To the participants of the Plenary Meeting of the Social Committee for the Restoration of Monuments in Kraków.
Andrzej Duda · President of Poland
- Context
- Duda addressed the plenary meeting of the Social Committee for the Restoration of Monuments in Kraków on the committee's 45th anniversary in November 2023.
- Main themes
- Restoration of Kraków's monuments, cultural heritage preservation, Social Committee for the Renewal of Kraków's Monuments, 45th anniversary, UNESCO World Heritage, Pope John Paul II, Polish national heritage, volunteer public service, historical legacy of Kraków, international recognition of Kraków
- Duration
- ~12 min
- Words
- 1,479
- Sentences
- 67
- Readability
- 48
- Grade
- 11.9
- Syntax
- 2.92
- Vocabulary
- 2.26
Translated from Polish
The broad sphere of national life a sentence belongs to. Every sentence has an Arena, so it is the denominator the other indices are read against.
Other67 sentences in 31 paragraphs
Dear Madam Member of Parliament,
Dear Senator,
Dear Voivode,
Madam Marshal,
Dear Representative of the Mayor of Kraków,
Your Eminence, Honorable Cardinal,
Dear Chairman – Director,
Esteemed Professors,
Honorable Priests,
Dear Directors,
All Distinguished Guests,
Highly Esteemed Ladies and Gentlemen!
I sincerely congratulate you, the Honored Ones, and I thank you very much. I thank you, the Honored Ones, for your work and service to the Republic, its cultural heritage, and the heritage of Kraków; for often long years of this service, which is very often associated with many, many days and hours dedicated socially to this very important mission.
I also thank all of you who have accepted nominations to the Committee, that is, who are ready to serve with your time, your knowledge, and your experience for the heritage of Kraków, our city, which is such an important part of the heritage of the Republic, and, of course, all of us. I thank you very much for this and I congratulate you all from the bottom of my heart.
I also thank you for the invitation to this solemn meeting of the Social Committee for the Renewal of Kraków's Monuments on this extraordinary 45th anniversary, which is so strongly inscribed – one can boldly say – in the history of the city and the Republic. Considering the very date when the Committee was established – the circumstances in which it was created, as well as all the events that took place during that period and what they later led to, as well as the entire activity of the Committee carried out over these four and a half decades – December 18, 1978.
Ladies and Gentlemen!
Three months after Kraków was inscribed on the UNESCO World Heritage List, less than two months after the election of His Holiness Pope John Paul II to the See of Peter, our Kraków metropolitan, who in such an extraordinary way changed the place of his service to the Church, but – which is extremely important for us Poles – also for the Republic, which he never forgot until the very end of his earthly service. We do not need to say here how much we owe him.
But it was also then that the Social Committee for the Renewal of Kraków's Monuments was established – at a moment that was extremely difficult for our city, for Kraków, for the heritage that Kraków carries within itself, for our entire homeland. There are certainly people in this room who could say much more about this than I can, as I was just a child here in Kraków at that time. But I remember the state our city was in then, the condition of the most precious parts of the cultural heritage, the Kraków monuments, especially those external ones, which were then subjected to the action of acid rains, to that terrible destruction under which Kraków was then bowing. There is no point in deceiving ourselves.
And this truly brilliant – as these four decades have shown – idea of creating the Social Committee for the Renewal of Kraków's Monuments. And gradually, over the years, it has become a place where truly distinguished individuals, respected in Kraków, meet for social activity – for the heritage of Kraków, but above all for the heritage of the Republic – whose activities often exceed the borders of the Republic, not just Kraków; who are experts in the fields of architecture, history, monument protection, and cultural heritage protection, who are extraordinary figures, whose opinions resonate not only in the Kraków space but also in the national space, and often – as I mentioned – in the global space.
And I emphasize this strongly not only because the Committee has financial resources that are wisely distributed to renew the substance of the city of Kraków. But we know very well that both the renewal of monuments and the development of Kraków reach far beyond the purely understood activities of the Social Committee. Beyond what the Social Committee formally decides. Or beyond what the Social Committee is able to finance or co-finance from the resources it possesses.
Your opinion as those who participate in this social activity for the renewal of Kraków's monuments – we know this very well – is of great importance for many actions being carried out in our city, precisely in matters concerning its development, in matters of caring for the substance of historical and cultural heritage. And for all of this, I want to thank you immensely today. Kraków looks beautiful.
In the part that you take care of – I can assure you of this – I hear compliments everywhere I go on the international stage today. Most often, those I talk to have been to Kraków on various occasions – whether scientific, political, or otherwise – and each of them, when they hear "Kraków," says: "Ah, Kraków, yes, a beautiful city." This is largely your merit, for which I thank you from the bottom of my heart.
I thank all of you present here in the hall, but let this gratitude also reach all those who may no longer be with us today, but who in previous years, in previous decades, worked for the achievements of the Social Committee for the Renewal of Kraków's Monuments, who put their effort into it, who put their heart into it.
I thank you for this from the bottom of my heart as well – as the President of the Republic, but also as a Kraków resident, as a person from here, who grew up here and who has watched the truly over 45 years of the recent history of our city and how Kraków has developed and how in many places it has literally been saved. Literally saved.
The Chairman spoke about the recently increasing funds for the Committee's activities provided through the Chancellery of the President of the Republic – I thank you very much for that. But you know, it is not so easy to support a President who comes from Kraków, because it is always considered a kind of activity of "giving to one's own." Although – fortunately – no one in Poland doubts how incredibly important what is in Kraków is. I hope that this will be understood everywhere.
Because if we look at this history, Kraków was the capital of the Republic for 550 years. 550 years, of which it can be boldly said that most of them were years of great glory or perhaps even the greatest glory of our state in its history so far.
Then – actually soon after the capital was moved from Kraków – the years began in which the Republic unfortunately began to decline, leading to its later downfall. But Kraków carries with it the times of that greatest heritage. It is undoubtedly the home of the greatest cultural treasures, both in terms of architecture and certainly in terms of art. And I hope that this will always be appreciated in the Republic.
I hope it will be appreciated by future presidents of the Republic. I will only modestly say that the funds provided today for the Committee's activities, for the rescue of Kraków's monuments, are not the largest that have been provided through the Chancellery of the President. Larger funds were provided during the time when Professor Lech Kaczyński was President. I was then by his side – I know, I remember. I also remember how personally engaged he was in ensuring that Kraków understood this. He knew the history perfectly, he knew what Kraków's monumental substance meant for the Republic, for its history, and for its heritage.
But once again, I want to thank you for this excellent work that you are doing. I can boldly say: it is priceless. That is how I assess it, and I would like it to always be assessed that way. Because indeed, this formula of activity – through the Social Committee, to which you agree to join voluntarily, consciously, as a form of social activity, as a kind of volunteering – has an extraordinary power of influence, but it also has great authority and undoubtedly is an excellent way to fulfill the great task of caring for the cultural heritage of the Republic here in Kraków.
Once again, I want to thank all of you from the bottom of my heart. I extend this gratitude to all of you, led by the Chairman. I congratulate you very, very warmly and wish you success in the coming decades of the Committee's activities. Ladies and Gentlemen, the renewal of Kraków's monuments will always be needed. It is a never-ending process. We will always need to renew our monuments. I hope that there will be more and more of them over the years, as our today's excellent contemporary architectural objects gradually become the monumental substance of our city.
Thank you.
The original Polish. The tags above are read on the English translation's sentences.
Szanowna Pani Poseł,
Szanowny Panie Senatorze,
Szanowny Panie Wojewodo,
Pani Marszałek,
Szanowny Panie Przedstawicielu Prezydenta Miasta Krakowa,
Eminencjo, Czcigodny Księże Kardynale,
Szanowny Panie Przewodniczący – Panie Dyrektorze,
Szanowni Panie i Panowie Profesorowie,
Czcigodni Księża,
Szanowni Państwo Dyrektorzy,
Wszyscy Dostojni Przybyli Goście,
Wielce Szanowni Państwo!
Bardzo serdecznie gratuluję Państwu Odznaczonym i bardzo serdecznie dziękuję. Dziękuję Państwu Odznaczonym za tę pracę i służbę na rzecz Rzeczypospolitej, jej dziedzictwa kulturowego i dziedzictwa Krakowa; za najczęściej długie lata tej służby związanej bardzo często z wieloma, wieloma dniami, godzinami, poświęconymi społecznie na rzecz tej jakże ważnej misji.
Dziękuję także wszystkim Państwu, którzy przyjęli nominacje do Komitetu, czyli są gotowi do tego, aby służyć swoim czasem, swoją wiedzą, swoim doświadczeniem właśnie dziedzictwu Krakowa, naszego miasta, które jest tak ważną częścią dziedzictwa Rzeczypospolitej, także – co oczywiste – nas wszystkich. Bardzo serdecznie za to dziękuję i wszystkim Państwu z całego serca gratuluję.
Dziękuję także za zaproszenie na to uroczyste posiedzenie Społecznego Komitetu Odnowy Zabytków Krakowa w tę niezwykłą 45. rocznicę, która tak bardzo mocno jako taka jest wpisana – śmiało można powiedzieć – w dzieje miasta, Rzeczypospolitej. Biorąc pod uwagę samą tę datę, kiedy Komitet powstał – okoliczności, w których powstał, jak również te wszystkie wydarzenia, które w tamtym okresie miały miejsce i do czego później doprowadziły, tak jak również i cała działalność Komitetu prowadzona przez te cztery i pół dziesięciolecia – 18 grudnia 1978 roku.
Szanowni Państwo!
Trzy miesiące po wpisaniu Krakowa na listę światowego dziedzictwa kulturowego UNESCO, niecałe dwa miesiące po wyborze na Stolicę Piotrową Ojca Świętego Jana Pawła II, naszego przecież metropolity krakowskiego, który w jakże niezwykły sposób zmienił wtedy miejsce swojej posługi dla Kościoła, ale – co dla nas, Polaków, niezwykle ważne – także i dla Rzeczypospolitej, o której nigdy do samego końca swojej ziemskiej posługi nie zapomniał. Nie musimy tutaj mówić, jak bardzo wiele mu zawdzięczamy.
Ale wtedy też powstaje Społeczny Komitet Odnowy Zabytków Krakowa – w momencie, który był dla naszego miasta, dla Krakowa, dla dziedzictwa, które Kraków niesie w sobie, całej naszej ojczyzny, także i niezwykle trudny. Na tej sali są z całą pewnością osoby, które znacznie więcej ode mnie mogłyby na ten temat powiedzieć, jako że ja wtedy byłem dzieckiem tutaj, w Krakowie. Ale pamiętam, w jakim stanie było wtedy nasze miasto, w jakim stanie były te najcenniejsze części dziedzictwa kulturowego, zabytków krakowskich, w szczególności tych zewnętrznych, poddanych wtedy działaniu kwaśnych deszczy, temu strasznemu zniszczeniu, pod którym wtedy chylił się Kraków. Nie ma się co oszukiwać.
I ten rzeczywiście znakomity – jak pokazały te cztery dziesięciolecia – pomysł tego, aby stworzyć Społeczny Komitet Odnowy Zabytków Krakowa. I stopniowo, z upływem lat, stał się on miejscem, w którym rzeczywiście spotykają się dla działalności społecznej – dla dziedzictwa Krakowa, ale przede wszystkim dziedzictwa Rzeczypospolitej – osoby znamienite, cieszące się w Krakowie szacunkiem, których działalność bardzo często swoimi znakomitymi wynikami, osiągnięciami przekracza granice Rzeczypospolitej, nie tylko Krakowa; które są ekspertami w dziedzinie architektury, w dziedzinie historii, w dziedzinie ochrony zabytków, w dziedzinie ochrony dorobku kulturowego, które są postaciami nietuzinkowymi, których zdanie nie tylko w przestrzeni krakowskiej, ale których zdanie także i w przestrzeni ogólnopolskiej, a często – jak wspomniałem – i światowej brzmi, ma znaczenie.
I bardzo mocno to akcentuję nie tylko dlatego, że Komitet dysponuje środkami finansowymi, które są w sposób mądry dzielone po to, by odnawiać substancję miasta Krakowa. Ale wiemy znakomicie o tym, że przecież zarówno sama odnowa zabytków, jak również i rozwój Krakowa sięgają daleko szerzej – poza czysto pojętą działalność Społecznego Komitetu. Poza to, o czym Społeczny Komitet w sensie formalnym decyduje. Czy poza to, co Społeczny Komitet jest w stanie z posiadanych środków sfinansować czy dofinansować.
Państwa opinia jako tych, którzy w tej właśnie działalności społecznej na rzecz odnowy zabytków Krakowa uczestniczą – wiemy o tym doskonale – ma ogromne znaczenie dla bardzo wielu działań, które są prowadzone w naszym mieście, właśnie w kwestiach dotyczących jego rozwoju, w kwestiach dbania o substancję dziedzictwa historycznego, kulturowego. I za to wszystko chcę Państwu dzisiaj ogromnie podziękować. Kraków wygląda przepięknie.
W tej części, którą Państwo się opiekujecie – mogę o tym zapewnić – słyszę te komplementy wszędzie, gdzie dzisiaj spotykam się na arenie międzynarodowej. Najczęściej ci, z którymi rozmawiam, byli w Krakowie przy różnych sposobnościach – czy to naukowych, czy politycznych, czy innych – i każdy z nich, kiedy słyszy „Kraków”, mówi: „Aaa, Kraków, tak, piękne miasto”. To w ogromnej części jest Państwa zasługa, za co z całego serca dziękuję.
Dziękuję wszystkim Państwu obecnym tutaj na sali, ale niech to podziękowanie zabrzmi także i dojdzie do wszystkich tych, których często może już nie ma dziś między nami, a którzy w poprzednich latach, w poprzednich dziesięcioleciach, na ten dorobek Społecznego Komitetu Odnowy Zabytków Krakowa pracowali, włożyli w to swój wysiłek, włożyli w to swoje serce.
Dziękuję za to z całego serca również i ja – jako Prezydent Rzeczypospolitej, ale także jako krakowianin, jako człowiek stąd, który tutaj się wychował i który patrzył na te rzeczywiście ponad 45 lat ostatnich dziejów naszego miasta i tego, jak Kraków się rozwija i w jaki sposób w wielu punktach został dosłownie uratowany. Dosłownie uratowany.
Pan Przewodniczący powiedział o wzrastających ostatnio środkach na działalność Komitetu przekazywanych poprzez Kancelarię Prezydenta Rzeczypospolitej – bardzo za to dziękuję. Ale wiecie Państwo, no nie jest tak łatwo tutaj wspierać Prezydentowi, który sam pochodzi z Krakowa, bo zawsze wtedy jest to uważane za pewien rodzaj takiej działalności „daje na swoje”. Chociaż – na szczęście – nikt w Polsce nie ma wątpliwości, jak niezwykle ważne jest to, co jest w Krakowie. Mam nadzieję, że jest i będzie to wszędzie rozumiane.
Bo jeżeli spojrzymy na te dzieje, Kraków był stolicą Rzeczypospolitej przez 550 lat. 550 lat, o których śmiało można powiedzieć, że większość z nich to były lata wielkiej świetności czy może wręcz największej świetności naszego państwa w dotychczasowych jego dziejach.
Potem – właściwie już wkrótce po tym, jak stolica została przeniesiona z Krakowa – zaczęły się lata, w których Rzeczpospolita już chyliła się, niestety, ku późniejszemu upadkowi. Ale Kraków właśnie niesie ze sobą czasy tego największego dziedzictwa. Jest więc bez wątpienia siedliskiem największych skarbów kulturowych, jeżeli chodzi o architekturę, z pewnością – jeżeli chodzi o sztukę. I mam nadzieję, że będzie to zawsze w Rzeczypospolitej doceniane.
Mam nadzieję, że będzie doceniane przez kolejnych prezydentów Rzeczypospolitej. Ja tylko powiem skromnie, że te dzisiejsze środki przekazywane na działalność Komitetu, na ratowanie zabytków Krakowa nie są największymi, jakie były przekazywane poprzez Kancelarię Prezydenta. Większe środki były przekazywane w czasach, kiedy Prezydentem był Profesor Lech Kaczyński. Byłem wtedy przy jego boku – wiem, pamiętam. Pamiętam również, jak bardzo sam był w to osobiście zaangażowany, aby Kraków to rozumiał. Znał doskonale historię, wiedział, co Kraków z jego substancją zabytkową dla Rzeczypospolitej, dla jej historii i dla dziedzictwa oznacza.
Ale jeszcze raz chcę Państwu podziękować za tę znakomitą działalność, którą Państwo realizujecie. Śmiało mogę powiedzieć: jest ona bezcenna. Tak ją oceniam i chciałbym, żeby zawsze była tak oceniana. Dlatego że rzeczywiście ta formuła działalności – poprzez Komitet Społeczny, do którego Państwo godzicie się przyjąć akces, świadomie, dobrowolnie, jako działalność właśnie społeczną, jako działalność swego rodzaju wolontariatu – ma niezwykłą siłę oddziaływania, ale ma też i wielki autorytet i bez wątpienia jest to znakomita droga do tego, by to wielkie zadanie, jakim jest dbałość o dziedzictwo kulturowe Rzeczypospolitej tutaj, w Krakowie, realizować.
Jeszcze raz chcę wszystkim Państwu z całego serca podziękować. Składam te podziękowania na ręce wszystkich Państwa, na czele z Panem Przewodniczącym. Bardzo, bardzo serdecznie gratuluję i życzę powodzenia na kolejne dziesięciolecia działalności Komitetu. Szanowni Państwo, odnowa zabytków Krakowa zawsze będzie potrzebna. To jest nigdy niekończący się proces. Zawsze będzie trzeba odnawiać nasze zabytki. Mam nadzieję, że będzie ich coraz więcej w miarę upływu lat, kiedy nasze dzisiejsze znakomite obiekty architektury współczesnej będą stawały się powoli substancją zabytkową naszego miasta.
Dziękuję.