The President's speech during the meeting with members of the National Olympic Committees of the Three Seas countries.
Andrzej Duda · President of Poland
- Context
- Duda addressed Olympians from Three Seas countries at the Presidential Palace in Warsaw on September 28, 2018, during a symposium coinciding with Poland's independence centenary.
- Main themes
- Olympic movement, Three Seas Initiative cooperation, Polish independence centenary, athletic achievements and legacy, freedom and sports symbolism, mentorship of young athletes, friendship between nations, Cold War era struggles, Polish Olympic heroes, regional solidarity
- Duration
- ~5 min
- Words
- 644
- Sentences
- 29
- Readability
- 42
- Grade
- 12.5
- Syntax
- 3.03
- Vocabulary
- 2.20
Translated from Polish
The broad sphere of national life a sentence belongs to. Every sentence has an Arena, so it is the denominator the other indices are read against.
Other29 sentences in 15 paragraphs
Most Honorable Mr. President of the Polish Olympic Committee,
Most Honorable Mr. President of the World Olympians Association,
Most Honorable Mr. Chairman of the Polish Olympians Society,
Dear, Wonderful Olympians,
All Distinguished Guests,
Ladies and Gentlemen!
Today is a very specific moment here at the Presidential Palace – the year 2018 and a meeting in connection with the symposium of the Olympians' Societies of the Three Seas countries. One hundred years after Poland regained independence in 1918, through my country. Ninety years since the year when the first Polish woman, Halina Konopacka, won the gold Olympic medal at the Games in Amsterdam. Halina Konopacka, who ‒ as the second, alongside Ms. Irena Szewińska, a woman symbolizing Polish Olympic successes ‒ will be posthumously awarded the Order of the White Eagle this year, the highest Polish distinction.
In connection with this year, so important for our Olympic movement and Polish Olympians, you gather here ‒ among friends, in Warsaw, in Poland. Olympians of different generations, but above all the mothers and fathers of our sports successes and our great pride – I say: our – us here, friends in the Three Seas; in the presence and participation of the president and vice president of the World Olympians Association.
Today, athletes ‒ and at the same time among Olympians ‒ representatives of free countries and free nations, who no longer have to carry freedom, but who carry within themselves the great Olympic idea: beautiful, wonderful, which they strive to spread among the young and through which they also try to support those who need help. For which I thank you immensely.
Today you no longer fight for medals for your countries and for yourselves. Many of you already have them along with world and Olympic records. Today you mobilize and support the young so that they can achieve their Olympic Parnassus. But I am glad that you have taken on and are carrying out this mission that is so incredibly important to us.
Thank you that alongside political cooperation in the field of infrastructure development ‒ and in connection with this also contacts between people ‒ which we carry out at the political level with the presidents, prime ministers, and ministers of the Three Seas countries, you also engage in this cooperation among yourselves in order to expand the great Olympic idea and build friendship.
Today, with emotion and pride, we remember your great successes. But we also remember the struggle that you and your colleagues fought not only to win in sports but, in fact ‒ also for freedom for all of us. The vast majority of our countries, which we today count among the broadly understood Three Seas, were then behind the Iron Curtain – we were not fully free nations. But thanks to your successes, thanks to the successes of our athletes, we felt proud, we heard our anthems, we saw our heroes.
Sometimes this struggle for freedom took on significance that was not only symbolic and somewhere in the background. Sometimes it had literal significance, as during the memorable semi-final match of Hungarian water polo players in 1956 against Russia. Sometimes it took a literal form, as in the famous gesture of Władysław Kozakiewicz in 1980 at the Olympics in Moscow, when he won the gold medal and broke the world record.
But I wanted to thank you very much, that it is among other things thanks to your successes that today our young athletes, who are active and going to the Olympic Games, fight only for the gold medal – they do not have to fight for freedom. For your activities, which today come down to mobilizing the young, helping those who need help, and building friendship between nations ‒ I wanted to thank you from the bottom of my heart, once again welcoming you to Warsaw.
Thank you very much.
The original Polish. The tags above are read on the English translation's sentences.
Wielce Szanowny Panie Prezesie PKOl,
Wielce Szanowny Panie Prezydencie Światowego Stowarzyszenia Olimpijczyków,
Wielce Szanowny Panie Przewodniczący Polskiego Towarzystwa Olimpijczyków,
Drodzy, Wspaniali Olimpijczycy,
Wszyscy Dostojni Goście,
Szanowni Państwo!
To taki bardzo specyficzny moment dziś tu, w Pałacu Prezydenckim – rok 2018 i spotkanie w związku z sympozjum Towarzystw Olimpijczyków Państw Trójmorza. Sto lat po odzyskaniu przez Polskę niepodległości w 1918 roku, przez mój kraj. 90 lat od roku, w którym pierwsza Polka, Halina Konopacka, zdobyła złoty medal olimpijski na igrzyskach w Amsterdamie. Halina Konopacka, która ‒ jako druga, obok pani Ireny Szewińskiej, kobieta będąca symbolem polskich sukcesów olimpijskich ‒ będzie w tym roku pośmiertnie odznaczona Orderem Orła Białego, najwyższym polskim odznaczeniem.
W związku z tym tak ważnym dla naszego ruchu olimpijskiego i polskich olimpijczyków rokiem spotykają się Państwo tutaj ‒ w gronie przyjaciół, w Warszawie, w Polsce. Olimpijczycy różnych pokoleń, ale przede wszystkim matki i ojcowie naszych sportowych sukcesów i naszej wielkiej dumy – mówię: naszej – nas tutaj, przyjaciół w gronie Trójmorza; w obecności i przy uczestnictwie prezydenta i wiceprezydenta Światowego Stowarzyszenia Olimpijczyków.
Dzisiaj sportowcy ‒ a zarazem w gronie olimpijczyków – przedstawiciele wolnych krajów i wolnych narodów, którzy nie muszą już nieść wolności, ale którzy niosą w sobie wielką ideę olimpijską: piękną, wspaniałą, którą starają się rozprzestrzeniać wśród młodych i dzięki której także starają się wspierać tych, którzy potrzebują pomocy. Za co Państwu ogromnie dziękuję.
Dzisiaj Państwo już nie walczą o medale dla swoich krajów i dla siebie. Wielu z Państwa je ma wraz z rekordami świata i olimpijskimi. Dzisiaj mobilizujecie i wspieracie młodych, aby oni osiągali swój olimpijski parnas. Ale cieszę się, że podjęliście i realizujecie tę tak niezwykle ważną dla nas misję.
Dziękuję, że obok współpracy politycznej w dziedzinie rozwoju infrastruktury ‒ i w związku z tym także kontaktów między ludźmi ‒ którą my realizujemy na poziomie politycznym wraz z prezydentami, premierami i ministrami krajów Trójmorza, także Państwo podejmują tę współpracę pomiędzy sobą po to, by rozszerzać wielką ideę olimpijską i budować przyjaźń.
Dzisiaj ze wzruszeniem i dumą wspominamy Państwa wielkie sukcesy. Ale wspominamy też walkę, którą toczyliście wtedy Wy i Wasi koledzy nie tylko o to, by zwyciężyć w sporcie, lecz tak naprawdę ‒ także o wolność dla nas wszystkich. Zdecydowana większość naszych krajów, które dzisiaj zaliczamy do grona szeroko pojętego Trójmorza, była wtedy za żelazną kurtyną – nie byliśmy narodami w pełni wolnymi. Ale dzięki Państwa sukcesom, dzięki sukcesom naszych sportowców czuliśmy się dumni, słyszeliśmy swoje hymny, widzieliśmy swoich bohaterów.
Czasem ta walka o wolność przybierała znaczenie nie tylko symboliczne i będące gdzieś w tle. Niekiedy miała znaczenie dosłowne, tak jak w czasie pamiętnego meczu półfinałowego węgierskich piłkarzy wodnych w 1956 roku przeciwko Rosji. Czasem przybierała formę dosłowną, tak jak w słynnym geście Władysława Kozakiewicza w 1980 roku na olimpiadzie w Moskwie, gdy zdobył złoty medal i pobił rekord świata.
Ale chciałem Państwu bardzo podziękować, że to m.in. właśnie dzięki Waszym sukcesom dzisiaj nasi młodzi sportowcy, którzy są aktywni i jadą na igrzyska olimpijskie, walczą tylko o złoty medal – o wolność walczyć nie muszą. Za tę Waszą działalność, która dzisiaj sprowadza się do mobilizowania młodych, do pomagania tym, którzy pomocy potrzebują, i do budowania przyjaźni pomiędzy narodami ‒ z całego serca chciałem Państwu podziękować, jeszcze raz witając Was w Warszawie.
Dziękuję bardzo.