The President of the Republic of Poland: The Polish Navy is an instrument of state policy.
Andrzej Duda · President of Poland
- Context
- Duda addressed a Navy Day ceremony in Gdynia on November 28, 2024, marking the first celebration of the newly established Polish Navy holiday.
- Main themes
- Polish Navy holiday, naval history and continuity, maritime security, Baltic Sea strategy, NATO naval command, hybrid warfare, underwater infrastructure protection, Marshal Piłsudski legacy, Poland's maritime potential, missile defense at Redzikowo, POLMARFOR command ambitions
- Duration
- ~14 min
- Words
- 1,686
- Sentences
- 63
- Readability
- 25
- Grade
- 16.5
- Syntax
- 2.98
- Vocabulary
- 2.44
Translated from Polish
The broad sphere of national life a sentence belongs to. Every sentence has an Arena, so it is the denominator the other indices are read against.
Other63 sentences in 28 paragraphs
Honorable Combatants and Veterans,
Esteemed Prime Minister – Minister of National Defense,
Esteemed Ministers,
Dear Voivode,
Dear President of the City of Gdynia,
Esteemed Members of Parliament and Senators,
Honorable Admirals,
All Esteemed Officers, Non-Commissioned Officers, Sailors, Soldiers,
All Distinguished Guests,
All Esteemed Ladies and Gentlemen,
I extend my warmest wishes and congratulations to the entire community of the Polish Navy on the occasion of the holiday of this branch of the armed forces, which is being officially celebrated for the first time this year on this day, November 28. Adopting the historic date of the establishment of the navy by Marshal Józef Piłsudski in 1918 as the modern holiday of its successor is a justified – and in my opinion – excellent decision. This change symbolically emphasizes continuity as one of the main values that the naval forces take pride in. It also refers to the understanding of the significance of the navy, which has been evident since the very beginning of the Polish state after regaining independence 106 years ago.
The order of Marshal Józef Piłsudski, the significance of the wedding with the sea in 1920, and the role of regaining access to the Baltic Sea, as well as the substantial investments in the construction of the port and the development of Gdynia – "the city from the sea," show that both the authorities and Polish society appreciated the coastal location of the country and the opportunity to reap its benefits. The window to the world, which even a small fragment of the coastline was considered, allowed Poland to join the ranks of countries capable of conducting diplomacy and trade through maritime routes.
From this aspiration to utilize the Baltic Sea as a source of state potential, the city we are currently in was born, the proud participation of Polish naval units in the battles of World War II emerged, and the Polish attachment to the white-red flag, which was raised on Polish warships for decades, was established. The years of the Polish People's Republic, when the navy was assigned only a supportive role in relation to other formations or naval forces of the Soviet Union, did not destroy the pride with which we still view the national colors of the Polish flag.
Today, no one needs to be convinced that maritime routes are the lifeblood of international political, economic, and intellectual cooperation, especially when we consider communication based on underwater information transmission systems. Global security depends on cooperation across the opposing shores of the Atlantic Ocean, on the relative balance of power in the Pacific waters, or even on the norms defining the status of waters in the far North. Consequently, belonging to the group of maritime nations, which has been so valued in Poland for over 100 years, gives our country the opportunity to make a more significant contribution to building international order and security.
A few days ago, we officially opened the missile defense system base in Redzikowo. It is no coincidence that the formation responsible for the operation of this base is the United States Navy, and the installation itself is shaped like a ship. The most important elements of the entire defense system are those deployed on naval units. The situation in the Black Sea significantly affects the course of the conflict in Ukraine. The Baltic Sea is becoming one of the most important arenas where an invisible, yet painful and costly hybrid war is being waged against an aggressively inclined Russia. The recent incident involving damage to underwater cables clearly shows that effective protection of critical maritime infrastructure requires the involvement of the navy.
All these arguments directly prove that the maritime domain is of immense importance for global or regional security. Especially in the context of the latter, we cannot allow thinking in terms of the Baltic as "NATO's internal sea" to justify the loss of the ability to ensure freedom of operation in its waters and to dominate the area, despite still strong interests and potential from Moscow in the region.
Additionally, regarding Poland's plans to achieve the capability to take over the national command structure of NATO naval forces operating in the Baltic, it must be assumed that only a state with strong maritime potential will gain the trust of allies and their willingness to transfer POLMARFOR forces. According to the plan for rotational changes in command cooperation established with Germany and possibly Sweden, our country should achieve such capabilities by 2028. On the occasion of today's solemn ceremony, it is worth recalling that the Polish Navy, in peacetime, carries out a whole catalog of tasks aimed at preventing the escalation of conflict and creating conditions for the harmonious development of the state, including economic and social development. The mission set before it requires having an adequate potential to ensure stability in the maritime domain.
It is gratifying to refer to the progress in the implementation of the technical modernization plan for naval forces. Speaking for the last time during the Navy Day as the Commander-in-Chief of the Armed Forces, I express my gratitude to all who contributed to accelerating the implementation of the most important programs for acquiring new units. The construction of multipurpose frigates in cooperation between the Polish shipbuilding industry and a foreign partner in the "Miecznik" program has already been initiated and is progressing according to the established schedule. After the first three, the next "Kormoran II" class minesweepers are being constructed in a Polish shipyard. The navy has already received all ordered tugs. Ships for radio-electronic reconnaissance, hydrographic vessels, and a rescue unit are in the preparation phase for construction, design, and ordering.
The biggest and most important challenge today remains the urgent decision to initiate the procedure for acquiring modern submarines. For nearly a hundred years, the Polish flag has been continuously raised on vessels operating beneath the surface of the water. However, it is not tradition that should determine the acceleration of work on launching the "Orka" program. It is the capabilities offered by submarines, whose uniqueness can be crucial for ensuring Poland's security. Stealth and the ability to strike targets at sea and on land, to conduct forward reconnaissance regardless of weather conditions, availability, almost unlimited maritime endurance, the ability to cooperate with special forces, participation in mine warfare, ensuring freedom of navigation, in international operations, and finally a whole range of tools creating strategic discomfort for the opponent, thus unique deterrent capabilities, are characteristics of submarines that fully justify the expenditures related to their necessary acquisition.
Additionally, in conjunction with the capabilities of various types of unmanned units, submarines should complement the vision of the future shape of the navy, which would correspond to the theory of building balanced naval forces, adequate to threats, to the maritime security environment, and key areas for us, to the potential of the state, and to the tasks set before these forces.
Ladies and Gentlemen,
Referring once again to the understanding of the role of naval forces that has accompanied Poles for decades, I want to emphasize that the naval branch of the armed forces is not only a military tool and the armed wing of the Polish Army intended to operate at sea. The navy is an instrument of state policy. Among other things, for this reason, it is necessary to restore its required level of independence. Actions aimed in this direction have been proposed in the legislative changes prepared by my administration.
The reform project contained in them for the command and control system of the army assumes the restoration of the commands of the branches of the armed forces, including, of course, the Command of the Polish Navy. This will ensure each formation the necessary subjectivity and appropriate degree of autonomy, as well as a return to the important principle for soldiers, in which the commander commands, trains, and is responsible for their subordinates. Cooperation between independent branches of the armed forces within the necessary joint operations and multi-domain actions will achieve the necessary synergy effect.
The re-establishment of the Navy Command should strengthen the position and prestige of the naval forces, as well as redefine the image of the formation, which is largely responsible for the complex and increasingly significant area of state functioning, namely maritime policy and its maritime security. Furthermore, it seems that renewing the status of the navy commander will become the first step towards broader inclusion of officers in naval uniforms in the process of filling key positions in the Armed Forces of the Republic of Poland, as well as in international structures.
In conclusion, on the occasion of today's Navy Day of the Republic of Poland, I extend my warmest wishes to its Inspector, to the Commander of the Maritime Operations Center, to the Command of the Maritime Component, to the Commanders of the Flotilla, to the Commander of the Naval Aviation Brigade, and to all those who make up its potential, for all sailors, regardless of their corps and place of service, for all civilian employees of the navy, and for all its friends and supporters.
Above all, I wish for the realization not only of plans that are already in the implementation phase but also of professional and operational dreams, from which the future model of the navy must be built, capable of responding to contemporary challenges and adapted to changing conditions. I wish for the introduction of many new, modern units offering key capabilities into service. I wish success in achieving readiness in a few years to take command of allied naval forces operating in the Baltic. Finally, I wish each of you wearing a naval uniform satisfaction and pride in the development of your individual career paths.
Once again, I congratulate those honored with state and departmental awards. I believe that your attitude will encourage the next generations of Polish women and men to join the ranks of the navy, and that sailors remaining in service will be emboldened to act actively, creatively, and courageously, also in promoting the naval forces and in raising awareness of their role among the citizens of our country.
All the best.
The original Polish. The tags above are read on the English translation's sentences.
Czcigodni Kombatanci i Weterani,
Wielce Szanowny Panie Premierze – Ministrze Obrony Narodowej,
Wielce Szanowni Państwo Ministrowie,
Szanowna Pani Wojewodo,
Szanowna Pani Prezydent Miasta Gdyni,
Szanowne Panie i Panowie Posłowie, Senatorowie,
Szanowni Panowie Admirałowie,
Wszyscy Wielce Szanowni Państwo Oficerowie, Podoficerowie, Marynarze, Żołnierze,
Wszyscy Dostojni Przybyli Goście,
Wszyscy Wielce Szanowni Państwo,
Składam najserdeczniejsze życzenia i gratulacje dla całej społeczności Marynarki Wojennej Rzeczypospolitej Polskiej z okazji święta tego rodzaju sił zbrojnych, które w tym roku po raz pierwszy oficjalnie obchodzone jest właśnie w tym dniu, 28 listopada. Przyjęcie historycznej daty utworzenia marynarki przez Marszałka Józefa Piłsudskiego w 1918 roku jako współczesnego święta jej spadkobierczyni to uzasadniona – i w moim przekonaniu – znakomita decyzja. Zmiana ta symbolicznie podkreśla ciągłość jako jedną z głównych wartości, jakimi szczycą się siły morskie. Nawiązuje także do zrozumienia dla znaczenia marynarki, które było oczywiste od początku istnienia państwa polskiego po odzyskaniu niepodległości 106 lat temu.
Rozkaz Marszałka Józefa Piłsudskiego, waga zaślubin z morzem z 1920 roku i rola odzyskania dostępu do Bałtyku, a także potężne nakłady na budowę portu i rozwój Gdyni – „miasta z morza”, pokazują, że zarówno władze, jak i polskie społeczeństwo doceniało nadmorskie położenie kraju i możliwość czerpania z tego korzyści. Okno na świat, za jaki uważano nawet niewielki fragment wybrzeża, pozwalało Polsce dołączyć do grona krajów zdolnych do prowadzenia dyplomacji i handlu poprzez szlaki morskie.
Z tego dążenia do wykorzystania Bałtyku jako źródła potencjału państwa zrodziło się miasto, w którym obecnie się znajdujemy, zrodził się chlubny udział polskich jednostek morskich w walkach II wojny światowej i zrodziło się polskie przywiązanie do biało–czerwonej bandery, która przez kolejne dziesięciolecia podnoszona była na polskich okrętach wojennych. Lata PRL, kiedy flocie wyznaczono jedynie pomocniczą rolę w stosunku do innych formacji czy sił morskich Związku Sowieckiego, nie zniszczyły dumy, z jaką nadal patrzymy na narodowe barwy polskiej bandery.
Dzisiaj nikogo nie trzeba przekonywać, że szlaki morskie to krwioobieg międzynarodowej współpracy politycznej, gospodarczej, a także intelektualnej, jeśli weźmiemy pod uwagę komunikację opartą chociażby na podmorskich systemach przesyłania informacji. Bezpieczeństwo w skali globalnej uzależnione jest od współdziałania przeciwległych wybrzeży Oceanu Atlantyckiego, od względnej równowagi sił na wodach Pacyfiku czy chociażby norm określających status akwenów na dalekiej Północy. Co za tym idzie, przynależność do grona państw morskich, którą tak ceniono w Polsce już ponad 100 lat temu, daje naszemu państwu szansę wnoszenia istotniejszego wkładu w budowanie porządku i bezpieczeństwa międzynarodowego.
Kilka dni temu otworzyliśmy oficjalnie bazę systemu obrony przeciwrakietowej w Redzikowie. Nie bez przyczyny formacją odpowiedzialną za funkcjonowanie tej bazy jest marynarka wojenna Stanów Zjednoczonych, a sama instalacja ma kształt okrętu. Do najważniejszych elementów całego systemu tej obrony należą bowiem te rozmieszczone na jednostkach morskich. Sytuacja na Morzu Czarnym w istotny sposób wpływa na przebieg konfliktu na Ukrainie. Morze Bałtyckie staje się jedną z najważniejszych aren, na których toczy się niewidoczna na co dzień, ale dotkliwa i kosztowna wojna hybrydowa z agresywnie nastawioną Rosją. Mający miejsce kilka dni temu kolejny incydent związany z uszkodzeniem podmorskich kabli pokazuje dobitnie, że skuteczna ochrona morskiej infrastruktury krytycznej wymaga udziału marynarki wojennej.
Wszystkie te argumenty wprost udowadniają, że domena morska ma ogromne znaczenie dla światowego czy regionalnego bezpieczeństwa. Zwłaszcza w kontekście tego ostatniego nie możemy pozwolić, aby myślenie w kategoriach Bałtyku jako „wewnętrznego morza NATO” usprawiedliwiło utratę zdolności do zapewnienia swobody operowania na jego wodach oraz do panowania na akwenie, mimo wciąż silnych interesów i potencjału Moskwy w regionie.
Dodatkowo, w odniesieniu do planów osiągnięcia przez Polskę zdolności do przejęcia przez narodową strukturę dowodzenia natowskimi siłami morskimi operującymi na Bałtyku, przyjąć należy, że tylko państwo o silnym potencjale morskim zyska zaufanie sojuszników i ich gotowość do przekazania sił POLMARFOR. Zgodnie z zakładającą rotacyjne zmiany dowodzenia kooperacją w tej materii ustanowioną z Niemcami i ewentualnie Szwecją nasz kraj powinien osiągnąć takie zdolności do 2028 roku. Przy okazji dzisiejszej podniosłej uroczystości warto przypomnieć, że Marynarka Wojenna Rzeczypospolitej Polskiej w czasie pokoju realizuje cały katalog zadań, których celem jest zapobieganie eskalacji konfliktu i stworzenie państwu warunków do harmonijnego rozwoju, także gospodarczego i społecznego. Postawiona przed nią misja wymaga posiadania adekwatnego do wyzwań potencjału, który pozwoli domenie morskiej zapewnić stabilność sytuacji w kraju.
Z satysfakcją należy odnieść się do postępów w realizacji planu modernizacji technicznej sił morskich. Występując po raz ostatni podczas Święta Marynarki Wojennej jako zwierzchnik Sił Zbrojnych, z podziękowaniem zwracam się do wszystkich, którzy przyczynili się do przyspieszenia realizacji najważniejszych programów pozyskiwania nowych jednostek. Budowa wielozadaniowych fregat w ramach kooperacji polskiego przemysłu stoczniowego z zagranicznym partnerem w programie „Miecznik” została już uruchomiona i postępuje zgodnie z założonym harmonogramem. Po trzech pierwszych kolejne niszczyciele min typu „Kormoran II” konstruowane są w polskiej stoczni. Marynarka otrzymała już wszystkie zamówione holowniki. W fazie przygotowania do budowy, projektowania i zamawiania są okręty rozpoznania radioelektronicznego, okręty hydrograficzne i jednostka ratunkowa.
Największym i najważniejszym wyzwaniem pozostaje dziś pilne podjęcie decyzji o rozpoczęciu procedury pozyskania nowoczesnych okrętów podwodnych. Od niemal stu lat polska bandera nieprzerwanie była podnoszona na okrętach operujących pod powierzchnią wody. To nie tradycja jest jednak czynnikiem, który powinien przesądzić o przyspieszeniu prac nad uruchomieniem programu „Orka”. Są nim zdolności oferowane przez jednostki podwodne, których unikalność może mieć kluczowe znaczenie dla zapewnienia Polsce bezpieczeństwa. Skrytość i zdolność do rażenia celów na wodzie i na lądzie, do prowadzenia wysuniętego rozpoznania niezależnie od warunków atmosferycznych, dostępność, nieograniczona niemal dzielność morska, możliwość współpracy z wojskami specjalnymi, udział w wojnie minowej, w zapewnianiu swobody żeglugi, w operacjach międzynarodowych i wreszcie cały szereg narzędzi stwarzających przeciwnikowi dyskomfort strategiczny, a więc unikatowe zdolności odstraszania to cechy okrętów podwodnych w pełni uzasadniające wydatki związane z ich niezbędnym zakupem.
Dodatkowo w połączeniu z możliwościami jednostek bezzałogowych różnych typów okręty podwodne powinny dopełnić wizję przyszłego kształtu marynarki, co odpowiadałoby teorii budowania zrównoważonych sił morskich, adekwatnych do zagrożeń, do środowiska bezpieczeństwa morskiego i kluczowych dla nas akwenów, do potencjału państwa i stawianych przed tymi siłami zadań.
Szanowni Państwo,
Nawiązując po raz kolejny do rozumienia roli sił morskich, jakie towarzyszyło Polakom od dziesięcioleci, pragnę podkreślić, że morski rodzaj sił zbrojnych to nie tylko narzędzie militarne i zbrojne ramię Wojska Polskiego przeznaczone do operowania na morzach. Marynarka wojenna to instrument polityki państwa. Między innymi z tego tytułu należy przywrócić jej wymagany poziom niezależności. Działania zmierzające w tym kierunku zaproponowano w zmianach legislacyjnych przygotowanych przez moją administrację.
Zawarty w nich projekt reformy systemu kierowania i dowodzenia armią zakłada przywrócenie dowództw rodzajów sił zbrojnych, w tym oczywiście Dowództwa Marynarki Wojennej Rzeczypospolitej Polskiej. Zapewni to każdej formacji niezbędną podmiotowość i odpowiedni stopień autonomii oraz powrót do ważnej dla żołnierzy zasady, w której dowódca dowodzi, szkoli i odpowiada za swoich podwładnych. Współpraca pomiędzy samodzielnymi rodzajami sił zbrojnych w ramach niezbędnych dziś operacji połączonych i działań wielodomenowych pozwoli osiągnąć konieczny efekt synergii.
Zaistnienie na nowo Dowództwa Marynarki Wojennej powinno wzmocnić pozycję i prestiż sił morskich, a także wyodrębnić na nowo wizerunek formacji, która w dużej części odpowiada za złożoną i nabierającą znaczenia dziedzinę funkcjonowania państwa, jaką jest polityka morska i jego morskie bezpieczeństwo. Wydaje się ponadto, że odnowienie statusu dowódcy marynarki stanie się pierwszym krokiem na drodze do szerszego włączania oficerów w marynarskich mundurach w proces obsady kluczowych stanowisk w Siłach Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej, jak również w strukturach międzynarodowych.
Na zakończenie, z okazji dzisiejszego Święta Marynarki Wojennej Rzeczypospolitej Polskiej, na ręce jej Inspektora, na ręce Dowódcy Centrum Operacji Morskich, Dowództwa Komponentu Morskiego, na ręce Dowódców Flotylli, Dowódcy Brygady Lotnictwa Marynarki Wojennej i wszystkich tworzących jej potencjał jednostek przekazuję najserdeczniejsze życzenia dla wszystkich marynarzy, niezależnie od korpusu i miejsca służby, dla wszystkich cywilnych pracowników marynarki oraz dla wszystkich jej przyjaciół i sympatyków.
Przede wszystkim życzę urzeczywistnienia się nie tylko planów będących już w fazie realizacji, lecz także służbowych i operacyjnych marzeń, z których zbudować należy przyszły model marynarki, zdolny do odpowiedzi na współczesne wyzwania i przystosowany do adaptowania się do zmieniających się uwarunkowań. Życzę wprowadzania do służby wielu nowych, nowoczesnych i oferujących kluczowe zdolności jednostek. Życzę powodzenia w osiągnięciu za kilka lat gotowości do przejęcia dowodzenia nad sojuszniczymi siłami morskimi operującymi na Bałtyku. Życzę wreszcie każdej z pań i każdemu z panów noszących marynarski mundur zadowolenia i dumy z rozwoju indywidualnych ścieżek rozwoju.
Gratuluję jeszcze raz wyróżnionym odznaczeniami państwowymi i resortowymi. Wierzę, że Państwa postawa zachęci kolejne pokolenia Polek i Polaków do wstępowania w szeregi marynarki, a marynarzy pozostających w służbie ośmieli do aktywnego, kreatywnego i odważnego działania, także na rzecz promowania sił morskich oraz szerszego dostrzeżenia ich roli przez obywateli naszego kraju.
Wszystkiego dobrego.
Przeczytaj o zasadach pobierania zdjęć . Pobierz zdjęcie