The President's speech during the ceremony of awarding state decorations.
Andrzej Duda · President of Poland
- Context
- Duda addressed awardees, dignitaries, and President-Elect Nawrocki at the Presidential Palace on June 26, 2025, during a state decorations ceremony near the end of his presidency.
- Main themes
- State decorations ceremony, service to Poland, presidential legacy, Poland's development, responsibility and dedication, rule of law, political accountability, transition of power, public service, United Right governance
- Duration
- ~8 min
- Words
- 904
- Sentences
- 62
- Readability
- 57
- Grade
- 8.8
- Syntax
- 2.64
- Vocabulary
- 2.12
Translated from Polish
The broad sphere of national life a sentence belongs to. Every sentence has an Arena, so it is the denominator the other indices are read against.
Other62 sentences in 20 paragraphs
Dear Mr. President [Karol Nawrocki] – well, we warmly welcome you,
Esteemed Knights and Ladies,
Members of the Chapters of the highest orders of the Republic,
Honorable Ministers,
Esteemed Members of Parliament, Senators,
Esteemed Professors,
All Distinguished Guests,
All Esteemed Ladies and Gentlemen,
but above all, Honorable and Esteemed Awardees – the heroes of today’s ceremony!
I am immensely grateful for your presence at the Presidential Palace for this – for me personally – very beautiful and very moving ceremony. Once again, I thank the President-Elect for honoring us with his presence and for further enhancing its potential and strength by being here with us.
Ladies and Gentlemen, as you can see, I have awarded decorations to individuals representing essentially a full spectrum of various fields and specialties of our life, various institutions that have played and continue to play a significant role for the Republic – for its development, for its shaping, for building its position, and also for its constitutional shape.
I have honored individuals who – in my personal conviction – deserve to receive high state decorations. I have been observing Polish politics and participating in it for almost 20 years. For almost 10 years, I have been the President of the Republic, and I have had the opportunity to collaborate with all of you, to a greater or lesser extent, more or less directly. Many times – numerous times during my presidency, often before, even prior to my presidency.
Once again, I thank you all from the bottom of my heart – as I have told each of you – for your great contribution to the development of the Republic. For your dedication to Poland. For the work that – besides being work; it is known that we all derive income from work to support our families – was also work for the Republic. Or perhaps above all. Perhaps especially when it was necessary to stand in opposition to the mainstream of one’s own environments? Perhaps it was not always profitable? Perhaps it did not always align with particular or momentary interests? You always placed the Republic first.
You never hesitated to take responsibility for the Republic in certain cases when it was necessary. Carrying in your hands the responsibility for the future fate of people; for how Polish affairs will be shaped; how law will be shaped in Poland; which direction of Poland’s development is right and which is wrong; what should be opposed, what should be supported, and what should be demanded, also from those in power. I thank you for that from the bottom of my heart. You have always been able to assess this. You have always been able to show it – when it was necessary – in your activities, and very often to realize it.
I also thank you for the honor and pleasure I have had to hear from you many times what should be done – in your opinion – how we should act. Sometimes these were long discussions. I thank you for that from the bottom of my heart. I assure you that each of these discussions was enlightening and each was a building block for me. Especially in these last 10 years of my activity. I thank you, because yesterday I heard from a certain person that over the last 10 years – especially when I co-governed with my colleagues from the United Right, when they were in power in Poland – Poland was growing. And it was evident that it was racing forward, that it was ambitious, dynamic, and reaching very high.
That is exactly what I wanted, that is what mattered most to me. I thank you for your participation in this, because it was indeed immensely important – to change certain paradigms. Because it seems that we have managed to change them. Thanks to the fact that people also saw that commitments can be kept, that one can go to elections, make commitments in the election campaign, promise, and realize at least the vast majority of what was promised. That in this way, new standards can be set in Polish politics, which will then be very difficult for people to take away. I also thank you for holding us accountable for this.
Ladies and Gentlemen!
I am extremely pleased that you chose to come today with friends, with loved ones, as I approach the end of my mission. This is not a eulogy for me, to be clear. On the contrary. I have asked all of you to please give me more. Yes, I ask for more. I also assume that I am not retiring – so to speak, physically. Here stands the new President. He is taking over the baton. He has come to ensure that none of you thinks it is over.
Once again, I thank you all from the bottom of my heart for all these years. I am a bit moved. I congratulate you wholeheartedly. But above all, once again, I am immensely, immensely grateful for your always faithful work for the Republic and your extraordinary dedication. In very different fields.
I also thank you for being able to often set aside what was your professional passion in order to pursue public matters. This is also extremely important. In order to dedicate those personal issues for Poland. I thank you for that from the bottom of my heart. And I ask for more.
The original Polish. The tags above are read on the English translation's sentences.
Szanowny Panie Prezydencie [Karol Nawrocki] – no tak, bardzo serdecznie witamy,
Wielce Szanowni Kawalerowie i Damo,
Członkowie Kapituł najwyższych orderów Rzeczypospolitej,
Wielce Szanowni Panie i Panowie Ministrowie,
Szanowni Państwo Posłowie, Senatorowie,
Szanowni Panie i Panowie Profesorowie,
Wszyscy Dostojni Przybyli Goście,
Wszyscy Wielce Szanowni Państwo,
ale przede wszystkim Czcigodni i Wielce Szanowni Państwo Odznaczeni – bohaterowie dzisiejszej uroczystości!
Ogromnie dziękuję za przybycie do Pałacu Prezydenckiego na tę – dla mnie osobiście – bardzo piękną i bardzo wzruszającą uroczystość. Jeszcze raz dziękuję Panu Prezydentowi Elektowi, że nas tutaj zaszczycił swoją obecnością i dodatkowo wzmacnia jej potencjał i siłę swoim tutaj z nami byciem.
Proszę Państwa, jak doskonale Państwo widzicie, wręczyłem dzisiaj odznaczenia osobom reprezentującym w zasadzie pełny przekrój różnych dziedzin życia i specjalności naszego życia, różnych instytucji, które przez wiele lat odgrywały i odgrywają znaczącą rolę dla Rzeczypospolitej – dla jej rozwoju, dla jej kształtowania, dla budowania jej pozycji, także dla jej kształtu ustrojowego.
Odznaczyłem osoby, które – w moim osobistym przekonaniu – zasłużyły na to, by otrzymać wysokie odznaczenia państwowe. Patrzę na polską politykę i uczestniczę w niej od prawie 20 lat. Prawie od 10 lat jestem Prezydentem Rzeczypospolitej i ze wszystkimi z Państwa w mniejszym lub większym stopniu miałem sposobność współpracować mniej lub bardziej bezpośrednio. Nieraz wielokrotnie – wiele razy w czasie prezydentury, często wcześniej, także przed prezydenturą.
Jeszcze raz Państwu z całego serca dziękuję – tak jak każdemu z Państwa powiedziałem – za wielki wkład w rozwój Rzeczypospolitej. Za oddanie Polsce. Za pracę, która – poza tym, że była pracą; wiadomo, z pracy z reguły wszyscy czerpiemy dochody po to, żeby utrzymać swoje rodziny – że była to także praca dla Rzeczypospolitej. A może właśnie przede wszystkim. Może właśnie przede wszystkim wtedy, kiedy trzeba było stanąć nieraz w oporze wobec głównego nurtu własnych środowisk? Może nie zawsze się to opłacało? Może nie zawsze szło to w parze z partykularnymi czy chwilowymi interesami? Zawsze stawialiście Państwo Rzeczpospolitą na pierwszym miejscu.
Nigdy się Państwo nie obawialiście także brać odpowiedzialności za Rzeczpospolitą w niektórych przypadkach, gdy było trzeba. Wręcz niosąc w swoich rękach odpowiedzialność za przyszły los ludzi; za to, jak będą ukształtowane polskie sprawy; jak będzie ukształtowane w Polsce prawo; jaki kierunek rozwoju Polski jest właściwy, a jaki jest niewłaściwy; wobec czego należy się sprzeciwić, co należy popierać, a czego należy żądać, także od rządzących. Dziękuję za to z całego serca. Zawsze umieliście Państwo to ocenić. Zawsze umieliście Państwo to pokazać – kiedy trzeba było – w swojej działalności, a bardzo często i zrealizować.
Dziękuję także za to, że ja miałem ten zaszczyt i przyjemność, by wielokrotnie od Państwa słyszeć, co powinno być – Państwa zdaniem – robione, jak powinniśmy działać. Nieraz były to długie dyskusje. Dziękuję za to z całego serca. Zapewniam Państwa, że każda z tych dyskusji była pouczająca i każda była dla mnie jakąś cegiełką. Zwłaszcza w tych ostatnich 10 latach mojej działalności. Dziękuję Państwu, bo wczoraj usłyszałem od pewnej osoby, że przez te ostatnie 10 lat – a zwłaszcza kiedy współrządziłem z moimi koleżankami i kolegami ze Zjednoczonej Prawicy, kiedy sprawowali rządy w Polsce – Polska rosła. I widać było, że pędzi do przodu, że się rwie; że jest ambitna, dynamiczna, że sięga bardzo wysoko.
Tego właśnie chciałem, na tym mi najbardziej zależało. Dziękuję Państwu za udział w tym, bo to było rzeczywiście ogromnie bardzo ważne – żeby zmienić pewne paradygmaty. Bo rzeczywiście chyba udało się je zmienić. Dzięki temu, że ludzie także zobaczyli, że można dotrzymać zobowiązań, że można pójść do wyborów, w kampanii wyborczej złożyć zobowiązania, przyrzec i zrealizować przynajmniej w zdecydowanej większości to, co się obiecało. Że można w ten sposób wyznaczyć nowe standardy w polskiej polityce, które potem bardzo trudno będzie ludziom odebrać. Dziękuję także za rozliczanie z tego.
Szanowni Państwo!
Jest mi niezmiernie miło, że zechcieliście Państwo przybyć dzisiaj z przyjaciółmi, z najbliższymi, kiedy zbliżam się do końca mojej misji. To nie jest dla mnie jakaś mowa pogrzebowa, żeby była jasność. Wręcz przeciwnie. Wszystkich Państwa prosiłem, że proszę o więcej. Tak, proszę o więcej. Sam zakładam też, że jeszcze nie odchodzę na emeryturę – taką, że tak powiem, fizyczną ( oklaski ). Tu stoi nowy Prezydent. Przejmuje pałeczkę. Przyszedł dopilnować, żeby nikt z Państwa nie uznał, że jest zakończone ( oklaski ).
Jeszcze raz z całego serca dziękuję Państwu za wszystkie te lata. Jestem troszkę wzruszony. Gratuluję z całego serca. Ale przede wszystkim jeszcze raz ogromnie, ogromnie dziękuję za wierną zawsze pracę dla Rzeczypospolitej i niezwykle oddaną. W bardzo różnych dziedzinach.
Dziękuję też za to, że potrafiliście Państwo często odłożyć to, co było Państwa zawodową miłością, po to, by realizować sprawy publiczne. To też niezwykle ważne. Po to, by właśnie także i te osobiste kwestie poświęcić dla Polski. Dziękuję za to z całego serca. I proszę o więcej.