- Context
- Duda addressed residents of Międzychód during his first presidential visit to the town, marking the 15th anniversary of Poland's EU accession on 29 April 2019.
- Main themes
- Greater Poland regional identity, Polish scouting and youth sacrifice, anniversary of EU accession, Greater Poland Uprising and history, Battle of Karbala and Polish military, national pride and patriotism, local community recognition, Treaty of Versailles and Międzychód, Polish NATO contribution, work ethic and regional character
- Duration
- ~24 min
- Words
- 2,891
- Sentences
- 159
- Readability
- 58
- Grade
- 9.6
- Syntax
- 2.92
- Vocabulary
- 2.05
Translated from Polish
The broad sphere of national life a sentence belongs to. Every sentence has an Arena, so it is the denominator the other indices are read against.
Other159 sentences in 40 paragraphs
Dear Minister,
Dear Member of the European Parliament,
Dear Ladies and Gentlemen Members of Parliament,
Dear Ladies and Gentlemen Senators,
Dear Voivode,
Most Honorable Starosta,
Dear Mayor,
Esteemed Councilors, Chairpersons,
All Distinguished Guests,
but above all – Dear Residents of Międzychód and the county!
I am very pleased that on this beautiful afternoon – just before the 15th anniversary of our accession to the European Union – I can meet with you here in Międzychód. I am immensely honored that – as the Starosta just mentioned – I am the first President of the Republic of Poland to visit Międzychód. It is a great honor for me to fulfill this role today here, in your city, a city I know very well, where I have been many times privately before, and which lies in a beautiful land that truly brings wonderful associations to my mind.
I have already told the Starosta and the Councilors today that I have been to Międzychód many times, as it was part of my travel route to the sea from Kraków. I passed through here, stopping in the forest. But above all, I came here twice to visit my friends at a scout camp – to the scouts from Kraków from the Wichry troop, who camped in nearby Chorzępowo near Nowe Zatomie by Lake Barlin, where they held their scout camps twice. And then I had the opportunity to spend a longer time here. I must indeed say that this is not only one of the most beautiful parts of Greater Poland. It is one of the most beautiful parts of our Republic – your land.
I am glad to be with you and thank you for the opportunity to lay flowers at this monument. As a person who is part of, because I feel that way, the Polish scouting community – in the broadest sense of the word; and today, at the same time, as the President of the Republic, the protector of Polish scouting – I always bow my head with great reverence before these very young people who gave their lives for the homeland. Before the scouts who died for Poland.
Also here, in Greater Poland, in this part that actually managed to return to the homeland quite late, in 1920. Because Międzychód could not be captured during the Greater Poland Uprising. It came to the Republic only as a result of the provisions of the Treaty of Versailles. But one thing must be emphasized: it came precisely because you wanted it – for Międzychód to be in Poland. Your great-grandfathers, grandfathers, and fathers also testified to this, walking several kilometers and fighting in the Greater Poland Uprising – bleeding, defending the Republic in 1920 against the Bolshevik onslaught.
It was the Greater Poland insurgents who fought, among other things, for Lviv to be Polish. This was a great sacrifice that the inhabitants of this land made for the Republic. Why do I mention this? Why do I emphasize it so much? Because you know perfectly well your Greater Poland specificity: here, in Greater Poland, everything that is to be done is always well prepared. The people of Greater Poland are known for their pragmatism and reliability. This was also the case with the Greater Poland Uprising.
Today, in the morning, I visited the soldiers of the 17th Greater Poland Mechanized Brigade. They were the ones who fought 15 years ago in defense of the City Hall in Karbala – the famous Polish soldiers who defended the town hall in Karbala, fighting for three days against the powerful forces of Muqtada al-Sadr. Soldiers who fought the largest battle in which Poles participated since World War II – soldiers from the Greater Poland Brigade. They fought this battle under such excellent command and with such a high level of training that none of them was even seriously injured, let alone killed.
I told them today: “Thank you for this extraordinary feat, extraordinary heroism, mental resilience, and cool-headedness.” So well prepared – typically in a Greater Poland way. With such excellent results. I told them today: “Listen, it is thanks to you that we are today a respected ally in NATO. Because you showed that you not only know how to fight, but that you know how to fight wisely, effectively, and you can win without losses.” This is extremely important.
This is Greater Poland – a well-kept land, a land of solid, enterprising, resourceful people who are always prepared. People for whom work – or preparation – must always be done thoroughly from the very beginning to the very end. Where there is no makeshift, it is not accepted. For this, I want to thank you from the bottom of my heart, and that is why I am glad to be here today in Międzychód – that I can say “thank you.” Because for me, Greater Poland has always been a symbol of order, reliability, and resourcefulness of its inhabitants. As long as I can remember, Greater Poland has always been well-kept, orderly, somewhat wealthier than the rest of the country – but it is thanks to the hard work and reliability of you, the people who live here. No one gave Greater Poland any gifts.
And at the same time, an extremely important thing: it is Greater Poland that is the cradle of the Republic. It is here, over 1050 years ago, that Poland accepted Christianity. It is from here that our roots truly grow – as a state, a nation, as a society and what we are and who we are today. Of course, we live in different parts of the country, but it was here that the decision was made for us to join Europe. It was then that we truly began to belong to it – when we connected with and joined its roots and became part of them.
That is why I always proudly emphasize that although politically we could only move towards Western Europe after 1989, when we managed to reject communism, we have always been part of Europe – in terms of its traditions, culture, and identity – since we call ourselves Poland and Poles. We have always been part of Europe based on Christian values.
Today we are part of Europe in a political sense not only in terms of our system, not only because we are a democratic state with a free market economy. But also because we are indeed a member of the European Union. Why? Because we chose it ourselves, because we made that decision. 15 years ago, in a referendum, we voted “yes,” we said: “We want to be a member of the European Union, we want our state to belong to this great community.” Today it belongs – and the Community enjoys the support of an overwhelming majority of Poles. This is very good because it shows that the European Union has proven itself in our country, and we have proven ourselves in the Union.
Of course, it has its ailments today, it must answer the question – and more precisely, above all, the politicians who sit in the institutions of the European Union must answer the question – why did one of the oldest European nations, the British, say “no” to Europe. Why is Brexit happening? By the way, I hope that it will not happen completely, that there will not be this – in a sense – disintegration of Europe. Because I have no doubt that it would greatly weaken the European Union.
But above all, we must ask ourselves today how to repair the European Union so that no one wants to leave it. This is a big question that we ask ourselves, but it is also a big question that others are asking themselves. In my opinion, the Union and European institutions need more democracy so that people – ordinary residents of the EU member states – feel they have an impact on the reality that is created and implemented in the Brussels institutions. This is extremely necessary. But one of the truly democratic institutions – because they are democratically elected – in the European Union is the European Parliament.
Soon there will be elections to the European Parliament. I want to warmly encourage you to participate in them. Voter turnout in these elections is usually low in our country – unfortunately. We are for the European Union, but when it comes to actually making decisions about the appointments from our side to this important European institution, we do not exercise our voting rights. This is a paradox! I encourage you to go to these elections and vote because they are very important elections. They will shape the European Union. We want to have as much influence on this as possible. We have this influence through our representatives who sit in the European Parliament.
I hope that all of them – regardless of what political colors they may have – will always act in the interest of the Republic of Poland. Because that is the most important thing: the interest of Poland in the European Union. For the European Union to endure, but also for Poland to be in the Union. I say this because the words of our Holy Father John Paul II still resonate in my head.
Many Poles looked at him then with hope that he would say what he thought about Poland's membership in the European Union. How to vote in the referendum 15 years ago? Should we vote “yes” – for the EU? Should we vote “no” – against membership? Many people were surprised: the Holy Father came out and very clearly said that Europe needs Poland, and Poland needs Europe. These words still resonate and have lost none of their relevance: Poland needs Europe, but Europe also needs Poland.
Our presence in the European Union is very important, but it must be an active, creative presence. We must bring our ideas to the European Union. I believe that most of you share my conviction. We have freshness – we always maintain the freshness of a nation that is on the rise. But we can also draw many good patterns from the European Union. And we draw them, for example, in the policies being implemented.
I am glad that a solid family policy is finally being implemented in Poland. It is a great satisfaction for me that I can also join in the work of implementing this policy. I am thinking, of course, primarily about the 500+ program, which supports families raising children. But I am also thinking about all the other pro-family actions that are currently being implemented. This is extremely important.
I repeat this everywhere, but especially strongly to the people of Greater Poland: the most important element that guided me when I decided to run for the office of President of the Republic of Poland was the hope for an improvement in the quality of life of my compatriots. After all, that is why politics is pursued. Politics is a rational concern for the common good. At least that is how I perceive it. My great ambition is that at the moment when I finish my presidential service, the average Polish family will be able to say to me: “Yes, we are living better than when you started your presidential service.”
If I can hear this from an ordinary Polish family, especially one raising children, especially one that has more than one child – in this way, it offers a kind of tribute to the Republic, presenting its children as future citizens who, as adults, will vote, work, develop Poland, and I hope will govern it, will build it, so that it becomes stronger, wealthier, and functions more efficiently – it is primarily such a family that deserves the greatest respect and support from the state, because it is a great value for the state. I want to emphasize this with all my strength: it is a great value for the Polish state. Such a family.
The countries of the European Union, especially those that have been in it for a long time, are generally strong countries, those that have a strong, well-equipped army. This is also a very important element of our policy. Both within the European Union and within NATO, we want to build a sphere of European security, but we also want to look at it through the lens of transatlantic security. That is why I am very pleased that we are a member of the North Atlantic Alliance, that allied troops are currently on our territory, in Poland.
Their presence shows that not only are we in NATO, but NATO is indeed with us. And that Article 5 of the treaty is not an empty provision. Allies are here and are ready to stand in our defense if anyone raises a hand against Poland. I want to strongly emphasize: the North Atlantic Alliance is a defensive alliance, guaranteeing peace. This is its primary task, and that is why we are in it. We have never wanted, do not want, and – I am convinced – will not want any war. We want peace and tranquility.
And that is why, in order for this peace and tranquility to exist, we must have a well-functioning, efficient army. We have excellent soldiers. I have already spoken about them today. These are soldiers who never let us down. We need to provide them with good equipment. We need to allow everyone who wants to connect with the Polish army to do so, even through the possibility of participating in the Territorial Defense. I would like to thank everyone who has joined the Territorial Defense. Thank you, because this is a demonstration of patriotism – a readiness to defend the homeland.
In conclusion of my speech, I want to wish you that Greater Poland continues to develop excellently, because that also means your prosperity for the future. I wish you all the best in your professional and personal lives, and I wish happiness in your families. I hope that we will be able to continue to build Poland peacefully, which will be a strong, significant state in the European Union and other international alliances.
I am convinced that we will achieve a level of prosperity comparable to that in Western Europe. It may not happen in a year or in the next five years, but I am convinced that still in this decade we will find ourselves at the average level of Western European countries. We must do everything to make this happen. Above all, we need hard work, for which I want to thank you from the bottom of my heart. Where, if not in Greater Poland – as I said at the beginning – do people work diligently and often very hard? Thank you for this effort. By building your prosperity, you are also building the prosperity of the Republic every day.
I would like the Republic to always be well governed, for taxes to be paid, but above all – for them to be collected and allocated by the state for good purposes, just as it is happening now. One can only express surprise that in the last four years it has been possible to collect 50 billion more in VAT than in previous years. This is quite astonishing – what happened to that money and who was robbing us?
I want to thank all the teachers who have returned to work. I thank you primarily on behalf of the parents of high school graduates, those who will take the maturity exam this year. A few years ago, I experienced this as a father, and I know what it means for a parent. I thank all the teachers who completed the classification and thanks to whose efforts it will be possible for students to take such important life exams and move on to adulthood.
Ladies and gentlemen, I am convinced that we will develop solutions that will ensure that teachers are not only respected but also feel fairly compensated, because this is very important. I always repeat – perhaps some will say, especially in rural areas – “This is not a bad salary.” Because it is not a bad salary. But in big cities, it is not a high salary. If a certified teacher earns about 3,000 zł in a big city – I am talking about the money they receive net, because no one counts gross salary, everyone counts net, that is, what they receive in their account – these are not large sums, and practically every one of them has to supplement their income.
And if there is a married couple of teachers, then it really means a not easy life. And one has to work very hard to survive. We must do something about this. I hope that we will be able to reach a consensus, that we will be able to sit down together, all parties, and calmly work out solutions that, with simultaneous planning – that is, with a kind of roadmap – will allow us to achieve an improvement in the situation through compromise. This is what I wish for myself, for the teachers, for the Republic, and for all the parents who have children in school.
Thank you very much.
The original Polish. The tags above are read on the English translation's sentences.
Szanowna Pani Minister,
Szanowny Panie Pośle do Parlamentu Europejskiego,
Szanowne Panie i Szanowni Panowie Posłowie,
Szanowne Panie i Szanowni Panowie Senatorowie,
Szanowny Panie Wojewodo,
Wielce Szanowny Panie Starosto,
Szanowny Panie Burmistrzu,
Szanowni Państwo Radni, Przewodniczący,
Wszyscy Dostojni Przybyli Goście,
ale przede wszystkim – Szanowni Państwo, Mieszkańcy Międzychodu i powiatu!
Bardzo się cieszę, że w to piękne popołudnie – tuż przed 15. rocznicą naszego wstąpienia do Unii Europejskiej – mogę się spotkać z Państwem tutaj, w Międzychodzie. Jestem ogromnie zaszczycony, że – jak powiedział przed chwilą Pan Starosta – jestem pierwszym Prezydentem Rzeczypospolitej, który odwiedza Międzychód. To dla mnie wielki zaszczyt, że mogę tę rolę dzisiaj tu, w Państwa mieście, spełnić. Mieście, które bardzo dobrze znam, w którym wcześniej wielokrotnie byłem prywatnie i które leży w pięknej krainie, która rzeczywiście wspaniale mi się kojarzy.
Mówiłem już dzisiaj Panu Staroście i Państwu Radnym, że wiele razy byłem w Międzychodzie, ponieważ była to trasa moich podróży nad morze z Krakowa. Przejeżdżałem tędy, zatrzymywałem się w Puszczy. Ale przede wszystkim tutaj, w pobliże Międzychodu, dwukrotnie przyjeżdżałem w odwiedziny do moich przyjaciół na obóz harcerski – do harcerzy z Krakowa ze szczepu Wichry, którzy w pobliskim Chorzępowie koło Nowego Zatomia nad jeziorem Barlin, dwa razy byli na obozach harcerskich. I wtedy miałem możliwość spędzenia tutaj dłuższego czasu. Rzeczywiście muszę powiedzieć, że jest to nie tylko jeden z najpiękniejszych fragmentów Wielkopolski. To jeden z najpiękniejszych fragmentów naszej Rzeczypospolitej – Państwa ziemia.
Cieszę się, że jestem u Państwa i dziękuję za możliwość złożenia kwiatów pod tym pomnikiem. Jako człowiek będący częścią, bo tak się czuję, polskiego środowiska harcerskiego – w szerokim tego słowa znaczeniu, najszerszym możliwym; a dzisiaj zarazem jako Prezydent Rzeczypospolitej, protektor polskiego harcerstwa – zawsze z wielką czcią pochylam głowę przed tymi przecież bardzo młodymi ludźmi, którzy oddali życie za ojczyznę. Przed harcerzami, którzy zginęli za Polskę.
Przeczytaj o zasadach pobierania zdjęć . Pobierz zdjęcie
Także tutaj, w Wielkopolsce, w Międzychodzie – w tej jej części, która rzeczywiście dosyć późno zdołała powrócić do ojczyzny, w 1920 roku. Bo nie udało się zdobyć Międzychodu w czasie powstania wielkopolskiego. Przyszedł on do Rzeczypospolitej dopiero w wyniku postanowień traktatu wersalskiego. Ale jedną rzecz trzeba podkreślić: przyszedł właśnie dlatego, że Państwo tego chcieli – żeby Międzychód był w Polsce. Państwa pradziadkowie, dziadkowie, ojcowie także dawali świadectwo tego, przechodząc kilka kilometrów i walcząc w powstaniu wielkopolskim – krwawiąc się, broniąc Rzeczypospolitej w 1920 roku przed nawałą bolszewicką.
Nie kto inny, tylko przecież właśnie powstańcy wielkopolscy walczyli m.in. o to, żeby Lwów był polski. To była wielka ofiara, jaką dla Rzeczypospolitej złożyli mieszkańcy tej ziemi. Dlaczego o tym mówię? Dlaczego tak to akcentuję? Bo Państwo znają przecież doskonale tę swoją wielkopolską specyfikę: tu, w Wielkopolsce, wszystko, co ma być robione, jest zawsze dobrze przygotowane. Wielkopolanie słyną z pragmatyzmu i solidności. Tak też było zresztą z powstaniem wielkopolskim.
Dzisiaj przed południem odwiedziłem żołnierzy 17 Wielkopolskiej Brygady Zmechanizowanej. To oni 15 lat temu walczyli w obronie City Hall w Karbali – słynni polscy żołnierze, którzy obronili ratusz w Karbali, walcząc przez trzy dni z potężnymi siłami Muktady al-Sadra. Żołnierze, którzy stoczyli największą bitwę, w jakiej brali udział Polacy od czasu II wojny światowej – żołnierze z Brygady Wielkopolskiej. Stoczyli tę bitwę przy tak doskonałym dowodzeniu i tak świetnym poziomie swojego wyszkolenia, że żaden z nich nie został nawet ciężej ranny, nie mówiąc już o tym, że żaden nie zginął.
Mówiłem do nich dzisiaj: „Dziękuję Wam za ten niezwykły wyczyn, niezwykłe bohaterstwo, odporność psychiczną i zimną krew”. Tak dobrze przygotowani – typowo po wielkopolsku. Z tak doskonałym rezultatem. Powiedziałem do nich dzisiaj: „Słuchajcie, to m.in. dzięki Wam jesteśmy dzisiaj w NATO szanowanym sojusznikiem. Bo pokazaliście, że nie tylko umiecie walczyć, ale że umiecie walczyć mądrze, skutecznie, umiecie zwyciężać bez strat”. To niezwykle ważne.
Przeczytaj o zasadach pobierania zdjęć . Pobierz zdjęcie
To właśnie jest Wielkopolska – ziemia zadbana, ziemia ludzi solidnych, przedsiębiorczych, zaradnych i zawsze przygotowanych. Ludzi, u których praca – czy przygotowanie – zawsze musi być wykonane dokładnie od samego początku do samego końca. Gdzie nie ma prowizorki, tu się tego nie uznaje. Za to chciałem Państwu z całego serca podziękować i dlatego właśnie cieszę się, że jestem dzisiaj tutaj, w Międzychodzie – że mogę powiedzieć „dziękuję”. Bo dla mnie Wielkopolska zawsze była symbolem porządku, solidności i zaradności mieszkańców. Odkąd pamiętam, Wielkopolska zawsze była zadbana, porządna, tak troszeczkę jakby zamożniejsza od pozostałej części kraju – ale to dzięki pracowitości i solidności Państwa, ludzi, którzy tutaj mieszkają. Nikt nie dawał Wielkopolsce żadnych prezentów.
I jednocześnie rzecz niezwykle ważna: to właśnie Wielkopolska jest kolebką Rzeczypospolitej. To tutaj, ponad 1050 lat temu Polska przyjęła chrześcijaństwo. To stąd tak naprawdę wyrastają nasze korzenie – jako państwa, narodu, jako społeczeństwa i tego, czym i jacy dzisiaj jesteśmy. Oczywiście, żyjemy w różnych częściach kraju, ale to właśnie tu zapadła decyzja, byśmy dołączyli się do Europy. To wtedy zaczęliśmy do niej tak naprawdę należeć – gdy związaliśmy się i przystąpiliśmy do jej korzeni i staliśmy się ich częścią.
Dlatego zawsze z dumą podkreślam, że choć politycznie mogliśmy podążać ku Europie Zachodniej dopiero po 1989 roku, gdy udało nam się odrzucić komunizm, to tak naprawdę częścią Europy – w znaczeniu jej tradycji, kultury, tożsamości – byliśmy zawsze, odkąd mienimy się Polską i Polakami. Zawsze byliśmy częścią Europy opartej na wartościach chrześcijańskich.
Dzisiaj jesteśmy częścią Europy w sensie politycznym nie tylko pod względem ustrojowym, nie tylko dlatego, że jesteśmy państwem demokratycznym, gdzie mamy gospodarkę wolnorynkową. Ale także dlatego, że jesteśmy właśnie członkiem Unii Europejskiej. Dlaczego? Bo sami ją wybraliśmy, bo podjęliśmy taką decyzję. 15 lat temu w referendum wypowiedzieliśmy się na „tak”, powiedzieliśmy: „Chcemy być członkiem Unii Europejskiej, chcemy, by nasze państwo należało do tej wielkiej wspólnoty”. Dziś należy – i Wspólnota cieszy się poparciem przygniatającej większości Polaków. To bardzo dobrze, bo to pokazuje, że Unia Europejska się u nas sprawdziła, a my sprawdziliśmy się w Unii.
Oczywiście, ona ma dzisiaj swoje bolączki, musi odpowiedzieć sobie na pytanie – a ściślej mówiąc, przede wszystkim politycy, którzy zasiadają w instytucjach Unii Europejskiej, muszą sobie odpowiedzieć na pytanie – dlaczego jeden z najstarszych europejskich narodów, Brytyjczycy, powiedzieli Europie „nie”. Dlaczego dochodzi do brexitu? Nawiasem mówiąc, mam nadzieję, że tak zupełnie do niego nie dojdzie, że jednak tego – w jakimś sensie – rozpadnięcia się Europy nie będzie. Bo nie mam żadnych wątpliwości, że ogromnie by to Unię Europejską osłabiło.
Ale przede wszystkim trzeba sobie dzisiaj zadać pytanie, w jaki sposób naprawić Unię Europejską, żeby nikt nie chciał z niej odchodzić. To wielkie pytanie, które zadajemy sobie my, ale jest to także wielkie pytanie, które zadają sobie inni. W moim przekonaniu Unia i instytucje europejskie potrzebują więcej demokracji po to, by ludzie – zwykli mieszkańcy państw Unii Europejskiej – mieli poczucie wpływu na rzeczywistość, która jest kreowana i realizowana w brukselskich instytucjach. To niezwykle potrzebne. Ale jedną z instytucji rzeczywiście demokratycznych – bo demokratycznie wybieranych – w Unii Europejskiej jest Parlament Europejski.
Niedługo wybory do Parlamentu Europejskiego. Chcę Państwa gorąco zachęcić do udziału w nich. Frekwencja w tych wyborach zazwyczaj u nas – niestety – jest niska. Jesteśmy za Unią Europejską, ale gdy trzeba rzeczywiście podejmować decyzje co do obsady z naszej strony tej tak ważnej instytucji europejskiej, to wtedy nie korzystamy ze swojego prawa wyborczego. To paradoks! Zachęcam Państwa, by do tych wyborów iść i głosować, bo są to wybory bardzo ważne. One będą kształtowały Unię Europejską. Chcemy mieć na to jak największy wpływ. Ten wpływ mamy właśnie poprzez naszych przedstawicieli, którzy zasiadają w Parlamencie Europejskim.
Mam nadzieję, że wszyscy oni – niezależnie od tego, jakie będą mieli barwy polityczne – zawsze będą działali w interesie Rzeczypospolitej Polskiej. Bo to jest najważniejsze: interes Polski w Unii Europejskiej. Aby Unia Europejska trwała, ale aby i Polska była w Unii. Mówię to, bo cały czas pobrzmiewają mi w głowie słowa naszego Ojca Świętego Jana Pawła II.
Wielu Polaków patrzyło wtedy na niego z nadzieją, że powie, co sądzi o członkostwie Polski w Unii Europejskiej. Jak głosować w referendum przed 15 laty? Czy głosować na „tak” – za UE? Czy głosować na „nie” – przeciwko członkostwu? Wielu ludzi się zdziwiło: Ojciec Święty wyszedł i bardzo wyraźnie powiedział, że Europa potrzebuje Polski, a Polska potrzebuje Europy. Te słowa nadal brzmią i nie straciły nic na aktualności: Polska potrzebuje Europy, ale i Europa potrzebuje Polski.
Nasza obecność w Unii Europejskiej jest bardzo ważna, ale to musi być obecność aktywna, kreująca. Musimy nieść do Unii Europejskiej nasze idee. Wierzę, że większość Państwa podziela moje przekonanie. My mamy świeżość – cały czas zachowujemy świeżość narodu, który jest na dorobku. Ale wiele dobrych wzorców możemy też czerpać z Unii Europejskiej. I czerpiemy je choćby w realizowanej polityce.
Cieszę się, że wreszcie realizowana jest w Polsce solidna polityka prorodzinna. To dla mnie wielka satysfakcja, że również mogę się przyłączać do dzieła realizacji tej polityki. Myślę oczywiście przede wszystkim o programie 500+, czyli wsparciu dla rodzin wychowujących dzieci. Ale myślę także o wszystkich innych prorodzinnych działaniach, które są obecnie realizowane. To niezwykle ważne.
Przeczytaj o zasadach pobierania zdjęć . Pobierz zdjęcie
Wszędzie to powtarzam, ale Wielkopolanom zwłaszcza mocno: najważniejszym dla mnie elementem, który kierował mną, gdy zdecydowałem się kandydować na urząd Prezydenta Rzeczypospolitej, była nadzieja na poprawę jakości życia moich rodaków. Przecież po to realizuje się politykę. Polityka to rozumna troska o dobro wspólne. Przynajmniej ja tak ją postrzegam. Moją wielką ambicją jest, by w momencie, gdy będę kończył swoją prezydencką służbę, przeciętna polska rodzina mogła do mnie powiedzieć: „Tak, żyje nam się lepiej, niż kiedy pan swoją prezydencką służbę zaczynał”.
Jeżeli będę mógł to usłyszeć od zwykłej polskiej rodziny, zwłaszcza wychowującej dzieci, zwłaszcza takiej, która ma dzieci więcej – w ten sposób składa Rzeczypospolitej jakby daninę, ofiarując swe dzieci jako przyszłych obywateli, którzy jako dorośli będą głosowali, pracowali, rozwijali Polskę, mam nadzieję, będą nią rządzili, będą ją budowali, żeby była coraz silniejsza, zamożniejsza, coraz sprawniej funkcjonująca – to przede wszystkim właśnie takiej rodzinie należą się ze strony państwa największy szacunek i największe wsparcie, bo jest ona dla państwa wielką wartością. Chcę to z całą mocą podkreślić: jest ona wielką wartością dla polskiego państwa. Taka właśnie rodzina.
Państwa Unii Europejskiej, zwłaszcza te, które są w niej od dawna, to z reguły państwa silne, takie, które mają mocną, dobrze wyposażoną armię. Jest to także bardzo ważny element naszej polityki. I w ramach Unii Europejskiej, i w ramach NATO chcemy budować sferę bezpieczeństwa europejskiego, ale chcemy patrzeć na nią także przez pryzmat bezpieczeństwa transatlantyckiego. Dlatego cieszę się ogromnie, że jesteśmy członkiem Sojuszu Północnoatlantyckiego, że są dzisiaj na naszych terenach, w Polsce, wojska sojusznicze.
Ich obecność pokazuje, że nie tylko my jesteśmy w NATO, ale także NATO rzeczywiście jest u nas. I że art. 5 traktatu to nie jest pusty zapis. Sojusznicy są i są gotowi stawać w naszej obronie, gdyby ktokolwiek podniósł na Polskę rękę. Chcę bardzo mocno podkreślić: Sojusz Północnoatlantycki jest sojuszem obronnym, gwarantującym pokój. Jest to jego podstawowe zadanie i dlatego właśnie w nim jesteśmy. Nigdy nie chcieliśmy, nie chcemy i – jestem przekonany – nie będziemy chcieli jakiejkolwiek wojny. Chcemy pokoju i spokoju.
Nasza obecność w Unii Europejskiej jest bardzo ważna, ale to musi być obecność aktywna, kreująca. Musimy nieść do Unii Europejskiej nasze idee. Wierzę, że większość Państwa podziela moje przekonanie. My mamy świeżość – cały czas zachowujemy świeżość narodu, który jest na dorobku. Ale wiele dobrych wzorców możemy też czerpać z Unii Europejskiej. I czerpiemy je choćby w realizowanej polityce.
Cieszę się, że wreszcie realizowana jest w Polsce solidna polityka prorodzinna. To dla mnie wielka satysfakcja, że również mogę się przyłączać do dzieła realizacji tej polityki. Myślę oczywiście przede wszystkim o programie 500+, czyli wsparciu dla rodzin wychowujących dzieci. Ale myślę także o wszystkich innych prorodzinnych działaniach, które są obecnie realizowane. To niezwykle ważne.
Wszędzie to powtarzam, ale Wielkopolanom zwłaszcza mocno: najważniejszym dla mnie elementem, który kierował mną, gdy zdecydowałem się kandydować na urząd Prezydenta Rzeczypospolitej, była nadzieja na poprawę jakości życia moich rodaków. Przecież po to realizuje się politykę. Polityka to rozumna troska o dobro wspólne. Przynajmniej ja tak ją postrzegam. Moją wielką ambicją jest, by w momencie, gdy będę kończył swoją prezydencką służbę, przeciętna polska rodzina mogła do mnie powiedzieć: „Tak, żyje nam się lepiej, niż kiedy pan swoją prezydencką służbę zaczynał”.
Jeżeli będę mógł to usłyszeć od zwykłej polskiej rodziny, zwłaszcza wychowującej dzieci, zwłaszcza takiej, która ma dzieci więcej – w ten sposób składa Rzeczypospolitej jakby daninę, ofiarując swe dzieci jako przyszłych obywateli, którzy jako dorośli będą głosowali, pracowali, rozwijali Polskę, mam nadzieję, będą nią rządzili, będą ją budowali, żeby była coraz silniejsza, zamożniejsza, coraz sprawniej funkcjonująca – to przede wszystkim właśnie takiej rodzinie należą się ze strony państwa największy szacunek i największe wsparcie, bo jest ona dla państwa wielką wartością. Chcę to z całą mocą podkreślić: jest ona wielką wartością dla polskiego państwa. Taka właśnie rodzina.
Państwa Unii Europejskiej, zwłaszcza te, które są w niej od dawna, to z reguły państwa silne, takie, które mają mocną, dobrze wyposażoną armię. Jest to także bardzo ważny element naszej polityki. I w ramach Unii Europejskiej, i w ramach NATO chcemy budować sferę bezpieczeństwa europejskiego, ale chcemy patrzeć na nią także przez pryzmat bezpieczeństwa transatlantyckiego. Dlatego cieszę się ogromnie, że jesteśmy członkiem Sojuszu Północnoatlantyckiego, że są dzisiaj na naszych terenach, w Polsce, wojska sojusznicze.
Ich obecność pokazuje, że nie tylko my jesteśmy w NATO, ale także NATO rzeczywiście jest u nas. I że art. 5 traktatu to nie jest pusty zapis. Sojusznicy są i są gotowi stawać w naszej obronie, gdyby ktokolwiek podniósł na Polskę rękę. Chcę bardzo mocno podkreślić: Sojusz Północnoatlantycki jest sojuszem obronnym, gwarantującym pokój. Jest to jego podstawowe zadanie i dlatego właśnie w nim jesteśmy. Nigdy nie chcieliśmy, nie chcemy i – jestem przekonany – nie będziemy chcieli jakiejkolwiek wojny. Chcemy pokoju i spokoju.
I dlatego właśnie, aby ten pokój i spokój mogły być, musimy mieć dobrze funkcjonującą, sprawną armię. Mamy doskonałych żołnierzy. Już o nich dzisiaj mówiłem. To żołnierze, którzy nigdy nas nie zawodzą. Trzeba dać im dobre wyposażenie. Trzeba pozwolić być w polskim wojsku wszystkim tym, którzy chcą się z nim związać, choćby właśnie poprzez możliwość udziału w Obronie Terytorialnej. Bardzo dziękuję wszystkim, którzy do Obrony Terytorialnej wstąpili. Dziękuję, bo jest to pokaz patriotyzmu – gotowość do obrony ojczyzny.
Na zakończenie mojego wystąpienia, chcę Państwu życzyć, by Wielkopolska nadal doskonale się rozwijała, bo to oznacza także Państwa pomyślność na przyszłość. Życzę wszelkiego powodzenia w życiu zawodowym, osobistym, życzę szczęścia w Państwa rodzinach. Mam nadzieję, że będziemy mogli nadal spokojnie budować Polskę, która będzie silnym, liczącym się państwem Unii Europejskiej i innych międzynarodowych sojuszy.
Jestem przekonany, że uda nam się osiągnąć taki poziom zamożności, jaki jest na zachodzie Europy. Może nie stanie się to w rok czy w ciągu najbliższych pięciu lat, ale jestem przekonany, że jeszcze w tej dekadzie znajdziemy się na średnim poziomie państw Europy Zachodniej. Musimy czynić wszystko, by tak właśnie się stało. Przede wszystkim jest nam do tego potrzebna ciężka praca, za którą Państwu z całego serca chcę podziękować. Gdzie jak gdzie, ale w Wielkopolsce – jak mówiłem na początku – pracuje się solidnie i często bardzo ciężko. Dziękuję Państwu za ten trud. Budując swoją pomyślność, każdego dnia budujecie także pomyślność Rzeczypospolitej.
Chciałbym, aby Rzeczpospolita była zawsze solidnie rządzona, żeby podatki były płacone, ale przede wszystkim – żeby były przez państwo solidnie odbierane i przekazywane na dobre cele, tak jak to się dzieje teraz. Można tylko wyrazić zdziwienie, że w ciągu ostatnich czterech lat udało się pobrać 50 mld VAT-u więcej niż przez poprzednie lata. To dosyć zdumiewające – co się działo z tymi pieniędzmi i kto nas okradał?
Przeczytaj o zasadach pobierania zdjęć . Pobierz zdjęcie
Chcę podziękować wszystkim nauczycielom, którzy wrócili do pracy. Dziękuję Państwu przede wszystkim w imieniu rodziców maturzystów, tych, którzy w tym roku staną do egzaminu dojrzałości. Sam kilka lat temu przeżywałem to jako ojciec i wiem, co to znaczy dla rodzica. Dziękuję wszystkim nauczycielom, którzy zrealizowali klasyfikację i dzięki trudowi których będzie możliwe, by uczniowie przystąpili do tak ważnych życiowo egzaminów i mogli iść w dorosłe życie.
Proszę Państwa, jestem przekonany, że wypracujemy takie rozwiązania, które spowodują, że nauczyciele nie tylko będą szanowani, lecz także poczują się godnie wynagradzani, bo jest to rzecz bardzo ważna. Zawsze powtarzam – być może niektórzy powiedzą, zwłaszcza na terenach wiejskich – „To nie jest złe wynagrodzenie”. Bo to nie jest złe wynagrodzenie. Ale w wielkich miastach nie jest to wysokie wynagrodzenie. Jeżeli nauczyciel dyplomowany zarabia ok. 3 tys. zł w wielkim mieście – mówię o pieniądzach, które dostaje na rękę, bo przecież nikt pensji brutto nie liczy, tylko każdy liczy netto, czyli to, co dostaje na konto – to nie są to wielkie pieniądze i praktycznie każdy z nich musi dorabiać.
A jeżeli jest małżeństwo nauczycielskie, wtedy naprawdę oznacza to wcale niełatwe życie. I trzeba bardzo ciężko pracować, by przetrwać. Musimy coś z tym zrobić. Mam nadzieję, że uda nam się wypracować konsensus, że będziemy w stanie usiąść razem, wszystkie strony, i spokojnie wypracować takie rozwiązania, które przy jednoczesnym zaplanowaniu – czyli przy swoistej mapie drogowej – pozwolą poprzez kompromis osiągnąć poprawę sytuacji. Tego sobie, nauczycielom, Rzeczypospolitej i wszystkim rodzicom, którzy mają dzieci w szkole, życzę.
Dziękuję bardzo.
