- Context
- Duda addressed the Polish community in Queens, New York on September 17, 2023, during a visit to the United States for the UN General Assembly.
- Main themes
- Polish diaspora in the United States, gratitude for Polish community contributions, Russia's imperialism and aggression against Ukraine, Poland's security and NATO membership, Polish state decorations and recognition, historical memory and Polish identity, Poland-US relations, peace and stability in Europe
- Duration
- ~17 min
- Words
- 2,077
- Sentences
- 96
- Readability
- 60
- Grade
- 10.1
- Syntax
- 3.00
- Vocabulary
- 1.88
Translated from Polish
The broad sphere of national life a sentence belongs to. Every sentence has an Arena, so it is the denominator the other indices are read against.
Other96 sentences in 21 paragraphs
Esteemed Madam Marshal, Distinguished Ministers, Honorable Ambassador, Honorable Consul, All Distinguished Guests, Esteemed Honorees led by His Excellency Bishop, Venerable Priests, Distinguished Directors, All Distinguished Guests, Esteemed Ladies and Gentlemen, Dear Countrymen!
OK, OK, dear friends, let’s agree that this applause is for Madam Marshal Małgorzata Gosiewska, who has a ban on entering Russia, but – fortunately – not on entering the United States.
Ladies and gentlemen, I would like to thank the Consul for those beautiful words. My wife – Agata – and I are immensely happy to meet with you today. A year ago, our planned meeting did not take place due to circumstances beyond our control. We regretted that very much. As you know, the circumstances here are such that it is not so easy to travel across the ocean today; a lot is happening in Poland, in our part of Europe. But I am very glad that we are here today, in Queens – for the first time, by the way, in this part of New York – that we can meet with you and that you have honored us with such a large number of people who came to meet with us. I thank you immensely for that and I am very happy.
Ladies and gentlemen, there is never enough gratitude for the work done for Poland and Poles here in the United States. You saw just a moment ago how many members of your community I had the honor to honor with high state decorations on behalf of the Republic of Poland. How many Polish institutions operate here so vigorously that they are recognized by the President of the Republic – who, after all, does not reside in the United States on a daily basis – enough to present these symbolic Polish flags. As proof that not only these institutions and those who run them, those who work in them every day, remember Poland as the homeland of themselves or their parents, their grandparents, but that Poland also remembers their activities and is immensely grateful for that work. I want to assure you that Poland sees this work and is immensely grateful for it.
As you know very well, we are not in an easy situation at the moment – looking at it historically. It may have been much more comfortable and peaceful for us 20 years ago when it seemed to everyone that there was no threat at all. I am not saying that only everyone in Poland thought so – I am saying that everyone in our part of Europe and in Europe in general thought that there was no threat; that the last truly serious war on a large scale was the war that the Germans unleashed on September 1, 1939, that is, World War II. Of course, there was later the war in the Balkans – in the early 90s – but it was still treated as a local conflict.
Times have changed, and Russia has shown its face since that moment, a face we knew from history textbooks – imperialistic, cruel, plundering, terrible. We knew it – of course – also from the stories of our grandparents. My generation still experienced that Russian soldiers were on Polish soil, by no means invited. But it seemed that this would never happen again. Meanwhile, what happened later – starting with Georgia, through the first Russian attack on Ukraine in 2014, through what happened on February 24, 2022, that is, the great, gigantic Russian aggression against Ukraine – has definitely changed this point of view.
Is this bad? Of course, it is bad. It is, ladies and gentlemen, disastrous. From the point of view of building peace in Europe, it is disastrous. But does that mean we can put everything aside and tremble? Well, we in Poland operate on the assumption that quite the opposite is true. Among other things, I believe – not just me – that we can operate from such an assumption also thanks to your immense support. Because how differently would our situation be observed and how differently would it look today if we were not a member of the North Atlantic Alliance? For so many years.
It is, among other things, Poles living here in the United States – who have their position, who are respected not only in their local communities but also in the spheres of state and federal authorities, up to the White House – who have also fought for this opportunity to participate, even though in terms of infrastructure we were not at all specially prepared for it in 1999.
I thank you immensely for that; it is your great contribution, your daily attitude, your membership here in the community of the United States. Daily work also for this community, for the United States. Your diligent performance of professional duties; your attitude as loyal citizens, and at the same time as people who are not ashamed of their roots, like many other Americans who come from various parts of the world. Whether they are of Anglo-Saxon descent, from somewhere in Europe, or come from South America, or their families come from Africa – many of them are proud of their origins; many of them are proud of their roots; many of them speak of it with their heads held high.
For the past few years, it has also been our great ambition that you not only continue to support your homeland, which we feel and for which we are immensely grateful. Because the result of this is certainly also the American military presence today in Poland – at our invitation this time. We invited American soldiers, NATO soldiers to us – and that is why they are here. But they are also here because you supported this initiative. People in Poland today feel better because of that.
Thanks to this, we can also build the potential of the Republic, so that you can speak about your homeland with pride – that it is not only a country that receives support from the United States, receives various forms of support, whether military or material, but that it is also a country that offers security. It is also a country whose soldiers fight alongside the United States Army where there is a need. That the American soldier brings peace, tranquility, and freedom. It has been so in many places.
This is also our effort today in Poland, to make Americans know that Poles are not just recipients of security, but that Poles are also well-prepared, self-sacrificing, heroic, and ready – just as they know from their own history, from the times of Kościuszko, Pułaski – that they are intelligent and know how to fight. Today we are indeed showing that. We are doing a lot to ensure that not only the United States but also our other allies, members of the North Atlantic Alliance know that Poland is a serious country, a significant ally, with which – of course – one must also reckon. This is our great ambition.
That is why when we say: Poland may have the second strongest army in Europe – yes, I believe that thanks to the decisions we are making now, Poland may have the second or third strongest army in Europe. Also equipped to a large extent with armaments that are produced in the United States and which the American army uses on a daily basis. But we do this not because we have any aggressive plans against anyone. I always repeat: we do this so that the Polish soldier does not have to fight. We do this to have enough strength so that no one dares to attack Poland. I say this to encourage you to return.
Dear friends, we thank you immensely for the beautiful reception today. We thank you for everything you do for the Republic, which – you often travel to Poland, so you know that it is developing, you know that it is changing very positively over the past years, and that is also a great reason for joy for me. I would like you to come more often; I would like you to visit, to maintain such ongoing contact with the country.
But I thank you very much for what you do here. I thank all those who contribute daily to promoting Polish culture, Polish history, knowledge about Poland not only among Americans but especially among the youth who have Polish roots, who have Polish heritage. I thank from the bottom of my heart all the teachers. I thank all those running Polish schools. I say this with all my strength right here, where the John Paul II School is located – here in Queens, in Maspeth – where the first high school graduation took place, precisely counting Polish as a subject. I thank you immensely for that. It is very important that this trend develops in the United States. We care a lot about that.
Ladies and gentlemen!
Thank you for everything you do every day. As I said: this hard work bears fruit. We are also trying to invite youth to Poland. We have created a program of presidential scholarships, by the way, together with the Polish-Slavic Federal Credit Union, which is de facto the sponsor of this program, although there are also other companies involved. But thanks to this, every year several dozen young people from the United States can come to Poland for such study stays and see what Poland looks like, how Poland operates on a daily basis. Because it is a visit to various interesting places, visiting different regions of Poland, but also visiting Polish institutions, including the Presidential Palace and meeting with the President, which are included in the program.
It is very important for us that young people who are educated, who are ambitious, visit Poland – especially if they have Polish roots, but not only – so that they can see it, so that they can also experience what Poles are like. And – as you know very well – Poles are friendly, open, and like Americans, they like the United States. Therefore, Americans in Poland are well received. I care about this because I believe that these young people will often hold prominent positions here in the United States in the near future; they may become presidents of large companies, they may become presidents of corporations, and perhaps one of them will someday become the President of the United States. I would like them to have knowledge about Poland, and I would like them to know that Poland is a decent and solid country.
Dear friends, once again, thank you very much for this meeting today. It is a great satisfaction for us to be among you. Thank you for coming. Please continue to act – act in your associations, carry out the activities you conduct daily. I look here at the scouts – I thank you immensely as one who is responsible for scouting in Poland. I also feel particularly responsible for Polish scouting in the United States. I am glad and thank you that you were at the Katyn Monument today, that you assisted in laying the wreath on behalf of the Republic of Poland there, in this place that is so important and symbolic for us, on this day that – we believe deeply – will never again be repeated in our history. I thank you immensely for the support you provide to Poland in various ways. I thank you from the bottom of my heart and warmly, warmly greet you all.
I also ask you to return home, to return to your communities, to your institutions, your organizations, your friends, your workplaces, and convey from us – from my wife, from me, from the entire Polish delegation – very warm greetings and wishes. We are keeping our fingers crossed for you so that everything goes as well as possible for you here in the United States, because you are our ambassadors here – each of you is an ambassador of Poland and Polishness in your community. People look at you, observe you, and based on who you are, they form an opinion about Poland. It is getting better and better. I thank you for that from the bottom of my heart.
May God bless Poles in the United States! May God bless the Republic of Poland! May He also bless the United States of America!
The original Polish. The tags above are read on the English translation's sentences.
Wielce Szanowna Pani Marszałek, Szanowni Panie i Panowie Ministrowie, Szanowny Panie Ambasadorze, Szanowny Panie Konsulu, Wszyscy Dostojni Przybyli Goście, Wielce Szanowni Państwo Odznaczeni na czele z Ekscelencją Księdzem Biskupem, Czcigodni Księża, Szanowni Panie i Panowie Dyrektorzy, Wszyscy Dostojni Przybyli Goście, Wielce Szanowni Państwo, Drodzy Rodacy!
[owacja] OK, OK, Kochani, umówmy się, że te oklaski to dla Pani Marszałek Małgorzaty Gosiewskiej, która ma zakaz wjazdu do Rosji, ale – na szczęście – nie do Stanów Zjednoczonych.
Proszę Państwa, bardzo dziękuję Panu Konsulowi za te piękne słowa. Ogromnie się cieszymy z żoną – z Agatą – że możemy się z Państwem dzisiaj spotkać. Rok temu nasze zaplanowane spotkanie nie doszło do skutku z przyczyn, które nie były od nas zależne. Bardzo tego żałowaliśmy. Jak Państwo wiecie, okoliczności w tej chwili u nas są też takie, że nie tak łatwo wyjechać dzisiaj za ocean, dużo się dzieje w Polsce, w naszej części Europy. Ale ogromnie się cieszę, że jesteśmy dziś tu, w Queens – po raz pierwszy zresztą w tej części Nowego Jorku – że możemy się z Państwem spotkać i że zaszczyciliście nas Państwo tak wielką liczbą osób, które przyszły, żeby się z nami spotkać. Dziękuję za to ogromnie i bardzo się cieszę.
Proszę Państwa nigdy dosyć tego podziękowania za działalność na rzecz Polski i Polaków tutaj, w Stanach Zjednoczonych. Widzieliście Państwo przed momentem, jak wielu członków Waszej społeczności miałem zaszczyt uhonorować wysokimi odznaczeniami państwowymi w imieniu Rzeczypospolitej Polskiej. Jak wiele polskich instytucji działa tutaj na tyle prężnie, że są one rozpoznawalne dla Prezydenta Rzeczypospolitej – który przecież nie przebywa na co dzień w Stanach Zjednoczonych – na tyle, żeby przekazać te symboliczne polskie flagi. Jako dowód tego, że nie tylko te instytucje i ci, którzy je prowadzą, ci, którzy w nich na co dzień działają, pamiętają o Polsce jako ojczyźnie swojej czy swoich rodziców, swoich dziadków, ale że także Polska pamięta o ich działalności i że jest za tę działalność ogromnie wdzięczna. Chcę Państwa zapewnić, że Polska dostrzega tę działalność i Polska jest za nią ogromnie wdzięczna.
Jak Państwo znakomicie wiecie, nie jesteśmy w tej chwili – patrząc historycznie – w łatwej sytuacji. Może znacznie wygodniej i spokojniej było nam 20 lat temu, kiedy wszystkim wydawało się, że właściwie nie ma żadnego zagrożenia. Ja nie mówię, że tylko wszystkim w Polsce – ja mówię, że wszystkim w ogóle w naszej części Europy i w ogóle w Europie wydawało się, że nie ma żadnego zagrożenia; że ostatnią rzeczywiście poważną wojną na wielką skalę była wojna, którą rozpętali Niemcy 1 września 1939 roku, czyli II wojna światowa. Oczywiście była później wojna na Bałkanach – na początku lat 90. – ale traktowana mimo wszystko jako konflikt o charakterze lokalnym.
Czas się zmienił, Rosja od tamtego momentu pokazała twarz, którą znaliśmy z podręczników do historii – imperialistyczną, okrutną, grabieżczą, straszną. Znaliśmy ją – oczywiście – także i z opowieści naszych dziadków. Moje pokolenie doświadczyło jeszcze tego, że rosyjscy żołnierze byli na polskiej ziemi, bynajmniej na nią niezaproszeni. Ale wydawało się, że to już nigdy ponownie nie nastąpi. Tymczasem to, co stało się później – od Gruzji poczynając, poprzez pierwszy atak rosyjski na Ukrainę w 2014 roku, poprzez to, co stało się 24 lutego 2022 roku, czyli wielką, gigantyczną agresję rosyjską na Ukrainę – zdecydowanie zmieniło ten punkt widzenia.
Czy to jest źle? Oczywiście, że to jest źle. To jest, proszę Państwa, fatalnie. Z punktu widzenia budowania spokoju w Europie to jest fatalnie. Ale czy to oznacza, że my możemy odłożyć wszystko i drżeć? Otóż wychodzimy w Polsce z założenia, że wręcz przeciwnie. Między innymi uważam – nie tylko ja – że możemy z takiego założenia wychodzić także dzięki Waszemu ogromnemu wsparciu. Bo jakże inaczej byłaby obserwowana i jakże inaczej wyglądałaby nasza sytuacja dzisiaj, gdybyśmy nie byli członkiem Sojuszu Północnoatlantyckiego? Od tylu lat.
To między innymi Polacy mieszkający tutaj, w Stanach Zjednoczonych – mający swoją pozycję, cieszący się szacunkiem nie tylko w swoich lokalnych społecznościach, ale także i w sferach władz amerykańskich stanowych, federalnych, na Białym Domu skończywszy – wywalczyli także swoim wsparciem, swoim lobbingiem dla Polski tę możliwość udziału, choć przecież pod względem infrastrukturalnym nie byliśmy jeszcze w 1999 roku wcale do tego specjalnie przygotowani.
Dziękuję za to ogromnie, to Wasz wielki wkład, Wasza codzienna postawa, Wasze członkostwo tutaj, w społeczności Stanów Zjednoczonych. Codzienna praca także właśnie na rzecz tej społeczności, na rzecz Stanów Zjednoczonych. Wasze codzienne sumienne wykonywanie obowiązków zawodowych; Wasza postawa jako lojalnych obywateli, a jednocześnie ludzi, którzy nie wstydzą się swoich korzeni, jak bardzo wielu innych Amerykanów, którzy przecież pochodzą z różnych stron świata. I czy to są pochodzenia anglosaskiego, gdzieś z Europy, czy pochodzą z Ameryki Południowej, czy rodziny ich pochodzą z Afryki – wielu z nich jest dumnych ze swojego pochodzenia; wielu z nich jest dumnych ze swoich korzeni; wielu z nich mówi o tym z podniesioną głową.
Było przez ostatnie lata naszą wielką ambicją także i to, żebyście nie tylko Wy wspierali dalej swoją ojczyznę, co czujemy i za co cały czas ogromnie dziękujemy. Bo choćby tego wynikiem z całą pewnością jest również i amerykańska obecność militarna dzisiaj w Polsce – na nasze zaproszenie tym razem. To my zapraszaliśmy żołnierzy amerykańskich, żołnierzy NATO do nas – i dlatego są. Ale są między innymi dlatego, że Wy wsparliście tę inicjatywę. Ludzie dzisiaj w Polsce dzięki temu czują się lepiej.
Dzięki temu także i my możemy budować potencjał Rzeczypospolitej, tak żebyście Wy ze spokojem mogli mówić o swojej ojczyźnie z dumą – że to jest nie tylko państwo, które bierze od Stanów Zjednoczonych wsparcie, otrzymuje różnego rodzaju formy wsparcia, choćby militarnego, materialnego, ale że to jest również państwo, które oferuje bezpieczeństwo. To jest również państwo, którego żołnierze u boku armii Stanów Zjednoczonych walczą tam, gdzie jest taka potrzeba. Że żołnierz amerykański niesie spokój, pokój i wolność. Było tak już w wielu miejscach.
To także jest nasze staranie dzisiaj w Polsce, żeby Amerykanie wiedzieli, że Polacy nie są tylko biorcami bezpieczeństwa, ale że Polacy są także świetnie przygotowani, ofiarni, bohaterscy i gotowi – tak jak znają to również ze swojej historii, z czasów Kościuszki, Pułaskiego – że są inteligentni i umieją walczyć. Dzisiaj rzeczywiście to pokazujemy. Czynimy wiele, żeby nie tylko Stany Zjednoczone, ale także i inni nasi sojusznicy, członkowie w ramach Sojuszu Północnoatlantyckiego wiedzieli, że Polska jest państwem poważnym, sojusznikiem liczącym się, z którym – oczywiście – również należy się liczyć. To jest nasza wielka ambicja.
Dlatego kiedy mówimy: Polska będzie miała być może drugą najsilniejszą armię w Europie – tak, ja wierzę, że dzięki tym decyzjom, które teraz podejmujemy, Polska będzie miała być może drugą lub trzecią najsilniejszą armię w Europie. Także wyposażoną w dużym stopniu w uzbrojenie, które jest produkowane w Stanach Zjednoczonych i którym na co dzień posługuje się armia amerykańska. Ale czynimy to nie dlatego, że mamy wobec kogokolwiek jakiekolwiek agresywne plany. Zawsze powtarzam: czynimy to po to, aby polski żołnierz nie musiał walczyć. Czynimy to po to, żeby mieć wystarczającą siłę, by nikt nie odważył się napaść na Polskę. Mówię to po to, żeby Was zachęcić, żebyście wracali.
Kochani, ogromnie Wam dziękujemy za piękne przyjęcie dzisiaj. Dziękujemy Wam za wszystko, co czynicie dla Rzeczypospolitej, która – jeździcie często do Polski, więc wiecie, że rozwija się, wiecie, że się zmienia bardzo pozytywnie w ciągu ostatnich lat, i to jest dla mnie także wielki powód do radości. Chciałbym, żebyście przyjeżdżali częściej, chciałbym, żebyście bywali, żebyście utrzymywali taki bieżący kontakt z krajem.
Ale bardzo Wam dziękuję za to, co tutaj robicie. Dziękuję wszystkim, którzy przyczyniają się na co dzień do krzewienia tutaj polskiej kultury, polskiej historii, wiedzy o Polsce nie tylko wśród Amerykanów, ale przede wszystkim wśród tej młodzieży, która ma polskie korzenie, ma polskie pochodzenie. Dziękuję z całego serca wszystkim nauczycielom. Dziękuję wszystkim prowadzącym polskie szkoły. Mówię to z całą mocą właśnie tutaj, gdzie jest Szkoła im. Jana Pawła II – tutaj, w Queens, w Maspeth – w której odbyła się pierwsza matura właśnie dokładnie zaliczająca język polski. Dziękuję za to ogromnie. To jest bardzo ważne, aby ten trend rozwijał się w Stanach Zjednoczonych. Ogromnie nam na tym zależy.
Szanowni Państwo!
Dziękuję za wszystko, co na co dzień czynicie. Tak jak powiedziałem: ta ciężka praca przynosi owoce. My także staramy się zapraszać do Polski młodzież. Stworzyliśmy taki program prezydenckich stypendiów, zresztą wspólnie tutaj z Polsko–Słowiańską Unią Kredytową, która de facto jest sponsorem tego programu, choć są też i inne firmy, które biorą w tym udział. Ale dzięki temu rocznie kilkunastu, kilkudziesięciu młodych ludzi ze Stanów Zjednoczonych może przyjechać do Polski na takie studyjne pobyty stypendialne i zobaczyć, jak Polska wygląda, jak Polska działa na co dzień. Bo to jest wizyta w różnych ciekawych miejscach, odwiedzenie różnych regionów Polski, ale odwiedzenie także i polskich instytucji, m.in. Pałacu Prezydenckiego i spotkanie z Prezydentem, które mają w programie.
Jest, proszę Państwa, dla nas bardzo ważne, żeby młodzi ludzie, którzy się kształcą, którzy są ambitni, odwiedzali Polskę – zwłaszcza jeżeli mają polskie korzenie, ale nie tylko – po to, żeby ją zobaczyli, po to, żeby doświadczyli także tego, jacy są Polacy. A – jak wiecie doskonale – Polacy są życzliwi, otwarci i lubią Amerykanów, lubią Stany Zjednoczone. W związku z czym Amerykanie w Polsce są przyjmowani dobrze. Zależy mi na tym, bo wierzę w to, że ci młodzi ludzie bardzo często w niedługiej przyszłości będą tutaj, w Stanach Zjednoczonych, zajmowali eksponowane stanowiska; będą być może prezesami wielkich firm, będą być może prezesami koncernów, a być może któryś z nich czy któraś z nich zostanie kiedyś Prezydentem Stanów Zjednoczonych. Chciałbym, żeby mieli wiedzę o Polsce, i chciałbym, żeby wiedzieli, że Polska to jest porządny i solidny kraj.
Kochani, jeszcze raz bardzo Wam dziękujemy za to dzisiejsze spotkanie. Jest dla nas wielką satysfakcją to, że możemy być wśród Was. Dziękujemy za przybycie. Proszę, żebyście nadal działali – działali w swoich stowarzyszeniach, realizowali tę działalność, którą prowadzicie na co dzień. Patrzę tutaj na harcerzy – dziękuję ogromnie jako ten, który w Polsce jest odpowiedzialny za harcerstwo. Czuję się także szczególnie odpowiedzialny za to polskie harcerstwo w Stanach Zjednoczonych. Cieszę się i dziękuję, że byliście dzisiaj pod pomnikiem Katyńskim, że asystowaliście przy złożeniu w imieniu Rzeczypospolitej Polskiej tego wieńca tam, w tym tak ważnym dla nas i symbolicznym miejscu, w tym tak ważnym dla nas i symbolicznym dniu, który – wierzymy w to głęboko – nigdy więcej w naszej historii już się nie powtórzy. Dziękuję Wam ogromnie za wsparcie, którego udzielacie Polsce na najróżniejsze sposoby. Dziękuję z całego serca i gorąco, gorąco wszystkich pozdrawiam.
Proszę też, żebyście wrócili do domu, żebyście wrócili do swoich środowisk, do swoich instytucji, swoich organizacji, swoich przyjaciół, swoich miejsc pracy i przekazali od nas – od mojej małżonki, ode mnie, od całej polskiej delegacji – bardzo serdeczne pozdrowienia i życzenia. Trzymamy za Was kciuki, żeby Wam się wszystkie sprawy tutaj, w Stanach Zjednoczonych, jak najlepiej układały, bo jesteście tutaj naszymi ambasadorami – każdy z Was jest ambasadorem Polski i polskości w swoim środowisku. Ludzie patrzą na Państwa, obserwują Państwa i po tym, jacy jesteście, wyrabiają sobie zdanie o Polsce. Ono jest coraz lepsze. Dziękuję za to z całego serca.
Niech Pan Bóg błogosławi Polakom w Stanach Zjednoczonych! Niech Pan Bóg błogosławi Rzeczypospolitej Polskiej! Niech błogosławi także Stanom Zjednoczonym Ameryki!
