- Context
- Erdoğan addressed a special World Economic Forum meeting in Istanbul on September 28, 2014, calling for urgent UN reform and collective global action on shared threats.
- Main themes
- UN Security Council reform, global governance, international terrorism, economic crises and inequality, climate change and global threats, geopolitical fractures, Syria and Iraq conflicts, multilateralism, world order beyond the five permanent members, migration and xenophobia, energy resource pressures, global health epidemics
- Duration
- ~35 min
- Words
- 4,210
- Sentences
- 253
- Readability
- 50
- Grade
- 10.4
- Syntax
- 2.81
- Vocabulary
- 2.10
Translated from Turkish
The broad sphere of national life a sentence belongs to. Every sentence has an Arena, so it is the denominator the other indices are read against.
Other253 sentences in 57 paragraphs
Esteemed Heads of State and Government,
Honorable Ministers,
Valued Participants,
Ladies and Gentlemen,
I greet you with my warmest regards and wish success to the two-day special meeting organized by the World Economic Forum in Istanbul. I would like to thank Professor Schwab and his esteemed colleagues, as well as all the executives and staff, for holding this special meeting in Turkey, in our Istanbul. I also extend a warm welcome to all the guests attending this special meeting and express my gratitude in advance for their contributions to this important gathering.
Valued Participants,
My Esteemed Friends,
We are going through a period marked by significant fractures in the international system, where the political, economic, and socio-cultural fault lines are becoming more pronounced in every corner of the world. Economic crises, poverty, and imbalances in income distribution, along with pressures on energy resources, are creating various crises for countries and societies. In some countries, the oppressive and violent policies of regimes against their people continue to leave behind heavy debris. Terrorism is reaching a level that threatens global peace by becoming more globalized and spreading to wider geographies. Right now, we are experiencing national terrorism in Turkey, facing regional terrorism, and are intertwined with international terrorism.
Issues such as climate change, Ebola-like epidemics, environmental pollution, migration, xenophobia, and racism also maintain their place at the forefront of the global agenda. I must emphasize that all these problems have reached a level that threatens not only certain countries and regions but the entire planet. It no longer seems possible for countries to overcome these problems on their own. It has become necessary for global political and economic organizations to unite their strengths to tackle all these issues of our century.
In fact, I expressed these thoughts during the opening of the 69th United Nations General Assembly in New York earlier this week. In our one-on-one meetings with our counterparts there, at the Climate Summit, and in the General Assembly, I emphasized that all these problems have become a serious threat to humanity and that urgent measures need to be taken.
Unfortunately, international political and economic organizations, especially the United Nations, are ineffective in taking measures against the problems threatening humanity. I would like to reiterate here what I said in the General Assembly, what I have said in many places during my tenure as Prime Minister, and what I am repeating here now: the world is bigger than five. We cannot leave the fate of the world in the hands of these five countries. The world is no longer one that lives under the conditions of the Second World War.
In all my bilateral meetings, the heads of state or government of the countries say, "You are absolutely right, you are correct, the world is bigger than five," but when it comes to the podium, no one talks about this. If we believe in this, if we believe that the United Nations needs to be reformed, then we need to plan what steps should be taken in this area. However, unfortunately, no steps are being taken in this regard; everyone is hesitant. They wonder, "What will country A say if I talk about this? What will country B say if I speak? Or what will this country say, what will that country say?" No one thinks: For example, Mr. Obama used the expression in his speech, "A world where the right is strong." This is exactly what we want. If we want a world where the right is strong, then these five countries should not dictate the fate of the world. What should happen? First, a rotational system must be established. That is, there should be a United Nations Security Council where representatives from every continent are represented. There should be no distinction between permanent and temporary members. Will it consist of 15 members? Yes, 15 members, but these 15 members can change every two years or every year. By constantly changing, all countries that are currently members of the United Nations, which has 193 members, should have their turn there. My fate should not be constantly in the hands of those five members.
Right now, there is oppression in Syria, there is oppression in Iraq. When making decisions, what is said? "What does the United Nations Security Council say, or what do these five members say?" Forget that, what does any member of those five say? If they say no, the matter is over; no one can change that. So, is the whole world condemned to the lips of one member? This needs to change; we need to articulate this. In the United Nations, where nearly 200 countries, 193 countries are members, it is not justifiable for decisions to be between the lips of the five permanent members of the Security Council.
Similarly, I see that many international political and economic organizations exhibit a self-interested stance instead of a humanitarian and moral stance against global problems, and we all feel that this encourages threats.
The indifference displayed in the face of global problems is the biggest factor in the growth of these issues. The indifferent, double-standard, prejudiced, and unjust attitude towards democratic popular movements and the quest for rights in the Middle East has unfortunately become the oxygen of terrorism.
Now I ask; are we going to be in favor of democratic regimes in the world, or are we going to be in favor of autocratic regimes? There are countries within autocratic regimes where the people are satisfied with the regime. Since the people are satisfied, there is nothing to say. But there are also regimes where the people are afraid and cannot say anything. When we come to democratic regimes, we say, "The will of the people must be respected." We say, "Whatever the people desire, that must be respected." But we see that unfortunately, in a country where the will of the people is manifested, a government comes to power with 52% and carries out a coup against its own minister, gaining legitimacy through that coup. Where? In various countries of the world, and even in the country known as the cradle of democracy, you see that legitimacy is accepted. And very interestingly, they come out in the United Nations and can even make speeches.
Is the United Nations a place where coup plotters speak, or is it a place where those who are truly elected through democratic means come to speak? Or is it a place where those from autocratic regimes, whose people are satisfied, come to speak? If it is a place where everyone comes to speak, that is a different matter. But if I, as Tayyip Erdoğan, believe in democracy, then I cannot take a photo in the same frame with those who come to power through undemocratic means, and indeed, I did not participate in this General Assembly. I cannot be with them. Because then I cannot explain myself to my people. Because the struggle for democracy is not an ordinary struggle.
Look, impoverished, helpless, and those who believe they have been wronged have become vulnerable to the exploitation of terrorism and terrorist organizations. As Turkey, we have been drawing attention to this unsustainable trend for a long time, stating that local issues, especially terrorism and Islamophobia, have begun to globalize, and we are making calls about the impending problems.
The number of people killed by the regime in Damascus has reached 250,000. The number of displaced persons is now around 7 million. There are nearly 1.5 million Syrian refugees in Turkey alone. With the recent influx of migrants, this number has further increased.
Now I address my esteemed friends here; look, all these events, all these realities are evident, but no one is saying, "Oh Turkey, 1.5 million people have come to your country. What can we do to support you, to help you?" So far, the total amount of money that has come to us, including from the United Nations High Commissioner for Refugees, is 150 million. Well, what is the amount we have spent so far? It has reached 4.5 billion dollars, but no one is asking, "How is it that Turkey is spending?" They say, "Turkey is spending anyway." We are experiencing some sociological problems arising from the camps that have emerged in various places within Turkey. We are enduring all this, but no one is asking, "What can we do about this?"
We have been fighting terrorism for 32 years. Right now, a new ISIS terrorism has emerged, this is not new. It originated from Al-Qaeda. It separated from Al-Qaeda in Iraq, grew in Syria, and then returned to Iraq, currently occupying one-third of Iraq. Such a situation exists. Similarly, there are other terrorist organizations in the region.
So, oh world, when a terrorist organization like ISIS emerges, you rise up, but why do you not rise up when a terrorist organization like the PKK is present? Why is there no voice there? Why do you not say let’s fight together against it? Now I find it difficult to understand this. If the world is built on politics and justice, it has a meaning, but if politics is disconnected from justice, it is not possible to achieve a result there, and what we are experiencing right now is evident.
The tolerance and indifference shown towards the regime in Damascus, which has now completely become illegitimate, has paved the way for such a painful tableau to emerge. The indifference of the United Nations and other international organizations and states has unfortunately provided oxygen to one of the greatest dramas in history. I just mentioned Egypt; is there anything in our recent political history like the removal of a president elected by the people's votes through a coup, followed by mass killings? Is there a place where more than 5,000 people were killed in one day? Such an event occurs, and you see that the person who committed this massacre is brought to the podium as if nothing happened. What kind of approach is this, what kind of understanding is this? And the complete indifference of the modern world to this has opened deep wounds in the consciences of people in Egypt and the region.
The Palestinian tragedy, which has been ongoing for almost a century, has caused despair and insecurity among the people of the region. The process that began after the overthrow of the old regime in Iraq did not bring peace and democracy to Iraq; on the contrary, it left behind a great tragedy. The friendly warnings we made to the Baghdad administration were not heeded by either the Baghdad administration or the countries influential over Iraq, and today the problem has become deeper and more complex.
Valued Friends,
The situation in crisis regions, especially in the Middle East, is unsustainable. These problems have now gone beyond being local; they have gained a global dimension. The fire must be extinguished immediately, in unison, before it touches more countries and produces more terrorism and conflict.
The operations carried out by a coalition against the terrorist organization in Iraq and Syria are undoubtedly important, but I would like to remind you that this is not sufficient; mechanisms that will produce permanent solutions to the problems must also be activated. Bombing from the air only provides a temporary solution to the problem; it covers up the issue. Urgent steps must be taken to deliver humanitarian aid to Syria. It is now an urgent matter to establish a parliamentary system that will preserve Syria's territorial integrity and ensure equal representation of all segments. Reforms that will respect the existence of all segments, ensure the security of all segments, and guarantee equal representation of all parties must also be implemented without delay.
The operations to be carried out now, the coalition formed, should not only target Iraq. It should target both Iraq and Syria. As Turkey, we cannot remain outside such an operation and coalition that will target both Iraq and Syria. Why can’t we remain outside? Because we are the ones with a 1,250 km border, and we are the target country again. 1.5 million people are coming to our country, seeking refuge. We need to take this step to ensure security in the region. That is why I have always said in our discussions: First, we must take this step regarding a no-fly zone. Second, a safe zone is essential. Third, steps must be taken regarding training and equipping. These are priorities; these must be done.
It is not about whether this can happen or that can happen; no, all three must happen. Because we are not looking at the issue solely from the perspective of a terrorist organization. We are also looking at it through the lens of the Syrian regime. I hope that the newly formed regime in Iraq, the newly formed government will perform successfully there, and thus we will not experience again the steps that will be taken on the ground as we did during the previous prime minister's term. Because what did the previous prime minister do? When the terrorist organization entered Iraq, he withdrew his armies and left all the weapons to them, and those weapons are now in the hands of that terrorist organization. We need to see this.
Could the international community not have taken more initiative in Palestine, Egypt, Libya? Why didn’t it? Could it not have helped produce permanent solutions to these and similar problems that deeply affect the region? Why didn’t it happen?
As Turkey, we maintain our belief that political dialogue is the most valid method for solving the problems in our region. We believe that the first condition for ending the conflict in some of our neighboring countries is to establish democratic and inclusive systems that will meet the expectations of their peoples. Because without political stability, it is not possible to achieve economic breakthroughs and provide long-term development that spreads across all segments of society.
Turkey has pioneered initiatives aimed at activating regional cooperation dynamics. We have taken concrete steps to bring together regional actors around common projects, from the Balkans to the Caucasus, from the Mediterranean to the Black Sea, and we will continue to do so. We have worked to strengthen cooperation in every area, from energy to transportation, from trade to tourism. Turkey’s long-term prosperity is possible with an economic perspective that transcends national scales. The High-Level Strategic Cooperation Council practices we conduct with our close neighbors are of great importance in this regard, as they have also made a unique contribution to international diplomacy.
Dear Participants,
Turkey is an emerging power with a young and qualified workforce, a dynamic and steadily growing economy, a competitive private sector, a large-scale domestic market, established fiscal discipline, and developing infrastructure, ranking as the 6th largest economy in Europe and the 17th largest in the world. Since 2002, Turkey has achieved a stable growth trajectory through comprehensive reforms. Thanks to the strengthening of public finances and the banking system, our country was minimally affected by the global economic crisis that began in 2008. Turkey's economy grew by around 9% in 2010 and 2011, making it the second fastest-growing country after the People's Republic of China. By the end of 2013, despite all adversities, the Turkish economy grew by 4%. The growth rate is projected to be 4% in 2014 and 5% in 2015 and 2016. Undoubtedly, this success is the result of regular and planned work.
The political stability achieved in the last 12 years has paved the way for significant structural reforms. There is a climate of trust that has been established. As a result of the stability built, fundamental macroeconomic instability factors such as inflation and public deficits have largely ceased to be problems. While the fragility of the economy has been reduced, the markets have been allowed to operate freely in a competitive environment.
I will provide some examples and figures here. In 2002, our national income was 230 billion dollars. Today, by the end of 2013, our national income has reached 820 billion dollars. The target for the 100th anniversary of our Republic in 2023 is to reach 2 trillion dollars. Similarly, while the per capita national income was 3,500 dollars in 2002, it has tripled to 10,500 dollars today. Our target for 2023 is to reach 25,000 dollars. This is by no means a dream. By maintaining stability, preserving the climate of trust, and carefully implementing our fiscal discipline and monetary policies, we hope to achieve these goals.
Of course, while all this is happening, there is one more thing. What is that? You see credit rating agencies occasionally making stagnant, sometimes negative, nonsensical statements about Turkey. These are not economic, these are not scientific statements. Another credit rating agency did this before. We are also paying a price for this. We said, "Let's stop paying a price for this, let's work with those who act more honestly in these matters." "There are currently two of them, we thought they would work honestly." We saw that now they are also making political decisions. I mean, a country that has economically collapsed in the region suddenly gets raised six times, but Turkey is held at this point. What kind of sincerity is this, what kind of honesty is this? Can such a thing be possible? What should happen is that you should say to them, "You go your way, we will go our way." We did not come this far with credit rating agencies. We did not come this far with the headlines thrown by the media. We came here with our businessmen, our farmers, our industrialists, and we will continue to walk with them. We will walk with our exporters. We need to see these realities.
Dear Friends,
If such important institutions try to exert pressure on the fate of countries by making political decisions, it unfortunately means that justice in the economic realm has been completely destroyed in this world.
As of December 1, 2014, Turkey will assume the G-20 Presidency for one year. We are aware of the responsibility we will undertake as Turkey. Our preparations for content and organization are progressing rapidly. After the Brisbane Leaders' Summit, we will finalize our priorities and share them with G-20 members and the international community on December 1. It is essential for G-20 members to maintain the spirit of cooperation and determination they exhibited immediately after the global crisis to eliminate risks and uncertainties in the global economy. New steps must definitely be taken in this direction in 2015. Additionally, it is of great importance that the commitments made by G-20 countries are fulfilled with great determination.
Particularly, closely monitoring the implementation process of commitments made by countries will be among our main objectives. We also place great importance on supporting international trade, which is the locomotive of growth, and opening the way for investments. In this regard, as the G-20 Presidency, we have identified strengthening the multilateral trading system as our primary priority. We will demonstrate a strong will to combat protectionism and reduce trade-restrictive measures. We will place great importance on investment activities, especially in infrastructure. We will emphasize the contribution of investments to growth more strongly. We will continue our efforts to improve the representation of developing countries in global financial institutions, especially the IMF. During our presidency, we will also bring to the agenda the promotion of a more balanced financing structure to establish a resilient financial system.
Another important issue is the development of low-income countries. Establishing a strong emphasis on low-income countries under the G-20 framework is among our top priorities. Efforts to open up to other countries and stakeholders are of particular importance for strengthening the legitimacy of the G-20. We will pursue an outreach policy that includes non-G-20 countries, international organizations, civil society representatives, trade unions, research centers, and other non-profit organizations. In this way, we will take another step closer to our ideal of a more inclusive and democratic G-20.
Dear Participants,
I would also like to share some of my thoughts with you regarding energy, entrepreneurship, and infrastructure investments. Turkey holds a significant position between the countries that possess three-quarters of proven oil and natural gas reserves and the consumer markets in Europe. This privileged position provides Turkey with opportunities in terms of energy security, while also imposing responsibilities. One of Turkey's main priorities is to meet the steadily increasing energy demand. Turkey also desires to contribute to Europe's energy security through various projects.
We have developed the East-West Energy Corridor in collaboration with friendly, brotherly, and allied countries, especially Azerbaijan. The Baku-Tbilisi-Ceyhan and Baku-Tbilisi-Erzurum pipeline projects are two fundamental components successfully realized by this Corridor. The Trans-Anatolian Natural Gas Pipeline Project, or TANAP for short, has been developed by Turkey and Azerbaijan.
Entrepreneurship is another area we value, support, and promote. Turkey provides opportunities for entrepreneurial spirits to realize their dreams through institutions like KOSGEB and opens the way for them to exist in high value-added sectors through institutions like TÜBİTAK. In this area, Turkey is moving forward with an agenda of shared growth by sharing its experiences with all friendly and brotherly countries.
In the last 12 years, we have made significant strides in infrastructure. We have built over 17,000 kilometers of divided roads. By implementing the High-Speed Train Project, we have become the 6th largest high-speed train operator in Europe and the 8th in the world. By opening the Marmaray, which we define as the "Project of the Century," we have connected the continents of Europe and Asia through a tunnel under the Bosphorus. Next year, we will also complete the tunnel through which we can pass under the Bosphorus by car.
And our investments in divided roads, railways, high-speed train lines, ports, airports, schools, hospitals, and housing are continuing rapidly throughout Turkey. We are also constructing the Yavuz Sultan Selim Bridge as the 3rd bridge, which will also be completed by the end of next year. With these steps we have taken, Turkey has proven to be an important country in terms of demonstrating where it has come from and where it is going. An airport that will be number one in the world is currently being built in Istanbul. Also, dear friends, one feature of our 3rd bridge is that, in addition to 4 lanes in each direction, there will also be a rail system on this bridge.
Our investments in information technology, education, and health are continuing in the same way. Democratic steps that will support all these investments are also broadening Turkey's horizon. We have initiated the Resolution Process and are progressing decisively. We maintain our determination on the path to full EU membership. We have brought Turkey together with significant democratic reforms in the last 12 years, and we are continuing the struggle to take these to higher levels.
Esteemed Guests,
Dear Friends,
With its strong economy, young population, natural resources, and strategic geographical location, Turkey is a window of opportunity opening to the world from its region and is one of the most attractive countries for investments. We advocate for peace and solidarity in the strongest way in our region and the world, and we are fighting to increase social peace and prosperity within the country.
Despite all the adversities in the region, Turkey continues to grow with stability and confidence. Undoubtedly, there are those who are disturbed by the stability and trust that Turkey has established, those who make misleading assessments about Turkey, and those who try to spread these as widely as possible. I would like to especially remind you to approach some news about Turkey in the national and international media with caution. In recent months, some baseless news has been published in the national and international media claiming that Turkey supports terrorism, and a very ugly smear campaign has been conducted. The fact that 49 of our consulate staff were held by ISIS required us to be cautious and to act carefully. And with a successful operation that took place last Friday, we rescued our citizens from the hands of ISIS. Those who tried to twist our cautious, careful, and cool-headed stance against ISIS into a smear campaign, I believe, have been embarrassed. They have suffered a serious loss of reputation.
We have also unfortunately seen another prejudiced approach towards Turkey abroad. Together with our Prime Minister, we were leaving a mosque in Ankara, and they broadcast that image as "This is the area where ISIS militants are." Later, of course, they were alerted and wrote that it was incorrect after being warned. Thank goodness they were able to write that. Because there were times when they did not write.
Turkey is the shining star of the region and the shining star of the world. We will preserve this. Hopefully, it will strengthen its light even more. Turkey's success will continue to be a good example for a very wide geography.
As I conclude my remarks here, I would like to once again thank the World Economic Forum, Mr. Schwab, and his colleagues, and all participating friends for holding this special meeting in Istanbul.
I wish the meeting to be successful and greet you all with love and respect.
The original Turkish. The tags above are read on the English translation's sentences.
Çok Değerli Devlet ve Hükümet Başkanları,
Saygıdeğer Bakanlar,
Değerli Katılımcılar,
Hanımefendiler, Beyefendiler
Sizleri en kalbi muhabbetlerimle selamlıyor, Dünya Ekonomik Forumu’nun İstanbul’da düzenlediği iki günlük özel toplantısına başarılar diliyorum. Başta Profesör Sayın Schwab olmak üzere değerli hanımefendilerine, tüm yönetici ve çalışanlarına, bu özel toplantıyı Türkiye’de, İstanbulumuzda gerçekleştirdikleri için teşekkür ediyorum. Bu özel toplantıya katılan tüm misafirlerimize de hoş geldiniz diyor, bu önemli buluşmaya verdikleri ve verecekleri katkılar için şimdiden şükranlarımı sunuyorum.
Değerli Katılımcılar,
Çok Değerli Dostlarım,
Uluslararası sistemde önemli kırılmaların yaşandığı, dünyanın her köşesinde siyasi, ekonomik ve sosyokültürel fay hatlarının belirgin olmaktan öte bir sürece girdiği bir dönemden geçiyoruz. Ekonomik krizler, yoksulluk ve gelir dağılımındaki dengesizlikler, bunun yanında enerji kaynakları üzerindeki baskılar, ülkeler ve toplumlar üzerinde çeşitli buhranlar oluşturuyor. Bazı ülkelerde rejimlerin halklarına karşı yürüttükleri sindirme ve şiddet politikaları, arkasında ağır enkazlar bırakmaya devam ediyor. Terör, daha fazla küreselleşmek, daha geniş coğrafyalara sirayet etmek suretiyle küresel barışı tehdit eder boyuta ulaşıyor. Şu anda Türkiye’de bir defa ulusal anlamda bir terörü yaşıyoruz, bölgesel bir terörle şu anda karşı karşıyayız, bir de uluslararası terörle iç içeyiz.
İklim değişikliği, Ebola tarzı salgın hastalıklar, çevre kirliliği, göç, yabancı düşmanlığı ve ırkçılık gibi sorunlar da küresel gündemin ilk sıralarındaki yerini muhafaza ediyor. Altını çizerek ifade etmeliyim ki, bütün bu sorunlar sadece belli ülkeleri, belli bölgeleri değil, artık yerkürenin tamamını tehdit eder bir boyuta ulaşmıştır. Ülkelerin tek başlarına bu sorunların üstesinden gelebilmesi artık mümkün görünmüyor. Küresel, siyasi ve ekonomik örgütlerin yüzyılımızın tüm bu sorunlarıyla baş edebilmek için güç birliği yapmaları artık gerekli bir hal almıştır.
Esasen bu düşüncelerimi hafta içinde katıldığım New York’taki Birleşmiş Milletler 69. Genel Kurulu’nun açılışında da ifade ettim. Gerek oradaki muhataplarımızla yaptığımız baş başa görüşmelerde, gerek İklim Zirvesi’nde, gerekse Genel Kurul’da bütün bu sorunların insanlığı ciddi manada tehdit eder hale geldiğini ve acil tedbir alınması gerektiğini vurguladım.
Başta Birleşmiş Milletler olmak üzere uluslararası siyasi ve ekonomik örgütler, insanlığı tehdit eden sorunlar karşısında tedbir almakta maalesef etkisiz kalıyorlar. Burada bir kez daha vurgulamak isterim ki, bunu Genel Kurul’da da söyledim, Başbakanlığım dönemimde de birçok yerde söyledim, şimdi burada tekrar ediyorum; dünya 5’ten büyüktür. Dünyanın kaderini bu 5 ülkenin eline bırakamayız. Artık dünya, İkinci Dünya Savaşı’nın şartlarını yaşayan bir dünya değildir.
İkili yaptığım görüşmelerin hepsinde ülkelerin devlet başkanları veyahut hükümet başkanları, “Çok haklısın, doğru söylüyorsunuz, dünya 5’ten büyüktür” diyorlar, ama kürsüye çıkıldığı zaman kimse kürsüde bunu konuşmuyor. Mesele buna inanıyorsak, Birleşmiş Milletler’in reforme edilmesi gerektiğine inanıyorsak, o zaman bu alanda ne gibi adımlar atılması lazım, bunun planlamasını yapalım. Fakat bu konuda ne yazık ki adım atılmıyor, herkes bir şeylerden çekiniyor. Acaba ben bunu konuşursam bana A ülke ne der? Acaba konuşursam B ülke ne der? Veya şu ülke ne der, bu ülke ne der? Kimse şunu düşünmüyor: Acaba, mesela Sayın Obama konuşmasında şu ifadeyi kullandı, “Haklının güçlü olduğu bir dünya”. İşte istediğimiz bu zaten. Haklının güçlü olduğu bir dünyayı eğer istiyorsak, o zaman bu 5 ülke dünyanın kaderine hükmetmemelidir. Olması gereken nedir? Bir, dönerli sistemin gelmesi lazım. Yani her kıtadan temsilcilerin temsil edildiği bir Birleşmiş Milletler Güvenlik Konseyi’nin olması lazım. Daimi üye, geçici üye ayırımının olmaması lazım. 15 üyeden mi oluşacak? 15 üye, ama bu 15 üye iki yılda bir değişebilir veya yılda bir değişebilir. Sürekli değişmek suretiyle şu anda 193 üyesi bulunan Birleşmiş Milletler üyesi tüm ülkelere orada sıra gelmelidir. Benim kaderim sürekli o 5 tane üyenin iki dudağının arasında olmamalıdır.
Şu anda Suriye’de zulüm var, Irak’ta zulüm var. Karar verirken ne deniyor, “Birleşmiş Milletler Güvenlik Konseyi ne der veya bu 5 üye ne der?” Geç onu, o 5 üyenin içinde herhangi bir üye ne der? Hayır diyorsa mesele bitmiştir, kimse onu değiştiremez. Peki, tüm dünya bir üyenin iki dudağının arasına mahkûm mu? Bunun değişmesi gerekiyor, bunu dillendirmemiz lazım. 200’e yakın ülkenin, 193 ülkenin üye olduğu Birleşmiş Milletler’de kararların Güvenlik Konseyi daimi üyesi 5 ülkenin dudakları arasında olması izah edilebilir bir durum değildir.
Aynı şekilde uluslararası birçok siyasi ve ekonomik örgütün küresel sorunlar karşısında insani ve vicdani bir duruş yerine çıkar odaklı bir duruş sergilediklerini görüyor, bunun da tehditleri teşvik ettiğini hep birlikte hissediyoruz.
Küresel sorunlar karşısında sergilenen kayıtsızlık, sorunların büyümesindeki en büyük etkendir. Ortadoğu’da demokratik halk hareketlerine ve hak arayışlarına karşı sergilenen vurdumduymaz, çifte standartlı, ön yargılı ve adaletsiz tutum, ne yazık ki terörün oksijeni olmuştur.
Şimdi ben soruyorum; şu anda genelleme yaparak dünyada demokratik rejimlerden yana mı olacağız, yoksa otokratik rejimlerden yana mı olacağız? Otokratik rejimlerin içerisinde öyle ülkeler var ki, halkı rejimden memnundur. Halk memnun olduğuna göre söyleyecek bir şey de yoktur. Ama öyle de rejimler var ki, halk orada korkuyor, herhangi bir şey söyleyemiyor. Demokratik rejimlere geldiğimiz zaman, demokratik rejimlerde de ne diyoruz; “Halkın iradesine saygı duyulması gerekir” diyoruz. “Halk neyi murat ettiyse, neyi istediyse ona saygı duyulması gerekir” diyoruz. Ama bakıyoruz ki maalesef halkın iradesinin tecelli ettiği bir ülkede, yüzde 52’yle geliyor, kendi bakanı darbesini yapıyor ve o darbeyle beraber meşruiyet kazanıyor. Nerede? Dünyanın değişik ülkelerinde ve demokrasinin beşiği denilen ülke bile bakıyorsunuz o meşruiyetini kabul ediyor. Ve çok enteresan Birleşmiş Milletler’de çıkıyor, konuşma da yapabiliyor.
Şimdi Birleşmiş Milletler darbecilerin konuşma yaptığı bir yer midir, yoksa gerçekten demokratik yollarla seçilmiş olanların gelip konuşma yaptığı bir yer midir? Veya halkının memnun olduğu otokratik rejimlerden gelenlerin konuşma yaptığı bir yer midir? Yok, herkesin gelip konuşma yaptığı bir yer ise, ayrı mesele. Ama eğer ben Tayyip Erdoğan olarak demokrasiye inanıyorsam, dolayısıyla antidemokratik yollarla iş başına gelenlerle aynı karenin içerisinde fotoğraf vermem, yer almam ve nitekim bu Genel Kurul’da da yer almadım. Onlarla beraber olamam. Çünkü ben kendimi o zaman halkıma anlatamam. Çünkü demokrasi mücadelesi öyle sıradan bir mücadele değil.
Bakınız yoksul, çaresiz ve haksızlığa uğradığına inanan halk kesimleri terörün ve terör örgütlerinin istismarına açık hale gelmiştir. Türkiye olarak çok uzun süredir sürdürülebilir olmayan bu gidişe dikkatleri çekiyor, başta terör ve İslamafobi olmak üzere yerel sorunların artık küreselleşmeye başladığını ifade ederek, yaklaşan sorunlar hakkında çağrılarımızı yapıyoruz.
Suriye’de Şam rejiminin katlettiği insan sayısı 250 bin rakamına ulaştı. Yer değiştirenlerin sayısı ise artık 7 milyon civarında. Sadece Türkiye’de 1,5 milyona yakın Suriyeli göçmen bulunuyor. Son haftalardaki göçmen akınıyla bu sayı daha da arttı.
Şimdi ben burada değerli dostlarıma sesleniyorum; bakın bütün bu olanlar, bütün bu gerçekler ortada, fakat kimse, “Ey Türkiye 1,5 milyon insan senin ülkene geldi. Acaba biz size destek olarak, yardım olarak ne yapabiliriz?” diyen yok. Şu ana kadar bize Birleşmiş Milletler Mülteciler Konseyi dahil olmak üzere gelen para 150 milyon. Peki bizim harcadığımız rakam ne şu anda? 4,5 milyar dolara ulaştı, ama kimse bir şey sormuyor, “Nasıl olsa Türkiye harcıyor” diyorlar. Kamplar, Türkiye’nin içinde değişik yerlerde ortaya çıkan tabii sosyolojik bazı sıkıntılar yaşıyoruz bu arada. Bütün bunlara katlanıyoruz, ama “Bu konuda acaba biz ne yapabiliriz?” diyen yok.
32 yıldır biz terörle mücadele ediyoruz. Şu anda ortaya bir IŞİD terörü çıktı, yeni değil bu. El Kaide’den türedi. El Kaide’den Irak’ta ayrıldı, Suriye’de palazlandı ve tekrar ne yaptı, Irak’a döndü ve Irak’ın üçte birini şu anda işgal etmiş vaziyetteler. Böyle bir durum var. Aynı şekilde bölgede başka terör örgütleri de var.
Peki, ey dünya IŞİD gibi bir terör örgütü çıkınca ayaklanıyorsun da, PKK gibi bir terör örgütü ortadayken niye ayaklanmıyorsun? Orada niye sesin çıkmıyor? Ona karşı niye ortak bir mücadele verelim demiyorsun? Şimdi ben bunu anlamakta da zorlanıyorum. Dünya eğer siyaset, adalet üzere kurulu olursa, onun bir anlamı vardır, ama eğer siyaset adaletten kopuksa orada bir netice almak mümkün değildir ve şu anda bizim yaşadıklarımız ortada.
Şam’da artık tamamen gayrimeşru hale gelmiş rejime gösterilen müsamaha ve kayıtsızlık, ortaya böyle acı bir tablonun çıkmasına zemin hazırlamıştır. Birleşmiş Milletler, diğer uluslararası örgüt ve devletlerin kayıtsızlığı tarihin en büyük dramlarından birine maalesef oksijen sağlamıştır. Mısır’da az önce söyledim, halkın oylarıyla seçilen bir cumhurbaşkanının darbeyle indirilmesi, ardından toplu katliamların yapılması, yakın siyasi tarihimizde var mı böyle bir şey ya? Bir günde 5 bin küsür insanın öldürüldüğü bir yer var mı? Böyle bir olay oluyor, bakıyorsunuz bu katliamı yapan insan el bebek gül bebek kürsüye çıkarılıyor. Bu nasıl bir yaklaşımdır, nasıl bir anlayıştır? Ve buna da modern dünyanın tamamen kayıtsız kalması, aynı şekilde Mısır ve bölge ülkelerinde, insanların vicdanlarında tamiri zor yaralar açmıştır.
Neredeyse bir asırdır devam eden Filistin dramı, bölge halklarında umutsuzluğun ve güvensizliğin yer etmesine sebep olmuştur. Irak’ta eski rejimin devrilmesinin ardından başlayan süreç, Irak’a huzur ve demokrasi getirmemiş, tam tersine ardında çok büyük bir trajedi bırakmıştır. Bağdat yönetimine karşı yaptığımız dostane uyarılar ne Bağdat yönetimi ne de Irak üzerinde etkili ülkeler tarafından dikkate alınmış, bugün ise sorun daha derin ve çetrefilli bir hale gelmiştir.
Değerli Dostlar,
Başta Ortadoğu olmak üzere kriz bölgelerindeki durum sürdürülebilir değildir. Bu sorunlar artık yerel olmaktan, lokal olmaktan çıkmış, küresel boyut kazanmıştır. Ateş daha fazla ülkeye değmeden, daha fazla terör ve çatışma üretmeden el birliği içinde derhal söndürülmelidir.
Şu anda Irak ve Suriye’deki terör örgütüne yönelik bir koalisyon tarafından yapılan operasyon hiç kuşkusuz önemlidir, ancak bunun yeterli olmadığını, sorunlara kalıcı çözümler üretecek mekanizmaların da devreye girmesi gerektiğini hatırlatmak isterim. Havadan bomba atmak soruna ancak geçici bir çözüm sağlar, sorunun üzerini örter. Suriye’ye öncelikle insani yardım ulaştırılması konusunda acil adımlar atılmalıdır. Suriye’nin toprak bütünlüğü korunacak şekilde anayasal ve her kesimin eşit şekilde temsil edilebileceği parlamenter sistemin oluşturulması da artık ertelenemez bir durum olarak karşımızdadır. Irak’ta her kesimin varlığına saygı gösterecek, her kesimin güvenliğini sağlayacak, bütün tarafların eşit temsilini temin edecek reformlar da gecikmeden hayata geçmelidir.
Şu anda yapılacak operasyonlar, oluşturulan koalisyon, sadece Irak’a yönelik olmaz. Hem Irak hem Suriye’yi hedef almalıdır. Hem Irak hem Suriye’yi hedef alacak böyle bir operasyon ve böyle bir koalisyonun içerisinde, biz Türkiye olarak zaten dışında kalamayız. Niye kalamayız? Çünkü 1250 km sınırı olan biziz ve hedef ülke yine biziz. 1,5 milyon insan bizim ülkemize gelip giriyor, sığınıyor. Bizim bu adımı atmamız lazım ki, bölgede bir defa güvenliği temin edelim. Onun için yaptığımız görüşmelerde ben hep şunu söyledim: Bir, bir defa uçuşa güvenli bölge noktasında bu adımı atmamız şart. İki, güvenli bölge şart. Üç, Eğit-Donat noktasında adımın atılması şart. Bunlar öncelikli, bunların bir defa yapılması gerekli.
Şu olmaz bu olmaz şu olur… Hayır, bunların üçünün de olması lazım. Çünkü biz olaya sadece bir terör örgütü açısından bakmıyoruz. Aynı zamanda Suriye rejimi üzerinden bakıyoruz. Temenni ederim ki, Irak'ta yeni oluşan rejim, yeni oluşan hükümet başarılı bir orada uygulama, performans sergiler ve böylece orada da karaya yönelik atılacak adımlarda, bundan önceki başbakan döneminde yaşananları tekrar yaşamayız. Çünkü bundan önceki başbakan ne yaptı? Terör örgütü Irak'a girdiğinde ordularını çekti ve bütün silahları da onlara bıraktı ve o silahlar şu anda o terör örgütünün elindeki silahlar. Bunu görmemiz lazım.
Uluslararası toplum acaba Filistin'de, Mısır'da, Libya'da daha fazla inisiyatif alamaz mıydı? Niye almadı? Bölgeyi derinden etkileyen bu ve benzeri sorunlara kalıcı çözümler üretilmesine yardımcı olamaz mıydı? Niye olmadı?
Türkiye olarak bölgemizdeki sorunların çözümünde siyasi diyalogun en geçerli yöntem olduğuna inancımızı bizler muhafaza ediyoruz. Bazı komşularımızın içinde bulundukları çatışma ortamının sona erdirilmesinde, halklarının beklentilerini karşılayacak demokratik ve kapsayıcı düzenlerin tesis edilmesinin ilk şart olduğuna inanıyoruz. Zira siyasi istikrar olmadan, ekonomik atılımlar gerçekleştirilmesi ve toplumun tüm kesimlerine yayılan uzun vadeli bir kalkınma sağlanması mümkün değildir.
Türkiye, bölgesel işbirliği dinamiklerini harekete geçirmeyi hedefleyen girişimlere öncülük etmiştir. Balkanlardan Kafkaslara, Akdeniz’den Karadeniz’e kadar bölgesel aktörlerin ortak projeler etrafında bir araya gelmeleri ve bölgesel sahiplenmenin sağlanması için somut adımlar attık, atmaya devam edeceğiz. Enerjiden ulaşıma, ticaretten turizme her alanda işbirliğinin güçlendirilmesine çalıştık. Türkiye’nin uzun dönemli refahı, ulusal ölçeği aşan bir ekonomik perspektifle mümkündür. Yakın komşularımızla yürüttüğümüz İkili Yüksek Düzeyli Stratejik İşbirliği Konsey uygulamaları bu açıdan büyük öneme sahip olduğu gibi, uluslararası diplomasiye de özgün bir katkı getirmiştir.
Değerli Katılımcılar,
Türkiye genç ve nitelikli işgücü, dinamik ve istikrarla büyüyen ekonomisi, rekabetçi özel sektörü, büyük ölçekli iç pazarı, yerleşmiş mali disiplini, gelişen altyapısıyla Avrupa’nın en büyük 6., dünyanın en büyük 17. ekonomisi olarak yükselen bir güç konumundadır. Türkiye 2002 yılından itibaren uyguladığı köklü reformlarıyla istikrarlı bir büyüme çizgisi yakalamıştır. Ülkemiz, kamu maliyesinin ve bankacılık sisteminin güçlendirilmiş olması sayesinde 2008'de başlayan küresel ekonomik krizden asgari düzeyde etkilendi. Ekonomisi 2010 ve 2011 yıllarında %9 civarında büyüyen Türkiye, Çin Halk Cumhuriyeti’nin ardından büyüme hızı en yüksek ikinci ülke oldu. Türk ekonomisi 2013 yılı sonu itibariyle de tüm olumsuzluklara rağmen %4 büyüdü. Büyüme oranının 2014 yılında %4, 2015 ve 2016 yıllarında %5 olarak gerçekleşmesi, şu anda öngörülüyor. Şüphesiz bu başarı düzenli ve planlı bir çalışmanın sonucudur.
Son 12 yıllık dönemde sağlanan siyasi istikrar, önemli yapısal reformların gerçekleştirilebilmesine zemin hazırladı. Oluşturulan bir güven ortamı var. İnşa edilen istikrar sonucunda enflasyon ve kamu açıkları gibi temel makroekonomik istikrarsızlık unsurları büyük oranda sorun olmaktan çıktı. Ekonominin kırılganlığı azaltılırken, piyasaların rekabetçi bir ortamda serbestçe işleyişi sağlandı.
Burada bazı örnekler vereceğim, bazı rakamlar vereceğim. 2002 yılında milli gelirimiz 230 milyar dolardı. Bugün 2013 sonu itibariyle milli gelirimiz 820 milyar dolara ulaştı. Cumhuriyetimizin kuruluşunun 100. yıl dönümü olan 2023 yılında hedef 2 trilyon dolara ulaşacağımız istikametinde. Aynı şekilde kişi başına milli gelir 2002 yılında 3500 dolarken, bugün 3 kat artarak 10.500 dolara ulaştı. Onun da 2023’te hedefimiz 25.00 dolara ulaşması. Bu asla hayal değildir. İstikrarı koruyarak, güven ortamını muhafaza ederek, mali disiplin ve para politikalarımızı dikkatle uygulayarak inşallah bu hedeflere ulaşacağız.
Tabii bütün bunlar olurken, bir şey daha var. Nedir o? Bakıyorsunuz kredi derecelendirme kuruluşları, Türkiye ile ilgili zaman zaman durağan, bazen eksiye yönelik böyle saçma sapan açıklamalar yapıyorlar. Yani bunlar, ekonomik değil, bunlar bilimsel açıklamalar değil. Bundan önce başka kredi derecelendirme kuruluşu da yapıyordu. Bunlara bir de biz bedel ödüyoruz. Dedik ki, “Buna artık biz bedel ödemekten çıkalım, artık biz daha bu konularda dürüst hareket edenlerle çalışalım.” “Şu anda iki tanesi var, onlar dürüst çalışır” diye düşünüyorduk. Baktık ki, şimdi onlar da siyasi kararlar veriyorlar. Yani bölgede ekonomik olarak batmış, bitmiş ülkeyi birden hemen böyle 6 kat onları yükseltiyor, ama Türkiye'yi bu noktada tutuyor. Bu nasıl bir samimiyettir, bu nasıl bir dürüstlüktür? Böyle bir şey olabilir mi? Ha olması gereken ne? Olması gereken, bunlara diyeceksin, “Hadi siz yolunuza biz yolumuza” diyeceksin. Biz kredi derecelendirme kuruluşlarıyla buraya gelmedik ki. Biz medyanın attığı başlıklarla buraya gelmedik ki. Biz, iş adamlarımızla, çiftçimizle, sanayicimizle, onlarla buralara geldik. Bundan sonra da yine onlarla beraber yürüyeceğiz. İhracatçılarımızla beraber yürüyeceğiz. Bu gerçekleri de görmemiz lazım.
Değerli Dostlar,
Eğer bu tür önemli kuruluşlar, siyasi kararlar vermek suretiyle ülkelerin kaderi üzerinde baskı oluşturmaya çalışırlarsa, bu dünyada ekonomik noktada da adaletin maalesef tamamıyla yok edilmiş olması anlamına gelir.
Türkiye 1 Aralık 2014 tarihinden itibaren bakınız G-20 Platformu'nun Dönem Başkanlığı’nı bir yıl süreyle üstlenecek. Türkiye olarak üstleneceğimiz sorumluluğun farkındayız. İçerik ve organizasyon hazırlıklarımız hızla devam ediyor. Brisbane Liderler Zirvesi'nin ardından önceliklerimizi nihai hale getirecek ve 1 Aralık tarihinde de G-20 üyeleriyle ve uluslararası kamuoyuyla bunu paylaşacağız. Küresel ekonomiye yönelik risk ve belirsizlikleri bertaraf etmek için, G-20 üyelerinin küresel krizin hemen ardından sergilediği işbirliği ve kararlılık ruhunu muhafaza etmesi büyük bir ihtiyaçtır. 2015 yılında mutlaka bu yönde yeni adımlar atılmalıdır. Ayrıca G-20 ülkelerinin ortaya koyduğu taahhütlerin büyük bir kararlılıkla yerine getirilmesi de büyük önem arz ediyor.
Özellikle ülkelerce verilmiş taahhütlerin uygulanması sürecinin yakından takibi, temel amaçlarımız arasında olacaktır. Büyümenin lokomotifi olan uluslararası ticaretin desteklenmesi ve yatırımların önünün açılmasına da büyük önem veriyoruz. Bu itibarla G-20 Dönem Başkanı olarak çok taraflı ticaret sisteminin güçlendirilmesini, temel önceliğimiz olarak belirledik. Korumacılıkla mücadele ve ticareti kısıtlayıcı önlemlerin azaltılması konusunda güçlü bir irade ortaya koyacağız. Altyapı başta olmak üzere, yatırım çalışmalarına büyük önem vereceğiz. Yatırımların büyümeye olan katkısına daha güçlü bir vurgu yapacağız. Gelişmekte olan ülkelerin başta IMF olmak üzere, küresel finansal kuruluşlardaki temsilinin iyileştirilmesi yönündeki girişimlere de devam edeceğiz. Başkanlığımız döneminde ayrıca dayanıklı bir finansal sistemin tesis edilmesi amacıyla daha dengeli bir finansman yapısının teşvikini de gündeme taşıyacağız.
Bir diğer önemli husus ise, düşük gelirli ülkelerin kalkınmasıdır. G-20 çatısı altında düşük gelirli ülkelere ilişkin güçlü bir vurgunun tesisi, en önemli önceliklerimiz arasındadır. Diğer ülkelere ve paydaşlara yönelik açılım çabaları, G-20'nin meşruiyetinin güçlendirilmesi bakımından özel bir önem taşıyor. G-20 üyesi olmayan ülkeleri, uluslararası kuruluşları, sivil toplum temsilcilerini, ticaret birliklerini, araştırma merkezlerini, diğer kar amacı gütmeyen kuruluşları kapsayacak şekilde dışa açılım politikası izleyeceğiz. Böylelikle daha kapsayıcı ve demokratik bir G-20 idealimize de bir adım daha yaklaşmış olacağız.
Değerli Katılımcılar,
Burada enerji, girişimcilik ve altyapı yatırımları hakkında da bazı düşüncelerimi sizlerle paylaşmak istiyorum. Türkiye, ispatlanmış petrol ve doğalgaz rezervlerinin dörtte üçüne sahip bölge ülkeleriyle, Avrupa’daki tüketici pazarları arasında oldukça önemli bir konuma sahip. Bu ayrıcalıklı konumu Türkiye'ye enerji güvenliği noktasında fırsatlar sağlamakta, aynı zamanda sorumluluklar da yüklemektedir. Türkiye'nin ana önceliklerinden birisi, istikrarlı bir şekilde artan enerji talebini karşılamaktır. Türkiye ayrıca çeşitli projeler vasıtasıyla Avrupa'nın enerji güvenliğine de katkı sağlamak arzusundadır.
Azerbaycan başta olmak üzere dost, kardeş ve müttefik ülkelerle birlikte Doğu-Batı Enerji Koridoru’nu geliştirdik. Bakü-Tiflis-Ceyhan ve Bakü-Tiflis-Erzurum boru hattı projeleri, bu Koridor’un başarıyla hayata geçirdiği iki temel bileşenidir. Türkiye ve Azerbaycan tarafından Trans Anadolu Doğalgaz Boru Hattı Projesi, yani kısa adıyla TANAP geliştirilmiştir.
Girişimcilik, önemsediğimiz, desteklediğimiz ve teşvik ettiğimiz bir başka alan. Türkiye, KOSGEB gibi kurumlarla girişimci ruhlara hayallerini gerçekleştirebilmeleri için fırsatlar sunmakta ve TÜBİTAK gibi kurumlarla da onların katma değeri yüksek sektörlerde var olabilmelerinin önünü açmaktadır. Bu alanda Türkiye, tecrübelerini tüm dost ve kardeş ülkelerle paylaşarak birlikte büyüme gündemiyle hareket etmektedir.
Son 12 yılda altyapı alanında çok büyük adımlar attık. 17 bin kilometrenin üzerinde bölünmüş yol inşa ettik. Yüksek Hızlı Tren Projesi’ni hayata geçirerek Avrupa'nın 6., dünyanın da 8. yüksek hızlı tren işletmecisi konumuna yükseldik. “Asrın Projesi” olarak tanımladığımız Boğazın altından geçen Marmaray'ı işletmeye açarak, Avrupa ve Asya kıtalarını Boğazın altından tüp geçitle birbirine bağladık. Şimdi önümüzdeki yıl, ayrıca otomobille yine Boğazın altından geçebileceğimiz tüp geçidi inşallah bitireceğiz.
Ve Türkiye'nin her yerinde bölünmüş yol, demiryolu, yüksek hızlı tren hatları, liman, havalimanı, okul, hastane, konut yatırımlarımız çok hızlı şekilde devam ediyor. Ve ayrıca 3. köprü olarak Yavuz Sultan Selim Köprüsü'nü inşa ediyoruz. O da önümüzdeki yılın sonuna kadar yine bitmiş olacak. Ve bu attığımız adımlarla, Türkiye nereden nereye geldiğini ispatlaması bakımından önemli bir ülke olduğunu ispatlamış durumdadır. İstanbul’da dünyanın 1 numarası olacak bir havalimanı şu anda inşa ediliyor. Yine İstanbul'da değerli dostlar bu 3. köprümüzün bir özelliği de, 4 gidiş ve 4 geliş olmak üzere şeritlerin dışında, bir de raylı sistemin bu köprü üzerinde olmasıdır.
Bilişimde, eğitimde, sağlıkta yatırımlarımız aynı şekilde devam ediyor. Bütün bu yatırımları destekleyecek şekilde demokratikleşme adımlarımız da Türkiye'nin ufkunu açıyor. Çözüm Sürecini başlattık ve kararlı şekilde ilerletiyoruz. Avrupa Birliği’ne tam üyelik yolunda kararlılığımızı muhafaza ediyoruz. Türkiye'yi son 12 yılda önemli demokratik reformlarla buluşturduk, bunları daha ileri seviyelere taşımanın mücadelesini sürdürüyoruz.
Çok Değerli Konuklar,
Değerli Dostlarım,
Güçlü ekonomisi, genç nüfusu, tabii zenginlikleri ve stratejik coğrafi konumuyla Türkiye bölgesinden dünyaya açılan bir fırsat penceresi ve yatırımlar için en cazip ülkelerden birisidir. Bölgemizde ve dünyada en güçlü şekilde barış ve dayanışmayı savunuyor, ülke içinde de toplumsal huzuru, refahı artırmanın mücadelesini veriyoruz.
Bölgede yaşanan tüm olumsuzluklara rağmen Türkiye istikrarla, güvenle büyümesini sürdürüyor. Hiç kuşkusuz Türkiye'nin tesis ettiği bu istikrar ve güven ortamından rahatsız olanlar, Türkiye hakkında aldatıcı değerlendirmeler yapanlar, bunları da mümkün olduğunca yaygınlaştırmaya çalışanlar var. Ve ulusal, uluslararası medyada Türkiye hakkında çıkan kimi haberlere temkinli yaklaşılmasını burada özellikle hatırlatmak isterim. İşte son aylarda ulusal ve uluslararası medyada Türkiye'nin teröre destek verdiği yönünde bazı asılsız haberler yapıldı ve çok çirkin bir karalama kampanyası yürütüldü. 49 konsolosluk mensubumuzun IŞİD elinde bulunması, temkinli olmamızı ve temkinli davranmamızı gerektiriyordu. Ve önceki Cuma gerçekleşen başarılı bir operasyonla vatandaşlarımızı IŞİD'in elinden aldık. IŞİD karşısında temkinli, dikkatli ve soğukkanlı duruşumuzu farklı yerlere çekmeye çalışan, bunu da bir karalama kampanyasına dönüştürenler, inanıyorum ki mahcup olmuşlardır. Ciddi bir itibar kaybına uğradılar.
Türkiye’ye yönelik bir başka ön yargılı yaklaşımı da, ne yazık ki yurt dışında gördük. Başbakanımızla beraber bizler, Ankara'da bir camiden çıkıyoruz ve o görüntüyü “İşte IŞİD'in militanlarının olduğu bölge” diye veriyorlar. Daha sona tabii kendileri uyarılıyor, uyarıldıktan sonra da yanlış olduğunu yazıyorlar. Hele şükür ki bunu yazabildiler. Çünkü yazmadıkları zamanlar da oldu.
Türkiye bölgenin parlayan yıldızıdır, dünyanın parlayan yıldızıdır. Bunu muhafaza edeceğiz. İnşallah ışığını daha da güçlendirecek. Türkiye’nin başarısı da, çok geniş bir coğrafya için iyi örnek olmaya devam edecek.
Sözlerime ben burada son verirken, bir kez daha Dünya Ekonomik Forumu’na, Sayın Schwab ve çalışma arkadaşlarına, tüm katılımcı dostlarımıza, bu özel toplantıyı İstanbul’da gerçekleştirdikleri için teşekkür ediyorum.
Toplantının başarılı geçmesini temenni ediyor, hepinizi sevgiyle, saygıyla selamlıyorum.
