- Context
- Duda addressed residents of Bodzentyn on January 26, 2023, at a community meeting commemorating the 160th anniversary of the January Uprising.
- Main themes
- January Uprising 160th anniversary, Polish patriotism and historical memory, local heroes and community commemoration, gratitude for electoral support, national independence and sovereignty, youth education in patriotic values, Bodzentyn and Świętokrzyskie region, sacrifice and perseverance of Polish soldiers, continuity of Polish spirit across generations
- Duration
- ~19 min
- Words
- 2,236
- Sentences
- 108
- Readability
- 60
- Grade
- 9.9
- Syntax
- 3.06
- Vocabulary
- 2.03
Translated from Polish
The broad sphere of national life a sentence belongs to. Every sentence has an Arena, so it is the denominator the other indices are read against.
Other108 sentences in 29 paragraphs
Esteemed Ministers, Honorable Members of Parliament, Honorable Mr. Marshal, Mr. Voivode, Esteemed County Leaders, Chairpersons, Councilors, Honorable Mayor, Honorable Chairwoman of the Council, Esteemed Members of the City and Commune Council of Bodzentyn, Most Honorable Excellencies Bishops, Esteemed Parish Priests, All Present Clergy, Dear Guests, Most Honorable Residents of Bodzentyn, All Esteemed Guests!
I am very pleased to meet with you once again. I was here on May 24, 2020 – then as a candidate in the presidential elections. And today I am here again to thank you for a few things that are extremely important to me.
First of all, referring back to that time, I wanted to thank you for your support. I am immensely grateful for your trust, for all the votes cast for me in 2020. There were many here in Bodzentyn. A lot! It was over 70 percent of the votes cast in the presidential elections, thus absolute, decisive support. I am very grateful for that. I am grateful to you for that trust.
But secondly, I wanted to thank you for who you are and what you do. For remembering those events from 160 years ago and understanding how important they were for our homeland, for Poland; how important they were for our nation and for the nations that are our brothers; how important – you show – they are for you, here, for your small homeland, for Świętokrzyskie, for Bodzentyn, for your families. Thank you for that from the bottom of my heart.
Thank you for both of these plaques – including the one you funded, commemorating the military review from 1864; the review of the January Uprising, of those few thousand Polish soldiers who had already been fighting the oppressor for a year in a hopeless struggle. Fully aware that it was most likely impossible to win. But believing that every day they fought the enemy, that they struggled with him, that they pushed him back – was a day that brought them closer to regaining a free, independent, sovereign homeland. They believed in this very deeply.
They were then persecuted, they were then exiled to Siberia, there were then confiscations of property, there was then the deprivation of municipal rights for many Polish cities, including Bodzentyn, there was then much suffering – but all of this turned into a free Poland in 1918. A free Poland that then carried those still living veterans, the combatants of the January Uprising, on its shoulders.
We all know how much respect, almost reverence, the January insurgents enjoyed during the Second Polish Republic – those older men in historic uniforms, before whom young people, patriotically raised by their parents, knelt in a sense of the miracle of regaining a free, sovereign, independent Poland.
You show here, in Bodzentyn, here in Świętokrzyskie, how excellently you understand this; how excellently you understand the significance of that armed deed for building the Polish spirit, for building patriotic attitudes, the result of which were the later recoveries of independence – also that independence in which we all live today, thanks to which we can peacefully celebrate this 160th anniversary. I thank you for that from the bottom of my heart.
Thank you for remembering all those names here, local, from your city, which the Mayor just mentioned. I thank you immensely for that. I thank everyone who prepared the youth for today’s performance in the preschool and school team. I thank the youth for their wonderful preparation, thank you for that contribution of work. Thank you for all the competitions in which the children and youth participated. Also for those beautiful drawings that I was able to see in the sports and entertainment hall. Thank you for that from the bottom of my heart.
Thank you for your presence here. Thank you for celebrating this – as I said – extremely important anniversary for us, even though it is distant. Because it was 160 years ago. No one remembers it anymore! There are no witnesses to those events. That is why it is so important to commemorate, it is so important to emphasize in this way, in the way I have always asked for, in the way I have always dreamed of.
When we recently celebrated the centenary of Poland regaining independence, I emphasized everywhere that it is extremely important to me to celebrate it locally, to show local heroes, to search in our homes for testimonies of those days, the names of those who fought, to lay flowers on the graves of those who fell.
Thank you for here, in Bodzentyn, in Świętokrzyskie, in your county – so close to those very graves of the January insurgents, and soldiers who fell in the war with the Bolsheviks, and soldiers who fell during World War II, and partisans who fell in Wykus and in other places in the Świętokrzyskie forests – that this memory is constantly preserved, that it is alive, that thanks to this, here in such a strong, clear, and decisive way, attitudes are being built, which are reflected in what your children, your youth have shown here today and in recent days in Bodzentyn. Thank you for those beautiful patriotic testimonies that I was able to see today.
But I also thank you for remembering those who fought in the January Uprising 160 years ago not only here, with you, not only for your ancestors, not only for those who preceded you here, on this land – but thank you for also remembering other nations that constituted a great Commonwealth with us at that time. And especially for those fighting today for their independence, freedom, and survival, our neighbors from Ukraine, who then lived together with us in one great Commonwealth, today defending their own state.
Thank you for welcoming those who are seeking refuge here from this terrible war, from yet another Russian invasion of a free state, into your homes today, for giving them work, for caring for them, for sharing bread with them, for having them among you, for treating them kindly – this is extremely important. This is indeed the fight for our freedom and yours. They are fighting it today. We support them in every action – with an outstretched hand, with support, with the bread we share, with the weapons we send to Ukraine, and with the international support we provide them.
We are doing everything to ensure that Ukraine defends itself, to regain its lands; to defeat the occupier and push him out of Ukraine; to ensure that the responsibility for the crimes that the Russians are committing in Ukraine is enforced; to ensure that the Russian invader is defeated and repelled once again; to ensure that free people defending their homeland prevail. We are doing everything responsibly that is in our power to achieve this.
Yes, we are sharing our armaments with Ukraine. Yes, we are giving our tanks to the Ukrainian army – together with our other allies, so that there is enough for everyone and no one lacks, so that Ukraine has support, but also so that we remain safe. That safety is today my absolutely fundamental and most important concern.
Today for me – as the President of the Republic, whom you voted for and whom you elected, which I accept with full responsibility – my greatest concern is that you can live peacefully and work peacefully, that you can raise your children here peacefully: in a free, independent, sovereign country. That is one of the reasons – as the Mayor just said – that I am indeed participating in the policy of supporting Ukraine on the international stage.
Yes, I am trying to respond to the needs that President Volodymyr Zelensky of Ukraine presents to me – in terms of armaments, in terms of political support, in everything they need. Because I deeply believe that their freedom and independence are very strongly, inseparably linked to ours.
But at the same time, I am decisively implementing a policy of strengthening Polish security through the modernization of the Polish army. These are huge expenses, which we all bear. If it were peaceful, if it were safe, if we perhaps lived in another part of the world, we might be able to spend that money on other needs. But today I hope that no one has any doubts that first and foremost we must be safe, we must secure ourselves against anyone taking away our freedom, sovereignty, independence, our right to self-determination, our right to life and liberty.
That is precisely why we are buying new tanks from the United States, from South Korea. That is why we are buying new howitzers both from us, in Stalowa Wola, and in South Korea. That is why we are purchasing here, not far away, in Świętokrzyskie, the Piorun launchers. That is why we are equipping our units with new Rosomak vehicles. That is why we will soon be implementing the new Borsuk infantry fighting vehicle. That is why we are carrying out all the subsequent stages of rearming the Polish army, buying Himars rocket artillery, buying Patriot air defense systems – to defend against missiles and air attacks. To ensure that no one attacks us. To ensure that it is not profitable for anyone to do so.
Does this make sense? Look at what is happening in Ukraine. What is happening there is exactly what we just heard from the Mayor about the January Uprising: that poorly armed, significantly outnumbered January insurgents stood up to fight against the great Russian army.
Today, too, significantly outnumbered and poorly armed defenders of Ukraine have stood up to defend their homeland, very often volunteering. Very often they are students. Very often they are people who left their workplaces to defend their homeland, to defend independence. Were they well armed? No, they were not. They had and have immense, great heroism, extraordinarily brave hearts, incredible courage, and an extraordinary will to defend their homeland. But they would not manage without support. That is why today they need that support.
And see what happens when a brave soldier ready to defend his homeland receives modern, well-functioning weapons – he is able to repel a much stronger opponent, who has many times more weapons, who is numerically many times greater. But thanks to modern, sophisticated armaments, which work excellently and perform excellently on the battlefield, it is possible to withstand even such an onslaught as the Russian onslaught. That is why we need modern armaments. Yes, expensive. But yes – the best in the world.
Precisely so that there is no doubt that a Polish soldier, who has never lacked heroism in any armed action – neither during the great, glorious First Republic, nor during the national uprisings, nor later when we fought to regain independence in World War I, nor then when we fought to maintain it, defeating the Bolsheviks in 1920, nor later, during World War II, nor afterwards, the Soldiers of the Unyielding have never lacked that determination and courage – that a well-armed Polish soldier is capable of defeating any opponent. I have no doubt about that.
That is why we must do everything to ensure that our soldiers have that armament. It is a matter of our responsibility and a matter – unfortunately – also of the demands of the times we live in, as the last year has shown in an incredibly painful but emphatic way. I want to assure you that we will achieve this. I want to assure you that as long as I hold the office of President of the Republic of Poland, I will take care of this with all my strength.
But I will also try to keep an eye on this even later, when I finish my presidential service. I want you to keep an eye on this too. You have the right to expect from the Polish authorities that the program for the modernization of the Polish army, to build a strong army in Poland that will be an insurmountable barrier, will be realized – this is the responsibility of Polish politicians now and in the future. It must be realized, and Polish society must enforce this from those in power. I ask you to always keep an eye on this. Remember that.
This is an extremely important issue of responsibility, which the world, and especially Europe, has forgotten over the last decades. That is why it is so difficult today to gather armaments. Because its production has been significantly limited practically throughout Europe. Today, we have to gather tanks from various countries to be able to assemble them in sufficient numbers. This shows how many politicians have made serious mistakes in their calculations, thinking that this is the end of history, that peace, freedom, and independence are given to us forever. They are not!
This old truth is returning and repeating itself – there are always those who want to take freedom from others, there are always those who want to subjugate others, there are always those who consider themselves better and regard others as second-class people. Unfortunately, that is our neighbor to the east. I am, of course, thinking of Russia, of the Russian authorities. We will never agree to that. We will always defend our freedom and our dignity. We have the sacred right to do so.
Long live Poland! May God protect our homeland!
The original Polish. The tags above are read on the English translation's sentences.
Wielce Szanowni Panowie Ministrowie, Szanowni Państwo Parlamentarzyści, Szanowny Panie Marszałku, Panie Wojewodo, Szanowni Państwo Starostowie, Przewodniczący, Radni, Szanowny Panie Burmistrzu, Szanowna Pani Przewodnicząca Rady, Szanowni Państwo Radni Rady Miasta i Gminy Bodzentyn, Wielce Szanowni Ekscelencje Księża Biskupi, Szanowni Księża Proboszczowie, Wszyscy Przybyli Kapłani, Drodzy Goście, Wielce Szanowni Mieszkańcy Bodzentyna, Wszyscy Szanowni Państwo!
Bardzo się cieszę, że po raz kolejny mogę się z Państwem spotkać. Byłem tutaj 24 maja 2020 roku – wtedy jako kandydat w wyborach prezydenckich. A dzisiaj jestem ponownie po to, by podziękować za kilka niezwykle dla mnie ważnych rzeczy.
Po pierwsze, odwołując się do tamtego czasu, chciałem Państwu podziękować za poparcie. Ogromnie dziękuję za zaufanie, za wszystkie oddane na mnie w 2020 roku głosy. Było ich tutaj, w Bodzentynie, dużo. Bardzo dużo! To było ponad 70 proc. oddanych głosów w wyborach prezydenckich, a więc absolutne, zdecydowane poparcie. Jestem za to ogromnie wdzięczny. Jestem Państwu wdzięczny za to zaufanie.
Ale po drugie, chciałem Państwu podziękować za to, jacy jesteście i co robicie. Za to, że pamiętacie o tamtych wydarzeniach sprzed 160 lat i rozumiecie, jak bardzo ważne były one dla naszej ojczyzny, dla Polski; jak bardzo ważne były one dla naszego narodu i dla bratnich nam narodów; jak bardzo ważne – pokazujecie – są one dla Was, tutaj, dla Waszej małej ojczyzny, dla Świętokrzyskiego, dla Bodzentyna, dla Waszych rodzin. Dziękuję za to z całego serca.
Dziękuję za te obie tablice – w tym tę, którą ufundowaliście, upamiętniając przegląd wojsk z 1864 roku; przegląd wojsk powstania styczniowego, tych kilku tysięcy polskich żołnierzy, którzy już od roku walczyli z zaborcą w beznadziejnej walce. Mając pełną świadomość, że najprawdopodobniej nie uda się jej wygrać. Ale wierząc, że każdy dzień, gdy walczą z wrogiem, gdy zmagają się z nim, gdy wypychają go – to dzień, który przybliża odzyskanie wolnej, niepodległej, suwerennej ojczyzny. Wierzyli w to bardzo głęboko.
Byli potem prześladowani, byli potem zsyłani na Sybir, były potem rekwizycje majątków, było potem pozbawienie praw miejskich wielu polskich miast, także Bodzentyna, było potem wiele cierpień – ale to wszystko obróciło się w wolną Polskę w 1918 roku. W wolną Polskę, która potem tych jeszcze wciąż żyjących weteranów, kombatantów powstania styczniowego nosiła na rękach.
Wszyscy wiemy, jak ogromnym szacunkiem, niemalże nabożną czcią, cieszyli się powstańcy styczniowi w okresie II Rzeczypospolitej – ci starsi ludzie w zabytkowych mundurach, przed którymi przyklękali młodzi patriotycznie wychowywani przez swoich rodziców, w poczuciu cudu odzyskania wolnej, suwerennej, niepodległej Polski.
Pokazujecie tutaj, w Bodzentynie, tu, w Świętokrzyskiem, jak znakomicie to rozumiecie; jak znakomicie rozumiecie znaczenie tamtego czynu zbrojnego dla budowania polskiego ducha, dla budowania patriotycznych postaw, których skutkiem były późniejsze odzyskania niepodległości – także tej niepodległości, w której dzisiaj wszyscy żyjemy, dzięki której możemy dziś spokojnie świętować tę 160. rocznicę. Z całego serca Wam za to dziękuję.
Dziękuję Wam za to, że pamiętacie te wszystkie nazwiska tutaj, miejscowe, z Waszego miasta, które przed momentem wymienił Pan Burmistrz. Dziękuję Wam za to ogromnie. Dziękuję wszystkim, którzy przygotowali młodzież do dzisiejszego występu w zespole przedszkolno–szkolnym. Dziękuję młodzieży za wspaniałe przygotowanie, dziękuję za ten wkład pracy. Dziękuję za wszystkie konkursy, w których uczestniczyły dzieci i młodzież. Także za te piękne rysunki, które mogłem zobaczyć w hali widowiskowo–sportowej. Dziękuję za to z całego serca.
Dziękuję Wam za obecność tutaj. Dziękuję Wam za to, że w tak zdecydowany godny sposób obchodzicie tę – tak jak powiedziałem – niezwykle ważną dla nas, choć odległą rocznicę. Bo przecież to było 160 lat temu. Nikt już tego nie pamięta! Nie ma już świadków tamtych zdarzeń. Dlatego tak bardzo ważne jest upamiętnianie, tak bardzo ważne jest podkreślanie w taki sposób, o jaki zawsze prosiłem, o jakim zawsze marzyłem.
Gdy nie tak dawno świętowaliśmy okres stulecia odzyskania przez Polskę niepodległości, wszędzie podkreślałem, że ogromnie zależy mi na tym, aby świętować to właśnie lokalnie, żeby pokazywać lokalnych bohaterów, żeby odszukiwać w naszych domach świadectwa tamtych dni, nazwiska tych, którzy walczyli, składać kwiaty na grobach tych, co polegli.
Dziękuję Wam, że tutaj, w Bodzentynie, w Świętokrzyskiem, w Waszym powiecie – tak blisko tych właśnie grobów i powstańców styczniowych, i żołnierzy poległych w wojnie z bolszewikami, i żołnierzy poległych w czasie II wojny światowej, i partyzantów poległych na Wykusie i w innych miejscach lasów świętokrzyskich – ta pamięć cały czas jest zachowywana, że jest żywa, że dzięki temu tu właśnie w tak silny, jasny i zdecydowany sposób budują się postawy, których odzwierciedleniem jest właśnie to, co dzisiaj i w ostatnich dniach pokazały tutaj, w Bodzentynie, Wasze dzieci, Wasza młodzież. Dziękuję za te piękne patriotyczne świadectwa, które sam mogłem dzisiaj zobaczyć.
Ale dziękuję Wam także, że pamiętacie o tych, którzy wtedy, 160 lat temu, walczyli w powstaniu styczniowym nie tylko tutaj, u Was, nie tylko o Waszych przodkach, nie tylko o tych, którzy poprzedzali Was tutaj, na tej ziemi – ale dziękuję, że pamiętacie także o innych narodach, które stanowiły z nami wtedy wielką Rzeczpospolitą. A w szczególności o walczących dzisiaj o swoją niepodległość, wolność, o przetrwanie naszych sąsiadach z Ukrainy, wtedy żyjących razem z nami w jednej wielkiej Rzeczypospolitej, dzisiaj broniących swojego własnego państwa.
Dziękuję, że tych, którzy chronią się tutaj przed tą straszną wojną, przed kolejną rosyjską napaścią na wolne państwo, dzisiaj przyjmujecie w swoich domach, że dajecie im pracę, że troszczycie się o nich, że dzielicie się z nimi chlebem, że są wśród Was, że traktujecie ich życzliwie – to niezwykle ważne. To jest właśnie walka za wolność naszą i waszą. Oni ją dzisiaj prowadzą. My ich wspieramy w każdym działaniu – i wyciągniętą ręką, i wsparciem, i chlebem, którym się dzielimy, i bronią, którą wysyłamy na Ukrainę, i międzynarodowym wsparciem, którego im udzielamy.
Czynimy wszystko, by Ukraina obroniła się, żeby odzyskała swoje ziemie; żeby pokonała okupanta i wypchnęła go z terenów Ukrainy; żeby odpowiedzialność za zbrodnie, które Rosjanie popełniają na Ukrainie, została wyegzekwowana; żeby rosyjski najeźdźca po raz kolejny został pokonany i odparty; żeby zwyciężyli wolni ludzie broniący swojej ojczyzny. Czynimy dzisiaj odpowiedzialnie wszystko, co w naszej mocy, żeby to zrobić.
Tak, dzielimy się z Ukrainą naszym uzbrojeniem. Tak, oddajemy nasze czołgi armii ukraińskiej – wspólnie z naszymi innymi sojusznikami, tak żeby dla wszystkich starczyło i nikomu nie brakło, tak żeby Ukraina miała wsparcie, ale też tak, żebyśmy pozostali bezpieczni. To bezpieczeństwo jest dzisiaj moją absolutnie podstawową i najważniejszą troską.
Dzisiaj dla mnie – jako Prezydenta Rzeczypospolitej, na którego głosowaliście i którego wybraliście, co przyjmuję z pełną odpowiedzialnością – największą troską jest to, żebyście mogli spokojnie żyć i spokojnie pracować, żebyście mogli spokojnie wychowywać tutaj swoje dzieci: w wolnym, niepodległym, suwerennym kraju. To między innymi dlatego – jak przed chwilą powiedział Pan Burmistrz – rzeczywiście współuczestniczę w polityce wsparcia Ukrainy na arenie międzynarodowej.
Tak, staram się odpowiadać na potrzeby, które zgłasza mi Prezydent Ukrainy Wołodymyr Zełenski – w zakresie uzbrojenia, w zakresie wsparcia politycznego, we wszystkim, co jest im potrzebne. Bo wierzę w to głęboko, że ich wolność i niepodległość są bardzo silnie, nierozerwalnie związane również z naszymi.
Ale jednocześnie w sposób zdecydowany realizuję politykę wzmacniania polskiego bezpieczeństwa poprzez modernizację polskiej armii. To są ogromne wydatki, ponosimy je wszyscy. Gdyby było spokojnie, gdyby było bezpiecznie, gdybyśmy może żyli w innym miejscu świata, może moglibyśmy wydać te pieniądze na inne potrzeby. Ale dzisiaj mam nadzieję, że nikt nie ma wątpliwości, że przede wszystkim musimy być bezpieczni, musimy zabezpieczyć się przed tym, by nikt nie odebrał nam naszej wolności, suwerenności, niepodległości, naszego prawa do samodecydowania o sobie, naszego prawa do życia i wolności.
Po to właśnie kupujemy nowe czołgi ze Stanów Zjednoczonych, z Korei Południowej. Po to kupujemy i u nas, w Stalowej Woli, i w Korei Południowej nowe armatohaubice. Po to kupujemy tutaj, niedaleko, w świętokrzyskim, wyrzutnie Piorun. Po to zaopatrujemy nasze jednostki w nowe pojazdy Rosomak. Po to w najbliższym czasie będziemy wdrażali nowy bojowy wóz piechoty Borsuk. Po to właśnie realizujemy wszystkie kolejne etapy dozbrajania polskiej armii, kupujemy artylerię rakietową Himars, kupujemy systemy obrony powietrznej Patriot – po to, by bronić się przed rakietami i atakami lotniczymi. Po to, by nikt nas nie zaatakował. Po to, żeby się to nikomu nie opłacało.
Czy to ma sens? Popatrzcie na to, co dzieje się na Ukrainie. Tam się dzieje dokładnie to, co przed chwilą usłyszeliśmy z ust Pana Burmistrza o powstaniu styczniowym: że słabo uzbrojeni, zdecydowanie mniej liczni powstańcy styczniowi stanęli do walki z wielką rosyjską armią.
Dzisiaj też zdecydowanie mniej liczni i słabiej uzbrojeni obrońcy Ukrainy stanęli do obrony swojej ojczyzny, bardzo często zgłaszając się na ochotnika. Bardzo często są to studenci. Bardzo często są to ludzie, którzy odeszli od swoich warsztatów pracy po to, by bronić ojczyzny, by bronić niepodległości. Czy byli dobrze uzbrojeni? Nie, nie byli. Mieli i mają ogromne, wielkie bohaterstwo, niezwykle mężne serca, niesłychaną odwagę i niesłychaną wolę obrony swojej ojczyzny. Ale nie daliby rady bez wsparcia. Dlatego dzisiaj to wsparcie jest im potrzebne.
I zobaczcie, co się dzieje, gdy mężny żołnierz gotowy bronić swojej ojczyzny, otrzymuje nowoczesną, świetnie funkcjonującą broń – jest w stanie odeprzeć wielokrotnie silniejszego przeciwnika, który ma wielokrotnie więcej broni, którego liczebnie jest wielokrotnie więcej. Ale dzięki nowoczesnemu, wyrafinowanemu uzbrojeniu, świetnie działającemu i znakomicie sprawdzającemu się na polu walki oparcie się nawet takiej nawale jak nawała rosyjska jest możliwe. Dlatego właśnie potrzebujemy nowoczesnego uzbrojenia. Tak, drogiego. Ale tak – najlepszego na świecie.
Właśnie po to, by nie było wątpliwości, że polski żołnierz, któremu nigdy w dziejach nie brakowało bohaterstwa, w żadnym czynie zbrojnym – ani w okresie wielkiej wspaniałej I Rzeczypospolitej, ani w okresie, gdy stawaliśmy do powstań narodowych, ani później, gdy walczyliśmy o odzyskanie niepodległości w I wojnie światowej, ani wtedy, gdy walczyliśmy o jej utrzymanie, pokonując bolszewików w 1920 roku, ani później, w czasie II wojny światowej, ani po niej Żołnierzom Niezłomnym nigdy tej determinacji i odwagi nie brakowało – że polski żołnierz dobrze uzbrojony jest w stanie pokonać każdego przeciwnika. Nie mam co do tego żadnych wątpliwości.
Dlatego właśnie musimy uczynić wszystko, by nasi żołnierze mieli to uzbrojenie. Jest to kwestia naszej odpowiedzialności i kwestia – niestety – także i wymogów czasów, w których żyjemy, co ostatni rok pokazuje w niesamowicie bolesny, ale dobitny sposób. Chcę Państwa zapewnić, że to zrealizujemy. Chcę Państwa zapewnić, że dopóki będę sprawował urząd Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej, będę dbał o to ze wszystkich sił.
Ale będę starał się pilnować tego także później, gdy zakończę już swoją prezydencką służbę. Chcę, by Państwo też tego pilnowali. Macie prawo oczekiwać od polskich władz, by program modernizacji polskiej armii, by zbudowanie w Polsce silnej armii, która będzie stanowiła zaporę nie do pokonania, zostało zrealizowane – jest to odpowiedzialność polskich polityków teraz i w przyszłości. To musi zostać zrealizowane i polskie społeczeństwo musi to od rządzących wyegzekwować. Proszę, byście zawsze tego pilnowali. Pamiętajcie o tym.
Jest to niezwykle ważna kwestia odpowiedzialności, o której świat, a w szczególności Europa zapomniały przez ostatnie dziesięciolecia. Dlatego dzisiaj tak trudno zgromadzić uzbrojenie. Dlatego że jego produkcja została w sposób bardzo znaczący ograniczona praktycznie w całym obszarze Europy. Dzisiaj trzeba zbierać czołgi po różnych państwach, żeby można było zgromadzić je w dostatecznej liczbie. To pokazuje, jak wielu polityków bardzo pomyliło się w swoich kalkulacjach, że to jest koniec historii, że pokój, wolność i niepodległość są nam dane raz na zawsze. Nie są!
Ta stara prawda znowu wraca i znowu się powtarza – zawsze są tacy, którzy chcą odebrać wolność innym, zawsze są tacy, którzy chcą sobie innych podporządkować, zawsze są tacy, którzy uważają się za lepszych, a innych uważają za ludzi drugiej kategorii. Niestety, taki jest nasz sąsiad ze wschodu. Myślę tutaj – oczywiście – o Rosji, o rosyjskich władzach. Nigdy nie będzie na to naszej zgody. Zawsze będziemy bronili naszej wolności i naszej godności. Mamy do tego święte prawo.
Niech żyje Polska! Niech Pan Bóg ma w swojej opiece naszą ojczyznę!
