President of the Republic of Poland: Thank you for creating a Poland of equal opportunities for all.
Andrzej Duda · President of Poland
- Context
- Duda addressed honorees at the Presidential Palace on December 3, 2024, presenting state honors on the International Day of Persons with Disabilities.
- Main themes
- Persons with disabilities, equal opportunities, state honors and recognition, International Day of Persons with Disabilities, Paralympic and sports achievements, disability advocacy and support organizations, resilience and overcoming adversity, service to Poland, caregivers and coaches, UN Convention on the Rights of Persons with Disabilities
- Duration
- ~13 min
- Words
- 1,587
- Sentences
- 89
- Readability
- 55
- Grade
- 9.9
- Syntax
- 2.98
- Vocabulary
- 2.04
Translated from Polish
The broad sphere of national life a sentence belongs to. Every sentence has an Arena, so it is the denominator the other indices are read against.
Other89 sentences in 26 paragraphs
Esteemed Ministers – Ladies and Gentlemen,
Esteemed Presidents of organizations and foundations,
All Distinguished Guests,
but above all, first and foremost, Esteemed Honorees!
It is an immense pleasure for us – for my Wife, for me, and for all our collaborators – to host you at the Presidential Palace on December 3rd, on the International Day of Persons with Disabilities. I am glad that you accepted our invitation and that today we have here people from various backgrounds of persons with disabilities – individuals with disabilities; those who work daily with persons with disabilities; those who organize various activities for persons with disabilities.
This is a very important event for us. For us – as those who greatly value your work, who greatly appreciate everything you do. But for me, as the President of the Republic, even more so – because by presenting you with these state honors, I can, in this symbolic way, express gratitude on behalf of the Republic of Poland.
The International Day of Persons with Disabilities was established in 1992 by the United Nations. The relevant United Nations convention was adopted in 2006. Poland ratified it in 2012. Someone might say: “Only in 2012. And only, previously, in 2006.” And I agree with that: yes, only.
I thank you very much for everything you have been doing, often for many, many years – very often much longer than the convention has existed, longer than you ever thought there would be its ratification – you are doing for the sake of another person and for the sake of the Republic.
I speak of this with full conviction, because there are people here – as I mentioned at the beginning – from very different backgrounds. There are individuals from the sports community, who, being persons with disabilities themselves, actively participate in sports competition; noble competition in the Paralympics and other forums. There are people here who support their activities – they are their coaches, caregivers. There are individuals who, being persons with disabilities, engage in activities that support and help others. Finally, there are those who lead both assistance and various organizations to support persons with disabilities in their daily lives, in their everyday presence among us.
Your contributions to the Republic, to another person are invaluable; they cannot truly be quantified. For several reasons. Perhaps some of you have already heard this when I spoke about it earlier, but I will repeat it once again: it is an extraordinary role of all of you among those who – being persons with disabilities, having those specific traits that make many aspects of life more difficult – view it only as something that is harder, and not as something that cannot be done.
That all adversities can be overcome if only one wants to. That success can be achieved. That personal satisfaction can be attained. Moreover: additionally – which is incredible – one can bring fame to their community. One can bring fame to their locality. One can bring fame to their homeland and their family. One can also become a person famous for great sports achievements. Despite that difficult trait, which is some form of disability that you have.
I thank you for this from the bottom of my heart, because it is not only – as I told you all – bringing glory to the Republic; beautiful glory through sports successes. But above all – what, in my opinion, is most important – showing other people, who also have disabilities, that it is possible, that it can be done, that it makes sense. You know very often from your own life experience how difficult it is when a person has such a trait causing disability. That very often some lose faith in the meaning of life.
It is you – thanks to your attitude, thanks to what you do, what you show with your life, your everyday existence – who restore that faith in many cases. You show that it is possible, that it is worth it, that a person can do it, one just needs to mobilize, gather themselves, find a goal for themselves. I thank you for this from the bottom of my heart. It is an invaluable contribution to Poland that in this way, while glorifying it, you also serve another person. I thank you immensely for this.
I thank all those who support you. Coaches, all the organizers of your sports activities. I thank all those who daily work in various forms either for persons with disabilities or support those persons with disabilities.
To each of you, while presenting this honor, I said something that is extremely important to me: namely, that I thank you for creating a Poland of equal opportunities. Not – equal for all. Equal opportunities for all. That is, you act in such a way as to give everyone what they need – looking at it individually – so that they can function in the most efficient way, as much like others as possible despite all the difficulties they face in life. I thank you for this from the bottom of my heart.
This often requires great sacrifice, but it means that thanks to this, our state becomes a truly modern state. This is a great and absolutely inherent feature of a modern state, that it is a state of equal opportunities for all. I thank you immensely for this. I attach great and absolutely fundamental importance to this – I as President, we as the Presidential Couple.
“The Republic will be as you know – as its youth is raised,” what education – also about persons with disabilities and their needs. Education about recognizing those needs, understanding those needs, striving to take them into account and implement them as much as possible in all endeavors, especially those we carry out in life – especially for public needs.
That is why we so often say: we need a Poland without barriers, we need a Poland where those barriers will be eliminated, we need an accessible Poland. That is why, among other things, here at the Presidential Palace, finals of competitions such as the Accessibility Leader for urban planners, architects, and local governments take place, to show that it is possible, that one can create Poland in public space that will truly be as friendly as possible for every citizen; that will be a Poland of equal opportunities and equal possibilities to the greatest extent.
I thank you from the bottom of my heart for your daily participation in this – as I said – often long before the International Day of Persons with Disabilities was established, long before the convention, long, long before Poland ratified that convention. I thank you for this activity, I thank you for this beautiful work that you carry out. I ask for more. I will say this: we also strive to support as much as we can.
As you know – for which I thank everyone who collaborated – we have prepared over the years a draft law on personal assistance. Precisely to increase the possibilities of creating a Poland of equal opportunities even further, to enable even more the leveling, the equalization, the most standard functioning with the help of a personal assistant. The law is in the Sejm, I hope it will continue to be processed and I hope it will be processed as quickly as possible, that it will – and will be able to serve. Is it perfect?
Ladies and gentlemen, we worked not only here, in the Office of the President, with the help of my collaborators – advisors, legislators, Ms. Paulina Malinowska-Kowalczyk, Minister. We worked with your help, from various communities. We also worked with the Ministry, with which we consulted the provisions of the law at one time. We conducted public consultations.
Of course, there will always be some imperfections. Certainly, over the years, the level of funding for this personal assistance will also need to be increased. There will always be some shortcomings. But the whole point is to constantly experience and improve, to constantly raise standards, to constantly level. And I hope that this work will continue to be carried out.
I hope that the “Strategy for Persons with Disabilities,” which the Polish government adopted in 2021, will be implemented. That it will be implemented consistently, making Poland increasingly a Poland of equal opportunities, a Poland of equal possibilities for all. This is an immensely important task. I believe that it will be implemented. Because I believe that what is necessary for this task – besides our work, your work – that is financial issues... That’s how it is. It is difficult today to do anything great if there are no financial resources for it.
I believe that as our state becomes increasingly prosperous, the realization of this extremely urgent need to modernize Poland will also be systematically carried out. Moreover – that these funds will increase. Perhaps even more than simple calculations of growth in prosperity would indicate in terms of proportionality of expenditures. Perhaps even those proportions will be greater. And I count on that.
Once again, I thank you from the bottom of my heart for your daily effort and service to another person, and through that also for the Republic – as I told all of you Honorees. I thank you from the bottom of my heart for coming to the Presidential Palace and please convey our deepest respects in your communities, to your loved ones.
Thank you.
The original Polish. The tags above are read on the English translation's sentences.
Wielce Szanowni Państwo Ministrowie – Panie i Panowie,
Wielce Szanowni Państwo Prezesi organizacji, fundacji,
Wszyscy Dostojni Przybyli Goście,
ale nade wszystko, przede wszystkim Wielce Szanowni Państwo Odznaczeni!
Jest nam niezmiernie miło – i mojej Małżonce, i mnie, i wszystkim naszym współpracownikom – że możemy Państwa gościć w Pałacu Prezydenckim 3 grudnia, w Międzynarodowym Dniu Osób z Niepełnosprawnościami. Cieszę się, że przyjęliście Państwo nasze zaproszenie i że są tutaj dzisiaj osoby z różnych środowisk osób z niepełnosprawnościami – osoby z niepełnosprawnościami; osoby, które pracują na co dzień z osobami z niepełnosprawnościami; ci, którzy organizują różnego rodzaju działania na rzecz osób z niepełnosprawnościami.
To jest dla nas bardzo ważne wydarzenie. Dla nas – jako tych, którzy niezwykle cenią Państwa działalność, niezwykle cenią wszystko to, co Państwo robicie. Ale dla mnie, jako Prezydenta Rzeczypospolitej, tym bardziej – z uwagi na to, że wręczając Państwu te odznaczenia państwowe, mogę choćby w ten symboliczny sposób w imieniu Rzeczypospolitej Polskiej podziękować.
Międzynarodowy Dzień Osób Niepełnosprawnych, z Niepełnosprawnościami został ustanowiony w 1992 roku przez Organizację Narodów Zjednoczonych. Odpowiednia konwencja Organizacji Narodów Zjednoczonych została przyjęta w 2006 roku. Polska ją ratyfikowała w 2012 roku. Ktoś powie: „Dopiero w 2012 roku. I dopiero, wcześniej, w 2006 roku”. I ja się zgodzę z tym: tak, dopiero.
Bardzo Państwu dziękuję za wszystko to, co robicie najczęściej od bardzo, bardzo wielu lat – bardzo często znacznie dłużej, niż istnieje konwencja, niż kiedykolwiek myśleliście Państwo, że będzie jej ratyfikacja – robicie Państwo na rzecz drugiego człowieka i robicie Państwo na rzecz Rzeczypospolitej.
Mówię o tym z całą mocą, bo są tutaj osoby – tak jak wspomniałem na wstępie – z bardzo różnych środowisk. Są osoby ze środowisk sportowych, które same będąc osobami z niepełnosprawnościami, uczestniczą aktywnie w rywalizacji sportowej; szlachetnej rywalizacji sportowej paralimpijskiej i na innych forach. Są tutaj osoby, które wspierają ich działalność – są ich trenerami, opiekunami. Są osoby, które prowadzą – będąc osobami z niepełnosprawnościami – działalność, wspierając i pomagając innym. Są wreszcie tacy, którzy prowadzą i pomoc, i różnego rodzaju organizacje po to, by wspierać osoby z niepełnosprawnościami w ich codziennym życiu, w ich codziennej obecności wśród nas.
Państwa zasługi dla Rzeczypospolitej, dla drugiego człowieka są nieprzecenialne, nie da się ich nawet w istocie tak naprawdę wycenić. Z kilku względów. Być może niektórzy z Państwa już to słyszeli, kiedy mówiłem to wcześniej, ale powtórzę to jeszcze raz: jest niezwykłą rolą tych wszystkich spośród Państwa, którzy – będąc osobami z niepełnosprawnościami, mając te specyficzne cechy, które powodują, że w wielu aspektach życia jest trudniej – traktują to właśnie tylko tak, że to jest trudniej, a nie że się nie da.
Że wszystkie przeciwności można pokonać, jeżeli tylko się chce. Że można osiągnąć sukces. Że można osiągnąć satysfakcję osobistą. Mało: dodatkowo jeszcze – co niesamowite – można przynieść sławę swojemu środowisku. Można przynieść sławę swojej miejscowości. Można przynieść sławę ojczyźnie i swojej rodzinie. Można też stać się człowiekiem sławnym z wielkich osiągnięć sportowych. Mimo tej trudnej cechy, jaką jest jakaś niepełnosprawność, którą Państwo macie.
Dziękuję za to z całego serca, bo to nie tylko – jak mówiłem Państwu wszystkim – przynoszenie sławy Rzeczypospolitej; pięknej chwały poprzez sukcesy sportowe. Ale przede wszystkim – co, według mnie, najważniejsze – pokazywanie innym ludziom, którzy także mają niepełnosprawności, że można, że się da, że ma sens. Wiecie Państwo bardzo często z własnego życiowego doświadczenia, jak trudno jest w momencie, kiedy człowiek taką cechę powodującą niepełnosprawność ma. Że bardzo często niektórzy tracą wiarę w sens życia.
To Państwo – dzięki swojej postawie, dzięki temu, co robicie, co pokazujecie swoim życiem, swoją codziennością – tę wiarę w wielu przypadkach przywracacie. Pokazujecie, że można, że warto, że człowiek potrafi, tylko trzeba się zmobilizować, zebrać, znaleźć cel dla siebie. Dziękuję za to z całego serca. To jest nieoceniona zasługa dla Polski, że w ten sposób rozsławiając ją, jednocześnie służycie Państwo drugiemu człowiekowi. Dziękuję za to ogromnie.
Dziękuję wszystkim tym, którzy Państwa wspierają. Trenerom, wszystkim organizatorom Państwa sportowej działalności. Dziękuję wszystkim tym, którzy na co dzień w różnych formach czy to działają na rzecz osób z niepełnosprawnościami, czy wspierają te osoby z niepełnosprawnościami.
Każdemu z Państwa, wręczając to odznaczenie, powiedziałem coś, co jest dla mnie niezwykle istotne: a mianowicie, że dziękuję za to, że tworzycie Państwo Polskę równych szans. Nie – równą dla wszystkich. Równych szans dla wszystkich. Czyli że działacie Państwo tak, żeby każdemu dać to, co mu jest potrzebne – indywidualnie patrząc – po to, by mógł funkcjonować w sposób jak najbardziej sprawny, jak najbardziej tak jak inni mimo wszystkich utrudnień, z jakimi w życiu się boryka. Dziękuję za to z całego serca.
To często wymaga wielkiego poświęcenia, ale powoduje, że właśnie dzięki temu nasze państwo staje się państwem z prawdziwego zdarzenia nowoczesnym. To jest wielka i absolutnie immanentna cecha nowoczesnego państwa, że jest ono państwem jak najbardziej równych szans dla wszystkich. Dziękuję za to ogromnie. Przywiązuję do tego – ja jako Prezydent, my jako Para Prezydencka – ogromną i absolutnie fundamentalną wagę.
„Takie będą Rzeczypospolite – jak Państwo wiecie – jakie ich młodzieży chowanie”, jaka edukacja – także o osobach z niepełnosprawnościami i ich potrzebach. Edukacja o tym, by właśnie dostrzegać te potrzeby, by rozumieć te potrzeby, by starać się w jak największym stopniu we wszystkich dziełach, także tych, które realizujemy w życiu – zwłaszcza na potrzeby publiczne – to uwzględniać i realizować.
Dlatego tak bardzo często mówimy: potrzebujemy Polski bez barier, potrzebujemy Polski, w której te bariery będą likwidowane, potrzebujemy Polski dostępnej. To dlatego między innymi tutaj, w Pałacu Prezydenckim, odbywają się finały takich konkursów, jak np. Lider Dostępności dla urbanistów, dla architektów, dla samorządów po to, by pokazać, że da się, że można tworzyć Polskę w przestrzeni publicznej taką, która będzie rzeczywiście jak najbardziej przyjazna dla każdego jej obywatela; która będzie Polską równych szans i równych możliwości w jak największym stopniu.
Dziękuję Państwu z całego serca, że bierzecie Państwo w tym codzienny udział – tak jak powiedziałem – jeszcze bardzo często zanim był Międzynarodowy Dzień Osób z Niepełnosprawnościami ustanowiony, jeszcze zanim była konwencja, jeszcze długo, długo, zanim Polska tę konwencję ratyfikowała. Dziękuję Państwu za tę działalność, dziękuję Państwu za to piękne dzieło, które realizujecie. Proszę o jeszcze. Powiem tak: też się staramy wspierać w miarę swoich możliwości.
Jak wiecie Państwo – za co zresztą dziękuję wszystkim, którzy współpracowali – przygotowaliśmy na przestrzeni kilku lat projekt ustawy o asystencji osobistej. Właśnie po to, by te możliwości tworzenia Polski równych szans jeszcze zwiększyć, po to, by w jeszcze większym stopniu umożliwić właśnie to wyrównanie, zrównanie, to takie jak najbardziej standardowe funkcjonowanie z pomocą asystenta osobistego. Ustawa jest w Sejmie, mam nadzieję, że będzie nadal procedowana i mam nadzieję, że zostanie wyprocedowana jak najszybciej, że będzie – i będzie mogła służyć. Czy jest doskonała?
Proszę Państwa, pracowaliśmy nie tylko tutaj, w Kancelarii Prezydenta, przy pomocy tutaj moich współpracowników – doradców, legislatorów, Pani Pauliny Malinowskiej–Kowalczyk, Pani Minister. Pracowaliśmy przy Państwa pomocy, różnych środowisk. Pracowaliśmy przy pomocy również i Ministerstwa, z którym swojego czasu konsultowaliśmy zapisy ustawy. Zrobiliśmy konsultacje społeczne.
Pewnie, że zawsze znajdą się jakieś niedoskonałości. Pewnie, że z pewnością na przestrzeni lat trzeba będzie zwiększać także i poziom finansowania tej asystencji osobistej. Zawsze będą jakieś niedostatki. Ale cała rzecz polega na tym, by nieustannie doświadczać i poprawiać, by nieustannie podnosić standardy, by nieustannie wyrównywać. I mam nadzieję, że to dzieło będzie dalej realizowane.
Mam nadzieję, że będzie realizowana „Strategia na rzecz osób z niepełnosprawnościami”, którą polski rząd przyjął w 2021 roku. Że będzie ona realizowana konsekwentnie, czyniąc Polskę coraz bardziej Polską równych szans, Polską jednakowych możliwości dla wszystkich. To ogromnie ważne dzieło. Wierzę w to, że będzie realizowane. Bo wierzę w to, że to, co niezbędne do tego dzieła – poza naszym wkładem pracy, Państwa wkładem pracy – czyli kwestie finansowe... Tak to jest. Ciężko dzisiaj jest cokolwiek wielkiego zrobić, jeżeli nie ma na to środków finansowych.
Wierzę w to, że w miarę, jak nasze państwo będzie państwem coraz zamożniejszym, ta realizacja tej niezwykle palącej potrzeby unowocześniania Polski będzie też systematycznie realizowana. Mało – że te fundusze będą się zwiększały. Może nawet bardziej, niż wskazywałyby na to proste przeliczniki wzrostu zamożności w znaczeniu proporcjonalności wydatków. Może nawet te proporcje będą większe. I na to bardzo liczę.
Jeszcze raz Państwu z całego serca dziękuję za Państwa codzienny trud i służbę dla drugiego człowieka, a przez to także i dla Rzeczypospolitej – tak jak wszystkim Państwu Odznaczonym powiedziałem. Dziękuję z całego serca za przybycie do Pałacu Prezydenckiego i proszę, żeby przekazać w swoich środowiskach, swoim najbliższym nasze najgłębsze wyrazy szacunku.
Dziękuję.
Przeczytaj o zasadach pobierania zdjęć . Pobierz zdjęcie