Andrzej Duda: Scouting continues to play an extremely important role in educating young people.
Andrzej Duda · President of Poland
- Context
- Duda addressed a scouting awards ceremony in Poland on July 8, 2025, honoring long-serving scouts and guiding leaders for their decades of service.
- Main themes
- Polish scouting movement, youth education, patriotic values, scouting awards ceremony, character building, independence and responsibility, service and volunteerism, historical resilience of scouting, community and friendship, support during crises
- Duration
- ~8 min
- Words
- 993
- Sentences
- 47
- Readability
- 60
- Grade
- 9.9
- Syntax
- 3.01
- Vocabulary
- 2.02
Translated from Polish
The broad sphere of national life a sentence belongs to. Every sentence has an Arena, so it is the denominator the other indices are read against.
Other47 sentences in 17 paragraphs
Dear Minister,
Dear Ministers,
but above all, Esteemed Sisters and Esteemed Brothers who are being honored – the heroes of today’s ceremony,
All Sisters and Brothers and Friends,
Esteemed Guests gathered at today’s ceremony!
Thank you very much. I am moved and honored to present these awards to you today – as I have told each of the Sisters and Brothers: for years of scouting and guiding activity, for building the Polish scouting movement, for educating youth, for fostering patriotic attitudes, for serving God and the homeland. Thank you for that. Very often, for many years, for many decades, you have held fundamentally important positions in the Polish scouting movement, in fact being responsible for its shape and development.
It continues all the time. New young people are constantly joining scouting. Even I, over these 10 years, have managed to persuade a few young people and some parents to have their children join scouting, to try the scouting life as an alternative to the often very difficult reality surrounding them, often in crisis situations. Very often, thanks to this, they managed to get out of those crisis situations, even before serious misfortune struck the family.
It is thanks to your service and your scouting work that our scouting continues to fulfill its incredibly important function. It is precisely about building attitudes, educating youth, guiding young people towards what is good, towards what is important and beautiful, building friendships, bonds, acquiring skills, gaining independence, learning responsibility for oneself, and then also for others, when they take on their first roles – becoming patrol leaders, assistants in troops, troop leaders – at the moment when they take on the burden of command; at the moment when they take on the burden of decision-making, preparing themselves for later adult life and often holding many responsible public functions.
I thank you very much for that, but I also thank you for the extraordinary honor that I have received from you, that I could, as the President of the Republic, successively take patronage over the scouting movement in Poland – being its protector – and over scouting organizations; all those most important in our country and beyond its borders. This has always been very important to me.
Thank you for all the scouting bonfires that have burned in the courtyard of the Presidential Palace, that have burned in Belweder, for the meeting by the fireplace in Wisła. Thank you for all those moments when I could be with the sisters and brothers. Thank you for welcoming me at camps in various corners of Poland – different organizations – when I curiously observed customs that were often new to me, different from those I was used to from my own scouting days.
I have no doubt that Polish scouting continues to fulfill its incredibly important function today. That it has gone through times that we once feared very much, that Polish scouting might disappear, that those ideals might be lost somewhere. Especially in the early 90s during the crisis; at a time when it seemed that in some sense it was the end of history, that this patriotic scouting – somewhat oppositional, sometimes very oppositional, which emerged from the dark times of communism, survived in its firm idea of the scouting of the Second Polish Republic, of independence – that it simply ceased to be needed.
I remember my conversations with my brothers, with my colleagues about where to seek for scouting that new spirit, that new need. How to make it so that young people, instead of listening to walkmans with headphones on their ears, lying on bunks or canoes, would simply engage in scouting, engage in wilderness activities, engage in fulfilling tasks, those traditional, important ones, earning scouting ranks, acquiring skills, engaging in service? How to make it so that then we could somehow deprive them of their mobile phones, so they wouldn’t be talking non-stop on those phones and wouldn’t be playing during camps, bivouacs, meetings, etc., etc.? How to explain to parents that they cannot call their child 10 times a day to ask if they have washed their feet? Because even if they haven’t, nothing has happened, right?
But seriously. Thank you for all of this. Because thanks to your unwavering service – as I said – often spanning many decades, scouting, Polish scouting, has survived and is doing well, in many cases very well. I thank you for that from the bottom of my heart.
Thank you for always being able to count on our scouts in all the most difficult moments: during the pandemic, when you acted, during the Russian aggression against Ukraine from the very first hour, when you provided help in various ways, in every possible way. We know well that there are also many scouts who stood up to fight on the side of the defenders of Ukraine. This is precisely education: to know who is the enemy and who is the friend. I thank you for that from the bottom of my heart. This has always been and will always be very important.
Thank you for the jamboree that we will have in 2027 on Sobieszewska Island. I hope that President Karol Nawrocki – as a Gdańsk resident – will go and visit the scouts. I hope – as a protector of both scouting and our scouting movement. Thank you for the invitation once again to visit. I will do my best to be there, even for a moment.
Once again, thank you for everything. For all the meetings, for every scouting song by the fireplace or by the bonfire, for every moment of breathing in the camp air. You know perfectly well how it is: whoever has once slept in an old tent will always love it and will never forget that smell for the rest of their life. That’s just how it is. I thank you for that from the bottom of my heart.
Be prepared!
The original Polish. The tags above are read on the English translation's sentences.
Szanowna Pani Minister,
Szanowni Panowie Ministrowie,
ale przede wszystkim Wielce Szanowne Druhny i Wielce Szanowni Druhowie odznaczeni – bohaterowie dzisiejszej uroczystości,
Wszystkie Druhny i Druhowie
i Przyjaciele,
Szanowni Państwo zebrani na tej dzisiejszej uroczystości!
Bardzo dziękuję. Jestem wzruszony i zaszczycony, że mogę Państwu dzisiaj wręczyć te odznaczenia – tak jak każdemu z Druhen i Druhów powiedziałem: za lata działalności harcerskiej i skautowej, za budowanie polskiego ruchu harcerskiego, skautowego, za wychowanie młodzieży, za budowanie postaw patriotycznych, za służbę Bogu i ojczyźnie. Dziękuję za to. Bardzo często przez długie lata, przez długie dziesięciolecia, bardzo często sprawując fundamentalnie ważne funkcje w polskim ruchu skautowym, harcerskim, w istocie odpowiadając za jego kształt i rozwój.
Cały czas trwa. Cały czas do harcerstwa i skautingu przystępują nowi młodzi ludzie. Nawet mnie przez te 10 lat udało się namówić kilku młodych i kilkoro rodziców do tego, żeby dzieci wstąpiły do harcerstwa, spróbowały harcerskiego życia jako alternatywy dla otaczającej ich często bardzo trudnej rzeczywistości, bardzo często w sytuacjach kryzysowych. Bardzo często dzięki temu udało się z tych sytuacji kryzysowych wyjść, jeszcze zanim pojawiło się poważne nieszczęście dla rodziny.
To właśnie dzięki Państwa służbie i dzięki Państwa pracy harcerskiej, skautowej to nasze harcerstwo cały czas spełnia swoją funkcję, tak niezwykle ważną. Właśnie budowania postaw, wychowania młodzieży, prowadzenia młodzieży ku dobremu, ku temu, co ważne i co piękne, budowania przyjaźni, więzi, zdobywania umiejętności, zyskiwania samodzielności, nauki odpowiedzialności za siebie, a potem także i za innych, kiedy obejmują pierwsze funkcje – zostają zastępowymi, przybocznymi w drużynach, drużynowymi – wtedy, kiedy biorą na siebie ciężar dowodzenia; wtedy, kiedy biorą na siebie ciężar decydowania, przygotowując się także do późniejszego dorosłego życia i bardzo często sprawowania wielu odpowiedzialnych funkcji publicznych.
Bardzo Państwu dziękuję za to, ale bardzo dziękuję też i za ten niezwykły zaszczyt, który spotkał mnie także z Waszej ręki, że mogłem, jako Prezydent Rzeczypospolitej, obejmować kolejno patronat nad ruchem harcerskim i skautowym w Polsce – będąc jego protektorem – i organizacjami harcerskimi, skautowymi; tymi wszystkimi najważniejszymi w naszym kraju i poza granicami. To było dla mnie zawsze bardzo ważne.
Dziękuję za wszystkie harcerskie watry, które zapłonęły na dziedzińcu Pałacu Prezydenckiego, które zapłonęły w Belwederze, za spotkanie przy kominku w Wiśle. Dziękuję za wszystkie te momenty, kiedy mogłem być z druhnami i druhami. Dziękuję za to, że przyjmowaliście mnie na obozach w różnych krańcach Polski – różne organizacje – kiedy z zaciekawieniem patrzyłem na bardzo często nowe dla mnie zwyczaje, inne niż te, do których sam byłem przyzwyczajony z czasów mojego harcerstwa.
Nie mam żadnych wątpliwości, że polskie harcerstwo, polski skauting spełnia dzisiaj cały czas swoją niezwykle ważną funkcję. Że przeszedł przez czasy, których kiedyś bardzo się obawialiśmy, że może być tak, że polskie harcerstwo zniknie, że gdzieś te ideały się zatracą. Zwłaszcza na początku lat 90. w czasie kryzysu; w czasie, kiedy wydawało się, że w jakimś sensie jest to koniec historii, że to takie bogoojczyźniane harcerstwo – trochę opozycyjne, czasem bardzo opozycyjne, które wyszło z czarnych czasów komunizmu, przetrwało w swojej twardej idei jeszcze harcerstwa II Rzeczypospolitej, niepodległościowego – że ono przestało być po prostu potrzebne.
Pamiętam moje rozmowy z moimi druhami, z moimi kolegami o tym, gdzie szukać dla harcerstwa tego nowego ducha, tej nowej potrzeby. Jak spowodować, żeby młodzi najpierw, zamiast słuchać walkmanów ze słuchawkami na uszach, leżąc na pryczach czy kanadyjkach, po prostu zajęli się harcerstwem, zajęli się puszczaństwem, zajęli się realizacją zadań, tych tradycyjnych, ważnych, robieniem stopni harcerskich, zdobywaniem sprawności, zajęli się służbą? Jak zrobić, żeby potem jakoś pozbawić ich telefonów komórkowych, żeby nie gadali bez przerwy przez te telefony i nie grali w czasie obozów, biwaków, zbiórek itd., itd.? Jak wytłumaczyć to rodzicom, że nie można 10 razy dziennie zadzwonić do pociechy i zapytać, czy na pewno umył nogi. Bo nawet, jak nie umył, to przecież nic się nie stało, nie?
Ale na poważnie. Dziękuję za to wszystko. Bo dzięki Państwa służbie, niezachwianej – tak jak powiedziałem – często wielodziesięcioletniej to harcerstwo, polski skauting, przetrwało i ma się dobrze, w wielu przypadkach bardzo dobrze. Dziękuję za to z całego serca.
Dziękuję za to, że zawsze można było liczyć na naszych harcerzy i skautów we wszystkich najtrudniejszych momentach: w czasie pandemii, kiedy działaliście, w czasie rosyjskiej agresji na Ukrainę od pierwszej godziny, kiedy nieśliście pomoc na najróżniejsze sposoby, na wszelkie sposoby. Przecież wiemy dobrze, że jest także i niemało harcerzy, którzy stanęli do walki po stronie obrońców Ukrainy. To jest właśnie wychowanie: wiedzieć, kto jest wrogiem, a kto jest przyjacielem. Dziękuję za to z całego serca. To zawsze było i zawsze będzie bardzo ważne.
Dziękuję za jamboree, które w 2027 roku będziemy mieli na Wyspie Sobieszewskiej. Mam nadzieję, że Pan Prezydent Karol Nawrocki – jako gdańszczanin – pojedzie i odwiedzi harcerzy. Mam nadzieję – jako protektor także i harcerstwa, i naszego skautingu. Dziękuję za zaproszenie po raz kolejny do odwiedzin. Zrobię, co w mojej mocy, żeby być chociaż na chwilę.
Jeszcze raz dziękuję za wszystko. Za wszystkie spotkania, za każdą harcerską piosenkę przy kominku czy przy watrze, za każdą chwilę odetchnięcia także i obozowym powietrzem. Wiecie Państwo znakomicie, jak to jest: kto raz spał w starej dysze, ten zawsze będzie ją kochał i nigdy do końca życia nie zapomni tego zapachu. Tak to po prostu jest. Dziękuję za to z całego serca.
Czuwaj!
Przeczytaj o zasadach pobierania zdjęć . Pobierz zdjęcie