President of the Republic of Poland: It is necessary to accelerate work on the new National Security Strategy.
Andrzej Duda · President of Poland
- Context
- Duda addressed senior military and government officials at a national defense gathering in Poland on February 5, 2025, calling for accelerated work on the National Security Strategy.
- Main themes
- National security strategy, Polish Armed Forces, military readiness, border security, Operation Safe Podlasie, Operation Phoenix flood relief, Baltic Sea infrastructure protection, NATO and UN missions, military modernization, National Security Bureau leadership, appreciation for soldier service
- Duration
- ~23 min
- Words
- 2,733
- Sentences
- 129
- Readability
- 44
- Grade
- 12.3
- Syntax
- 3.03
- Vocabulary
- 2.17
Translated from Polish
The broad sphere of national life a sentence belongs to. Every sentence has an Arena, so it is the denominator the other indices are read against.
Other129 sentences in 45 paragraphs
Dear Prime Minister, Minister of National Defense,
Dear Madam Minister,
Dear Ministers,
Dear Generals, Admirals, with the Chief of the General Staff at the forefront,
Dear Officers and Non-Commissioned Officers,
All Distinguished Ladies and Gentlemen,
All Honored Guests,
It is always a special moment for me, as the Commander-in-Chief of the Armed Forces, when I stand before those who dedicate their lives to ensuring the security of our Homeland and us as citizens, in this demanding, difficult, and important military dimension.
Therefore, being here, I would like to express my gratitude for the service of all soldiers of the Polish Army. Service on missions, in military operations, on training grounds, in headquarters, and in international structures. In all these tasks, the Polish soldier has demonstrated professionalism, dedication, and commitment.
I wholeheartedly thank the soldiers who are participating for another year in the Safe Podlasie operation, aimed at securing the Polish border against illegal, regime-controlled migration from Belarus. How risky this mission is, we unfortunately learned painfully when Sergeant Mateusz Sitek lost his life – the first soldier to fall in direct defense of the Polish border since the end of World War II. Honor his memory. May this memory forever remain in our history and in our hearts as a memento of what it means to serve the homeland in the best sense of the word – that is, to be ready to give one's life for the safety of our fellow citizens and the Republic.
I am immensely grateful to the soldiers of Operation Phoenix, who are participating in the fight against the effects of flooding in the south of the country – the greatest crisis that has affected Poland in decades. Tens of thousands of soldiers have shown that citizens can count on the military in any situation, as the Prime Minister just emphasized. I thank you from the bottom of my heart that the soldiers are constantly present there; that they carry out their work calmly and consistently, handing over to the residents the crossings previously destroyed by the flood, the renewed or even newly built infrastructure facilities. I thank you for this support from the bottom of my heart, for it is support not only in the physical sense but also a tremendous support in the psychological sense – faith in brotherhood, faith in mutual support, but above all in the fact that the Republic remembers its people, its residents, even in the most difficult situations for them. I am immensely grateful for that.
I also thank the soldiers of Operation Bay, responsible for the protection of critical infrastructure in the Baltic Sea. Because today – and not only today, as we have long had to expect particular threats from that direction.
I express my words of appreciation in this regard to those who are on duty around the clock, responsible for monitoring the airspace and responding every time there is a shadow of risk of our state's borders being violated by hostile objects.
I thank the participants of the nine Polish Military Contingents serving in UN, NATO, European Union, and coalition missions. Soldiers serving often in particularly dangerous conditions, such as in the case of the UNIFIL mission in Lebanon.
I appreciate all those who contribute every day to the security of the Homeland, responsible for the modernization and transformation of the army, for training, for staff work, or military diplomacy. Your commitment is of deep significance and is appreciated by all citizens.
I thank the Chief of the General Staff and the other commanders. I also thank, of course, the Prime Minister and his collaborators, but I also thank from the bottom of my heart my colleagues from the National Security Bureau.
Both to the Minister Jacek Siewiera, mentioned here a moment ago by the Prime Minister, who has carried the extraordinary but responsible mission of leading the National Security Bureau on his shoulders for the past few years – he has successfully carried it out. I also thank his collaborators, including General Dariusz Łukowski and General Mirosław Wiklik, who have now taken on these tasks. In particular, I would like to thank General Dariusz Łukowski, who has taken on the role of Head of the National Security Bureau. I am very pleased that this experienced general, an experienced officer, has agreed to take on these duties, especially during the last six months of my mission as Commander-in-Chief of the Armed Forces, for which I am immensely grateful. I have no doubt that he will carry out this task excellently.
I also thank you for this declaration of readiness to cooperate with the generals and my other colleagues in the National Security Bureau. There is no need to explain to anyone how important this cooperation is for the security of our Homeland. I believe that it will also be carried out as best as possible on our part.
Ladies and Gentlemen,
The threats we face today are tangible and direct like never before. For three years, Russia has been conducting a criminal full-scale aggression against Ukraine. This aggression continues to have a critical impact on the stability of our entire region. We also look with concern at the Baltic Sea, which is becoming, in fact, a second front of possible confrontation for NATO.
Certainly, many more security threats lie ahead. Although it must be said that paradoxically, completely contrary to Putin's intentions, recently the North Atlantic Alliance has strengthened itself with new members – Sweden and Finland. This is especially important for us here, in the Baltic Sea basin, in our neighborhood; on this northeastern flank of the North Atlantic Alliance, which has certainly received a very powerful reinforcement as a result. At the same time, Poland has built its position as a key state for the security not only of the eastern flank but – I do not hesitate to say – of all of Europe. Nevertheless, we cannot have any illusions about Moscow's intentions in the coming years. The fact that we have already accomplished many modernization tasks, made many purchases absolutely cannot lead us to rest on our laurels or allow ourselves to feel comfortable with any completed mission. On the contrary – a great mission is still ahead of us to accomplish. And I am glad that this will be discussed today.
The Polish presidency in the Council of the European Union must be part of the response to all these existential challenges. Therefore, I thank the government side for all the appeals to our EU partners for greater awareness of the Russian threat, for increased arms production, and above all for greater defense spending.
In light of the appeals from the new administration in the United States for allies to raise their defense budgets, my proposal made last year, in March at the White House, to allocate at least 3% of the GDP of allied countries for defense purposes takes on a completely different significance.
Part of the response to the current threats must, of course, be a strong alliance with the United States and maintaining the American presence in Poland and Europe. Europe and the United States are the best allies for each other, and any political emotions on both sides of the ocean should never cloud this. However, we must approach mutual expectations pragmatically. The era of allied free riders – especially regarding security – is irrevocably over, and we must state this clearly and unequivocally. If we are to return to true security, we must look at today's world as those who struggled with the problem of the Iron Curtain, those who struggled with the problem of the Cold War, looked at their contemporary world over 40 years ago and more. At that time, the countries of the North Atlantic Alliance spent at least 3% of their GDP on their defense, which allowed them to defeat the empire of evil, namely the Soviet Union, without firing a single shot in Europe. Simply by defeating the opponent economically. The Soviet Russia could not cope with the arms race that was calmly and consistently carried out by the free world, by the Western countries, which is why, among other things, we regained our independence and sovereignty. Today, the return of Russian imperialism – and I always emphasize that we know very well from our history that it does not matter how it is adjectivally named, whether it is tsarist, Soviet, Stalinist, or any other, today Putin's – has no significance. It is the same Russian imperialism, always underpinned by the same desire to subjugate other nations, to seize their lands, to appropriate their wealth, to exploit their labor in a veritable slavery; and to place the Russian whip and boot on their necks.
We can no longer imagine that this could happen in our history. And not only must we act to ensure that this never happens again. We must have the potential to defend ourselves against potential Russian imperial ambitions, but we must also mobilize our neighbors and our allies for this.
Today, the allied, primarily American presence in Poland is greater than ever. Just last year, we opened a missile defense base in Redzikowo, as well as a new base in the west of the country for over a thousand additional American soldiers. It is in our interest for this presence to grow, to be increasingly rooted, to be a constant proof to the whole world that this is absolutely not an area of any Russian sphere of influence; that this is a very old and bygone history that will never return.
Also, in NATO, further decisions from the summit in Washington are being implemented, including regarding rapid response forces. Currently, within ten days, 100,000 soldiers are to be ready in the land, sea, and air domains. The Secretary General is also calling for increased defense spending. I am convinced that the June summit in The Hague will lead to further radical strengthening of the Alliance. With Poland participating, as I am proud of and grateful for – a precursor in this regard.
Ladies and Gentlemen,
The foundation of our security remains you, Ladies and Gentlemen, soldiers of the Polish Army. The Armed Forces, regardless of all circumstances, must always be ready to defend the borders and the values dear to us. I believe that we are constantly moving in this direction, on the best path at this moment.
I thank the Prime Minister, the Minister, the Ministers, that despite turbulent political times, we are managing to maintain the same line previously set in strengthening the army. Because building the strength of the Polish state and its army is only possible when many follow the same direction for a long time.
I am immensely pleased that this is happening regardless of democratic processes, regardless of elections, changes in power, changes in the preferences of our society, voters. What is most important, namely security, is constantly being strengthened and built; we must preserve this. This is a fundamental issue, certainly not only for the coming year, the present one, but also for the coming years.
Last year, the Armed Forces exceeded a strength of 200,000 soldiers. This increase includes both professional soldiers and soldiers of the Territorial Defense Forces, whose number has reached 42,000. This is among the top tier of NATO countries. I thank you immensely for this and I am very pleased with it; I am proud of it.
We maintain defense spending at a very high level – last year it was already over 4% of GDP. Although we have not realized all the detailed plans, we are again among the top NATO countries. I am pleased with the optimistic forecasts regarding this year's defense budget and I hope for its full realization.
Each subsequent year brings further breakthroughs in technical modernization. A few days ago, for the first time, our Polish pilot sat at the controls of a Polish F-35 fighter jet, which we have been waiting for – and which are finally here. I hope that their wings will also spread over Polish skies. A few months earlier, we signed a groundbreaking contract for the purchase of Apache helicopters. Deliveries of unmanned systems, Abrams tanks, K2 tanks, HIMARS and K9 launchers, mine destroyers KORMORAN, and many other types of armaments are ongoing.
I am glad that national companies are also playing an increasingly important role in this. Once again, this increase in the capabilities of the Armed Forces places us among the top NATO countries. I would like us to quickly – I hope this year – also make broad contracts for our Armed Forces for the Borsuk infantry fighting vehicles. It is extremely important that our domestic defense industry develops in this way, that we utilize what has been invented, constructed, and discovered here, and what also gives us the opportunity to develop our arms industry.
Despite reasons for satisfaction, we are aware that statistics and trends do not fight. We are aware of the long-standing delays and gaps in the security system. Due to their sensitivity, I will want to address them in detail in this part, [which will be] shortly, in the closed part.
However, we must admit that they concern both progress in technical modernization, including the involvement of the Polish arms industry – as I mentioned a moment ago – as well as a number of legislative solutions that are still ahead of us, as they have not yet been realized.
I am pleased with the close cooperation between the presidential office and the government on the law strengthening the rights of soldiers and officers in border protection. This law required urgent implementation. An important step was the adoption of the law on financing actions aimed at increasing domestic ammunition production capabilities, which the Prime Minister just mentioned. I am glad that we efficiently, without discussion, accomplished this together.
However, we still face the necessity of accelerating work on the new National Security Strategy. I submitted recommendations for it to the government in July 2024. It is not merely a routine document. Its adoption will allow for the synchronized launch of numerous actions preparing the state for threats and crises.
We are also waiting for the implementation of the solutions proposed in the law on the actions of state authorities in the event of an external security threat. However, it must first be passed, which I am waiting for. These solutions were prepared with, among others, many commanders present here in the room, and these solutions are devoid of political intentions. If the Minister believes that they should be part of a government bill rather than a presidential one, then of course I will accept such a decision and I will agree with it, because, in fact, I care about these solutions simply being in place. Whether they will be called those prepared by the President, as a presidential draft submitted to the Marshal's office, which I have emphasized many times, was prepared in cooperation with the Ministry of National Defense. Whether it will be a government draft, believe me, is absolutely a secondary matter for me. It does not matter much to me. The most important thing is that these solutions exist, because they are simply needed. And everyone who has worked on this and everyone who has examined the existing solutions knows that they are essential for us to be able to respond effectively.
The military is waiting for this law, and I personally treat this matter as urgent, and I would even say frankly, simply as critical from the perspective of the state's security.
Ladies and gentlemen,
When I took office as President of the Republic of Poland in 2015, I did not expect the threats that Poland and Europe would face. We also did not expect that over the course of a decade we would accomplish such great work in strengthening the army. This is the contribution, work, and merit of all of you. I thank you from the bottom of my heart, on behalf of all citizens, for this.
I will carry out the honorable mission of supporting the Armed Forces until the last hours of my presidency. And I am convinced that in six months my successor will proudly, honorably, and with emotion take command of the army and will continue the work of strengthening the security of the state.
Thank you very much.
The original Polish. The tags above are read on the English translation's sentences.
Szanowny Panie Premierze, Ministrze Obrony Narodowej,
Szanowna Pani Minister,
Szanowni Panowie Ministrowie,
Szanowni Panowie Generałowie, Admirałowie, z Szefem Sztabu Generalnego na czele ,
Szanowne Panie i Panowie Oficerowi, Podoficerowie
Wszyscy Dostojni Szanowni Państwo,
Wszyscy Przybyli Goście,
To jest zawsze dla mnie, jako Zwierzchnik Sił Zbrojnych szczególny moment, kiedy staję przed tymi, którzy swoje życie poświęcają zapewnieniu bezpieczeństwa naszej Ojczyzny i nas jako obywateli, w tym jakże wymagającym, jakże trudnym i ważnym militarnym wymiarze.
Dlatego będąc tu, chciałbym przed wszystkim wyrazić moją wdzięczność za służbę wszystkich żołnierzy Wojska Polskiego. Służbę na misjach, w operacjach wojskowych, na poligonach, w sztabach oraz w międzynarodowych strukturach. We wszystkich tych zadaniach polski żołnierz pokazał swój profesjonalizm, oddanie i zaangażowanie.
Dziękuję z całego serca żołnierzom, którzy kolejny rok biorą udział w operacji Bezpieczne Podlasie, mającej zabezpieczyć polską granicę przed nielegalną, sterowaną przez białoruski reżim migracją. Jak ryzykowna to misja, przekonaliśmy się niestety boleśnie, kiedy życie oddał sierżant Mateusz Sitek – pierwszy żołnierz, który poległ w bezpośredniej obronie polskiej granicy od zakończenia II wojny światowej. Cześć Jego pamięci. Niechaj na zawsze pozostanie ta pamięć w naszej historii i w naszych sercach jako memento tego, co oznacza służba ojczyźnie w najlepszym tego słowa rozumieniu – to znaczy, aż do gotowości oddania życia za bezpieczeństwo naszych współobywateli i Rzeczypospolitej.
Jestem ogromnie wdzięczny żołnierzom Operacji Feniks, biorącym udział w walce ze skutkami powodzi na południu kraju – z największym kryzysem, jaki dotknął od dziesięcioleci Polskę. Dziesiątki tysięcy żołnierzy dało świadectwo, że obywatele mogą liczyć na wojsko w każdej sytuacji, co przed chwilą tak mocno podkreślał Pan Premier. Dziękuję z całego serca, że żołnierze cały czas są tam obecni; że realizują prace spokojnie i konsekwentnie, przekazują w ręce mieszkańców kolejne przeprawy wcześniej zniszczone przez powódź, kolejne odnowione czy na nowo wręcz zbudowane obiekty infrastruktury. Dziękuję za to wsparcie z całego serca, bo to jest wsparcie nie tylko w tym sensie fizycznym, ale i także ogromne wsparcie w sensie psychicznym – wiary w braterstwo, wiary we wzajemne wsparcie, ale przede wszystkim w to, że Rzeczypospolita pamięta o ludziach, o mieszkańcach, także w tych najtrudniejszych dla nich sytuacjach. Dziękuję za to ogromnie.
Dziękuję również żołnierzom Operacji Zatoka, odpowiedzialnym za ochronę infrastruktury krytycznej na Morzu Bałtyckim. Ponieważ dziś – i nie tylko dziś, bo już od dawna, i z tego kierunku musimy spodziewać się szczególnych zagrożeń.
Słowa uznania w związku i z tym kieruję do tych, którzy w trybie całodobowym odpowiadają za nadzór przestrzeni powietrznej i reagują za każdym razem, kiedy istnieje cień ryzyka naruszenia granic naszego państwa przez wrogie obiekty.
Dziękuję uczestnikom dziewięciu Polskich Kontyngentów Wojskowych służących w misjach ONZ, NATO, Unii Europejskiej oraz koalicyjnych. Żołnierzy służących często w szczególnie niebezpiecznych warunkach, jak chociażby w przypadku misji UNIFIL w Libanie.
Doceniam tych wszystkich, którzy każdego dnia wnoszą wkład w bezpieczeństwo Ojczyzny, odpowiadając za modernizację i transformację armii, za szkolenie, za pracę sztabową czy wojskową dyplomację. Państwa zaangażowanie ma głębokie znaczenie i doceniane jest przez wszystkich obywateli.
Dziękuję Szefowi Sztabu Generalnego oraz pozostałym dowódcom. Dziękuję oczywiście Panu Premierowi i jego współpracownikom, ale dziękuję też z całego serca moim współpracownikom z Biura Bezpieczeństwa Narodowego.
Zarówno wspomnianemu tutaj przed chwilą przez Pana Premiera Ministrowi Jackowi Siewierze, który przez ostatnie lata dźwigał na swoich barkach tą niezwykłą, ale odpowiedzialną misję kierowania Biurem Bezpieczeństwa Narodowego – realizował ją z powodzeniem. Jak również dziękuję jego współpracownikom, w tym panu generałowi Dariuszowi Łukowskiemu i panu generałowi Mirosławowi Wiklikowi, którzy teraz przejęli na siebie te zadania. W szczególności obecny tutaj pan generał Dariusz Łukowski, który objął funkcję Szefa Biura Bezpieczeństwa Narodowego. Bardzo się cieszę, że zgodził się na to doświadczony generał, doświadczony oficer, przyjął na siebie te obowiązki, w szczególności na okres ostatniego pół roku mojego pełnienia misji Zwierzchnika Sił Zbrojnych, za co jestem ogromnie wdzięczny. Nie mam żadnych wątpliwości, że wykona to zadanie znakomicie.
Dziękuję również za tą deklarację gotowości współpracy z panami generałami i innymi moimi współpracownikami w Biurze Bezpieczeństwa Narodowego. Nie trzeba nikomu tłumaczyć, jak ta współpraca jest bardzo ważna dla bezpieczeństwa naszej Ojczyzny. Wierzę w to, że także z naszej strony będzie ona realizowana jak najlepiej.
Szanowni Państwo,
Zagrożenia, przed którymi dziś stoimy są namacalne i bezpośrednie jak nigdy wcześniej. Rosja od trzech lat prowadzi zbrodniczą agresję pełnoskalową przeciwko Ukrainie. Wciąż agresja ta ma krytyczny wpływ na stabilność całego naszego regionu. Z niepokojem patrzymy również na Bałtyk, stający się dla NATO w istocie drugim frontem możliwej konfrontacji.
Przed nami z całą pewnością jeszcze wiele zagrożeń dla bezpieczeństwa, które się pojawiają. Chociaż trzeba powiedzieć, że paradoksalnie całkowicie wbrew intencjom Putina, w ostatnim czasie Sojusz Północnoatlantycki wzmocnił się o nowych członków – o Szwecję i Finlandię. Co bardzo ważne zwłaszcza dla nas tutaj, w basenie morza bałtyckiego, w naszym sąsiedztwie; na tej północno–wschodniej flance Sojuszu Północnoatlantyckiego, która dzięki temu z całą pewnością otrzymała bardzo potężne wzmocnienie. Jednocześnie Polska zbudowała pozycję państwa kluczowego dla bezpieczeństwa nie tyko flanki wschodniej, ale i – nie waham się tego powiedzieć – całej Europy. Niemniej nie możemy mieć jakichkolwiek złudzeń, co do intencji Moskwy w nadchodzących latach. To, że udało nam się już zrealizować wiele zadań modernizacyjnych, poczynić wiele zakupów absolutnie nie może powodować tego, że osiądziemy na laurach czy pozwolimy sobie na poczucie komfortu jakieś zrealizowanej misji. Wręcz przeciwnie – wielka misja cały czas jest przed nami do realizacji. I cieszę się, że jest i będzie jeszcze dzisiaj o tym mowa.
Polska prezydencja w Radzie Unii Europejskiej musi być częścią odpowiedzi na te wszystkie egzystencjalne wyzwania. Dlatego dziękuję stronie rządowej za wszelkie apele do naszych unijnych partnerów o większą świadomość rosyjskiego zagrożenia, o większą produkcję zbrojeniową, a przede wszystkim o większe wydatki obronne.
W obliczu apeli nowej administracji w Stanach Zjednoczonych o podniesienie budżetów obronnych przez sojuszników już całkiem inny wydźwięk ma złożona przeze mnie w zeszłym roku, w marcu w Białym Domu propozycja przeznaczania co najmniej 3 proc. PKB państw sojuszniczych na cele obronne.
Częścią odpowiedzi na obecne zagrożenia, musi być oczywiście silny sojusz ze Stanami Zjednoczonymi i utrzymywanie amerykańskiej obecności w Polsce i Europie. Europa i Stany Zjednoczone są najlepszymi sojusznikami dla siebie i jakiekolwiek polityczne emocje po obu stronach oceanu nie powinny nigdy nam tego przysłaniać. Natomiast musimy pragmatycznie podchodzić do wzajemnych oczekiwań. Era sojuszniczych pasażerów na gapę – zwłaszcza jeżeli chodzi o bezpieczeństwo – minęła bezpowrotnie i trzeba sobie to jasno i wyraźnie powiedzieć. Jeżeli mamy wrócić do prawdziwego bezpieczeństwa, to trzeba patrzeć na dzisiejszy świat tak, jak patrzyli na świat sobie współczesny przed 40. i więcej laty ci, którzy zmagali się z problemem żelaznej kurtyny, ci którzy zmagali się z problemem zimnej wojny. Wtedy gdy państwa Sojuszu Północnoatlantyckiego wydawały na swoją obronność co najmniej 3 proc. swoich PKB, dzięki czemu w istocie udało się wtedy pokonać imperium zła, czyli Związek Sowiecki, nie oddając w Europie ani jednego strzału. Tylko po prostu pokonując przeciwnika gospodarczo. Rosja Sowiecka nie podołała temu wyścigowi zbrojeń, który spokojnie i konsekwentnie był realizowany przez państwa wolnego świata, przez państwa zachodnie, dzięki czemu między innymi i my odzyskaliśmy naszą niepodległość i suwerenność. Dziś powrót rosyjskiego imperializmu – a zawsze podkreślam, że my znakomicie wiemy z naszej historii, że nieważne jak on się przymiotnikowo nazywa, czy on jest carski, czy on jest sowiecki, czy stalinowski, czy jakikolwiek inny, dziś putinowski nie ma żadnego znaczenia. To jest ten sam cały czas rosyjski imperializm, podszyty tym samym pragnieniem podporządkowania sobie innych narodów, zagarnięcia ich zmieni, zagarnięcia ich bogactw, wykorzystania ich wręcz niewolniczej pracy; i postawienia ruskiego knuta i buta na ich karkach.
Nigdy więcej nie wyobrażamy sobie tego, aby to mogło w naszej historii nastąpić. I nie tylko my musimy działać, aby nigdy więcej do tego nie doszło. Abyśmy mieli taki potencjał się przed potencjalnymi rosyjskimi zakusami imperialnymi obronić, ale musimy do tego także mobilizować i naszych sąsiadów i naszych sojuszników.
Dziś właśnie ta sojusznicza, przede wszystkim amerykańska obecność w Polsce jest większa niż kiedykolwiek. Tylko w zeszłym roku otworzyliśmy bazę przeciwrakietową w Redzikowie, a także nową bazę na zachodzie kraju przeznaczoną dla kolejnych ponad tysiąca amerykańskich żołnierzy. W naszym interesie jest to, by ta obecność rozwijała się, by była coraz silniej zakorzeniona, by była dowodem cały czas na to dla całego świata, że to absolutnie nie jest obszar jakiejkolwiek rosyjskiej strefy wpływów; że to bardzo dawna i zamierzchła historia, która nigdy więcej nie wróci.
Również w NATO w życie wchodzą kolejne decyzję szczytu w Waszyngtonie, dotyczące między innymi sił szybkiego reagowania. Obecnie w ciągu dziesięciu dni ma być gotowych już 100 tys. żołnierzy w domenach – lądowej, morskiej i powietrznej. Ze strony Sekretarza Generalnego także płyną wezwania do zwiększania nakładów obronnych. Jestem przekonany, że czerwcowy szczyt w Hadze doprowadzi do dalszego radykalnego wzmocnienia Sojuszu. Z udziałem Polski, jako – czego jestem dumny i za co dziękuję – prekursora w tym zakresie.
Szanowni Państwo,
Fundamentem naszego bezpieczeństwa pozostajecie Wy, Panie i Panowie, żołnierze Wojska Polskiego. Siły Zbrojne, niezależnie od wszelkich okoliczności, muszą pozostawać zawsze gotowe do obrony granic oraz bliskich nam wartości. Wierzę, że idziemy cały czas w tym kierunku, w tej chwili najlepszą z dróg.
Dziękuję Panu Premierowi, Ministrowi, Panom Ministrom, że mimo turbulentnych politycznie czasów, udaje nam się utrzymać cały czas tę samą wytyczoną wcześniej linię we wzmacnianiu armii. Bo budowanie siły państwa polskiego i jego armii jest możliwe tylko wtedy, kiedy wielu przez długi czas podąża w tym samym kierunku.
Cieszę się ogromnie, że to się dzieje niezależnie od procesów demokratycznych, niezależnie od wyborów, od zmian władzy, zmian preferencji naszego społeczeństwa, wyborców. To, co najważniejsze, czyli bezpieczeństwo cały czas jest umacniane i budowane; musimy to zachować. To jest fundamentalna kwestia, z całą pewnością nie tylko na przyszły rok, obecny, ale także na kolejne lata.
W zeszłym roku Siły Zbrojne przekroczyły liczebność 200 tys. żołnierzy. Wzrost ten obejmuje zarówno żołnierzy zawodowych, jak i żołnierzy Wojsk Obrony Terytorialnej, których liczba osiągnęła 42 tys. To ścisła czołówka państw NATO. Dziękuję za to ogromnie i cieszę się bardzo z tego, jestem z tego dumny.
Nakłady obronne utrzymujemy na bardzo wysokim poziomie – w zeszłym roku to było już ponad 4 proc. PKB. Mimo, że nie wszystkie w szczegółach plany zrealizowaliśmy, ponownie jesteśmy w czołówce państw NATO. Cieszą mnie optymistyczne zapowiedzi dotyczące tegorocznego budżetu obronnego i mam nadzieję także jego pełnej realizacji.
Każdy kolejny rok to kolejne przełomy w modernizacji technicznej. Kilka dni temu po raz pierwszy nasz polski pilot zasiadł za sterami polskiego myśliwca F–35, na którego czekaliśmy – i które wreszcie są. Mam nadzieję, że swoje skrzydła rozepną także i nad polskim niebem. Kilka miesięcy wcześniej podpisaliśmy przełomowy kontrakt na zakup śmigłowców Apache. Kontynuowane są dostawy systemów bezzałogowych, czołgów Abrams, czołgów K2, wyrzutni HIMARS oraz K9, niszczycieli min KORMORAN i wielu innych rodzajów uzbrojenia.
Cieszę się, że coraz większą rolę odgrywają w tym także narodowe firmy. Ponownie ten przyrost zdolności Sił Zbrojnych stawia nas w czołówce państw NATO. Chciałbym, żebyśmy szybko – mam nadzieję, że w tym roku – dokonali także i szerokiego zakontraktowania dla naszych Sił Zbrojnych bojowych wozów piechoty Borsuk. To niezwykle ważne, aby także i w ten sposób rozwijał się nasz rodzimy przemysł obronny, abyśmy wykorzystywali to, co zostało u nas wymyślone, skonstruowane, wynalezione i to, co daje nam również szansę na rozwój naszego przemysłu zbrojeniowego.
Mimo powodów do satysfakcji, mamy jednak świadomość, że statystyki i trendy nie walczą. Mamy świadomość wieloletnich opóźnień oraz luk w systemie bezpieczeństwa. Z uwagi na ich wrażliwość szczegółowo będę chciał się do nich odnieść w tej części, [która będzie] za chwilę, w części zamkniętej.
Natomiast musimy przyznać, że dotyczą one zarówno postępów w modernizacji technicznej, w tym obejmującej udział polskiego przemysłu zbrojeniowego – o czym wspomniałem przed sekundą – jak i szeregu rozwiązań legislacyjnych, które cały czas przed nami, bo nie zostały jeszcze do tej pory zrealizowane.
Cieszę się ze ścisłej współpracy ośrodka prezydenckiego i rządu nad ustawą wzmacniającą uprawnienia żołnierzy oraz funkcjonariuszy w ochronie granicy. To prawo wymagało pilnego wprowadzenia. Ważnym krokiem było przyjęcie ustawy o finansowaniu działań dotyczących zwiększenia krajowych zdolności produkcji amunicji, o czym też przed chwilą mówił Pan Premier. Cieszę się, że sprawnie, bez dyskusji, wspólnie to zrealizowaliśmy.
Wciąż jednak stoimy przed koniecznością przyspieszenia prac nad nową Strategią Bezpieczeństwa Narodowego. Rekomendacje do niej przekazałem rządowi w lipcu 2024 roku. Nie jest ona jedynie rutynowym dokumentem. Jej przyjęcie pozwoli na zsynchronizowane uruchomienie licznych działań przygotowujących państwo do zagrożeń i kryzysów.
Czekamy także na wdrożenie rozwiązań zaproponowanych w ustawie o działaniach organów państwa w sytuacji zewnętrznego zagrożenia bezpieczeństwa. Musi jednak ona zostać najpierw uchwalona, na co czekam. To rozwiązania przygotowywane były z między innymi wieloma obecnymi tu na sali dowódcami, i te rozwiązania pozbawione są w istocie politycznych intencji. Jeżeli Pan Minister uzna, że powinny być one treścią ustawy rządowej, a nie prezydenckiej, to oczywiście także i taką decyzję przyjmę i oczywiście z taką decyzją się zgodzę, bo w istocie proszę Państwa zależy mi na tym, aby te rozwiązania po prostu były. A czy będę się one nazywały przygotowanymi przez Prezydenta, jako projekt prezydencki skierowany do laski marszałkowskiej, co wielokrotnie podkreślałem, został przygotowany we współpracy z Ministerstwem Obrony Narodowej. Czy to będzie projekt rządowy, to już wierzcie mi Państwo jest to absolutnie dla mnie sprawą wtórną. Nie ma to dla mnie większego znaczenia. Najważniejsze jest to, by te rozwiązania były, bo są one po prostu potrzebne. I wszyscy, którzy nad tym pracowali i wszyscy, którzy sprawdzali rozwiązania istniejące wiedzą, że one są niezbędne, byśmy w istocie mogli sprawnie reagować.
Wojsko czeka na to prawo i osobiście traktuję tę sprawę, jako pilną, a wręcz powiedziałbym wprost, po prostu [jako] krytyczną z punktu widzenia bezpieczeństwa państwa.
Szanowni Państwo,
Kiedy w 2015 roku obejmowałem urząd Prezydenta Rzeczypospolitej nie spodziewałem się, przed jakimi zagrożeniami staną Polska i Europa. Nie spodziewaliśmy się także, że przez dekadę wykonamy tak wielką pracę nad wzmocnieniem armii. Jest to udziałem, pracą i zasługą wszystkich państwa. Z całego serca, w imieniu wszystkich obywateli, za to dziękuję.
Zaszczytną misję wspierania Sił Zbrojnych będę realizował do ostatnich godzin swojej prezydentury. I jestem przekonany, że za pół roku mój następca z dumą, honorem i wzruszeniem przejmie zwierzchnictwo nad armią i będzie kontynuował prace nad wzmacnianiem bezpieczeństwa państwa.
Dziękuję bardzo.
Przeczytaj o zasadach pobierania zdjęć . Pobierz zdjęcie