- Context
- Duda addressed Polish diaspora and Korean guests in Seoul during a state visit award ceremony honoring individuals contributing to Polish-Korean relations and Polish affairs in Korea.
- Main themes
- Polish-Korean relations, state awards ceremony, cultural diplomacy, Polish literature translation, North Korean human rights, Polish diaspora in South Korea, spiritual support for Poles abroad, bilateral economic ties, academic and cultural exchange
- Duration
- ~14 min
- Words
- 1,727
- Sentences
- 78
- Readability
- 56
- Grade
- 10.9
- Syntax
- 3.14
- Vocabulary
- 1.96
Translated from Polish
The broad sphere of national life a sentence belongs to. Every sentence has an Arena, so it is the denominator the other indices are read against.
Other78 sentences in 23 paragraphs
Dear Ambassador and Mrs. Ambassador, Honorable Minister, Esteemed Ministers, Highly Respected Professor, Doctor, Venerable Father, Venerable Priest, All Distinguished Guests, All Highly Respected Ladies and Gentlemen, Dear Countrymen, Dear Korean Friends!
First of all, I want to say that we are immensely pleased that together with the Polish delegation, my wife Agata and I could come here to Korea to once again seal with our presence and this official visit the status of Polish-Korean relations, to strengthen the economic ties that have connected us so strongly—especially in recent years—but also to meet with you, and also to present these state awards.
I sincerely thank you. These are awards for important work carried out for Poles, for Polishness, and for Poland here, far from the borders of the Republic. Thank you very much, because in various areas of life and daily functioning, you provide this service for the Republic, for the other person, for building Polish-Korean relations—those intergovernmental, but in fact, more so those interpersonal—every day of your life here for many years. I thank you for this from the bottom of my heart on behalf of the Republic of Poland, on behalf of all Poles, on behalf of my compatriots.
I thank you, Professor, for the years of leading Polish affairs here—in a scientific sense, in a linguistic sense, in a cultural sense; for over, I must say, 50 works of Polish literature that you have translated. For many works of Korean literature also translated by you into Polish so that Poles can get to know Korea, its culture, its literature more closely. I thank you, Professor, for all these most important works, which are a testament to the level of our culture, but also to the achievements of our literature over the course of—one can boldly say—centuries.
Because you have translated Słowacki, you have translated Mickiewicz. But also completely contemporary poets and writers, such as Wisława Szymborska, Tadeusz Różewicz, or Lem and his wonderful science fiction novels. Many, many, many others. The works of Sienkiewicz. A multitude of important works of Polish literature that constitute the canon of this literature, which are here in Korea, a significant literary and artistic achievement of yours, Professor. Because translation indeed has such a dimension. So I thank you from the bottom of my heart for that.
I also thank you for the youth that you have been teaching Polish and teaching about Poland, Polish literature for so many years. For this wonderful work, I am immensely grateful to you, Professor. And I am honored to have been able to present this award.
Doctor, thank you. Thank you. In my life, I have never, but perhaps somewhere in the deep 1950s, Poles experienced such a drama as those who are residents of North Korea experience every day. But we also know from our history—not so very distant—the times when we were not a free nation because we were oppressed by the authorities, there was no full freedom, one could not enjoy full rights. In many aspects, freedom was taken from us.
Of course, to a far lesser extent than what is happening today in North Korea, from where people flee to often simply save their lives. It is not just a matter of what level they will live at. It is often a matter of whether they will be free, whether they will be in labor camps or prisons, whether they will survive or perish. Thank you for standing up for them every day—here in Korea, but also in international organizations, in the United Nations, before criminal tribunals, demanding justice for those who are perpetrators of terror against the residents of North Korea.
I also thank you for teaching those young people from North Korea who are here in South Korea about Poland. You teach them how we went through our transformations, you teach them what to avoid in such a process, believing deeply that one day that day will come when there too—let us hope, in a democratic way, let us hope without bloodshed—there will be a change such that people will break free to freedom, to return to being able to truly govern themselves.
Thank you for all the actions you have been taking for the other person for so many years, Doctor. Thus, as I said to you when presenting this award—giving testimony also to who we are, we Poles; thus giving testimony about Poland. An excellent testimony, a wonderful testimony. I thank you for this from the bottom of my heart.
I also thank the Brother, I thank the Priest for what is sometimes so difficult to grasp, yet so incredibly valuable—for the strength that flows from faith and which one often needs so much, especially far from home, especially when it is not so easy to simply drive back home, because it is many hours of travel. Because the ticket is not cheap either.
Although there have never been, and there are not many Poles here in South Korea. But nevertheless, among even those hundreds, there are always those who need spiritual support, those who need that proverbial handshake, kindness, support in prayer, and spiritual support, and support during the sacrament of confession—in various ways. Sometimes even without fully realizing that they came and confessed. They truly do so, even if it happens in a way that is only implied. Precisely because they are seeking help.
For providing that help, for giving testimony about Poland, I thank you from the bottom of my heart. For building the Polish community in this way and sustaining Polish hearts and Polish souls, I thank you from the bottom of my heart. For this constant, daily service to the other person in this spiritual way. And not only, because also in many other various ways through the support that you never refuse. I thank you for this from the bottom of my heart.
Ladies and gentlemen, to all of you who are here in Korea, I thank you from the bottom of my heart. First of all—for coming to today’s meeting and honoring us with your presence. Secondly—for being here and being with us; in the sense that you are with Poland and feel at home here. I thank all the Korean guests who came to this meeting out of friendship towards Poland, out of a sense of connection with our country and building this relationship, which is so very important.
A moment ago, I met with the Chairman of the Parliament, and we talked about these increasingly tightening ties from the economic side. There is no doubt that no one else but Korea is today absolutely the closest partner not only economically but a partner in general for Poland here in this part of the world.
Because it is not only 35 years of diplomatic relations since 1989. It is also the presence of the largest Korean companies from the very beginning, since we started our systemic transformations—since they came, invested their money, began to employ Poles, believing that we are a hardworking nation, an ambitious nation, a capable nation, with whom one can communicate and whom one can trust. And so it has— I believe deeply—happened. Because this presence is and is growing all the time for—as I said—35 years.
Today, the number of Koreans practically permanently residing in Poland—because if someone has been in Poland continuously for several years and is there with their family due to business, one can indeed say that they reside permanently—is several times greater than the number of Poles here on the spot. So, indeed, this is already a large community, but it is a community that makes a huge contribution to the development of the Republic.
According to the data I have here with me, 390 Korean companies in Poland employ 30,000 people. That is really a lot in our market. And many Polish families, thanks to the work offered by Korean entrepreneurs, by large Korean companies, have jobs, have means of subsistence at a very decent level, in very reliable conditions, and they value this work very much.
Similarly, as Korean products, which—as you know—are not only highly respected by Poles but are also very liked by Poles. Starting from those that are indeed at the highest level of innovation, such as electronic equipment, through cars, or finally now through very modern armaments that strengthen our security, which brings such extraordinary satisfaction to Polish soldiers that they can serve with equipment that is indeed absolutely world-class. And also to us, who decided that this equipment would be purchased, that we give Polish soldiers the best.
And thus we can look into the eyes of their loved ones and say: “Yes, we are trying not only so that the Polish soldier can fight and defend the homeland as best as possible, but also so that he is as safe as possible; so that he truly has the potential to stand up to any opponent and repel any opponent. And survive, win, defend Poland.” This is immensely important to us, and it also cements our relations between states, between authorities, but above all—I believe deeply—also between people.
More and more Poles are coming to Korea, we have more and more flight connections. That is very good. There is a huge tourist flow. I spoke today to the Chairman—I will say the same tomorrow to the Prime Minister and to the President—that I would like these Poles to establish more businesses here and for greater exports from Poland to Korea, because there is a large disparity. We are buying huge amounts of armaments, especially recently, that this disparity has indeed become very large.
But because—as I say—these ties are tightening, and Poles are becoming an increasingly affluent society also thanks to cooperation here with entrepreneurs from Korea over so many years, I hope that these ties will be even closer, that people will come from Korea not only for business but also simply as tourists to see Poland. And that these interpersonal ties will also tighten more and more.
Once again, I thank all of you. Once again, I thank you and congratulate those of you who have been awarded. I thank everyone for coming to today’s meeting and for all these years of building relations between Poland and Korea and between our nations. Thank you from the bottom of my heart.
The original Polish. The tags above are read on the English translation's sentences.
Szanowny Panie Ambasadorze wraz z Małżonką, Szanowna Pani Minister, Szanowni Panowie Ministrowie, Wielce Szanowna Pani Profesor, Pani Doktor, Czcigodny Ojcze, Czcigodny Księże, Wszyscy Dostojni Przybyli Goście, Wszyscy Wielce Szanowni Państwo, Drodzy Rodacy, Drodzy Koreańscy Przyjaciele!
Przede wszystkim chcę powiedzieć, że ogromnie się cieszymy, że wraz z polską delegacją ja i Agata, moja małżonka, mogliśmy przybyć tutaj, do Korei, po to, żeby po raz kolejny przypieczętować naszą obecnością i tą oficjalną wizytą rangę relacji polsko–koreańskich, umocnić więzi gospodarcze, które tak silnie – zwłaszcza w ostatnich latach – nas łączą, ale także po to, by spotkać się z Państwem, także po to, by wręczyć te odznaczenia państwowe.
Bardzo serdecznie dziękuję. To są odznaczenia za ważne dzieło realizowane dla Polaków, dla polskości i dla Polski tutaj, daleko od granic Rzeczypospolitej. Bardzo dziękuję, dlatego że w różnych obszarach życia i codziennego funkcjonowania świadczycie Państwo tę służbę dla Rzeczypospolitej, dla drugiego człowieka, dla budowania relacji polsko–koreańskich – tych międzypaństwowych, ale w istocie tak naprawdę bardziej tych międzyludzkich – każdego dnia swojego życia tutaj od wielu lat. Dziękuję za to z całego serca w imieniu Rzeczypospolitej Polskiej, w imieniu wszystkich Polaków, w imieniu moich rodaków.
Dziękuję Pani Profesor za lata prowadzenia tutaj polskich spraw – można tak powiedzieć – w tym znaczeniu naukowym, w tym znaczeniu językowym, w tym znaczeniu kulturowym; za ponad, proszę Państwa, 50 pozycji polskiej literatury, które Pani Profesor przetłumaczyła. Za wiele pozycji także literatury koreańskiej przetłumaczonych przez Panią Profesor na język polski po to, by również i Polacy mogli bliżej poznać Koreę, jej kulturę, jej literaturę. Dziękuję Pani Profesor za te wszystkie najważniejsze pozycje, które w tak ogromnym stopniu są świadectwem poziomu naszej kultury, ale także i dorobku naszej literatury na przestrzeni – śmiało można powiedzieć – wieków.
Dlatego że przecież przetłumaczyła Pani Profesor Słowackiego, przetłumaczyła Pani Profesor Mickiewicza. Ale także i zupełnie współczesnych poetów i pisarzy, takich jak Wisława Szymborska, jak Tadeusz Różewicz czy jak Lem i jego wspaniałe powieści fantastyczne. Wiele, wiele, wiele innych. Dzieła Sienkiewicza. Mnóstwo pozycji polskiej literatury, bardzo ważnych, stanowiących kanon tej literatury, które są tutaj, w Korei, ogromnym także dorobkiem – śmiało można powiedzieć – literackim i artystycznym Pani Profesor. Bo przecież tłumaczenie w istocie też ma taki wymiar. Więc z całego serca za to dziękuję.
Dziękuję też za młodzież, którą Pani Profesor od tylu lat uczy polskiego i uczy o Polsce, polskiej literatury. Za to wspaniałe dzieło z całego serca jestem Pani Profesor ogromnie wdzięczny. I jestem zaszczycony tym, że mogłem wręczyć to odznaczenie.
Pani Doktor, dziękuję. Dziękuję. Ja w swoim życiu nigdy, ale może gdzieś w głębokich latach 50. Polacy doświadczyli takiego dramatu, jakiego doświadczają na co dzień ci, którzy są mieszkańcami Korei Północnej. Ale też znamy z naszej historii – wcale nie tak bardzo odległej – czasy, kiedy w istocie nie byliśmy wolnym narodem, dlatego że byliśmy ciemiężeni przez władze, nie było pełnej wolności, nie można było korzystać z pełni praw. W wielu aspektach wolność była nam odebrana.
Oczywiście w nieporównywalnie mniejszym stopniu, niż dzisiaj dzieje się to w Korei Północnej, skąd ludzie uciekają po to, żeby bardzo często ratować po prostu swoje życie. To nie jest tylko kwestia tego, na jakim poziomie będą żyli. To jest kwestia bardzo często tego, czy będą wolni, czy będą w obozach pracy czy w więzieniach, czy przeżyją, czy zginą. Dziękuję za to, że wstawia się Pani za nimi na co dzień – i tutaj, w Korei, ale także w organizacjach międzynarodowych, w Organizacji Narodów Zjednoczonych, przed trybunałami karnymi, domagając się osądzenia tych, którzy są sprawcami terroru wobec mieszkańców Korei Północnej.
Dziękuję również za to, że tych młodych ludzi z Korei Północnej, którzy są tutaj, w Korei Południowej, uczy Pani o Polsce. Uczy Pani o tym, jak my przeszliśmy przez nasze przemiany, uczy Pani o tym, czego uniknąć w takim procesie, wierząc w to głęboko, że kiedyś nadejdzie ten dzień, że również i tam – miejmy nadzieję, w sposób demokratyczny, miejmy nadzieję, że bez rozlewu krwi – dojdzie do zmiany takiej, że ludzie wyrwą się na wolność, na powrót do tego, by mogli rzeczywiście sami o sobie stanowić.
Dziękuję za te wszystkie działania, które Pani Doktor prowadzi dla drugiego człowieka od tylu lat. Tym samym – tak jak powiedziałem Pani, wręczając to odznaczenie – dając świadectwo także temu, jacy my jesteśmy, my Polacy; dając tym samym świadectwo o Polsce. Znakomite świadectwo, wspaniałe świadectwo. Dziękuję za to z całego serca.
Dziękuję także Bratu, dziękuję Księdzu za to, co tak czasem trudno uchwytne, a tak niezwykle cenne – za siłę, która płynie z wiary i której nieraz człowiek tak bardzo potrzebuje, zwłaszcza gdzieś daleko od ojczyzny, zwłaszcza wtedy, kiedy nie jest tak łatwo do ojczyzny tak sobie po prostu podjechać, bo jest to wiele godzin podróży. Bo bilet też nie jest tani.
Choć nie ma i nie było tutaj nigdy, w Korei Południowej, bardzo wielu Polaków. Ale mimo wszystko zawsze są wśród tych nawet setek ci, którzy potrzebują duchowego wsparcia, ci, którzy potrzebują tego przysłowiowego także i uścisku dłoni, życzliwości, wsparcia i modlitwą, i wsparcia duchowego, i wsparcia w trakcie sakramentu spowiedzi – na różne sposoby. Nieraz nawet nie do końca sami sobie zdając sprawę z tego, że przyszli i spowiadają się. Tak naprawdę czynią to, choć dzieje się to w sposób tylko dorozumiany. Właśnie dlatego, że szukają pomocy.
Za dawanie tej pomocy, za dawanie tym samym także i świadectwa o Polsce z całego serca dziękuję. Za budowanie w ten sposób polskiej wspólnoty i podtrzymywanie polskich serc i polskich dusz z całego serca dziękuję. Za tę nieustanną, codzienną służbę drugiemu człowiekowi w ten sposób duchowy. I nie tylko, bo także i na wiele innych różnych sposobów poprzez wspieranie, którego nigdy nie odmawiacie. Dziękuję za to z całego serca.
Proszę Państwa, wszystkim Państwu, którzy tutaj jesteście, w Korei, z całego serca dziękuję. Po pierwsze – za przybycie na dzisiejsze spotkanie i zaszczycenie nas obecnością. Po drugie – za to, że jesteście i jesteście z nami; w tym znaczeniu, że jesteście z Polską i czujecie się tutaj u siebie. Dziękuję wszystkim gościom koreańskim, którzy przybyli na to spotkanie z przyjaźni wobec Polski, z poczucia związku z naszym krajem i budowania tej relacji, która jest tak bardzo ważna.
Przed chwilą widziałem się z Panem Przewodniczącym Parlamentu, rozmawialiśmy właśnie o tych coraz bardziej zacieśniających się więziach od tej strony gospodarczej. Nie ma żadnych wątpliwości, że nie kto inny, tylko właśnie Korea jest dzisiaj absolutnie najbliższym partnerem nie tylko gospodarczym, ale partnerem w ogóle Polski tutaj, w tej części świata.
Bo to nie tylko 35 lat relacji dyplomatycznych od 1989 roku. To także obecność największych koreańskich firm od samego początku, od kiedy zaczęliśmy przemiany ustrojowe – od kiedy przyjechali, zainwestowali swoje pieniądze, zaczęli zatrudniać Polaków, wierząc w to, że jesteśmy narodem pracowitym, narodem ambitnym, narodem zdolnym, z którym można się dogadać i któremu można zaufać. I tak się – wierzę w to głęboko – stało. Bo ta obecność jest i wzrasta cały czas od – tak jak powiedziałem – 35 lat.
Dzisiaj liczba Koreańczyków właściwie praktycznie na stałe mieszkających w Polsce – bo jeżeli ktoś przebywa w Polsce bez przerwy od kilku lat i jest tam razem z rodziną z uwagi na prowadzony biznes, to przecież można powiedzieć, że mieszka na stałe – kilkunastokrotnie jest większa niż Polaków tutaj, na miejscu. Więc, rzeczywiście, jest to społeczność już w tej chwili duża, ale jest to społeczność, która wnosi ogromny wkład w rozwój Rzeczypospolitej.
Według tych danych, które mam tutaj w tej chwili ze sobą, 390 koreańskich firm w Polsce zatrudnia 30 tys. ludzi. To naprawdę bardzo dużo na naszym rynku. I wiele polskich rodzin dzięki tej pracy, która jest oferowana przez koreańskich przedsiębiorców, przez koreańskie wielkie firmy, ma pracę, ma środki utrzymania na bardzo godziwym poziomie, w bardzo rzetelnych warunkach i bardzo sobie tę pracę ceni.
Podobnie zresztą jak produkty koreańskie, które – jak Państwo doskonale wiecie – są przez Polaków nie tylko bardzo szanowane, ale są przez Polaków także i bardzo lubiane. Poczynając od tych, które są rzeczywiście na najwyższym poziomie innowacyjności, jak sprzęt elektroniczny, poprzez samochody czy wreszcie teraz poprzez uzbrojenie bardzo nowoczesne, które umacnia nasze bezpieczeństwo, które przynosi tak niezwykłą satysfakcję polskim żołnierzom, że mogą służyć na sprzęcie rzeczywiście absolutnie światowej klasy. A także i nam, którzy zdecydowaliśmy się, że ten sprzęt będzie kupowany, że dajemy polskim żołnierzom to, co najlepsze.
A tym samym możemy spojrzeć w oczy ich najbliższym i powiedzieć: „Tak, staramy się nie tylko, żeby polski żołnierz mógł jak najlepiej walczyć i bronić ojczyzny, ale też, żeby był jak najbardziej bezpieczny; żeby rzeczywiście miał potencjał, którym jest w stanie się przeciwstawić każdemu przeciwnikowi i każdego przeciwnika odeprzeć. I przeżyć, zwyciężyć, obronić Polskę”. To jest dla nas ogromnie ważne i to cementuje też nasze relacje pomiędzy państwami, pomiędzy władzami, ale przede wszystkim – wierzę w to głęboko – także pomiędzy ludźmi.
Przeczytaj o zasadach pobierania zdjęć . Pobierz zdjęcie
Coraz więcej Polaków przyjeżdża do Korei, mamy coraz więcej połączeń lotniczych. To bardzo dobrze. Jest ogromny ruch turystyczny. Ja mówiłem dzisiaj do Pana Przewodniczącego – jutro powiem to samo do Pana Premiera i do Pana Prezydenta – że chciałbym jeszcze, żeby ci Polacy założyli tutaj więcej biznesu i żeby większy eksport był z Polski do Korei, bo jest duża dysproporcja. Kupujemy ogromne ilości uzbrojenia przede wszystkim w ostatnim czasie, że ta dysproporcja zrobiła się rzeczywiście bardzo duża.
Ale ponieważ – tak jak mówię – te więzi się zacieśniają, a Polacy są społeczeństwem coraz zamożniejszym także dzięki współpracy tutaj, z przedsiębiorcami z Korei, przez tyle lat, to mam nadzieję, że będą te więzi jeszcze ściślejsze, że będą przyjeżdżali z Korei nie tylko ludzie biznesu, ale że będą przyjeżdżali także i po prostu turyści, żeby zobaczyć Polskę. I że te więzi międzyludzkie także będą się zacieśniały bardziej i bardziej.
Jeszcze raz wszystkim Państwu dziękuję. Jeszcze raz dziękuję i gratuluję Państwu odznaczonym. Wszystkim dziękuję za przybycie na dzisiejsze spotkanie i za wszystkie te lata budowania tutaj relacji pomiędzy Polską a Koreą i pomiędzy naszymi narodami. Dziękuję z całego serca.
