Speech Delivered at the Event Organized on the Occasion of the 50th Anniversary of Migration to Switzerland
Recep Tayyip Erdoğan · President of Turkey
- Context
- Erdoğan addressed Turkish diaspora members in Switzerland at an event marking the 50th anniversary of Turkish migration to Switzerland in December 2019.
- Main themes
- 50th anniversary of Turkish migration to Switzerland, Turkish diaspora in Europe, struggles and sacrifices of migrant workers, generational continuity of Turkish community abroad, longing and separation, national pride in diaspora achievements, Turkish identity in Europe, historical migration legacy, Turkey-Switzerland relations
- Duration
- ~16 min
- Words
- 1,953
- Sentences
- 95
- Readability
- 49
- Grade
- 11.6
- Syntax
- 3.01
- Vocabulary
- 2.15
Translated from Turkish
The broad sphere of national life a sentence belongs to. Every sentence has an Arena, so it is the denominator the other indices are read against.
Other95 sentences in 31 paragraphs
Dear Citizens,
Esteemed Brothers,
Honorable Guests,
Ladies and Gentlemen,
I greet you with my heartfelt feelings at this meaningful table of friendship.
At the very beginning of my speech, I would like to thank the Swiss authorities for their sincere hospitality on behalf of myself and my nation. I am especially pleased to be here with you to celebrate the 50th anniversary of migration to Switzerland and to catch up with you. Undoubtedly, your loyalty to our bond is beyond all appreciation, and I thank you once again for this loyalty.
Through you, my valuable brothers and sisters present in this hall, I send my love and respect to our brothers and sisters across Europe who have their eyes and hearts with us.
I express my gratitude to our Presidency for Turks Abroad, which organized this beautiful gathering, and to the civil society organizations that supported it.
This year, we are marking the 50th anniversary of migration from Turkey to Switzerland. Currently, we have nearly 130,000 brothers and sisters, compatriots, in Switzerland. To those of you who have built a life and established businesses in these lands, and who see your future here, we no longer call you expatriates, but Europeans. For yesterday, Europe, which was the "bitter homeland," has now become your new homeland, your second homeland. Especially as a nation filled with historical migrations, our ancestors, who came from Central Asia a thousand years ago and settled in Anatolia, did not stop there; they anchored one foot in Anatolia and embraced three continents and seven climates.
Today, our brothers and sisters who set out for Europe 50-60 years ago for work, to bring home halal sustenance, have, thank God, taken root across the entire continent over the years. The first generation that came to these lands half a century ago has begun to pass the baton to the second, third, and even fourth generations. I am now talking not only about our workers but also about our businesspeople, politicians, and academics living abroad. I am talking about more than 6 million European Turks who are not just expatriates but have strong ties to the homeland and are present in every field from politics to commerce, from civil society to the business world. We undoubtedly take great pride in the achievements you have made in these 50 years.
My brothers and sisters,
There is no doubt that you did not come to these points easily. More than that, behind every success we have achieved in the last 50 years lies a great struggle woven with pain, longing, and sometimes exclusion. We witnessed some of these in the documentary we just watched. Cem Karatekin, who has been here for 46 years, shared his life story and struggle with us. We owe everything we have achieved first to God's help, and then to our labor, effort, and sweat. We have tried to hold on and stand firm in these lands without giving up in the face of difficulties, with patience and resilience. Although the longing for those we left behind grows within us, we have never given up on our goals. I know that the past half-century has a heart-wrenching story for each of my citizens who turned their longing into a return to their homeland. Today, I want to share with you a few anecdotes that break my heart every time I read them.
One of our citizens expresses his experience of living abroad as follows: "When they took us to where we would work, I learned that it was a coal mine. I didn't say a word to anyone, I couldn't tell anyone anything. But I was very afraid of the dark, so much so that I would want a little light even while sleeping. I worked, sweated for 18 years in pitch darkness, 1200 meters underground, but my fear of the dark never went away, it never went away, it won't go away."
Another brother says: "We worked for 18 years in a city in Europe, but we couldn't find a place without asking for an address, especially without questioning. Because for 18 years, we only saw the underground of the city, we never saw the surface."
The last 50 years have indeed been difficult not only for those who went abroad but also for those they left behind. A child of parents who went abroad describes this separation as follows: "I never got to hug my mother fully even once. I would wait for that one month we would be together for 11 months, which is no small feat. My entire childhood was spent waiting for the summer vacation when I could hug my mother, hear her voice, and feel her scent. Then one summer day, they would come, and before I could even get enough of her, before I could say 'my dear mother' even once, she would leave my dream life. My childhood aged while waiting for my mother."
Yes, every stage of the migration process that we have left behind this year, which marks its 50th anniversary, is filled with stories woven with longing, pain, and tears. If we can now show more presence in education, commerce, and art, it is thanks to the sacrifices of our elders who breathed their last with longing for their homeland and the children who missed their parents.
My brothers and sisters,
It is particularly beneficial to emphasize one point; we see our people who have built their lives in Switzerland and other European countries as a human bridge. We take pride in the successes of the Turkish community in politics, commerce, education, social life, and civil society. Every one of our brothers living abroad, regardless of their origin, sect, or denomination, represents the Turkish nation and is no different in our eyes from our 82 million citizens. We will look at it this way, and with this understanding, we reach out to our people in nearly 100 countries around the world, closely addressing their troubles and concerns.
In the last 17 years, we have taken many historic steps that were previously unimaginable in this regard. We established the Presidency for Turks Abroad to address the issues of our citizens living abroad. We are opening Yunus Emre Institutes around the world to promote the Turkish language and culture and to pass it on to younger generations. By increasing the number of our embassies and consulates worldwide, we have made it easier for our citizens to access their state. The new office space of our Consulate General in Geneva, which will provide higher quality service to our citizens, was also opened last October. By utilizing the opportunities of technology, we have ensured that our citizens abroad can carry out their transactions as much as possible electronically. In order for you to comfortably exercise your right to vote, which is the most fundamental element of democracy, we have set up ballot boxes not only at customs but also at our foreign representations. You benefited from this practice for the fifth time in the elections on June 24, 2018. In light of the experiences we have gained in each election, we are developing, updating, and fine-tuning this system. We have facilitated and simplified many transactions, from land registry to civil registration, from passport fees to diplomas. We have halved passport fees for citizens residing abroad. We have granted VAT exemptions for real estate sales to our citizens living abroad. We have ensured that you can also benefit from birth assistance, dowry, and first home accounts.
We have always supported the activities of our citizens living in Europe under the umbrella of civil society organizations.
In education, whether in the countries they are in or in our own country, we have provided conveniences for our children in every area from university entrance to accommodation. Again, we have brought thousands of our children from abroad to our country through programs we organized, ensuring that they closely see their history, culture, and civilizations.
We have eliminated a significant problem by extending the duration for which citizens who come to Turkey with their vehicles can use them within our borders to two years.
Recently, with two regulations accepted in our Parliament, we have resolved another significant issue for our youth and elderly. Citizens abroad who were assigned foreign guardians faced difficulties because these guardians did not fully understand the system in Turkey. Most of these difficulties occurred during passport renewal processes for our citizens in nursing homes, care homes, hospitals, and prisons through the guardian channel. Additionally, you faced the risk of losing your most basic rights, such as social security, social assistance, and residence rights in the country you are in. With the new regulation, we have opened the way for guardians or custodians appointed by foreign authorities to carry out passport transactions at our foreign representations in the relevant country.
We have removed the provision in our citizenship law that states that children whose parents lose their citizenship together automatically lose their Turkish citizenship. Thus, we have allowed our youth to remain Turkish citizens at the age of 18. God willing, we will continue to take steps that will make your lives easier and alleviate your troubles.
Valuable Citizens,
Turkey is your homeland, but Switzerland is also your home. You live here, you produce here, and you raise your children here. We support your equal participation in Swiss society at all times and in all areas without severing your ties to the homeland. Just as we are against assimilation, we strongly advocate for integration. We are not refugees in Europe, we are not foreigners, and we are certainly not the other. We are, as we have been throughout history, homeowners in Europe today. You work and live as the Swiss Turkish community in one of the most pluralistic and culturally rich countries in Europe. At the same time, you are citizens of the Republic of Turkey, one of the largest countries in the world, with its history, culture, tolerance, civilizational heritage, and its support for the oppressed. You are the children of a compassionate nation that has opened its doors to the oppressed and the wronged for centuries, setting an example for all humanity.
I want you to take pride in your nation, your language, your culture, and most importantly, your flag. In this regard, we say one nation, one flag, one homeland, one state; we will continue on this path.
Our priority is to raise our young people living abroad with an understanding that they are not dependent on their country, that is, Turkey, but connected to it. Our greatest wish is for you to increase your effectiveness in politics, economy, and culture through the local political parties, civil society organizations, business circles, professional associations, and educational institutions you belong to in Switzerland. It is very important for you to stand in solidarity on issues that directly concern your safety and security, such as xenophobia, Islamophobia, and cultural racism. The Breivik massacre that occurred in Norway in 2011 has shown everyone what racism can lead to if precautions are not taken and if caution is not exercised.
The unfortunate events that occurred in some European countries following our Peace Spring Operation are harbingers of tough trials for our citizens abroad. I believe that by working harder, organizing more, and holding our unity and solidarity tighter, we will overcome this process as well.
With these thoughts, I would like to thank each and every one of you for your love, interest, and enthusiasm. I also want you to convey my heartfelt greetings and affection to my citizens who are not here today.
I entrust you all to God, thank you, stay well, and enjoy your meal.
The original Turkish. The tags above are read on the English translation's sentences.
Sevgili Vatandaşlarım,
Çok Değerli Kardeşlerim,
Saygıdeğer Misafirler,
Hanımefendiler, Beyefendiler,
Sizleri bu anlamlı muhabbet sofrasında en kalbi duygularımla selamlıyorum.
Konuşmamın hemen başında samimi misafirperverlikleri için İsviçre makamlarına şahsım, milletim adına teşekkür ediyorum. Özellikle de İsviçre’ye göçün 50. yılı münasebetiyle sizlerle biraraya gelmekten, hasret gidermekten büyük bir memnuniyet duyuyorum. Şüphesiz ki ahde vefanız her türlü takdirin üstündedir ve bu ahde vefanız için sizlere ayrıca teşekkür ediyorum.
Bu salonda bulunan siz kıymetli kardeşlerim aracılığıyla gözü ve gönlü bizimle olan Avrupa’nın dört bir ucundaki kardeşlerime sevgilerimi, saygılarımı gönderiyorum.
Bu güzel buluşmayı tertip eden Yurt Dışı Türkler Başkanlığı’mıza, destek veren sivil toplum kuruluşlarımıza şükranlarımı sunuyorum.
Özellikle bu sene Türkiye’den İsviçre’ye göçün 50. yılını geride bırakıyoruz. Hâlihazırda İsviçre’de 130 bine yakın kardeşimiz var, soydaşımız var. Bu topraklarda kendine hayat kuran, iş kuran, geleceğini yine burada gören siz kardeşlerimize artık gurbetçi değil, Avrupalı diyoruz. Zira dün “acı vatan” olan Avrupa, bugün artık sizlerin yeni yurdu, ikinci vatanı haline geldi. Özellikle de tarihi göçlerle dolu bir millet olarak bin yıl önce Orta Asya’dan gelip Anadolu’yu kendilerine yurt edinen atalarımız bununla yetinmemiş, bir ayaklarını Anadolu’ya sabitleyip, ötekiyle üç kıta yedi iklimi kucaklamışlardır.
Bugün 50-60 yıl önce iş için, evlerine helal rızık götürmek için Avrupa yollarına düşen kardeşlerimiz, hamdolsun aradan geçen sürede kıtanın tamamında kök saldı. Yarım asır evvel bu topraklara gelen birinci kuşak, yerini ikinci, üçüncü kuşağa, hatta dördüncü kuşağa bırakmaya başladı. Artık sadece işçilerimizden değil yurt dışında yaşayan iş adamlarımızdan, siyasetçilerimizden, akademisyenlerinden bahsediyorum. Sadece gurbetçilerden değil, anavatanla bağı güçlü, siyasetten ticarete, sivil toplumdan iş dünyasına kadar her alanda varlık gösteren 6 milyonu aşkın Avrupalı Türklerden bahsediyorum. Sizlerin 50 yılda elde ettiği bu başarılardan biz de şüphesiz ki büyük bir gurur duyuyoruz.
Kardeşlerim,
Hiç şüphesiz bu noktalara kolay gelmediniz. Ve hepsinden de öte son 50 yılda elde ettiğimiz her başarının arkasında her günü acıyla, hasretle, kimi zaman dışlanmışlıkla örülmüş çok büyük bir mücadele vardır. Az önce izlediğimiz belgeselde bunların bir kısmına şahit olduk. 46 yıldır burada bulunan Cem Karatekin, kendi hayat hikâyesini, mücadelesini bizimle paylaştı. Başardığımız her şeyi önce Allah’ın yardımına, sonra emeğimize, gayretimize, alın terimize borçluyuz. Zorluklar karşısında yılmadan, sabır ve metanet içinde bu topraklarda tutunmaya, ayakta kalmaya çalıştık. Geride bıraktıklarımızın hasreti içimizde büyüse de hedeflerimizden asla vazgeçmedik. Geride bıraktığımız yarım asır, özellikle gurbeti sılaya çeviren her bir vatandaşımın yürek parçalayıcı bir hikâyesi olduğunu biliyorum. Bugün burada her okuduğumda kalbimi dağlayan birkaç anekdotu sizlerle özellikle paylaşmak istiyorum.
Bir vatandaşımız gurbet macerasını bakınız nasıl kelimelere döküyor: “Bizi çalışacağımız yere götürdüklerinde buranın bir kömür madeni olduğunu öğrendim. Kimseye ses etmedim, hiç kimseye bir şey söyleyemedim. Ama ben karanlıktan çok korkardım, öyle ki uyurken bile biraz ışık isterdim. Ekmek derdine yerin 1200 metre altında zifiri karanlıkta tam 18 yıl boyunca çalıştım, ter döktüm, ama karanlık korkum geçmedi, hiç geçmedi, geçmeyecek.”
Bir başka kardeşimiz: “18 sene Avrupa’nın bir şehrinde çalıştık, ama adres sormadan bir yeri, özellikle de sorgulamadan arayıp da bulamıyorduk. Çünkü biz 18 yıl boyunca hep şehrin altını gördük, üstünü görmedik ki bile” diyor.
Sadece gurbete gidenler için değil, geride bıraktıkları için de bu 50 yıl gerçekten zor olmuştur. Anne-babası gurbete giden bir evladımız bu ayrılığı şöyle anlatıyor: “Bir kez olsun anneme doyasıya sarılamadım. 11 ay, dile kolay 11 ay beklerdim birlikte olacağımız o 1 ayı, bütün çocukluğum anneme sarılabileceğim, sesini duyabileceğim, kokusunu hissedebileceğim yaz tatilini beklemekle geçerdi. Sonra bir yaz günü çıkageldiler, daha ben ona doyamadan, bir kez olsun anneciğim diyemeden bir rüya hayatımdan çıkıp giderdi. Benim çocukluğum annemi beklerken yaşlandı.”
Evet, bu sene 50. yılı geride bıraktığımız göç sürecinin her bir aşaması işte bu şekilde hasretle, acıyla, gözyaşıyla bezenmiş hikâyelerle doludur. Bugün eğitimde, ticarette, sanatta daha fazla varlık gösterebiliyorsak, bu son nefesini vatan hasretiyle veren büyüklerimizin, anne-baba özlemiyle çocukları geçen evlatların fedakârlıkları sayesindedir.
Kardeşlerim,
Özellikle bir konunun üzerinde durmakta fayda var; biz gerek İsviçre’de, gerekse Avrupa’nın diğer ülkelerinde kendilerine hayat kuran insanlarımızı beşeri bir köprü olarak görüyoruz. Türk toplumunun siyaset, ticaret, eğitim, sosyal hayat ve sivil toplumdaki başarılarıyla gurur duyuyoruz. Yurt dışında yaşayan her bir kardeşimiz hangi kökene, meşrebe, mezhebe ait olursa olsun Türk milletinin temsilcisidir ve bizim gözümüzde 82 milyon vatandaşımızdan hiçbir farkı yoktur. Olaya böyle bakacağız, bu anlayışla dünyanın 100’e yakın ülkesindeki insanımıza ulaşıyor, onların dertleriyle, sıkıntılarıyla yakından ilgileniyoruz.
Son 17 yılda bu anlamda daha önce hayal dahi edilemeyen tarihi pek çok adım attık. Münhasıran yurt dışında yaşayan vatandaşlarımızın sorunlarıyla hemhal olmak üzere Yurt Dışı Türkler Başkanlığı’mızı kurduk. Türk dilinin ve kültürünün yaygınlaştırılması, genç nesillere aktarılması amacıyla dünyanın her yerinde Yunus Emre Enstitülerini açıyoruz. Dünya çapında büyükelçiliklerimizin ve konsolosluklarımızın sayılarını artırarak, vatandaşlarımızın devletine erişimini kolaylaştırdık. Cenevre Başkonsolosluğumuzun vatandaşlarımıza daha kaliteli hizmet verecek yeni ofis alanı da geçtiğimiz Ekim ayında hizmete girdi. Teknolojinin imkânlarını kullanarak yurt dışındaki vatandaşlarımızın işlemlerini mümkün olduğunca elektronik ortamda yürütebilmesini temin ettik. Demokrasinin en temel unsuru olan seçme hakkınızı rahatça kullanabilmeniz için gümrüklerin yanı sıra yurt dışı temsilciliklerimizde de sandık kurduk. Bu uygulamadan 24 Haziran 2018 seçimlerinde beşinci defa istifade ettiniz. Her seçimde elde ettiğimiz tecrübeler ışığında bu sistemi geliştiriyor, güncelliyor, yerli yerine oturtuyoruz. Tapudan nüfus işlemlerine, pasaport harcından diplomaya kadar pek çok işlemi kolaylaştırdık, basitleştirdik. Pasaport harçlarını yurt dışında yerleşik vatandaşlar için yarı yarıya düşürdük. Yurt dışında yaşayan vatandaşlarımıza gayrimenkul satışında KDV istisnası tanıdık. Siz kardeşlerimizin de doğum yardımı ile çeyiz ve ilk konut hesaplarından faydalanabilmesini sağladık.
Avrupa’da yaşayan vatandaşlarımızın sivil toplum örgütleri çatısı altındaki faaliyetlerini hep destekledik.
Eğitim konusunda ister bulundukları ülkelerde, ister kendi ülkemizde olsun evlatlarımıza üniversiteye girişten barınmaya kadar her alanda kolaylıklar sağladık. Yine yurt dışındaki evlatlarımızdan binlercesini düzenlediğimiz programlarla ülkemize getirerek, tarihlerini, kültürlerini, medeniyetlerini yakından görmelerini temin ettik.
Yaşadıkları ülkelerdeki araçlarıyla Türkiye’ye gelen vatandaşlarımızın bunları sınırlarımız içinde kullanabilme sürelerini iki yıla çıkartarak önemli bir sıkıntıyı ortadan kaldırdık.
Geçtiğimiz günlerde Meclisimizde kabul edilen iki düzenleme ile gençlerimizin ve yaşlılarımızın önemli bir sorununu daha çözüme kavuşturduk. Yurt dışındaki vatandaşlarımıza vasi olarak atanan yabancılar Türkiye’deki sistemi tam bilmedikleri için mağduriyetler yaşıyordunuz. Bu mağduriyetlerin en çoğu huzurevi, bakımevi, hastane ve hapishanelerde bulunan vatandaşlarımızın vasi kanalıyla pasaport uzatma işlemleri esnasında oluyordu. Ayrıca, bulunduğunuz ülkedeki sosyal güvenlik, sosyal yardım ve ikamet hakkı gibi en temel haklarını kaybetme durumuyla karşılaşıyordunuz. Yeni düzenleme ile yabancı makamlarla atanan vasi ya da velinin kararın verildiği ilgili ülkedeki dış temsilciliğimizde pasaport işlemlerini yapabilmesinin önünü açtık.
Vatandaşlık kanunumuzda yer alan, anne-babası birlikte vatandaşlıktan çıkan çocuklar Türk vatandaşlığını resen kaybeder hükmünü kaldırdık. Böylece gençlerimizin 18 yaşında ülkemiz vatandaşlığında kalabilmesine imkân tanıdık. İnşallah bundan sonra da sizlerin hayatını kolaylaştıracak, sıkıntılarını giderecek adımları atmayı sürdüreceğiz.
Kıymetli Vatandaşlarım,
Türkiye anavatanınız, ancak İsviçre de yuvanızdır. Burada yaşıyor, burada üretiyor, çocuklarınızı burada yetiştiriyorsunuz. Anavatanla bağınızı hiçbir şekilde koparmadan İsviçre toplumuna her zaman ve her zeminde eşit katılımınızı destekliyoruz. Asimilasyona ne kadar karşıysak, entegrasyonu da o derece kuvvetli bir şekilde savunuyoruz. Bizler Avrupa’da sığıntı değiliz, yabancı değiliz, öteki hiç değiliz. Biz tarih boyunca olduğu gibi bugün de Avrupa’da ev sahibiyiz. Sizler İsviçre Türk toplumu olarak Avrupa’nın en çoğulcu ve kültürel açıdan zengin ülkesinde çalışıyor, yaşıyorsunuz. Bunun yanında tarihiyle, kültürüyle, hoşgörüsüyle, medeniyet birikimiyle, mazlumlara sahip çıkışıyla dünyanın en büyük ülkelerinden birinin, Türkiye Cumhuriyeti’nin vatandaşlarısınız. Asırlardır mazlum ve mağdurlara kapısını açarak tüm insanlığa örnek olmuş vicdanlı bir milletin evlatlarısınız.
Sizlerden mensubu olduğunuz milletinizden, dilinizden, kültürünüzden, en önemlisi de bayrağınızdan gurur duymanızı istiyorum. Bu bakımdan tek millet, tek bayrak, tek vatan, tek devlet diyoruz; yola böyle devam edeceğiz.
Bizim önceliğimiz yurt dışında yaşayan gençlerimizin ülkesine, yani Türkiye’ye bağımlı değil, bağlı bir anlayışla yetişmeleridir. En büyük temennimiz ise; sizlerin İsviçre’de mensubu bulunduğunuz yerel siyasi partiler, sivil toplum kuruluşları, iş çevreleri, meslek örgütleri ve eğitim kurumları aracılığıyla siyaset, ekonomi ve kültür alanlarında etkinliğinizi artırmanızdır. Bilhassa yabancı karşıtlığı, İslam düşmanlığı ve kültürel ırkçılık gibi sizlerin can ve mal güvenliğini doğrudan ilgilendiren konularda dayanışmanız çok önemlidir. Norveç’te 2011 yılında yaşanan Breivik katliamı önlem alınmazsa, dikkatli olunmazsa ırkçılığın nelere sebebiyet vereceğini herkese göstermiştir.
Barış Pınarı Harekatı’mız sonrasında kimi Avrupa ülkelerinde yaşanan üzücü hadiseler, yurt dışındaki vatandaşlarımız için çetin sınamaların habercisidir. Daha çok çalışarak, daha fazla örgütlenerek, birlik ve beraberliğimizi daha sıkı tutarak bu süreci de atlatacağımıza inanıyorum.
Bu düşüncelerle sevginiz, ilginiz, coşkunuz için her birinize ayrı ayrı teşekkürlerimi sunuyorum. Bugün burada olmayan vatandaşlarıma da kalbi selamlarımı, bu vesileyle muhabbetlerimi iletmenizi istiyorum.
Hepinizi Allah’a emanet ediyorum, sağ olun, var olun, kalın sağlıcakla, afiyet olsun.