Speech Delivered at the Honorary Professorship Award Ceremony by Hoca Ahmet Yesevi International Turkish-Kazakh University
Recep Tayyip Erdoğan · President of Turkey
- Context
- Erdoğan addressed faculty and students at Hoca Ahmet Yesevi International Turkish-Kazakh University in April 2015 upon receiving an honorary professorship during his first presidential visit to Kazakhstan.
- Main themes
- Turkey-Kazakhstan relations, Hoca Ahmet Yesevi legacy, Turkic cultural unity, Central Asian history and civilization, higher education and academic mission, honorary professorship, Turkish foreign policy, brotherhood of Turkic republics, Alperen tradition, spiritual and intellectual heritage
- Duration
- ~19 min
- Words
- 2,246
- Sentences
- 125
- Readability
- 45
- Grade
- 11.4
- Syntax
- 2.84
- Vocabulary
- 2.26
Translated from Turkish
The broad sphere of national life a sentence belongs to. Every sentence has an Arena, so it is the denominator the other indices are read against.
Other125 sentences in 34 paragraphs
Dear President,
Dear Rector,
Esteemed Faculty Members and Students,
Valued Ladies and Gentlemen,
I greet you with love and respect. On the occasion of my first visit to Kazakhstan as President, I am pleased to be at Hoca Ahmet Yesevi University. I would like to thank the university administration and all our friends for the honorary professorship title bestowed upon me. I see our university as one of the important symbols of cooperation between Turkey and Kazakhstan.
I believe that the spiritual inspiration of the great thinker and humanitarian Hoca Ahmet Yesevi, who made significant contributions to the development and enrichment of our language and culture, makes our visit even more meaningful. Ahmet Yesevi, who gave his name to the university, is indeed one of the spiritual lights of a vast geography extending from Turkistan to Anatolia and the Balkans.
Hoca Ahmet Yesevi carried the banner of sincerity and wisdom, inherited from Arslan Baba and Yusuf Hemedani, to seven climates and four continents through the Horasan Saints. I believe that this university operates not only as an educational institution but also as a contemporary representative of the Hoca Ahmet Yesevi school.
I accept Hoca Ahmet Yesevi as the first and most important faculty member of our university. I expect my student brothers and sisters to carry out their education with this awareness, this understanding, and this mission. This university cannot, and should not, remain just any higher education institution due to both its name and its geographical location.
Turkistan is a historical center of knowledge, wisdom, and culture where the foundations of developments that open and close eras were laid. The essence of the civilization movement referred to in history as the "Turkish Renaissance" was mixed here, in these lands. At the core of this mixture lies love, respect, knowledge, virtue, and wisdom.
The dervishes sent by Hoca Ahmet Yesevi to Anatolia and the Balkans with this equipment were not just saints, but also heroes. We see the traces of these Alperens, who combined knowledge and the spirit of struggle within themselves, everywhere we go. From North Africa to the Middle East, from the Balkans to the depths of Europe, this is the hearth of the Alperen tradition, where we have revived their lodges, tombs, mosques, and madrasas; it is here, in Turkistan, at the lodge of Hoca Ahmet Yesevi.
Our Hoca Ahmet Yesevi University must also be the most important center of this tradition today. Otherwise, it means that our university is not living up to its name. As privileged as it is to carry this name, it also requires a great deal of sacrifice to undertake this mission.
I wholeheartedly believe that our university will put forth an effort worthy of its name and mission, giving a new breath and a new voice to our entire geography in the coming period. This sapling, planted in the heart of the ancestral homeland in 1993, has now become a young tree thanks to you. As scholars and students honored to carry the torch of Hoca Ahmet Yesevi, I appreciate your efforts to make our university a highly competitive institution internationally. In addition, Hoca Ahmet Yesevi University, with all its members from the Rector to the students, must demonstrate its mission of being a bridge between our deep-rooted past and our bright future in every activity.
Valued Friends,
Turkey is a natural and indispensable part of the Central Asian geography, which includes Kazakhstan, in terms of history, geography, and culture. Central Asia has held a special significance for the people of Anatolia throughout history. Since 1991, following the closure of a 70-year parentheses, re-establishing relations with the region has become one of the most important priorities of Turkish foreign policy. Turkey was the first country to recognize the independence of the brother republics in Central Asia, starting with Kazakhstan, and to open the first embassy there.
Yesterday, while conversing with the esteemed President Nazarbayev, he mentioned that when we declared our independence, just two hours later, the late Turgut Özal announced that they recognized Kazakhstan's independence. This is how meaningful our brotherhood is. The Central Asian countries have made significant progress in political, economic, and socio-cultural fields during the more than 20 years since their independence. Despite the difficult conditions of the 1990s, these countries managed to preserve their independence and sovereignty, and the current situation is very important for them. Twenty-three to twenty-four years ago, some were skeptical about whether these countries could sustain their independence. Indeed, these years were not easy for Turkey, nor for the Turkish Republics; they were troubled times. As our world-renowned writer Cengiz Aytmatov expressed, "days worth a century" were experienced. However, those who expected the failure of these countries were disappointed. All the brother republics have managed to stand on their own feet in a time that can be considered very short in terms of state life.
The Turkish world successfully passed the first difficult tests of the independence period in the process following the dissolution of the Soviet Union. This year, we are celebrating the 24th anniversary of Kazakhstan's independence and Turkey-Kazakhstan relations. During this time, Kazakhstan, under the capable leadership of my esteemed brother, President Nazarbayev, has achieved significant successes. It has effectively utilized its natural resources and geographical position, becoming a country sought after in the fields of transportation and energy diplomacy. I wholeheartedly believe that Kazakhstan will achieve even greater successes in the future.
Rest assured that Turkey will always stand by Kazakhstan and the brotherly Kazakh people on this path. Over the past 24 years, great strides have been made in the relations between the two brother countries. Our political relations have reached an excellent level befitting our brotherhood. The Strategic Partnership Agreement we signed in 2009 and the High-Level Strategic Cooperation Council we established in 2012 are symbols of this cooperation. Our cooperation in economic, commercial, and cultural fields is developing more and more each day. We are conducting a very special collaboration with our Kazakh brothers in higher education. Since 1992, we have provided scholarship opportunities to 3,750 Kazakh students in our country. With the "Turkey Scholarships," we grant scholarships to around 150 students each year at the undergraduate, graduate, and doctoral levels.
In addition to our bilateral relations, our cooperation in multilateral platforms, especially the Turkic Council, is also at an excellent level. We see the Turkic Council, which we attach great importance to, as an important milestone in the mission of Hoca Ahmet Yesevi. Our duty is to pass on this heritage we have received from our common culture and history to future generations, to you, in the best way possible and to encourage its further advancement. I believe that you share the same understanding and perspective.
Dear Brothers and Sisters,
We are in a period where the world is undergoing rapid changes in every field. Issues concerning our common security and future are becoming increasingly complex every day. To understand the changes taking place, it is necessary to accurately analyze international dynamics. Many important topics, from economic interdependence based on mutual benefit to the ability to coexist with differences, will occupy our agenda in the coming period.
Turkey is a country at the intersection of different dynamics of this change process. This emerges as a factor that provides and necessitates the multidimensionality of our foreign policy with our ever-increasing opportunities and capabilities. At the same time, we are faced with the responsibility of making every effort to ensure the political, social, and economic development of our brothers alongside ourselves.
In the multifaceted, dynamic, visionary, and human-centered approach that dominates our foreign policy, you can see traces of Hoca Ahmet Yesevi's principle that "a person must be at peace with both themselves and their surroundings." If this principle were to be applied by the whole world, would it be possible for all the pain and suffering still being experienced to continue?
As Turkey, we are aware of the responsibilities that our history and geography impose on us. We are doing our part to ensure that the changes occurring in the world develop on the basis of human rights, the rule of law, peace, prosperity, and security, and we will continue to do so. History shows us that when the right steps are taken and opportunities are seized, great civilizations have risen in our region, while the cost of mistakes made can be very heavy.
Look around us today; many problems affecting us and our brothers are being experienced. You know the situation of the Crimean Tatars in Ukraine. The oppression in Syria is worsening both from a humanitarian and political perspective, increasingly wounding consciences. Similarly, the sectarian strife in Iraq is still burning with all its fire. The terrorist organization known as ISIS continues to poison the Islamic world and the region by shedding only Muslim blood. The current state of de facto division in Libya worries us regarding the future of the country and our brothers there. The government that came to power through a coup in Egypt not only rejects a return to democracy but is also progressing towards inflicting irreparable wounds on the hearts of the people with its death sentences. Finally, the internal conflicts that began in Yemen have reached the stage of igniting a new polarization in the region. The unrest in the region is escalating due to Israeli politicians who are almost in a competition to disregard the rights of the Palestinians. Afghanistan has still not been able to achieve peace. Many African countries are facing similar troubles. News from Myanmar and East Turkestan continues to concern us.
In the midst of all this, Turkey is working to build an international system based on peace, tranquility, prosperity, and security, and is supporting efforts in this direction. For these efforts to succeed, it is essential for influential parties in the international community to come together and act in unison. For this, while strengthening regional cooperation platforms, global structures, especially the United Nations, need to be restructured with a solution-oriented understanding.
How can a United Nations Security Council that stood by while 300,000 people died in Syria promise a secure future to billions of people living on this planet? How can an international order that stands behind dictators who have seized control of the country through military coups, rather than democratically elected politicians, promise a freer future to people? How can a system where only wasted food in the West could feed all the hungry in Africa motivate people for a more prosperous life?
We are raising our voices on every platform for the change of this unsustainable international order, and we will continue to do so until we awaken the global conscience.
Our aim is not to carve out a role in this imbalance. We aspire to be one of the equal parties in the fair and realistic new order we wish to establish. That is to say, we say that "the five permanent members of the United Nations Security Council should not determine the fate of the world." Because the world is bigger than five. So why should the fate of the entire world be determined by the decision of one of these five members? This would not be a just world. Therefore, we must come together and be in solidarity.
In 2013, Turkey ranked third among the countries that provided the most international aid. Twelve years ago, we were providing $45 million in aid annually, but last year – this is very interesting – we reached a point where we provided $4.5 billion in aid. This is our humanitarian and moral responsibility, and we must do this. That is why we are doing it and will continue to do so.
Dear brothers and sisters,
We cannot stop here. We must continue this with increasing determination every day. When I travel to African countries and see those painful scenes, I say that our responsibility is greater. We are engaged in humanitarian aid that is far beyond our economic size. Can you imagine the United States, the United Kingdom, and Turkey? However, there are countries in the world that are much stronger than us. Do you know how many refugees from Syria and Iraq have sought refuge in Turkey? Two million. Of these, 1.7 million came from Syria, and 300,000 fled from Iraq to escape death and sought refuge in Turkey. Can you close your door? What did we say? 'Welcome.' And now we are feeding them, clothing them, and taking care of their health and education, from A to Z. Well, did you not receive any aid from the United Nations? We did, do you know how much? $250 million. But let me tell you how much we have spent so far; it is $5.5 billion, that is the difference. But we take pride in this, we are proud of it.
Insha'Allah, we will further enhance this strength with the cooperation platform we have established and decided to strengthen, especially with our friends in Central Asia, including the Turkic Council. With the inspiration, strength, and courage we draw from the wisdom of Hoca Ahmet Yesevi, we will continue on this path.
With these thoughts, I wish success to the administration and students of our university. I express my gratitude for the honorary professorship you have entrusted to me. I also want to state here that I will strive to be worthy of our university and our students.
I extend my respects and love to you.
The original Turkish. The tags above are read on the English translation's sentences.
Sayın Cumhurbaşkanı,
Sayın Rektör,
Değerli Öğretim Üyeleri ve Öğrenciler
Kıymetli Hanımefendiler, Beyefendiler,
Sizleri sevgiyle, saygıyla selamlıyorum. Cumhurbaşkanı olarak Kazakistan’a yaptığım bu ilk ziyaret vesilesiyle, Hoca Ahmet Yesevi Üniversitesi’nde bulunmaktan memnuniyet duyuyorum. Şahsıma layık görülen fahri profesörlük unvanı için, üniversite yönetimine ve tüm dostlarımıza teşekkür ediyorum. Üniversitemizi, Türkiye ile Kazakistan arasındaki işbirliğinin önemli sembollerinden biri olarak görüyorum.
Dilimizin ve kültürümüzün gelişmesine, zenginleşmesine çok önemli katkılarda bulunan büyük fikir adamı ve gönül eri Hoca Ahmet Yesevi’nin manevi feyzinin, ziyaretimizi daha da anlamlı kıldığına inanıyorum. Üniversiteye ismini veren Ahmet Yesevi, gerekten de Türkistan’dan Anadolu’ya ve Balkanlara kadar uzanan geniş bir coğrafyanın manevi kandillerinden biridir.
Ahmet Yesevi Hazretleri, Arslan Baba’dan ve Yusuf Hemedani’den devraldığı ihlas ve irfan bayrağını, Horasan Erenleri aracılığıyla yedi iklim dört kıtaya taşımıştır. Bu üniversitenin, bir eğitim kurumu olmanın ötesinde, Hoca Ahmet Yesevi okulunun günümüzdeki temsilcisi olarak da faaliyet gösterdiğine, göstermesi gerektiğine inanıyorum.
Üniversitemizin ilk ve en önemli öğretim üyesi olarak Hoca Ahmet Yesevi’yi kabul ediyorum. Öğrenci kardeşlerimden bu şuurla, bu anlayışla, bu misyonla eğitimlerini yürütmelerini, kendilerini yetiştirmelerini bekliyorum. Bu üniversite, hem taşıdığı isim, hem de bulunduğu coğrafya sebebiyle, herhangi bir yüksek eğitim kurumu olarak kalamaz, kalmamalıdır.
Türkistan, çağlar açıp çağlar kapatan gelişmelerin temellerinin atıldığı, tarihi bir ilim, irfan, kültür merkezidir. Tarihte “Türk Rönesansı” diye ifade edilen medeniyet hamlesinin harcı, işte burada, bu topraklarda karılmıştır. Bu harcın temelinde muhabbet vardır, saygı vardır, bilgi vardır, erdem vardır, hikmet vardır.
Hoca Ahmet Yesevi’nin bu donanımla Anadolu’ya, Balkanlara gönderdiği dervişler, sadece birer Eren değil, aynı zamanda birer Alp’ti. Bilgiyi ve mücadele ruhunu şahıslarında birleştiren bu Alperen’lerin izlerini, gittiğimiz her yerde görüyoruz. Kuzey Afrika’dan Ortadoğu’ya, Balkanlar’dan Avrupa’nın içlerine kadar her yerde, tekkelerini, türbelerini, camilerini, medreselerini ihya ettiğimiz bu Alperen geleneğinin ocağı, işte burasıdır, Türkistan’dır, Hoca Ahmet Yesevi’nin dergâhıdır.
Hoca Ahmet Yesevi Üniversitemiz de bu geleneğin günümüzdeki en önemli merkezi olmak durumundadır. Aksi halde üniversitemiz, isminin hakkını veremiyor demektir. Bu adı taşımak ne kadar ayrıcalıklı ise, bu misyonu yüklenmek de o derece fedakârlık ister.
Ben, üniversitemizin önümüzdeki dönemde, tüm coğrafyamıza yeni bir soluk, yeni bir nefes vererek, adına ve misyonuna yakışan bir gayret ortaya koyacağına yürekten inanıyorum. 1993 yılında ata yurdun kalbine dikilen bu fidan, sizlerin sayenizde bugün artık genç bir çınar haline geldi. Hoca Ahmet Yesevi meşalesini taşıma şerefine nail olmuş bilim insanları ve öğrenciler olarak, üniversitemizi uluslararası rekabet gücü yüksek bir kurum haline getirme konusundaki çabalarınızı takdir ediyorum. Bunun yanında Hoca Ahmet Yesevi Üniversitesi, Rektör’ünden öğrencisine kadar tüm mensuplarıyla, köklü geçmişimiz ile parlak geleceğimiz arasındaki köprü olma misyonunu da her faaliyetinde göstermelidir.
Değerli Arkadaşlar,
Türkiye; tarihi, coğrafi ve kültürel bakımdan Kazakistan’ın da içinde yer aldığı Orta Asya coğrafyasının doğal ve vazgeçilmez bir parçasıdır. Orta Asya, tarihin her döneminde Anadolu insanı için ayrı bir önem taşıdı. 1991 yılından itibaren, 70 yıllık parantezin kapanmasını takiben, bölgeyle yeniden ilişki tesis edilmesi, Türk dış politikasının en önemli önceliklerinden biri oldu. Türkiye, başta Kazakistan olmak üzere, Orta Asya’daki kardeş cumhuriyetlerin bağımsızlığını ilk tanıyan ve buralarda ilk Büyükelçilik açan ülkedir.
Dün değerli Cumhurbaşkanı Nazarbayev’le dertleşirken bağımsızlığımızı ilan ettiğimizde 2 saat sonra merhum Turgut Özal’ın Kazakistan’ın bağımsızlığını tanıdıklarını ilan etmişti dedi. İşte bu denli anlamlıdır bizim kardeşliğimiz. Orta Asya ülkeleri, bağımsızlıklarından bu yana geçen 20 yılı aşkın sürede siyasi, ekonomik, sosyo-kültürel alanlarda önemli ilerlemeler sağladı. 1990’lı yılların zorlu şartlarına rağmen, bağımsızlıklarını ve egemenliklerini korumayı başaran bu ülkeler için, bugün gelinen nokta çok önemlidir. 23-24 yıl önce bazıları bu ülkelerin bağımsızlıklarını sürdürebilecekleri konusunda şüphe içerisindeydi. Gerçekten de bu yıllar, Türkiye için olduğu gibi, Türk Cumhuriyetleri için de kolay geçmedi, sıkıntılıydı. Dünyaca ünlü yazarımız Cengiz Aytmatov’un ifadesiyle “asra bedel günler” yaşandı. Ancak, bu ülkelerin başarısızlıklarını bekleyenler hüsrana uğradılar. Kardeş Cumhuriyetlerin hepsi, devlet hayatı bakımından çok kısa sayılabilecek bir sürede kendi ayakları üzerinde durmayı başardı.
Türk dünyası, Sovyetler Birliği’nin dağılmasından sonraki süreçte, bağımsızlık döneminin bu ilk sıkıntılı sınavlarını başarıyla verdi. Bu yıl, Kazakistan’ın bağımsızlığının ve Türkiye-Kazakistan ilişkilerinin 24’üncü yılını kutluyoruz. Bu sürede Kazakistan, değerli kardeşim, Cumhurbaşkanı Sayın Nazarbayev’in ehil yönetimi altında önemli başarılara imza attı. Sahip olduğu doğal kaynakları ve coğrafi konumunu etkin şekilde kullandı, ulaştırma ve enerji diplomasisi alanında görüşü aranan bir ülke haline geldi. Kazakistan’ın bundan sonra da çok daha büyük başarılara imza atacağına yürekten inanıyorum.
Türkiye’nin de bu yolda her zaman Kazakistan’ın ve kardeş Kazak halkının yanında olacağından şüpheniz olmasın. Geçen 24 yılda, iki kardeş ülke arasındaki ilişkilerde de büyük mesafeler kat edildi. Siyasi ilişkilerimiz, aramızdaki kardeşliğe yaraşır şekilde mükemmel bir seviyeye ulaştı. 2009 yılında imzaladığımız Stratejik Ortaklık Anlaşması ve 2012 yılında tesis ettiğimiz Yüksek Düzeyli Stratejik İşbirliği Konseyi, işte bu işbirliğin sembolleridir. Ekonomik, ticari ve kültürel alanlardaki işbirliğimiz her geçen gün daha da gelişiyor. Yükseköğrenim konusunda Kazakistanlı kardeşlerimizle çok müstesna bir işbirliği yürütüyoruz. 1992 yılından itibaren bu güne kadar, 3 bin 750 Kazak öğrenciye ülkemizde burs imkânı sunduk. “Türkiye Bursları” ile de her yıl 150 civarında öğrenciye lisans, yüksek lisans ve doktora seviyesinde burs veriyoruz.
İkili ilişkilerimizin yanı sıra, Türk Konseyi başta olmak üzere, çok taraflı platformlardaki işbirliğimiz de mükemmel seviyededir. Büyük önem verdiğimiz Türk Konseyi’ni, Hoca Ahmet Yesevi Hazretleri’nin misyonunun önemli bir kilometre taşı olarak görüyoruz. Bizlere düşen görev, ortak kültürümüzden ve tarihimizden aldığımız bu mirası, gelecek nesillere, yani sizlere en güzel şekilde aktarmak ve onun daha ileriye götürülmesini teşvik etmektir. Sizlerin de aynı anlayışa, aynı bakışa açısına sahip olduğunuza inanıyorum.
Değerli Kardeşlerim,
Dünyanın her alanda hızlı değişimler geçirdiği bir dönemdeyiz. Ortak güvenliğimizi ve geleceğimizi ilgilendiren konular, her geçen gün daha karmaşık bir nitelik kazanıyor. Yaşanan değişimi anlayabilmek için, uluslararası dinamiklerin doğru tahlil edilmesi gerekiyor. İstikrar ve refahın tesisi bakımından, karşılıklı çıkara dayalı ekonomik bağımlılıktan, farklılıkları bir arada yaşatma kabiliyetine kadar, pek çok önemli konu önümüzdeki dönemde gündemimizi meşgul edecektir.
Türkiye, içinden geçilen işte bu değişim sürecinin farklı dinamiklerinin kesişme noktasında olan bir ülke. Bu, her geçen gün artan imkân ve kabiliyetlerimizle, dış politikamızın çok boyutluluğunu sağlayan ve gerekli kılan bir unsur olarak karşımıza çıkıyor. Bunun yanında, kendimizle birlikte kardeşlerimizin de siyasi, sosyal ve ekonomik gelişmesini sağlamak için her türlü çabayı gösterme sorumluluğuyla karşı karşıyayız.
Dış politikamıza hakim olan çok yönlü, dinamik, vizyoner ve insan odaklı yaklaşımda, Hoca Ahmet Yesevi’nin “insanın kendisiyle olduğu kadar çevresiyle de barışık olması gerektiği” prensibinin izlerini görebilirsiniz. Bu prensibin tüm dünya tarafından da uygulanması halinde, halen yaşanan bunca acı ve sıkıntının sona ermemesi mümkün mü?
Türkiye olarak, tarihimizin ve coğrafyamızın bize yüklediği sorumlulukların farkındayız. Dünyada yaşanan değişimin insani hakları temelinde, hukukun üstünlüğü, barış, refahın ve güvenlik ekseninde gelişmesi için üzerimize düşeni yapıyoruz, yapmaya devam edeceğiz. Tarih bize, doğru adımların atılması ve fırsatların değerlendirilmesi halinde, bölgemizde büyük medeniyetlerin yükseldiğini, buna karşılık yapılacak yanlışların bedelinin de çok ağır olduğunu gösteriyor.
Bakınız bugün çevremizde, bizi ve kardeşlerimizi ilgilendiren birçok sorun yaşanıyor. Ukrayna’da Kırım Tatarlarının durumunu biliyorsunuz. Suriye’deki zulüm, hem insani bakımdan, hem siyasi bakımdan giderek kötüleşiyor, vicdanları giderek daha çok yaralıyor. Aynı şekilde Irak’ta mezhepçilik fitnesi, hala tüm ateşiyle yanıyor. DEAŞ denilen terör örgütü, sadece ve sadece Müslüman kanı dökerek, İslam dünyasını ve bölgeyi zehirlemeye devam ediyor. Libya’da yaşanan fiili bölünmüşlük hali, ülkenin ve oradaki kardeşlerimizin geleceği bakımından bizi endişelendiriyor. Mısır’da darbeyle işbaşına gelen yönetim, demokrasiye dönüşü reddettiği gibi, verdiği idam kararlarıyla, halkın yüreğinde de kapanmayacak yaralar açma yolunda ilerliyor. Son olarak Yemen’de başlayan iç çatışmalar, bölgede yeni bir kamplaşmanın fitilini ateşleme aşamasına geldi. Filistinlilerin haklarına saygı göstermeme konusunda adeta yarış içinde olan İsrailli politikacılar yüzünden, bölgedeki huzursuzluk giderek tırmanıyor. Afganistan hala huzuru yakalayabilmiş değil. Afrika ülkelerinin pek çoğunda da benzer sıkıntılar var. Myanmar’dan, Doğu Türkistan’dan gelen haberler bizleri endişelendirmeye devam ediyor.
Türkiye, işte tüm bu manzara içinde, barışın, huzurun, refahın, güvenin temel alındığı bir uluslararası sistemin inşası için çalışıyor, bu yöndeki gayretlere destek veriyor. Bu çabaların başarıya ulaşması için, uluslararası toplumda etkinliği olan tarafların bir araya gelmesi ve birlikte hareket etmesi şarttır. Bunun için, bir yandan bölgesel işbirliği platformları güçlendirilirken, diğer yandan da Birleşmiş Milletler başta olmak üzere, küresel yapıların çözüm odaklı bir anlayışla yeniden yapılandırılması gerekiyor.
Suriye’de 300 bin insanın ölümüne seyirci kalan bir Birleşmiş Milletler Güvenlik Konseyi, dünya üzerinde yaşayan milyarlarca insana nasıl güvenli bir gelecek vaat edebilir ki? Seçimle işbaşına gelmiş siyasetçilerin değil, askeri darbeyle ülke yönetimini gasp etmiş diktatörlerin arkasında duran bir uluslararası düzen, insanlara nasıl daha özgür bir gelecek vaat edebilir ki? Batıda sadece israf edilen, çöpe atılan yiyeceğin, Afrika’daki tüm açları doyurabilecek miktara ulaşabildiği bir sistem, insanları nasıl daha müreffeh bir hayat için motive edebilir ki?
Biz, işte bu sürdürülemez uluslararası düzenin değişmesi için her platformda sesimizi yükseltiyor, itirazlarımızı dile getiriyoruz. Küresel vicdanı uyandırana kadar da bunları söylemeye devam edeceğiz.
Amacımız asla bu dengesizlik içinde bir rol kapmak değildir. Biz, tesisini arzu ettiğimiz adil ve gerçekçi yeni düzenin eşit taraflarından biri olmaya talibiz. Yani ‘Birleşmiş Milletler Güvenlik Konseyi’nin 5 daimi üyesi dünyanın kaderini belirleyemez, belirlememelidir’ diyoruz. Çünkü dünya 5’ten büyüktür. Öyleyse tüm dünyanın kaderini niçin bu 5 tane üyeden bir tanesinin kararı belirlesin? Bu adil bir dünya olmaz. Onun için el ele vermeye mecburuz, dayanışma halinde olmaya mecburuz.
Bakınız 2013 yılında Türkiye en çok uluslararası yardım yapan ülkeler sıralamasında üçüncü sırada yer aldı. Biz 12 yıl önce yılda 45 milyon dolar yardımda bulunuyorduk, ama geçen yıl –burası çok ilginç- şimdi 4,5 milyar dolar yardım eder hale geldik. Bu bizim insani ve vicdani sorumluluğumuzdur, bunu yapmaya mecburuz. Onun için bunları yapıyoruz ve yapacağız.
Değerli kardeşlerim,
Bununla kalamayız. Her geçen gün daha kararlı bir şekilde bunu devam ettirmemiz lazım. Afrika ülkelerini dolaştığım zaman, o acı manzaraları gördüğüm zaman diyorum ki; bizim sorumluluğumuz daha büyük. Yani biz ekonomik büyüklüğümüzün çok çok üzerinde bir insani yardım içindeyiz. Amerika, İngiltere ve Türkiye, düşünebiliyor musunuz? Halbuki dünyada bizden çok çok güçlü ülkeler var. Bakınız şu anda Suriye ve Irak’tan Türkiye’ye sığınan sığınmacıların sayısı ne biliyor musunuz? 2 milyon. Bunun 1 milyon 700 bini Suriye’den, 300 bini Irak’tan ölümden kaçarak geldiler, Türkiye’ye sığındılar. Kapınızı kapayabilir misiniz? Ne dedik? ‘Buyurun’. Ve şimdi onları biz yediriyoruz, giydiriyoruz, sağlığına, eğitimine, her şeyine A’dan Z’ye biz bakıyoruz. Peki, size Birleşmiş Milletler’den yardım gelmedi mi? Geldi, ne kadar biliyor musunuz? 250 milyon dolar. Peki, biz şu ana kadar ne kadar harcama yaptık, onu da sizlere söyleyeyim;, 5,5 milyar dolar, fark bu. Ama biz bundan da şeref duyuyoruz, gurur duyuyoruz.
İnşallah, Türk Konseyi başta olmak üzere Orta Asya’daki dostlarımızla birlikte oluşturduğumuz ve güçlendirme kararı aldığımız işbirliği platformuyla bu gücümüzü daha da artıracağız. Hoca Ahmet Yesevi’nin hikmetlerinden aldığımız ilham, güç ve cesaretle bu doğrultuda yolumuza devam edeceğiz.
Ben bu düşüncelerle üniversitemizin yönetimine ve öğrencilerine başarılar diliyorum. Şahsıma tevdi ettiğiniz fahri profesörlük için şükranlarımı ifade ediyorum. Üniversitemize, öğrencilerimize layık olmanın gayreti içerisinde olacağımı da burada ifade etmek istiyorum.
Size saygılarımı ve sevgilerimi sunuyorum.