Speech Delivered at the International Symposium on Drug Policies and Public Health
Recep Tayyip Erdoğan · President of Turkey
- Context
- Erdoğan addressed the International Symposium on Drug Policies and Public Health in Turkey on September 29, 2014, inaugurating a three-day expert gathering on combating drug use.
- Main themes
- Drug policy and prevention, public health, youth and children protection, spiritual values vs. materialism, drug addiction statistics, international cooperation, Turkey's anti-drug measures, social and psychological causes of drug use, moral and cultural erosion, financial impact of drug use
- Duration
- ~24 min
- Words
- 2,904
- Sentences
- 172
- Readability
- 55
- Grade
- 9.7
- Syntax
- 2.79
- Vocabulary
- 2.08
Translated from Turkish
The broad sphere of national life a sentence belongs to. Every sentence has an Arena, so it is the denominator the other indices are read against.
Other172 sentences in 41 paragraphs
Dear Guests,
Esteemed Friends Participating in This Symposium from Within the Country and Abroad,
Ladies and Gentlemen,
I greet you with my warmest regards and pray that the International Symposium on Drug Policies and Public Health, which we are inaugurating, will lead to beneficial outcomes for our country, our nation, and all of humanity. I sincerely thank Yeşilay, the esteemed President, and the team for organizing this extremely meaningful and important Symposium. I also extend my gratitude to the World Health Organization and its valuable representatives for their participation in the Symposium. I express my appreciation to the esteemed representatives of the United Nations, the European Union, the Council of Europe, and the Organization of Islamic Cooperation for their contributions and participation.
I would also like to thank our ministries of Health, Family and Social Policies, Interior, National Education, and Youth and Sports, who will support this Symposium over the next three days, share their experiences, and set new roadmaps, and I wish them success.
Yes, we are facing a serious issue that poses a significant threat to humanity, especially to our youth and children, and how to prevent this will be discussed in detail during these three days of symposiums.
As the esteemed speakers have pointed out, there are approximately 180 million drug users in the world. It is reported that 75 million of them are drug addicts. Unfortunately, these numbers are increasing rapidly. In addition to the social, psychological, and physical devastation, drug use also brings about an annual financial loss of approximately 2 trillion dollars.
Research shows that the rate of those who have used illegal substances at least once in Turkey is 2.7% of the population. Undoubtedly, this 2.7% rate is quite low compared to other countries, but we are also witnessing that this rate is increasing rapidly. Hopefully, with the recent increase in measures, the laws and regulations enacted, and our institutions focusing more intensively on the issue, we will not only curb the increase but also bring this rate down further.
During my 12 years as Prime Minister, I was very closely involved with this issue threatening our youth, and we took many steps regarding measures together with my ministerial colleagues. While serving as President, rest assured that this issue will always be on our agenda, and I will continue to be one of the strongest fighters against it.
Dear Friends,
Of course, you esteemed experts have a wealth of data regarding the use of illegal substances. It is not possible to explain the use of illegal substances by youth with a single reason. There can be psychological issues, family problems, and financial difficulties. Additionally, there can be exploitation, the greed of some to make money, and enticing factors. Over the next three days, you, as experts and academics on the subject, will address these reasons in all their dimensions. However, I would like to particularly emphasize one reason here and draw your attention to an important aspect of the issue.
Dear Friends,
In the last century, our world has undergone a tremendous transformation, and this change is continuing rapidly. Frankly, we are experiencing a process of change where materialism is trying to overshadow spiritual values everywhere in the world, attempting to suffocate them. This cannot be limited to Islam and the Islamic geography. We know that Christianity, Judaism, Buddhism, and all other religions are also under attack from the material realm. Moreover, it is not only religions that are affected; cultures, traditions, social solidarity mechanisms, and concepts such as morality, mutual respect, and tolerance, whether based on a religion or not, are undergoing serious erosion and are being significantly undermined.
We are witnessing a process of change where the greed for unlimited profit and ruthless competition trample on all human values. It is deemed acceptable to spill the blood of thousands of people for a barrel of oil. We live in an age where the killing of children and women for a handful of gold or diamonds is now considered legitimate. We see that values belonging to humanity, to humanity's spirit and conscience, are being systematically eradicated, replaced by money, greed, insatiability, and gluttony.
Unfortunately, when you take a spiritual value, a human value, and replace it with a material value, a person does not find satisfaction in it. Yes, the feeling of satisfaction disappears, the sense of contentment disappears, the feeling of being content with little and sharing rapidly vanishes. The pleasures and values that replace them do not satisfy or nourish humanity. Believe me, they do not make one happy or peaceful at all. In other words, being rich does not ensure a person's happiness or peace. We see that both drug use and exploitation come into play precisely at this point.
Those who have had their goals, ideals, and causes taken away from them, who feel a sense of emptiness inside, find solace in numbing themselves. Those children, who are not held, who are not comforted, who are not given direction or a bright future, try to fill the void with other things. Sometimes it becomes drugs, sometimes it becomes violence, and sometimes it turns into organized violence and terrorism.
Look, there is currently a global terrorism issue threatening world peace and world tranquility. Everyone is talking about the results. No one is discussing the causes. Everyone is talking about the scene that has emerged in the last month or two. No one is thoroughly discussing how this scene came to be, how we arrived here, and how these young people could commit such ruthless murders.
I must emphasize a point here. Attributing the ongoing terrorist actions and terrorist organizations in the Middle East to a particular religion, especially Islam, is nothing but a distortion of the truth. Neither Islam nor any other Abrahamic religion condones, legitimizes, or justifies such barbarity, such violence, or such inhumane murders.
Let me give you an example. The world is currently holding meetings and forming coalitions to address the ISIS terrorist organization. While ISIS is fighting its own battle in the Middle East, there has been a PKK terrorist organization that has been active in my country for 32 years. Why was this not troubling the world? Why was this not of concern to the world? This was not only in my country. When you look at its extensions, there are branches of this terrorist organization in countries that claim to be in Europe. All the financial resources come from there, the weapons come from there. Why have our European friends never been disturbed by this terrorist organization? Why have they never brought up the slightest struggle against them? Because there is no word "Islam" in front of that terrorist organization; they have nothing to do with Islam.
So the issue is different. These people, ISIS, have nothing to do with Islam. Because our religion, Islam, never condones terrorism, never allows for it. Our religion, Islam, is a religion of peace, and in its literal meaning, it is peace itself. And we have never seen any Abrahamic religion permit such a terrorism that threatens peace in its fundamental sources.
Dear Friends,
These terrorists, by claiming to commit murders in the name of a religion, are actually trying to deceive themselves, satisfy themselves, and suppress the problems within them. Similarly, those who label these organizations as Islamic terrorist organizations are consciously obscuring the truth.
Look, one of the most important issues facing Turkey today is the youth who are coming from the West to join these organizations. All the European state and government leaders we have met at the United Nations, in the Security Council, have said the same thing: The President of France says, "A thousand people from my country have joined this organization," England says, "600 people from my country have joined," Germany has about the same number. Others say, "There are even those coming from as far as Australia." All of this is evident. This indicates that there is a serious coalition here.
I believe that none of them are even Muslims. Among them are drug addicts. There are those inclined to violence. There are those seeking adventure, trying to fill the emptiness inside them. For what reason they commit murder is of no importance to them. As long as blood is shed, as long as there is slaughter.
Only seeing the mosquitoes is to see a small part of the problem. What you really need to see is the swamp itself. As long as the swamp is not drained, there will always be mosquitoes.
I openly state here; the swamp that produces terrorism, violence, and substance addiction is the greed that threatens humanity, the feeling of unlimited gain, and dissatisfaction.
When one of the largest global crises began in 2008, we made this warning. Turkey is a member of the G-20 and will assume the Presidency of the G-20 in 2015. We have always pointed this out in G-20 platforms. It is not sustainable for some to gain endlessly while others face hunger.
Look at Turkey's economic situation in the world. However, when you look at the ranking of donors, do you know where Turkey stands? The US is first, the UK is second, and Turkey is third. Turkey is at this point. Because while some live in prosperity, security, and peace, other regions face hunger, violence, conflict, and death every day, it is not a sustainable situation for our world and humanity. We must mobilize whatever resources we have in a world where there are those living in hunger. And we have mobilized, we are mobilizing, and we will continue to do so.
Let me give you another figure here. Currently, there are 1.5 million refugees in our country fleeing from Syria and Iraq. Why are they fleeing? From death. Can we close our doors to them? No. Why? Because our civilization, our belief, never allows this. And 1.5 million people are currently our guests. So how many are there in all of Europe? Let me tell you, 130,000. Now I ask, O Europe, do you not have a compassionate embrace? When will you open your compassionate hands to such victims and the oppressed? But when it comes to sending weapons, you do send them, and this is what happens. Today, we saw in some newspapers that missiles and weapons sent by some European friends and countries have been captured in the hands of terrorists, and now they are looking for answers to this. This is not only in Europe; it exists in every part of the West. The weapons currently in the hands of ISIS are known; newspapers have written about them, social media has reported them, and we see them. We must view and evaluate many global issues from this perspective.
Is a different world possible? Of course, a different model of development, progress, and modernization is possible. Humanity cannot develop, progress, or modernize by being hostile to the spiritual, the local, and the traditional, erasing them from the earth and from consciences.
Look, the European Court of Human Rights made a decision against Turkey in recent weeks, requesting a new regulation that would exempt students from compulsory Religious Culture and Ethics classes. This decision is actually a wrong decision because there is no such application in the West; such a thing does not exist. Now let me give you an example; you will not see any place in the world where the compulsory physics class, compulsory chemistry class, or compulsory mathematics class is a subject of debate. But for some reason, the compulsory Religious Culture and Ethics class is always a subject of discussion. If there is to be a debate about whether there should be a compulsory Religious Culture and Ethics class, why is there a complaint about drug addiction? Why are there complaints about terrorism, violence, racism, anti-Semitism, and Islamophobia? If you open the discussion about the compulsory Religious Culture and Ethics class and remove it, it is only natural that drugs will come in to fill that void. Violence will come, racism will come to fill that void.
When we talk about a generation that is attached to its spiritual values, objections arise both inside and outside. When we bring regulations that are much milder than those in European countries, the United States, and even those, we become targets both inside and outside. Friends, our hearts are burning inside. We are troubled. We have seen parents who are truly devastated. We have listened to the troubles of such parents who have been truly ruined. Their children have become alcohol addicts, their children have become drug addicts, their only children have been taken away from them, from their homes, from their hearts. Families have been shattered, murders have been committed for this cause, lives have been lost. Are we going to watch this? Are we going to remain indifferent to this in the name of freedom? Are we going to remain silent while drug barons, drug mafias, gangs, and brokers take our youth from our hands in the name of freedom? Absolutely not! First and foremost, the Constitution of the Republic of Turkey gives us the authority to fight this battle. Beyond the Constitution, being human, having a conscience, and having a heart imposes such a responsibility on us. We will never be complacent. No matter how low the rate of illegal substance use in Turkey is, we will see that the danger is growing, and we will take our measures while we are still at the beginning of the issue.
As a country, while we grow, develop, and progress, we do not have to repeat the painful experiences of developed countries. We must implement a different model of development, one that prioritizes social and individual satisfaction, peace, and success.
A Turkey that becomes rich materially while becoming poor spiritually will be a Turkey that distances itself from its essence. We will not allow this. Here, I ask all my ministerial colleagues and our ministries, especially from all our civil society organizations, starting with Yeşilay, and particularly from our media; let us take our precautions while there is still time, let us be sensitive, and let us keep our youth away from this modern plague.
We must make the utmost use of international experience. Of course, I have received the good news of Yeşilay's current international organization, and I am also very happy about this. Because the more widespread this international organization network becomes, I believe that these efforts will find a much different ground. We must study, evaluate, and implement the experiences of organizations such as the United Nations, the World Health Organization, the European Union, the Council of Europe, and the Organization of Islamic Cooperation very well.
Many people only look at the security aspect of the issue. They say, “Let the police fight, let the military fight, let the state take precautions.” Of course, the police, the military, and all units of the state will fight this issue decisively. However, if there is no struggle at home, if there is no struggle in the family, the struggle of security units alone will not be sufficient, nor can it be. “My child will never use.” Friends, go and look at the AMATEMs; you will see parents in front of AMATEMs saying, “My child will never use.”
School and education are the most important battlegrounds in this matter. We must start the struggle primarily from the classrooms, primarily from the textbooks, not only through teacher supervision but also by reviewing the curriculum. And we have shortcomings in this regard. I can say as a self-criticism that we have not been able to take the steps we wanted in this regard for 12 years. While our national education curriculum conveys positive sciences to children in the highest quality and most up-to-date way, it must be re-evaluated to keep children away from violence, terrorism, racism, hate crimes, and harmful substances.
During our tenure, we made great efforts to rebuild the infrastructure of education. I believe that this will continue to increase in the future. While the problems related to infrastructure have largely been resolved, we must now focus on content and substance. While opening a world of thought for our children and youth without barriers and limitations, it should be the primary goal of education to convey national, spiritual, moral, and humanitarian values to them as much as possible. God willing, the youth of Turkey will walk into the future without experiencing the painful experiences that the youth of developed countries have faced.
A different development model, one that does not conflict the spiritual with the material but rather brings them together, will hopefully serve as an example to the whole world from Turkey.
I hope that this three-day Symposium will be a pioneering step in the fight against all harmful habits that threaten humanity. I would like to once again thank Yeşilay, the esteemed President, and the management for this meaningful work. I also thank all friends and brothers who will contribute to this meaningful struggle, both from abroad and from within the country, as well as all institutions and organizations in advance.
As the President, I would like to remind you that I will be a follower in the fight against all harmful substances and that I will support the struggle at every stage. I wish success to the Symposium and greet you all with love and respect.
The original Turkish. The tags above are read on the English translation's sentences.
Değerli Misafirler,
Yurt İçinden ve Yurt Dışından Bu Sempozyum’a İştirak Eden Saygıdeğer Dostlar,
Hanımefendiler,
Beyefendiler,
Sizleri en kalbi muhabbetlerimle selamlıyor, açılışını gerçekleştirdiğimiz Uluslararası Uyuşturucu Politikaları ve Halk Sağlığı Sempozyumu’nun ülkemiz, milletimiz, tüm insanlık için hayırlı neticelere vesile olmasını Allah’tan diliyorum. Yeşilay’a, Değerli Başkan ve ekibine bu son derece anlamlı ve önemli Sempozyum’u gerçekleştirdikleri için gönülden teşekkür ediyorum. Dünya Sağlık Örgütü’ne ve onun değerli temsilcilerine Sempozyum’a katıldıkları için aynı şekilde teşekkür ediyorum. Birleşmiş Milletler’in, Avrupa Birliği’nin, Avrupa Konseyi’nin ve İslam İşbirliği Teşkilatı’nın değerli temsilcilerine de katıldıkları, katkı verdikleri için şükranlarımı ifade ediyorum.
Üç gün boyunca insanlığın önündeki en önemli meselelerden bir tanesinin ele alınacağı bu Sempozyum’a destek olan, tecrübelerini paylaşacak olan, yeni yol haritaları belirleyecek olan Sağlık, Aile ve Sosyal Politikalar, İçişleri, Milli Eğitim ile Gençlik ve Spor bakanlıklarımıza da teşekkür ediyor, onlara da başarılar diliyorum.
Evet, insanlığı, özellikle de gençleri ve çocukları ciddi manada tehdit eden öyle bir meseleyle karşı karşıyayız ki, bunun engellenmesi, bunun önlenmesi nasıl olacak, üç gün boyunca herhalde bu bütün detaylarıyla bu sempozyumlarda ele alınacaktır.
Değerli konuşmacılar da ifade ettiler. Dünyada ne kadar kişi uyuşturucu kullanıyor, ki tespitlerimiz 180 milyon uyuşturucu kullanan var. Bunların 75 milyonunun uyuşturucu bağımlısı olduğu ifade ediliyor. Ne yazık ki bu rakamlar çok hızlı şekilde artıyor. Sosyal, ruhsal, bedensel tahribatın yanında uyuşturucu kullanımı her yıl yaklaşık 2 trilyon dolarlık bir maddi kaybı da beraberinde getiriyor.
Yapılan araştırmalar, Türkiye’de yasadışı maddeleri en az bir kere kullananların oranının nüfusun yüzde 2,7’si olduğunu gösteriyor. Hiç kuşkusuz yüzde 2,7 oranı diğer ülkelerle kıyaslandığında oldukça düşük bir oran, ancak bu oranın hızla arttığını da müşahede ediyoruz. İnşallah son dönemde artan tedbirlerle, çıkarılan yasalar, genelgelerle, kurumlarımızın meseleye daha yoğun eğilmeleriyle hem artışın önü kesilecek, hem de bu oran umuyorum ki daha da aşağılara çekilecek.
Şahsen Başbakanlık yaptığım 12 yıllık süre içinde gençliği tehdit eden bu mesele ile çok yakından ilgilendim, tedbirler konusunda da çok sayıda adımı bakan arkadaşlarımızla birlikte attık. Cumhurbaşkanlığı görevini ifa ederken de, hiç şüpheniz olmasın, bu mesele her zaman gündemimizde olacak ve bu meselenin en güçlü mücadele edenlerinden olmayı da sürdüreceğim.
Değerli Dostlar,
Elbette yasadışı maddelerin kullanımına ilişkin siz değerli uzmanların elinde çok sayıda veri var. Gençlerin yasadışı maddeleri kullanmasını da tek bir sebeple açıklamak mümkün değil. Ruhsal sorun olabiliyor, ailevi sorunlar olabiliyor, maddi sorunlar olabiliyor. Bunun yanında istismar, birilerinin para kazanma hırsı, özendirici etkenler olabiliyor. Üç gün boyunca sizler konunun uzmanları ve akademisyenler olarak zaten her boyutuyla bu nedenleri de ele alacaksınız. Ancak burada meselenin bir nedeni üzerinde özellikle durmak, meselenin önemli bir boyutuna dikkatlerinizi çekmek istiyorum.
Değerli Dostlar,
Son yüz yıl içinde dünyamız çok büyük bir değişim yaşadı, bu değişim hızla devam ediyor. Açıkçası maddenin dünyanın her yerinde manevi değerlerin önüne geçmeye çalıştığı, manevi değerleri boğmaya çalıştığı bir değişim süreci yaşıyoruz. Bunu sadece İslam ile İslam coğrafyası ile sınırlamak mümkün değil. Hıristiyanlığın da, Museviliğin de, Budizmin de, diğer tüm dinlerin de maddi alanın saldırısı altında olduğunu biliyoruz. Ayrıca sadece dinler değil, bir dine dayansın ya da dayanmasın kültürler, gelenekler, sosyal dayanışma mekanizmaları, insana ait olan ahlak, karşılıklı saygı, hoşgörü gibi kavramlar çok ciddi biçimde erozyona uğruyor, çok ciddi biçimde törpüleniyor.
Paranın, sınırsız kazanma hırsının, acımasız rekabetin her türlü insani değeri çiğnediği bir değişim süreci yaşanıyor. Bir varil petrol için binlerce insanın kanını akıtmak meşru görülebiliyor. Bir avuç altın için, bir avuç elmas için çocukların, kadınların katledilmesinin artık meşru görüldüğü bir çağda yaşıyoruz. Dünyanın her yerinde insana ait, insanlığa, ruha, vicdana ait değerlerin tek tek yok olduğunu, bunların yerine paranın, hırsın, doyumsuzluğun, oburluğun konulduğunu görüyoruz
Ne yazık ki manevi bir değeri, insana ait bir değeri alıp, yerine maddi bir değer koyduğunuzda insan onunla tatmin olmuyor. Evet, tatmin duygusu yok oluyor, kanaat duygusu yok oluyor, azla yetinme, paylaşma duygusu hızla yok oluyor. Bunların yerine konulan zevkler ve değerler ise, insanoğlunu tatmin etmiyor, doyurmuyor. İnanın asla da mutlu, huzurlu yapmıyor. Yani zengin olmak, insanın mutlu olmasını sağlamıyor, huzurlu olmasını sağlamıyor. Hem uyuşturucunun, hem de istismarın işte tam da böyle bir noktada devreye girdiğini görüyoruz.
Amaçları, hedefleri, davası, idealleri elinden alınmış olanlar, içinde boşluk hissedenler, çareyi kendilerini uyuşturmakta buluyorlar. Ellerinden tutulmayan, başları okşanmayan, kendilerine bir istikamet, bir aydınlık çizilmeyen o çocuklar oluşan boşluğu başka şeylerle kapatmaya çalışıyorlar. Bu bazen uyuşturucu oluyor, bazen şiddet oluyor, bazen de örgütlü şiddet olup teröre dönüşebiliyor.
Bakın şu anda insanlığın karşısında dünya barışını, dünya huzurunu tehdit eden küresel bir terör meselesi var. Bakıyorsunuz herkes sonuçları konuşuyor. Sebepleri konuşan yok. Herkes son bir-iki ayda ortaya çıkan manzarayı konuşuyor. Hiç kimse bu manzaranın nasıl oluştuğu, buraya nasıl gelindiğini, bu gençlerin nasıl olup da böyle acımasızca cinayetler işleyebildiklerini etraflıca konuşmuyor.
Burada bir noktanın altını özellikle çizmek durumundayım. Ortadoğu’da devam eden terör eylemlerini ve terör örgütlerini belli bir dine, özellikle de İslam dinine izafe etmek, gerçeği saptırmaktan başka bir şey değildir. Ne İslam dini ne de yeryüzündeki bir başka semavi din, böyle bir vahşeti, böyle bir şiddeti, böyle insanlık dışı cinayetleri asla ve asla mazur göstermez, meşru göstermez.
Bakın burada bir örnek vereceğim. IŞİD terör örgütüyle alakalı, şu anda dünya bir tedbir, bir koalisyonlar zinciri içerisinde toplantılar yapıyor, bir araya geliyor. IŞİD terör örgütü Ortadoğu’da böyle bir kendine göre mücadeleyi verirken, benim ülkemde 32 yıldır devam eden bir PKK terör örgütü var. Acaba bu dünyayı niye rahatsız etmiyordu? Acaba bu dünyayı neden ilgilendirmiyordu? Bu sadece benim ülkemde değildi. Bunun uzantılarına baktığınız zaman, Avrupa’nın benim diyen ülkeleri içerisinde bu terör örgütünün uzantıları var. Bütün parasal kaynaklar oralardan geliyor, silahlar oralardan geliyor. Acaba bu Avrupalı dostlar, bu terör örgütüne karşı niçin hiç rahatsız olmadılar? Niçin onlara karşı en ufak bir mücadeleyi gündeme getirmediler? Çünkü o terör örgütünün önünde “İslam” diye bir kelime yoktu, onların İslamla bir alakası yoktu.
Demek ki dert başka. Bu adamların, IŞİD’in, bunların da İslamla alakası yok. Çünkü bizim dinimiz İslam, terörü asla tecviz etmez, asla teröre yol vermez. Çünkü bizim dinimiz İslam, bir barış dinidir, kelime anlamı itibariyle de barışın ta kendisidir. Ve biz hiçbir semavi dinin de, barışı tehdit eden böyle bir teröre müsaade ettiğini, dini kitapların asli olan temel kaynaklarında bunu görmedik.
Değerli Dostlar,
Bu teröristler bir din adına cinayet işlediklerini söyleyerek aslında kendilerini kandırmaya, kendilerini tatmin etmeye, içlerindeki sorunları bastırmaya çalışıyorlar. Aynı şekilde bu örgütlere İslami terör örgütü yaftasını yapıştıranlar da, çok açık ve çok bilinçli bir şekilde gerçeği perdeliyorlar.
Bakın Türkiye’nin bu günlerde önündeki en önemli meselelerinden biri de, Batıdan gelerek bu örgütlere katılan gençlerdir. İşte Birleşmiş Milletler’de, Güvenlik Konseyi’nde kendileriyle görüştüğümüz bütün Avrupalı devlet ve hükümet başkanları, hatta bütün dünya şunu söyledi: Fransa Devlet Başkanı “Benim ülkemden bin kişi bu örgüte katıldı” diyor, İngiltere “600 kişi benim ülkemden katıldı” diyor, Almanya bir o kadar. Diğerleri bakıyorsunuz “Ta Avustralya’dan buraya katılanlar var” diyorlar. Bütün bunlar ortada. Demek ki burada ciddi bir koalisyon var.
Bunların hepsi ben inanıyorum ki, Müslüman da değil. Bunların aralarında da uyuşturucu bağımlıları var. Aralarında şiddete eğilimi olanlar da var. Aralarında macera arayan, içindeki boşluğu doldurmaya çalışanlar da var. Ne için cinayet işledikleri, bunlar için zerre kadar önemli değil. Yeter ki kan aksın, yeter ki katliam olsun.
Sadece sinekleri görmek, sorunun küçük bir parçasını görmektir. Asıl görmeniz gereken bataklığın ta kendisidir. Bataklık kurumadığı sürece sinek her zaman olacaktır.
Burada açık açık ifade ediyorum; terörü de, şiddeti de, madde bağımlılığını da üreten bataklık, insanlığı tehdit eden hırstır, sınırsız kazanma duygusudur ve tatminsizliktir.
2008 yılında dünyanın en büyük küresel krizlerinden biri başladığında da biz bu uyarıyı yaptık. Türkiye G-20’nin üyesi ve 2015 yılında da G-20’nin Dönem Başkanlığını üstlenecek. G-20 platformlarında her zaman buna dikkat çektik. Birileri sınırız kazanıp, sınırsız harcarken, birilerinin açlıkla karşı karşıya olması sürdürülebilir bir durum değildir.
Bakınız dünyada Türkiye’nin ekonomik durumu ortada. Fakat donörler sıralamasına baktığınız zaman Türkiye nerede biliyor musunuz? ABD 1, İngiltere 2, Türkiye 3. Türkiye böyle bir noktada. Çünkü birileri refah içinde, güven içinde, huzur içinde yaşarken, başka bölgelerin her gün açlıkla, şiddetle, çatışma ve ölümle karşılaşması, dünyamız ve insanlık için sürdürülebilir bir durum değildir. Biz bu açlıkla yaşayanların olduğu bir dünyada imkânlarımız neyse bunu seferber etmek durumundayız. Ve seferber ettik, ediyoruz, edeceğiz.
Bakın ben size burada bir rakam daha vereceğim. Şu anda ülkemizde 1.5 milyon Suriye’den ve Irak’tan kaçan mülteci var. Bunlar neden kaçıyor? Ölümden. Peki, biz bunlara kapımızı kapayabilir miyiz? Hayır. Niye? Çünkü bizim medeniyetimiz, bizim inancımız asla buna müsaade etmez. Ve 1.5 milyon insan şu anda bizim misafirimiz. Peki, Avrupa’nın tamamında ne kadar var? Onu da söyleyeyim size, 130 bin. Şimdi soruyorum, ey Avrupa senin şefkat kucağın yok mu, sen şefkat ellerini ne aman açacaksın bu tür mağdurlara, mazlumlara? Ama silah vermeye gelince gönderiyorsun, bunlar oluyor. İşte bugün bazı gazetelerde baktık, bazı Avrupalı dostların, ülkelerin gönderdiği füzeler, silahlar teröristlerin elinde yakalanmış ve şimdi bunlara cevap arıyorlar. Sadece Avrupa değil, Batının her kesiminde bu var. IŞİD’in elinde şu andaki silahlar malum, bunları gazeteler yazdı , sosyal medya yazdı görüyoruz. Karşı karşıya olduğumuz birçok küresel meseleyi işte bu zaviyeden görmek, bu zaviyeden değerlendirmek durumundayız.
Farklı bir dünya mümkün mü? Farklı bir kalkınma modeli, ilerleme ve modernleşme model olarak elbette mümkündür. Manevi olana, yerel olana, geleneksele düşmanlık yaparak, onu yeryüzünden ve vicdanlardan silerek insanlık kalkınamaz, ilerleyemez, modernleşemez.
Bakın Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi geçen haftalarda Türkiye aleyhine bir karar aldı, zorunlu Din Kültürü ve Ahlak Bilgisi derslerinden öğrencilerin muaf sayılmasını temin edecek yeni bir düzenleme istdi. Aslında bu karar yanlış bir karar, çünkü Batıda bunun uygulaması yok, böyle bir şey olmaz. Şimdi bir örnek vereyim, dünyanın hiçbir yerinde zorunlu fizik dersinin, zorunlu kimya dersinin, zorunlu matematik dersinin tartışma konusu olduğunu göremezsiniz. Ama ne hikmetse zorunlu Din Kültürü ve Ahlak Bilgisi dersi her zaman tartışma konusu olur. Eğer zorunlu Din Kültürü ve Ahlak Bilgisi dersi olsun mu, olmasın mı diye tartışılacaksa, uyuşturucu bağımlılığından neden şikayet ediliyor? Terörden, şiddetten, ırkçılıktan, antisemitizmden, islamafobiden neden şikayet ediliyor? Zorunlu Din Kültürü ve Ahlak Bilgisi dersini tartışmaya açarsanız, kaldırırsanız çok tabii olarak uyuşturucu gelir, onun yerini doldurur. Şiddet gelir, ırkçılık gelir onun yerini doldurur.
Biz manevi değerlerine bağlı bir nesilden söz ettiğimizde, hem içeride hem dışarıda itirazlar yükseliyor. Biz alkolle ilgili Avrupa ülkelerinde olan, Amerika Birleşik Devletleri’nde olan, hatta onlardan çok daha hafif düzenlemeleri getirdiğimizde; içeride ve dışarıda hedef yapılıyoruz. Arkadaşlar, bizim içimiz yanıyor içimiz. Biz dertliyiz dertli. Öyle anne-babalar gördük ki, öyle anne-babaların derdini dinledik ki, gerçekten perişan olmuşlar. Çocukları alkol bağımlısı olmuş, çocukları uyuşturucu bağımlısı olmuş, biricik yavruları ellerinden, evlerinden, yüreklerinden kopup gitmiş. Ocaklar sönmüş, bu uğurda cinayetler işlenmiş, hayatlar yitip gitmiş. Bunu seyredecek miyiz? Özgürlük deyip, buna kayıtsız mı kalacağız? Uyuşturucu baronlarının, uyuşturucu mafyalarının, çetelerinin, simsarların gençlerimizi ellerimizden almasına özgürlük deyip sessiz mi kalacağız? Kesinlikle hayır! En başta Türkiye Cumhuriyeti Anayasası bize bu mücadeleyi yapmak için kesin yetki veriyor. Anayasa’nın da ötesinde insan olmak, vicdanı olmak, bir kalbi olmak bize böyle bir sorumluluk yüklüyor. Asla rehavet içinde olmayacağız. Türkiye’de yasadışı madde kullanım oranı ne kadar az olursa olsun, tehlikenin büyümekte olduğunu görecek, daha işin başındayken tedbirlerimizi alacağız.
Biz ülke olarak büyürken, kalkınırken, ilerlerken gelişmiş ülkelerin yaşadığı acı tecrübeleri de tekrar etmek zorunda değiliz. Farklı bir kalkınma modeliyle, yani toplumsal ve bireysel tatmini, huzuru, göz önünde tutarak bir kalkınma modelini uygulamak, orada başarılı olmak durumundayız.
Maddi olarak zenginleşirken, manevi olarak fakirleşen bir Türkiye, özünden uzaklaşan bir Türkiye olur. Buna izin vermeyeceğiz. Burada bütün bakan arkadaşlarımızdan ve bakanlıklarımızdan rica ediyorum, başta Yeşilay olmak üzere, bütün sivil tolum kuruluşlarımızdan, özellikle de medyamızdan rica ediyorum; yol yakınken tedbirlerimizi alalım, duyarlı olalım ve gençliğimizi bu modern vebadan ne olur uzak tutalım.
Özellikle uluslararası tecrübeden azami ölçüde istifade etmek durumundayız. Tabii ben Yeşilay’ın şu anda uluslararası örgütlenme müjdesini aldım, bundan da ayrıca mutluyum. Çünkü bu uluslararası örgütlenme ağı ne kadar yaygınlaşırsa, inanıyorum ki bu çalışmalar çok daha farklı bir zemin bulacaktır. Birleşmiş Milletler’in, Dünya Sağlık Örgütü’nün, Avrupa Birliği, Avrupa Konseyi, İslam İşbirliği Teşkilatı gibi örgütlerin tecrübelerini çok iyi incelemek, değerlendirmek, uygulamak zorundayız.
Birçok kişi meselenin sadece güvenlik boyutuna bakıyor. “Polis mücadele etsin, asker mücadele etsin, devlet bu işin tedbirini alsın” diyor. Elbette polis, asker, devletin tüm birimleri bu meseleyle kararlı şekilde mücadele edecektir. Ancak evde mücadele yoksa, ailede mücadele yoksa, güvenlik birimlerinin tek başına mücadelesi yeterli olmaz, olamaz. “Benim çocuğum asla kullanmaz”. Arkadaşlar gidin AMATEM’lere bakın, AMATEM’lerin önünde “Benim çocuğum asla kullanmaz” diyen anne-babaları göreceksiniz.
Okul ve eğitim bu meselede en önemli mücadele zeminidir. Sadece öğretmen gözetimiyle değil, artık müfredatı da gözden geçirerek mücadeleyi en başta sınıflardan, en başta ders kitaplarından başlatmak zorundayız. Ve bu konuda eksiklerimiz var. 12 yıldır bu konuda istediğimiz adımları atamadığımızı bir özeleştiri olarak söyleyebilirim. Milli Eğitim müfredatımız çocuklara pozitif bilimleri en kaliteli, en yeni şekilde aktarırken, çocukları şiddetten, terörden, ırkçılıktan, nefret suçlarından ve zararlı maddelerden uzak tutacak şekilde mutlaka yeniden ele alınmalıdır.
Başbakanlığımız süresince eğitimin altyapısını yeniden inşa etmek için çok yoğun gayretimiz oldu. İnanıyorum ki bundan sonraki süreçte de bu artarak devam edecektir. Altyapıya ilişkin sorunlar çok büyük oranda çözüme kavuşmuşken, artık içeriğe, muhteviyata yoğunlaşmak durumundayız. Çocuklarımıza ve gençlerimize bariyerlerin, sınırlamaların olmadığı bir zihin dünyasını açarken, onlara milli, manevi, ahlaki ve insani değerleri de en azami şekilde aktarmak, eğitimin temel amacı olmalıdır. İnşallah Türkiye’nin gençliği, gelişmiş ülke gençlerinin yaşadığı acı tecrübeleri yaşamadan geleceğe yürüyecek.
Farklı bir kalkınma modeli, manevi olan ile maddi olanı çatıştıran değil, buluşturan bir kalkınma modeli, inşallah Türkiye’den bütün dünyaya örnek olacak.
Üç günlük bu Sempozyum’un insanlığı tehdit eden tüm zararlı alışkanlıklarla mücadele yolunda ufuk açıcı olmasını diliyorum. Yeşilay’a, Değerli Başkan ve yönetimine bu anlamlı çalışma için tekrar tekrar teşekkür ediyorum. Yurt dışından ve yurt içinden gelerek bu anlamlı mücadeleye katkı sağlayacak tüm dost ve kardeşlerimize, tüm kurum ve kuruluşlara da şimdiden teşekkür ediyorum.
Her türlü zararlı maddeyle mücadele konusunda Cumhurbaşkanı olarak takipçi olacağımı, mücadeleyi her aşamada destekleyeceğimi tekrar hatırlatıyor, Sempozyum’a başarılar diliyor, hepinizi sevgiyle, saygıyla selamlıyorum.