Speech at the Symposium "1915; The Longest Year of the Ottoman Empire"
Recep Tayyip Erdoğan · President of Turkey
- Context
- Erdoğan addressed an academic symposium on '1915: The Longest Year of the Ottoman Empire' at Externado University in Bogotá, Colombia, in February 2015.
- Main themes
- First World War legacy, Ottoman Empire history, Middle East instability, post-war borders and their consequences, 1915 symposium, migration from Ottoman geography to Latin America, terrorism and regional conflicts, Palestinian issue, Turkey's historical role, Colombia-Turkey academic cooperation
- Duration
- ~27 min
- Words
- 3,295
- Sentences
- 148
- Readability
- 47
- Grade
- 12.2
- Syntax
- 2.84
- Vocabulary
- 2.16
Translated from Turkish
The broad sphere of national life a sentence belongs to. Every sentence has an Arena, so it is the denominator the other indices are read against.
Other148 sentences in 55 paragraphs
"1915; The Longest Year of the Ottoman Empire"
Speech at the Symposium
Esteemed Rectors of Externado University and Ankara University,
Honorable Ministers,
Respected Faculty Members,
Valued Participants,
Ladies and Gentlemen; I greet you with my heartfelt regards at such a meaningful gathering.
It truly brings us joy to address such a significant topic with meaningful participants at Externado University, one of Colombia's leading universities. I must express my satisfaction at the opportunity to speak on the occasion of the opening of the "1915; The Longest Year of the Empire Symposium," organized in collaboration with Ankara University from my country.
On this occasion, I extend my heartfelt thanks to the Rector of Externado University, the faculty members, and the students for their hospitality.
I would like to emphasize here that it is extremely valuable and meaningful for the First World War to be discussed thousands of kilometers away in Colombia. Frankly, the First World War, which occurred 100 years ago, did not only affect the countries and continents involved in the war; it also involved three continents, namely Asia, Europe, and Africa, as well as Australia and the Americas. As a new world was being established after the war, of course, the Americas were entirely affected by the consequences of the war. In particular, the wave of migration from the Ottoman geography to Latin America played a significant role in reshaping Latin America after the war. Therefore, it is very significant that the First World War is being addressed here, at Externado University in Colombia.
Dear Friends,
Beloved Youth;
I would like to particularly emphasize here regarding the First World War: If we want to understand today and interpret today's world politics correctly, we must study and analyze the First World War thoroughly. The Second World War may be one of the bloodiest wars in human history, but in terms of impact, believe me, it is behind the First World War. Today's world politics, especially the borders that many countries have today, were shaped after the First World War. Many international issues that concern the entire world today have their roots in the First World War. The Palestinian issue, the current critical situations in Iraq and Syria, Yemen, Egypt, the problems in North Africa, the Caucasus, and the Balkans emerged as a result of the First World War and, unfortunately, have been ongoing problems for 100 years. The issue of Afghanistan, poverty in Africa, especially in Somalia, and the terrorism issue that has now become a threat to the entire world are also problems produced by the First World War.
Turkey, or the Ottoman State as it was known 100 years ago, was a country at the center and target of the First World War. The borders of the Ottoman State 100 years ago encompassed all of North Africa and almost the entirety of the region known today as the Middle East. West Africa, the Caucasus, and the Balkans were regions that were remnants of the Ottoman State and where its influence still continued. By 1918, when the First World War ended, there was no piece of land left in the hands of the Ottoman State except for the area around our current capital, Ankara. The west and south of Turkey, including Istanbul, were completely occupied. In the territories that remained of the Ottoman State, new countries were artificially created with borders drawn without regard to ethnic, religious, or sectarian elements.
I suspect that our friends in Colombia, especially our young friends and student friends, are curious about why the Middle East is such a turbulent region. After all, news of conflicts comes every day, news of wars comes every day, and almost every day reports of massacres, mass killings, and attacks reach us here. When terrorism is mentioned, unfortunately, the Middle East comes to mind first.
So why is this the case? I know that Colombia is currently grappling with a terror problem as well; they are also fighting against terrorism. I know that 300,000 people have died in Colombia in the fight against terrorism. These are facts.
The order that emerged after the First World War must be understood well. The region referred to as the Middle East was designed to be just such a region after the First World War. The Middle East was envisioned by the victors of the war as a region of conflict and crisis, and this design has been preserved exactly as intended for 100 years.
When you look at the borders in the Middle East, you see that they are drawn straight as if with a ruler. Arabs have been divided into different countries without regard for any sensitivities among them; even relatives have been separated from each other due to borders passing through their villages. The borders of Turkey have also passed through villages and towns, separating relatives and siblings as citizens of two different countries. Borders have been forcibly imposed not only on lands but also on minds, cultures, and beliefs, creating artificial boundaries between peoples, turning brothers into adversaries.
Let me give just one example here. The lands where Israel and Palestine are located today were under the sovereignty of the Ottoman State before the First World War. The Ottoman State managed this region justly with its excellent administrative system, maintaining it as a peaceful and secure area for both Muslims and Christians. Jews also lived freely, practicing their faith and visiting their holy sites, coexisting in peace and tolerance. Just before the First World War, heavy pressures were exerted on Sultan Abdulhamid II of the Ottoman Empire to sell land in Jerusalem and Palestine and to settle immigrants there. Sultan Abdulhamid II knew that an uncontrolled influx of migrants would disrupt the peace and balance of the population in the region, so he did not accept this proposal and never allowed such a situation. Sultan Abdulhamid was deposed, the First World War occurred, the Ottoman State withdrew from these lands, and from that moment on, this region began to be associated with blood, tears, and oppression.
There was a very intense migration to Palestine, and the demographics changed. As you know, the State of Israel was established in 1948. Of course, the State of Israel did not remain within the borders it was established in 1948; Israel is still striving to expand its borders, to occupy more Palestinian lands, and to completely erase the Palestinians from that geography. As Turkey, when we object to the expansionist policies of the State of Israel and the severe oppression and massacres it commits in this direction, they try to twist this in very different ways around the world. Our stance as Turkey on this issue is very clear; Israel must withdraw to its pre-1967 borders and respect the sovereignty rights of a Palestinian State with East Jerusalem as its capital. As long as it does not do this, Israel will continue to be a tyrannical, terrorist state in the region and a problem that turns the entire region into a lake of blood. As long as the oppression and terrorism of Israel continue, the bleeding in both the Middle East and the conscience of all humanity will never cease.
Look, when we, as Turkey, take a humanitarian and moral stance on the Palestinian-Israeli issue, the Syrian and Iraqi issues, and the issues in Egypt and Libya, some people in the world become seriously disturbed by this.
We were disturbed in Egypt; why? Because Mursi, who was elected by the people's votes - with 52% - was deposed by a coup led by Sisi, who was the Minister of National Defense in his cabinet, and he was imprisoned, and unfortunately, he is currently facing a death sentence based on flimsy charges. This is significant; if we are to make a decision based on humanitarian and moral grounds, young people, we must stand with the will of the ballot box, not with the coup plotters in this world. Those who make extremely heavy, unjust, and truly immoral accusations against Turkey are those who cannot digest this.
Here, I would like to reiterate in Colombia; Turkey has no eye on the borders, lands, or internal affairs of any country. As a country that has paid a heavy price for terrorism, Turkey is firmly and unequivocally against all forms of terrorism and terrorist organizations.
Turkey is a country that opposes the conflict and crisis designs made during the First World War and raises very justifiable, reasonable, and level-headed objections to them. Because we want peace in our region, we want friendship, brotherhood, and justice; we have no other demands.
Especially nowadays, I would like to emphasize that everyone should approach the news about Turkey in some international newspapers, magazines, or television, or on social media with caution and care. Those who are disturbed by our humanitarian calls, our calls for justice and peace, are trying to defame us through the media.
Dear Youth,
Turkey is a country with the most advanced standards of democracy in its region, and it strengthens this democracy more and more every day. Look, do you know, young people, that there are currently 2 million refugees in Turkey who have fled to us from Iraq and Syria, 1.7 million of whom are from Syria and 300,000 from Iraq? Right now, there is a Turkey that has opened its lands to these people, meeting all their needs, including health, education, clothing, and everything you can think of. One million of these refugees are in Lebanon, and 500,000 are in Jordan. So, do you know how many Syrian refugees have been accepted by all of Europe? 130,000. And what about the other countries in the world, how many have they taken? Virtually none.
Now, you cannot resolve the issue by bombing Iraq with planes; you cannot resolve the issue by bombing Syria. If we are looking for a solution in these areas, the necessary thing to do is this: You cannot bring democracy or the will of the people to power with the mentality of wanting a specific person to come to power in that country. What will you do? The job you need to do is to remove these dictators from the forefront, to take these people who instill state terror out of there, and to bring the ballot box to the people; you will hand over the job to whoever the people want; that is the essence of the matter; otherwise, peace will not come to these countries.
Turkey is currently claiming something. What is our claim? We say that the world is bigger than five. Is the world to be condemned to these five? What is in these five? There is America, Russia, China, France, and England. Are we bound to these five countries? Can you manage the world with a structure formed under the conditions that emerged after the First World War? And these five countries consist of three continents: Asia, Europe, and America. When you look at the faith groups, I can say that there are two faith groups; for example, there is not a single country of Muslims among them. Can there be such an understanding, such an approach? There should be Muslims, Christians, Jews, and Buddhists; all should be included.
And we say that there should not be just five countries; let’s make it 15 or 20 countries, and let all of them be permanent members, and let all these countries have decision-making authority in managing the world on a rotating basis every two years; let’s take this step. No one has the right to condemn all humanity to five countries. A decision that comes from the lips of one country binds everything; you cannot define such a world as a free world, you cannot define it as a democratic world.
In addition, the issue of press freedom and freedom of expression is also mentioned. In terms of the culture of living together, our country is currently an exemplary country in its region, a shining star. While Europe is unfortunately showing signs of regression in press freedom, freedom of expression, and the culture of tolerance for differences, Turkey, on the contrary, is a country that is further expanding its freedoms.
Turkey, with its growing stability and its economy that has increased fivefold in the last 10 years, is one of the strongest countries of the 21st century and is also one of the countries that guarantee peace in the 21st century.
At the beginning of 2003, when we came to power at the end of 2002, Turkey's national income was 230 billion dollars, but now it has reached 820 billion dollars.
Our exports were 36 billion dollars, but now our exports have reached 160 billion dollars.
In tourism, when we came to power, the number of tourists coming to our country annually was 13 million, and our income was 8-8.5 billion dollars; now the number of tourists coming to our country has reached 42 million, and our income from tourism has reached 40 billion dollars. This shows something, that is, our integration with peoples, our communication, and our country's status as a destination is not just about air, sun, sand, or sea; it is also due to our rich cultural and historical heritage and our country’s possession of all kinds of riches in all four seasons.
Valued Friends,
Every country in the world was affected by the First World War, to a greater or lesser extent, and the First World War was a war that deeply affected the rights of those in the region where it took place.
I would like to underline this point with thick lines: History has unfortunately always been written by the victors or dominant powers, and we strongly object to this. We believe that history should be written not by victors or dominant powers, but by historians; we must know this. Victors and dominators cannot write history correctly; they cannot convey historical truths accurately. The painful events that are referred to as the 1915 incidents have unfortunately been read through a historical lens written by victors and dominant powers up to the present day.
This year marks the 100th anniversary of the events of 1915. For 100 years, what Armenians did to Turks and what Turks did to Armenians has not been discussed or written about in a healthy way. For 100 years, propaganda, perception operations, and dirty politics have overshadowed history and historical facts.
Look, I will say something here, and that is this: If the Armenian diaspora is sincere, if it is honest, we are opening all our archives; the number of documents that have been examined so far exceeds 1 million, we have opened these, if Armenia has such information and documents, they should open them too, if there are any in third countries, they should open them as well, let us assign historians, let us assign political scientists, let us assign legal experts to carry out the studies, let them complete their preparations, let them present this to politicians, and then let us work together to make a final decision and conclude this matter.
Dear Youth,
History cannot be written or read correctly by looking at fictitious events as if they are real through political decisions made in parliaments. History cannot be approached objectively under the influence of emotions and lived pains. We know that on the occasion of the 100th anniversary, the Armenian diaspora has been conducting an extremely negative campaign regarding the events of 1915. As Turkey, we are not in pursuit of propaganda or perception operations; we have no such concern. We have always been in pursuit of the correct investigation and narration of the events of 1915 with openness and sincerity. We have gone even further; as I just mentioned, we have been in pursuit of further expanding the archives related to the events of 1915.
We were the ones who extended a hand to Armenia; those who follow this matter know very well the letter I wrote on April 23 last year, we were in the process of improving relations and opening a new page. Unfortunately, due to the influence of the Armenian diaspora, our hand has always remained in the air. This year, on the 100th anniversary, we again repeat our sincere and heartfelt calls; let us take this issue out of the political arena and hand it over to science and scientists.
Look, this year on April 24, on the 100th anniversary of the Battle of Gallipoli, we are organizing a large international ceremony in Turkey, we have sent invitations to many countries, some have confirmed their participation so far, and we are waiting for new confirmations. We have also sent this invitation to the State of Armenia. We would have liked them to come, to be in Gallipoli on April 24, to breathe in that atmosphere, to try to understand what happened among the hundreds of thousands of our martyrs there, but they did not do so; with statements that violate the rules of courtesy, they once again closed the door to peace and dialogue.
We will not back down from our peace and dialogue efforts regarding the events of 1915 either. We will continue to address this issue in the light of the science of history, not by distorting international politics with propaganda and perception operations.
Look, just before World War I, a Muslim population numbering in the millions lost their lives in conflicts and on the paths of exile in the Balkans, but we do not accuse anyone of genocide based on that. We express that historical events should be evaluated within their own periods and conditions. Commemorating losses and keeping their memories alive is one thing; trying to derive political and diplomatic results from that is another. We are in favor of respecting memories, but we can never allow a campaign of enmity against our country and nation to be conducted through that.
Valuable Youth,
Valued Friends;
As Turkey, we must give hope for peaceful tomorrows to our societies everywhere, from Latin America to Asia, from Africa to Australia and the Americas, under all circumstances. Historical and current realities show that for global peace and stability, reconciliation is essential instead of conflict, and tolerance is essential instead of hatred. As seen in the example of Gallipoli that took place 100 years ago, focusing on elements of peace and friendship instead of extracting enmity from history will lead us to a brighter future.
We will further increase and intensify cooperation between Turkey and Latin American countries, including Colombia. In this regard, culture and education play an important role. We desire to strengthen our future by deepening our cooperation with Colombia in the fields of culture and education.
I would like to express that we are very pleased with the recent interest shown in Turkey, Turkish culture, and the Turkish language in Colombia.
I closely follow the successful work of the Latin America Studies Research and Application Center (LAMER), which was established at Ankara University in 2009. I would like to thank our Rector and Mr. Necati, and their team in your presence. We should strive to increase the number of such institutions mutually in both countries.
And I would like to thank our esteemed Rector once again in your presence.
As I conclude my remarks at this point, I wish for the "1915; The Longest Year of the Empire Symposium" to be successful, I congratulate once again those who contributed to the organization of the symposium, and I express my gratitude to all participants and contributors.
I reiterate my pleasure in being in Colombia, I thank you once again for your warm hospitality, and as I greet you all with love and respect, I wish all the youth success in their educational years.
The original Turkish. The tags above are read on the English translation's sentences.
“1915; Osmanlı İmparatorluğu’nun En Uzun Yılı”
Sempozyumunda Yaptıkları Konuşma
Externado Üniversitesi ve Ankara Üniversitesi’nin Değerli Rektörleri,
Saygıdeğer Bakanlar,
Saygıdeğer Öğretim Üyeleri,
Çok Değerli Katılımcılar,
Hanımefendiler, Beyefendiler; sizleri böyle anlamlı bir buluşmada en kalbi muhabbetlerimle selamlıyorum.
Kolombiya’nın önde gelen üniversitelerinden Externado Üniversitesi’nde böyle anlamlı bir konuyu, anlamlı katılımcılarla birlikte gerçekleştirmek, gerçekten bizleri mutlu ediyor. Hele hele ülkemden Ankara Üniversitesi’nin işbirliğiyle düzenlenen “1915; İmparatorluğun En Uzun Yılı Sempozyumu”nun açılışı vesilesiyle hitap etmekten dolayı memnuniyeti burada ifade etmek durumundayım.
Bu vesileyle, Externado Üniversitesi Rektörü’ne, öğretim üyelerine ve öğrencilere gösterdikleri misafirperverlikten dolayı en kalbi teşekkürlerimi sunuyorum.
Birinci Dünya Savaşının, savaşın geçtiği kıtalardan binlerce kilometre uzakta, Kolombiya'da ele alınıyor olmasını son derece değerli, son derece anlamlı olduğunu burada özellikle ifade etmek istiyorum. Açıkçası, bundan 100 yıl önce vuku bulan Birinci Dünya Savaşı, sadece savaşa dahil olan ülkeleri ve kıtaları etkilemekle kalmamıştı, üç kıtanın, yani Asya, Avrupa ve Afrika'nın yanında, Avustralya Kıtası ve Amerika Kıtası da bu savaşta rol almıştı. Savaş sonrasında yeni bir dünya kurulurken, elbette Amerika Kıtası da bütünüyle savaşın sonuçlarından etkilenmişti. Özellikle Osmanlı coğrafyasından Latin Amerika'ya yönelik göç dalgası, Latin Amerika'nın da savaştan sonra yeniden şekillenmesinde önemli rol oynamıştı. Dolayısıyla, Birinci Dünya Savaşının burada, Kolombiya'da Externado Üniversitesi'nde ele alınıyor olması çok manidardır.
Değerli Dostlar,
Sevgili Gençler;
Birinci Dünya Savaşına ilişkin burada özellikle şunu vurgulamak isterim: Eğer bugünü anlamak, bugünün dünya siyasetini doğru yorumlamak istiyorsak, mutlaka ve mutlaka Birinci Dünya Savaşını iyi incelemek, iyi analiz etmek zorundayız. İkinci Dünya Savaşı, belki insanlık tarihinin en kanlı savaşlarından biridir, ancak etki bakımından inanın Birinci Dünya Savaşının gerisindedir. Bugünkü dünya siyaseti, özellikle de bugün birçok ülkenin sahip olduğu sınırlar, Birinci Dünya Savaşı sonrasında şekillenmiştir. Bugün tüm dünyayı ilgilendiren birçok uluslararası meselenin kökeninde Birinci Dünya Savaşı vardır. Filistin meselesi, bugün can alıcı bir noktada bulunan Irak ve Suriye meseleleri, Yemen, Mısır, Kuzey Afrika, Kafkasya ve Balkanlardaki sorunlar Birinci Dünya Savaşının sonucunda ortaya çıkmış, ne yazık ki 100 yıldır devam eden sorunlardır. Afganistan meselesi, Somali başta olmak üzere Afrika'daki yoksulluk, bugün bütün dünyayı tehdit eder hale gelen terör meselesi aynı şekilde Birinci Dünya Savaşının ürettiği sorunlardır.
Türkiye, yani 100 yıl önceki ismiyle Osmanlı Devleti, Birinci Dünya Savaşının merkezindeki ve hedefindeki bir ülkeydi. Osmanlı Devleti'nin sınırları 100 yıl önce, tüm Kuzey Afrika'yı ve bugün Ortadoğu denilen bölgenin hemen tamamını kapsıyordu. Batı Afrika, Kafkasya ve Balkanlar, 100 yıl önce Osmanlı Devleti'nin bakiyesi olan, aynı zamanda Osmanlı Devleti’nin etkisinin halen devam ettiği bir coğrafyaydı. 1918 yılında, Birinci Dünya Savaşı sona erdiğinde Osmanlı Devleti'nin elinde bugün bulunduğumuz Başkent Ankara ve çevresi dışında toprak parçası kalmamıştı. İstanbul başta olmak üzere Türkiye'nin batısı ve güneyi tamamen işgal altındaydı. Osmanlı Devleti'nden geriye kalan topraklarda ise yapay şekilde çizilen sınırlarla, etnik, dini ya da mezhebi unsurlara dikkat edilmeksizin yeni ülkeler ihdas edilmişti.
Öyle tahmin ediyorum ki, Kolombiya'daki dostlarımız, özellikle de genç arkadaşlarımız, öğrenci arkadaşlarımız, Ortadoğu'nun neden bu kadar çalkantılı bir bölge olduğunu merak ediyorlardır. Öyle ya, her gün çatışma haberleri geliyor, her gün savaş haberleri geliyor, hemen her gün bir katliamın, toplu kıyımın, bir saldırının haberi buralara kadar ulaşıyor. Terör denilince, maalesef en önce Ortadoğu akla geliyor.
Peki neden böyle? Biliyorum ki, Kolombiya da şu anda bir terör belasıyla içi içe, onlar da teröre karşı bir mücadele veriyorlar. Biliyorum ki, Kolombiya'da 300 bin insan terörle mücadelede onlar da ölmüş durumda. Bunlar bir vakıa.
Birinci Dünya Savaşından sonra ortaya çıkan düzenin iyi anlaşılması gerekir. Ortadoğu ismi verilen bölge, Birinci Dünya Savaşı sonrasında, işte tam da böyle bir bölge olmak üzere kurgulanmıştır. Ortadoğu, bundan 100 yıl önce savaşı kazananlar tarafından, bir çatışma, bir kriz bölgesi olarak tasarlanmış ve bu tasarım 100 yıl boyunca tam da hedeflendiği şekilde muhafaza edilmiştir.
Ortadoğu'daki sınırlara baktığınızda, sınırların cetvelle çizilmiş gibi dümdüz olduğunu görürsünüz. Araplar, aralarındaki hiçbir hassasiyet gözetilmeksizin farklı ülkeler olarak parçalanmışlardır, hatta akrabalar aynı şekilde köylerinden geçen sınırlar nedeniyle birbirlerinden koparılmışlardır. Türkiye'nin sınırları dahi köylerin, kasabaların içinden geçmiş, akrabalar, kardeşler iki farklı ülkenin vatandaşları olarak birbirlerinden ayrılmışlardır. Sınırlar sadece topraklara değil, aynı zamanda zihinlere, kültürlere, inançlara da zorla empoze edilmiş, halklar arasında yapay sınırlar oluşturulmuş, kardeşler, birbirlerine hasım hale getirilmişlerdir.
Bakın burada sadece bir örnek vermek istiyorum. Bugün İsrail ve Filistin'in bulunduğu topraklar, Birinci Dünya Savaşı öncesinde Osmanlı Devleti'nin egemenliğinde olan topraklardı. Osmanlı Devleti, tesis ettiği mükemmel idare sistemiyle bu bölgeyi adaletle yönetiyor, huzurlu ve güvenli bir bölge olarak muhafaza ediyordu, Müslümanlar da, Hristiyanlar da. Museviler de özgürce ibadetlerini yaparak, kutsal mekanlarına özgürce giderek, birbirleriyle barış ve hoşgörü içinde yaşıyorlardı. Birinci Dünya Savaşının hemen öncesinde, Osmanlı Sultanı Sultan İkinci Abdülhamid'e Kudüs ve Filistin'de toprak satması, buralara göçmenlerin yerleştirilmesi için çok ağır baskılar yapıldı. Sultan İkinci Abdülhamid, bölgeye yönelik ölçüsüz bir göç akımının buradaki nüfusun huzuru, dengesini bozacağını biliyordu, onun için bu teklifi kabul etmedi, böyle bir duruma asla izin vermedi. Sultan Abdülhamid düşürüldü, Birinci Dünya Savaşı yapıldı, Osmanlı Devleti bu topraklardan çekildi ve işte o andan itibaren bu bölge kanla, gözyaşıyla, zulümle anılmaya başlandı.
Filistin'e çok yoğun bir göç oldu, demografi değişti. Biliyorsunuz 1948 yılında da İsrail Devleti kuruldu. Tabii İsrail Devleti 1948'de kurulduğu sınırlarda kalmadı, İsrail bugün hala sınırlarını genişletmenin, Filistin topraklarını daha fazla işgal etmenin, Filistinlileri o coğrafyadan tamamen silmenin gayreti içindedir. Biz Türkiye olarak, İsrail Devleti’nin genişleme politikalarına ve bu yönde yaptığı ağır zulümlere, ağır katliamlara itiraz ettiğimizde, bunu dünyada çok farklı yerlere çekmeye çalışıyorlar. Bizim Türkiye olarak bu konuda tavrımız çok nettir; İsrail 1967 öncesi sınırlarına çekilmeli, Doğu Kudüs'ün başkent olduğu bir Filistin Devleti’nin kurulmasına, Filistinlilerin egemenlik haklarına saygı göstermelidir diyoruz. Bunu yapmadığı sürece İsrail, bölgenin zalim, terörist devleti olmaya, bütün bölgeyi kan gölüne çeviren bir sorun olmaya devam edecektir. İsrail zulmü ve İsrail terörü devam ettikçe de hem Ortadoğu'da, hem de tüm insanlığın vicdanında kanama hiçbir zaman durmayacaktır.
Bakın biz Türkiye olarak, Filistin-İsrail meselesinde, Suriye, Irak meselesinde, Mısır, Libya meselesinde insani ve vicdani bir duruş sergilediğimizde, dünyada bazıları bundan ciddi şekilde rahatsız oluyorlar.
Mısır'da biz rahatsız olduk; niye? Halkın oylarıyla seçilip iş başına gelmiş olan -yüzde 52'yle- Mursi'ye karşı, onun kabinesinde Milli Savunma Bakanı olan şu andaki Sisi darbe yapmak suretiyle onu Cumhurbaşkanlığından indirip hapse atıyor ve şu anda da maalesef naylon iddianamelerle onun hakkında idam kararı verdiriliyor. Burası anlamlıdır, eğer biz insani ve vicdani olarak bir şeye karar vereceksek, gençler, biz bu dünyada darbecilerin değil, sandıktaki iradenin yanında olmaya mecburuz. Türkiye'ye yönelik son derece ağır, haksız ve gerçekten ahlak dışı ithamlarda bulunanlar işte bunu hazmedemeyenlerdir.
Burada, Kolombiya’da da tekrar etmek isterim; Türkiye'nin hiçbir ülkenin sınırlarında, hiçbir ülkenin topraklarında ve içişlerinde gözü yoktur, niyeti yoktur. Türkiye, teröre çok ağır bedeller ödemiş bir ülke olarak, her türlü terörün ve terör örgütünün kesin ve net şekilde karşısındadır.
Türkiye, 100 yıl önce Birinci Dünya Savaşında yapılan çatışma ve kriz tasarımlarının da karşısında olan, buna çok haklı, çok makul ve seviyeli itirazlar getiren bir ülkedir. Çünkü biz bölgemizde barış istiyoruz, dostluk, kardeşlik istiyoruz, adalet istiyoruz, bundan başka bir talebimiz asla yoktur.
Özellikle bugünlerde bazı uluslararası gazete, dergi veya televizyonlarda ya da sosyal medyada, Türkiye hakkında çıkan haberlere herkesin temkinli ve dikkatli yaklaşması gerektiğini vurgulamak isterim. Bizim insani çağrılarımızdan, adalet ve barış çağrılarımızdan rahatsız olanlar, medya yoluyla bizi karalamaya çalışıyorlar.
Sevgili Gençler,
Türkiye, bölgesinde demokrasisi en ileri standartlara sahip ve bu demokrasisini her gün çok daha güçlendiren bir ülkedir. Bakınız, bilir misiniz gençler, şu anda Türkiye’de Irak ve Suriye’den bize sığınan 2 milyon sığınmacı var, bunun 1 milyon 700 bini Suriye’dendir, 300 bini Irak’tandır. Şu anda buna topraklarını açmış, bu insanları topraklarında her türlü ihtiyaçlarını gidererek, sağlık, eğitim, giyim kuşam, aklınıza ne gelirse, bütün bunları karşılamak suretiyle onlara bakan bir Türkiye var. Bu sığınmacıların 1 milyonu Lübnan’da, 500 bin Ürdün’de. Peki, bütün Avrupa acaba ne kadar Suriyeli göçmeni kabul etmiş, bunu biliyor musunuz? 130 bin. Peki o dünyanın diğer ülkeleri acaba ne aldılar, bunu biliyor musunuz? Adeta hiç yok.
Şimdi mesele burada uçaklarla bombalamak suretiyle siz gelip Irak’ı halledemezsiniz, siz gelip Suriye’yi halledemezsiniz. Eğer buralarda bir çözüm arayacaksak yapılması gereken şey şudur: Benim istediğim kişi o ülkenin başına gelsin mantığıyla, bir defa siz demokrasiyi veya halkın iradesini iş başına getiremezsiniz. Ne yapacaksınız? Yapacağınız iş şudur: Önce bu diktatörleri işin başından alıp, devlet terörü estiren bu kişileri oralardan alıp, sandığı halkın önüne getireceksiniz, halk kimi istiyorsa işi ona teslim edeceksiniz; olayın aslı budur, aksi takdirde bu ülkelere barış gelmez.
Türkiye bir şeyi şu anda iddia ediyor. Nedir bizim iddiamız? Diyoruz ki, dünya 5’ten büyüktür. Dünya 5’e mahkum mu olacak? Ne var bu 5’te? Amerika var, Rusya var, Çin var, Fransa var, İngiltere var. Peki biz bu 5 tane ülkeye mahkum muyuz? Yani Birinci Dünya Savaşının sonrasındaki şartlarda oluşmuş bir yapıyla dünyayı idare edebilir misiniz? Ve bu 5 ülke 3 kıtadan oluşuyor, Asya, Avrupa, Amerika. İnanç gruplarına baktığınız zaman diyebilirim ki iki inanç grubu var, örneğin biz Müslümanlardan orada bir tane ülke yok. Böyle bir anlayış olabilir mi, böyle bir yaklaşım olabilir mi? Müslüman da olsun, Hıristiyan da, Musevi de, hepsi olsun, Budist de olsun.
Ve diyoruz ki, 5 ülke olmasın; ya? Gelin buraya 15 ülke, 20 ülke yapalım, hepsi bunların daimi ülke olsun ve 2 yıllık arayla dönerli bir şekilde bu ülkelerin hepsi dünyayı yönetmede karar sahibi olsun, yetki sahibi olsun, bunun adımını atalım. Tüm insanlığı 5 tane ülkeye mahkum etmeye kimsenin hakkı yok. Bir ülkenin iki dudağının arasından çıkacak bir karar her şeyi bağlıyor, böyle bir dünyayı özgür bir dünya olarak tanımlayamazsınız, demokrat bir dünya olarak tanımlayamazsınız.
Bunun yanında yine aynı şekilde basın özgürlüğünden bahsediliyor, ifade özgürlüğü. Bir arada yaşama kültürü boyutuyla ülkemiz şu anda bölgesinde örnek bir ülkedir, parlayan bir yıldızdır. Avrupa basın özgürlüğünde, ifade özgürlüğünde, farklılıklara hoşgörü kültüründe maalesef geriye gitme sinyalleri verirken, çok kötü bir sınavdan geçerken, Türkiye tam tersine özgürlüklerini daha da genişleten bir ülkedir.
Türkiye, istikrarla büyüyen ve ekonomik alanda son 10 yılda bire beş büyümesini artıran, geliştiren, standartları her geçen gün gelişen demokrasisiyle 21’inci yüzyılın en güçlü ülkelerinden biri, aynı zamanda da 21’inci yüzyıl barışının teminatı olan ülkelerden biridir.
İşte 2003’ün başında, 2002’nin sonunda iş başına geldiğimizde Türkiye’nin milli geliri 230 milyar dolardı, ama şu anda 820 milyar dolar, buraya geldik.
İhracatımız 36 milyar dolardı, ama şimdi ihracatımız 160 milyar dolara ulaştı.
Turizmde, göreve geldiğimizde bizim yıllık ülkemize gelen turist sayısı 13 milyondu ve gelirimiz 8-8,5 milyar dolardı, şu anda ülkemize gelen turist sayısı 42 milyona ulaştı ve turizmden gelirimiz de 40 milyar dolara ulaştı. Bu bir şeyi gösteriyor, yani halklarla olan kaynaşmamızda, iletişimdeki ve ülkemizin bu noktadaki destinasyon olarak sadece bir hava, güneş, kum değil, deniz değil, bunun yanında bütün kültürel tarihi zenginliklerimizden tutunuz ve 4 mevsimde her türlü zenginliklere sahip bir ülke oluşumuzdan kaynaklanıyor.
Değerli Dostlar,
Birinci Dünya Savaşından dünyanın her ülkesi az ya da çok etkilendi, aynı şekilde Birinci Dünya Savaşı özellikle cereyan ettiği bölgedeki hakları da derinden etkileyen bir savaş oldu.
Burada şu noktanın altını kalın çizgilerle çizmek isterim: Tarih maalesef her zaman muzafferler ya da egemen güçler tarafından yazılmıştır, buna şiddetle itiraz ediyoruz. Tarihin muzafferler ya da egemen güçler tarafından değil, tarihçiler tarafından yazılması gerektiğini düşünüyoruz, bunu bu şekilde bilmemiz lazım. Muzafferler ve egemenler tarih doğru yazamazlar, tarihi gerçekleri doğru şekilde aktaramazlar. Tarihe 1915 olayları olarak geçen acı hadiseler, maalesef bugüne kadar muzafferler ve egemenler tarafından yazılan bir tarih gözlüğüyle okunmuştur.
Bu yıl, 1915 olaylarının 100. Yıldönümü. 100 yıl boyunca Ermenilerin Türklere ve Türklerin Ermenilere yaptıkları, hiçbir şekilde sağlıklı şekilde konuşulmamış, tartışılmamış, doğru şekilde kaleme alınmamıştır. 100 yıl boyunca propaganda, algı operasyonları ve kirli siyaset, tarihin ve tarihi gerçeklerin önünde olmuştur.
Bakınız ben burada bir şey söyleyeceğim, o da şudur: Eğer Ermeni diasporası samimiyse, dürüstse, biz bütün arşivlerimizi açıyoruz, şu ana kadar incelemesi yapılmış belge sayısı 1 milyonun üzerindedir, biz bunları açtık, Ermenistan’ın bu tür bilgileri, belgeleri varsa onlar da açsınlar, üçüncü ülkelerde varsa onlar da açsınlar, görevlendirelim tarihçileri, görevlendirelim siyaset bilimcilerini, hukukçuları görevlendirelim yapsınlar çalışmaları, hazırlıkları bitirsinler, gelsinler siyasetçilere bunu sunsunlar, ondan sonra çalışarak nihai kararı verelim, bu işi neticelendirelim.
Sevgili Gençler,
tarih, parlamentolarda siyasi kararlar alınarak gerçek dışı hadiselere gerçekmiş nazarıyla bakılarak doğru yazılamaz, doğru okunamaz. Tarih, duygusallığın, yaşanmış acıların etkisiyle objektif bir biçimde ele alınamaz. 100. yıldönümü vesilesiyle 1915 olaylarıyla ilgili olarak Ermeni diasporasının son derece olumsuz bir kampanya yürüttüğünü biliyoruz. Biz Türkiye olarak, propaganda ya da algı operasyonları peşinde değiliz, böyle bir derdimiz yok. Her zaman açık yüreklilikle, samimiyetle 1915 olaylarının doğru şekilde araştırılmasının ve doğru şekilde anlatılmasının peşinde olduk. Çok daha ileriye gittik, 1915 olaylarına ilişkin, az önce de söylediğim gibi arşivleri daha da genişletmenin peşinde olduk.
Ermenistan’a el uzatan biz olduk, geçen yıl 23 Nisan’da yazdığım mektubu bu işi takip edenler gayet iyi bilir, ilişkileri düzeltmenin, yeni bir sayfa açmanın içinde olduk. Ne yazık ki, Ermeni diasporasının da etkisiyle bizim elimiz her zaman havada kaldı. Bu yıl 100. yıldönümünde biz yine samimi, içten çağrılarımızı tekrarlıyoruz, gelin bu meseleyi siyasetin alanından çıkaralım, bilime ve bilim insanlarına havale edelim.
Bakın bu yıl 24 Nisan tarihinde Çanakkale Savaşı’nın 100. yıldönümünde Türkiye’de büyük bir uluslararası merasim tertip ediyoruz, birçok ülkeye davetlerimizi gönderdik, bazıları şu ana kadar katılacaklarını teyit ettiler, yeni teyitleri de bekliyoruz. Bu davetimizi Ermenistan Devleti’ne de gönderdik. Biz isterdik ki, gelsinler, 24 Nisan’da Çanakkale’de bulunsunlar, o atmosferi teneffüs etsinler, bizim oradaki yüzbinlerce şehidimizin arasında yaşananları anlamaya çalışsınlar, ama bunu yapmadılar, nezaket kurallarını çiğneyen açıklamalarla bir kez daha barışın, diyalogun önünü kapattılar.
Biz 1915 olayları konusunda da barış ve diyalog çabalarımızdan geçmeyeceğiz. Biz propagandayla, algı operasyonlarıyla uluslararası siyaseti çirkinleştirerek değil, tarih biliminin ışığında bu meseleyi ele almaya devam edeceğiz.
Bakınız, Birinci Dünya Savaşının hemen öncesinde Balkanlarda sayıları milyonlarla ifade edilen bir Müslüman nüfus çatışmalarda ve sürgün yollarında hayatını kaybetti, ama biz bundan hareketle kimseyi soykırımla suçlamıyoruz. Tarihi olayların kendi dönemleri ve kendi şartları içinde değerlendirilmesi gerektiğini ifade ediyoruz. Kayıpları anmak, onların hatıralarını yaşatmak başka bir şeydir, bunun üzerinden siyasi ve diplomatik sonuçlar devşirmeye çalışmak başka bir şeydir. Biz hatıralara saygı duyulmasında varız, ama bunun üzerinden ülkemize ve milletimize yönelik bir düşmanlık kampanyası yürütülmesine asla izin veremeyiz.
Değerli Gençler,
Değerli Dostlar;
Türkiye olarak Latin Amerika’dan Asya’ya, Afrika’dan Avustralya’ya ve Amerika Kıtası’na kadar her yerde, her koşulda toplumlarımıza barış dolu yarınlar için umut vermeliyiz. Tarihi ve güncel gerçekler, küresel barış ve istikrar için çatışma yerine uzlaşının, nefret yerine hoşgörünün şart olduğunu gösteriyor. 100 yıl önce yaşanan Çanakkale örneğinde de görüldüğü gibi, tarihten husumet çıkarmak yerine barış ve dostluk unsurlarına odaklanmak bizi daha aydınlık bir geleceğe taşıyacaktır.
Türkiye’yle aralarında Kolombiya’nın da bulunduğu Latin Amerika ülkeleri arasındaki işbirliğini daha da artıracak ve yoğunlaştıracağız. Bu noktada kültür ve eğitim önemli role sahipler. Kolombiya ile kültür ve eğitim alanlarında işbirliğimizi derinleştirerek geleceği çok daha güçlü kılmak arzusundayız.
Kolombiya’da Türkiye’ye, Türk kültürüne ve diline son dönemde gösterilen ilgiden çok mutlu olduğumuzu belirtmek isterim.
Ankara Üniversitesi bünyesinde 2009 yılında kurulan Latin Amerika Çalışmaları Araştırma ve Uygulama Merkezi LAMER’in başarılı çalışmalarını yakından izliyorum. Gerek Rektörümüze, gerek Necati Beye, huzurlarınızda ekibine çok teşekkür ediyorum. Bu tür kurumların her iki ülkede de karşılıklı olarak sayılarının arttırılması için gayret göstermeliyiz.
Ve değerli Rektörümüze huzurlarınızda yine çok çok teşekkür ediyorum.
Sözlerime bu noktada son verirken, “1915; İmparatorluğun En Uzun Yılı Sempozyumu”nun başarılı geçmesini temenni ediyorum, sempozyumun düzenlenmesinde emeği geçenleri tekrar tekrar tebrik ediyor, tüm katılımcılara, katkı verecek olanlara şükranlarımı sunuyorum.
Kolombiya’da bulunmaktan duyduğum memnuniyeti tekraren ifade ediyor, sıcak misafirperverliğiniz için bir kez daha teşekkürlerimi sunuyor, hepinizi sevgi, saygıyla selamlarken, tüm gençlere eğitim-öğretim yıllarında başarılar diliyorum.