- Context
- Duda addressed deaf athletes and coaches at the Presidential Palace in Warsaw on October 28, 2021, honoring their achievements and the centenary of Polish deaf sports.
- Main themes
- Recognition of deaf athletes, history of deaf sports in Poland, centenary of deaf sports organizations, Paralympic and disability sports, patriotism and wartime sacrifice of deaf community, international representation, coaches and mentors, sports for people with disabilities
- Duration
- ~6 min
- Words
- 739
- Sentences
- 36
- Readability
- 45
- Grade
- 11.7
- Syntax
- 2.81
- Vocabulary
- 2.27
Translated from Polish
The broad sphere of national life a sentence belongs to. Every sentence has an Arena, so it is the denominator the other indices are read against.
Other36 sentences in 18 paragraphs
Dear Minister,
Dear Ministers,
Dear Presidents,
but above all, Highly Esteemed Ladies and Gentlemen Coaches,
Highly Esteemed Dear Athletes,
All Distinguished Guests,
Ladies and Gentlemen!
I am very pleased that you have accepted the invitation to the Presidential Palace. I am very happy that we can finally host you. The delay was significant – partly due to the coronavirus pandemic, and partly due to various organizational obstacles, which I do not wish to mention any further.
We are most pleased with Agatka – and here everyone – that we are together today, that you are our guests, and that we managed to meet during the celebrations of the centenary of Poland regaining independence and the shaping of the borders of the Polish state a hundred years ago, as well as that we managed to meet before the centenary of the establishment of the first sports organization for the deaf.
Yes, it was almost a hundred years ago. In 1922, the first Sports Circle for the Deaf was established at the Institute for the Deaf – today we would say: for the hearing impaired – and that was actually the beginning of organized sports, which later radiated from Warsaw to the whole of Poland. Sports organizations for the deaf were established in Kraków, Poznań, Lviv, and today’s Chorzów.
The spark that was ignited here, in Warsaw, to associate, gather, to create something together, to build, spread across the entire country and resulted in the establishment of the first Polish Association of Sports for the Deaf in 1927. Even earlier, athletes who later co-created this association participated in the first Olympic Games held in 1924.
These were the beginnings of a very beautiful organization, where young people gathered, who later – demonstrating an extraordinary patriotic attitude – bravely stood in the resistance during World War II; who later created a partisan platoon under the command of Lieutenant Mundek Malinowski, their mentor from the Institute for the Deaf; who gave their lives here, in Warsaw, fighting for the capture of the YMCA building, fighting for the capture of the St. Jadwiga High School. These were very important and glorious moments in the history of the movement of the hearing impaired in Poland – also specifically for the hearing impaired, deaf athletes.
Today, for 17 years, the Polish association uniting sports disciplines practiced by the hearing impaired has been operating vigorously – 17 years despite all the difficulties it has faced in the meantime. Today you train, achieve successes for which we are immensely grateful.
As I said to each of you individually: I thank you from the bottom of my heart on behalf of the Republic of Poland for your contribution to the development of Polish sports. Thank you for beautifully representing us on international stages. Thank you to the coaches for nurturing you, educating you, for caring about your comprehensive development, for ensuring that you achieve the best possible results. And to all those who work in the movement of the hearing impaired, I thank you for your contribution to the service of others.
I thank all of you especially for one thing: namely for giving a beautiful example that it is possible, that it is worth it, that successes can be achieved; that you inspire – both young and old – others, showing them that one can function, one can compete, one can wonderfully enjoy life, achieve great successes not only on the national stage but also internationally. Thank you for representing us so beautifully in this regard. I am immensely grateful to you for this – as the President of the Republic.
I am very pleased in general that sports for people with disabilities are developing excellently in our country. Recently, we met here with Paralympians. My wife is very involved in the Special Olympics movement. I am glad that we can also meet before this important event for you, which will be the centenary of your organization next year, but also before the Olympic Games for the hearing impaired in Brazil, which – we all hope – will take place next year.
Thank you immensely for the opportunity to meet. Thank you immensely for being here today at the Presidential Palace. Once again, I wholeheartedly congratulate all your sports successes – please, if possible, one more time. And thank you very, very much once again.
(The President makes a gesture in sign language) This applause is for you.
The original Polish. The tags above are read on the English translation's sentences.
Szanowny Panie Ministrze,
Szanowni Państwo Ministrowie,
Szanowni Państwo Prezesi,
ale przede wszystkim Wielce Szanowni Panie i Panowie Trenerzy,
Wielce Szanowni Drodzy Zawodnicy,
Wszyscy Dostojni Przybyli Goście,
Szanowni Państwo!
Bardzo się cieszę, że przyjęli Państwo zaproszenie do Pałacu Prezydenckiego. Bardzo się cieszę, że wreszcie możemy Państwa gościć. Zwłoka była duża – częściowo spowodowana pandemią koronawirusa, a częściowo różnymi przeszkodami natury organizacyjnej, o których nie chcę już wspominać.
Najbardziej cieszymy się z Agatką – i tutaj wszyscy – z tego, że jesteśmy dzisiaj razem, że są Państwo naszymi gośćmi i że zdążyliśmy jeszcze w okresie obchodów stulecia odzyskania przez Polskę niepodległości i kształtowania się granic polskiego państwa przed stu laty, a także że zdążyliśmy jeszcze przed stuleciem powstania pierwszej sportowej organizacji osób niesłyszących.
Tak, to było prawie sto lat temu. W 1922 roku przy Instytucie Głuchoniemych powstało pierwsze Koło Sportowe Głuchoniemych – dzisiaj powiedzielibyśmy: niesłyszących – i to był właściwie początek zorganizowanego sportu, który później promieniował z Warszawy na całą Polskę. Organizacje sportowe głuchoniemych powstały i w Krakowie, i w Poznaniu, i we Lwowie, i w dzisiejszym Chorzowie.
Iskra, która została dana tutaj, w Warszawie, temu, aby się zrzeszać, gromadzić, aby coś razem tworzyć, budować, rozlewała się na cały kraj i skutkowała tym, że w 1927 roku powstał pierwszy Polski Związek Sportowy Głuchoniemych. A już wcześniej sportowcy, którzy potem ten związek współtworzyli, wzięli udział w pierwszych igrzyskach olimpijskich, które odbyły się w 1924 roku.
To były początki bardzo pięknej organizacji, w której skupiali się młodzi ludzie, którzy później – prezentując niezwykłą patriotyczną postawę – stawali dzielnie w konspiracji w okresie II wojny światowej; którzy później stworzyli pluton powstańczy pod dowództwem porucznika Mundka Malinowskiego, swojego wychowawcy z Instytutu Głuchoniemych; którzy oddawali życie tutaj, w Warszawie, walcząc o zdobycie gmachu YMCA, walcząc o zdobycie gimnazjum im. św. Jadwigi. To były bardzo ważne i chwalebne momenty w historii ruchu osób niesłyszących w Polsce – także właśnie niesłyszących, głuchoniemych sportowców.
Dzisiaj, od 17 lat, polski związek zrzeszający dyscypliny sportowe uprawiane przez osoby niesłyszące działa prężnie – 17 lat mimo wszystkich trudności, z którymi wcześniej w międzyczasie się spotkał. Dzisiaj Państwo trenują, osiągają sukcesy, za które jesteśmy ogromnie wdzięczni.
Tak jak powiedziałem każdemu z Państwa z osobna: z całego serca dziękuję w imieniu Rzeczypospolitej Polskiej za wkład w rozwój polskiego sportu. Dziękuję za piękne reprezentowanie nas na arenach międzynarodowych. Dziękuję trenerom za to, że Państwa wychowują, kształcą, że dbają o Państwa wszechstronny rozwój, o to, żebyście osiągali jak najlepsze wyniki. A wszystkim, którzy działają w ruchach osób niesłyszących, dziękuję za wkład pracy na rzecz drugiego człowieka.
Dziękuję wszystkim Państwu zwłaszcza za jedno: a mianowicie za to, że dajecie piękny przykład tego, że można, że warto, że osiąga się sukcesy; że zarażają tym Państwo – i młodzi, i starsi – innych, pokazując im, że można funkcjonować, można rywalizować, można się wspaniale cieszyć życiem, osiągać wielkie sukcesy nie tylko na arenie krajowej, lecz także międzynarodowej. Dziękuję, że nas tak pięknie reprezentujecie także w tym zakresie. Jestem Państwu za to – jako Prezydent Rzeczypospolitej – ogromnie wdzięczny.
Bardzo mnie cieszy w ogóle to, że sport osób z niepełnosprawnościami w naszym kraju znakomicie się rozwija. Niedawno spotykaliśmy się tutaj z paraolimpijczykami. Moja żona jest bardzo zaangażowana w ruch olimpiad specjalnych. Cieszę się, że także i my możemy się spotkać przed tym ważnym dla Państwa wydarzeniem, jakim będzie stulecie Waszej organizacji w przyszłym roku, ale także przed igrzyskami olimpijskimi osób niesłyszących w Brazylii, które – wszyscy mamy nadzieję – będą miały miejsce w przyszłym roku.
Ogromnie dziękuję, że mogliśmy się spotkać. Ogromnie dziękuję, że są Państwo dzisiaj w Pałacu Prezydenckim. Jeszcze raz z całego serca gratuluję wszystkich sportowych sukcesów – proszę o jeszcze, jeżeli można. I bardzo, bardzo jeszcze raz Państwu dziękuję.
(Pan Prezydent wykonuje gest w języku migowym) Te brawa to dla Państwa
