Speech on the 40th anniversary of the death of Blessed Father Jerzy Popiełuszko
Andrzej Duda · President of Poland
- Context
- Duda addressed a commemoration ceremony in Warsaw on the 40th anniversary of the martyrdom of Blessed Father Jerzy Popiełuszko, patron of Solidarity.
- Main themes
- Martyrdom of Blessed Father Jerzy Popiełuszko, Polish Church resistance under communism, national remembrance and historical memory, Solidarity trade union, freedom and sovereignty of Poland, canonization prayer, indomitable clergy, communist oppression, moral imperatives and overcoming evil with good, Polish national identity
- Duration
- ~10 min
- Words
- 1,152
- Sentences
- 65
- Readability
- 61
- Grade
- 9.0
- Syntax
- 2.91
- Vocabulary
- 2.31
Translated from Polish
The broad sphere of national life a sentence belongs to. Every sentence has an Arena, so it is the denominator the other indices are read against.
Other65 sentences in 22 paragraphs
Your Eminence, Cardinal,
Esteemed and Dear Family of Blessed Father Jerzy Popiełuszko,
Honorable Ministers, Members of Parliament, Senators, Members of the European Parliament,
Reverend Fathers,
Esteemed Chairman of the Independent Self-Governing Trade Union "Solidarity",
Chairmen of the Regions,
All present Members of Solidarity,
All Esteemed Guests,
Dear Pilgrims,
Dear Countrymen who have come to today’s ceremony and prayer from all over the country!
We gather here today, in Warsaw, in Żoliborz, in this parish so well known to all Poles, at a place that is a symbol of the struggle for a free, sovereign, and independent Poland – at the grave of Blessed Father Jerzy Popiełuszko. Today the patron of Solidarity, once the chaplain of the steelworkers of the Warsaw Steelworks, also regarded as the chaplain of many other Solidarity environments from various workplaces across Poland, with whom he met and to whom he spoke during his priestly ministry.
Times that were very difficult for the Republic. Times that were very difficult for the Polish Church. Times that were very difficult for all of us. Times when we were under Soviet oppression, when we could not decide for ourselves, when we demanded freedom, and anyone who did so was fought against by the authorities appointed from Moscow, to a greater or lesser extent.
But what is most important? We meet on a day that marks the 40th anniversary of the abduction and martyrdom of Blessed Father Jerzy Popiełuszko. But also currently – by the will of the Polish Sejm – it is the National Day of Remembrance of the Indomitable Clergy, a national day of remembrance for the indomitable Polish Church. This is important. Because these two elements cannot be separated and cannot be torn apart – this cult and memory of Blessed Father Jerzy and the memory of the extraordinary merits of the Polish Church acting through its representatives indomitably, with courage, determination, for freedom, in service to God, to man, to one’s neighbor, and to Poland.
The Church did not serve through fighting. The Church did not have weapons in hand. The priests did not fight with rifles. The priests fought with rosaries, with rosaries in hand, as tradition dictated to them from generations of predecessors – Father Skorupka and others – who, when needed, went to defend the Republic with a cross in one hand and a rosary in the other. They too defended it bravely.
We remember today very well that many of them paid an extremely high price for this, even among the most important, such as: Blessed Primate Wyszyński – imprisoned and oppressed for years; Archbishop Baraniak – in fact tortured by the communists; as well as Father Stanisław Suchowolec, Father Stefan Niedzielak, and Father Sylwester Zych – who were killed by the communists. And in particular the martyr – Blessed Father Jerzy Popiełuszko. But also many, many others who were persecuted, oppressed, conscripted into the army, mentally and physically destroyed between 1966 and 1968, persecuted. All those who managed to endure in faith, in God, and in their indomitable stance.
Thank you for being here. Because today’s presence and today’s prayer is not only a prayer for the canonization of Blessed Father Jerzy, it is not only a prayer for our homeland through the intercession of Blessed Father Jerzy, but it is also a prayer through the intercession of Father Jerzy for the Polish Church, for Polish priests for strength, for power also in today’s – not at all easy for them – times. Thank you for being here. They need this prayer, just as we all need it, just as our homeland needs it today.
In 1989, free Poles triumphed. It is thanks to the efforts of that generation – the generation of Father Jerzy – that we have had a free Poland for 35 years, in which we can live. Unfortunately, not all of us and not always know how to appreciate it. We must also pray for this – that we always remember our fate and the dangers that lurk for us and for our homeland, that we remember and know how to prevent them. So that our homeland is not touched. So that it is not condemned to non-existence – as has happened in our history – and we to the slavery experienced by entire generations of our compatriots, who could only pray for a free Poland because they were unable to regain it.
Today it is different – this Poland is our great task. But what is important: it is our great task under this very slogan, under which he, Blessed Father Jerzy, fought for a free, sovereign, independent Poland: “Overcome evil with good.” Remember the moral imperatives. Treat your neighbor as you would like to be treated. Trust in God, but do your part and work, and above all pray and remember your loved ones, your homeland, and your fellow man.
An extraordinary – given by the Holy Spirit – ability of Father Jerzy, which earned him the trust of the workers, was that he could speak to them about important matters in an accessible, easy-to-understand way. He was not afraid of this. And at the same time, he never called for aggression. He called for prayer. He was a man of great faith – as all those who knew him directly say. He was filled with faith. Faith carried him.
May this great gift that Blessed Father Jerzy had be a gift given today to all people of the Polish Church, to Polish priests. May this gift also be given to us – lay people – often so much needed to break our fears, to overcome our anxieties, to overcome our difficulties that we often have with ourselves, and sometimes in understanding the reality around us. May it help us in our relationships with our loved ones. But above all – may it help us in our constant prayer for our homeland and for our homeland. That Poland may endure not only for us but also for future generations. This Poland, for which Father Jerzy Popiełuszko prayed and for which he died. This, which he called for in his prayers, in his sermons, in his message to the workers, to all those who wanted to listen to him.
May it be our share, may it also be our strength. May the Blessed one watch over us, and in the future – we pray and deeply believe in this – may Saint Father Jerzy Popiełuszko, patron of Solidarity, chaplain of steelworkers, miners, and all those who cared for Poland and the good of their fellow man, watch over us. A just, honest, free, sovereign, independent Poland. The one we all dream of, and the one that – we would like with all our hearts – may always be our share, of our children and our grandchildren.
God, bless the Republic, bless us all! Blessed Father Jerzy, intercede for us!
The original Polish. The tags above are read on the English translation's sentences.
Eminencjo, Księże Kardynale,
Wielce Szanowna, Droga Rodzino Błogosławionego Księdza Jerzego Popiełuszki,
Wielce Szanowni Panie i Panowie Ministrowie, Posłowie, Senatorowie, Posłowie do Parlamentu Europejskiego,
Czcigodni Księża,
Wielce Szanowny Panie Przewodniczący Niezależnego Samorządnego Związku Zawodowego „Solidarność”,
Przewodniczący Regionów,
Wszyscy przybyli Członkowie Solidarności,
Wszyscy Wielce Szanowni Państwo, Dostojni Goście,
Drodzy Pielgrzymi,
Drodzy Rodacy przybyli na dzisiejszą uroczystość i modlitwę z całego kraju!
Spotykamy się dzisiaj tutaj, w Warszawie, na Żoliborzu, w tej tak znakomicie znanej wszystkim Polakom parafii, przy miejscu, które jest symbolem walki o wolną, suwerenną i niepodległą Polskę – przy grobie Błogosławionego Księdza Jerzego Popiełuszki. Dzisiaj patrona Solidarności, kiedyś kapelana hutników Solidarności Huty Warszawa, uważanego także za kapelana wielu innych środowisk Solidarności z wielu zakładów pracy w całej Polsce, z którymi się spotykał i do których mówił w czasach swojej posługi kapłańskiej.
Czasach dla Rzeczypospolitej bardzo trudnych. Czasach bardzo trudnych dla polskiego Kościoła. Czasach bardzo trudnych dla nas wszystkich. Czasach, kiedy byliśmy w sowieckim zniewoleniu, kiedy nie mogliśmy sami decydować o sobie, kiedy domagaliśmy się wolności, a każdy, kto to czynił, w mniejszym lub większym stopniu był zwalczany przez nadane z Moskwy władze.
Ale co jest najważniejsze? Spotykamy się w dniu, który jest 40. rocznicą porwania i męczeńskiej śmierci Błogosławionego Księdza Jerzego Popiełuszki. Ale także obecnie – z woli polskiego Sejmu – jest Narodowym Dniem Pamięci Duchownych Niezłomnych, jest narodowym dniem pamięci niezłomnego polskiego Kościoła. To ważne. Bo te dwa elementy nie dadzą się rozdzielić i nie dadzą się ze sobą rozerwać – ten kult i pamięć Błogosławionego Księdza Jerzego i pamięć niezwykłych zasług polskiego Kościoła działającego poprzez swoich przedstawicieli niezłomnie, z odwagą, determinacją, dla wolności, służby Bogu, człowiekowi, bliźniemu i Polsce.
Kościół nie służył walką. Kościół nie miał broni w ręku. Księża nie walczyli z karabinem. Księża walczyli z różańcem, z różańcem w dłoni, tak jak nakazywała im to tradycja pokoleń poprzedników – księdza Skorupki i innych – którzy, gdy trzeba było, z krzyżem w dłoni i różańcem w drugim ręku szli bronić Rzeczypospolitej. Oni też jej odważnie bronili.
Pamiętamy dzisiaj znakomicie, że wielu z nich zapłaciło za to niezwykle wysoką cenę, nawet tych spośród najważniejszych, jak: Błogosławiony Prymas Wyszyński – przez lata więziony, ciemiężony; jak Arcybiskup Baraniak – w istocie katowany, torturowany przez komunistów; jak wreszcie Ksiądz Stanisław Suchowolec, Ksiądz Stefan Niedzielak czy Ksiądz Sylwester Zych – którzy zostali przez komunistów zabici. A w szczególności męczennik – Błogosławiony Ksiądz Jerzy Popiełuszko. Ale też i wielu, wielu innych prześladowanych, ciemiężonych, wcielanych do wojska, w latach 1966–1968 niszczonych psychicznie, niszczonych fizycznie, prześladowanych. Tych wszystkich, którzy umieli przetrwać w wierze, w Bogu i w swojej niezłomnej postawie.
Dziękuję, że jesteście tutaj. Bo ta dzisiejsza obecność i ta dzisiejsza modlitwa to nie tylko modlitwa o kanonizację Błogosławionego Księdza Jerzego, to nie tylko modlitwa za naszą ojczyznę za wstawiennictwem Błogosławionego Księdza Jerzego, ale to także modlitwa za wstawiennictwem Księdza Jerzego w intencji polskiego Kościoła, w intencji polskich księży o siłę, o moc także i w dzisiejszych – wcale niełatwych dla nich – czasach. Dziękuję za to, że jesteście. Potrzebują tej modlitwy, tak jak potrzebujemy jej my wszyscy, tak jak potrzebuje jej dzisiaj nasza ojczyzna.
W 1989 roku wolni Polacy zwyciężyli. To dzięki tamtemu wysiłkowi tamtego pokolenia – pokolenia Księdza Jerzego – mamy dzisiaj wolną Polskę od 35 lat, w której możemy żyć. Niestety, nie wszyscy i nie zawsze umiemy ją docenić. O to też się trzeba modlić – byśmy zawsze o naszych losach pamiętali i o niebezpieczeństwach, które na nas i na naszą ojczyznę czyhają, pamiętali i umieli im zapobiegać. By naszej ojczyzny nie dotknęły. By nie skazały jej na niebyt – jak to bywało w naszej historii – a nas na niewolę, której doświadczyły całe pokolenia naszych rodaków, którzy tylko mogli modlić się o wolną Polskę, bo nie byli w stanie jej odzyskać.
Dziś jest inaczej – ta Polska jest wielkim naszym zadaniem. Ale co ważne: jest wielkim naszym zadaniem pod tym właśnie hasłem, pod którym o wolną Polskę, suwerenną, niepodległą walczył on, Błogosławiony Ksiądz Jerzy: „Zło dobrem zwyciężaj”. Pamiętaj o nakazach moralnych. Zachowuj się wobec bliźniego twego tak, jak ty byś sam chciał, żeby zachowano się wobec ciebie. Ufaj Panu Bogu, ale czyń swoje i pracuj, a przede wszystkim módl się i pamiętaj o swoich najbliższych, o swojej ojczyźnie, o drugim człowieku.
Niezwykłą – daną przez Ducha Świętego – umiejętnością Księdza Jerzego, która zaskarbiła mu zaufanie robotników, było to, że umiał o ważnych sprawach mówić do nich w sposób przystępny, łatwy do zrozumienia. Nie bał się tego. A jednocześnie nie nawoływał nigdy do agresji. Nawoływał do modlitwy. Był człowiekiem wielkiej wiary – jak mówią wszyscy ci, którzy znali go bezpośrednio. Był przepełniony wiarą. Wiara go niosła.
Niechże ten wielki dar, który miał Błogosławiony Ksiądz Jerzy, będzie darem danym dzisiaj wszystkim ludziom polskiego Kościoła, polskim księżom. Niechże ten dar będzie dany także nam – ludziom świeckim – często tak bardzo potrzebny po to, by przełamać nasze lęki, po to, by przełamać nasze obawy, po to, by przełamać nasze trudności, które często mamy ze sobą samym, a czasem w zrozumieniu otaczającej nas rzeczywistości. Niechże nam pomoże w relacjach z naszymi bliskimi. Ale przede wszystkim – niechże nam pomoże w nieustannej modlitwie o naszą ojczyznę i za naszą ojczyznę. O to, by Polska trwała nie tylko dla nas, ale także dla przyszłych pokoleń. Ta Polska, o którą modlił się i za którą zginął Ksiądz Jerzy Popiełuszko. Ta, o którą wzywał w swojej modlitwie, w swoich kazaniach, w swoim przekazie, który mówił do robotników, do wszystkich tych, którzy chcieli go słuchać.
Niechże będzie ona naszym udziałem, niechże będzie ona zarazem także i naszą siłą. Niech czuwa nad nami Błogosławiony, a w przyszłości – modlimy się i głęboko wierzymy w to – Święty Ksiądz Jerzy Popiełuszko, patron Solidarności, kapelan hutników, górników i wszystkich tych, którym na sercu leżała Polska i dobro drugiego człowieka. Polska sprawiedliwa, uczciwa, wolna, suwerenna, niepodległa. Ta, o której wszyscy marzymy, i ta, która – chcielibyśmy z całego serca – aby zawsze była naszym udziałem, naszych dzieci i naszych wnuków.
Boże, błogosław Rzeczypospolitej, błogosław nam wszystkim! Błogosławiony Księże Jerzy, wstawiaj się za nami!