Prague. Press conference of the Presidents of Poland and the Czech Republic.
Andrzej Duda · President of Poland
- Context
- Duda addressed a joint press conference with Czech President Petr Pavel in Prague on July 7, 2025, during his final foreign visit as Poland's president.
- Main themes
- Poland-Czech bilateral relations, farewell presidential visit, NATO cooperation, support for Ukraine, Czech ammunition initiative, infrastructure development, Visegrád Group and regional formats, Three Seas Initiative, presidential transition in Poland, transatlantic security, Russian imperialism, Central European cooperation
- Duration
- ~23 min
- Words
- 2,721
- Sentences
- 116
- Readability
- 52
- Grade
- 11.1
- Syntax
- 3.21
- Vocabulary
- 2.04
Translated from Polish
This is an interview, press conference or exchange with other speakers. It is split into sentences and counted in the corpus, but its sentences are not tagged on the twelve indices.
116 sentences in 33 paragraphs
Most Honorable Mr. President – Dear Petr,
Ladies and Gentlemen!
First of all, I would like to thank President Petr Pavel and his wife very, very much for inviting me to Prague so that my wife, Agata, and I could make this – on one hand – farewell visit here in the Czech Republic, but on the other hand – our very last foreign trip as the serving Presidential Couple in Poland.
I am very pleased, Mr. President, that I can visit you here in Prague, our traditional neighbor for over a thousand years, with which we are so closely connected; that I can visit the Czech Republic, from which Princess Dąbrówka, or Dobrawka as we say, actually came to Poland and became part of our new history, bringing Christianity to Poland at the decision of Prince Mieszko I. In 966, she set us on a completely new path in history, and it can be boldly said that the friendship between Poland and the Czech Republic that arose from this marriage laid the foundations of Polish statehood. Because we actually count the history of our state from 966, from the baptism.
I am very pleased, Mr. President, that I can today symbolically close my 10 years of presidency in the area of foreign policy here in Prague, meeting with you, Mr. President, summarizing what has been so far. Above all, I want to emphasize the recent NATO summit in The Hague, which we both attended, where your opinion, Mr. President – as the absolutely greatest expert among Presidents in NATO affairs – is of great importance to me. And I thank you for sharing with me your assessment and opinion regarding all the decisions we have made.
Today, Mr. President, we talked a lot about the future. As you know, on August 6 – that is, practically exactly one month from today – a new President will be sworn in in Poland, today’s President-elect Mr. Karol Nawrocki. We talked with you, Mr. President. I assured you that I am convinced that the policy of close cooperation between Poland and the Czech Republic will be continued on your part. I would be very pleased if you could soon invite President Karol Nawrocki to make an official visit to Prague, which would open the time of his presidency.
We have worked together over the past years within many international formats – starting from the traditional Visegrád Group, through our cooperation within the Bucharest Nine as a Central European element of NATO cooperation, but we have also cooperated within the Three Seas Initiative as an element of Central European cooperation within the European Union and partnerships around the European Union. And I hope, I am convinced that this cooperation in all these formats – extremely valuable for Poland; I am convinced it is also extremely important for the Czech Republic, as you, Mr. President, and Prime Minister have clearly articulated many times, especially when talking about the Three Seas Initiative, about infrastructure development, about what is important for building the potential of our part of Europe – that President Karol Nawrocki will also continue cooperation in these formats.
Today, Mr. President, we discussed infrastructure development. I hope that this infrastructure development between our countries – primarily communication infrastructure – will deepen. It is a matter of completing high-speed railways that will connect our countries. It is also a matter of conventional railway lines that are being modernized and constructed. But it is also a matter of road connections – extremely important – S3, D11. I hope that these connections will be ready as soon as possible and will enable smooth movement between our countries.
I thanked you once again, Mr. President, for your support for Ukraine, for what we call the Czech ammunition initiative, thanks to which – precisely due to your ingenuity, Mr. President, the Czech side, and our cooperation here – it has been and is possible to supply Ukraine with ammunition. This happened at a crucial moment when there was indeed a great crisis and when Ukraine needed that support very much. This Czech ammunition initiative perfectly coincided with a moment when it was very much needed. And it was indeed a huge support for Ukraine. Here, our interests regarding support for Ukraine, regarding the future of Ukraine as part of the Western community – as we say – that is, in the future the European Union, but I believe also the transatlantic community, that is NATO, are aligned. We support Ukraine, we have no doubt that Russian imperialism must be stopped and that Vladimir Putin cannot win this war. And we must do everything to ensure that this happens.
Here, both you and I see the great role that we – as the European Community – should play in this, of course building cooperation with the United States in this regard on a partnership basis. Striving to create as much balance as possible regarding security potential, defense potential precisely at the transatlantic level; building Europe’s strength and also mobilizing our partners to modernize their armed forces, to develop defense industries in the countries of the European Union and – in general – here, also in our part of Europe. So that we are as self-sufficient as possible in this regard, so that we have our own production and our own capabilities.
Because I agree with the argument that was raised when we made the decision to increase defense spending in the NATO countries – I will remind you: 3.5% of GDP directly for defense and 1.5% for broader security issues. I agreed that if we are able to spend more, but there is not really increased production, it will turn out that only the prices of that equipment have risen and that we actually have to spend more on that equipment and simply the higher prices of the equipment will absorb that increase in defense spending. Therefore, there is no doubt that we need more production. Precisely to also increase competitiveness, to create a broader offer of purchasing options for that equipment so that those prices remain relatively stable and so that we are indeed able to increase the potential of our armies effectively. And that is of great importance.
The time for this is quite long. Perhaps we wanted it to be shorter, but such decisions were made in The Hague as were made. I hope that this will significantly increase the security of our part of Europe in a short time and push back the potential danger of another Russian aggression, because that is what it is all about. It is not about fighting the aggressor; it is about putting up a dam to the aggressor that will make it unprofitable for anyone to attack our countries. That is, simply, that there will be no war. Because that is why we make these expenditures and that is what we all strive for, to prevent war, not to fight. I believe that President Petr Pavel understands this perfectly as an experienced general, a soldier, as one who has led NATO military structures for years. And that is our fundamental aspiration here, and in this regard, I agree with you 100%.
Ladies and Gentlemen!
Once again, I would like to express my immense gratitude to you, Mr. President, for your commitment to this cooperation in our part of Europe, for building our potential here and for building good neighborly relations between Poland and the Czech Republic. I thank you immensely for your engagement in cooperation within the Three Seas Initiative. I thank you for your understanding in many difficult matters and for all the conversations we have been able to have to build relations between our countries.
I wish you, Mr. President, success in the coming years of your presidential service. And as I said: I hope that cooperation with the new Polish President and cooperation – in general – with the Polish authorities will bring as many benefits as possible to both our countries, both the Czech Republic and Poland.
Thank you very much.
Katarína Sedláčková, Czech Television: Mr. President, in the past, you have said that you are close to President Trump, and your successor assures this as well. How does Poland want to influence the United States so that they do not withhold aid for Ukraine?
I will say this: of course, the question of how to support Ukraine is a very valid question. But I would rather say it differently – I would look at it from the other side – that is: how to stop Russia. And we discussed this with you, Mr. President. Because if we can effectively stop Russia, if various methods and means can be employed to ensure that Russia ceases its aggression against Ukraine, then providing Ukraine with significant military support will simply no longer be necessary.
So it is not so much a question of whether to continue supporting Ukraine. Because let us remember that support for Ukraine and the continuation of the war means bleeding Ukraine dry, right? And in this regard – there is no need to say much – Russia has greater human potential than Ukraine. And there is no need to say much: Russia respects its people and its soldiers less than Ukraine does. Therefore, Russia suffers much greater losses in people during this war than Ukraine. It is simply a matter of mentality, a matter of respect for human life. That respect – as we know well from our history and from what we have seen many times, but also from what we see during this war – is absent in Russia, or at least not to the same extent as in our countries or further, in Western Europe, in the Euro-Atlantic community.
Therefore, the question is rather: how to stop Russia? And that is indeed a great task – in my opinion – that lies ahead of President Donald Trump and America. Because – considering the issue of potentials – today only the United States has the actual potential worldwide that can certainly stop Russia.
And if we are discussing something, if something is a task for the future President of the Republic, to talk and try to seek solutions, and also to try to convince the President of the United States, Mr. Donald Trump – or future Presidents of the United States – it is precisely how to ensure peace in our part of Europe by extinguishing Russian imperialism, keeping Russian imperialism in check. Because that is the most important thing.
Because we all fear what the late President of Poland, Lech Kaczyński, said years ago, in 2008, during the Russian invasion of Georgia in Tbilisi: “Today Georgia, perhaps tomorrow Ukraine, then perhaps the Baltic states, and then maybe it will be time for my country, for Poland,” regarding Russian aggression, regarding Russian imperialism.
Russia must be stopped at all costs. Because if not Ukraine, if Russia is not stopped, it will attack another country. And that is our primary concern today, which we have both here in our part of Europe, precisely building the security potential of Europe, as well as in this transatlantic context. So if we are to convince anyone, it is to stop Russia.
We talked about frozen Russian assets. We talked about rebuilding Ukraine. We also discussed what methods should be pursued to stop Russia. And here we agree with you, Mr. President, that it should primarily be various kinds of clever economic moves that will severely weaken Russian potential, while undermining Vladimir Putin’s position as the one who decides about the war.
Miłosz Gocłowski, Radio Zet: I have a question for both Presidents. I would like to ask how you assess the decision of the Polish government to restore border controls at the borders with Germany and Lithuania? And in connection with the refugee crisis, should such solutions also be implemented at other borders of the Schengen area? Thank you.
My answer to this is very short; I have already spoken about this several times: one of the greatest goods – one could say – that Poles perceive from our presence in the European Union is precisely the freedom of movement, which is further strengthened by the rules that prevail in the Schengen area. The fact that, in fact, within this community, the assumption was that the borders between the countries of our community would be almost imperceptible. That was the case for years.
And of course, what we are facing today – that is, the migration crisis, the hybrid attack on the Polish border from the Belarusian side, the forceful pushing of migrants, treating them as a weapon against Poland, against the European Community in this hybrid war – is our reality today. And the question is: how to secure ourselves against this?
We sought these possibilities primarily in strengthening the border. Hence the decisions to send troops to the border to assist the Border Guard – a decision we made back in 2021 when this crisis began. Hence the construction of a physical barrier on the border in the form of a high steel fence. But there are also decisions to build an electronic barrier and to maintain a heightened state of readiness at the border.
No, unfortunately, the problem that arose in relation to the German side, which started to transfer migrants to us, claiming that these are migrants who entered Germany from Poland, is indeed a significant issue. And that, as a result, they are carrying out their readmission. Therefore, the way we guard the border has unfortunately led to one conclusion, namely: that this border is being crossed by these migrants in another place. And in order to also show the German side, to make these realities visible and to increase control, a decision has been made – as I understand – to establish controls at the Polish-Lithuanian border. Because the fear is that these illegal migrants are crossing the Lithuanian-Belarusian or Latvian-Belarusian border. This is indeed a difficult and serious problem. However, it seems that there was simply no other way here.
But it is also very important and necessary to closely monitor the Polish-German border. So that there are no situations where, in turn, the German side is effectively pushing migrants into Poland illegally. The Polish people are very sensitive to this. We know that a citizens' guard has been established because people have come to the conclusion that the protection of the western border is insufficient.
I am grateful to all our compatriots who support the defense of the border. Because in my opinion, this is essentially civic support for the Border Guard. However, above all, the government should take concrete actions here, and it is the government's responsibility to ensure that citizens feel adequately secured and that a policy is implemented that is expected by the citizens. Because in a democracy, this is the duty of those in power. So that is the second issue.
But what is – ladies and gentlemen – the most important? The less control, the better it actually is. Because for Poles, the ability to move freely has been a great value. Therefore, if there is no need to establish additional border controls or to restore border controls at certain borders – because the migration problem at a given border occurs either to a very small extent or does not occur at all – then let us not restrict this movement and let us not destroy, let us not eliminate this great, truly very great good that arises from this element of our presence in the European Union in the mentality of our societies.
This is – in my conviction – absolutely one of the greatest treasures for our nations, which for years were behind the Iron Curtain without the right to free movement, with limited access to the possibility of traveling and visiting each other. This freedom was a great breath and a great joy. And this is a significant part of the support for the idea of our membership in the European Union in our societies. If someone wants to lower the level of support for membership in the European Union among our societies, let them effectively close the borders. Soon they will see what the effects of that will be.
The original Polish. The tags above are read on the English translation's sentences.
Wielce Szanowny Panie Prezydencie – Drogi Petrze,
Szanowni Państwo!
Przede wszystkim bardzo, bardzo dziękuję Panu Prezydentowi Petrowi Pavlowi i jego Małżonce za zaproszenie do Pragi po to, żebyśmy mogli z moją żoną, z Agatą, odbyć tę – z jednej strony – pożegnalną wizytę tutaj, w Republice Czeskiej, ale z drugiej strony – naszą w ogóle ostatnią podróż zagraniczną jako urzędująca Para Prezydencka w Polsce.
Cieszę się bardzo, Panie Prezydencie, z tego, że mogę właśnie Pana odwiedzić, Pragę, naszego sąsiada – tradycyjnego – od ponad tysiąca lat, z którym jesteśmy tak bardzo związani; że mogę odwiedzić Czechy, Pragę, z której tak naprawdę kiedyś przybyła do Polski księżniczka Dobrawka, Dąbrówka – różnie mówimy – i stała się częścią naszej nowej historii, przynosząc do Polski chrześcijaństwo z decyzji księcia Mieszka I. W 966 roku wprowadziła nas dzięki temu na zupełnie nową drogę historii i tak naprawdę – śmiało można powiedzieć – że ta wtedy powstała w wyniku tego małżeństwa przyjaźń polsko–czeska legła u fundamentów polskiej państwowości. Bo tak naprawdę liczymy dzieje naszego państwa od 966 roku, od chrztu.
Cieszę się bardzo, Panie Prezydencie, że mogę dzisiaj symbolicznie moje 10 lat prezydentury w zakresie polityki zagranicznej zamykać tutaj właśnie, w Pradze, spotykając się z Panem Prezydentem, podsumowując to, co było do tej pory. Przede wszystkim z położeniem nacisku na ostatni szczyt NATO w Hadze, w którym obydwaj uczestniczyliśmy, gdzie zdanie Pana Prezydenta – jako absolutnie największego eksperta wśród Prezydentów w dziedzinie spraw natowskich – ma dla mnie ogromne znaczenie. I dziękuję za podzielenie się ze mną tą oceną i opinią, jaką Pan Prezydent po tych wszystkich decyzjach, które podjęliśmy, ma.
Rozmawialiśmy z Panem Prezydentem dzisiaj sporo również o przyszłości. Jak Państwo wiecie, 6 sierpnia – czyli praktycznie dokładnie za miesiąc bez jednego dnia – zostanie zaprzysiężony w Polsce nowy Prezydent, dzisiaj Prezydent Elekt Pan Karol Nawrocki. Rozmawialiśmy z Panem Prezydentem. Zapewniłem Pana Prezydenta, że jestem przekonany, że polityka bliskiej współpracy pomiędzy Polską a Czechami z jego strony będzie kontynuowana. Że cieszyłbym się bardzo, gdyby Pan Prezydent rychło zaprosił Pana Prezydenta Karola Nawrockiego do złożenia oficjalnej wizyty w Pradze, z kolei otwierającej czas jego prezydentury.
Pracowaliśmy z Panem Prezydentem przez te ostatnie lata w ramach wielu formatów międzynarodowych – poczynając od tradycyjnej Grupy Wyszehradzkiej, poprzez naszą współpracę w ramach Bukaresztańskiej Dziewiątki jako środkowoeuropejskiego elementu współpracy natowskiej, ale współpracowaliśmy również w ramach Trójmorza jako elementu środkowoeuropejskiej współpracy w ramach Unii Europejskiej i partnerstw wokół Unii Europejskiej. I mam nadzieję, jestem przekonany, że ta współpraca we wszystkich tych formatach – niezwykle cenna dla Polski; jestem przekonany, że niezwykle ważna również i dla Czech, co wielokrotnie i Pan Prezydent, i Pan Premier jasno i wyraźnie artykułowali, właśnie mówiąc o Trójmorzu, o rozwoju infrastruktury, o tym, co ważne dla budowania też potencjału naszej części Europy – że Pan Prezydent Karol Nawrocki współpracę w tych formatach będzie też kontynuował.
Rozmawialiśmy z Panem Prezydentem dzisiaj na temat rozwoju infrastruktury. Mam nadzieję, że ten rozwój infrastruktury między naszymi krajami – przede wszystkim infrastruktury komunikacyjnej – będzie się pogłębiał. To kwestia zbudowania do końca kolei dużych prędkości, które będą łączyły nasze kraje. To kwestia również i konwencjonalnych linii kolejowych, które są w trakcie modernizacji i w trakcie budowy. Ale to również kwestia połączenia drogowego – niezwykle ważnego – S3, D11. Mam nadzieję, że te połączenia jak najszybciej będą gotowe i będą umożliwiały sprawne przemieszczanie się pomiędzy naszymi krajami.
Podziękowałem Panu Prezydentowi jeszcze raz za wsparcie dla Ukrainy, za to, co nazywamy czeską inicjatywą amunicyjną, dzięki czemu – właśnie dzięki inwencji Pana Prezydenta, strony czeskiej i naszego współdziałania tutaj – było i jest możliwe zaopatrywanie Ukrainy w amunicję. Stało się to w kluczowym momencie, kiedy rzeczywiście był wielki kryzys i kiedy Ukraina bardzo tego wsparcia potrzebowała. Ta czeska inicjatywa amunicyjna idealnie trafiła w moment, w którym była bardzo potrzebna. I była rzeczywiście ogromnym dla Ukrainy wsparciem. Tutaj nasze interesy, jeżeli chodzi o wsparcie dla Ukrainy, o przyszłość Ukrainy jako części wspólnoty Zachodu – jak mówimy – czyli w przyszłości Unii Europejskiej, ale ja wierzę, także i wspólnoty transatlantyckiej, czyli NATO, to nasze zapatrywanie jest tutaj wspólne. Wspieramy Ukrainę, nie mamy żadnych wątpliwości, że rosyjski imperializm musi zostać zatrzymany i że Władimir Putin tej wojny wygrać nie może. I należy uczynić wszystko, aby tak się stało.
Tutaj obydwaj z Panem Prezydentem widzimy wielką rolę, jaką my – jako Wspólnota Europejska – powinniśmy w tym odegrać, oczywiście budując współdziałanie ze Stanami Zjednoczonymi w tym zakresie na zasadach partnerskich. Starając się w jak największym stopniu stworzyć taki balans, jeżeli chodzi o potencjał bezpieczeństwa, potencjał obronny właśnie na poziomie transatlantyckim; budując siłę Europy i mobilizując także naszych partnerów właśnie do modernizacji swoich sił zbrojnych, do rozwijania przemysłów obronnych w krajach Unii Europejskiej i – generalnie – tutaj, także w naszej części Europy. Żebyśmy byli pod tym względem także i w jak największym stopniu samowystarczalni, żebyśmy mieli tutaj naszą własną produkcję i nasze własne możliwości.
Bo zgadzam się z tym argumentem, który był podnoszony, kiedy podejmowaliśmy decyzję o podwyższeniu poziomu wydatków na obronność w państwach Sojuszu – przypomnę: 3,5 proc. PKB bezpośrednio na obronność i 1,5 proc. na szerzej pojęte kwestie bezpieczeństwa. Zgadzałem się z tym, że jeżeli będziemy w stanie wydawać więcej, ale nie będzie tak naprawdę zwiększonej produkcji, to się okaże, że tylko ceny wzrosły tego sprzętu i tak naprawdę musimy na ten sprzęt wydawać więcej i po prostu wyższe ceny sprzętu pochłoną ten wzrost wydatków na obronność. W związku z czym nie ma wątpliwości, że potrzebujemy więcej produkcji. Właśnie po to, żeby zwiększyć także i konkurencyjność, stworzyć szerszą ofertę możliwości zakupów tego sprzętu po to, żeby te ceny pozostały w miarę stabilne i żebyśmy rzeczywiście byli w stanie zwiększyć potencjał naszych armii w sposób efektywny. I to ma ogromne znaczenie.
Czas na to jest dosyć długi. Może chcieliśmy, żeby to był czas krótszy, ale takie decyzje podjęte zostały w Hadze, jakie zostały podjęte. Ja mam nadzieję, że to w krótkim czasie jednak zwiększy istotnie bezpieczeństwo naszej części Europy i oddali potencjalne niebezpieczeństwo kolejnej rosyjskiej agresji, bo przecież tylko o to chodzi. Nie chodzi o to, żeby walczyć z agresorem, chodzi o to, żeby postawić agresorowi taką tamę, która spowoduje, że nie będzie się nikomu opłacało zaatakować naszych krajów. Czyli że po prostu nie będzie wojny. Bo przecież po to czynimy te wydatki i do tego wszyscy dążymy, żeby wojnie zapobiec, a nie do tego, żeby walczyć. Myślę, że Pan Prezydent Petr Pavel rozumie to znakomicie jako doświadczony generał, żołnierz, jako ten, który przez lata stał na czele tych struktur wojskowych Sojuszu Północnoatlantyckiego. I to jest nasze tutaj podstawowe dążenie i w tym zakresie z Panem Prezydentem w 100 proc. się zgadzamy.
Szanowni Państwo!
Ja jeszcze raz ze swojej strony ogromnie Panu Prezydentowi dziękuję za zaangażowanie w tę współpracę w naszej części Europy, za budowanie tutaj naszego potencjału i za budowanie tych dobrosąsiedzkich więzi pomiędzy Polską a Czechami. Dziękuję ogromnie za zaangażowanie Pana Prezydenta we współpracę w ramach Trójmorza. Dziękuję za zrozumienie też w wielu trudnych sprawach i za wszystkie rozmowy, które mogliśmy prowadzić dla budowania relacji pomiędzy naszymi krajami.
Życzę Panu Prezydentowi powodzenia przez kolejne lata prezydenckiej służby. I tak jak powiedziałem: mam nadzieję, że współpraca z nowym polskim Prezydentem i współpraca – generalnie – z polskimi władzami będzie przynosiła w tej przyszłości jak najwięcej pożytków obydwu naszym krajom, zarówno Republice Czeskiej, jak i Polsce.
Dziękuję bardzo.
Katarína Sedláčková, Telewizja Czeska: Panie Prezydencie, w przeszłości mówił Pan, że jest Pan blisko z Prezydentem Trumpem, Pański następca też o tym zapewnia. Jak Polska chce wpłynąć na Stany Zjednoczone, by nie wstrzymywały one pomocy dla Ukrainy?
Ja powiem tak: oczywiście pytanie o to, w jaki sposób wesprzeć Ukrainę, jest pytaniem ze wszech miar zasadnym. Ale ja bym raczej powiedział inaczej – spojrzałbym na to również z drugiej strony – to znaczy: jak zatrzymać Rosję. I o tym rozmawialiśmy z Panem Prezydentem. Bo jeżeli uda się skutecznie zatrzymać Rosję, jeżeli różnymi metodami i środkami doprowadzi się do tego, że Rosja zaprzestanie swojej agresji na Ukrainę, to udzielanie Ukrainie wielkiego wsparcia militarnego po prostu przestanie być potrzebne.
Więc to nie tyle jest pytanie o to, czy udzielać dalej wsparcia Ukrainie. Bo pamiętajmy o tym, że wsparcie dla Ukrainy i trwanie wojny oznacza wykrwawianie się także i Ukrainy, tak? A pod tym względem – co tu wiele mówić – Rosja ma większy potencjał ludzki niż Ukraina. I co tu wiele mówić: Rosja mniej szanuje swojego człowieka i swojego żołnierza, niż czyni to Ukraina. Dlatego Rosja ponosi dużo większe straty w ludziach w czasie tej wojny niż Ukraina. To jest po prostu kwestia mentalności, to jest kwestia szacunku do życia ludzkiego. Tego szacunku – jak doskonale wiemy także i z naszej historii i z tego, co widzieliśmy już wielokrotnie, ale także i z tego, co widzimy w trakcie tej wojny – w Rosji nie ma, a na pewno nie w takim stopniu jak w naszych krajach czy dalej, na zachodzie Europy, we wspólnocie euroatlantyckiej.
W związku z czym pytanie jest raczej: jak zatrzymać Rosję? I to jest rzeczywiście wielkie zadanie – w moim przekonaniu – które stoi przed Prezydentem Donaldem Trumpem i przed Ameryką. Ponieważ – biorąc pod uwagę kwestię potencjałów – dzisiaj tylko Stany Zjednoczone na całym świecie dysponują faktycznie takim potencjałem, który z całą pewnością jest w stanie Rosję zatrzymać.
I jeżeli o czymś dyskutujemy, jeżeli coś jest zadaniem także dla przyszłego Prezydenta Rzeczypospolitej, by rozmawiać i starać się szukać rozwiązań, i także starać się przekonać Prezydenta Stanów Zjednoczonych, Pana Donalda Trumpa – czy następnych Prezydentów Stanów Zjednoczonych – to właśnie jest to, w jaki sposób zapewnić spokój w naszej części Europy, gasząc rosyjski imperializm, trzymając w ryzach rosyjski imperializm. Bo to jest najistotniejsze.
Bo wszyscy się tego obawiamy, o czym kiedyś przed laty, w 2008 roku, w czasie rosyjskiej inwazji na Gruzję w Tbilisi powiedział nieżyjący dzisiaj już – niestety – Prezydent Polski Lech Kaczyński: „Dzisiaj Gruzja, być może jutro Ukraina, potem być może państwa bałtyckie, a potem może przyjdzie czas na mój kraj, na Polskę”, jeżeli chodzi o rosyjską agresję, jeżeli chodzi o rosyjski imperializm.
To Rosję trzeba zatrzymać za wszelką cenę. Bo jeżeli nie Ukraina, to jeżeli nie będzie Rosja zatrzymana, to zaatakuje inny kraj. I to jest nasze dzisiaj podstawowe zmartwienie, które mamy zarówno my tutaj, w naszej części Europy, właśnie budując potencjał bezpieczeństwa Europy, jak również i w tym ujęciu transatlantyckim. Więc jeżeli do czegoś przekonywać, to do zatrzymania Rosji.
Rozmawialiśmy o zamrożonych rosyjskich aktywach. Rozmawialiśmy o odbudowie Ukrainy. Rozmawialiśmy również o tym, jakimi metodami trzeba dążyć do tego, żeby Rosję zatrzymać. I tutaj zgadzamy się z Panem Prezydentem, że to przede wszystkim powinny być różnego rodzaju sprytne posunięcia o charakterze ekonomicznym, które po prostu będą bardzo dotkliwie osłabiały rosyjski potencjał, podkopując zarazem pozycję Władimira Putina jako tego, który decyduje o wojnie.
Miłosz Gocłowski, Radio Zet: Mam pytanie do obu Panów Prezydentów. Chciałbym zapytać, jak oceniają Panowie decyzję polskiego rządu o przywróceniu kontroli granicznych na granicach z Niemcami i Litwą? I czy w związku z kryzysem uchodźczym takie rozwiązania nie powinny zostać także wprowadzone na innych granicach strefy Schengen? Dziękuję.
Moja odpowiedź na to jest bardzo krótka, mówiłem zresztą już na ten temat kilkakrotnie: jednym z największych takich dóbr – można powiedzieć – jakie Polacy dostrzegają z naszej obecności w Unii Europejskiej, jest właśnie swoboda przemieszczania się, która jest dodatkowo umocniona poprzez zasady, które panują w strefie Schengen. To, że w istocie w ramach tej wspólnoty założenie było takie, że granice między państwami naszej wspólnoty będą prawie nieodczuwalne. To, co było przez lata.
I oczywiście to, z czym spotykamy się dzisiaj – czyli kryzys migracyjny, hybrydowy atak na granicę polską ze strony białoruskiej, wpychanie siłą migrantów, traktowanie ich jako broni przeciwko Polsce, przeciwko Wspólnocie Europejskiej w tej wojnie hybrydowej – to jest dzisiaj nasza rzeczywistość. I jest pytanie: w jaki sposób się przed tym zabezpieczyć?
My szukaliśmy tych możliwości przede wszystkim w umocnieniu granicy. Stąd decyzje o wysłaniu na granicę wojska do pomocy Straży Granicznej – decyzja, którą podjęliśmy już w 2021 roku, kiedy ten kryzys się zaczął. Stąd budowa fizycznej bariery na granicy w postaci tego wysokiego stalowego płotu. Ale to także i decyzje o budowaniu bariery elektronicznej i cały czas utrzymywaniu podwyższonej gotowości na tej granicy.
No i – niestety – problem, który powstał w relacji ze stroną niemiecką, która do nas zaczęła przekazywać migrantów, twierdząc, że to są migranci, którzy dostali się na teren Niemiec z Polski. I że w związku z tym dokonują oni ich readmisji. Wobec tego, w jaki sposób my strzeżemy granicę, pozostała – niestety – jedna konkluzja, a mianowicie: że ta granica jest przekraczana przez tych migrantów w innym miejscu. I po to, żeby także i stronie niemieckiej pokazać, unaocznić te realia i zwiększyć kontrolę, podjęta została – jak rozumiem – decyzja o postawieniu kontroli na granicy polsko–litewskiej. Albowiem obawa jest taka, że ci nielegalni migranci przekraczają granicę litewsko–białoruską czy łotewsko–białoruską. To jest rzeczywiście problem trudny i poważny. Natomiast faktycznie wydaje się, że po prostu tutaj nie było innego wyjścia.
Ale również bardzo konsekwentnie i bardzo mocno należy pilnować granicy polsko–niemieckiej. Żeby nie było takich sytuacji, że w sposób z kolei nielegalny strona niemiecka de facto przepycha migrantów na stronę polską. Polacy są bardzo na to uwrażliwieni. Wiemy o tym, że stworzona została straż obywatelska, bo ludzie doszli do wniosku, że strzeżenie granicy zachodniej jest niedostateczne.
Ja jestem wdzięczny wszystkim naszym rodakom, którzy wspierają obronę granicy. Bo w mojej opinii to jest w istocie wsparcie obywatelskie dla Straży Granicznej. Natomiast przede wszystkim to rząd powinien tutaj podejmować konkretne działania i to rząd powinien dbać o to, by obywatele czuli się w sposób należyty tutaj zabezpieczeni i żeby była realizowana taka polityka, która jest przez obywateli oczekiwana. Bo w demokracji jest to obowiązek rządzących. Więc to jest druga kwestia.
Ale co jest – proszę Państwa – najważniejsze? Im mniej kontroli, tym w istocie lepiej. Bo dla Polaków wielką wartością było właśnie to przemieszczanie się. Dlatego jeżeli nie jest gdzieś potrzebne postawienie dodatkowej kontroli granicznej czy przywrócenie kontroli granicznej na jakichś granicach – bo w istocie problem migracyjny na danej granicy występuje czy to w bardzo niewielkim stopniu, czy w ogóle de facto nie występuje – to nie ograniczajmy tego ruchu i nie niszczmy, nie likwidujmy tego wielkiego, naprawdę bardzo wielkiego dobra, jakie w mentalności naszych społeczeństw wynika z tego elementu naszej obecności w Unii Europejskiej.
To jest – w moim przekonaniu – absolutnie jeden z największych skarbów dla naszych narodów, które przez lata znajdowały się za żelazną kurtyną właśnie bez prawa do swobodnego przemieszczania się, z limitowanym dostępem do możliwości wyjeżdżania, odwiedzania się nawzajem. Ta wolność była wielkim oddechem i wielką radością. I to jest wielka, istotna część wsparcia dla idei naszego członkostwa w Unii Europejskiej w naszych społeczeństwach. Jeżeli ktoś chce obniżyć stopień poparcia dla członkostwa w Unii Europejskiej wśród naszych społeczeństw, to niech skutecznie zamyka granice. To niebawem przekona się, jakie będą tego efekty.