President of the Republic of Poland: Thanks to the port named after the Ulma Family, the story of the Poles will go out into the world.
Andrzej Duda · President of Poland
- Context
- Duda addressed guests at the renaming ceremony of Rzeszów-Jasionka Airport after the Ulma Family, a beatified Polish family martyred for sheltering Jews during WWII, on March 24, 2024.
- Main themes
- Ulma Family beatification and legacy, airport naming ceremony, Polish Catholic identity and tradition, Holocaust martyrdom and rescuers of Jews, Podkarpacie regional heritage, wartime sacrifice and heroism, Poland-Ukraine support hub, historical memory and national identity
- Duration
- ~9 min
- Words
- 1,087
- Sentences
- 68
- Readability
- 50
- Grade
- 10.1
- Syntax
- 2.76
- Vocabulary
- 2.21
Translated from Polish
The broad sphere of national life a sentence belongs to. Every sentence has an Arena, so it is the denominator the other indices are read against.
Other68 sentences in 21 paragraphs
Your Eminence, Honorable Cardinal – representative of the Holy See, His Holiness Pope Francis,
Most Honorable Excellencies, Archbishops and Bishops,
Esteemed Priests,
Distinguished Ladies and Gentlemen, Parliamentarians,
Honorable Mr. Marshal,
Honorable Madam Voivode,
Esteemed Presidents of airports and aviation-related companies,
All Distinguished Guests,
Most Honorable Ladies and Gentlemen!
This is a very important and beautiful moment. I would like to express my immense gratitude primarily to the authorities of the Podkarpackie Voivodeship, led by Mr. Marshal, but also to the authorities of Rzeszów–Jasionka Airport, the Management Board of the Company for this extraordinary decision and for this very important event. I also thank His Eminence, the Excellencies for their presence here, for honoring this ceremony.
There are probably no more important figures in Podkarpacie from a historical perspective and in the context of the spirit of Podkarpacie, as well as the mentality of the people living here, than the blessed Ulma Family. Exceptional. But on the other hand – how ordinary.
Less than a year ago, in late September 2023, we celebrated a beautiful ceremony of the beatification of the Podkarpackie martyrs. It can be boldly said: this is the most recent history. For the history of the 20th century is, in fact, the most recent history, quite fresh. How very tangible. Because there are still those who remember that time. An extremely difficult time. The time of the occupation of the lands of the Republic, the time of German, Nazi terror here, a time of great trial – also for Polish society. A trial that many of our compatriots managed to pass with extraordinary dignity, demonstrating humanity and greatness – of a Pole, our culture, our tradition, but also our faith.
I am thinking here of the Christian faith, of the Catholic faith so deeply embedded in our tradition, in our mentality; or perhaps that on which our tradition and mentality have been built. Considering that we are a Christian, Catholic state from the very beginning, for it is from that moment that we truly count our statehood – for over 1,050 years.
It can be boldly said that whenever Poland was sovereign, independent, this land was in Poland. In fact, it is – one can boldly say – thoroughly Polish. Just like those who have lived here very often for many, many generations. This is that part of Poland, this is that part of the Republic, where it is said that people live on their ancestral land, where people live on deeply rooted roots. The land – as I said – thoroughly Polish.
From this very land also grew the Ulma Family. From this land also came what was, in fact, so extraordinary on the scale of Europe and the world during World War II: such far-reaching readiness to sacrifice oneself for one’s neighbor, for another human being. Even to the point of giving one’s life. Just as the Ulmas gave their lives for their Jewish neighbors, whom they sheltered, whom they hosted in their home despite the awareness of the threat of death.
For – as we always emphasize – here, on our lands occupied by Nazi Germany, helping Jews meant death. Not some prison sentence, as was the case in countries in Western Europe also occupied by the Germans. Here, helping Jews meant the death penalty. Absolute. Which was indeed carried out on the Ulma family, starting with the parents – with Wiktoria and Józef – ending with the unborn child who was then in the mother’s womb. An unimaginable, terrible crime – the murder of parents, children, and all those who were with them at that time, namely their Jewish guests, their Jewish neighbors.
Thank you for deciding to name this airport at this time after this very family. It is a great specificity – an airport. It is a window to the world. It is a place where people arrive. Recently indeed from all over the world. Since the Russian aggression against Ukraine, this airport in Jasionka has become a center of support for Ukraine in every possible way – both military support, humanitarian support, and political support. Because it is here that politicians from all over the world arrive, who then proceed further, towards Kyiv. This is a place that today is indeed known around the world. From now on it will be called Ulma Airport. Surely they will soon refer to this airport as U Airport.
Thank you for this, because also thanks to this, this extraordinarily important story about Poles will go out into the world. Thanks to this airport, thanks to this initiative, thanks to these patrons that it has from today. And it will be a testimony about us – about our history, about what is important to us and what has significance in the space of our history, on which we are also building our future by creating a memory that will carry on to future generations. About what was worth it, and how one must pass the test in the most difficult times. I am grateful for that.
It is not by accident that March 24 was established as the National Day of Remembrance of Poles who saved Jews under German occupation during World War II – by the Polish Sejm, by the Polish parliament. Not by accident – because it is precisely the day that is exactly the day of that crime. That is why this special holiday for us was established on this day, when we commemorate all those who supported, and especially those who paid the highest price for it.
And I want to emphasize one last thing in this context: namely, let everyone know that despite that crime committed 80 years ago by the Nazis, by the Germans on the Ulma Family and their Jewish neighbors, in the village of Markowa, in other homes 21 Jews, Polish citizens still hidden, despite the fear of death – how tragically materialized – survived. People did not bend. They did not betray them out of fear for their own lives. They sheltered them until the end, supporting and saving them. This is indeed the testimony of Podkarpacie. This is indeed the testimony of the quality and mentality of these people. Let it go out into the world.
Honor and glory to the heroes! Eternal memory to the heroic Ulma Family and all those who helped, who bore witness and proof of extraordinary humanity and extraordinary love for one’s neighbor, love for another human being! I thank you from the bottom of my heart.
The original Polish. The tags above are read on the English translation's sentences.
Eminencjo, Czcigodny Księże Kardynale – przedstawicielu Stolicy Apostolskiej, Ojca Świętego Franciszka,
Wielce Czcigodni Ekscelencje Księża Arcybiskupi i Biskupi,
Czcigodni Księża,
Szanowni Panie i Panowie Parlamentarzyści,
Szanowny Panie Marszałku,
Szanowna Pani Wojewodo,
Szanowni Państwo Prezesi portów lotniczych i spółek związanych z lotnictwem,
Wszyscy Dostojni Przybyli Goście,
Wielce Szanowni Państwo!
To bardzo ważny i piękny moment. Ogromnie dziękuję przede wszystkim władzom woj. podkarpackiego na czele z Panem Marszałkiem, ale także władzom Portu Lotniczego Rzeszów–Jasionka, Zarządowi Spółki za tę niezwykłą decyzję i za to bardzo ważne wydarzenie. Dziękuję także Jego Eminencji, Ekscelencjom za obecność tutaj, za uświetnienie tej uroczystości.
Nie ma chyba na Podkarpaciu ważniejszych postaci rzeczywiście z tego historycznego punktu widzenia i takiego rytu Podkarpacia, także mentalności żyjących tutaj ludzi niż błogosławiona Rodzina Ulmów. Wyjątkowa. Ale z drugiej strony – jakże zwykła.
Niecały rok temu, w ostatnim wrześniu – 2023 roku – obchodziliśmy piękną uroczystość beatyfikacji podkarpackich męczenników. Śmiało można powiedzieć: tej najnowszej historii. Bo przecież historia XX wieku to w gruncie rzeczy historia najnowsza, całkiem świeża. Jakże bardzo namacalna. Albowiem są wciąż jeszcze ci, którzy pamiętają tamten czas. Niezwykle trudny. Czas okupacji ziem Rzeczypospolitej, czas niemieckiego, hitlerowskiego terroru tutaj, czas wielkiej próby – także dla polskiego społeczeństwa. Próby, którą wielu spośród naszych rodaków potrafiło zdać z niezwykłą godnością, dając dowód człowieczeństwa i wielkości – Polaka, naszej kultury, naszej tradycji, ale także i naszej wiary.
Myślę tutaj o wierze chrześcijańskiej, o wierze katolickiej tak głęboko wrytej w naszą tradycję, w naszą mentalność; czy może tej, na której właśnie te nasze tradycja i mentalność zostały zbudowane. Biorąc pod uwagę, że jesteśmy państwem chrześcijańskim, katolickim od samego zarania, albowiem od tego momentu w istocie liczymy naszą państwowość – od ponad 1050 lat.
Śmiało można powiedzieć, że zawsze wtedy, kiedy Polska była suwerenna, niepodległa, ta ziemia była w Polsce. W istocie jest ona – śmiało można powiedzieć – na wskroś polska. Tak samo jak ci, którzy tutaj żyją bardzo często od wielu, wielu pokoleń. To jest ta część Polski, to jest ta część Rzeczypospolitej, gdzie mówi się, że ludzie żyją na ojcowiźnie, gdzie ludzie żyją na głęboko wrośniętych korzeniach. Ziemia – jak powiedziałem – na wskroś polska.
Z tej właśnie ziemi wyrosła także i Rodzina Ulmów. Także z tej ziemi wyszło to, co było w gruncie rzeczy tak niezwykłe w skali Europy i świata w czasie II wojny światowej: tak daleko idąca gotowość poświęcenia się dla bliźniego, dla drugiego człowieka. Aż do oddania życia. Tak jak Ulmowie oddali życie za swoich żydowskich sąsiadów, których przechowywali, których gościli w swoim domu mimo świadomości zagrożenia śmiercią.
Albowiem – jak zawsze podkreślamy – tu właśnie, na naszych ziemiach okupowanych przez hitlerowskich Niemców, za pomoc Żydom groziła śmierć. Nie jakaś tam kara więzienia, tak jak było w krajach na zachodzie Europy też okupowanych przez Niemców. Tutaj za pomoc Żydom groziła kara śmierci. Bezwzględna. Którą właśnie na rodzinie Ulmów wykonano, poczynając od rodziców – od Wiktorii i Józefa – kończąc na nienarodzonym jeszcze dziecku, które było wtedy w łonie matki. Niewyobrażalna, straszliwa zbrodnia – zamordowanie rodziców, dzieci i wszystkich tych, którzy wtedy z nimi byli, czyli właśnie ich żydowskich gości, ich żydowskich sąsiadów.
Dziękuję, że zdecydowaliście się nadać temu lotnisku w tym czasie imię tej właśnie rodziny. To wielka specyfika – port lotniczy. To okno na świat. To miejsce, gdzie przybywają ludzie. W ostatnim czasie rzeczywiście z całego świata. Od czasu rosyjskiej agresji na Ukrainę to lotnisko w Jasionce stało się centrum wsparcia dla Ukrainy na wszelkie możliwe sposoby – i tego wsparcia militarnego, i tego wsparcia humanitarnego, a także i tego wsparcia politycznego. Bo to tutaj przylatują politycy z całego świata, którzy potem podążają dalej, w kierunku Kijowa. To jest miejsce, które dzisiaj jest miejscem rzeczywiście znanym na świecie. Od teraz będzie się nazywało Ulma Airport. Pewnie tak będą na to lotnisko już wkrótce mówili. Może w skrócie będą mówili: U Airport.
Dziękuję za to, bo także dzięki temu ta niezwykle ważna historia o Polakach będzie szła w świat. Dzięki temu lotnisku, dzięki tej inicjatywie, dzięki tym patronom, których ono od dzisiaj ma. I będzie świadectwem także o nas – o naszej historii, o tym, co dla nas jest ważne i co ma w przestrzeni naszych dziejów znaczenie, na czym tak naprawdę budujemy także naszą przyszłość poprzez tworzenie pamięci idącej w kolejne pokolenia. O tym, co było warto, i w jaki sposób zdawać trzeba próbę w najtrudniejszych czasach. Jestem za to wdzięczny.
Nie przez przypadek ten 24 marca został ustanowiony Narodowym Dniem Pamięci Polaków ratujących Żydów pod okupacją niemiecką w czasie II wojny światowej – przez polski Sejm, przez polski parlament. Nie przez przypadek – bo jest to właśnie dzień, który jest dokładnie dniem tej zbrodni. To właśnie dlatego na ten dzień zostało ustanowione to szczególne dla nas święto, kiedy upamiętniamy wszystkich tych, którzy wtedy wspierali, a w szczególności tych, którzy zapłacili za to cenę najwyższą.
I chcę w tym kontekście tylko podkreślić ostatnią rzecz: a mianowicie niech wszyscy wiedzą, że mimo tamtej zbrodni dokonanej 80 lat temu przez hitlerowców, przez Niemców na Rodzinie Ulmów i ich żydowskich sąsiadach, we wsi Markowa, w innych domach 21 Żydów, obywateli polskich wciąż ukrywanych, mimo obawy śmierci – jakże niezwykle tragicznie zmaterializowanej – przetrwało. Ludzie się nie ugięli. Nie wydali ich ze strachu o własne życie. Przechowali ich do końca, wspierając i ratując. To jest właśnie świadectwo Podkarpacia. To jest właśnie świadectwo jakości i mentalności tych ludzi. Niech idzie w świat.
Cześć i chwała bohaterom! Wieczna pamięć bohaterskiej Rodzinie Ulmów i wszystkich tych, którzy pomagali, którzy dawali świadectwo i dowód niezwykłego człowieczeństwa i niezwykłej miłości bliźniego, miłości drugiego człowieka! Z całego serca dziękuję.
Przeczytaj o zasadach pobierania zdjęć . Pobierz zdjęcie