’in adını biliyoruz, o da çok zulmettiği için. Yok.
Başını kuma gömen devekuşu misali İsrail’in şiddet politikalarına karşı gözlerini kapattıklarında sanki bunların hiç yaşanmadığını varsayıyorlar. Kendi konforlu dünyalarını güvende tutarak bu süreci idare edebileceklerine inanıyorlar. Oysa hakikati görmezden gelmek mümkün değildir. Bugün siz kabul etmeseniz de Filistinliler kurşunların hedefi olmaya, çocuklarını kaybetmiş annelerin, annelerini kaybetmiş çocukların feryatları yükselmeye devam ediyor. Siz sırtınızı dönseniz de bugün dünyada milyonlarca insan açlık ve kıtlığın pençesinde hayatta kalma mücadelesi veriyor. Sürekli sırtı sıvazlanan zalimler dünyayı hepimiz için yaşanılmaz hale getiriyor. Onun için biz de diyoruz ki; zalimler için yaşasın Cehennem. Onlar görmek, duymak, kabul etmek istemeseler de bu adaletsizliklerin, bu zulümlerin hepsi şu an dünyanın farklı köşelerinde yaşanıyor.
Kıymetli dostlarım;
Bize düşen yese düşmek, darılmak, kendi kabuğumuza çekilmek yerine, hak ve adaletin tecellisi için cesaretle mücadele etmektir. Karanlığa kızmanın hiç kimseye bir faydası yoktur, olmayacaktır. Mesele karanlığı delecek bir umut ışığı yakabilmektir. Bunun için bakacağımız yer güç sahiplerinin cüsseleri değil kendi yüreğimizdeki inanç olmalıdır, inanç. Kibir abidelerinin tehditlerine boyun eğerek, coğrafyamızı kana bulayan şiddet sarmalına sessiz kalarak geleceğimize umutla bakamayız. Hazreti Ali (r.a.) Efendimiz, “Haksızlık önünde eğilmeyiniz, o zaman hakkınızla birlikte şerefinizi de kaybedersiniz” buyuruyor. Hangi inançtan, hangi dinden olursa olsun vicdan ve şahsiyet sahibi insanların bırakın haksızlık karşısında boyun eğmeyi, tam tersine seslerini yükseltmesi, tepkilerini en net bir şekilde ortaya koymaları gerekiyor.
Türkiye olarak biz son 16 yıldır işte bunu yapmaya çalışıyoruz. Coğrafyamızı etkileyen hadiseleri tribünden seyretmek yerine elimizdeki tüm imkânları kullanarak çözüm için çalışıyoruz. Nemelazımcılığın sahte konforuna tevessül etmeden aktif ve girişimci bir dış politika takip ediyoruz.
Geçtiğimiz Cuma günü İstanbul’da gerçekleştirdiğimiz Olağanüstü İslam Zirvesi bu çabalarımızın örneklerinden biridir. Bu zirveyi Amerikan yönetiminin hukuk dışı kararından ve İsrail katliamlarından sadece 72 saat sonra liderler düzeyinde düzenledik. Böylece zulüm karşısında tepkimizi gösterdik. Hem de Kudüs başta olmak üzere kutsallarımıza sahip çıkma konusunda güçlü bir irade sergiledik. İslam İşbirliği Teşkilatı olarak ekonomik, diplomatik, ticari ve siyasi alanda Filistinlilerin kanını dökenlerin özellikle canını acıtacak birçok karar aldık. Müslümanların ilk kıblesi, üç semavi dinin mukaddes şehri Kudüs’ün İsrail tarafından işgal edilmesine fırsat vermeyeceğimizi bir kez daha ilan ettik.
Gerek 13 Aralık’ta, gerekse 18 Mayıs’ta yapılan Kudüs konulu olağanüstü zirveler, İslam dünyasının bu konudaki kararlılığının iradesidir. Bu zirveler aynı zamanda İslam dünyasının üzerine serpilmiş ölü toprağını yavaş yavaş üzerinden atmaya başladığının da işaretleridir. Bunu geleceğimiz adına atılmış son derece ümitvar bir adım olarak görüyorum. Ben bir dayanışmayı Suriye’den Irak’a, İslam düşmanlığından kültürel ırkçılığa kadar diğer sorunlarımız konusunda da göstereceğimize inanıyorum.
Değerli kardeşlerim;
Nitelikli, iyi yetişmiş, değerlerini özümsemiş, ufku açık, vizyonu geniş bir insan kaynağına sahip olmadan bu çabalarımızın çoğu akim kalmaya mahkûmdur. Ülkemiz, milletimiz ve işte bugün Bosna Hersek’te olduğu gibi kardeşlerimiz için müreffeh bir gelecek inşa etme konusunda biz gençlerimize güveniyoruz.
Bu anlayışla genç kuşakların eğitim-öğretimine çok büyük hassasiyet gösteriyoruz. Sadece kendi evlatlarımızın değil dünyanın farklı köşelerindeki dostlarımızın gençlerinin de hedeflerimize uygun şekilde yetiştirilmeleri için çaba harcıyoruz. Bakınız bugün Türkiye burslarıyla dünyanın 160 ülkesinden 17 bin öğrenci ülkemizde lisans, yüksek lisans ve doktora seviyesinde eğitim-öğretim görüyor. Bunun yanında dünyanın her yerinden 115 bin öğrenci kendi imkânlarıyla Türk üniversitelerinde eğitim alıyor.
Şimdiye kadar Türkiye bursları kapsamında 860 öğrencimiz mezun olarak Bosna Hersek’e döndüler ve ülkelerine hizmet etmeye başladılar. Diğer yandan Bosna Hersek’te Saraybosna, Mostar, Tuzla ve Zenica’daki üniversitelerde Türkoloji bölümleri faaliyet gösteriyor. Bu bölümlerde 500’e yakın öğrenci eğitim alıyor. Türkiye’yi, Türkçeyi, Türk kültürünü ve sanatını Bosna Herseklilere tanıtan Yunus Emre Enstitüsü’nün Mostar ve Foynitsa’da şubeleri var. Bosna Hersek’teki sertifikalı kurslarına yaklaşık 6 bin öğrenci katılan Yunus Emre Enstitüsü, ‘Tercihim Türkçe Projesi’ kapsamında Bosna Hersek’te seçmeli yabancı dil olarak Türkçe hizmeti vermeye de başladılar. 2011-2012 eğitim-öğretim yılında 43 okulda yaklaşık bin öğrenciyle başlayan projede, bu yıl 150 okulda 8243 öğrenciye ulaşıldı. Bu çalışmaları devletimizin kurumları yanında sivil toplum kuruluşlarımızın, vakıf ve derneklerimizin desteğiyle yürütüyoruz.
Bugün çatısı altında bulunmaktan büyük onur duyduğum Uluslararası Saraybosna Üniversitesi bu vizyonumuzun en güzel meyvelerinden biridir. Ağırlığı uluslararası Saraybosna Üniversitesinde olmak üzere çeşitli şehirlerde 1500’ün üzerinde Türk Üniversite öğrencisi öğrenim görüyor. Uluslararası Saraybosna Üniversitesinin kurucusu olan Sedef Vakfı Bosna Hersek’te ayrıca bir ilköğretim ve bir ortaöğretim okuluyla da gençlerimize hizmet sunuyor.
Ayrıca, Türkiye Maarif Vakfı da Bosna Hersek’teki kuruluş sürecini hamdolsun tamamladı. Vakfımız Bosna Hersekli öğrencilere eğitim desteği vermek için kısa sürede harekete geçecektir. Bu kurumlarımızın Bosna Hersek’teki eğitim seferberliğini FETÖ ile mücadele bakımından da kritik önemde görüyoruz. Malumunuz olduğu üzere ülkemizde 15 Temmuz 2016 tarihinde teşebbüs edilen hain darbe girişimiyle uzun süredir mücadele ettiğimiz FETÖ’nun kirli yüzü açıkça ortaya çıkmış, haklılığımız ispatlanmıştır. Darbe girişimi esnasında pek çok ülke sessiz kalırken Bosna Hersek Devlet Başkanlığı Konseyi Başkanı Sayın Bakir İzetbegoviç’in şahsında Bosna Hersek’in göstermiş olduğu kararlı ve samimi dayanışmayı asla unutmayacağım.
Sayın Bakir İzetbegoviç’in de ifade ettiği gibi, FETÖ toplumun her alanına kollarını dolamış bir ahtapot olarak varlığını sürdürmeye çalışıyor, bu alanların başında ise eğitim geliyor. FETÖ’nün Bosna Hersek’teki eğitim kurumlarını farklı isimler altında sürdürmeye çalıştığını ve çeşitli ülkelerin himayesine sığınma gayreti içerisinde olduğunu biliyoruz. Bu okulların ileride Bosna Hersek’e zarar vermemesi için Bosna Hersekli kardeşlerimizden FETÖ’nün okullarını kapatmalarını isterken Bosna Hersekli öğrencilere de alternatifler sunmayı görev addediyoruz. İşte hemen yanı başınızda malum okulları vardı, şimdi ne oldu? İngiliz bayrağını çektiler; bunlar bu kadar Türk. Bunların Türklükle falan alakası yok, bunlar başka bir millet. Hem Türkiye Maarif Vakfı, hem de Sedef Vakfı açtıkları ve açacakları eğitim yuvalarıyla bu ihtiyaçları giderecektir.
Sevgili öğrenciler;
Türkiye ile Bosna Hersek arasındaki siyasi ve ekonomik ilişkiler parlak bir gelecek vadediyor. Bu gelişme, her iki ülkenin dilini bilen ve hayatın her sahasında faaliyet gösteren gençlere duyulan ihtiyacı giderek artırmaktadır. Toplumların birbirine giderek daha yakınlaştığı, bilginin, bilişimin ve teknolojinin öneminin katlanarak arttığı bir dönemde yaşıyoruz. Bosna Hersek gibi hamdolsun güzel bir ülkede ve böylesine güzide bir kurumda eğitim-öğretim gören siz gençlere tavsiyem; çok merak etmeniz, çok araştırmanız, en az iki yabancı dili rahatça konuşabilmeniz, kendinizi en iyi şekilde yetiştirmenizdir.
Bakın artık Parlamento size açıldı ve rahatlıkla gelip orada bir milletvekili olma şansını yakalayabilirsiniz. Biz geldiğimiz zaman biliyorsunuz 30 yaş seçilme yaşıydı; ama şimdi bunu 18’e indirdik. Ve genç, dinamik bir parlamento hazırlayalım istiyoruz. Okuldaki eğitimle yetinmeyin, ülkemizin ve insanlığın tarihini, dünyada olup biten hadiseleri öğrenmek için ayrıca gayret sarf etmelisiniz. Çalışmaktan yılmamak, öğrenmekten usanmamak, karşımızdakini anlamaya gayret etmek ve empati yapmak düsturumuz olmalıdır. Merhum Necip Fazıl’ın da dediği gibi, “Devler gibi eserler bırakmak için karıncalar gibi çalışmak lazım.”
Bu düşüncelerle sözlerime son verirken hepinizi en kalbi muhabbetlerimle selamlıyor, tahsil hayatınızda ve sonrasında başarılar temenni ediyorum. Rabbim yar ve yardımcınız olsun, kalın sağlıcakla.