- Context
- Duda addressed the 5th World Anti-Doping Conference in Katowice, Poland on 5 November 2019, welcoming international delegates and advocating for clean sport.
- Main themes
- Anti-doping in sport, fairness and integrity in sport, athlete health, doping as theft, Poland's sporting history, Silesian Uprisings centenary, Polish independence centenary, World Anti-Doping Agency, fight against doping technology, clean sport advocacy
- Duration
- ~15 min
- Words
- 1,828
- Sentences
- 62
- Readability
- 52
- Grade
- 12.6
- Syntax
- 3.39
- Vocabulary
- 2.11
Translated from Polish
The broad sphere of national life a sentence belongs to. Every sentence has an Arena, so it is the denominator the other indices are read against.
Other62 sentences in 25 paragraphs
Esteemed Chairpersons of the World Anti-Doping Agency and the International Olympic Committee,
All Esteemed Guests,
Mr. Minister of Sport and Tourism,
All Distinguished Delegates who have come from around the world,
All Our Dear Guests,
Esteemed Ladies and Gentlemen!
Thank you very much for the invitation to this extraordinary meeting. But above all, as the President of the Republic of Poland – and thus the host of the country that has the honor and great pleasure of hosting this year’s 5th World Anti-Doping Conference – I would like to sincerely thank the authorities of the World Anti-Doping Agency, all the delegates, and also the Minister of Sport and Tourism of the Republic of Poland, Mr. Witold Bańka, for the fact that this world conference, this extremely important event – I would say, second in importance in the global arena after the meetings of the International Olympic Committee – is taking place right here in my country, in Poland.
It is taking place here, in Katowice, at a time that is so extraordinarily important for my country and for the Polish people. Because this is the period when we celebrate the centenary of Poland regaining independence in 1918, and thus the rebirth of Polish sport under the Polish flag, with our national emblem – the White Eagle on our chests. This is the time when we celebrate this year the centenary of the establishment of the Polish Olympic Committee. This is the time when we celebrate the first great Polish Olympic successes, which did not come immediately – because a few years later – but when our great, wonderful sportswoman Halina Konopacka won the first Olympic gold medal for Poland in Amsterdam.
This is the time when we celebrate so many important anniversaries for us also here, in this region of Poland, in Upper Silesia, which at that time, a hundred years ago, wanted to join Poland, but there were enormous political and not only political problems with that. As a result, it was necessary to take up arms in three consecutive Silesian uprisings for this land to belong to Poland. This year we also commemorate in our country the Year of the Silesian Uprisings – a great act of armed struggle.
For us, Poles, Silesia is a very special place, which – like the people who live and work here – for decades or perhaps even centuries has been a symbol of great effort, hard work, but also a symbol of the great yield that comes to this land and to the state precisely from the hard, diligent work performed by people for whom this work, effort, and struggle constitute a great tradition inscribed in the history of their families, their mentality, and deeply embedded in their culture.
Perhaps that is why, in a sense, it is symbolic for me that this meeting of the World Anti-Doping Agency is taking place right here; an organization whose primary goals are twofold: to ensure the purity of sport, to ensure fairness in global sport, and to care for the health of athletes. Because these are two elements – looking through the prism of the drama that is doping – inextricably linked to each other. The purity and fairness of sport, and thus indeed the sports results that are the effect of training, tactics, hard work of the athlete, the coaching team, and the entire support system, without which modern sport at the world level cannot be imagined today. But at the same time, which – for the preservation of the beauty of sport and what is most precious in it: true, honest, human competition – are necessary, namely indeed honesty in sport.
Of course, we will say: yes, there are very different possibilities of cheating in sport, some easier to detect, others more difficult. Favoritism by referees, supporting an athlete in a specific way outside the fair rules of sport is most often relatively easy to recognize and easy to condemn. Moreover, cases of such events have passed into the darkest, worst history of world sport, are often mentioned, and constitute a black example on the list of historical events and sports results.
But doping is something completely special, it is difficult, very often associated with an extremely rapidly developing technology, it is related to something that – unfortunately – in this case we would negatively call modernity, innovation; those very fashionable words. On the other hand – one could say that the fight against doping itself is also a great rivalry and competition. It is like the fight against theft and robberies, because in fact doping is a form of theft – a form of stealing a sports result, stealing success, it is a form of trampling someone’s effort in an unfair, dishonest way.
This fight continues. Over the last few decades, it has also been associated with several shocks that we have all experienced. Such as the events that came to light after the Olympic Games in 1988, such as the phenomena that came to light in connection with major cycling races, e.g. the Tour de France – doping on an almost industrial scale, which completely distorted the truthfulness and reliability of sports competition.
I am convinced that people want to watch honest sport, that they do not want to see athletes who achieve results because they poison their bodies, destroy themselves, and later die quietly at the age of 40 or even earlier, during sports struggles. That is not what sport is about. And that is the other side of this great medal.
The fight against doping is not only a fight against dishonesty during competitions and sports rivalry. It is not only a fight against the theft of sports results. It is also a fight for the health of athletes, for their lives, it is a fight for a certain culture of sports development primarily among the youngest, so that they do not succumb to the temptation of using doping, so that they are cautious and themselves are free from the desire to reach for prohibited substances, which may cause them to achieve results faster and easier, but what may happen to them in the future – they probably do not think about that today, being 18, 19, 20, or 21 years old.
Who will they be at 35, 40, 50 years old? How will they feel? How will they look? Will they be alive or not? Will they enjoy having children, grandchildren? All of this, which is and should be the joy of an ordinary person, especially an athletic one, who for so many years has promoted and propagated physical culture and a healthy lifestyle. Because that is what the idea of sport is about. This great work is being carried out today by the World Anti-Doping Agency in a coordinated manner, even more perfectly than it was a few years ago. Today we have the "World Anti-Doping Code" adopted in 2003, which standardized the rules.
I am very pleased that in the coordinated fight against doping worldwide, thanks to the activity of Mr. Minister Witold Bańka, my country – Poland – is also involved. I am thinking here of the anti-doping law that we adopted in Poland in 2016. I am thinking of the Polish Anti-Doping Agency, which according to all the standards indicated by WADA fits into this global, most modern trend of fighting doping, operating since 2017, working precisely in the area of education and combating doping also in my country, Poland.
I am very pleased that as a country we are honored that the presidency of the World Anti-Doping Agency will be taken over by my colleague, Mr. Minister Witold Bańka – one of the youngest ministers of sport in the history of my country, but at the same time an experienced athlete, runner, representative of Poland, participant and medalist of world championships, a person who knows sport not only because he has observed it, but also because he has participated in it at the world level, understands what sports competition and doping mean.
I hope that thanks to the work that you carry out every day – thanks to the work that will be and is being carried out here in Katowice, thanks to the changes in the "World Anti-Doping Code" that you will adopt here during this World Conference, thanks to further actions – the fight against doping, and above all anti-doping education will be carried out in the world even better. That it will no longer be necessary – I hope – ever again, although it is probably a dream that in some sense is a utopia, because as I said, the fight against doping is – unfortunately, I fear – an endless competition, an endless struggle.
But that we will not have to observe the bittersweet hue in the eyes of great athletes receiving world championship or Olympic medals years later, which they should have received many years ago, but did not receive them then because they were cheated. Because those with whom they competed – their partners, competitors – did not adhere to fair rules and could look them in the eye, but in reality were cheaters who, although condemned, lost their sports achievements and covered themselves with infamy, but took away from them the opportunity to enjoy victory there, on the stadium, receiving an Olympic medal or world championship in front of millions of viewers around the world, who celebrated their great sports success with them and listened to their national anthem along with the flag waving in the wind rising to the highest mast.
I say this with great emotion, because just a few days ago I was able to look at the face of Ms. Anita Włodarczyk, who is with us today and was just receiving the gold medal that she rightfully earned at the Olympic Games many years ago in London, which she did not receive at that time precisely because of doping fraud.
I hope that thanks to your work, these cases will be eliminated. And above all – thanks to your work and constant action, young people will not reach for doping. They will be guided by honesty and integrity in sport, wanting to achieve results with their heads held high, so that they will never have to be ashamed and will never be considered cheaters.
Once again, thank you for this great work taking place in my country. Once again, thank you for it taking place in Silesia. Once again, I warmly welcome all of you. I hope that you will spend in Poland, in Katowice – on the one hand – a very productive and good time for yourselves, positive for the global fight against doping and leading us precisely into this bright future. And at the same time a pleasant time, making new friendships, important meetings and agreements, and above all strong cooperation for the good cause of clean sport and fair competition.
Thank you very much.
The original Polish. The tags above are read on the English translation's sentences.
Wielce Szanowni Panowie Przewodniczący Światowej Organizacji Antydopingowej i Międzynarodowego Komitetu Olimpijskiego,
Wszyscy Wielce Szanowni Państwo,
Panie Ministrze Sportu i Turystyki,
Wszyscy Dostojni Delegaci przybyli z całego świata,
Wszyscy Nasi Drodzy Goście,
Wielce Szanowni Państwo!
Bardzo dziękuję za zaproszenie na to niezwykłe spotkanie. Ale przede wszystkim jako Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej – a więc gospodarz kraju, który ma zaszczyt i wielką przyjemność gościć w tym roku 5. Światową Konferencję Antydopingową – chciałem z całego serca podziękować władzom Międzynarodowej Organizacji Antydopingowej, wszystkim delegatom, a także ministrowi sportu i turystyki rządu Rzeczypospolitej, panu Witoldowi Bańce, za to, że ta światowa konferencja, to niezwykle ważne wydarzenie – powiedziałbym, że po spotkaniach Międzynarodowego Komitetu Olimpijskiego drugie co do ważności w przestrzeni ogólnoświatowej – odbywa się właśnie w moim kraju, w Polsce.
Odbywa się tutaj, w Katowicach, w czasie, który dla mojego kraju i dla Polaków jest tak niezwykle ważny. Bo to okres, gdy obchodzimy stulecie odzyskania przez Polskę niepodległości w roku 1918, a tym samym odrodzenia się polskiego sportu pod polską flagą, z naszym narodowym godłem – Orłem Białym na piersiach. To czas, gdy obchodzimy w tym roku stulecie powstania Polskiego Komitetu Olimpijskiego. To czas, gdy świętujemy pierwsze wielkie polskie olimpijskie sukcesy, które przyszły wprawdzie nie od razu – bo kilka lat później – ale gdy nasza wielka, wspaniała sportsmenka Halina Konopacka zdobyła w Amsterdamie pierwszy dla Polski złoty medal olimpijski.
To czas, gdy świętujemy tak wiele ważnych dla nas rocznic także tutaj, w tym regionie Polski, na Górnym Śląsku, który w tamtym czasie, sto lat temu, chciał się przyłączyć do Polski, ale były z tym olbrzymie polityczne i nie tylko polityczne problemy. W efekcie trzeba było tu sięgnąć po broń w trzech kolejnych powstaniach śląskich, by ta ziemia mogła do Polski przynależeć. Ten rok obchodzimy w naszym kraju także jako Rok Powstań Śląskich – wielkiego czynu zbrojnego.
Dla nas, Polaków, Śląsk jest miejscem bardzo szczególnym, które – tak jak ludzie, którzy tu żyją i pracują – od dziesięcioleci czy może nawet stuleci jest symbolem wielkiego wysiłku, ciężkiej pracy, ale też symbolem wielkiego plonu, jaki dla tej ziemi i dla państwa przychodzi właśnie z ciężkiej, rzetelnej pracy wykonywanej przez ludzi, dla których ta praca, trud i wysiłek stanowią wielką tradycję wpisaną w historię ich rodzin, ich mentalność i głęboko wpisaną w ich kulturę.
Może też właśnie dlatego w jakimś sensie jest dla mnie symboliczne, że to spotkanie Światowej Organizacji Antydopingowej odbywa się właśnie tutaj; Organizacji, której naczelne cele są dwa: dbanie o czystość sportu, o uczciwość w światowym sporcie i dbanie o zdrowie sportowców. Bo są to dwa elementy – patrząc przez pryzmat dramatu, jakim jest doping – nierozerwalnie ze sobą związane. Czystości i uczciwości sportu, a więc rzeczywiście wyników sportowych, które są efektem treningu, taktyki, ciężkiej pracy zawodnika, ekipy trenerskiej i całego zaplecza, bez którego dzisiaj nie można sobie wyobrazić nowoczesnego sportu na światowym poziomie. Ale zarazem które – dla zachowania piękna sportu i tego, co w nim najcenniejsze: prawdziwej, rzetelnej, międzyludzkiej rywalizacji – są konieczne, a mianowicie rzeczywiście uczciwości w sporcie.
Oczywiście, powiemy: tak, są bardzo różne możliwości oszukiwania w sporcie, jedne łatwiejsze do wykrycia, drugie trudniejsze. Faworyzowanie przez sędziów, wspieranie w specyficzny sposób zawodnika poza uczciwymi regułami sportowymi najczęściej jest stosunkowo łatwo rozpoznawalne i łatwe do napiętnowania. Zresztą przypadki tego typu wydarzeń przeszły do najczarniejszej, najgorszej historii światowego sportu, często są wymieniane i stanowią czarny przykład na liście historycznych wydarzeń i wyników sportowych.
Ale doping jest czymś zupełnie szczególnym, jest trudny, bardzo często związany z niezwykle szybko rozwijającą się technologią, jest związany z czymś, co – niestety – w tym przypadku w sensie negatywnym nazwalibyśmy nowoczesnością, innowacyjnością; tymi tak bardzo modnymi słowami. Z drugiej strony – można powiedzieć, że sama walka z dopingiem też jest wielką rywalizacją i konkurencją. To jak walka ze złodziejstwem i kradzieżami, bo w istocie doping jest formą złodziejstwa – formą kradzieży sportowego wyniku, kradzieży sukcesu, jest formą podeptania czyjegoś wysiłku w sposób nieuczciwy, nierzetelny.
Ta walka trwa. Na przestrzeni ostatnich dziesięcioleci wiązała się ona także z kilkoma wstrząsami, które wszyscy przeżyliśmy. Jak chociażby wydarzenia, które wyszły na jaw po igrzyskach olimpijskich w 1988 roku, jak choćby zjawiska, które wyszły na jaw w związku z wielkimi wyścigami kolarskimi, np. Tour de France – dopingu na niemalże przemysłową skalę, który zupełnie wypaczył prawdziwość i rzetelność sportowej rywalizacji.
Jestem przekonany, że ludzie chcą oglądać uczciwy sport, że nie chcą patrzeć na sportowców, którzy dlatego osiągają wyniki, bo zatruwają swoje organizmy, niszczą się, a później w ciszy umierają w 40. roku życia czy nawet jeszcze wcześniej, w trakcie sportowych zmagań. Nie o to w sporcie chodzi. I to jest druga strona tego wielkiego medalu.
Walka z dopingiem to nie tylko walka z nieuczciwością w czasie zawodów i sportowej rywalizacji. To nie tylko walka z kradzieżą sportowych wyników. To także walka o zdrowie sportowców, o ich życie, to walka o pewną kulturę rozwoju sportowego przede wszystkim wśród najmłodszych, by nie dali się nakłonić do korzystania z dopingu, by byli ostrożni i sami byli wolni od chęci sięgnięcia po niedozwolone środki, które być może spowodują, że szybciej i łatwiej osiągną wynik, ale co może ich spotkać w przyszłości – nad tym pewnie dzisiaj, mając 18, 19, 20 czy 21 lat, w ogóle się nie zastanawiają.
Kim będą, mając lat 35, 40, 50? Jak będą się czuli? Jak będą wyglądali? Czy będą żyli, czy nie? Czy będą się cieszyli posiadaniem dzieci, wnuków? Tego wszystkiego, co jest i powinno być radością zwykłego człowieka, zwłaszcza wysportowanego, który przez tak wiele lat eksponował i propagował kulturę fizyczną i zdrowy tryb życia. Bo przecież na tym polega idea sportu. To wielkie dzieło realizowane dzisiaj przez Światową Organizację Antydopingową w sposób skoordynowany, jeszcze bardziej doskonały, niż to było przed kilkunastoma laty. Dzisiaj mamy przyjęty w 2003 roku „Światowy kodeks antydopingowy”, który ujednolicił zasady.
Cieszę się ogromnie, że w walkę z dopingiem skoordynowanym na całym świecie dzięki aktywności pana ministra Witolda Bańki wpisuje się także mój kraj – Polska. Myślę tu o ustawie antydopingowej, którą przyjęliśmy w Polsce w 2016 roku. Myślę o Polskiej Agencji Antydopingowej, która według wszystkich wskazanych przez WADA wzorców wpisuje się dzisiaj w ten światowy, najnowocześniejszy trend walki z dopingiem, funkcjonując od 2017 roku, działając właśnie w tej przestrzeni edukacji i zwalczania dopingu także w moim kraju, Polsce.
Cieszę się ogromnie, że jako kraj jesteśmy zaszczyceni tym, że urząd prezydenta Światowej Organizacji Antydopingowej obejmie mój kolega, pan minister Witold Bańka – jeden z najmłodszych w historii ministrów sportu w moim kraju, ale zarazem doświadczony zawodnik, biegacz, reprezentant Polski, uczestnik i medalista mistrzostw świata, człowiek, który zna sport nie tylko dlatego, że go obserwował, lecz również dlatego, że na światowym poziomie brał w nim udział, rozumie, co to znaczy sportowa rywalizacja i doping.
Mam nadzieję, że dzięki pracy, którą Państwo na co dzień prowadzą – dzięki pracy, która będzie i jest realizowana tutaj, w Katowicach, dzięki zmianom w „Światowym kodeksie antydopingowym”, który przyjmą Państwo tutaj, w trakcie tej Światowej Konferencji, dzięki dalszym działaniom – zwalczanie dopingu, a przede wszystkim edukacja antydopingowa będzie realizowana na świecie jeszcze lepiej. Że nie trzeba będzie już więcej – mam nadzieję – nigdy, choć pewnie jest to marzenie, które w jakimś sensie jest utopią, bo jak powiedziałem, walka z dopingiem jest to – niestety, obawiam się – niekończąca się konkurencja, niekończące się zmaganie.
Ale że nie będziemy musieli obserwować słodko-gorzkiej barwy w oczach wielkich sportowców odbierających po latach medale mistrzostw świata czy olimpijskie, które powinni dostać przed wielu laty, a nie dostali ich wtedy dlatego, że zostali oszukani. Dlatego, że ci, z którymi konkurowali – ich partnerzy, współzawodnicy – nie kierowali się uczciwymi regułami i umieli im patrzeć w oczy, a tak naprawdę byli oszustami, którzy wprawdzie zostali potępieni, stracili sportowe osiągnięcia i okryli się infamią, ale odebrali im możliwość cieszenia się ze zwycięstwa tam, na stadionie, odebrania medalu olimpijskiego czy mistrzostw świata w obliczu milionów telewidzów na całym świecie, którzy wraz z nimi cieszyli się z ich wielkiego sportowego sukcesu i słuchali ich narodowego hymnu wraz z powiewająca na wietrze flagą wznoszącą się na najwyższy maszt.
Mówię to z wielkim przejęciem, bo dosłownie kilka dni temu mogłem patrzeć na twarz pani Anity Włodarczyk, która jest dzisiaj z nami i właśnie odbierała należny jej złoty medal, który zdobyła na igrzyskach olimpijskich już przed wielu laty w Londynie, a którego wtedy nie dostała właśnie przez dopingowe oszustwo.
Mam nadzieję, że dzięki Państwa pracy te przypadki będą eliminowane. A przede wszystkim – dzięki Państwa pracy i stałemu działaniu młodzi ludzie nie będą sięgali po doping. Będą kierowali się uczciwością i rzetelnością w sporcie, chcąc z podniesionym czołem osiągać wyniki, by nigdy nie musieli się wstydzić i nigdy nie zostali uznani za oszustów.
Jeszcze raz dziękuję, że ta wielka praca odbywa się w moim kraju. Jeszcze raz dziękuję, że odbywa się ona na Śląsku. Jeszcze raz witam wszystkich Państwa bardzo serdecznie. Mam nadzieję, że spędzicie w Polsce, w Katowicach – z jednej strony – bardzo pracowity i dobry dla siebie czas, pozytywny dla światowej walki z dopingiem i wyprowadzający nas właśnie w tę świetlaną przyszłość. A zarazem czas miły, zawierania nowych przyjaźni, ważnych spotkań i porozumień, a przede wszystkim silnej współpracy dla dobrego celu, jakim są czysty sport i uczciwa rywalizacja.
Dziękuję bardzo.
