- Context
- Erdoğan addressed participants at the final of a Quran Recitation Competition hosted at the Presidential Complex in Ankara during Ramadan in April 2024.
- Main themes
- Quran recitation competition, Ramadan, Islamic values and spirituality, beauty of Quranic recitation, Muslim unity and brotherhood, guidance of the Quran, Prophet Muhammad's example, mercy and compassion, oppression and justice, Turkey's Islamic identity, challenges facing Muslim world
- Duration
- ~15 min
- Words
- 1,760
- Sentences
- 88
- Readability
- 51
- Grade
- 11.1
- Syntax
- 2.96
- Vocabulary
- 2.53
Translated from Turkish
The broad sphere of national life a sentence belongs to. Every sentence has an Arena, so it is the denominator the other indices are read against.
Other88 sentences in 28 paragraphs
Esteemed Professors,
Honorable Reciters,
Our Memorizers,
Valued Guests,
I greet you with the most beautiful of greetings, with love and respect, esselamu aleyküm ve rahmetullahi ve berekatühü. It is a great pleasure for me to host you in the Presidential Complex, in the house of the nation, in this revered place; welcome to all of you, you have honored us. I thank each and every one of you for your presence. I extend my gratitude to the valuable administrators of our Directorate of Religious Affairs and TRT for facilitating this beautiful gathering.
At the very beginning of my words, I congratulate you on the blessed month of Ramadan, the sultan of 11 months, which we are now preparing to bid farewell to. Ramadan is a time for a person to remember their servitude, their mortality, and their helplessness before Allah, and to regain awareness of their purpose of existence. In this respect, Ramadan is a migration every year reminiscent of the era of happiness. Muslims all over the world strive to observe the month of Ramadan, the month of the Quran, fasting, and helping one another. Our nation also revives these blessed days with fasting, iftar, sahur, night prayers, retreat, and recitation. For Muslims living in the time of historical aversion, Ramadan is a means of purification and recovery granted to us. I pray that Allah accepts our fasts as atonement for our sins and allows us to celebrate the holiday in a purified state.
We are fortunate to experience the month of Ramadan, which is the month of the Quran, in a manner befitting its spirit, through the recitations of the nightingales of the Quran. I wholeheartedly congratulate all my brothers participating in the memorization and beautiful recitation competition among the faculties of Islamic theology, all reciters, and all memorizers. I congratulate each of my brothers who ranked in the competitions and express my gratitude on behalf of myself and my nation for providing us with such a magnificent feast of the Quran. I also wish to thank the esteemed professors on the jury for their efforts and dedication.
Look at what Master Necip Fazıl says: “Every beauty is a companion to a greater beauty; Allah is beautiful, and He loves beauty.” Just as it is fitting to read the words in the most beautiful way for the human being, who is created in the most beautiful form, as the master has expressed so succinctly. In Surah Az-Zumar, our Lord says: “Allah has sent down the best of speech, a Book consistent and repeating.” The hairs on the skin of those who fear their Lord bristle at this Book, and their bodies and hearts soften at the remembrance of Allah. Yes, the Quran, as a sacred book that encompasses the most beautiful words, has been read, memorized, and listened to with reverence by Muslims for centuries, preserved in hearts, ears, and homes, echoing in our celestial dome. Insha'Allah, until the Day of Judgment, the Quran will continue to be a remedy for hearts, ears, and souls.
I pray that the blessings, grace, and generosity of this blessed month of Ramadan, which we are experiencing in its final days, will multiply and increase. Insha'Allah, we will strive to partake in this rain of light, just as we are here today.
My brothers,
The light of the Quran spread across the earth in waves from the first revelation at Hira, becoming a means of salvation, mercy, and blessing for humanity. This divine call transformed darkness into light, oppression into justice, fear and helplessness into hope, and sorrow into joy. Under the leadership of the Prophet Muhammad, peace be upon him, the era of happiness presented the most beautiful examples of love and compassion, brotherhood, and solidarity. We learned to help one another from there, we learned mercy and compassion from there. We learned to honor our parents from there. We learned to embrace orphans, the needy, and the destitute from there. We learned the way to escape the darkness of ignorance from there. When our nation fell into despair, we rose again with the healing breath of this divine message. We achieved not to accept oppression, not to succumb to despair, and to be a proud, free, honorable, and strong nation in this way. Earning a living through honest labor, caring for neighbors and relatives, and helping the sick and the poor have always been taught to us by the Quran and the Sunnah. We learned to be not only a good servant but also a good Muslim and a very good human being from the Quran and the exemplary life of the Prophet Muhammad, peace be upon him, who is the living Quran.
I want to emphasize this: As Muslims, we are going through times when we need the guidance of the Quran more than ever. In many Islamic lands around the world, blood, tears, and instability prevail. Islamic countries are among the places where ethnic, sectarian, and tribal tensions are most pronounced. Despite being the community of a Prophet who said, “He is not one of us who sleeps full while his neighbor is hungry,” unfortunately, countries where injustice prevails are found in our faith geography. It is unacceptable that while we have an institution like zakat, some people live in prosperity and abundance, while just across the way, millions suffer from hunger and famine.
My brothers,
Of course, the responsibility for this picture, which is contrary to our civilization and the values we believe in, does not lie solely with Muslims. The games played by global imperialist powers over the Islamic world have a significant share in the troubles we are experiencing. The wealth of gold, oil, and other underground and above-ground resources in Islamic countries is being consumed not by the rightful owners of those riches but by former colonial powers. When we look at many regions from Africa to Asia, we can easily see how this cycle of exploitation was established and operated. War and conflict are at the forefront of these tools.
Look, I say very clearly; behind the conflicts, tensions, and oppressions that have drenched Syria, Yemen, Libya, Sudan, Palestine, and many other Islamic lands in blood, there are plans to continue this system of exploitation. Sometimes it is masked as bringing democracy, sometimes as ending terrorism and tension, sometimes as developing the country, and sometimes as establishing peace and stability; in short, the goal of the game played behind different masks is the plundering of wealth. Unfortunately, they have often succeeded in this. As you can see, our neighbor Syria has been trapped in chaos and turmoil for 13 years. Peace has not yet been established in Libya and Yemen. Millions of people in Sudan have been forced to leave their homes, lands, and houses. The policies of occupation, oppression, and massacre in Palestine have been ongoing for three-quarters of a century. Words fail to describe the oppression and genocide that our brothers in Gaza have been subjected to for 180 days.
My brothers,
Our ancestors said, “The lost is sought where it was lost.” Blaming others for the problems we face and constantly seeking fault in others will undoubtedly be an easy way out. While questioning the share of the enemies of Islam and humanity in all these crises, we must also openly acknowledge our own mistakes and shortcomings. We know that our departure from the guidance of the Quran and the Sunnah, and the weakening of our ties to the fundamentals of our religion, have contributed to the formation of this dire picture before us.
We must accept this: As we distance ourselves from the commands of the Quran, we have begun to lose the qualities that define us and make us strong against our adversaries. Our brotherhood, which should be as strong as the bricks of a wall, has weakened, our unity has been disrupted, our solidarity has been shaken, our love has diminished, and greed has taken the place of sharing, while stinginess has replaced generosity. While sincerity and genuineness have exited the stage, hypocrisy has become the currency of the day. Love has given way to hatred, sacrifice to selfishness, and empathy to heartlessness.
A valuable poet expresses this as follows:
“Alas, suspicion has fallen between brothers,
Common sense has been damaged, and blunted perception has fallen.
We lived for years in the spring of our humanity,
The absence of you has fallen into our garden of humanity.”
Yes, we all know very well that without correcting ourselves and our souls, the order of our surroundings, that is, the external world, will not be established. It is easy to criticize the darkness; what is important is to be a ray of light that will pierce this pitch-black darkness. We can only do this by returning to our essence, our roots, our hearts, and the values that have guided us for centuries. For this, we will first uphold our brotherhood, love one another, care for one another, and respect each other's rights. We will wholeheartedly believe in the blessings of sharing and the strength of solidarity. We will never turn our backs on our brothers, relatives, and neighbors. We will stroke the heads of orphans, hold the hands of the needy, and knock on the doors of those in need. We will approach one another with respect, seeing our religious, sectarian, or ethnic differences as a manifestation of Allah's power, as a verse from our Lord.
We will never forget this fundamental principle that our beloved Prophet stated in his Farewell Sermon: “I leave you two things; as long as you hold on to them, you will never go astray. They are the Book of Allah and the Sunnah of His Prophet; this is the path.” I pray that Allah does not separate us from the bright path of the Quran and the Sunnah. May He keep our feet firm on the straight path.
I would like to conclude my words with the following prayer of our Prophet Muhammad, peace be upon him: “O Allah, make us among those who recognize the truth as truth and follow it, and recognize falsehood as falsehood and stay away from it.”
As I conclude my words here, I once again express my gratitude to all my brothers who contributed to the organization of these beautiful competitions. I congratulate all the memorizers and reciters who participated in the competition, and I wholeheartedly congratulate my brothers who ranked.
I send you my love and respect, and I entrust you all to Allah; stay healthy.
The original Turkish. The tags above are read on the English translation's sentences.
Saygıdeğer Hocalarım,
Muhterem Karilerimiz,
Hafızlarımız,
Kıymetli Misafirler,
Sizleri selamların en güzeliyle, muhabbetle, hürmetle selamlıyorum, esselamu aleyküm ve rahmetullahi ve berekatühü. Sizleri Cumhurbaşkanlığı Külliyesi’nde, milletin evinde, bu gazi mekânda misafir etmekten büyük bir memnuniyet duyuyorum, hepiniz hoş geldiniz, bizleri onurlandırdınız. Teşrifleriniz için her birinize ayrı ayrı teşekkür ediyorum. Bu güzel buluşmaya vesile olan Diyanet İşleri Başkanlığımızın ve TRT’mizin kıymetli yöneticilerine teşekkürlerimi iletiyorum.
Sözlerimin hemen başında artık uğurlamaya hazırlandığımız 11 ayın sultanı mübarek Ramazan-ı Şerifinizi tebrik ediyorum. Ramazan, kişinin kulluğunu, faniliğini Allah-u Teala karşısında acizliğini tekrar hatırlaması, varoluş gayesinin tekrar idrakine varmasıdır. Bu yönüyle Ramazan her sene asrısaadette bir hicrettir. Dünyanın her yanındaki Müslümanlar, Kur'an, oruç ve yardımlaşma ayı Ramazan'ı idrak etmeye çalışıyor. Milletimiz de bu mübarek günleri oruçla, iftarla sahurla, teheccüd, itikaf ve mukabeleyle ihya ediyor. Tarihin kerahet vaktinde yaşayan günümüz Müslümanları için Ramazan, bizlere lütfedilen bir arınma ve toparlanma vesilesidir. Rabbim tuttuğumuz oruçları günahlarımıza kefaret kılarak bizleri arınmış bir şekilde bayrama kavuştursun diyorum.
Kur’an ayı olan Ramazan-ı Şerifi tam da ruhuna uygun şekilde Kur'an bülbüllerinin tilavetleri ile idrak etmenin bahtiyarlığı içindeyiz. İlahiyat İslami ilimler fakülteleri arası hafızlık ve Kur'an'ı Kerim’i Güzel Okuma Yarışmasına katılan tüm kardeşlerimi, tüm karilerimizi, tüm hafızlarımızı yürekten tebrik ediyorum. Yarışmalarda dereceye giren kardeşlerimin her birini tebrik ediyor, bizlere böylesine muhteşem bir Kur'an ziyafeti tattırdıkları için kendilerine şahsım, milletim adına şükranlarımı sunuyorum. Jürideki kıymetli hocalarımıza da aynı şekilde emekleri ve gayretleri için teşekkürlerimi ifade ediyorum.
Üstat Necip Fazıl bakınız ne diyor: “Her güzel daha güzele yaver, Allah güzeldir, güzeli sever.” Tıpkı üstadın çok veciz bir şekilde dile getirdiği üzere en güzel biçimde yaratılan insana da sözlerin en güzelinin hakkını vererek okumak yakışır. Zümer Suresinde rabbimiz şöyle buyurmuştur: “Allah, sözün en güzelini birbiriyle uyumlu ve tekrar tekrar okunan bir kitap olarak indirdi. Rablerinden korkanların bu kitabın etkisinden tüyleri ürperir, hem bedenleri, hem de gönülleri Allah'ın zikrine ısınıp yumuşar. Evet, Kur'an sözlerin en güzelini cem eden mukaddes bir kitap olarak Müslümanlar tarafından asırlardır okunarak, ezberlenerek, huşuyla dinlenerek dinlerde, kulaklarda, kalplerde, hanelerde muhafaza edildi, gök kubbemizde yankılandı. İnşallah kıyamete kadar da Kur'an gönüllerin, kulakların ve ruhların şifası olmaya devam edecektir.
Burada kârilerimizin davudi sesleriyle birlikte gönüllerinden de yükselen Kur'an-ı Kerim tilavetinin feyzinin, bereketinin, rahmetinin bizleri mesrur ve mesut etmesini Rabbimden niyaz ediyorum.
Son günlerini idrak ettiğimiz mübarek Ramazan ayının bu feyzi, ihsanı ve keremi katlayarak artıracağına inanıyorum. İnşallah biz de işte bugün burada olduğu gibi bu nur yağmurundan nasiplenmenin gayretinde olacağız.
Kardeşlerim,
Kur'an-ı Kerim’in nuru ilk vahyin indiği Hira’dan dalga-dalga yeryüzüne yayılarak insanlığın selametine, rahmete ve berekete vesile oldu. Bu ilahi çağrı, karanlığı aydınlığa, zulmü adalete, korku ve çaresizliği ümide, hüznü de sevince tebdil eyledi. Hazreti Peygamber'in Aleyhissalatu Vesselam önderliğinde saadet asrında sevgi ve merhametin, kardeşlik ve dayanışmanın en güzel örnekleri sunuldu. Yardımlaşmayı oradan öğrendik, merhameti, şefkati oradan öğrendik. Anne, babaya layıkıyla hürmet etmeyi oradan öğrendik. Yetime, öksüze, ihtiyaç sahiplerine kucak açmayı oradan öğrendik. Cahiliye karanlığından kurtuluşun yolunu yine oradan öğrendik. Milletçe acze düştüğümüzde bu ilahi mesajın şifa veren nefesiyle yeniden ayağa kalktık. Zulme rıza göstermemeyi, yeise kapılmamayı, başı dik, hür, onurlu ve güçlü bir millet olmayı işte böyle başardık. Alın teriyle helalinden kazanmayı, komşuyu, akrabayı gözetmeyi, hastalara ve yoksullara yardım etmeyi bize hep Kur'an ve sünnet öğreti. Sadece iyi bir kul değil, aynı zamanda iyi bir Müslüman çok iyi bir insan olmayı Kur'an-ı Kerim’den ve yürüyen Kur'an olan Hazreti Peygamber Aleyhissalatu Vesselam Efendimizin örnek hayatından öğrendik.
Burada şunu özellikle ifade etmek istiyorum: Müslümanlar olarak bugün Kur'an'ın rehberliğine her zamankinden daha fazla ihtiyaç duyduğumuz günlerden geçiyoruz. Dünyanın dört bir yanında İslam beldelerinin çoğunda kan, gözyaşı ve istikrarsızlık hakim. Etnik, mezhep ve kabile temelli gerilimlerin en çok yaşandığı yerlerin başında İslam ülkeleri geliyor. Komşusu açken tok yatan bizden değildir diyen bir Peygamberin ümmeti olmamıza rağmen gelir adaletsizliğin yaygın olduğu ülkeler maalesef bizim inanç coğrafyamızda bulunuyor. Zekat gibi bir müesseseye sahipken bir tarafta insanların refah ve bolluk içinde yaşarken, hemen öte tarafta milyonların açlık ve kıtlığın pençesinde kıvranmasının hiçbir makul izahı olamaz.
Kardeşlerim,
Elbette bize medeniyetimize ve inandığımız değerlere zıt olan bu tablonun sorumlusu sadece Müslümanlar değildir. Küresel emperyalist güçlerin İslam dünyası üzerinde oynadığı oyunların yaşadığımız bu sıkıntılarda önemli payı vardır. İslam ülkelerinin sahip olduğu altının, petrolün, maddenin ve diğer yeraltı-yerüstü kaynaklarının rantını o zenginliklerin asıl sahipleri değil, eski sömürgeci güçler yemektedir. Afrika'dan Asya’ya pek çok bölgeye baktığımızda bu sömürü çarkının nasıl kurulduğunu ve nasıl işletildiğini rahatça görebiliyoruz. Savaş ve çatışma bu araçların en başında yer alıyor.
Bakınız, çok açık söylüyorum; bugün Suriye'yi, Yemen’i, Libya'yı, Sudanı, Filistin'i ve daha nice İslam toprağını kana bulayan çatışmaların, gerilimlerin, zulümlerin gerisinde bu sömürü düzenini devam ettirme planları vardır. Kimi zaman demokrasi getirme, kimi zaman terörü ve gerilimi bitirme, kimi zaman ülkeyi kalkındırma, kimi zaman barışı ve istikrarı sağlama, velhasıl her defasında farklı bir maskenin arkasına gizlenerek oynanan oyunun gayesi zenginliklerin talan edilmesidir. Ne yazık ki bunda çoğu zaman başarılı da oldular. İşte sizler de görüyorsunuz, komşumuz Suriye 13 yıldır kaos ve kargaşadan bir türlü çıkamadı. Libya'da, Yemen'de halen huzur ortamı tesis edilemedi. Sudan'da milyonlarca insan yerini, yurdunu, evini terk etmek zorunda kaldı. Filistin'deki işgal, zulüm ve katliam politikaları ise 3 çeyrek asırdır artarak devam ediyor. Gazzeli kardeşlerimizin tam 180 gündür maruz bırakıldıkları zulmü ve soykırımı anlatmaya artık kelimeler dahi kifayetsiz kalıyor.
Kardeşlerim,
Atalarımız, yitik kaybedildiği yerde aranır, demişlerdir. Yüzleştiğimiz sorunlar için sadece başkalarını suçlamak, kabahati sürekli başkasında aramak, şüphesiz kolaya kaçmak olacaktır. İslam ve insanlık düşmanlarının tüm bu krizlerdeki paylarını sorgularken, kendi hatalarımızı, kendi kusurlarımızı da açık yüreklilikle kabul edeceğiz. Kur'an-ı Kerim’in ve sünneti seniyyenin rehberliğinden ayrılmamızın, dinimizin umdeleriyle bağlarımızın zayıflamasının da karşımızdaki bu vahim tablonun oluşmasında etkili olduğunu biliyoruz.
Şunu kabul etmemiz gerekiyor: Kur'an'ın emirleriyle aramıza mesafe koydukça bizi biz yapan, bizi hasımlarımıza karşı güçlü kılan hasletlerimizi de kaybetmeye başladık. Öyle ki, bir duvarın tuğlaları gibi olması gereken kardeşliğimiz zayıfladı, birliğimiz bozuldu, dayanışmamız sarsıldı, muhabbetimiz azaldı, paylaşmanın yerini tamahkarlık, cömertliğin yerini cimrilik aldı. Hasbilik ve samimiyet sahneden çekilirken, riyakarlık geçer akçe haline geldi. Sevgi yerini nefrete, fedakarlık yerini bencilliğe, empati yerini vicdansızlığa bıraktı.
Kıymetli bir şairimiz bakınız bunu nasıl ifade ediyor:
“Kardeşler arasına heyhat suizan düştü,
Zedelendi sağduyu, körleşen izan düştü
Şarkısıyla yaşadık yıllar yılı baharın,
İnsanlık bahçemize sensizlik hazan düştü.”
Evet, nefsimizi ve kendimizi düzeltmeden çevremizin, yani dış dünyanın düzenleneceğinin hepimiz çok iyi farkındayız. Karanlığı eleştirmek kolaydır, önemli olan bu zifiri karanlığı delecek bir ışık hüzmesi olabilmektir. Bunu da ancak aslımıza, köklerimize, kalbimize, bize asırlardır kılavuzluk eden değerlere dönerek yapabiliriz. Bunun için öncelikle kardeşliğimize sahip çıkacağız, birbirimizi sevecek, gözetecek, birbirimizin hakkına hürmet göstereceğiz. Paylaşmanın bereketine, dayanışmanın gücüne tüm kalbimizle inanacağız. Kardeşimize, akrabalarımıza, komşularımıza sırtımızı asla dönmeyeceğiz. Yetimin başını okşayacak, öksüzün elinden tutacak, ihtiyaç sahiplerinin kapısını çalacağız. Dini, mezhebi veya etnik farklılıklarımızı Allah'ın kudretinin bir tecellisi, Rabbimizin bir ayeti olarak görüp birbirimize saygıyla yaklaşacağız.
Sevgili Peygamberimizin Veda Hutbesi’nde buyurduğu şu temel ilkeyi asla ve asla aklımızdan çıkarmayacağız: Size iki şey bırakıyorum, onlara sarıldığınız sürece yolunuzu şaşırmazsınız. Bunlar, Allah'ın kitabı ve Peygamberinin sünnetidir; yol bu. Rabbim bizleri Kur'an'ın ve sünneti seniyyenin aydınlık yolundan ayırmasın. Ayaklarımızı sıratı müstakim üzere tutsun diyorum.
Sözlerimi Resulullah Efendimizin Aleyhissalatu Vesselam şu duasıyla tamamlamak istiyorum: “Allah'ım, bizi hakkı hak bilip ona tabi olan, batılı batıl bilip ondan uzak duran kullarından eyle.”
Sözlerime burada son verirken bu güzel yarışmaların düzenlenmesinde emeği geçen tüm kardeşlerime bir kez daha şükranlarımı sunuyorum. Yarışmaya katılan tüm hafızları, tüm karileri tebrik ediyor, dereceye giren kardeşlerimi gönülden kutluyorum.
Sizlere sevgilerimi, saygılarımı sunuyor, hepinizi Allah'a emanet ediyorum, kalın sağlıcakla.
