- Context
- Duda addressed the National University of Mongolia in Ulaanbaatar on April 26, 2023, upon receiving an honorary doctorate in law.
- Main themes
- Poland-Mongolia bilateral relations, international law, academic and cultural ties, historical Polish contributions to Mongolian studies, democratic transition support, honorary doctorate, diplomatic relations restoration, civil society development
- Duration
- ~12 min
- Words
- 1,478
- Sentences
- 67
- Readability
- 39
- Grade
- 13.3
- Syntax
- 3.14
- Vocabulary
- 2.29
Translated from Polish
The broad sphere of national life a sentence belongs to. Every sentence has an Arena, so it is the denominator the other indices are read against.
Other67 sentences in 21 paragraphs
Your Excellency, Honorable Rector, Esteemed Authorities of the National University of Mongolia, Distinguished Scientific Council, Ladies and Gentlemen Professors, Madam Marshal, Honorable Minister, Gentlemen Ministers, All Distinguished Guests, Highly Respected Ladies and Gentlemen!
First of all, I want to sincerely thank the entire academic community of the National University of Mongolia, and especially the authorities of the Faculty of Law, for such a unique honor. Ladies and gentlemen, this is also a deeply personal moment for me. In 2008, here in this hall, the honorary doctorate was awarded to President Professor Lech Kaczyński, President of the Republic of Poland, with whom I had the honor of working for my country, for Poland. I was present during that ceremony. I was here as his minister, as the undersecretary of state in the Chancellery, and also, as he said – as his lawyer – that is how he referred to me.
During that visit to Mongolia, 15 years ago, President Lech Kaczyński spoke many times about the closeness of our countries. Likewise, I, after a journey of over 10 hours, because that is how long it takes to fly from Poland to Mongolia, to Ulaanbaatar – wish to confirm his words with all my strength. Poland and Mongolia are close to each other, and I hope that these relations will continue to strengthen.
Our countries are connected by centuries-old bonds of friendship, which have been built over the years on political, economic, scientific, but above all, human levels.
Among the individuals who have particularly contributed to the development of our relations throughout history, a distinguished place is occupied by people of science and culture. In this context, I would like to recall the participation of Polish researchers in the development of studies on the Mongolian language and in popularizing knowledge about Mongolia. The first known Pole in Mongolia was, as you well know, Benedict Polak. A participant in the famous mission from Pope Innocent IV to the Great Khan in the 13th century. This was the first organized expedition of Europeans to the capital of the Mongolian Empire – taking place before the travels of Marco Polo.
However, there were many more famous Poles who influenced the rapprochement of our nations, including the creator of the Mongolian language dictionary, Józef Kowalewski, as well as Władysław Kotwicz, the first president of the Polish Oriental Society. His archive, including the results of the Mongolian census of 1915, is today preserved in my hometown – Kraków. I know that currently, Kotwicz's "Mongolian census" is the subject of joint research by scientists from Poland and Mongolia. I am even more pleased that the publication of this document in an 8-volume edition is planned soon.
Ladies and gentlemen,
A great popularizer of knowledge about Mongolia in Poland was also Ferdynand Ossendowski – a famous anti-communist and a popular writer of the interwar period. His book "Through the Land of Men, Animals, and Gods" remains a cult position in many circles to this day. It is impossible not to mention here Stanisław Kałużyński, who translated the "Secret History of the Mongols" into Polish. He was an honorary member of the Mongolian Academy of Sciences and was also awarded an honorary doctorate by the University of Ulaanbaatar.
However, let us remember that the closeness between our countries has been influenced not only by historical figures but also by events from recent decades. In this context, I would like to recall the activists of the Polish Solidarity movement who came to Mongolia and helped in creating and printing election posters, as well as serving as independent observers during the first multiparty elections in 1992. Their contribution directly translated into the establishment of the first institutions of civil society and a free market economy.
For our current relations, the restoration of the Polish Embassy in Ulaanbaatar and the planned opening of a consulate in January 2024 are of fundamental importance. I am convinced that these actions will directly increase the dynamics of interpersonal, scientific, and business contacts between our countries. I have long been a strong advocate for the swift restoration of this institution. Therefore, as a well-known Mongolian saying goes, "If you are afraid, do not do it; if you do it, do not be afraid!" We were not afraid of this action; we restored the Embassy because we knew it was absolutely right!
Ladies and gentlemen,
Joining such a distinguished group of Poles honored by the National University of Mongolia, such as Lech Kaczyński or the aforementioned Stanisław Kałużyński, I am truly honored. However, the honorary doctorate in law is for me not only an honor but also a commitment. Therefore, I wish to speak in the auditorium of the National University of Mongolia about this particular branch of law, which is today so brutally violated – international law.
The greatest violation of the provisions of this law in recent years has unfortunately been caused by our common neighbor, seeking to rebuild a former empire – Russia. With its full-scale invasion of Ukraine, which began on February 24, 2022, Moscow decided to destroy the entire international order based on law. In fact, it sought to restore a world based on the law of force, rather than the force of law. Poland and Mongolia remember well from their history what such a world looks like. It is a world based on occupation, extermination, and rape. Therefore, at all costs, we must not allow its return.
Thus, the engagement of our countries in building multilateralism based on principles – the foundation of which is the United Nations system – is today exceptionally important. The international community should do everything to stop the atrocities committed by Russia in Ukraine. The role of the UN is crucial here. Of course, a particular responsibility lies with the members of the UN Security Council, which unfortunately includes Russia.
At this moment, it is crucial that Russia's actions meet with an appropriate response from the international community and that the regime in the Kremlin begins to feel the direct consequences of its actions.
Therefore, I would like to say a few words now about this most obvious form of response – that is, the attempt to hold Russia and its leaders accountable. We are already observing the first steps in this regard. I would like to remind you that proceedings before the International Criminal Court recently led to the issuance of arrest warrants for Vladimir Putin and Maria Lvova-Belova – the Commissioner for Children's Rights in the President of the Russian Federation, in connection with the suspicion of committing a war crime involving the unlawful deportation of Ukrainian children and the unlawful resettlement of the population from occupied areas of Ukraine to the Russian Federation. The arrest warrant is, of course, just a small step towards achieving justice; nevertheless, it is a step taken in the right direction.
Ladies and gentlemen,
I am convinced that Mongolia can make a significant contribution to the efforts of the international community to protect international law and help bring Russian war criminals to justice. Poland has been observing and appreciating Mongolia's efforts for years, not only in building democracy on the domestic front but also in ensuring peace and security in the world. We value Mongolia as a partner within the Organization for Security and Co-operation in Europe. We admire the statistics that place Mongolia among the world leaders in terms of the number of soldiers sent to international peacekeeping missions under the auspices of the UN. I would like to remind you that many Mongolians have served side by side with Polish soldiers, including Lieutenant Colonel Azzaya, who, thanks to his presence of mind, thwarted an attack on soldiers from the Polish Military Contingent in Iraq in 2004. We also recognize Mongolia's activity in the field of regional security, particularly the "Ulaanbaatar Dialogue on Northeast Asian Security."
In conclusion, as the President of the Republic of Poland, I want to assure you that we Poles understand Mongolians like few other nations. Like you, for centuries we have been situated between two dominant neighbors. We understand that the first and instinctive reaction to such a neighborhood is pragmatic caution. Nevertheless, we know that in the long run, such an attitude can lead to the limitation or, in the worst case, the complete loss of independence. Therefore, it is so important to build broad alliances. Mongolia knows this, and that is why it has been expanding contacts with "Third Neighbors" for years. I would like to invite you from this place to join the great international coalition of the free world, which is currently engaged in a serious struggle against dictatorship and the violation of international law.
Finally, as another Mongolian proverb says: "He who has many friends is as wide as the steppe; he who has none is as small as a hand."
Thank you for your attention!
The original Polish. The tags above are read on the English translation's sentences.
Magnificencjo, Szanowny Panie Rektorze, Czcigodne Władze Państwowego Uniwersytetu Mongolskiego, Czcigodna Rado Naukowa, Panie i Panowie Profesorowie, Pani Marszałek, Szanowna Pani Minister, Panowie Ministrowie, Wszyscy Dostojni przybyli Goście, Wielce Szanowni Państwo!
Przede wszystkim chcę z całego serca podziękować całej społeczności akademickiej Państwowego Uniwersytetu Mongolskiego, a w szczególności władzom wydziału prawa, za tak wyjątkowe wyróżnienie. Proszę Państwa, to jest dla mnie także moment głęboko osobisty. W 2008 roku tutaj na tej sali doktorat honoris causa odbierał Pan Prezydent prof. Lech Kaczyński, Prezydent Rzeczypospolitej, z którym miałem zaszczyt pracować dla mojego kraju, dla Polski. Byłem wtedy obecny w trakcie tej uroczystości. Byłem tutaj obecny jako jego minister, jako podsekretarz stanu w Kancelarii, a także jak mówił – jako jego prawnik – tak mnie nazywał.
Podczas tamtej wizyty tutaj w Mongolii, 15 lat temu Pan Prezydent Lech Kaczyński wielokrotnie mówił o bliskości naszych państw. Tak samo ja, po ponad 10–godzinnej podróży, bo tak długo leci się z Polski do Mongolii, do Ułan Bator – pragnę potwierdzić jego słowa z całą mocą. Polska i Mongolia są sobie bliskie i mam nadzieję, że te relacje będą się jeszcze zacieśniać.
Nasze państwa łączą wielowiekowe więzi przyjaźni, które były budowane przez lata na płaszczyźnie politycznej, gospodarczej, naukowej, ale przede wszystkim międzyludzkiej.
Pośród osób, które na przestrzeni dziejów przyczyniły się w sposób szczególny do rozwoju naszych relacji, miejsce wyróżnione zajmują ludzie nauki i kultury. W tym kontekście chciałbym przypomnieć o udziale polskich badaczy w rozwoju badań nad mongolskim językiem oraz w popularyzowaniu wiedzy o Mongolii. Pierwszym znanym z imienia Polakiem w Mongolii był, jak Państwo doskonale wiedzą, Benedykt Polak. Uczestnik słynnego poselstwa od papieża Innocentego IV do Wielkiego Chana w XIII wieku. Była to pierwsza zorganizowana wyprawa Europejczyków do stolicy imperium mongolskiego – mająca miejsce przed podróżami Marco Polo.
Słynnych Polaków mających wpływ na zbliżenie naszych narodów było jednak znacznie więcej, m.in. twórca słownika języka mongolskiego Józef Kowalewski, a także Władysław Kotwicz, pierwszy prezes Polskiego Towarzystwa Orientalistycznego. Jego archiwum, w tym wyniki mongolskiego spisu powszechnego z 1915 r., jest dziś przechowywane w moim rodzinnym mieście – w Krakowie. Wiem, że obecnie „mongolski spis powszechny” Kotwicza jest przedmiotem wspólnych badań naukowców z Polski i Mongolii. Tym bardziej się cieszę, że już wkrótce planowane jest wydanie tego dokumentu w 8–tomowej publikacji.
Szanowni Państwo,
Wielkim popularyzatorem wiedzy o Mongolii w Polsce był także Ferdynand Ossendowski – słynny antykomunista i poczytny pisarz okresu dwudziestolecia międzywojennego. Jego książka „Przez kraj ludzi, zwierząt i bogów” do dziś w wielu kręgach pozostaje pozycją kultową. Nie sposób nie wspomnieć w tym miejscu także o Stanisławie Kałużyńskim, który przetłumaczył na język polski „ Tajną Historię Mongołów”. Był on honorowym członkiem Mongolskiej Akademii Nauk i również został wyróżniony doktoratem honoris causa Uniwersytetu w Ułan Bator.
Pamiętajmy jednak, że wpływ na bliskość pomiędzy naszymi państwami miały nie tylko postacie historyczne, ale także wydarzenia z ostatnich dziesięcioleci. W tym kontekście pragnę przypomnieć o działaczach polskiej Solidarności, którzy przyjeżdżali do Mongolii i pomagali w tworzeniu oraz drukowaniu plakatów wyborczych, a także pełnili funkcję niezależnych obserwatorów w trakcie pierwszych wielopartyjnych wyborów w 1992 roku. Ich wkład przełożył się bezpośrednio na budowę pierwszych instytucji społeczeństwa obywatelskiego oraz gospodarki wolnorynkowej.
Dla naszych dzisiejszych relacji fundamentalne znaczenie ma także przywrócenie Polskiej Ambasady w Ułan Bator oraz planowane uruchomienie konsulatu od stycznia 2024 roku. Jestem przekonany, że te działania przełożą się w sposób bezpośredni na zwiększenie dynamiki w kontaktach międzyludzkich, naukowych czy biznesowych pomiędzy naszymi państwami. Od dawna byłem wielkim orędownikiem jak najszybszego przywrócenia tej placówki. Dlatego też, jak mówi znane mongolskie powiedzenie „Jeśli się boisz, to nie rób, jeśli robisz, nie bój się!”. My się tego działania nie baliśmy, przywróciliśmy Ambasadę, bo wiedzieliśmy, że jest to ze wszech miar słuszne!
Szanowni Państwo,
Dołączając do tak znakomitego grona Polaków nagrodzonych przez Państwowy Uniwersytet Mongolski, jak m.in. Lech Kaczyński czy wspomniany Stanisław Kałużyński, jestem prawdziwie zaszczycony. Doktorat honoris causa w dziedzinie prawa jest dla mnie jednak nie tylko zaszczytem, ale też zobowiązaniem. Tym bardziej pragnę, by w auli Państwowego Uniwersytetu Mongolskiego powiedzieć o tej szczególnej gałęzi prawa, które jest dziś tak brutalnie łamane – o prawie międzynarodowym.
Do największego naruszenia zapisów tego prawa w ostatnich latach doprowadził niestety nasz wspólny sąsiad, pragnący odbudować dawne imperium – Rosja. Swoją pełnoskalową inwazją na Ukrainę, rozpoczętą 24 lutego 2022 roku, Moskwa postanowiła dokonać zniszczenia całego ładu międzynarodowego opartego na prawie. De facto zapragnęła przywrócić świat oparty na prawie siły, a nie sile prawa. Polska i Mongolia doskonale pamiętają ze swojej historii, jak taki świat wygląda. Jest to świat oparty na okupacji, eksterminacji i gwałcie. Dlatego za wszelką cenę nie możemy doprowadzić do jego powrotu.
Tym samym zaangażowanie naszych państw w budowę multilateralizmu opartego na zasadach – którego podstawę stanowi system Narodów Zjednoczonych – jest dziś wyjątkowo ważne. Społeczność międzynarodowa powinna zrobić wszystko, by powstrzymywać okrucieństwa popełniane przez Rosję na Ukrainie. Rola ONZ jest tu kluczowa. Oczywiście szczególna odpowiedzialność spoczywa na członkach Rady Bezpieczeństwa ONZ, do których niestety należy także Rosja.
W tym momencie kluczowe jest to, by działania Rosji spotkały się z odpowiednią reakcją społeczności międzynarodowej oraz by reżim na Kremlu zaczął odczuwać bezpośrednio konsekwencje swoich czynów.
Dlatego też chciałbym teraz powiedzieć kilka słów na temat tej najbardziej oczywistej formy reakcji – to jest próby pociągnięcia Rosji i jej przywódców do odpowiedzialności. Obserwujemy już pierwsze kroki w tym zakresie. Przypomnę, że postępowanie przed Międzynarodowym Trybunałem Karnym doprowadziło niedawno do wydania nakazu aresztowania Władymira Putina i Marii Lwowej–Biełowej – pełnomocnika prezydenta Federacji Rosyjskiej ds. praw dziecka, w związku z podejrzeniem popełnienia zbrodni wojennej polegającej na bezprawnej deportacji ukraińskich dzieci oraz bezprawnym przesiedleniu ludności z okupowanych obszarów Ukrainy do Federacji Rosyjskiej. Nakaz aresztowania jest oczywiście zaledwie małym krokiem do zaprowadzenia sprawiedliwości, niemniej jest krokiem wykonanym w słusznym kierunku.
Szanowni Państwo,
Jestem przekonany, że Mongolia może wnieść istotny wkład w wysiłki społeczności międzynarodowej na rzecz ochrony prawa międzynarodowego oraz pomóc w doprowadzeniu rosyjskich zbrodniarzy wojennych przed wymiar sprawiedliwości. Polska od lat obserwuje i docenia wysiłki Mongolii, nie tylko w budowaniu demokracji na arenie wewnętrznej, ale także w dziedzinie zapewnienia pokoju i bezpieczeństwa na świecie. Cenimy Mongolię jako partnera w ramach Organizacji Bezpieczeństwa i Współpracy w Europie. Z podziwem patrzymy na statystyki, które pod względem liczby żołnierzy kierowanych do międzynarodowych misji pokojowych pod egidą ONZ plasują Mongolię w światowej czołówce. Pragnę w tym miejscu przypomnieć, że wielu Mongołów służyło ramię w ramię z polskimi żołnierzami, w tym podpułkownik Azzaya, który dzięki swojej przytomności umysłu w 2004 r. udaremnił zamach na żołnierzy z Polskiego Kontyngentu Wojskowego w Iraku. Dostrzegamy także aktywność Mongolii w dziedzinie bezpieczeństwa regionalnego, w tym w szczególności „ Dialog Ułan–Batorski na Rzecz Bezpieczeństwa w Azji Północno–Wschodniej”.
Na koniec, jako Prezydent RP, pragnę zapewnić, że my Polacy rozumiemy Mongołów, jak mało który naród. Podobnie jak Wy przez wieki byliśmy położeni pomiędzy dwoma dominującymi sąsiadami. Rozumiemy, że pierwszą oraz instynktowną reakcją wobec takiego sąsiedztwa jest pragmatyczna ostrożność. Niemniej wiemy, że w długiej perspektywie czasu taka postawa może doprowadzić do ograniczenia lub w najgorszym wypadku całkowitego utracenia niepodległości. Dlatego też tak ważne jest budowanie szerokich sojuszy. Mongolia wie o tym i dlatego od lat rozbudowuje kontakty z „Trzecimi Sąsiadami”. Tym bardziej pragnę Was z tego miejsca zaprosić do przystąpienia do wielkiej międzynarodowej koalicji wolnego świata, która toczy obecnie poważną walkę z dyktaturą i gwałceniem prawa międzynarodowego.
W końcu jak mówi inne mongolskie przysłowie: „Ten kto ma wielu przyjaciół, jest szeroki jak step, ten, kto ich nie ma, jest jak dłoń mały”.
Dziękuję za uwagę!
WIĘCEJ O WIZYCIE PARY PREZYDENCKIEJ W MONGOLII:
