- Context
- Duda addressed the annual Presidential Harvest Festival in Spała on September 16, 2018, honoring Polish farmers and marking the centenary of Poland's independence.
- Main themes
- Gratitude to Polish farmers, food security and sovereignty, harvest festival tradition, Polish rural traditions and faith, centenary of Polish independence, peasant movement and historical figures, resilience through partitions and communism, national identity and Polishness
- Duration
- ~15 min
- Words
- 1,808
- Sentences
- 76
- Readability
- 55
- Grade
- 11.4
- Syntax
- 3.33
- Vocabulary
- 2.18
Translated from Polish
The broad sphere of national life a sentence belongs to. Every sentence has an Arena, so it is the denominator the other indices are read against.
Other76 sentences in 27 paragraphs
Most Honorable Minister of Agriculture and Rural Development,
Esteemed Ministers, Your Excellency, Archbishop, Honorable Presidents, Mayors, Honorable Marshal, Esteemed Council Members, Esteemed Presidents, All Distinguished Guests, Dear Farmers, Dear Countrymen!
We gather here as we do every year, in Spała, for the Presidential Harvest Festival, returning to the tradition of the Second Polish Republic – to express gratitude on behalf of the Polish state and all its citizens to Polish farmers for the hard work they do, for their service to Poland and Polish society, for ensuring what is so extraordinarily important, indeed priceless: the food security of Poland and Poles, and thus – the sovereignty of the Republic of Poland in this regard. I want to emphasize this with all my strength. This is a dimension that we often forget, that we do not pay attention to.
But it is precisely thanks to the work of Polish farmers, thanks to their daily toil, and also their risk – for they are at the mercy of nature and the elements – that we are safe in Poland, that we have Polish food, and that we are not dependent on anyone in this regard. And this is one of the absolutely most important things that Polish farmers do for us, for our state – their immense, invaluable contribution.
And for this, I want to thank you from the bottom of my heart for the hard work you have put into the fields this past year, for overcoming all the hardships, and for coming today to showcase your harvest. Yes, because you have something to be proud of – it is your great achievement.
In gratitude, we humbly accept your wonderful gifts, the harvest wreaths – a great symbol of what is the second immense merit of the Polish countryside and Polish farming families: the transmission of tradition and deep faith, which has always been a part, an inseparable element of the lives of those who have worked the land in Poland.
Faith and tradition have never been torn from the Polish countryside, nor taken from it. Neither during the partitions, nor during the occupation, nor during communism. This was the greatest failure of the communists, that they could not take the land from the Polish farmer, that the Polish farmer could not be collectivized and that his faith could not be taken from him. Because probably if they had tried to do this by force, it would have ended in bloodshed.
The Polish peasant, the traditional Polish family would not allow their faith and tradition to be taken from them. And that is precisely why the Republic – despite various historical upheavals – has time and again inexorably, and happily for us, returned to the map, has renewed itself, exists. Because the national tradition, the tradition of Polishness and faith lies within the Polish people.
And as the parish priest beautifully recounted today at the end of the Holy Mass – he spoke of the demoralized soldiers of World War I, who did not even rise from the ground at the sight of the general. And he did not give a command, he simply said: “Praised be Jesus Christ.” And it was so deeply rooted that one could not respond while lying down – and all the soldiers rose. Because these were boys from Polish villages, who then fought for our free Poland in 1918.
This year is extremely important for us, and that is why these harvest festivals and this meeting are also extremely important to me. The year of the centenary of regaining independence, which would not have been possible without all the contributions of the Polish countryside – without the transmission of tradition, without the readiness to send their sons to serve the Republic, to defend the border, to fight for freedom, for their own state.
That famous, often emphasized million-strong army of 1920, which defended Poland and Europe from the Bolsheviks, was made up mostly of peasant sons. They went to fight without hesitation in defense of that young, still shaky Polish state so that it would not be taken from us or them. This is an unforgettable tradition and a great merit of Polish peasants, Polish farmers.
That is why I wanted to honor, on the centenary of Poland regaining independence, among the important historical figures of Polish social, political, artistic, sports, and scientific life – in all its fields – two people who were great figures of the Polish peasant movement:
Stanisław Mierzwa – a collaborator of Wincenty Witos, a great patriot sentenced in the trial of the sixteen in Moscow, who never renounced his patriotic convictions, and served the Republic and the Polish countryside until the end of his life, also as a lawyer.
And Maciej Rataj – a great marshal from the peasants, the marshal of the Second Republic, a minister who devoted his entire life to serving Poland and Polish peasants, seeing in them that extremely important, fundamental element of our survival and existence.
One could go on for a long time listing the contributions that Polish peasants have made to the Republic – starting from the infantry of the land, through Kościuszko's kosyniers, the soldiers of the Legions, through those of 1920 who defended the Republic, through the soldiers of September 1939 and the partisans of the Peasant Battalions, the National Armed Forces, the Home Army, through the Indomitable Soldiers or finally the soldiers of all Polish formations in the East and West who fought for a free Poland.
Finally, through those indomitable ones who did not allow their land to be taken from them, and through those who founded the Solidarity of Individual Farmers, clearly showing the communist regime that it was not just the workers – the nation stands together. Because when workers, intellectuals, and farmers stood together like a wall, it was already clear that this was no joke. And it was already then possible to predict that this was the end of that bondage, the beginning of a new, free Poland that they fought for. This is the great tradition before which I bow my head today and for this hard work and standing by Poland, I thank you from the bottom of my heart in the year of the centenary of regaining independence.
Today we have a different Poland, we have wonderful agricultural products, many splendid modern farms – today we finally have people in power who truly care about the fate of the Polish farmer, just as Pope John Paul II once called for: that Polish agriculture requires constant care from the state.
Mr. Minister, I thank you immensely for this care and for the fact that it is visible. I extend my gratitude to you and ask that you also convey it to the Prime Minister. For the 1.5 billion złoty that you are allocating this year to help those who have suffered due to the drought – over 200,000 farms. I hope that this aid – nearly four times greater than in 2015, when the drought was similar – will indeed compensate for the losses and help farmers recover from the disaster that has affected their farms. These are not just damages – very often it is a disaster. I believe that this money will reach them quickly and allow them to farm normally next year.
Thank you for all the good solutions that you want to implement in Polish agriculture. Thank you for expanding the possibilities of direct sales that you announced. Thank you for the proposal to focus on organic farming – this is very important. Because the question is: how can the Polish farmer compete in the – after all, extremely difficult – European and global markets?
We are competing better and better. Over the past two years, Polish food exports have tripled and now account for 13 percent of our total exports. This is a huge sector of our economy – a sector that is becoming one of its pillars. For this, I am immensely grateful – to Polish farmers, to you, Mr. Minister, and to the Polish government.
I also try to promote Polish food during my foreign trips, to support Polish farmers. Even in such large markets as China, where – I hope – Polish food will become increasingly available. Or in Vietnam, where we also enjoy a good reputation. I am convinced that Polish food can also conquer this market. But also many others, such as the African market.
We are continuously pursuing this expansion and I assure you that we will continue to do so so that you can sell your wonderful products, so highly valued in Poland, all over the world – and in this way also bring glory to our homeland. Because I am convinced that those who try the fruits of your labor will be delighted and will return to the store to buy them again. Thank you for all the efforts for Polish farmers.
I thank the Polish clergy. To Your Excellency, Archbishop, I extend my gratitude for the care over the Polish countryside. For the fact that the clergy are always with Polish farmers and never leave them. It is extremely important that we stand united. I said yesterday at a meeting of representatives of European episcopates in Poznań that Poland and Poles are so strongly connected to the Church because the Church has never abandoned the Poles, and above all the Polish people. It has always been there, and when it was necessary, priests risked their lives so that people could remain in faith. And it is also thanks to this that Poland has survived.
We have much to be thankful for. We began today with Holy Mass – and we have much to be thankful for. Because today we live in a free, independent, and sovereign homeland. And this is a great achievement of the entire Polish nation. But after all, the majority of this nation consists of Polish farmers, peasants, and those who come from rural families – ordinary Poles.
I want to strongly say at the end of my jubilee speech: Poland has not yet perished, as long as we live and as long as the Polish farmer farms the Polish land! May Poland develop well, wisely, but above all, may the Polish farm remain a family farm.
May the Polish farmer bless the land he cultivates before sowing the seed, just as it is in the tradition of our fathers. May what is produced here – from Polish soil, growing from it, and what we then eat – always be touched by the caring hand of the Polish farmer. Because only then will Polish food retain its quality, which is so necessary for the development of a healthy society.
May God bless the Republic of Poland, may God bless Polish farmers. God bless!
The original Polish. The tags above are read on the English translation's sentences.
Wielce Szanowny Panie Ministrze Rolnictwa i Rozwoju Wsi,
Szanowni Państwo Ministrowie, Ekscelencjo, Księże Arcybiskupie, Szanowni Panowie Prezydenci, Burmistrzowie, Szanowny Panie Marszałku, Szanowni Państwo Radni, Szanowni Państwo Prezesi, Wszyscy Dostojni Przybyli Goście, Drodzy Rolnicy, Drodzy Rodacy!
Spotykamy się jak co roku już od lat tutaj, w Spale, na Dożynkach Prezydenckich, wróciwszy do tradycji II Rzeczypospolitej – podziękowania w imieniu polskiego państwa i wszystkich jego obywateli polskim rolnikom za trud ich ciężkiej pracy, za ich służbę dla Polski i polskiego społeczeństwa, za zapewnienie tego, co tak niezwykle ważne, a wręcz bezcenne: bezpieczeństwa żywnościowego Polski i Polaków, a tym samym – suwerenności w tym zakresie Rzeczypospolitej Polskiej. Chcę to z całą mocą podkreślić. To wymiar, o którym często nie pamiętamy, nie zwracamy na niego uwagi.
Ale to właśnie dzięki pracy polskiego rolnika, dzięki jego codziennemu trudowi, także jego ryzyku – bo przecież jest zdany na łaskę i niełaskę przyrody, żywiołów – jesteśmy w Polsce bezpieczni, mamy polską żywność, nie jesteśmy w tym zakresie od nikogo zależni. I to jedna z absolutnie najważniejszych rzeczy, jakie polscy rolnicy robią dla nas, dla naszego państwa – ich ogromna, nieoceniona zasługa.
I za to chciałem z całego serca podziękować, żeście ciężko przepracowali na roli ten kolejny rok, że pokonaliście wszystkie trudy i że dzisiaj przychodzicie pochwalić się swoim plonem. Tak, bo macie czym się pochwalić – to Wasza wielka zasługa.
Dziękując, z pokorą przyjmujemy także te Wasze wspaniałe dary, wieńce dożynkowe – wielki symbol tego, co jest drugą ogromną zasługą polskiej wsi i polskich rolniczych rodzin: przeniesienie tradycji i głębokiej wiary, która zawsze była częścią, nieodłącznym elementem życia ludzi, którzy w Polsce pracowali na roli.
Wiary i tradycji nigdy nie udało się z polskiej wsi wydrzeć, odebrać ich. Ani w czasie zaborów, ani okupacji, ani w czasie komunizmu. To była największa porażka komunistów, że nie dali rady polskiemu rolnikowi odebrać ziemi, że polski rolnik nie dał się skolektywizować i nie dało mu się odebrać wiary. Bo prawdopodobnie gdyby próbowano to zrobić siłą, krwawo by się to skończyło.
Polski chłop, polska tradycyjna rodzina nie pozwoliłaby sobie odebrać swojej wiary i tradycji. I to właśnie dlatego Rzeczpospolita – mimo różnych zawieruch dziejowych – za każdym razem nieubłaganie, a szczęśliwie dla nas wraca na mapę, odnawia się, jest. Bo tradycja narodowa, tradycja polskości i wiary drzemie właśnie w polskim ludzie.
I jak to pięknie dzisiaj opowiadał ksiądz proboszcz pod koniec mszy świętej – mówił o zdemoralizowanych żołnierzach I wojny światowej, którzy nie podnieśli się z ziemi nawet na widok generała. I on nie wydał komendy, powiedział po prostu: „Niech będzie pochwalony Jezus Chrystus”. A to było tak głęboko zakorzenione, że przecież nie można było odpowiedzieć na leżąco ‒ i wszyscy żołnierze się poderwali. Bo to byli chłopcy z polskich wiosek, którzy potem wywalczyli dla nas wolną Polskę w 1918 roku.
Ten rok jest dla nas niezwykle ważny i dlatego niezwykle ważne są dla mnie także te dożynki i to spotkanie. Rok stulecia odzyskania niepodległości, której nie byłoby, gdyby nie te właśnie wszystkie zasługi polskiej wsi ‒ gdyby nie przeniesienie tradycji, gdyby nie gotowość oddania swoich synów na służbę Rzeczypospolitej, żeby bronili granicy, żeby walczyli o wolność, o własne państwo.
Ta słynna, podkreślana przecież tyle razy milionowa armia 1920 roku, która obroniła Polskę i Europę przed bolszewikami, składała się w większości z chłopskich synów. To oni bez zawahania poszli walczyć w obronie tego młodego jeszcze, chwiejącego się polskiego państwa po to, by nam i im go nie zabrano. To nigdy niezapomniana tradycja i wielka zasługa polskich chłopów, polskich rolników.
Dlatego też właśnie chciałem na stulecie odzyskania przez Polskę niepodległości wśród ważnych postaci historycznych polskiego życia społecznego, politycznego, artystycznego, sportowego, naukowego – wszystkich jego dziedzin – uhonorować także dwóch ludzi, którzy byli wielkimi postaciami polskiego ruchu ludowego:
Stanisława Mierzwę ‒ współpracownika Wincentego Witosa, wielkiego patriotę skazanego w procesie szesnastu w Moskwie, który nigdy nie wyrzekł się swoich patriotycznych przekonań, do końca swego życia służył Rzeczypospolitej i polskiej wsi, także jako adwokat.
I Macieja Rataja – wielkiego marszałka z chłopów, marszałka II Rzeczypospolitej, ministra, który właściwie także całe swoje życie poświęcił służbie Polsce i polskim chłopom, widząc w nich właśnie ten tak niezwykle ważny, podstawowy element naszego trwania i naszego istnienia.
Długo można by wymieniać zasługi, które polscy chłopi położyli dla Rzeczypospolitej ‒ poczynając od piechoty łanowej, poprzez kosynierów Kościuszki, żołnierzy Legionów, poprzez właśnie tych z 1920 roku, którzy bronili Rzeczypospolitej, poprzez żołnierzy września 1939 roku i partyzantów z Batalionów Chłopskich, z Narodowych Sił Zbrojnych, Armii Krajowej, poprzez Żołnierzy Niezłomnych czy wreszcie żołnierzy wszystkich polskich formacji na Wschodzie i Zachodzie, którzy walczyli o wolną Polskę.
Wreszcie poprzez tych niezłomnych, którzy nie dali sobie wydrzeć ziemi, i po tych, co zakładali Solidarność Rolników Indywidualnych, pokazując jasno i wyraźnie komunistycznemu reżimowi, że to nie tylko robotnicy ‒ to naród jest razem. Bo gdy robotnicy, inteligenci i rolnicy, chłopi stanęli wszyscy razem jak ściana, wiadomo już było, że to nie są przelewki. I właściwie już wtedy można było przewidywać, że to koniec tamtej niewoli, czyli początek nowej, wolnej Polski, którą nam wywalczyli. To jest właśnie ta wielka tradycja, przed którą pochylam dzisiaj głowę i za ten trud pracy oraz stania przy Polsce z całego serca dziękuję w roku stulecia odzyskania niepodległości.
Dzisiaj mamy inną Polskę, mamy wspaniałe płody roli, wiele wspaniałych nowoczesnych gospodarstw rolnych ‒ dzisiaj mamy wreszcie ludzi przy władzy, którzy rzeczywiście troszczą się o los polskiego rolnika, tak jak kiedyś wzywał do tego Ojciec Święty Jan Paweł II: że polskie rolnictwo wymaga nieustannej troski ze strony państwa.
Panie Ministrze, ogromnie dziękuję za to, że ta troska jest i że ją widać. Składam podziękowanie na Pańskie ręce i proszę, by je przekazać także Panu Premierowi. Chociażby za te 1,5 mld zł, które w tym roku przeznaczacie na pomoc tym, którzy ucierpieli w wyniku suszy – to ponad 200 tys. gospodarstw. Mam nadzieję, że ta pomoc – prawie cztery razy większa niż w 2015 roku, gdy rozmiary suszy były podobne – rzeczywiście zrekompensuje straty i pomoże rolnikom podnieść się z klęski, która dotknęła ich gospodarstwa. Nie są to tylko szkody – bardzo często jest to klęska. Wierzę, że te pieniądze szybko dotrą i pozwolą w przyszłym roku normalnie gospodarować.
Dziękuję za wszystkie dobre rozwiązania, które Pan chce wprowadzać w polskim rolnictwie. Dziękuję za poszerzanie możliwości sprzedaży bezpośredniej, które Pan zapowiedział. Dziękuję za propozycję postawienia na rolnictwo ekologiczne – to bardzo ważne. Bo pytanie: w jaki sposób polski rolnik ma konkurować na ‒ przecież niezwykle trudnych ‒ rynkach europejskim i światowym?
Konkurujemy coraz lepiej. W ciągu ostatnich dwóch lat eksport polskiej żywności wzrósł trzykrotnie i stanowi obecnie 13 proc. całego naszego eksportu. To ogromna gałąź naszej gospodarki – gałąź, która staje się jednym z jej filarów. Także za to ogromnie dziękuję – i polskim rolnikom, i Panu Ministrowi, i polskiemu rządowi.
Sam także w czasie moich podróży zagranicznych staram się promować polską żywność, wspierać polskich rolników. Także na takich wielkich rynkach, jak chiński, gdzie – mam nadzieję – polska żywność będzie coraz bardziej dostępna. Czy też w Wietnamie, gdzie również cieszymy się dobrą opinią. Jestem przekonany, że polska żywność także i ten rynek może podbijać. Ale też wiele innych, np. afrykański.
Cały czas realizujemy tę ekspansję i zapewniam Państwa, że będziemy ją realizować po to, byście Wasze wspaniałe produkty, tak niezwykle cenione w Polsce, mogli sprzedawać na całym świecie – i w ten sposób także przynosili chwałę naszej ojczyźnie. Bo jestem przekonany, że ci, którzy spróbują owoców Waszej pracy, będą zachwyceni i wrócą po nie do sklepu, by kupić je znowu. Dziękuję za wszystkie działania dla polskich rolników.
Dziękuję polskim duchownym. Na ręce Ekscelencji Księdza Arcybiskupa składam podziękowanie za opiekę nad polską wsią. Za to, że duchowni zawsze są przy polskich rolnikach i nigdy ich nie zostawiają. To niezwykle ważne, byśmy stanowili jedność. Mówiłem wczoraj na spotkaniu przedstawicieli episkopatów europejskich w Poznaniu, że Polska i Polacy dlatego są tak silnie związani z Kościołem, bo Kościół nigdy nie opuścił Polaków, a przede wszystkim polskiego ludu. Zawsze był i gdy trzeba było, to księża ryzykowali życie, by ludzie mogli trwać w wierze. I także dzięki temu Polska przetrwała.
Mamy za co dziękować. Zaczęliśmy dzisiaj od mszy świętej ‒ i mamy za co dziękować. Bo żyjemy dzisiaj w wolnej, niepodległej i suwerennej ojczyźnie. I to jest wielka zasługa całego polskiego narodu. Ale przecież większość tego narodu to właśnie polscy rolnicy, chłopi i ci, którzy pochodzą z wiejskich rodzin – zwykli Polacy.
Chcę mocno powiedzieć na zakończenie mojego jubileuszowego wystąpienia: jeszcze Polska nie zginęła, kiedy my żyjemy i póki polski rolnik gospodarzy na polskiej ziemi! Niech Polska rozwija się dobrze, mądrze, ale przede wszystkim niech polskie gospodarstwo rolne pozostanie gospodarstwem rodzinnym.
Niech polski rolnik przed rzuceniem ziarna przeżegna ziemię, którą uprawia, tak jak to jest w tradycji naszych ojców. Niech to, co jest u nas wytwarzane – na polskiej ziemi, z niej wyrasta i co potem jemy – zawsze będzie dotknięte troskliwą ręką polskiego rolnika. Bo tylko wtedy polska żywność zachowa swoją jakość tak niezwykle potrzebną dla rozwoju zdrowego społeczeństwa.
Niech Pan Bóg błogosławi Rzeczypospolitej Polskiej, niech Pan Bóg błogosławi polskim rolnikom. Szczęść Boże!
