- Context
- Duda addressed an awards ceremony at the Belvedere Palace on Poland's 105th Independence Day, presenting state decorations to distinguished compatriots and friends of Poland.
- Main themes
- Polish independence anniversary, state awards ceremony, patriotism, national identity, historical memory, Order of the White Eagle, Jerzy Kalina, artistic contribution to Poland, military security, scouting, cultural heritage, Józef Piłsudski legacy
- Duration
- ~11 min
- Words
- 1,348
- Sentences
- 50
- Readability
- 48
- Grade
- 13.1
- Syntax
- 3.44
- Vocabulary
- 2.21
Translated from Polish
The broad sphere of national life a sentence belongs to. Every sentence has an Arena, so it is the denominator the other indices are read against.
Other50 sentences in 16 paragraphs
Esteemed Heroes of our today's ceremony – Honored Awardees, Highly Respected Ministers, Highly Respected Chancellors of Orders, Esteemed Members of Chapters, All Distinguished Guests, Highly Respected Ladies and Gentlemen!
Thank you very much for your unwavering presence at today's ceremony on this day that is so extraordinarily important for all of us. The 105th anniversary of Poland regaining independence gathers us all here this morning, in this place that is also significant from the perspective of those events, in the Belvedere, so historically linked to the struggle for an independent Republic, and later also to its defense.
It is here that the November Uprising effectively began, it is here that the Chief of State, later Marshal Józef Piłsudski, resided, it is here that plans were drawn and command thought flourished during the defense of the Republic, particularly Warsaw, at that moment, in 1920, against the Bolshevik onslaught. This place is exceptionally important for Poland, for its regaining independence and for maintaining that independence.
Thank you for all of you who have come here today to this ceremony to honor this group of our esteemed compatriots and friends of Poland. A group that is very symbolic in terms of what "an independent Republic" means today. Starting with those who fought for it with arms in hand; through those who build and strengthen it with pen, chisel, their artistic activity, their scientific work, nurturing the spirit and building what is important for this also spiritual side of our nation, which indeed constitutes the most important axis of the homeland; through those who gather us socially, building and strengthening Polish scouting; through those who bring glory to the Republic beyond its borders, representing it, also showing extraordinary spirit, for example, in sports.
Also through those who, with their artistic expression, provide a sense of comfort in various difficult moments in the history of our homeland. Also through those who strengthen historical memory, build culture, and develop us as a society and as a nation. Or finally through those who, understanding us and our history, our desires, somewhere also far across the ocean, were able in difficult moments to stand by us, support us in what is most important to us, and in what today constitutes – as we are especially convinced lately – being or not being of this physical existence of statehood, also of the security of this daily, physical, most tangible: military security.
Ladies and Gentlemen!
You will know them by their fruits. Today, among us are those whom we recognize by their fruits. By the fruits of their daily service, their work for the Republic understood also as building its potential – and that in a very broad sense of the word. Building its potential in economic terms, but also building potential in social, neighborly, interpersonal terms, in terms of the heart. There are many expressions of patriotism today, many great manifestations of it. Each of these activities that you – those honored today – have conducted and continue to conduct is an essential dimension of patriotism. I thank you from the bottom of my heart for that.
Wisława Szymborska once wrote: "You can live without loving your homeland, but you cannot bear fruit." By your fruits, we recognize you, and that means a great love for the homeland and the native land. I thank you once again from the bottom of my heart on behalf of the Republic of Poland, just as I thanked all of you when presenting these awards.
The highest, not only today, but in general, and the oldest Polish decoration – the Order of the White Eagle – was awarded today in your presence to our outstanding, I can boldly say, world-class and renowned sculptor, but not only that, also a visual artist, but not only that, because he is also a screenwriter and director, Mr. Jerzy Kalina. I speak of this world fame, but one might ask: but why on November 11? Also because of this world fame, also because of bringing glory to the Republic through his artistic work, but above all for understanding and for courage. For the ability to highlight what is important for Poles, even in difficult times.
For it is enough to mention this most vivid and most glorifying Poland beyond its borders work of Mr. Jerzy Kalina, the famous "Transition" – or "Monument to the Anonymous Passerby" – erected here in Warsaw at the intersection of Świętokrzyska and Mazowiecka streets on the night of December 12 to 13, 1977. A monument to people crossing the street, but in such a specific way of crossing. Or perhaps descending underground? At that time, when the underground was indeed beginning – again – to ultimately lead to Poland regaining freedom, independence, and sovereignty.
Today, this magnificent, extraordinary, stunning sculpture permanently adorns one of the most beautiful cities in Poland, which is Wrocław. On Świdnicka Street in Wrocław, at the intersection with – incidentally – Marshal Józef Piłsudski Street, today stands this sculpture, which the American publication Budget Travel wrote is one of those places and one of those things you must see, must see. This is a sculpture that the prestigious American art publication Arch20 recognized as one of the 25 most creative sculptures in the world.
But Mr. Jerzy Kalina is the author of artistic expressions that, although perhaps not so well known in the world, have deeply embedded themselves in our souls. This is the grave of Jerzy Popiełuszko, the priest murdered by the communists, a blessed one – an extremely expressive, huge cross. And the second, marking the place of his death, standing by the dam in Włocławek. And the cross of memory for the victims of Katyn, and the commemoration of the victims of the Soviet massacre in Katyn, as well as the victims of the Smolensk disaster, so dear to our hearts.
This is creative courage, this is extraordinary imagination, this is an extraordinary sensitivity, the ability to show what is important primarily for us, Poles, for our soul, the world of our values, but also – as we can see – also important for others; for all people who feel in their hearts what true value means, what freedom means, what a sense of ease and freedom means, and what a person is willing to give for it.
Mr. Jerzy, I thank you once again on behalf of the Republic and all our nation for your creativity. I also express the conviction that we will be able to see and rejoice in many more of your works, many more artistic presentations. For these are not just sculptures, these are not just paintings, but they are also expressions of art that are today referred to as performance. One can boldly say that you are an absolute pioneer and an absolute avant-garde of contemporary Polish performance, for which I also thank you from the bottom of my heart. Thank you very much, Mr. Jerzy.
In conclusion, ladies and gentlemen, I want to say that this day and this ceremony also have their symbolism here, in the Belvedere. Because beyond everything I have said, those who – looking at the history of our history and our regaining independence not so long ago, 34 years ago – are and have been awarded today in the name of the Republic in this symbolic thank you from all of us and from Poland for the support for us that was so needed at that time: our friends from the United States, who supported us in that struggle, at that time, helping us, and who supported us later when we applied for membership in the North Atlantic Alliance. And today they meet in this hall with those who help today those who need help. They help as the Republic of Poland, as we, Poles, who once received help and today carry that help to others – to those who need assistance.
Thank you for being all here, thank you from the bottom of my heart on behalf of the Republic. I wish you a beautiful festive day. Long live Poland!
The original Polish. The tags above are read on the English translation's sentences.
Czcigodni Bohaterowie naszej dzisiejszej uroczystości – Czcigodni Odznaczeni, Wielce Szanowni Panie i Panowie Ministrowie, Wielce Szanowni Panowie Kanclerze Orderów, Czcigodni Członkowie Kapituł, Wszyscy Dostojni Przybyli Goście, Wielce Szanowni Państwo!
Bardzo dziękuję za niezawodne przybycie na tę dzisiejszą uroczystość w tym tak niezwykle ważnym dla nas wszystkich dniu. 105. rocznica odzyskania przez Polskę niepodległości gromadzi nas wszystkich rano tutaj, w tym jakże ważnym również z punktu widzenia tamtych wydarzeń miejscu, w Belwederze, tak mocno historycznie związanym z walką o niepodległą Rzeczpospolitą, a potem także i z jej obroną.
To tutaj de facto rozpoczynało się powstanie listopadowe, to tutaj urzędował Naczelnik Państwa, późniejszy Marszałek Józef Piłsudski, to tutaj rysowano plany i zakwitała myśl dowódcza w trakcie obrony Rzeczypospolitej, a w szczególności Warszawy, w tamtym momencie, w 1920 roku, przed nawałą bolszewicką. To miejsce wyjątkowo ważne dla Polski, dla odzyskania przez nią niepodległości i dla utrzymania przez nią niepodległości.
Dziękuję, że przybyliście wszyscy Państwo dzisiaj tutaj, na tę uroczystość, po to, żeby odznaczyć tę grupę naszych zacnych rodaków i przyjaciół Polski. Grupę tak bardzo symboliczną z punktu widzenia tego, co to dzisiaj znaczy „niepodległa Rzeczpospolita”. Poczynając od tych, którzy walczyli o nią z bronią w ręku; poprzez tych, którzy budują ją i umacniają piórem, dłutem, swoją działalnością artystyczną, swoją działalnością naukową, umacniając ducha i budując to, co ważne dla tej również i duchowej strony naszego narodu, który przecież stanowi tę najważniejszą oś ojczyzny; poprzez tych, którzy gromadzą nas społecznie, budując i umacniając polskie harcerstwo; poprzez tych, którzy rozsławiają Rzeczpospolitą poza jej granicami, reprezentując ją, także pokazując niezwykłego ducha choćby w sporcie.
Także poprzez tych, którzy swoim artystycznym wyrazem dają poczucie pokrzepienia serc w różnych trudnych momentach dziejów naszej ojczyzny. Także poprzez tych, którzy umacniają pamięć historyczną, budują kulturę, rozwijają nas jako społeczeństwo i jako naród. Czy wreszcie poprzez tych, którzy rozumiejąc nas i nasze dzieje, nasze pragnienia, gdzieś także i daleko zza oceanu umieli w trudnych momentach stanąć przy nas, wesprzeć nas w tym, co dla nas najważniejsze, i w tym, co dzisiaj stanowi – bo przekonujemy się o tym zwłaszcza ostatnio – być albo nie być także i tego fizycznego istnienia państwowości, także i bezpieczeństwa tego codziennego, fizycznego, najbardziej namacalnego: bezpieczeństwa militarnego.
Szanowni Państwo!
Po owocach ich poznacie. Dzisiaj są wśród nas ci właśnie, których poznajemy po owocach. Po owocach ich codziennej służby, pracy dla Rzeczypospolitej rozumianej także jako budowanie jej potencjału – i to w bardzo szerokim tego słowa znaczeniu. Budowanie jej potencjału w znaczeniu gospodarczym, ale budowanie także i potencjału w znaczeniu społecznym, sąsiedzkim, międzyludzkim, w znaczeniu serca. Tych patriotyzmów, tych jego wielkich przejawów jest dzisiaj bardzo wiele. Każda z tych działalności, które Państwo – dziś odznaczeni – prowadziliście i prowadzicie, jest istotnym wymiarem patriotyzmu. Z całego serca za to dziękuję.
Wisława Szymborska napisała kiedyś: „Można ziemi ojczystej nie kochać i żyć, ale nie można owocować”. Po owocach Państwa poznajemy, a to tym samym oznacza wielką miłość ojczyzny i ojczystej ziemi. Dziękuję za to jeszcze raz z całego serca w imieniu Rzeczypospolitej Polskiej, tak jak podziękowałem wszystkim Państwu, wręczając te odznaczenia.
To najwyższe, nie tylko dzisiaj, ale w ogóle, i najstarsze polskie odznaczenie – Order Orła Białego – otrzymał dziś w Państwa obecności nasz wybitny, śmiało mogę powiedzieć, absolutnie światowej klasy i sławy artysta rzeźbiarz, ale nie tylko, też artysta plastyk, ale nie tylko, bo także scenarzysta i reżyser Pan Jerzy Kalina. Mówię o tej światowej sławie, ale w istocie można zadać pytanie: ale dlaczego 11 listopada? Także ze względu na tę światową sławę, także ze względu na rozsławianie Rzeczypospolitej poprzez swoją pracę artystyczną, ale przede wszystkim za zrozumienie i za odwagę. Za umiejętność zaznaczenia ważnych dla Polaków rzeczy także i w trudnych czasach.
Bo wystarczy wspomnieć właśnie tę najbardziej wyrazistą i najbardziej rozsławiającą Polskę poza granicami pracę Pana Jerzego Kaliny, słynne „Przejście” – czy też „Pomnik anonimowego przechodnia” – kiedyś w 1977 roku, w nocy z 12 na 13 grudnia postawione tutaj, w Warszawie, na skrzyżowaniu Świętokrzyskiej i Mazowieckiej. Pomnik ludzi przechodzących przez ulicę, ale w jakże specyficzny sposób przechodzących. Czy może schodzących pod ziemię? W tamtym czasie, kiedy to podziemie rzeczywiście się zaczynało – ponowne – po to, żeby doprowadzić ostatecznie do odzyskania przez Polskę wolności, niepodległości i suwerenności.
Dzisiaj ta wspaniała, niezwykła, oszałamiająca rzeźba na trwałe zdobi jedno z najpiękniejszych miast w Polsce, jakim jest Wrocław. Na Świdnickiej we Wrocławiu, na skrzyżowaniu z – notabene – ulicą Marszałka Józefa Piłsudskiego, dziś stoi ta rzeźba, o której amerykańskie wydawnictwo Budget Travel napisało, że jest to jedno z tych miejsc i jedna z tych rzeczy, które musisz zobaczyć, must see . To rzeźba, którą prestiżowe amerykańskie wydawnictwo artystyczne Arch20 uznało za jedną z 25 najbardziej kreatywnych rzeźb na świecie.
Ale Pan Jerzy Kalina to autor wyrażeń artystycznych, które choć może nie są tak bardzo znane na świecie, w naszej duszy zapadły bardzo głęboko. To grób Jerzego Popiełuszki, księdza zamordowanego przez komunistów, błogosławionego – niezwykle wymowny, ogromny krzyż. I drugi, oznaczający miejsce jego śmierci, stojący przy tamie we Włocławku. I krzyż pamięci ofiar Katynia, i upamiętnienie ofiar sowieckiego mordu w Katyniu, jak również i ofiar katastrofy smoleńskiej tak bardzo drogich naszemu sercu.
To odwaga twórcza, to niezwykła wyobraźnia, to niezwykłe wyczucie, umiejętność pokazania tego, co ważne przede wszystkim dla nas, Polaków, dla naszej duszy, świata naszych wartości, ale także – jak widać – również i ważne dla innych; dla wszystkich ludzi, którzy czują w sercu, co to znaczy prawdziwa wartość, co to znaczy wolność, co to znaczy poczucie swobody i wolności i cóż człowiek jest w stanie za to oddać.
Panie Jerzy, ogromnie jeszcze raz dziękuję w imieniu Rzeczypospolitej i całego naszego narodu za Pana twórczość. Wyrażam jednocześnie przekonanie, że będziemy mogli zobaczyć i radować się jeszcze niejednym Pana dziełem, jeszcze niejednym przedstawieniem artystycznym. Bo to nie są tylko same rzeźby, to nie są tylko same obrazy, ale to są także i takie wyrazy sztuki, które są określane dzisiaj mianem performansu. Można powiedzieć śmiało, że jest Pan absolutnym pionierem i absolutną awangardą współczesnego polskiego performansu, za co z całego serca także i dziękuję. Bardzo dziękuję, Panie Jerzy.
Na zakończenie, proszę Państwa, chcę powiedzieć, że ten dzisiejszy dzień i ta uroczystość mają także tutaj, w Belwederze, swoją symbolikę. Bo poza tym wszystkim, co powiedziałem, spotykają się tutaj dzisiaj także ci, którzy – patrząc w dzieje naszej historii i naszego odzyskiwania niepodległości nie tak dawno, bo 34 lata temu – są i zostali dzisiaj odznaczeni w imieniu Rzeczypospolitej w tym symbolicznym podziękowaniu od nas wszystkich i od Polski za wsparcie dla nas, które było nam wtedy tak potrzebne: nasi przyjaciele ze Stanów Zjednoczonych, którzy wspierali nas w tamtej walce, w tamtym czasie, pomagając nam, i którzy wspierali nas potem, kiedy ubiegaliśmy się o członkostwo w Sojuszu Północnoatlantyckim. I dzisiaj oni spotykają się na tej sali z tymi, którzy pomagają dzisiaj tym, którzy tej pomocy potrzebują. Pomagają jako Rzeczpospolita Polska, jako my, Polacy, którzy kiedyś otrzymaliśmy pomoc i dzisiaj tę pomoc niesiemy innym – tym, którzy pomocy potrzebują.
Dziękuję, że jesteście wszyscy Państwo, dziękuję z całego serca w imieniu Rzeczypospolitej. Życzę pięknego świątecznego dnia. Niech żyje Polska!
