- Context
- Duda addressed Polish media in Kuala Lumpur on the second day of his state visit to Malaysia, the first by a Polish president in 26 years.
- Main themes
- Poland-Malaysia economic relations, bilateral diplomatic ties, military cooperation, agricultural trade, IT and technology sectors, renewable energy, ASEAN and EU leadership, Polish defense exports, presidential visit to Asia, future high-level meetings
- Duration
- ~22 min
- Words
- 2,697
- Sentences
- 146
- Readability
- 53
- Grade
- 10.2
- Syntax
- 2.97
- Vocabulary
- 2.02
Translated from Polish
The broad sphere of national life a sentence belongs to. Every sentence has an Arena, so it is the denominator the other indices are read against.
Other146 sentences in 39 paragraphs
Good morning, ladies and gentlemen, I warmly welcome you today in Malaysia, in Kuala Lumpur!
This is the second day of my stay and the Polish delegation's stay in Kuala Lumpur. Yesterday, I had a meeting with the Prime Minister – Mr. Ibrahim Anwar – which I hope will be very important for the future economic relations between Poland and Malaysia. The main topic we discussed was the prospect of developing economic relations, as that was the most significant element.
This is the first visit of a Polish President to Malaysia in 26 years. In 1999, there was an official visit by President Aleksander Kwaśniewski. Both the Prime Minister and I emphasized yesterday that these 26 years represent a huge change. It can be confidently said that both Poland and Malaysia are different countries today and, in a sense, in a different world. Therefore, the fact that there has been a very dynamic increase in economic exchange between our countries over the last few years shows that this is an excellent moment for a new opening.
That is why my visit here, in Malaysia – on one hand. But on the other hand – also my invitation for the Prime Minister to visit Poland. He will probably meet with the next President – but that does not matter. The point is to build these relations, and it is important for the Prime Minister to come, for an economic forum to take place, for our entrepreneurs to meet. I spoke about the need for the Malaysian market to open up more to Polish agricultural products, primarily regarding meat – and we discussed both beef and poultry.
We also talked about military cooperation. Everyone remembers here in Malaysia, and many Poles also remember the historic contract for the sale of over 40 PT-91 Twardy tanks at the beginning of the 21st century here to Malaysia. This was during the government of Prime Minister Leszek Miller. Those tanks are still here. Yesterday in Port Dickson, we had the opportunity to talk with Malaysian military personnel – with generals, officers, and also with soldiers who use these tanks on a daily basis. We would like this relationship between Poland and Malaysia to be deepened.
I am very pleased that for several years, WB Electronics has been present here, selling communication systems for armored vehicles for the Malaysian army and personal communication for soldiers. I hope that this offer will be broader. WB Electronics has also sold drones here to Malaysia. Currently, it is competing in tender procedures for the sale of additional batches of drones for the security services and the military here in Malaysia. I would like Poland to be increasingly present in this market through the activity of Comarch and other Polish companies.
We discussed that especially this cooperation in the IT sectors, renewable energy, climate protection – all that is related to the development of the most modern technologies – currently holds great potential for both our countries. And that the ties in this regard – alongside, of course, the presence of Polish food in the Malaysian market, which is already there, but which we would like to see more of – should be strengthened.
Yesterday's meetings took place in a very good atmosphere. As I said: I am very hopeful that in the coming years, the Prime Minister of Malaysia, along with a serious business delegation, will come to Warsaw and that these high-level meetings will also take place with us. So after yesterday's visit to the Prime Minister and after yesterday's visit to the base in Port Dickson, where a large part of the Malaysian military units is stationed – it is a traditional city, one could say: a military base...
Malaysia has a long history, a very difficult history as well. In this respect, it is somewhat similar to ours – it also had very difficult periods in its history. It is also a medium-sized country. By the way, it is somewhat similar in size to Poland, slightly larger, with a slightly smaller population. So there are many similarities.
Malaysia is currently at the head of the ASEAN community here in this part of the world. Poland is still leading the Council of the European Union. So there were many topics we discussed – including significant political topics regarding the situation both in Europe and in this part of the world – yesterday.
Today – one could say – these threads were somewhat continued by me at the University of Malaya, where I had a lecture, a meeting with the faculty and students. There was also a group of people from the diplomatic corps present. We had an interesting discussion as a result. I answered questions. And that was the last element from this official list of events taking place here in Malaysia.
This afternoon, we will move to Singapore and continue this journey, its second and final element. Tomorrow is important – also at the highest political level – meetings in Singapore. After that, we return to Warsaw.
Read about the rules for downloading photos. Download the photo.
Magdalena Śleziak, TVP Info: A question about today's vote of confidence for the government. Do you think it is just a formality? And if not – if you expect that Prime Minister Tusk will not receive the required support – have you thought about who to entrust with the mission of forming a new government?
Ladies and gentlemen, this is primarily a decision of the parliament, and let us calmly wait for that decision. It is the parliamentarians who will assess it. It is also a matter of political relations between the parties and within the parties. So it is difficult for me to speak unequivocally about what those relations are, especially in the post-election period, after the presidential elections. As always – it is probably a heated period in political groups. What the outcome of the vote will be, it is difficult for me to answer.
Mr. President, Prof. Strzembosz referred to the interview you recently gave – and to those words in which you echoed the Professor – saying that "everyone acts as their heart and culture dictate. The President does not have to like me, and I understand that he wanted to somehow mark his attitude towards me." Do you think that the way you expressed yourself then was appropriate?
Professor Strzembosz has not liked me for a long time – one can confidently say. A whole series of his statements have also been received differently regarding his attitude towards the office of the President. That is a completely different matter.
However, I will say one thing: Professor Strzembosz is responsible for the current state of the Polish justice system and for the state I encountered in 2015 when I took over responsibility for Polish affairs – including for the justice system – as the one who makes judicial nominations and as the one who also cares for the continuity of state power and is the last stage of the legislative process, i.e., decides on the de facto entry into force or non-entry into force of laws.
The assessments of this justice system were terrible, among other things, because there were many people in this justice system who were tainted by their affiliation with the communist party before 1990; people who were very often – unfortunately – also tainted by adjudicating during martial law based on the decrees of martial law, the law of martial law against opposition members who fought for the full sovereignty, independence of Poland, in short: for our freedom.
There were a great many of these people in the justice system even in 2015. It is nothing other than simply the effect of what Professor Strzembosz and a group of the elite of the Polish justice system did in 1989, 1990, at the very beginning of the 90s.
But the most famous are the words of Professor Strzembosz, who said that the judicial environment would cleanse itself. Life has completely contradicted his words. The truth is that when we look at this from today's perspective, it is clear that this was – unfortunately, it is sad to say – simply a fear of internal social relations, a naive belief that people would voluntarily submit to verification. None of that happened. The pathologies survived.
As a result, many perpetrators of communist crimes were not convicted, and we observed terrible, simply shocking, outrageous rulings, including from the Supreme Court, regarding various types of communist criminals. And these were the effects of the fact that the decommunization of the justice system was not carried out in time. And for that, Professor Strzembosz is also co-responsible. It may be unpleasant for some, but that is the truth today. And that is a problem we still cannot deal with.
Mr. President, for three months, the Warsaw court has been unable to start the case of the Russian agent Rubtsov accused of espionage because the Prime Minister's Office refuses access to key classified documents regarding his release from custody. How do you, Mr. President, understand this action?
This is a matter – firstly – of maintaining a certain secrecy in the court proceedings. Because there are indeed classified documents there. I cannot speak about everything here. And regarding the details of this case, they are indeed covered by clauses. However, there are certainly documents that could be provided to the court. However, this is also conditional on responsible and lawful behavior by the justice system.
Piotr Krupa, Telewizja Trwam: Mr. President, what actions would you expect from the Polish government following yesterday's decision, the ruling of the Constitutional Tribunal, which assessed those EU regulations not adopted unanimously, affecting what sources of energy Poland can choose? They concern, among other things, the Green Deal. And the Constitutional Tribunal indicated that they are inconsistent with the Polish constitution.
This is – ladies and gentlemen – a much broader problem. It also concerns what areas – firstly – European law can influence and to what extent it simply enters our system, and to what extent it should be implemented. That is the first point.
And secondly – to what extent the European Union is entitled to interfere in domestic affairs. Because there is no doubt – especially over the last few years – when we observe that the institutions of the European Union are trying to interfere in areas that are explicitly excluded from any European influence and intended for completely internal regulation within national orders. Such as the structure of the justice system, in which interventions in the form of pseudo-rule of law proceedings under Article 7 have been systematically conducted against Poland since basically 2016 – or were conducted. So it is clear that this is purely political action.
However, regarding the Green Deal, the most important thing is to see to what extent the solutions that are proposed, especially those that cross any boundaries of common sense, truly deserve to be taken into account in the functioning of our country and in our potential legal system. Given that many of them – as experts claim – may be primarily extremely harmful in the long-term perspective for the development of the Polish economy and drastically affect the lowering of living standards in Poland, the level of living in Poland. And we must never allow that.
We have always repeated, we repeat, and I will always repeat: in the area of this so-called green policy – but also in climate protection – we should be guided by the principle of just transition. That is, a transformation that is carried out in such a way as to allow the country to develop, to allow people to maintain a level of life at least the same as they had before; so that it does not mean a massive collapse of workplaces, loss of jobs for people, loss of sources of income and – in short – an economic catastrophe in the country.
So all of this must be approached with a great deal of common sense. And this is the duty of the state authorities. And the Tribunal – in my opinion – generally pointed this out yesterday, very clearly signaling its reservations.
Mr. President, finally, a question of state importance. A bit more relaxed, although serious, because it concerns the national sport, namely football. Are you worried about what is happening with our national team? This dispute between the coach and Robert Lewandowski. Well, this is a national sport. Millions of Poles watch, enjoy. These are always positive emotions. But there seem to be fewer positive emotions now. How do you assess this situation?
Ladies and gentlemen, there are – of course – many emotions. I do not blame these emotions at all. We experience our disciplines – those that we consider the most national. Certainly, football is among them. The situation around the national team electrifies everyone and interests everyone.
I do not know what this dispute between Coach Probierz and Mr. Robert Lewandowski really boils down to when we look deeper. The coach made the decisions he made, and Mr. Robert Lewandowski – as I hear – also communicated his decisions in this regard.
I will say this: there are many factors here. My great concern is rather looking to the future. Let us take into account – despite all my great sympathy, because I personally know Mr. Robert Lewandowski and have respect and sympathy for him, as he is a great player... By the way, he is also a great figure – what more can I say. An extremely disciplined, organized person. I wish every footballer to have such internal discipline and character as Robert Lewandowski has.
However, Robert Lewandowski will turn 37 in August. He is not a twenty-something player who is at the peak of his football career; rather, according to football standards, this is a moment that is slowly approaching the end of his career. Looking at it completely objectively. I don’t know – at least that’s how it seems to me, right?
So first of all, I look at it from the perspective: are there successors to Robert Lewandowski? Are there young players being raised today who are our rising stars, who give us a chance that the Polish national team will not lose to Finland, right? I would very much like that to be the case. And that should be the primary concern of the Coach today. And I think that should also be the primary concern of the fans today.
Great respect for Robert Lewandowski for all the years of his play, for everything he has done for our national team, for all the extraordinary moments that we have experienced thanks to him and together with him. And I hope that there will also be many more good moments that we will experience together with him and thanks to him – because I hope that a great career in various fields, but perhaps still related to sports, is ahead of him, because he is still a young man, I would say: even very young, right? Although, according to the standards of professional sports at this level, it is not so very much. But these are two completely different spheres of life. When it comes to normal life, he is still a very young man. Today, he also has great opportunities, because it is obvious that he has also conducted a wise policy in managing his wealth, which he has accumulated over the years. And we can certainly expect some of his further activities.
However, when it comes to football itself: youth, youth, and once again youth. Young ranks of Polish national team players, wise, prepared, for whom Robert Lewandowski – with his extraordinary career from the very beginning to now, when he is still playing at this absolutely high pedestal and firmament of football, which is Barcelona – should be a role model, but they should act just like Robert Lewandowski. With such discipline, with such spirit, with such responsibility. I wish that to everyone – not only to young players, but also to all of us.
Thank you.
The original Polish. The tags above are read on the English translation's sentences.
Dzień dobry, proszę Państwa, witam bardzo serdecznie dzisiaj w Malezji, w Kuala Lumpur!
Drugi dzień pobytu mojego i polskiej delegacji w Kuala Lumpur. Wczoraj spotkanie z Premierem – z Panem Ibrahimem Anwarem – bardzo ważne, mam nadzieję, dla przyszłych relacji gospodarczych Polski z Malezją. Głównym tematem, o którym rozmawialiśmy, jest perspektywa rozwoju relacji gospodarczych, bo to był jakby element najistotniejszy.
To pierwsza wizyta polskiego Prezydenta w Malezji od 26 lat. W 1999 roku odbywała się oficjalna wizyta Prezydenta Aleksandra Kwaśniewskiego. I obydwaj z Panem Premierem podkreślaliśmy wczoraj, że te 26 lat to ogromna zmiana. I śmiało można powiedzieć, że zarówno Polska, jak i Malezja są dzisiaj innymi krajami i w jakimś sensie w innym świecie. Dlatego to, że na przestrzeni ostatnich dosłownie kilku lat następuje bardzo dynamiczny wzrost wymiany gospodarczej pomiędzy naszymi krajami, to pokazuje, że w tej chwili jest znakomity moment na dokonanie takiego właśnie nowego otwarcia.
Dlatego też moja wizyta tutaj, w Malezji – z jednej strony. Ale z drugiej strony – także i moje zaproszenie dla Pana Premiera do odwiedzenia Polski. Prawdopodobnie będzie się spotykał już z następnym Prezydentem – ale to nie ma znaczenia. Chodzi o to, żeby budować te relacje, i chodzi o to, żeby Premier przybył, żeby odbyło się forum gospodarcze, żeby spotkali się nasi przedsiębiorcy. Ja mówiłem o tym, aby rynek malezyjski bardziej otwarł się na polskie produkty rolne, przede wszystkim jeżeli chodzi o mięso – i tutaj rozmawialiśmy zarówno o wołowinie, jak i o drobiu.
Mówiliśmy również o współpracy wojskowej. Wszyscy pamiętają tutaj, w Malezji, a wielu Polaków pamięta także historyczny kontrakt na sprzedaż ponad 40 czołgów PT–91 Twardy na początku XXI wieku tutaj, do Malezji. To było za czasów rządu Premiera Leszka Millera. Te czołgi nadal tutaj są. Wczoraj w Port Dickson mieliśmy możliwość rozmawiać z malezyjskimi wojskowymi – z generałami, z oficerami, także z żołnierzami, którzy te czołgi użytkują na co dzień. Chcielibyśmy, żeby ta relacja pomiędzy Polską a Malezją została pogłębiona.
Cieszę się ogromnie z tego, że od kilku lat jest tutaj obecna firma WB Electronics, która sprzedaje systemy łączności do pojazdów opancerzonych dla armii malezyjskiej i łączności osobistej dla żołnierzy. Mam nadzieję, że ta oferta będzie szersza. WB Electronics sprzedało też tutaj, do Malezji, drony. W tej chwili konkuruje w procedurach przetargowych na sprzedaż kolejnych partii dronów na potrzeby służb bezpieczeństwa i wojska tutaj, w Malezji. Chciałbym, żeby Polska była tutaj, na tym rynku, coraz bardziej obecna także poprzez aktywność Comarchu i innych polskich firm.
Mówiliśmy, że zwłaszcza ta współpraca właśnie w sektorach IT, energii odnawialnej, ochrony klimatu – tego wszystkiego, co związane z rozwojem najnowocześniejszych technologii – w tej chwili jest dużą przyszłością dla obu naszych krajów. I że więzi w tym zakresie – obok, oczywiście, obecności polskiej żywności na rynku malezyjskim, która już jest, ale której chcielibyśmy, żeby było więcej – że te więzi powinny zostać zacieśnione.
Te wczorajsze spotkania przebiegły w bardzo dobrej atmosferze. Tak jak powiedziałem: bardzo liczę na to, że w ciągu najbliższych lat Premier Malezji wraz z delegacją – poważną delegacją biznesową – przyjedzie do Warszawy i że te spotkania na najwyższym szczeblu także u nas się odbędą. Więc po wczorajszej wizycie u Pana Premiera i po wczorajszej wizycie w bazie w Porcie Dickson, gdzie stacjonuje ogromna część jednostek wojskowych właśnie malezyjskich – to jest takie tradycyjne miasto, można powiedzieć: baza wojskowa…
Malezja ma swoją długą historię, bardzo trudną też historię. Zresztą pod tym względem trochę podobną do naszej – też miała bardzo trudne okresy w swoich dziejach. Jest też średniej wielkości krajem. Nawiasem mówiąc, trochę wielkościowo nawet podobnym do Polski, nieco tylko większym, o nieco mniejszej liczbie ludności. Więc tych podobieństw jest bardzo dużo.
Malezja w tej chwili stoi na czele wspólnoty ASEAN tutaj, w tej części świata. Polska przewodzi w tej chwili jeszcze cały czas w Radzie Unii Europejskiej. Więc tych tematów, które omawialiśmy – także i dużych tematów politycznych dotyczących sytuacji i europejskiej, i w tej części świata, tutaj – było bardzo dużo wczoraj.
Dzisiaj – można powiedzieć – że te wątki były w jakimś sensie kontynuowane przeze mnie także na Uniwersytecie Malajskim, gdzie miałem wykład, spotkanie z kadrą profesorską i ze studentami. Była obecna też grupa osób z korpusu dyplomatycznego. Mieliśmy w związku z tym też i ciekawą dyskusję. Ja odpowiadałem na pytania. I to był taki ostatni element z tej oficjalnej listy wydarzeń, które tutaj, w Malezji, mają miejsce.
Dzisiaj po południu przemieścimy się do Singapuru i będziemy kontynuowali tę podróż, jej również drugi, ostatni element. Jutro ważne – również na najwyższym poziomie politycznym – spotkania w Singapurze. Po czym wracamy do Warszawy.
Przeczytaj o zasadach pobierania zdjęć . Pobierz zdjęcie
Magdalena Śleziak, TVP Info: Pytanie o dzisiejsze głosowanie nad wotum zaufania dla rządu. Czy myśli Pan, że to tylko formalność? A jeśli nie – jeśli spodziewa się Pan, że Premier Tusk nie uzyska wymaganego poparcia – to czy myślał Pan już o tym, komu powierzyć misję utworzenia nowego rządu?
Szanowni Państwo, to jest przede wszystkim decyzja parlamentu i na tę decyzję spokojnie poczekajmy. To parlamentarzyści to ocenią. To kwestia również i relacji politycznych pomiędzy ugrupowaniami i wewnątrz ugrupowań. Więc trudno mi jest na te tematy się wypowiadać jednoznacznie, jakie tam te relacje panują zwłaszcza w okresie powyborczym, po wyborach prezydenckich. Jak zawsze – pewnie jest to gorący okres w ugrupowaniach politycznych. Jaki będzie wynik głosowania, trudno jest mi odpowiedzieć.
Panie Prezydencie, Prof. Strzembosz odniósł się do wywiadu, którego udzielił Pan ostatnio – i do tych słów, w których naśladował Pan Pana Profesora – mówiąc, że „każdy działa tak, jak dyktuje mu serce i jego kultura. Pan Prezydent nie musi mnie lubić i rozumiem, że chciał jakoś zaznaczyć swój stosunek do mnie”. Czy Pan uważa, że ten sposób wtedy Pana wypowiedzi był odpowiedni?
Pan Prof. Strzembosz od bardzo dawna – śmiało można powiedzieć – raczej mnie nie lubi. Cały szereg jego wypowiedzi, które również były różnie odbierane, jeżeli chodzi o stosunek w ogóle do urzędu Prezydenta. To jest zupełnie inna sprawa.
Natomiast ja powiem jedno: Pan Prof. Strzembosz ponosi odpowiedzialność za stan dzisiejszy polskiego wymiaru sprawiedliwości i za stan, który ja zastałem w 2015 roku, kiedy przejąłem odpowiedzialność za polskie sprawy – w tym za wymiar sprawiedliwości – jako ten, który dokonuje nominacji sędziowskich i jako ten, który również dba o ciągłość władzy państwowej i jest ostatnim etapem postępowania legislacyjnego, tzn. decyduje o de facto wejściu w życie lub niewejściu w życie ustaw.
Oceny tego wymiaru sprawiedliwości były fatalne m.in. przez to, że mnóstwo w tym wymiarze sprawiedliwości było ludzi skażonych przynależnością do partii komunistycznej przed 1990 rokiem; ludzi, którzy byli bardzo często – niestety – skażeni również i orzekaniem w stanie wojennym na podstawie dekretów stanu wojennego, prawa stanu wojennego przeciwko ludziom opozycji, którzy walczyli o odzyskanie pełnej suwerenności, niepodległości przez Polskę, krótko mówiąc: o naszą wolność.
Tych ludzi całe mnóstwo było w wymiarze sprawiedliwości jeszcze w 2015 roku. To nic innego jak po prostu efekt tego, czego w wymiarze sprawiedliwości właśnie w 1989, 1990 roku, na samym początku lat 90. dokonał Prof. Strzembosz i grupa elity wówczas polskiego wymiaru sprawiedliwości.
Ale najbardziej słynne są słowa Prof. Strzembosza, który powiedział, że środowisko sędziowskie oczyści się samo. Życie zaprzeczyło całkowicie jego słowom. Prawda jest taka, że kiedy patrzymy na to z dzisiejszej perspektywy, to widać, że była to – niestety, przykro to powiedzieć – po prostu obawa przed wewnętrznymi relacjami towarzyskimi, naiwna wiara w to, że ludzie sami poddadzą się weryfikacji. Nic z tych rzeczy. Patologie przetrwały.
Przez to m.in. także i wielu sprawców zbrodni komunistycznych nie zostało skazanych, a obserwowaliśmy fatalne, po prostu porażające, wołające o pomstę do nieba orzeczenia m.in. Sądu Najwyższego, jeżeli chodzi o różnego rodzaju przestępców komunistycznych. I to były efekty właśnie tego, że nie dokonano tej dekomunizacji wymiaru sprawiedliwości w porę. I za to współodpowiedzialny m.in. jest Pan Prof. Strzembosz. Może to jest przykre dla niektórych, ale taka dzisiaj jest prawda. I to jest problem, z którym do dzisiaj nie możemy sobie poradzić.
Panie Prezydencie, od trzech miesięcy warszawski sąd nie może rozpocząć sprawy oskarżonego o szpiegostwo rosyjskiego agenta Rubcowa z tego względu, że Kancelaria Premiera odmawia dostępu do kluczowych tajnych dokumentów dotyczących jego zwolnienia z aresztu. Jak Pan, Panie Prezydencie, rozumie to działanie?
To jest kwestia – po pierwsze – także i zachowania pewnej tajności w postępowaniu sądowym. Bo rzeczywiście są tam dokumenty tajne. Ja tutaj nie o wszystkim mogę mówić. I jeżeli chodzi o szczegóły tej sprawy, to rzeczywiście one są objęte klauzulami. Natomiast z całą pewnością są tam dokumenty, które mogłyby być przekazane sądowi. Jednakże pod warunkiem także i odpowiedzialnego, i zgodnego z prawem zachowania się przez wymiar sprawiedliwości.
Piotr Krupa, Telewizja Trwam: Panie Prezydencie, jakich działań od polskiego rządu Pan by oczekiwał po wczorajszej decyzji, orzeczeniu Trybunału Konstytucyjnego, który oceniał te unijne przepisy niepodejmowane jednomyślnie, a wpływające na to, jakie źródła energii Polska może wybierać. One dotyczą m.in. Zielonego Ładu. I Trybunał Konstytucyjny wskazał, że one są niezgodne z polską ustawą zasadniczą.
To jest – proszę Państwa – dużo szerszy problem. Także dotyczący tego, na jakie sfery w ogóle – po pierwsze – może wpływać prawo europejskie i w jakim zakresie ono wchodzi po prostu do naszego systemu, a w jakim zakresie powinno być implementowane. To jest po pierwsze.
A po drugie – w jakim zakresie w ogóle Unia Europejska jest uprawniona do ingerowania w sprawy krajowe. Bo nie ma żadnych wątpliwości – zwłaszcza na przestrzeni ostatnich lat – kiedy obserwujemy, że instytucje Unii Europejskiej próbują ingerować w obszary, które wprost są wyłączone spod jakiegokolwiek wpływu europejskiego i przeznaczone do całkowicie wewnętrznej regulacji w ramach porządków krajowych. Jak choćby ustrój wymiaru sprawiedliwości, w który ingerencje w postaci pseudopraworządnościowych postępowań z art. 7 są systematycznie prowadzone w zasadzie od 2016 roku wobec Polski – czy też były prowadzone. Więc jasną sprawą jest, że to jest działanie czysto polityczne.
Natomiast jeżeli chodzi o Zielony Ład, przede wszystkim najważniejsze jest to, żeby zobaczyć, w jakim zakresie te rozwiązania, które są proponowane, a zwłaszcza te, które przekraczają jakiekolwiek granice zdrowego rozsądku, rzeczywiście zasługują na to, by w jakikolwiek sposób uwzględnić je w funkcjonowaniu naszego kraju i w naszym ewentualnie systemie prawnym. Z uwagi na to, że po prostu wiele z nich – jak twierdzą eksperci – może być przede wszystkim w długofalowej perspektywie ogromnie szkodliwych dla rozwoju polskiej gospodarki i w sposób drastyczny wpłynąć na obniżenie standardów życia w Polsce, poziomu życia w Polsce. A do tego nigdy nam nie wolno dopuścić.
My zawsze powtarzaliśmy, powtarzamy i ja zawsze będę powtarzał: w zakresie także właśnie i tej tzw. zielonej polityki – ale w tym ochrony klimatu – powinniśmy się kierować zasadą just transition , czyli sprawiedliwej transformacji. Czyli takiej transformacji, która jest realizowana w taki sposób, aby pozwolić krajowi rozwijać się, aby pozwolić ludziom zachować poziom życia co najmniej taki sam, jaki mieli dotychczas; żeby to nie oznaczało gremialnego upadku zakładów pracy, utraty miejsc pracy przez ludzi, utraty źródeł zarobkowania i – krótko mówiąc – katastrofy ekonomicznej w kraju.
Więc do tego wszystkiego trzeba podejść z dużą dozą zdrowego rozsądku. I to jest obowiązek władz państwowych. I Trybunał – moim zdaniem – generalnie właśnie na to wskazał wczoraj, bardzo wyraźnie sygnalizując swoje zastrzeżenia.
Panie Prezydencie, to na koniec pytanie wagi państwowej. Trochę luźniejsze, chociaż poważne, bo dotyczy sportu narodowego, czyli piłki nożnej. Czy martwi Pana to, co dzieje się z naszą reprezentacją? Ten spór pomiędzy selekcjonerem a Robertem Lewandowskim. No to jest sport narodowy. Miliony Polaków oglądają, cieszą się. To są jakieś takie zawsze pozytywne emocje. Ale tych emocji chyba teraz pozytywnych jest mniej. Jak Pan ocenia tę sytuację?
Proszę Państwa, jest – oczywiście – wiele emocji. Ja się tym emocjom wcale nie dziwię. Przeżywamy nasze dyscypliny – te, które uważamy za najbardziej narodowe. Z całą pewnością piłka nożna do nich należy. Sytuacja wokół kadry w związku z czym elektryzuje wszystkich i interesuje wszystkich.
Ja nie wiem, do czego tak naprawdę w istocie – kiedy głębiej spojrzymy – sprowadza się ten spór, który zaistniał pomiędzy Trenerem Probierzem a Panem Robertem Lewandowskim. Trener podjął takie decyzje, jakie podjął, Pan Robert Lewandowski – jak słyszę – również i w tym zakresie swoje decyzje zakomunikował.
Powiem tak: tutaj jest bardzo wiele czynników. Moim wielkim zmartwieniem jest raczej spojrzenie w przyszłość. Weźmy pod uwagę – mimo całej mojej ogromnej sympatii, bo znam osobiście Pana Roberta Lewandowskiego i mam do niego i szacunek, i sympatię, bo jest to świetny zawodnik... Zresztą też wielka postać – co tu wiele mówić. Niezwykle zdyscyplinowany, poukładany człowiek. Życzę każdemu piłkarzowi, żeby miał taką dyscyplinę wewnętrzną i taki charakter jak ma Robert Lewandowski.
Natomiast Robert Lewandowski w sierpniu skończy 37 lat. Nie jest dwudziestoparoletnim zawodnikiem, który jest w szczycie swojej piłkarskiej kariery, tylko – jak na standardy piłki nożnej – raczej jest to już taki moment powoli zbliżania się do zakończenia kariery. Tak patrząc całkowicie obiektywnie. No nie wiem – przynajmniej tak mi się wydaje, tak?
Więc przede wszystkim ja patrzę na to z punktu widzenia: czy są następcy Roberta Lewandowskiego? Czy są wychowani dzisiaj młodzi zawodnicy, którzy są naszymi wschodzącymi gwiazdami, którzy dają szansę na to, że polska reprezentacja nie będzie przegrywała z Finlandią, tak? Bardzo bym tego chciał, żeby tak było. I to powinno być dzisiaj podstawowe zmartwienie Trenera. I myślę, że to powinno być dzisiaj podstawowe zmartwienie także i kibiców.
Wielki szacunek dla Roberta Lewandowskiego za wszystkie lata jego gry, za wszystko to, co zrobił dla naszej reprezentacji, za wszystkie niezwykłe momenty, które dzięki niemu i razem z nim przeżyliśmy. I mam nadzieję, że także jeszcze wiele dobrych chwil, które razem z nim i dzięki niemu przeżyjemy – bo mam nadzieję, że wielka kariera w różnych dziedzinach, ale może w związku ze sportem jeszcze przecież przed nim, bo to jest wciąż młody człowiek, powiedziałbym: nawet bardzo młody, tak? Choć jak na standardy wyczynowego sportu na tym poziomie to już nie tak bardzo. Ale to są zupełnie dwie różne sfery życia. Jeżeli chodzi o normalne życie, to jest wciąż bardzo młody człowiek. Dzisiaj też z wielkimi już możliwościami, bo to jest oczywiste, że prowadził także i mądrą politykę, gospodarując swoim majątkiem, który przez lata zgromadził. I na pewno możemy się spodziewać jakichś jego dalszych działalności.
Natomiast jeżeli chodzi o samą piłkę nożną: młodzież, młodzież i jeszcze raz młodzież. Młode zastępy polskich kadrowiczów, mądrych, przygotowanych, dla których ten Robert Lewandowski – ze swoją niezwykłą karierą od samego początku do teraz, kiedy cały czas gra na tym absolutnie już piedestale i firmamencie piłkarstwa, jakim jest Barcelona – żeby to był dla nich wzór, ale żeby postępowali tak samo jak Robert Lewandowski. Z taką dyscypliną, z takim hartem ducha, z taką odpowiedzialnością. Tego wszystkim – nie tylko młodym piłkarzom, ale także wszystkim nam życzę.
Dziękuję.
Przeczytaj o zasadach pobierania zdjęć . Pobierz zdjęcie
