The statement of the President of the Republic of Poland after the exposé of the Minister of Foreign Affairs.
Andrzej Duda · President of Poland
- Context
- Duda addressed the Polish Sejm on April 23, 2025, responding to the Foreign Minister's annual exposé amid mourning for Pope Francis and a millennium coronation resolution.
- Main themes
- Death of Pope Francis, Polish foreign policy, cooperation principle in foreign policy, millennium of Bolesław Chrobry's coronation, Three Seas Initiative, politicization of parliamentary speech, Poland-Holy See relations, Polish statehood and Christianity, presidential role in foreign policy
- Duration
- ~27 min
- Words
- 3,272
- Sentences
- 121
- Readability
- 40
- Grade
- 14.2
- Syntax
- 3.29
- Vocabulary
- 2.09
Translated from Polish
The broad sphere of national life a sentence belongs to. Every sentence has an Arena, so it is the denominator the other indices are read against.
Other121 sentences in 39 paragraphs
Good morning, ladies and gentlemen!
I warmly welcome you to the seat of the Polish Parliament. Just a moment ago, we listened to the annual exposé of the Minister of Foreign Affairs. But above all – and I want to emphasize this with all my strength – we began today’s session of the Sejm with an act of great importance, which was to honor Pope Francis with a moment of silence, reflection, and respect. We all know that on Monday morning, we received the very sad news from the Holy See, from the Vatican, that Pope Francis has gone to the Father’s house.
Pope Francis was not only the head of the Catholic Church, but above all – from our perspective – he was also our guest here in Poland in 2016 during the World Youth Days. We hosted Pope Francis. We rejoiced with him, we prayed with him. We also officially received him as the head of the Church and the head of the Vatican State. I personally met with Pope Francis many times, also in the Holy See, in the Vatican, at his invitation.
This event touches the hearts of all believers very deeply, but it is also a significant international event. A change in the Holy See is always a serious international event. And that is why we were able to realize this moment of reflection and tribute to Pope Francis as the first item on today’s session of the Sejm.
Ladies and gentlemen, I am also pleased in this context that a resolution was mentioned and adopted in connection with the thousandth anniversary of the coronation of [Bolesław Chrobry]. These two elements coincide very strongly: our respect, memory, and connection with the Holy See, with the person of the Pope – every Pope – as well as the fact of the existence of the Polish state and its elevation to the rank of a kingdom a thousand years ago.
We received both baptism from Rome, and the crown was consecrated by the Pope before it rested on the brow of the Polish king, Bolesław Chrobry, and then his son, Mieszko II. It passed from the Holy See, from the hands of the Pope, to the brow of the Polish king, emphasizing our connection with the Christian world, with Christian Europe, highlighting and building the strength of Polish statehood. Thus, these two acts – both the memory of the Pope, the achievements of his pontificate, which also emphasize the connection with the Holy See, and the resolution regarding the millennium of the coronation – had very significant meaning today.
And I must tell you now with regret, considering the great international dimension of these two events – because the coronation of Bolesław Chrobry as king of Poland a thousand years ago was certainly such an international event – it contrasted quite painfully with today’s speech by the Minister. Especially – as some of you may have noticed – with what happened at the end, when the Minister effectively reduced it all to party politics, using the slogan of one of the candidates in the presidential elections and loudly shouting it practically in the parliamentary chamber.
I, ladies and gentlemen, for almost 10 years of the great honor of serving as the President of the Republic of Poland, have always approached the constitutional provision that states that the implementation of foreign policy by all those who participate in it – primarily by the President of the Republic, but also by the Prime Minister and the Minister of Foreign Affairs – must be based on cooperation. Co–operation.
The Constitutional Tribunal also strongly emphasized this when it considered the issue of a competence dispute related to the then Prime Minister Donald Tusk’s appeal to the Tribunal, who tried to exclude the President of the Republic – then President Prof. Lech Kaczyński – from European policy. At that time, the Tribunal clearly stated that the constitutional principle of cooperation is fundamental, and cooperation in foreign policy is the duty of the authorities. In fact, in a significant aspect, it is also a continuation, as well as, despite everything, the ability to rise above party issues, disputes, and internal quarrels in Polish politics. It is a pity that this party slogan was uttered, and it is a pity that we had to deal with de facto political party excursions during this speech.
I can personally emphasize one thing here: I also regret, ladies and gentlemen, and I received with great disappointment that the Minister did not find a place in his speech to highlight the developing and excellently functioning international cooperation that Poland is realizing within the Three Seas Initiative.
As we know, here in Warsaw, we will have the Three Seas Summit in a few days. The Presidents of the Three Seas countries will come, the heads of government of the Three Seas countries will come, representatives will be present, as well as strategic partners, their representatives, the Secretary of Energy – a close associate of President Donald Trump, representatives from Japan, representatives from the Gulf States, representatives from many countries that are interested in cooperating with the Three Seas countries.
It will be a major international event – the largest that takes place in Poland during the entire Polish presidency in the European Union, the largest meeting of leaders in our country. And the Minister of Foreign Affairs – unfortunately – did not find a place in his speech to mention not only this event but above all the entire cooperation of the Three Seas, which was initiated by us, by Poland, together with Croatia in 2015, and is developing excellently to this day and has enabled us and accelerated the infrastructural development of Central Europe, our part of the world in many aspects.
It has contributed to strengthening our development, it has contributed to strengthening our security here. And it has truly contributed to the economic development of Poland and the possibilities of developing international contacts in many aspects – both interpersonal, tourist, and above all economic and trade. Because these are new roads, these are new railway lines, these are finally new gas connections, new interconnectors that have enabled us, among other things, to ensure and verify our gas security when Russia cut off our gas supplies through the Yamal Pipeline.
It turned out that thanks to good cooperation within the Three Seas, we currently have interconnectors that, combined with the gas pipeline built in the last 10 years from the Norwegian shelf through the Baltic Pipe to Poland, through Denmark, among other things, thanks to the LNG terminal in Świnoujście, which we commissioned in 2016 and which has since also been expanded, proved to be safe. And this is not only in terms of households in Poland regarding access to gas, but above all – Polish industry, which did not suffer for a moment and there were no disruptions in production. And these are the real gains that we have drawn from the Three Seas and continue to draw over the past years.
I emphasize once again: it is a pity that the Minister of Foreign Affairs, while talking about the successes of the Polish presidency, which certainly did not boil down to the presence here and making truly important decisions in international and European matters…
Because important meetings take place – as you know – in Paris, they take place in Brussels, and in other places. Prime Minister Donald Tusk goes to these meetings, but does not organize such meetings in Poland. I do not know if this results from his reluctance to have to cooperate in this regard with the President of the Republic, or if it results from his inability and ineptitude to effectively invite international leaders here to Poland and talk to them about important matters in a country that today borders war-torn Ukraine, which, after all, in most cases concerns these meetings, as well as how to ensure security both in the area of Ukraine and, above all, in our part of Europe in the future.
But we will soon have a very important meeting in this regard, because ahead of us is the NATO summit, which will take place in The Hague. Important decisions will be made there. Security is an extremely important element today, one of the absolutely fundamental ones.
That is why I decided – as you know – to submit a request to the Secretary General of the North Atlantic Alliance. Since it is the domain of the President to deal with NATO matters – of course in cooperation with the government, in cooperation with the Minister of National Defense, in cooperation with the Minister of Foreign Affairs – I submitted a request for the NATO member states to make a decision to raise the minimum level of defense spending to 3 percent of GDP. Just as it was during the Cold War, when imperialism – then Soviet – threatened Europe and the world. Today, Russian imperialism threatens, and it requires very tough, decisive policy.
Of course, I support and strive – in this practical way – to mobilize our allies, especially those in Europe, to spend more on defense, to rebuild the defense industries in countries where they have been either dismantled or significantly reduced. I also talk everywhere I go in recent times – and, as you know, I undertake many foreign visits – to mobilize to tighten this cooperation, so that we can, as much as possible, produce together also on the European market. But above all – to strengthen security, to modernize armies, to make purchases, to spend more on defense.
I hope that my proposal will be accepted and implemented. And that the upcoming NATO summit will make such a decision to raise the level of defense spending to at least 3 percent of GDP of member states as soon as possible. Because this is a fundamental issue for the security of Europe today.
But – ladies and gentlemen – there is also one very painful issue that I greatly regret was not articulated in the speech of the Minister of Foreign Affairs, in his annual exposé. As you know, there will be no European security, and there will probably – unfortunately – be no possibility of effectively blocking Russian imperialism without absolutely close Euro-Atlantic cooperation, without absolutely close, tightened European-American cooperation, and from my perspective, as the President of the Republic of Poland, primarily a constantly tightened and strengthened Polish-American cooperation.
There can be no doubt for anyone that the United States is the most powerful military power in the world, and there can be no doubt for anyone that there is no security today against especially a nuclear state like Russia – which has revived and restored its imperial ambitions – without close cooperation with the United States. Unfortunately, there was practically nothing about this cooperation with the United States in the Minister’s exposé.
I am glad that the Secretary of Energy will be in our country in the coming days and will also meet with Prime Minister Tusk, because these are very important issues for Poland: cooperation with the United States, as well as the implementation of the most important task in the field of energy that we have today and which – I believe – will be effectively realized in cooperation with the United States. This is the construction of a nuclear power plant for Poland, which in the future is to secure us in terms of electricity supply. Moreover, in a way that will allow us to implement European decisions regarding climate protection. Ladies and gentlemen, these are fundamental issues.
We have been striving for this visit of the Secretary of Energy. We have talked about it many times at the White House. I am glad that this visit will take place. I am glad that there will be a meeting with the Prime Minister, with government representatives. I am glad that – I hope – decisions will be made that will cause this investment, which is the construction of a nuclear power plant together with the United States, in the technology of Westinghouse, together with Bechtel, to accelerate and finally be dynamically implemented, according to how it should be realized according to the original assumptions, so that we have this nuclear power plant on time. This is today – ladies and gentlemen – a fundamental issue. So I am grateful to President Donald Trump for directing the Secretary of Energy to Poland to also participate in our meetings related to the Three Seas Summit here in Warsaw.
Ladies and gentlemen, I will only mention in passing that 47 days ago I submitted here, in the Polish Sejm, a proposal to amend the constitution by stating that Poland will spend a minimum of 4 percent of GDP annually on its security, on defense. I hope that this proposal will finally be considered, because it is a fundamental issue for our security. I would like the Ministers and the Prime Minister to finally stop talking and start acting. I would like us to implement those things that are fundamentally important and that will also secure the level of military spending for the future.
So that no one in the future will hastily think of reducing these expenditures with some minimal parliamentary majority that allows them to do so. So that a decision of the truly Polish parliament in the full sense of the word is necessary for this, meaning a majority that is required to change the constitution. Because that will then be – one could say – a decision that truly represents our society, our nation, our voters as, practically speaking, a whole, if the deputies of all the de facto significant parliamentary groups will have to make a decision on such a matter. Hence my proposal for this provision to be included in the constitution. I appeal once again for us to finally get to work on this issue, rather than letting it sit in the freezer with Mr. Marshal.
Ladies and Gentlemen!
I repeat once again: we have many important events ahead of us. As we all know, on Saturday we will have an important event – both from a spiritual point of view, in a religious sense, as well as in essence also in a political sense, because the Vatican is also a political capital – which will be the funeral of Pope Francis, marking the end of his pontificate.
In the near future, a conclave will convene, and we will have a new head of the Catholic Church worldwide, we will have a new pope. This is also a very important element of global politics, a very important position in global politics. It is also a very important political decision that will be made for us, and it is an important decision for our foreign policy in many issues of significant importance. We will, of course, closely observe these events – in terms of the election of the Holy Father.
As for me personally – together with my wife and the Polish delegation – I will participate in the funeral ceremonies of Pope Francis this coming Saturday in the Vatican, which will be preceded, on Friday, by ceremonies in Gniezno related to the millennium of the coronation.
I repeat once again: these two events, very important for us, symbolically – one could say – coincide, but in essence also show our place in the world, our place in history, and our place among the nations and states that make up this great European community of Christian states and nations. This is a very important element of our international policy in this most common element, which is so very important for international politics.
I can say this: I received with satisfaction – as this jointly important element – that Mr. Minister mentioned the G20. I hope that the Polish government will indeed do everything to ensure that we are accepted into the G20. We deserve it. These efforts have been ongoing for many years. Of course, they are related to the development of the Polish economy, which has significantly accelerated during the eight years of the United Right's government, and the ten years of my presidency – this economic development.
And everyone knows that our GDP has greatly increased during this time. And I am very pleased about that. Wages in Poland have also increased, and – generally speaking – the standard of living has improved thanks to effectively implemented policies. Despite the coronavirus pandemic, which has greatly affected us, despite the energy crisis caused by Russian aggression against Ukraine. Today, we are indeed among the 20 most powerful economies in the world. This success must be capitalized on through participation in the G20, through our formal acceptance into this group. This is a great task for the coming years.
I – unfortunately – will probably not see its realization and finalization as President, but I hope that it will be the responsibility of the next head of state. A joint effort from all our main politicians operating on the international stage is needed for this, namely the President, the Prime Minister, the Minister of Foreign Affairs, the Marshals of both the Sejm and the Senate, our parliamentary delegations – all those who carry out these tasks. The Minister of Finance, who participates in many international bodies. Ministers dealing with economic issues. A joint effort is needed for this.
I regret that Mr. Minister only mentioned this topic very delicately, because this issue is indeed fundamental for our prestige and for our future economic development – alongside important investments, such as the nuclear power plant I mentioned earlier or the Central Communication Port.
I know – ladies and gentlemen – that the airport is in Berlin. I know. But we, Poles, want – I am convinced that an absolute majority of my compatriots agrees with me – that a powerful international airport, which allows communication with the whole world and flying to all corners of the world, should also be in Poland. And for the sake of convenience for us as Poles, as those who live here, as well as for the sake of new jobs and the development of the entire communication network in Poland, which certainly must be associated with this, as well as – ladies and gentlemen – for security, which I emphasize strongly as the commander-in-chief of the armed forces.
And I will repeat once again – I have talked many times about this with NATO generals, primarily with American generals: in order to efficiently move allied troops here, to Poland, a large airport is needed that can handle such a task. Of course, alongside air defense and missile defense, which will be able to protect this airport. But a place is needed where landing can take place, where all logistics can be ensured, where all supplies can be realized. And for this, an airport like the Central Communication Port is essential.
We do not have such an airport in Poland today. And it is not enough from the point of view of Poland's security that the airport is in Berlin. There must also be an airport in Poland. And we are already a country today that is serious and strong enough to carry out these major investments, which are such an important task. I very much regret that the Minister of Foreign Affairs did not mention these important investments, which are fundamentally significant for building our international position.
Ladies and gentlemen, unfortunately, there had to be critical remarks. Thank you very much.
The original Polish. The tags above are read on the English translation's sentences.
Dzień dobry Państwu!
Proszę Państwa, witam bardzo serdecznie w siedzibie polskiego parlamentu. Przed chwilą wysłuchaliśmy dorocznego exposé Ministra Spraw Zagranicznych. Ale przede wszystkim – co z całą mocą chcę podkreślić – rozpoczęliśmy dzisiejsze posiedzenie Sejmu od aktu niezwykle ważnego, jakim było uczczenie chwilą ciszy, zadumy, oddanie szacunku i wyrazu pamięci Ojcu Świętemu Franciszkowi. Wszyscy wiemy, że w poniedziałek rano dotarła do nas ta niezwykle smutna wiadomość ze Stolicy Apostolskiej, z Watykanu, że Ojciec Święty Franciszek odszedł do domu Ojca.
Ojciec Święty Franciszek nie tylko był głową Kościoła katolickiego, ale przede wszystkim – z naszego punktu widzenia – był także naszym gościem tutaj, w Polsce, w 2016 roku, w czasie Światowych Dni Młodzieży. Gościliśmy Ojca Świętego Franciszka. Cieszyliśmy się razem z nim, modliliśmy się razem z nim. Przyjmowaliśmy go także oficjalnie jako głowę Kościoła i głowę Państwa Watykańskiego. Ja sam osobiście wielokrotnie spotykałem się z Ojcem Świętym Franciszkiem także i w Stolicy Apostolskiej, w Watykanie, na jego zaproszenie.
Jest to wydarzenie, które dotyka bardzo mocno serca z całą pewnością wszystkich ludzi wierzących, ale w istocie stanowi także istotne wydarzenie międzynarodowe. Zmiana w Stolicy Apostolskiej zawsze jest poważnym wydarzeniem międzynarodowym. I dlatego ten moment zadumy i oddania hołdu Ojcu Świętemu Franciszkowi mogliśmy dzisiaj rano zrealizować jako pierwszy punkt dzisiejszego posiedzenia Sejmu.
Proszę Państwa, cieszę się również w tym kontekście, że wspomniano i podjęto uchwałę w związku z tysięczną rocznicą koronacji [Bolesława Chrobrego]. Te dwa elementy bardzo mocno się zbiegają: nasz szacunek, pamięć i związek ze Stolicą Apostolską, z osobą Ojca Świętego – każdego Ojca Świętego – a także fakt istnienia państwa polskiego i jego podniesienie do rangi królestwa tysiąc lat temu.
Zarówno chrzest przyjęliśmy z Rzymu, jak również i korona została poświęcona przez papieża, zanim spoczęła na skroniach polskiego króla, Bolesława Chrobrego, a potem jego syna, Mieszka II. Przeszła właśnie ze Stolicy Apostolskiej, z rąk Ojca Świętego w istocie na skronie polskiego króla, podkreślając wtedy nasz związek z chrześcijańskim światem, z chrześcijańską Europą, podkreślając i budując siłę polskiej państwowości. W istocie zatem te dwa akty – zarówno pamięci o Ojcu Świętym, dorobku jego pontyfikatu, podkreślające też związek ze Stolicą Apostolską, jak i uchwała w związku z tysiącleciem koronacji – miały dzisiaj bardzo istotne znaczenie.
I muszę Państwu powiedzieć teraz z przykrością, biorąc pod uwagę ten wielki, międzynarodowy wymiar tych dwóch wydarzeń – bo takim międzynarodowym wydarzeniem z całą pewnością była tysiąc lat temu koronacja Bolesława Chrobrego na króla Polski – kontrastowało to dosyć boleśnie z dzisiejszym wystąpieniem Pana Ministra. A zwłaszcza – jak być może Państwo niektórzy zauważyli – z tym, co miało miejsce na końcu, gdy Pan Minister de facto sprowadził to wszystko do polityki partyjnej, używając hasła jednego z kandydatów w wyborach prezydenckich i głośno wykrzykując je praktycznie na sali sejmowej.
Ja, proszę Państwa, przez 10 prawie lat niezwykle dla mnie zaszczytnego sprawowania urzędu Prezydenta Rzeczypospolitej z całą powagą zawsze podchodziłem do zapisu konstytucji, który mówi, że realizacja polityki zagranicznej przez wszystkich tych, którzy w niej uczestniczą – przede wszystkim przez Prezydenta Rzeczypospolitej, ale także przez Premiera i Ministra Spraw Zagranicznych – musi polegać na współdziałaniu. Współ–dzia–ła–niu.
Bardzo mocno podkreślał to kiedyś także i Trybunał Konstytucyjny, kiedy rozpatrywał kwestię sporu kompetencyjnego w związku z wystąpieniem do Trybunału ówczesnego Premiera Donalda Tuska, który próbował odsunąć Prezydenta Rzeczypospolitej – wówczas Prezydenta Prof. Lecha Kaczyńskiego – od polityki europejskiej. Wtedy Trybunał bardzo jasno i wyraźnie mówił o tym, że konstytucyjna zasada współdziałania ma znaczenie fundamentalne i współdziałanie w zakresie polityki zagranicznej jest obowiązkiem władz. W istocie w istotnym aspekcie jest to także kontynuacja, jak również i jednak mimo wszystko umiejętność wzniesienia się ponad partyjne kwestie, spory i połajanki wewnątrz polskiej polityki. Szkoda, że padło to partyjne hasło, i szkoda, że tyle razy mieliśmy dzisiaj do czynienia z de facto politycznymi partyjnymi wycieczkami w trakcie tego wystąpienia.
Ja osobiście mogę zaakcentować tutaj jedno: żałuję, proszę Państwa, również bardzo i przyjąłem z wielkim rozczarowaniem to, że Pan Minister nie znalazł w swoim wystąpieniu miejsca na to, żeby zaznaczyć rozwijającą się i znakomicie funkcjonującą współpracę międzynarodową, jaką Polska realizuje w ramach Trójmorza.
Jak wiemy, tutaj, w Warszawie, będziemy mieli za kilka dni szczyt Trójmorza. Przyjadą Prezydenci państw Trójmorza, przyjadą szefowie rządów państw Trójmorza, przedstawiciele, będą obecni także i partnerzy strategiczni, ich przedstawiciele, będzie Sekretarz ds. Energii – bliski współpracownik Prezydenta Donalda Trumpa, będą przedstawiciele Japonii, będą przedstawiciele państw Zatoki Perskiej, będą przedstawiciele wielu krajów, które są zainteresowane współpracą z państwami Trójmorza.
Będzie to wielkie wydarzenie międzynarodowe – największe, jakie ma w Polsce miejsce w okresie całej polskiej prezydencji w Unii Europejskiej, największe spotkanie przywódców w naszym kraju. I Pan Minister Spraw Zagranicznych – niestety – nie znalazł miejsca w swoim wystąpieniu na to, żeby wspomnieć nie tylko o tym wydarzeniu, ale przede wszystkim o całej współpracy Trójmorza, która przez nas zainicjowana, przez Polskę, razem z Chorwacją zainicjowana w 2015 roku, znakomicie rozwija się do dzisiaj i w wielu aspektach umożliwiła nam i przyspieszyła rozwój infrastrukturalny Europy Centralnej, naszej części świata.
Przyczyniła się do wzmocnienia naszego rozwoju, przyczyniła się do wzmocnienia naszego bezpieczeństwa tutaj. I naprawdę przyczyniła się również do rozwoju gospodarczego Polski i możliwości rozwijania kontaktów międzynarodowych w wielu aspektach – zarówno tych międzyludzkich, jak i turystycznych, jak i przede wszystkim gospodarczych, handlowych. Bo to są nowe drogi, to są nowe linie kolejowe, to są wreszcie nowe połączenia gazowe, nowe interkonektory, które umożliwiły nam m.in. zapewnienie i sprawdzenie naszego bezpieczeństwa gazowego, kiedy Rosja odcięła nam dostawy gazu Gazociągiem Jamalskim.
Okazało się, że właśnie m.in. dzięki dobrej współpracy w ramach Trójmorza mamy w tej chwili interkonektory, które w połączeniu z gazociągiem zbudowanym w okresie ostatnich 10 lat z szelfu norweskiego przez Baltic Pipe do Polski, poprzez Danię, m.in. dzięki gazoportowi w Świnoujściu, który oddaliśmy do użytku w 2016 roku i który w międzyczasie był także i rozbudowywany, okazała się bezpieczna. I to nie tylko jeżeli chodzi o gospodarstwa domowe w Polsce w zakresie dostępu do gazu, ale przede wszystkim – polski przemysł, który ani na chwilę nie ucierpiał i nie było żadnych zaburzeń w produkcji. I to są prawdziwe zyski, które czerpaliśmy z Trójmorza i czerpiemy przez te ostatnie lata.
Podkreślam jeszcze raz: szkoda, że Pan Minister Spraw Zagranicznych, opowiadając o sukcesach polskiej prezydencji, które z całą pewnością nie sprowadziły się do obecności tutaj i podejmowania w Polsce ważnych rzeczywiście decyzji w sprawach międzynarodowych i europejskich…
Bo ważne spotkania to odbywają się – jak Państwo wiecie – w Paryżu, odbywają się w Brukseli i w innych miejscach. Premier Donald Tusk na te spotkania jeździ, ale nie organizuje takich spotkań w Polsce. Nie wiem, czy wynika to z jego niechęci do tego, że musiałby współdziałać w tym zakresie z Prezydentem Rzeczypospolitej, czy też wynika z jego niemocy i nieumiejętności skutecznego zaproszenia tutaj, do Polski, przywódców międzynarodowych i rozmawiania z nimi o ważnych sprawach w kraju, który dzisiaj graniczy z pogrążoną w wojnie Ukrainą, której przecież w większości przypadków dotyczą te spotkania, jak również i tego, w jaki sposób wprowadzić bezpieczeństwo i na obszar Ukrainy, i na obszar przede wszystkim naszej części Europy w przyszłości.
Ale będziemy mieli w tym zakresie niedługo bardzo ważne spotkanie, bo przed nami szczyt NATO, który będzie miał miejsce w Hadze. Będą tam podejmowane ważne decyzje. Bezpieczeństwo jest niesłychanie istotnym dzisiaj elementem, jednym z absolutnie fundamentalnych.
Dlatego zdecydowałem się – jak Państwo wiecie – złożyć wniosek do Sekretarza Generalnego Sojuszu Północnoatlantyckiego. Jako że jest domeną Prezydenta zajmowanie się sprawami NATO – oczywiście we współdziałaniu z rządem, we współdziałaniu z Ministrem Obrony Narodowej, we współdziałaniu z Ministrem Spraw Zagranicznych – złożyłem wniosek o to, by państwa Sojuszu Północnoatlantyckiego podjęły decyzję o podniesieniu minimalnego poziomu wydatków obronnych do 3 proc. PKB. Tak jak to miało miejsce w czasach zimnej wojny, kiedy imperializm – wtedy sowiecki – zagrażał Europie i światu. Dzisiaj zagraża imperializm rosyjski i on wymaga bardzo twardej, zdecydowanej polityki.
Oczywiście wspieram i dążę – w ten sposób praktyczny – do tego, aby zmobilizować naszych sojuszników, zwłaszcza tych europejskich, do tego, by wydawać więcej na obronność, by odbudowywać przemysły zbrojeniowe w krajach, tam, gdzie one zostały czy to zlikwidowane, czy w istotnym stopniu ograniczone. Rozmawiam także i wszędzie tam, gdzie jestem w ostatnim czasie – a, jak Państwo wiecie, odbywam wiele wizyt zagranicznych – aby mobilizować do tego, by tę współpracę zacieśniać, byśmy w miarę możliwości produkowali wspólnie także i na rynku europejskim. Ale przede wszystkim – do tego, by wzmacniać bezpieczeństwo, by modernizować armie, by dokonywać zakupów, by wydawać więcej na obronność.
Mam nadzieję, że ten mój postulat zostanie przyjęty i zrealizowany. I że najbliższy szczyt Sojuszu Północnoatlantyckiego taką decyzję o podwyższeniu poziomu wydatków na obronność do co najmniej 3 proc. PKB państw członkowskich najszybciej jak to tylko możliwe podejmie. Bo jest to kwestia dzisiaj fundamentalna dla bezpieczeństwa Europy.
Ale – proszę Państwa – tu jest jeszcze jedna bardzo bolesna kwestia, która ogromnie żałuję, że nie wybrzmiała w wystąpieniu Ministra Spraw Zagranicznych, w jego dorocznym exposé . Jak Państwo wiecie, nie będzie bezpieczeństwa europejskiego i nie będzie najprawdopodobniej – niestety – możliwości skutecznego postawienia blokady rosyjskiemu imperializmowi bez absolutnie ścisłej współpracy euroatlantyckiej, bez absolutnie ścisłej, zacieśnionej współpracy europejsko–amerykańskiej, a z mojego punktu widzenia, jako Prezydenta Rzeczypospolitej, przede wszystkim stale zacieśnianej i umacnianej współpracy polsko–amerykańskiej.
Chyba nie ma dla nikogo wątpliwości, że Stany Zjednoczone są najpotężniejszym mocarstwem militarnym na świecie, i chyba nie ma dla nikogo wątpliwości, że nie ma dzisiaj bezpieczeństwa wobec zwłaszcza państwa nuklearnego, jakim jest Rosja – które odżyło i odrodziło swoje imperialne ambicje – bez ścisłej współpracy ze Stanami Zjednoczonymi. Niestety, o tej współpracy ze Stanami Zjednoczonymi w exposé Pana Ministra nie było praktycznie nic.
Cieszę się, że Sekretarz ds. Energii będzie w najbliższych dniach w naszym kraju i będzie się spotykał także z Premierem Tuskiem, bo to są bardzo ważne dla Polski kwestie: współpraca ze Stanami Zjednoczonymi, także i realizacja tego najważniejszego zadania w dziedzinie energetyki, jakie dzisiaj mamy i jakie – wierzę w to – zostanie skutecznie zrealizowane we współpracy ze Stanami Zjednoczonymi. To jest budowa elektrowni atomowej dla Polski, która w przyszłości ma zabezpieczyć nas, jeżeli chodzi o dostawy energii elektrycznej. Jeszcze w dodatku w sposób, który pozwoli nam realizować europejskie decyzje dotyczące ochrony klimatu. Proszę Państwa, to są kwestie fundamentalne.
Myśmy zabiegali o tę wizytę Sekretarza ds. Energii. Rozmawialiśmy wielokrotnie na ten temat w Białym Domu. Cieszę się, że ta wizyta dojdzie do skutku. Cieszę się, że będzie spotkanie z Premierem, z przedstawicielami rządu. Cieszę się, że – mam nadzieję – zostaną podjęte decyzje, które spowodują, że ta inwestycja, jaką jest budowa elektrowni atomowej wspólnie ze Stanami Zjednoczonymi, w technologii firmy Westinghouse, wspólnie z firmą Bechtel, że ona przyspieszy i będzie wreszcie dynamicznie realizowana, zgodnie z tym, jak powinna być realizowana według pierwotnych założeń, tak żebyśmy mieli tę elektrownię atomową na czas. To jest dzisiaj – proszę Państwa – kwestia fundamentalna. Więc jestem wdzięczny Prezydentowi Donaldowi Trumpowi, że właśnie Sekretarza ds. Energii skierował do Polski, aby wziął udział także i właśnie w naszych spotkaniach związanych ze szczytem Trójmorza tutaj, w Warszawie.
Proszę Państwa, na marginesie jedynie wspomnę, że 47 dni temu złożyłem tutaj, w polskim Sejmie, propozycję zmiany konstytucji poprzez zapisanie, że Polska będzie wydawała na swoje bezpieczeństwo, na obronność minimum 4 proc. PKB rocznie . Mam nadzieję, że ta propozycja wreszcie będzie rozpatrywana, bo to jest kwestia fundamentalna dla naszego bezpieczeństwa. Ja bym chciał, żeby Panowie Ministrowie i Pan Premier przestali wreszcie mówić, a zaczęli działać. Chciałbym, żebyśmy realizowali te rzeczy, które mają znaczenie fundamentalne i które będą zabezpieczały także poziom wydatków militarnych na przyszłość.
Żeby nikomu w przyszłości nie przyszło do głowy pochopnie tych wydatków obniżyć przy jakiejś minimalnej większości parlamentarnej, która mu na to pozwoli. Żeby konieczna była do tego decyzja rzeczywiście polskiego parlamentu w pełnym tego słowa znaczeniu, czyli takiej większości, która jest konieczna do tego, by zmienić konstytucję. Bo to będzie wtedy – można powiedzieć – decyzja faktycznie reprezentacji naszego społeczeństwa, naszego narodu, naszych wyborców jako, praktycznie rzecz biorąc, całości, jeżeli posłowie wszystkich de facto liczących się ugrupowań parlamentarnych będą musieli w takiej sprawie podjąć decyzję. Stąd jest moja propozycja, żeby ten zapis zaistniał w konstytucji. Jeszcze raz apeluję, aby wreszcie zabrano się do pracy nad tą kwestią, a nie leżała ona w zamrażarce u Pana Marszałka.
Szanowni Państwo!
Powtarzam jeszcze raz: mamy przed sobą wiele ważnych wydarzeń. Jak wiemy wszyscy, w sobotę będziemy mieli ważne wydarzenie – zarówno z punktu widzenia duchowego, w sensie religijnym, jak również i w istocie także i w sensie politycznym, bo Watykan jest także stolicą polityczną – jakim będzie pochówek Ojca Świętego Franciszka, który kończy jego pontyfikat.
W najbliższym czasie zbierze się konklawe, będziemy mieli wybraną nową głowę Kościoła katolickiego na całym świecie, będziemy mieli nowego papieża. To także jest bardzo ważny element polityki światowej, to bardzo ważna pozycja w polityce światowej. To także bardzo ważna decyzja polityczna, jaka będzie podejmowana dla nas, i to jest ważna decyzja także i dla naszej polityki zagranicznej w wielu kwestiach mająca bardzo istotne znaczenie. Będziemy te zdarzenia – w sensie wyboru Ojca Świętego – oczywiście bacznie obserwowali.
Natomiast ja osobiście – razem z moją małżonką i polską delegacją – wezmę udział w uroczystościach pogrzebowych Ojca Świętego Franciszka w najbliższą sobotę w Watykanie, które wcześniej będą poprzedzone, w piątek, uroczystościami w Gnieźnie w związku z tysiącleciem koronacji.
Powtarzam jeszcze raz: te dwa zdarzenia, bardzo ważne dla nas, w sposób symboliczny – można powiedzieć – się zbiegają, ale w istocie pokazują także nasze miejsce w świecie, nasze miejsce w historii i nasze miejsce wśród narodów i państw, które stanowią tę wielką wspólnotę europejską państw i narodów chrześcijańskich. To jest bardzo ważny element naszej polityki międzynarodowej w tym najbardziej właśnie wspólnym elemencie, który dla polityki międzynarodowej jest tak bardzo ważny.
Mogę powiedzieć tak: z satysfakcją przyjąłem – jako właśnie ten element wspólnie ważny – to, że Pan Minister wspomniał o G20. Mam nadzieję, że polski rząd rzeczywiście będzie czynił wszystko, abyśmy do G20 zostali przyjęci. Należy nam się to. To są zabiegi, które trwają od wielu lat. Oczywiście one są związane z rozwojem polskiej gospodarki, który w ciągu ośmiu lat rządów Zjednoczonej Prawicy, a dziesięciu lat mojej prezydentury znacząco przyspieszył – ten rozwój gospodarczy.
I wszyscy to wiedzą, że nasze PKB właśnie w tym czasie ogromnie wzrosło. I cieszę się z tego bardzo. Wzrosły także w Polsce wynagrodzenia i – generalnie – poziom życia dzięki skutecznie realizowanej polityce. Mimo pandemii koronawirusa, która nas ogromnie dotknęła, mimo kryzysu energetycznego, jaki został wywołany rosyjską agresją na Ukrainę. Jesteśmy dzisiaj rzeczywiście wśród 20 najpotężniejszych gospodarek świata. Trzeba ten sukces skonsumować poprzez uczestnictwo w G20, poprzez to, żebyśmy zostali do tego gremium formalnie przyjęci. To jest wielkie zadanie na najbliższe lata.
Ja – niestety – nie będę już jako Prezydent pewnie widział jego realizacji i finalizacji, ale mam nadzieję, że będzie to udziałem następnej głowy państwa. Potrzebny jest do tego wspólny wysiłek wszystkich naszych głównych polityków działających na arenie międzynarodowej, a więc Prezydenta, Premiera, Ministra Spraw Zagranicznych, Marszałków zarówno Sejmu, jak i Senatu, naszych delegacji parlamentarnych – wszystkich tych, którzy te zadania realizują. Ministra Finansów, który uczestniczy w wielu gremiach międzynarodowych. Ministrów zajmujących się kwestiami gospodarczymi. Potrzebny jest do tego wspólny wysiłek.
Żałuję, że Pan Minister tylko tak bardzo delikatnie na ten temat wspomniał, bo ta kwestia ma rzeczywiście dla naszego prestiżu i dla naszego przyszłego rozwoju gospodarczego znaczenie fundamentalne – obok ważnych inwestycji, takich jak wspomniana przeze mnie wcześniej elektrownia jądrowa czy Centralny Port Komunikacyjny.
Ja wiem – proszę Państwa – że lotnisko jest w Berlinie. Ja wiem. Ale my, Polacy, chcemy – jestem przekonany, że zgadza się ze mną absolutna większość moich rodaków – żeby potężne międzynarodowe lotnisko, które pozwala komunikować się z całym światem i lecieć we wszystkie zakątki świata, było także w Polsce. I ze względu na to, żeby było nam po prostu wygodnie jako Polakom, jako tym, którzy mieszkają tutaj, jak i ze względu na nowe miejsca pracy i rozwój całej sieci komunikacyjnej w Polsce, który z całą pewnością musi być z tym związany, jak również – proszę Państwa – i na bezpieczeństwo, co bardzo mocno podkreślam jako zwierzchnik sił zbrojnych.
I powtórzę jeszcze raz – wielokrotnie rozmawiałem na ten temat z generałami państw NATO, przede wszystkim z generałami amerykańskimi: żeby można było w sposób sprawny przemieścić tutaj, do Polski, wojska sojusznicze, potrzebne jest wielkie lotnisko, które podoła takiemu zadaniu. Oczywiście obok obrony przeciwlotniczej, przeciwrakietowej, która będzie w stanie to lotnisko osłonić. Ale potrzebne jest miejsce, w którym będzie można wylądować, w którym będzie można zapewnić całą logistykę, zrealizować wszystkie dostawy. I do tego takie lotnisko jak Centralny Port Komunikacyjny jest niezbędne.
Nie mamy dzisiaj w Polsce takiego lotniska. I nie wystarczy z punktu widzenia bezpieczeństwa Polski, że lotnisko jest w Berlinie. Lotnisko ma być też i w Polsce. I jesteśmy krajem już dzisiaj na tyle poważnym i silnym, by realizować te największe inwestycje, które są tak ważnym zadaniem. Bardzo żałuję, że Pan Minister Spraw Zagranicznych o tych ważnych inwestycjach, które mają fundamentalne znaczenie dla budowania naszej pozycji międzynarodowej, nie wspomniał.
Proszę Państwa, niestety, musiały być uwagi krytyczne. Bardzo dziękuję.