- Context
- Duda addressed the Second Congress of Railway Development in Poland on January 29, 2020, speaking on railways' strategic, economic, and infrastructural importance.
- Main themes
- Railway development and investment, strategic importance of railways, Three Seas Initiative infrastructure, North-South transport corridors, Polish economic modernization, multi-generational railway tradition, military significance of railways, EU regional development, connectivity and communication infrastructure, passenger and freight transport
- Duration
- ~25 min
- Words
- 2,978
- Sentences
- 113
- Readability
- 47
- Grade
- 13.2
- Syntax
- 3.18
- Vocabulary
- 2.02
Translated from Polish
The broad sphere of national life a sentence belongs to. Every sentence has an Arena, so it is the denominator the other indices are read against.
Other113 sentences in 37 paragraphs
Dear Minister,
Esteemed Ministers,
Members of Parliament, Senators,
Dear President,
Esteemed Presidents,
All distinguished guests,
Members of Boards, Directors,
but above all, All Highly Esteemed Ladies and Gentlemen, Railway Brothers, individuals connected with this extremely important branch of the Polish economy, individuals associated with this extremely important and honorable professional group, and belonging to this group, often for generations, which I want to emphasize strongly, because in Poland, working on the railway or in connection with the railway industry is often a multi-generational family tradition.
I would like to thank you for organizing this, the second Congress of Railway Development. As Mr. President Krzysztof Mamiński just mentioned, you are meeting for the second time, and it is evident at first glance the enormous increase in interest, as well as the expansion of the topics addressed by this year's Congress.
I smiled while listening to these statements, and earlier watching the film, because I thought to myself that looking at the history of the last 30 years – because I would like to assess it from that perspective, since the breakthrough of '89 – one can say that the railway first, unfortunately, as we all know very well, found itself in quite a deep regression, and then it began to slowly, slowly, slowly return – a bit like a train – picking up speed, and I hope it will gain momentum. And since the railway has this characteristic that a train is heavy, it rolls and has a very long braking distance, I hope that for the next not only years but also decades, no one will be able to stop this train. I wish you all this from the bottom of my heart. I wish this for you, but above all, I wish this for the Republic and for all of us.
Why? Because I look not only from a purely infrastructural perspective, but I also look from a political perspective. On one hand, due to the office I hold, due to the service I perform. But on the other hand, I look simply as an ordinary consumer, as an ordinary passenger, as an ordinary user of the railway, as an ordinary person who simply needs a means of communication in our country and beyond. I look simply as a client using transport services.
So, first and foremost, looking from a political perspective – politically, the railway is one of the strategic branches of the industry of the Republic. No one has said this here yet, it was not directly mentioned in the film, but we all know very well that the railway had, has, and will have strategic significance from many points of view. It had enormous military significance, it has military significance, and it will have military significance. It will have enormous importance for the entire state economy. It will have enormous significance for shaping policy, it has and will have enormous significance for gaining advantages, also on the international stage.
What more can I say, I will give you the simplest example from what is happening recently in the international, but close, space. We are talking, for example, about the project and cooperation within the Three Seas Initiative – five years ago we undertook this initiative to accelerate the development of our part of the European Union, that is, those EU countries that were once behind the Iron Curtain and which, unfortunately, from an infrastructural, business, living conditions, and development level perspective, are still lagging behind and are catching up with Western Europe, the wealthiest part of Western Europe.
What would this development consist of? First and foremost, we came to the conclusion – primarily with President of Croatia Kolinda Grabar-Kitarović, but also with other presidents of our part of Europe – that an extremely important driving force for development is, of course, communication. It is the ability to reach, in the fastest, most comfortable, and above all, most secure way. For this ability to reach to exist, there must be connections – I am talking here about very different connections, I am of course talking about railway connections, but I am also talking about road connections, as well as communication connections in the sense of communication via the internet, telephone communication, or any other type of communication, communication based on the ability to transmit energy.
In all these areas, we came to one conclusion and one observation – we have quite decent East-West connections, once our big brother from the East took care of that, but we do not have connections between ourselves in the North-South space. A great task for us is to create an excellent network of connections – from our point of view – between the Baltic States – all the way to the Black Sea and the Adriatic Sea, so that the journey from Warsaw to Budapest and further to Romania and Bulgaria is not as long as it is today.
Of course, someone will say that there are air connections. I will say this: it has not been so great either, it has improved a lot over the last five years. But for the ordinary citizen, for business, and especially for the industry that needs to transport goods, the most important are road connections, but above all railway connections. As you all know, as experts, almost anything can be transported by rail. While there are limitations and road transport cannot carry everything, rail can carry practically everything. And hence this development, which is so incredibly needed.
I am very pleased with these modernization efforts, with this extremely broad modernization plan, which – I want to emphasize – has been implemented over the last few years. We have great ambitions to expand our ports. We want, among other things, as part of the Three Seas Initiative, to primarily expand the ports in Gdynia and Gdańsk. There are to be new quays, it is to be a developmental perspective that we dreamed of just a few years ago. If we need transport capabilities for everything that can arrive at these ports from all over the world, which can be unloaded, transshipped, and transported – we hope – not only to Central and Eastern Europe but also to Western Europe.
We would like and have such ambitions to become a kind of hub, the strongest entity from which various supply lines will spread to all of Europe, and above all here, to our part of Europe, to Central and Eastern Europe. The railway has a completely fundamental significance here – looking from a business perspective, from a goods perspective. No one needs to be told this. As I said, almost anything can be transported by rail, and it has completely fundamental significance.
From the perspective of an ordinary citizen, for me as well, an extremely strategic task for the railway is to end exclusion. Over the last 30 years, there has been a communication exclusion of many regions of our country, many regions of our country that once had these railway connections – better or worse, older or newer. But there was that train, which one could take to work, it was the most reliable and perfect form of communication. Above all, the most reliable, because, as you all know, you have life experience, it used to happen more often that a bus did not arrive, it had a designated time in the schedule, we expected it, and it turned out that it did not arrive at all. But how often did it happen that a train did not arrive? In my life, I can count on one hand the number of times a train did not arrive. Maybe worse with the fact that it did not arrive on time. But that it did not arrive at all, I do not know if it has happened to me two or three times in my life, and I have been living for a while and have traveled by train a bit.
I can say this: the train is the absolutely reliable means of communication. Many places in Poland have lost this communication over the last 30 years. I would like not only towns, cities, especially smaller towns, to regain this communication, but above all, that we also find within ourselves the strength and ability to think well so that new railway connections are created where they have not existed so far, and where they are possible and where they are needed. This is a very important task.
Because if we talk about sustainable development, we should look from at least a few perspectives – it is not only about preserving the values of nature, it is not only about keeping our world in the best possible condition for future generations, because that is an important part of the principle of sustainable development. But it is also about the equal development of the country, it is also about the possibility for a person to truly have full freedom of choice of residence, so that they are not determined by the fact that if they find a job in some place, they cannot reach that place from their beloved hometown, where they were born and raised, because there are no communication connections. Today, as you all know, this is still a problem in Poland. In many places, people nostalgically remember the railway they once had, but they say they have even lost the last bus connections they had. Now, over the last five years, we are trying to rebuild that.
Of course, the role of local governments is enormous in this, but central support in this area and good thinking by large institutions, such as all railway institutions, I think of railway companies, is indeed fundamentally important here. The railway has this characteristic that it is a specific form of communication.
Public transport has its specificity – it must be implemented everywhere, regardless of whether it is always financially viable in terms of pure financial calculations. It pays off in a very general sense. It pays off in terms of overall development, and that is why there are – and I hope there will be – such connections that we will even subsidize. But [it is important] that they function, because on other connections we will earn excellently and they will bring profits that will allow us to cover this, so that even if we subsidize the functioning of communication connections elsewhere, they exist, they function to ensure that people have the opportunity to communicate and to end this very difficult period of exclusion for Poland.
As I said: in many smaller towns, people sadly say that they feel they are simply a province in the bad sense of the word, not in the good sense of the word – that it is a quiet place, that it is a place where there is clean nature, where it is good to live, where one leads a peaceful life… Only – as they say – in that bad sense, that they are part of Poland – as they say – forgotten by God and people, where nothing reaches anymore.
This is precisely something we should fight against. This is precisely something that does not exist in a modern state. In a modern state, one can communicate everywhere, one can calmly reach everywhere, and from any place one can get there. Of course, the railway will not reach everywhere, but we should have as many connections as possible, because this is also a matter of strategic interests and also a matter of the development of Poland as a modern state.
Finally, another aspect: electromobility. Whatever one may say, the railway is at the absolute forefront of electromobility, however you look at it. The railway has been dealing with electromobility for a very long time, for at least decades. Long ago, we began to move away from steam railways in favor of electric railways – of course, I remember places where steam railways still operated: steam locomotives ran, and it was not a tourist attraction, but normal communication. When I traveled to Stary Sącz, to my grandparents, there, between Stary Sącz and Krynica, steam locomotives successfully ran even when I was a little boy. And they were a great tourist attraction, also for children, but they were nothing extraordinary. Today, of course, they are only a tourist attraction.
Electrification of the railway is almost everywhere, but – ladies and gentlemen – when we look at it today, the railway – precisely the electrified one – is today, one could say, at the forefront of pro-climate policy. Someone might say: well, yes, the question is where this energy comes from. Yes, of course, I agree. The question is how we generate the electricity that the railway uses? But if we add pro-climate sources of electricity, the way it is produced, or obtained as renewable energy, as so-called green energy, or from other sources that are more pro-climate than coal, or technologies that are pro-climate – then certainly – if we are talking about climate protection – and thus if we are talking about what is today an absolutely contemporary, super-modern global trend – the railway, in this way, fits perfectly.
So, looking from this perspective, the prospects for railway development seem far more optimistic and much more promising than even the automotive industry, where the issue of energy supply is still being discussed, about how far a car can go on a battery, whether it should be a battery or hydrogen.
Compared to the railway, all of this, all the research that is being introduced there, is – one can confidently say – in its infancy. The railway has these things tried and tested, the railway in this respect is today extremely modern.
And finally, something that is extremely important to me – as someone who wants Poland to be a modern state – alongside all those elements I have mentioned, the strategic challenges of the future from the perspective of implementing the principle of sustainable development. This is happening recently, especially in the last few years, in an incredibly dynamic way, and it makes me very happy, namely – the broadly understood modernization of Polish railways for the ordinary person: this elegant, clean train, this beautiful station that smells good, this nicely looking platform, this parking lot where you can leave your car to implement the climate protection program, clean air. I speak about this as a resident of Krakow, where this is constantly discussed: leave your car, use public transport, if you live outside Krakow – take the train to the city and use urban transport. This is the avant-garde today. But for people to do this, for people to use it, first of all – as I said – people must have connections, and secondly – ladies and gentlemen – they must be attractive. They must not only have a schedule that is appealing to people, but they must also be elegant, pleasant, clean, and safe.
These are huge tasks. These are tasks – I emphasize once again – for the future, and I am glad that they are indeed being implemented in recent years. The railway has been developing wonderfully in Poland in recent years, this program, these billions allocated for the modernization and construction of stations, these wonderfully designed modular stations – one could say, everything we observe, which I want to emphasize strongly, and just a moment ago we heard here, that the railway invests in the protection of monuments, in the renovation of historic stations, which can boldly be said to be monuments of our architecture... The fact that these stations are so beautiful... I say this again with full responsibility as someone from Małopolska – just take the beautiful Krakow station, or Tarnów, and other stations that are indeed wonderful gems of architecture.
But above all, this aesthetics, comfort, service comfort, using all modern possibilities, including communication regarding the way to purchase a ticket, to reserve a seat on the train – this is everything we must develop. And what – I would like – to attract people from Europe and from all over the world to us.
I want to tell you: I have often heard voices of surprise, one can confidently say, from people who come to us from abroad: at what level the connections between the main centers in Poland are today: Warsaw-Krakow, Warsaw-Tricity, Warsaw-Katowice, Warsaw-Poznań, Warsaw-Wrocław, what this train is like, what the station looks like! For all that has been done so far, I want to thank you from the bottom of my heart, but I also want to ask you to carry out all subsequent actions in an efficient, responsible, and as effective as possible manner. Because these are huge amounts of money that could be used for various purposes. And they are being spent precisely on the railway.
I would like you to appreciate this as well: that a policy is being pursued that aims to develop the industry in which – as I said – you have often been for generations, so it is dear not only to you but also to your loved ones. And in fact – as I mentioned at the very beginning – it constitutes one of the most important developmental branches of the Republic.
This is also what I wanted to wish you at this congress: fruitful discussions, interesting papers, good ideas that, I hope, will be born here for the future development of Polish railways.
And above all, after the congress, I want to wish you all success, the greatest satisfaction from professional activities, the greatest satisfaction from professional development, which – I would like – to be the participation of all of you, as well as all the best in your personal lives.
Once again, thank you for your contribution to the development of the Republic.
The original Polish. The tags above are read on the English translation's sentences.
Szanowna Pani Minister,
Szanowni Panowie Ministrowie,
Posłowie, Senatorowie,
Szanowny Panie Prezesie,
Szanowne Panie i Panowie Prezesi,
Wszyscy dostojni przybyli goście,
Członkowie Zarządów, Dyrektorzy,
ale przede wszystkim Wszyscy Wielce Szanowni Państwo, Braci Kolejarska, osoby związane z tą niezwykle ważną gałęzią polskiej gospodarki, osoby związane z tą niezwykle ważną i zaszczytną grupą zawodową i do tej grupy należące, bardzo często od pokoleń, co bardzo mocno chcę podkreślić, bo w Polsce praca na kolei czy praca w związku z przemysłem kolejowym to bardzo często wielopokoleniowa rodzina tradycja.
Bardzo dziękuję za zorganizowanie tego, drugiego już Kongresu Rozwoju Kolei. Jak przed chwilą mówił Pan Prezes Krzysztof Mamiński, spotykacie się Państwo drugi raz i widać na pierwszy rzut oka ten ogromny przyrost zainteresowania, a także rozrost tematyki, którą zajmuje się tegoroczny Kongres.
Uśmiechałem się słuchając tych wypowiedzi, a wcześniej oglądając film, bo pomyślałem sobie, że patrząc na historię ostatnich 30 lat – bo w takiej perspektywie chciałbym to oceniać, od przełomu ‘89 r. – można powiedzieć, że kolej najpierw, niestety, co wszyscy doskonale wiemy, znalazła się w dosyć głębokim regresie, a potem zaczęła wracać powoli, powoli, powoli – trochę tak, jak pociąg – rozpędzając się i mam nadzieję, że będzie nabierała prędkości. A ponieważ kolej ma to do siebie, że pociąg jest ciężki, toczy się i ma bardzo długą drogę hamowania, więc mam nadzieję, że przez najbliższe nie tylko lata, ale i 10-lecia, nikt nie zdoła tego pociągu wyhamować. Tego Państwu z całego serca życzę. Tego życzę Państwu, ale przede wszystkim tego życzę Rzeczypospolitej i tego życzę nam wszystkim.
Dlaczego? Dlatego, że patrzę nie tylko pod względem czysto infrastrukturalnym, ale patrzę także pod względem politycznym. Z jednej strony z racji pełnionego do urzędu, z racji pełnionej służby. Ale z drugiej strony patrzę po prostu jako zwykły konsument, jako zwykły pasażer, jako zwykły użytkownik kolei, jako zwykły człowiek, który po prostu potrzebuje w naszym kraju i poza naszym krajem środka komunikacji. Patrzę po prostu jako klient korzystający z usług transportowych.
A więc przede wszystkim patrząc od strony politycznej – politycznie kolej jest jedną ze strategicznych gałęzi przemysłu Rzeczypospolitej. Nikt tego jeszcze tutaj nie powiedział, w filmie też to wprost nie padło, ale wszyscy doskonale zdajemy sobie sprawę, że kolej miała, ma i będzie miała znaczenie strategiczne i to z bardzo wielu punktów widzenia. Miała ogromne znaczenie militarne, ma znaczenie militarne i będzie miała znaczenie militarne. Będzie miała ogromne znaczenie dla całej gospodarki państwowej. Będzie miała ogromne znaczenie dla kształtowania polityki, ma i będzie miała ogromne znaczenie dla zdobywania przewag, także na arenie międzynarodowej.
Cóż wiele mówić, podam Państwu najprostszy przykład z tego, co się dzieje w ostatnim czasie w przestrzeni międzynarodowej, ale bliskiej. Mówimy chociażby o projekcie i o współpracy w ramach Trójmorza – 5 lat temu podjęliśmy tę inicjatywę, żeby przyspieszyć rozwój naszej części Unii Europejskiej, to znaczy tych krajów Unii Europejskiej, które kiedyś znajdowały się za żelazną kurtyną i które w związku z tym niestety – od strony infrastrukturalnej, biznesowej, warunków życia, poziomu rozwoju w różnych przestrzeniach – są cały czas jeszcze z tyłu i gonią Europę Zachodnią, tę najbogatszą część Europy Zachodniej.
Na czym ten rozwój miałby polegać? Przede wszystkim doszliśmy do wniosku – przede wszystkim z Panią Prezydent Chorwacji Kolindą Grabar-Kitarović, ale także z innymi prezydentami naszej części Europy – że niezwykle ważnym motorem napędzającym rozwój jest oczywiście komunikacja. Jest możliwość dotarcia, w jak najbardziej szybki sposób, w jak najbardziej komfortowy sposób, w jak najbardziej przede wszystkim pewny sposób. Żeby ta możliwość dotarcia była to muszą być połączenia – mówię tutaj o bardzo różnych połączeniach, mówię oczywiście o połączeniach kolejowych, ale mówię także o połączeniach samochodowych, także o połączeniach komunikacyjnych w znaczeniu komunikacji poprzez sieć internetową, komunikacji telefonicznej, czy jakiegokolwiek innego rodzaju komunikacji, komunikacji polegającej na możliwości przesyłania energii.
We wszystkich tych dziedzinach doszliśmy do jednego wniosku i jednej konstatacji – mamy całkiem nie najgorsze połączenia Wschód-Zachód, kiedyś nasz wielki brat ze Wschodu o to zadbał, ale nie mamy między sobą połączeń w przestrzeni Północ-Południe. Wielkim zadaniem dla nas jest stworzenie doskonałej sieci połączeń – z naszego punktu widzenia – między Państwami Bałtyckimi – aż do Morza Czarnego i Morza Adriatyckiego, tak, aby droga z Warszawy do Budapesztu i dalej do Rumunii i Bułgarii nie była aż tak długa, jak jest dzisiaj.
Oczywiście ktoś powie, że są połączenia lotnicze. Ja powiem tak: z tym też nie było tak znowu najlepiej, poprawiło się bardzo w ciągu ostatnich pięciu lat. Ale dla zwykłego obywatela, dla biznesu, a zwłaszcza dla przemysłu, który potrzebuje transportować towary najistotniejsze są połączenia drogowe, ale przede wszystkim kolejowe. Jak doskonale Państwo wiecie, jako eksperci, koleją można przetransportować w zasadzie wszystko. O ile są ograniczenia i transport kołowy nie wszystko zdoła unieść, to kolej zdoła unieść praktycznie wszystko. I stąd ten rozwój, który nam jest tak niezwykle potrzebny.
Cieszę się ogromnie z tych działań modernizacyjnych, z tego niezwykle szeroko zakrojonego planu modernizacyjnego, który – co chcę podkreślić – jest realizowany na przestrzeni ostatnich lat. Mamy wielką ambicję rozbudowy naszych portów. Chcemy m.in. jako element Trójmorza rozbudować przede wszystkim porty w Gdyni i w Gdańsku. Mają być nowe nabrzeża, ma być to perspektywa rozwojowa, o jakiej jeszcze parę lat temu nam się śniło. Jeżeli tak potrzebne nam będą możliwości transportowe dla tego wszystkiego, co będzie mogło ze wszystkich stron świata do tych portów przypłynąć, co będzie mogło być tam rozładowane, przeładowane i przetransportowane – mamy nadzieję – nie tylko do Europy Środkowej i Wschodniej, ale także do Europy Zachodniej.
Chcielibyśmy i mamy takie ambicje, aby stać się takim swoistym hubem, najsilniejszym podmiotem, z którego będą się rozchodziły różne nitki dostaw do całej Europy, a przede wszystkim tutaj, do naszej części Europy, do Europy Środkowej i Wschodniej. Kolej ma tutaj znaczenie zupełnie fundamentalne – patrząc od strony biznesowej, od strony towarowej. Nikomu nie trzeba tego tłumaczyć. Tak jak powiedziałem, koleją można transportować praktycznie wszystko i ma ona zupełnie fundamentalne znaczenie.
Z punktu widzenia zwykłego obywatela, dla mnie także, niezwykle strategicznym zadaniem dla kolei jest skończyć z wykluczeniem. Doszło na przestrzeni ostatnich 30 lat do wykluczenia komunikacyjnego bardzo wielu rejonów naszego kraju, wielu rejonów naszego kraju, które kiedyś te połączenia kolejowe miały – lepsze czy gorsze, starsze czy nowsze. Ale był ten pociąg, którym można było dojechać do pracy, był najpewniejszą i najdoskonalszą formą komunikacji. Przede wszystkim najpewniejszą, bo o ile, jak wszyscy Państwo wiecie, macie Państwo doświadczenie życiowe, dawniej częściej zdarzało się, że autobus nie dojechał, miał wyznaczoną godzinę w rozkładzie, spodziewaliśmy się go, a okazywało się, że nie przyjechał w ogóle. Ale czy często się zdarzało, że nie przyjechał pociąg? Ja w swoim życiu mogę policzyć zupełnie pojedyncze przypadki, kiedy doszło do takiej sytuacji, że nie przyjechał pociąg. Może gorzej z tym, że nie przyjechał na czas. Ale, że nie przyjechał w ogóle, to nie wiem czy zdarzyło mi się dwa, trzy razy w życiu, a chwilę już żyję i trochę pociągiem jeździłem.
Mogę powiedzieć tak: pociąg jest tym absolutnie pewnym środkiem komunikacji. Bardzo wiele miejsc w Polsce tę komunikację na przestrzeni ostatnich 30 lat straciło. Chciałbym, żeby nie tylko miejscowości, miasta, zwłaszcza te mniejsze miasta, tę komunikację odzyskały, ale przede wszystkim, żebyśmy także znaleźli w sobie siłę i umiejętność takiego dobrego myślenia, żeby powstawały nowe połączenia kolejowe tam, gdzie ich do tej pory nie było, a tam, gdzie są one możliwe i tam gdzie, są one potrzebne. To jest bardzo ważne zadanie.
Dlatego, że jeżeli mówimy o zrównoważonym rozwoju, to powinniśmy patrzeć z co najmniej kilku punktów widzenia – to nie tylko zachowanie walorów przyrody, to nie tylko zachowanie naszego świata w jak najlepszym stanie dla przyszłych pokoleń, bo to jest ważna część zasady zrównoważonego rozwoju. Ale to także równy rozwój kraju, to także możliwość, żeby człowiek rzeczywiście miał pełną swobodę wyboru miejsca zamieszkania, żeby nie był zdeterminowany tym, że jeżeli znajdzie pracę w jakimś miejscu, to nie jest w stanie ze swojej ukochanej miejscowości, gdzie się urodził, wychował dotrzeć do tego miejsca, ponieważ nie ma połączeń komunikacyjnych. Dzisiaj, jak Państwo doskonale wiecie, to jest cały czas problem w Polsce. W wielu miejscach ludzie już z rozrzewnieniem wspominają kolej, którą kiedyś mieli, ale mówią, że stracili nawet ostatnie połączenia autobusowe, które mieli. Teraz przez te ostatnie 5 lat staramy się to odbudowywać.
Oczywiście ogromna jest w tym rola samorządów, ale centralne wsparcie w tym zakresie i dobre myślenie przez wielkie instytucje, takimi są wszystkie instytucje kolejowe, myślę o spółkach kolejowych, ma tutaj rzeczywiście fundamentalne znaczenie. Kolej ma to do siebie, że jest specyficzną komunikacją.
Komunikacja zbiorowa ma swoją specyfikę – ona musi być realizowana wszędzie, nieważne, czy zawsze się to tak do końca opłaca w sensie przelicznika czysto finansowego. To się opłaca w bardzo ogólnym rozrachunku. To się opłaca w sensie ogólnorozwojowym i dlatego są – i mam nadzieję – będą takie połączenia, do których nawet będziemy dokładali. Ale [ważne], żeby one funkcjonowały, bo na innych połączeniach będziemy doskonale zarabiali i będą one przynosiły zyski, które pozwolą pokryć to właśnie, żeby nawet jeżeli gdzie indziej dotujemy możliwość funkcjonowania połączeń komunikacyjnych to one są, funkcjonują po to właśnie, aby zapewnić ludziom możliwość komunikowania się i aby zakończyć ten bardzo trudny dla Polski okres wykluczenia.
Tak, jak powiedziałem: w wielu mniejszych miejscowościach ludzie z żalem mówią o tym, że uważają, że są po prostu prowincją w tym złym tego słowa znaczeniu, nie w tym dobrym tego słowa znaczeniu – że jest to miejsce spokojne, że jest to miejsce, gdzie jest czysta przyroda, gdzie dobrze się mieszka, gdzie się prowadzi spokojne życie… Tylko – jak mówią – właśnie w tym miejscu złym, że są częścią Polski – jak to mówią – zapomnianą przez Boga i ludzi, gdzie nic już nie dociera.
To jest właśnie coś, z czym powinniśmy walczyć. To jest właśnie coś, czego nie ma w nowoczesnym państwie. W nowoczesnym państwie można się skomunikować wszędzie, można spokojnie dotrzeć wszędzie i z każdego miejsca można dojechać. Oczywiście, kolej nie dotrze wszędzie, ale powinniśmy mieć tych połączeń jak najwięcej, bo to także jest kwestia strategicznych interesów i to także kwestia rozwoju Polski jako państwa nowoczesnego.
Wreszcie kolejny aspekt: elektromobilność. Co jak co, ale kolej jest w absolutnej awangardzie elektromobilności, jakby na to nie spojrzeć. Kolej z elektromobilnością ma do czynienia już od bardzo dawna, od co najmniej dziesiątek lat. Dawno już zaczęto odchodzić od kolei parowej na rzecz kolei elektrycznej – oczywiście, pamiętam miejsca, gdzie jeszcze kolej parowa funkcjonowała: jeździły parowozy i to nie była atrakcja turystyczna, tylko normalna komunikacja. Kiedy jeździłem do Starego Sącza, do moich dziadków, to tam, pomiędzy Starym Sączem, a Krynicą parowozy jeździły z powodzeniem jeszcze w czasach, kiedy byłem małym chłopcem. I były wielką atrakcją turystyczną, także i dla dzieci, ale nie były niczym nadzwyczajnym. Dzisiaj oczywiście stanowią już wyłącznie atrakcję turystyczną.
Elektryfikacja kolei jest prawie wszędzie, ale – proszę Państwa – kiedy patrzymy na to dzisiaj, to rzeczywiście kolej – właśnie ta, zelektryfikowana – jest dziś, można powiedzieć, w awangardzie polityki proklimatycznej. Ktoś powie: no tak, pytanie tylko, skąd pochodzi ta energia. Tak, oczywiście, zgadzam się. Pytanie, w jaki sposób wytwarzamy energię elektryczną, z której kolej korzysta? Ale jeżeli do tego dodamy proklimatyczne źródła energii elektrycznej, sposób jej wytwarzania, czy pozyskiwania je jako energii odnawialnej, jako energii tak zwanej zielonej, czy to z innych źródeł, które są bardziej proklimatyczne niż węgiel, czy technologii, które są proklimatyczne – to z całą pewnością – jeżeli rozmawiamy o ochronie klimatu – a więc jeżeli rozmawiamy o tym, co dzisiaj jest absolutnie współczesnym, supernowoczesny trendem światowym – kolej, taka właśnie, doskonale się to wpisuje.
A więc, chociażby z tego punktu widzenia patrząc, perspektywy rozwoju kolei wydają się daleko bardziej optymistyczne i dalece bardziej obiecujące niż nawet przemysłu samochodowego, gdzie cały czas się dyskutuje o kwestii dostarczenia energii, o tym, ile samochód przejedzie na baterii, czy to powinna być bateria czy to powinien być wodór.
W porównaniu z koleją, to wszystko, te wszystkie badania, które tam są wprowadzane, są – można śmiało powiedzieć – w powijakach. Kolej te rzeczy ma wypróbowane, kolej pod tym względem jest dzisiaj niezwykle nowoczesna.
I wreszcie coś, co jest niezwykle ważne dla mnie – jako tego, który chce, żeby Polska była państwem nowoczesnym – obok tych wszystkich elementów, o których powiedziałem, strategicznych wyzwań przyszłości z punktu widzenia realizacji zasady zrównoważonego rozwoju. To dzieje się w ostatnim czasie, zwłaszcza w ostatnich latach, tak niezwykle dynamicznie i mnie ogromnie cieszy, a mianowicie – szeroko pojęte unowocześnienie polskiej kolei dla zwykłego człowieka: ten elegancki, czysty pociąg, ten piękny dworzec, który pachnie, ten pięknie wyglądający peron, ten parking, na którym można zostawić samochód, żeby zrealizować program ochrony klimatu, czystego powietrza. Mówię o tym jako mieszkaniec Krakowa, gdzie cały czas o tym się mówi: zostaw samochód, skorzystaj z komunikacji miejskiej, z kolei aglomeracyjnej, jeżeli mieszkasz pod Krakowem – dojedź koleją do miasta i skorzystaj z transportu miejskiego. To jest dzisiaj awangarda. Ale żeby ludzie to robili, żeby ludzie z tego korzystali, to po pierwsze – jak powiedziałem – ludzie muszą mieć połączenia, a po drugie – proszę Państwa – one muszą być atrakcyjne. One muszą mieć nie tylko atrakcyjną dla ludzi siatkę godzin, ale także muszą być eleganckie, przyjemne, czyste, bezpieczne.
To są ogromne zadania. To są zadania – podkreślam jeszcze raz – na przyszłość i cieszę się, że są rzeczywiście realizowane w ostatnich latach. Kolej w ostatnich latach wspaniale się w Polsce rozwija, ten program, te miliardy przeznaczone na modernizację i budowę dworców, te wspaniale opracowane, zaprojektowane dworce modułowe – można powiedzieć, to wszystko, co obserwujemy, co chcę bardzo mocno podkreślić, i przed momentem już tutaj usłyszeliśmy, to że kolej inwestuje w ochronę zabytków, w odnawianie zabytkowych dworców, które stanowią – śmiało można powiedzieć – pomniki naszej architektury... To, że te dworce są tak piękne... Mówię to znowu z całą odpowiedzialnością jako ten, który jest z Małopolski – chociażby piękny dworzec krakowski, czy tarnowski i inne dworce są rzeczywiście wspaniałymi perełkami architektury.
Ale przede wszystkim ta estetyka, komfort, komfort obsługi, korzystanie ze wszystkich nowoczesnych możliwości, także i komunikowania się w sprawie sposobu zakupu biletu, zarezerwowania miejsca w pociągu – to jest to wszystko, co musimy rozwijać. I co – chciałbym – żeby przyciągało do nas ludzi z Europy i z całego świata.
Chcę to Państwu powiedzieć: wielokrotnie słyszałem już głosy zdziwienia, można śmiało powiedzieć, od osób, które do nas przyjeżdżają z zagranicy: na jakim poziomie są już dzisiaj połączenia pomiędzy głównymi ośrodkami w Polsce: Warszawa-Kraków, Warszawa-Trójmiasto, Warszawa-Katowice, Warszawa-Poznań, Warszawa-Wrocław, jaki jest ten pociąg, jak wygląda dworzec! Za to wszystko, co do tej pory zostało zrobione, z całego serca chcę Państwu podziękować, ale też chcę prosić, żebyście wszystkie następne działania realizowali w sposób sprawny, odpowiedzialny, jak najbardziej wydajny. Bo to są ogromne pieniądze, które można byłoby spożytkować na różne cele. A one są wydatkowane właśnie na kolej.
Chciałbym, żebyście też Państwo to doceniali: że prowadzona jest po prostu polityka, która ma rozwijać branżę, w której – tak, jak powiedziałem – często jesteście Państwo od pokoleń, więc jest ona droga nie tylko Wam, ale i Waszym najbliższym. A tak naprawdę – jak wspomniałem na samym początku – stanowi jedną z najważniejszych gałęzi rozwojowych Rzeczypospolitej.
Tego też chciałem Państwu życzyć na tym kongresie: owocnych dyskusji, ciekawych referatów, dobrych pomysłów, które, mam nadzieję, będą się tutaj rodziły na przyszłość dla rozwoju polskiego kolejnictwa.
A przede wszystkim po kongresie chcę Państwu życzyć wszelkiego powodzenia, jak największej satysfakcji z działań zawodowych, jak największej satysfakcji z rozwoju zawodowego, który – chciałbym – żeby był wszystkich Państwa udziałem, jak również wszelkiej pomyślności, także i w życiu osobistym.
Jeszcze raz dziękuję za Państwa wkład w rozwój Rzeczypospolitej.
