Speech by Prime Minister Mark Rutte at the commemoration of Ed van Thijn
Mark Rutte · Prime Minister of the Netherlands
- Context
- Rutte addressed a commemoration ceremony on 24 January 2022 honouring the life and legacy of late Dutch politician Ed van Thijn.
- Main themes
- Commemoration of Ed van Thijn, Dutch democracy and democratic values, political legacy and career, polarization strategy and political history, rule of law, social democracy and PvdA, intolerance and discrimination, wartime experience and lessons, civic trust in government
- Duration
- ~4 min
- Words
- 515
- Sentences
- 28
- Readability
- 54
- Grade
- 9.8
- Syntax
- 3.00
- Vocabulary
- 2.27
Translated from Dutch
The broad sphere of national life a sentence belongs to. Every sentence has an Arena, so it is the denominator the other indices are read against.
Other28 sentences in 18 paragraphs
Madam Chair,
When I think of Ed van Thijn, I immediately see the images from a glorious political past.
The turbulent 1970s, when I, as a young boy, slowly became politically aware and became fascinated by the great names of that time: Den Uyl, Van Agt, Wiegel, and yes: also Van Thijn.
In my mind, I see them in action, from the then still far too cramped green benches in the Old Hall of the House of Representatives, debating at the sharpest edge, in a contest of clashing opinions, styles, and worldviews.
Those were political heyday years. And as the architect of the polarization strategy, Ed van Thijn laid the foundation for that. He not only fit into the spirit of the times, he shaped the spirit of the times, and he was the spirit of the times.
Even after that, Ed van Thijn continued to play an active role for decades in the heart of Dutch democracy. From Member of Parliament to mayor, and from minister to senator.
But especially in the role of critical observer, driven innovator, and intellectual conscience. Not safely from the sidelines, but as a thinker in politics who was never afraid to get his hands dirty.
Over the years, he remained an influential voice, an inspiration for younger generations, a man to learn from. Above all, Ed van Thijn was a true democrat, and a social democrat, a member of the PvdA, in heart and soul. He always stood up for a resilient democracy and a reliable rule of law.
Decades ago, he advocated for a different way of governing, warning of – and I quote – "the increasing cynicism of the citizen, who turns his back on politics and government, (…) which in the long run threatens to lead to a loss of trust in democracy itself."
[…]
A cutting analysis that was always accompanied by quite progressive political ideas to do things differently and better.
In the early 1990s, he had those ideas compiled in the book 'Democracy as Passion'. And that was not just a title; it was the expression of his life philosophy.
That passion for democracy did not come from nowhere. Van Thijn wanted to change society so that no one would ever have to experience what he and his family endured during the war. The humiliation, the malice, the immense injustice: never again.
He himself said in the 1970s that his war experience would always play a role, but that he wished to live in the present to apply the lessons of then to other situations of now.
And, Madam Chair, that is precisely what Ed van Thijn tirelessly and from a deep personal conviction continued to do: stand up against what is unacceptable, advocate for democracy, and fight against every form of intolerance, discrimination, and hatred. "I am flexible," he said, "but when certain things are at stake, I am completely unyielding."
A wise lesson that we all, even today, should take to heart.
I wish his family, friends, and party members much strength in coping with this great loss.
Thank you.
The original Dutch. The tags above are read on the English translation's sentences.
Mevrouw de Voorzitter,
Als ik aan Ed van Thijn denk, zie ik meteen de beelden voor me uit een roemrucht politiek verleden.
De turbulente jaren '70, toen ik als jonge jongen langzaam politiek bewust werd, en gefascineerd raakte door de grote namen van die tijd: Den Uyl, Van Agt, Wiegel, en ja: ook Van Thijn.
In mijn hoofd zie ik ze in actie, vanuit de toen nog veel te krappe groene bankjes in de Oude Zaal van de Tweede Kamer, debatterend op het scherpst van de snede, in een krachtmeting van botsende opvattingen, stijlen en wereldbeelden.
Het waren politieke hoogtijdagen. En als architect van de polarisatiestrategie legde Ed van Thijn daar het fundament voor. Hij paste niet alleen in de tijdgeest, hij gaf vorm aan de tijdgeest en hij was de tijdgeest.
Ook daarna bleef Ed van Thijn nog decennialang een actieve rol spelen in het hart van de Nederlandse democratie. Van Tweede Kamerlid tot burgemeester, en van minister tot senator.
Maar vooral ook in de rol van kritisch beschouwer, gedreven vernieuwer en intellectueel geweten. Niet veilig vanaf de zijlijn, maar als denker in de politiek die nooit bang was zelf vuile handen te maken.
Zo is hij in de loop van vele jaren een invloedrijke stem gebleven, een inspiratiebron voor jongere generaties, een man om van te leren. Bovenal was Ed van Thijn een volbloed democraat, en een sociaaldemocraat, een PvdA’er, in hart en nieren. Altijd sprong hij op de bres voor een weerbare democratie en een betrouwbare rechtstaat.
Al decennia terug pleitte hij voor een andere manier van besturen, waarschuwend voor – en ik citeer - 'toenemend cynisme van de burger, die de politiek en overheid de rug toekeert, (…) waarmee op den duur ook het vertrouwen in de democratie zelf verloren dreigt te gaan.'
[…]
Een snijdende analyse die wel altijd gepaard ging met nogal vooruitstrevende staatkundige ideeën om het anders en beter te doen.
Begin jaren '90' liet hij die ideeën bundelen in het boek 'Democratie als hartstocht'. En dat was niet zomaar een titel, het was de uitdrukking van zijn levensfilosofie.
Die hartstocht voor de democratie kwam niet uit het niets. Van Thijn wilde de samenleving veranderen zodat niemand ooit nog hoefde mee te maken wat hem en zijn familie in de oorlog was aangedaan. De vernedering, de kwaadaardigheid, het onmetelijke onrecht: dat nooit meer.
Zelf zei hij daar in de jaren '70' over dat zijn oorlogservaring altijd wel een rol zou blijven spelen, maar dat hij wenste te leven in het heden om de lessen van toen toe te passen in andere situaties van nu.
En, Mevrouw de Voorzitter, dat is precies wat Ed van Thijn onvermoeibaar en vanuit een diepe persoonlijke overtuiging bleef doen: opstaan tegen wat onacceptabel is, opkomen voor de democratie, en strijden tegen elke vorm van onverdraagzaamheid, discriminatie en haat. ‘Ik ben flexibel’, zei hij, ‘maar als er bepaalde dingen op het spel staan, ben ik volstrekt onbuigzaam.’
Een wijze les die wij allemaal, ook vandaag de dag, in onze oren mogen knopen.
Ik wens zijn familie, vrienden en partijgenoten veel sterkte toe bij het verwerken van dit grote verlies.
Dank u wel.