- Context
- Duda addressed journalists in Palanga, Lithuania, at a bilateral farewell meeting with Lithuanian President Nausėda following the Bucharest Nine summit in Vilnius on June 3, 2025.
- Main themes
- Polish-Lithuanian bilateral relations, NATO summit preparation, Bucharest Nine summit, Russia's aggression against Ukraine, regional security unity, farewell meeting as Polish president, historical Polish-Lithuanian ties, support for Ukrainian sovereignty, defense of international law, joint diplomatic efforts
- Duration
- ~21 min
- Words
- 2,541
- Sentences
- 111
- Readability
- 49
- Grade
- 11.2
- Syntax
- 3.22
- Vocabulary
- 2.08
Translated from Polish
The broad sphere of national life a sentence belongs to. Every sentence has an Arena, so it is the denominator the other indices are read against.
Other111 sentences in 35 paragraphs
Your Excellency, Mr. President – Dear Gitanas!
Thank you very much for these beautiful and very moving words for me. Thank you for the invitation yesterday to Vilnius for this extremely important summit of the Bucharest Nine and Nordic countries ahead of the NATO summit in The Hague – a very important NATO summit in The Hague.
Thank you for the joint arrangements. Thank you for the fact that, thanks to the efforts of Lithuanian diplomacy as the host – Your Excellency personally, and your collaborators – we have developed a common position, clear. And that this agreement among us, those voices that also appeared yesterday in our discussions during the summit, shows how unified our view on security today is, on Russia's posture, its aggression against Ukraine, our stance towards this aggression against Ukraine, as well as our stance towards the revived Russian imperialism.
Thank you for that, because – as I said just a moment ago to Mr. President, and earlier to Mr. Prime Minister, as I saw Mr. Prime Minister just a few hours ago in Vilnius – this was a well-prepared meeting, this summit yesterday. It is evident that Lithuania has been hosting another major international meeting over the past few years. And here, indeed, the organizational efficiency was absolutely admirable, as well as the excellent preparation for which I am immensely grateful. Compared to the NATO summit, the preparation for the Bucharest Nine summit is indeed a minor event. I congratulate you, Mr. President, on that very much. These are your tremendous merits in excellent diplomacy over the past few years.
But today, above all, I want to thank you for the invitation to this meeting here in Palanga. For our bilateral meeting in the format of President with President – or more precisely: Presidential Couples together – which is essentially a farewell meeting for me as the President of the Republic of Poland. But I want to emphasize that in the last 30 days – another one with Mr. President, as this is already our third meeting in such a short time. This also shows the quality of these relations and how they have been built over these years – more than six – during which we have cooperated with each other.
Thank you, Mr. President, for all your visits to Poland – very important visits. Starting from that first one, which you mentioned. But I also thank you for our very important meeting in 2020 at Grunwald on the 610th anniversary of the battle, right after my victory in the presidential elections and obtaining a second presidential term. That was very symbolic and very important for me at that time, cementing our good cooperation. I also thank you immensely for the 230th anniversary of the Constitution of May 3 and the Act of Mutual Guarantee of Both Nations. I thank you for that from the bottom of my heart, as it was important in this symbolic layer, showing those centuries and the highest values of cooperation between our nations, today we will also say – between our states. Thank you for that from the bottom of my heart.
I am immensely grateful for the incredibly moving ceremony of the burial of the January Uprising insurgents here in Vilnius. Mr. President, I must say and remind you: I had tears in my eyes basically throughout our march through Vilnius behind those coffins to the chapel at the cemetery at Ross, to lay the remains of the January Uprising insurgents there. Our common heroes – our common heroes who fought against the tsarist, Russian invader. Thank you, Mr. President, for all the important events between Poland and Lithuania that we skillfully highlighted, which – in my opinion – build relations in the best sense of the word.
Thank you very much to Mr. President for standing shoulder to shoulder in the most difficult moments on the eve of the Russian aggression against Ukraine, when we went together to Kyiv, when we supported President Zelensky and all of Ukraine with our presence. When you, Mr. President, did not hesitate for a moment whether to go or not. When we both stood there and also showed the whole world the good neighborhood with Ukraine, the fidelity to the principle of mutual support. That was fundamentally important. Thank you for that unforgettable journey for me also then by car through Ukraine just before the war began, which will forever remain in my deep memory.
Thank you, Mr. President, for all those important moments when we stood firmly together in defense of the sovereignty, independence of Ukraine, but above all the order of world peace, opposing the violation of international law, opposing brutal aggression – whether it was when we were in Kyiv, or later when we were together in Borodianka, in Irpin, or when we were again in Kyiv at important events for Ukraine that strengthened – firstly – the will to defend the state among Ukrainians, but secondly – the faith that they were not abandoned by their allies.
Thank you for all those moments when we mutually strengthened each other in striving to build – or rebuild – the potential of our armies to the level necessary to implement real deterrence at the level that should be realized by the states of the North Atlantic Alliance as a defensive alliance. Thank you that you, Mr. President, from the very beginning have pursued a clear policy of increasing defense spending in Lithuania. I have also pursued this policy decisively in Poland over the past years.
Thanks to this, today we can calmly say: “Yes, we support the decision of the North Atlantic Alliance to increase defense spending.” Just as NATO Secretary General proposed – 3.5% of GDP for defense in the strictest sense of the word. 1.5% for what we talk about regarding defense, that is, the development of industry, research and development – everything that is needed to build a real defensive strength of the states, which is today absolutely essential for the North Atlantic Alliance in the face of the revived Russian imperialism.
Thank you, Mr. President, for the firm implementation of the sanctions policy and for always clearly stating what is good and what is bad.
For this attitude, I am immensely grateful. I can say this: it has been an honor and a pleasure for me to work with you, Mr. President, and to jointly implement this policy for – I have no doubt – the good of both our states and nations, as well as for the security of our part of Europe and, in fact, also for global security. Thank you, Mr. President, because I believe we have carried this out with dignity, with class, and above all very skillfully. And it has brought, and continues to bring, really good results – and I believe in that deeply.
Thank you for the last meeting at the Suwałki Gap on May 19 for the fact that we could again observe the exercises of our soldiers, that we could also see how they cooperate with our allies, primarily from the United States. It is very important to consistently implement this over the coming years. You, Mr. President, will have this opportunity for the remaining years of your second term. I am finishing my mission, but I hope that the next President – Mr. Karol Nawrocki, who was elected the day before yesterday, and the results of the elections were officially announced in Poland yesterday – will continue this policy of building good neighborly relations. And you can be sure, Mr. President, that I will pass on to him our positive relationship and my assessment of your policy – this very neighborly policy over the past years – with a request for him to try to continue building it and jointly lead our affairs.
Once again, Mr. President, thank you very much for yesterday's summit, for our meetings, for the fact that we will soon be together in The Hague, probably speaking the same language of security for our part of Europe, raising defense spending, clearly stating where the black is and where the white is, where international law is respected, and where it is brutally violated, and how the world should actually look, on which – I hope – peace and tranquility will prevail in the future, so that we can develop peacefully.
Thank you also, Mr. President, for generally supporting the possibilities for the development of Polish entrepreneurs here in Lithuania, for tightening these relations between Poland and Lithuania essentially in every area – both in the area of historical policy, which you mentioned, as well as cultural cooperation, but also in economic and interpersonal cooperation. I hope it will grow and that it will bring benefits to both Lithuania and Poland in the future.
Once again, I thank you from the bottom of my heart.
Questions from journalists
LRT: A brief question for both Presidents. The relations between Lithuania and Poland in recent years have been very strong, very close. How will they look in the future when the new President of the Republic of Poland takes office? And will it be possible to maintain them at the same level regarding security issues? Yesterday during the summit in Vilnius, President Zelensky was asked about the "Zapad" maneuvers and said that this question should be directed to his services, his intelligence. So how important is this cooperation of services, intelligence, sharing information? Because we are aware that our neighbors pose certain threats to us.
Ladies and gentlemen, I may start with what I just said, right? I – of course – will talk to President Karol Nawrocki. I will report to him my policy regarding building Polish-Lithuanian relations. However, of course, every President has his own path, and every President shapes his own policy, and that is, of course, a right – on the one hand, but on the other hand – a necessity that the new Polish President faces. He must shape his policy according to his vision, he must shape his policy according to his way of acting. And I will not delve into that at all. I can only present my point of view if the President asks me about it.
However, I will say this: we talked a lot with Mr. President about historical issues in Polish-Lithuanian relations. You can believe me, President Karol Nawrocki is a historian by education, he is a historian by profession. He is the President of the Institute of National Remembrance in Poland. Therefore, Mr. President's historical knowledge is greater than mine. So I do not think I need to instruct him in any way about Polish and our common history in the slightest.
I will only be able to report my view on current policy and on our relations today. And – of course – I will convey that to President Karol Nawrocki. I hope that you two Presidents will work well together in the future for the good of both our states and nations and for building a security system here in our part of Europe, which is very important.
I always repeat: I have this feeling and internal conviction that – looking back into history – as long as our nations here, in this part, were together, stood by each other, supported each other, sometimes formed one army and together resisted invaders, those invaders were always repelled. Whether it was the Turkish invader or later the Moscow invader, those invaders were repelled, right? Starting basically from the mentioned victory over the Teutonic Order in 1410. A great Polish-Lithuanian victory during the reign of King Władysław Jagiełło and Prince Witold.
However, today we must remember that back then we had that strength and – in my opinion – it is worth drawing conclusions from that. And that is why I have believed throughout my presidency that we must strive to tighten ties here, to build the best possible cooperation. Hence, I have always understood that it is my duty – as the President of the Republic of Poland – to support the defending Ukraine, to support the defending Ukrainian nation against the Russian invader, because that is also one of the nations of our great community here, Central Europe. Right next to Belarusians, Lithuanians, Poles, etc.
So – I say – I hope that President Nawrocki will continue such a policy. But I can only convey to him my point of view and what I have done so far. And the decision regarding further actions, regarding further steps will be up to him. And that will be his responsibility for Polish affairs.
I can only say this regarding the question about intelligence cooperation: it is going well. I apologize, but we cannot talk more about this with you, Mr. President. This cooperation exists. There is – of course – an exchange of information. And that is also an element of building security here in our part of Europe.
Miłosz Gocłowski, Radio Zet: Good morning, I will start with a question directly to President Andrzej Duda and in the context of today’s conversation with the President-elect – what will be your recommendations and advice regarding domestic policy and the proposals for the formation of a technical government, as well as the legislative offensive announced by Prime Minister Donald Tusk?
And here already in terms of international policy for both of you: will you try to convince President-elect Karol Nawrocki to change his approach regarding the vision of Ukraine in NATO?
Ladies and gentlemen, I draw attention to the circumstances. For any new government to be formed, the current one must first fall. And therefore, I will – as the President of the Republic of Poland – calmly observe this situation.
President-elect Karol Nawrocki is a day after the official announcement of the election results. I am pleased that today evening we can meet – almost immediately, as soon as I return to Warsaw – that he is ready for this meeting.
However, I will say this: I remember my moments right after the election victory, and first of all, I went on a break to catch my breath after the campaign. And I believe he deserves that. I will also suggest to him to simply do it. Not to worry about domestic politics and what is happening for now, because a very difficult and painful time has just ended for him. The campaign, unfortunately – as we know – was not easy, and above all, he should take a breather, also to gain some perspective. Just to rest.
But – of course – today we will have our first meeting. I hope and I will invite the President-elect to more meetings, if he is ready for that and wants to talk to me, and wants me to share my experiences with him, primarily in the area of security policy and international policy.
However, please remember that from – I assume – August 6, he will be the President, and he will be leading Polish affairs everywhere, both internally and externally, according to his own point of view and his political wisdom.
Thank you very much.
MORE ABOUT THE PRESIDENTIAL COUPLE'S VISIT TO LITHUANIA:
The original Polish. The tags above are read on the English translation's sentences.
E kscelencjo, Wielce Szanowny Panie Prezydencie – Drogi Gitanasie!
Bardzo dziękuję za te piękne i bardzo też dla mnie wzruszające słowa. Bardzo dziękuję za zaproszenie wczoraj do Wilna na ten niezwykle ważny szczyt Bukaresztańskiej Dziewiątki i państw nordyckich przed szczytem NATO w Hadze – bardzo ważnym szczytem NATO w Hadze.
Dziękuję za wspólne ustalenia. Dziękuję za to, że dzięki zabiegom litewskiej dyplomacji jako gospodarza – Pana Prezydenta osobiście, jego współpracowników – wypracowaliśmy wspólne stanowisko, jasne. I że ta zgodność pomiędzy nami, tych głosów, które też wczoraj w naszych dyskusjach się pojawiały w czasie szczytu, pokazuje, jak bardzo jednolite jest nasze spojrzenie na sprawę bezpieczeństwa dzisiaj, postawy Rosji, jej agresji na Ukrainę, naszej postawy wobec tej agresji na Ukrainę, jak również naszej postawy także i wobec odrodzonego rosyjskiego imperializmu.
Dziękuję za to, bo – tak jak powiedziałem dzisiaj przed momentem Panu Prezydentowi, a wcześniej Panu Premierowi, bo widziałem się z Panem Premierem zaledwie kilka godzin temu w Wilnie jeszcze – to było świetnie przygotowane spotkanie ten wczorajszy szczyt. Widać, że Litwa na przestrzeni ostatnich lat już kolejne wielkie spotkanie, ważne, międzynarodowe realizuje. I tutaj rzeczywiście sprawność organizacyjna była absolutnie godna podziwu, także i znakomite przygotowanie tego, za co ogromnie dziękuję. W porównaniu ze szczytem NATO to rzeczywiście przygotowanie szczytu Bukaresztańskiej Dziewiątki to drobne wydarzenie. ( śmiech ) Gratuluję, Panie Prezydencie, tego bardzo. To są ogromne Pańskie zasługi znakomitej dyplomacji na przestrzeni tych ostatnich lat.
Ale dzisiaj przede wszystkim chcę podziękować za zaproszenie na to spotkanie tutaj, do Połągi. Na to nasze spotkanie bilateralne w formule Prezydent z Prezydentem – a ściślej mówiąc: Pary Prezydenckie razem – które w istocie jest dla mnie takim spotkaniem pożegnalnym jako Prezydenta Rzeczypospolitej. Ale chcę podkreślić, że w ciągu ostatnich 30 dni – kolejnym z Panem Prezydentem, bo to już trzecie nasze spotkanie w ciągu tak krótkiego czasu. To też pokazuje, jaka jest jakość tych relacji i jak one się zbudowały na przestrzeni tych lat – ponad sześciu – przez które współpracujemy ze sobą.
Dziękuję, Panie Prezydencie, za wszystkie Pana wizyty w Polsce – bardzo ważne wizyty. Poczynając od tej pierwszej, o której Pan Prezydent wspomniał. Ale także dziękuję za bardzo ważne dla mnie osobiście nasze spotkanie w 2020 roku pod Grunwaldem w 610. rocznicę bitwy, zaraz po moim zwycięstwie w wyborach prezydenckich i uzyskaniu drugiej kadencji prezydenckiej. To było bardzo symboliczne i dla mnie wtedy bardzo ważne, cementujące naszą dobrą współpracę. Dziękuję również ogromnie Panu Prezydentowi za 230. rocznicę Konstytucji 3 maja i aktu Zaręczenia Wzajemnego Obojga Narodów. Dziękuję za to z całego serca, bo to było ważne w tej warstwie symbolicznej, pokazujące te wieki i najwyższe wartości współpracy pomiędzy naszymi narodami, dzisiaj powiemy także – pomiędzy naszymi państwami. Dziękuję za to z całego serca.
Dziękuję ogromnie za niezwykle wzruszającą dla mnie uroczystość pochówku powstańców styczniowych tutaj, w Wilnie. Panie Prezydencie, muszę powiedzieć i przypomnieć: miałem wtedy łzy w oczach w zasadzie przez cały nasz marsz przez Wilno za tymi trumnami aż do kaplicy na cmentarzu Na Rossie po to, żeby tam te szczątki powstańców styczniowych złożyć. Naszych wspólnych bohaterów – naszych wspólnych bohaterów walki wtedy z carskim, z rosyjskim najeźdźcą. Dziękuję, Panie Prezydencie, za wszystkie ważne wydarzenia pomiędzy Polską a Litwą, które umiejętnie podkreślaliśmy, a które – w moim przekonaniu – budują relacje w najlepszym tego słowa znaczeniu.
Dziękuję bardzo Panu Prezydentowi także za to, że staliśmy ramię w ramię w najtrudniejszych momentach w przeddzień rosyjskiej agresji na Ukrainę, kiedy razem udaliśmy się do Kijowa, kiedy razem wspieraliśmy Prezydenta Zełenskiego i całą Ukrainę swoją obecnością. Kiedy Pan Prezydent przez moment nawet się nie wahał, czy jechać, czy nie jechać. Kiedy obydwaj stanęliśmy tam i pokazaliśmy też całemu światu dobre sąsiedztwo z Ukrainą, wierność tej zasadzie wzajemnego wspierania się. To było fundamentalnie ważne. Dziękuję za tę niezapomnianą dla mnie także wtedy podróż samochodami przez Ukrainę tuż–tuż przed rozpoczęciem wojny, która na zawsze na pewno pozostanie w mojej głębokiej pamięci.
Dziękuję Panu Prezydentowi za wszystkie te ważne chwile, kiedy razem stawaliśmy twardo w obronie suwerenności, niepodległości Ukrainy, ale przede wszystkim porządku pokoju światowego, sprzeciwiając się naruszaniu prawa międzynarodowego, sprzeciwiając się brutalnej agresji – czy to wtedy, kiedy właśnie byliśmy w Kijowie, czy potem, kiedy byliśmy razem w Borodziance, w Irpieniu, czy kiedy znowu byliśmy w Kijowie na ważnych dla Ukrainy wydarzeniach umacniających – po pierwsze – wolę obrony państwa wśród Ukraińców, ale po drugie – wiarę w to, że nie zostali opuszczeni przez sojuszników.
Dziękuję za wszystkie te chwile, kiedy wzajemnie się umacnialiśmy też w dążeniu do tego, by właśnie budować – czy odbudowywać – potencjał naszych armii na taki poziom, na jaki jest potrzebny, żeby realizować rzeczywiste odstraszanie na miarę taką, na jaką powinno ono być realizowane przez państwa Sojuszu Północnoatlantyckiego jako sojuszu obronnego. Dziękuję, że Pan Prezydent od samego początku prowadzi jednoznaczną politykę podnoszenia wydatków na obronność Litwy. Ja także przez ostatnie lata tę politykę zdecydowanie w Polsce prowadziłem.
Dzięki temu dzisiaj możemy spokojnie mówić: „Tak, wspieramy podjęcie decyzji przez Sojusz Północnoatlantycki, aby podnieść wydatki na obronność”. Tak jak zaproponował Sekretarz Generalny NATO – 3,5 proc. PKB na tę obronność w twardym tego słowa znaczeniu. 1,5 proc. na to, co mówimy około obronności, a więc rozwój przemysłu, a więc badania i rozwój – to wszystko, co jest potrzebne do tego, żeby budować rzeczywistą siłę obronną państw, która jest dzisiaj Sojuszowi Północnoatlantyckiemu wobec odradzającego się rosyjskiego imperializmu absolutnie niezbędna.
Dziękuję Panu Prezydentowi za twarde realizowanie polityki sankcji i za zawsze jednoznaczne mówienie, co jest dobre, a co złe.
Za tę postawę jestem ogromnie wdzięczny. Mogę powiedzieć tak: było dla mnie zaszczytem i przyjemnością móc współpracować z Panem Prezydentem i móc wspólnie tę politykę realizować dla – nie mam żadnych wątpliwości – dobra obu naszych państw i narodów, a także dla bezpieczeństwa naszej części Europy i w gruncie rzeczy także i bezpieczeństwa światowego. Dziękuję, Panie Prezydencie, bo uważam, że realizowaliśmy to z godnością z klasą, a przede wszystkim bardzo umiejętnie. I przyniosło, i przynosi to naprawdę dobre skutki – i wierzę w to głęboko.
Dziękuję za ostatnie spotkanie na przesmyku suwalskim 19 maja za to, że znów mogliśmy obserwować ćwiczenia naszych żołnierzy, że mogliśmy obserwować także, jak współpracują z naszymi sojusznikami, przede wszystkim ze Stanów Zjednoczonych. To jest bardzo ważne, żeby to konsekwentnie na przestrzeni dalszych lat realizować. Pan Prezydent będzie miał tutaj tę sposobność jeszcze przez pozostałe lata swojej drugiej kadencji. Ja już kończę moją misję, ale mam nadzieję, że następny Prezydent – Pan Karol Nawrocki, który przedwczoraj został wybrany, wczoraj oficjalnie w Polsce ogłoszono wyniki wyborów – będzie kontynuował tę politykę budowania dobrego sąsiedztwa. I może Pan Prezydent być pewien, że przekażę na jego ręce tę naszą pozytywną relację i moją ocenę polityki Pana Prezydenta – tej właśnie dobrosąsiedzkiej polityki na przestrzeni ostatnich lat – z prośbą, by starał się to dalej budować i wspólnie prowadzić nasze sprawy.
Ogromnie, Panie Prezydencie, jeszcze raz dziękuję za wczorajszy szczyt, za nasze spotkania, za to, że będziemy razem niedługo w Hadze pewnie mówili tym samym językiem bezpieczeństwa naszej części Europy, podnoszenia wydatków na obronność, jasnego mówienia, gdzie jest czerń, a gdzie jest biel, gdzie jest przestrzeganie prawa międzynarodowego, a gdzie jest jego brutalne łamanie i jak powinien w istocie wyglądać świat, na którym – mam nadzieję – w przyszłości zapanują pokój i spokój, tak żebyśmy się mogli spokojnie rozwijać.
Dziękuję też, Panie Prezydencie, za wspieranie generalnie możliwości rozwoju także polskich przedsiębiorców tutaj, na Litwie, za zacieśnianie tych relacji pomiędzy Polską a Litwą w zasadzie w każdym obszarze – zarówno w tym obszarze tej polityki historycznej, o której Pan Prezydent wspominał, także współpracy kulturalnej, ale również i tej współpracy gospodarczej, międzyludzkiej. Mam nadzieję, że będzie ona wzrastała i że przyniesie ona pożytki i Litwie, i Polsce w przyszłości.
Jeszcze raz z całego serca dziękuję.
Pytania dziennikarzy
LRT: Krótkie pytanie do obu Panów Prezydentów. Relacje Litwy i Polski w ubiegłych latach były bardzo mocne, bardzo bliskie. Jak one będą wyglądały w przyszłości, kiedy nowy Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej obejmie swój urząd? I czy uda się je utrzymać na tym samym poziomie, jeśli chodzi o kwestię bezpieczeństwa? Wczoraj podczas szczytu w Wilnie Prezydent Zełenski był pytany o manewry „Zapad” i powiedział, że to pytanie należy zadać swoim służbom, swoim wywiadom. Więc jak ważna jest ta współpraca służb, wywiadów, dzielenie się informacjami? Bo mamy świadomość, że nasi sąsiedzi stanowią dla nas pewne zagrożenie.
Szanowni Państwo, to może zacznę od tego, co przed chwilą już powiedziałem, tak? Ja – oczywiście – będę rozmawiał z Panem Prezydentem Karolem Nawrockim. Zrelacjonuję mu jakby swoją politykę w zakresie budowania relacji polsko–litewskich. Natomiast, oczywiście, każdy Prezydent ma swoją drogę i każdy Prezydent kształtuje swoją politykę i to jest, oczywiście, prawo – z jednej strony, ale z drugiej strony – i konieczność, przed którą stoi nowy polski Prezydent. To on musi sobie ułożyć politykę według swojej wizji, to on musi sobie ułożyć politykę według swojego sposobu działania. I ja w to absolutnie wnikał nie będę. Ja mogę tylko przedstawić swój punkt widzenia, jeżeli Prezydent będzie mnie o to pytał.
Natomiast powiem tak: mówiliśmy dużo z Panem Prezydentem o kwestiach historycznych w relacjach Polski i Litwy. Możecie mi Państwo wierzyć, Pan Prezydent Karol Nawrocki jest historykiem z wykształcenia, z zawodu jest historykiem. Jest Prezesem Instytutu Pamięci Narodowej w Polsce. W związku z powyższym wiedza historyczna Pana Prezydenta jest większa niż moja. Więc nie sądzę, żebym musiał go w jakikolwiek sposób o polskiej i naszej wspólnej historii w najmniejszym stopniu tutaj instruować.
Ja będę mógł tylko relacjonować moje spojrzenie na bieżącą politykę i na nasze relacje dzisiaj. I – oczywiście – to Panu Prezydentowi Karolowi Nawrockiemu przekażę. Mam nadzieję, że będą dobrze Panowie Prezydenci współpracowali w przyszłości ze sobą dla dobra obu naszych państw i narodów i dla budowania tutaj systemu bezpieczeństwa, w naszej części Europy, który jest bardzo ważny.
Ja zawsze powtarzam: mam takie poczucie i wewnętrzne przekonanie, że – patrząc właśnie w głąb historii – póki nasze narody tutaj, w tej części, były razem, trwały wzajemnie przy sobie, wspierały się, czasem stanowiły jedną armię i razem stawiały opór najeźdźcom, to tych najeźdźców zawsze udawało się odpierać. Czy to był najeźdźca turecki, czy później najeźdźca moskiewski, to tych najeźdźców udawało się odpierać, tak? Poczynając w zasadzie od wspomnianego zwycięstwa nad zakonem krzyżackim w 1410 roku. Wielkie zwycięstwo polsko–litewskie za czasów króla Władysława Jagiełły i kniazia Witolda.
Natomiast dzisiaj trzeba o tym pamiętać, że wtedy mieliśmy tę siłę i – w moim przekonaniu – warto z tego wyciągać wnioski. I stąd ja uważałem przez cały okres swojej prezydentury, że trzeba starać się zacieśniać tutaj więzi, budować jak najlepszą współpracę. Stąd też zawsze rozumiałem, że jest moim – jako Prezydenta Rzeczypospolitej – obowiązkiem wspierać broniącą się Ukrainę, wspierać broniący się naród ukraiński przed rosyjskim najeźdźcą, bo to także jest jeden z narodów naszej wielkiej wspólnoty tutaj, Europy Środkowej. Właśnie obok też i Białorusinów, właśnie Litwinów, Polaków itd.
Więc – mówię – mam nadzieję, że Prezydent Nawrocki też będzie taką politykę kontynuował. Ale ja mogę mu tylko przekazać swój punkt widzenia i to, co ja do tej pory robiłem. A decyzja co do dalszych działań, co do dalszych kroków już będzie należała do niego. I to będzie jego odpowiedzialność za polskie sprawy.
Ja mogę powiedzieć tylko tak w tym zakresie tego pytania o współpracę też wywiadowczą: dobrze ona się układa. Przepraszam, ale więcej z Panem Prezydentem na ten temat nie możemy mówić. Ta współpraca jest. Jest – oczywiście – wymiana informacji. I to jest także element budowania tutaj bezpieczeństwa w naszej części Europy.
Miłosz Gocłowski, Radio Zet: Dzień dobry, zacznę od pytania bezpośrednio do Prezydenta Andrzeja Dudy i w kontekście tej dzisiejszej rozmowy z Prezydentem elektem – jakie będą Pana rekomendacje i rady, jeśli chodzi o politykę krajową i te propozycje powstania rządu technicznego, jak również zapowiadaną przez Premiera Donalda Tuska ofensywę ustawodawczą?
I tu już w kwestii polityki międzynarodowej do obu Panów: czy będą Panowie próbowali przekonać Prezydenta elekta Karola Nawrockiego do zmiany podejścia, jeśli chodzi o wizję Ukrainy w NATO?
Proszę Państwa, ja zwracam uwagę na okoliczności. Żeby powstał jakikolwiek nowy rząd, to najpierw ten, który jest, musi upaść. I w związku z czym ja będę – jako Prezydent Rzeczypospolitej – tutaj spokojnie patrzył na tę sytuację.
Pan Prezydent elekt Karol Nawrocki jest dzień po ogłoszeniu oficjalnych wyników wyborów. Miło mi jest, że dzisiaj wieczorem już możemy się spotkać – zaraz, natychmiast praktycznie, kiedy tylko wrócę do Warszawy – że jest gotowy na to spotkanie.
Natomiast powiem tak: ja sobie przypominam swoje momenty zaraz po zwycięstwie wyborczym, to przede wszystkim udałem się na wypoczynek po to, żeby trochę odetchnąć po kampanii. I sądzę, że mu to się należy. I sam mu będę to sugerował, żeby po prostu to zrobił. Nie przejmował się na razie krajową polityką i tym, co się dzieje, bo zakończył się właśnie dla niego bardzo trudny i dotkliwy czas. Kampania, niestety – jak wiemy – nie była łatwa i przede wszystkim powinien sobie odetchnąć, też żeby nabrać pewnego dystansu. Po prostu odpocząć.
Ale – oczywiście – dzisiaj będziemy mieli pierwsze spotkanie. Mam nadzieję i będę zapraszał Pana Prezydenta elekta na więcej spotkań, jeżeli tylko będzie do tego gotowy i będzie chciał ze mną rozmawiać, i będzie chciał, żebym się też właśnie podzielił z nim swoimi doświadczeniami, przede wszystkim w zakresie polityki bezpieczeństwa i polityki międzynarodowej.
Natomiast proszę pamiętać, że od – zakładam – 6 sierpnia to on będzie Prezydentem i to on będzie prowadził polskie sprawy wszędzie i wewnętrznie, i zewnętrznie według swojego punktu widzenia i swojej mądrości politycznej.
Dziękuję bardzo.
WIĘCEJ O WIZYCIE PARY PREZYDENCKIEJ NA LITWIE:
