The speech of the President of the Republic of Poland at the meeting with the World Champions in volleyball.
Andrzej Duda · President of Poland
- Context
- Duda addressed the Polish national volleyball team at a celebratory meeting after their 2018 World Championship victory, honoring the players at the Presidential Palace.
- Main themes
- Polish volleyball World Championship victory, national pride, centenary of Polish independence, team achievement and dedication, history of Polish volleyball, Olympic Games aspirations, Poland's international standing
- Duration
- ~9 min
- Words
- 1,026
- Sentences
- 45
- Readability
- 55
- Grade
- 11.1
- Syntax
- 3.18
- Vocabulary
- 1.97
Translated from Polish
The broad sphere of national life a sentence belongs to. Every sentence has an Arena, so it is the denominator the other indices are read against.
Other45 sentences in 15 paragraphs
Most Honorable Minister of Sport,
Most Honorable Ministers, Distinguished Chairpersons, Most Honorable Member of the European Parliament, but above all, Dear Representatives of Poland, Dear Golden Polish Team!
I must say that this is an incredibly moving moment. I am immensely happy that "Mazurek Dąbrowskiego," with its strong rhythm, has awakened us all together here on this October, somewhat cloudy morning, but very joyful for us.
I am glad that you chose to come here today despite the fatigue from the long competition, the exhausting battle, the problems that were still there yesterday with the return to Poland – that you are here with us to once again celebrate this great success, this tremendous victory, and also to receive thanks on behalf of the Republic of Poland. Because I would like you to accept it that way. Perhaps you do not fully feel it – we envy the Minister who was there with you on site, who could immediately hug and congratulate you – but for us, it is an extraordinary experience.
I say this also from personal experience, as I had the great pleasure of watching that Sunday match live together with authentic fans who experienced it intensely. And this was true for people of all ages: from older residents of a small town near Krakow to children, from women to the youngest boys – everyone felt an extraordinary pride in the wonderful victory of our athletes. An undeniable victory that leaves no doubt as to who is truly the best. I thank you very much for that.
Because these are such great moments that come thanks to your attitude – I am talking here about the players who fought on the field, but also about the coach, the coaches, the entire team that prepared, about everyone who dealt with logistics, about physiotherapists, masseurs, about those who put their effort, thought, and strength into making the final success possible, so that you could play on the field as best as you could, give your all, and win. And it is precisely because of your attitude that the victory becomes the achievement of all of us, of the entire society, a great reason for pride, and it brings glory to Poland all over the world. I am immensely grateful for that.
I am even more grateful that this is happening this year – in such an extraordinarily important symbolic year for us Poles, the centenary of Poland regaining independence. A year that I personally care so much about – to be a symbol, but not only in the historical sense. So that we not only remember, but that it becomes a kind of springboard from which Poland will leap and move forward on the path of its development.
So that when we think back to the Second Polish Republic – which, despite all difficulties, doubts, and uncertainties, was reborn, revived, and was – we also believe that from this year a new impulse will begin for our country: a developmental one, pushing us towards the best paths of economic and social development, and in general the existence of our country both in an internal sense and in the international space. That is why I am so immensely happy about this success and I thank you very much. Because it instills hope in our hearts, showing that Poles are great, that they know how to win. And – importantly – for the second time in a row. Because that is incredible and wonderful!
When we look at the history of our volleyball, we will say: "Yes, of course, there were periods of great glory." 1967 – for the first time a bronze medal at the European Championships. Then the wonderful successes of Hubert Wagner's team, starting with the World Championship in 1974, through the European Championship silver in 1975, to finally the Olympic Championship in 1976. Later, of course, the European Championships – more successes, more silver medals. But then the great comeback: 2006 – a silver medal at the World Championships. Then a gold medal at the European Championships in 2009. And then this great success: 2014 – World Champions. Now repeated.
Now the Polish national team has proven that – although players change; generations change, younger ones come – Poland is still strong, that training is very good, that preparation is at a very high level, that Polish volleyball is top of the top. And this is not only in a European sense, but indeed in a global one. I am immensely grateful for that.
It is thanks to your attitude that we have the third place in the all-time World Championship medal standings. After the USSR, which – as we know – gathered players from half the world, after Brazil, which is known to be a legend, and which was just defeated by Poland two days ago, the day before yesterday, to our third place ex aequo with Italy. Of course, we want Poland to be in first place, but we will have to wait a little longer for that.
The Olympic Games are approaching for you. I know that the Coach has great plans here. I want to say that we are all keeping our fingers crossed. But I want to emphasize once again: we are immensely grateful. May these state decorations – awarded in the name of the Republic of Poland and given on its behalf as a thank you from the entire Polish society – be a symbol of our great joy and gratitude.
And now I wish you to be able to return home as soon as possible and hug your loved ones, to spend at least a little time in the safest and most peaceful place, which is the home of each of us. Please take our warm regards, expressions of respect, gratitude, and thanks to your homes, to your families, to your loved ones, because the whole family also prepares for this sporting success, if only by the fact that there is no son, father, or husband at home.
Please convey our expressions of gratitude also at home – along with congratulations.
Once again, thank you very much.
The original Polish. The tags above are read on the English translation's sentences.
Wielce Szanowny Panie Ministrze Sportu,
Wielce Szanowni Państwo Ministrowie, Szanowni Panowie Przewodniczący, Wielce Szanowny Panie Pośle do Parlamentu Europejskiego, ale przede wszystkim Drodzy Reprezentanci Polski, Droga Złota Polska Drużyno!
Muszę powiedzieć, że to niezwykle wzruszający moment. Cieszę się ogromnie, że „Mazurek Dąbrowskiego” takim swoim mocnym rytmem obudził nas tutaj wszystkich razem w ten październikowy, trochę pochmurny poranek, ale bardzo dla nas radosny.
Cieszę się, że zechcieli Panowie przyjść dzisiaj tutaj mimo zmęczenia tymi długimi zawodami, wyczerpującym bojem, problemami, które wczoraj były też jeszcze z powrotem do Polski – że jesteście tu z nami, żeby jeszcze raz cieszyć się z tego wielkiego sukcesu, ogromnego zwycięstwa, a także przyjąć podziękowanie w imieniu Rzeczypospolitej Polskiej. Bo chciałbym, byście tak je przyjmowali. Może Panowie nie do końca to czują – my zazdrościmy Panu Ministrowi, który był z Wami tam na miejscu, mógł od razu uściskać i pogratulować – ale dla nas jest to niezwykłe przeżycie.
Mówię to także z autopsji, bo sam miałem wielką przyjemność obejrzenia tego niedzielnego meczu na żywo razem z autentycznymi kibicami, którzy niezwykle to przeżywali. I to w każdym wieku: od starszych mieszkańców małej miejscowości pod Krakowem aż po dzieci, od pań aż po najmłodszych chłopców – wszyscy bardzo przeżywali i odczuwali niezwykłą dumę ze wspaniałego zwycięstwa naszych zawodników. Zwycięstwa bezapelacyjnego, które nie pozostawia żadnych złudzeń co do tego, kto jest tak naprawdę najlepszy. Bardzo za to dziękuję.
Przeczytaj o zasadach pobierania zdjęć . Pobierz zdjęcie
Bo to są takie wielkie chwile, które przychodzą dzięki Panów postawie – mówię tutaj o zawodnikach, którzy walczyli na boisku, ale też o panu trenerze, panach trenerach, o całej ekipie, która przygotowywała, o wszystkich, którzy zajmowali się logistyką, o fizjoterapeutach, masażystach, o tych, którzy włożyli swój trud, wysiłek, swoją myśl, siłę w to, by końcowy sukces mógł nastąpić, by mogli Panowie grać na boisku jak najlepiej, dać z siebie wszystko i zwyciężyć. I właśnie dzięki tej postawie Panów zwycięstwo staje się udziałem nas wszystkich, całego społeczeństwa, wielkim powodem do dumy i rozsławia Polskę na całym świecie. Jestem za to ogromnie wdzięczny.
Jestem za to tym bardziej ogromnie wdzięczny, że staje się to właśnie w tym roku – w tak niezwykle ważnym dla nas, Polaków, symbolicznym roku stulecia odzyskania przez Polskę niepodległości. Roku, na którym mi osobiście tak bardzo zależy ‒ aby był symbolem, ale nie tylko w warstwie historycznej. Żebyśmy nie tylko wspominali, lecz by stał się on swoistym punktem odbicia, z którego Polska wyskoczy i pójdzie dalej na drogę swojego rozwoju.
Żebyśmy wracając myślą do II Rzeczypospolitej – która mimo wszystkich trudności, wątpliwości, zwątpienia odrodziła się, odżyła i była ‒ też wierzyli, że od tego roku zacznie się nowy impuls dla naszego kraju: rozwojowy, pchający nas na najlepsze drogi rozwoju gospodarczego i społecznego, i w ogóle istnienia naszego kraju i w sensie wewnętrznym, i w przestrzeni międzynarodowej. Dlatego też tak ogromnie cieszę się z tego sukcesu i ogromnie Panom dziękuję. Bo on wlewa nadzieję w serca, pokazuje, że Polacy są wielcy, że umieją zwyciężyć. I – co ważne – po raz drugi z rzędu. Bo to jest niesamowite i wspaniałe!
Przeczytaj o zasadach pobierania zdjęć . Pobierz zdjęcie
Gdy spojrzymy na historię naszej siatkówki, powiemy: „Tak, oczywiście, że były okresy wielkiej chwały”. 1967 rok – po raz pierwszy brązowy medal na mistrzostwach Europy. Potem wspaniałe sukcesy drużyny Huberta Wagnera, poczynając od mistrzostwa świata w 1974 roku, poprzez wicemistrzostwo Europy w 1975 roku, po wreszcie mistrzostwo olimpijskie w 1976 roku. Później oczywiście mistrzostwa Europy – kolejne sukcesy, kolejne srebrne medale. Ale potem ten wielki powrót: 2006 rok – srebrny medal na mistrzostwach świata. Następnie złoty medal na mistrzostwach Europy w 2009 roku. No i potem ten wielki sukces: 2014 rok – mistrzostwo świata. Teraz powtórzone.
Teraz polska reprezentacja udowodniła, że – mimo iż zmieniają się zawodnicy; bo zmieniają się pokolenia, przychodzą młodsi – Polska cały czas jest mocna, że szkolenie jest bardzo dobre, że przygotowanie jest na bardzo wysokim poziomie, że polska siatkówka to top of the top. I to nie tylko w znaczeniu europejskim, ale właśnie światowym. Ogromnie jestem za to wdzięczny.
To właśnie dzięki Panów postawie mamy w historii wszech czasów mistrzostw świata trzecie miejsce w klasyfikacji medalowej. Po ZSRR, które – wiadomo – zbierało zawodników z połowy świata, po Brazylii, która wiadomo, że jest legendą, a właśnie legła pokonana prze Polskę dwa dni temu, przedwczoraj, do naszego trzeciego miejsca ex aequo z Włochami. Oczywiście chcemy, by Polska była na pierwszym miejscu, ale na to musimy jeszcze chwilę poczekać.
Przeczytaj o zasadach pobierania zdjęć . Pobierz zdjęcie
Przed Panami zbliżające się igrzyska olimpijskie. Wiem, że Pan Trener ma tutaj wielkie plany. Chcę powiedzieć, że wszyscy trzymamy kciuki. Ale bardzo mocno pragnę podkreślić jeszcze raz: jesteśmy ogromnie wdzięczni. Niech te odznaczenia państwowe ‒ wręczone w imieniu Rzeczypospolitej Polskiej i w jej imieniu nadane jako podziękowanie od całego polskiego społeczeństwa ‒ będą symbolem naszej wielkiej radości i wdzięczności.
A teraz życzę Panom, byście mogli jak najszybciej wrócić do domów i przytulić swoich najbliższych, spędzić chociaż trochę chwil w tym najbezpieczniejszym i najspokojniejszym miejscu, jakim jest dom każdego z nas. Proszę, byście zawieźli do domów, do swoich rodzin, najbliższych nasze serdeczne ukłony, wyrazy szacunku, wdzięczności i podziękowania, bo przecież cała rodzina także przygotowuje się do tego sportowego sukcesu chociażby przez to, że nie ma w domu syna, ojca, męża.
Proszę, by Panowie te nasze wyrazy wdzięczności także w domach – wraz z gratulacjami – przekazali.
Jeszcze raz bardzo serdecznie dziękuję.