Speech during the ceremony of changes in the leadership of the KPRP
Andrzej Duda · President of Poland
- Context
- Duda addressed staff and guests at a ceremony marking the change in leadership of the Chancellery of the President of the Republic of Poland in October 2023.
- Main themes
- Leadership transition, gratitude and recognition, personal political history, loyalty and collaboration, Law and Justice party, presidential office, parliamentary mandate, media strategy, political responsibility, mentorship
- Duration
- ~13 min
- Words
- 1,503
- Sentences
- 73
- Readability
- 54
- Grade
- 10.7
- Syntax
- 3.03
- Vocabulary
- 1.97
Translated from Polish
The broad sphere of national life a sentence belongs to. Every sentence has an Arena, so it is the denominator the other indices are read against.
Other73 sentences in 15 paragraphs
Dear Minister, esteemed Ministers, Directors, and especially Ministers and all distinguished Guests – Family, Friends, and Collaborators of the Ministers!
This is an important moment for the Office of the President of the Republic, and it is also a significant moment for me personally. Minister, Pawel, I thank you very much, and on the other hand, we all congratulate you from the bottom of our hearts. I am very grateful for the time you have spent here with us, and I thank you for the time you have served the Republic as the head of my office. A role that is extremely responsible, very important to me personally, and which has been carried out very well. The office has functioned excellently, and I am immensely grateful for that.
This is an important time for the Republic. Also, this moment that is now approaching – one can boldly say – in your life: the next political challenge, which will soon be taking on a parliamentary mandate for the first time, although in politics and with politics, Minister, Pawel, you have been for such a long time. I congratulate you from the bottom of my heart because I am glad that this new challenge is coming your way. Very responsible, very significant, but I am convinced that you will handle it excellently.
And what is most important to me – I deeply believe – is that we will work well together. Not only during the time that remains for me here, working as the President of the Republic, serving our country, for the Poles, but also later, I hope we will continue to collaborate for many years. I am immensely grateful to you, and we are all keeping our fingers crossed for the success of your next mission, which will surely begin in the near future.
But the change in the Office of the President is happening smoothly. Minister, Marcin, I was just sitting in my office, reminiscing about the time we have known each other, and I realized – and I also checked – that exactly on November 27, 2013, almost exactly 10 years ago, on a Wednesday, I was informed of the decision of the Political Committee of Law and Justice that I would take on the role of spokesperson for Law and Justice and the parliamentary club.
That was a surprise for me at the time. As we remember, the political situation was sudden and dynamic. I took on that role. At the same time, President Jarosław Kaczyński informed me that you would be helping me: “There will be MP Marcin Mastalerek, who will help you. You have to manage this task somehow.” I remember exactly how he said that to me. Minister, Marcin, we hardly knew each other then. We knew each other as colleagues from the parliamentary benches, but we had never worked closely together. That was a very important moment for me. I didn’t even expect then how significantly it would impact my future political career and my life.
I remember as if it were today when we started working together, back then in the press office of Law and Justice in the Sejm, in the parliamentary club, and I remember that just a few days later, I realized that I was dealing with a person who – although he is significantly younger than me; the Minister was 29 at the time, so one could boldly say that in political terms he was practically a child, I was then part of the political middle generation; it was also 10 years ago, I was 41 – is very young. And it would seem that young people at that age who are in politics would primarily be focused on their own careers; that for them, the greatest joy would be that they could go to the media, that they are climbing up, that they are personally advancing.
Meanwhile, I quickly realized that my young colleague primarily approached this as a great responsibility that rested on him. And that – I remember – made a huge impression on me very quickly. That you, Minister, Marcin, approached that task with such great responsibility; how we divided it then, how we thought about the strategic assumptions of media policy – I remember that very well. It made a huge impression on me at the time. I had never specialized in media matters. I can boldly say that I immediately felt that you understood this issue much better and navigated these matters far better than I did. Moreover, from the very beginning, you handled all these issues excellently.
And since that time – I can boldly say – in a sense in politics, I have the feeling that our common path began. Because later, when further decisions were made that led me to this place, to the Presidential Palace, ultimately in 2015 – one can boldly say that in a sense it was one continuous series of events – you were constantly involved in those events. And not as just anyone, not as one of many participants. No, absolutely not. As one of those people who took on the greatest responsibility.
Of course, we must give credit and truth – one can boldly say: a brilliant, extremely insightful, and extraordinarily courageous decision by the President of Law and Justice, Jarosław Kaczyński, that Andrzej Duda would be the candidate for President. 2014, November 11, Kraków. Many people could not believe that some relatively young guy from the second line of Law and Justice was suddenly put forward as a candidate for President. The decision was extremely bold.
But then there was a small group of people who worked to ensure that this presidential campaign, which effectively began at that time, would ultimately be a victorious campaign, although so few people believed in it. And you absolutely belonged to the forefront of that group – that very narrow group. I have often seen your immense focus on the decisions that had to be made, which were associated with great responsibility. Very often also with great political courage and insight. In the vast majority, those were correct decisions. You truly have – I can boldly say – an extraordinary talent.
I am immensely pleased that with all this experience – significant political experience – but in recent years also with business experience that you have gained, and life experience, you are coming today to the Office of the President, leaving a job that certainly brought significantly better income. Incomparably better. That once again you show how important working for the Republic is to you personally – as a person, as a patriot. This very responsibility that you are taking on. Because I want to emphasize this element strongly, that I have always seen that you do not take on a position, but you take on responsibility. And that was the litmus test for me that showed that you belong to the absolute forefront of personalities among the young generation of Polish politicians.
I am immensely happy that you are returning to active political life. Here, the Presidential Palace is today the place where I am very glad that your return is happening; I am glad that we will work together; I am glad that you will support me in my activities for the Republic and that you will co-create this activity. I am happy about this because I can boldly say that you are my trusted collaborator and friend. But above all, I can boldly say that you are a proven warrior when it comes to the affairs of the Republic. And that is the most important thing for me. Because that is the essence of the mission that should always be realized here.
I am immensely pleased that you are taking on this role, taking on responsibility in areas that you know well. I hope that this will be a good time for Poland. I hope that it will also be a good time for you, that it will also be a good time for your loved ones. And I hope that this also represents a certain opening – a new opening – in the political future of this political camp, which we often call the patriotic, conservative, republican political camp, with such ideals and such a way of looking at the Republic and how politics should be realized.
I wish both Ministers all the best. To Pawel – in the parliamentary benches in just a few weeks. And to Marcin – here, in the Presidential Palace, in new tasks, which are by no means easy, but I believe that they will be excellently realized. I congratulate from the bottom of my heart your wife and daughters. I congratulate from the bottom of my heart your parents – your mother, your father. I also congratulate from the bottom of my heart your in-laws, Marcin's parents. I have no doubt that you are all proud, and I am very happy about that. Thank you for being here today.
The original Polish. The tags above are read on the English translation's sentences.
Szanowna Pani Minister, Szanowni Panowie Ministrowie, Dyrektorzy, ale w szczególności Panowie Ministrowie i wszyscy dostojni przybyli Goście – Najbliżsi, Przyjaciele i Współpracownicy Panów Ministrów!
To ważny moment dla Kancelarii Prezydenta Rzeczypospolitej, to ważny moment także i osobiście dla mnie. Panie Ministrze, Pawle, bardzo Ci dziękuję, a z drugiej strony z całego serca wszyscy Ci gratulujemy. Bardzo Ci dziękuję za ten czas, kiedy jesteś tutaj z nami, bardzo dziękuję za ten czas, w którym służyłeś Rzeczypospolitej, pełniąc funkcję szefa mojego gabinetu. Funkcję niezwykle odpowiedzialną, dla mnie osobiście bardzo ważną, która była sprawowana bardzo dobrze. Gabinet działał znakomicie, ogromnie Ci za to dziękuję.
To jest ważny czas dla Rzeczypospolitej. Także ten moment, który teraz nadchodzi – śmiało można powiedzieć – w Twoim życiu: kolejne wyzwanie polityczne, jakim wkrótce będzie objęcie mandatu poselskiego po raz pierwszy, chociaż w polityce i przy polityce, Panie Ministrze, Pawle, jesteś od tak bardzo dawna. Gratuluję Ci tego z całego serca, bo cieszę się, że to nowe wyzwanie Cię spotyka. Bardzo odpowiedzialne, bardzo istotne, ale jestem przekonany, że znakomicie mu sprostasz.
A co dla mnie najważniejsze – głęboko w to wierzę – że będziemy dobrze współdziałali. Nie tylko przez ten czas, który mnie tutaj pozostał, pracy jako Prezydenta Rzeczypospolitej, służby dla naszego kraju, dla Polaków, ale także i później, mam nadzieję, będziemy jeszcze współpracowali przez wiele lat. Ogromnie, ogromnie Ci dziękuję i wszyscy trzymamy kciuki za powodzenie Twojej następnej misji, która pewnie w niedługim czasie się zacznie.
Ale zmiana następuje w Kancelarii Prezydenta płynnie. Panie Ministrze, Marcinie, siedziałem przed chwilą w gabinecie u siebie, wspominając ten czas, przez który się znamy, i uświadomiłem sobie – i zresztą też sprawdziłem – że dokładnie 27 listopada 2013 roku, czyli prawie dokładnie 10 lat temu, w środę, zakomunikowano mi decyzję Komitetu Politycznego Prawa i Sprawiedliwości o tym, że obejmę funkcję rzecznika Prawa i Sprawiedliwości i klubu parlamentarnego.
To było wtedy dla mnie zaskoczenie. Jak pamiętamy, sytuacja polityczna była nagła, dynamiczna. Ja tę funkcję objąłem. Jednocześnie Pan Prezes Jarosław Kaczyński poinformował mnie, że Ty będziesz mi pomagał: „Będzie Pan Poseł Marcin Mastalerek, który ci pomoże. Musisz sobie jakoś z tym zadaniem poradzić”. Pamiętam dokładnie, jak to do mnie powiedział. Panie Ministrze, Marcinie, prawie się wtedy nie znaliśmy. Znaliśmy się jako koledzy z ław poselskich, ale nigdy nie współpracowaliśmy ze sobą bliżej. To był dla mnie bardzo ważny moment. Nawet się wtedy nie spodziewałem, w jak bardzo istotnym stopniu zaważy on na dalszej mojej przyszłości politycznej i na dalszym moim życiu.
Pamiętam jak dzisiaj, kiedy zaczęliśmy współpracę, razem wtedy w biurze prasowym Prawa i Sprawiedliwości w Sejmie, w klubie parlamentarnym, i pamiętam, że od razu po kilku dniach zorientowałem się, że mam do czynienia z człowiekiem, który – choć jest bardzo znacznie młodszy ode mnie; Pan Minister miał wtedy 29 lat, więc śmiało można powiedzieć, że w sensie politycznym był wręcz dzieckiem, ja byłem wtedy politycznym średnim pokoleniem; to też było jednak 10 lat temu, miałem 41 lat – jest bardzo młody. I wydawałoby się, że młodzi ludzie w tym wieku, którzy są w polityce, będą przede wszystkim ukierunkowani na własną karierę; że dla nich największą radością będzie to, że mogą chodzić do mediów, że pną się w górę, że osobiście awansują.
Tymczasem zorientowałem się bardzo szybko, że mój młody kolega przede wszystkim podchodzi do tego jako do wielkiej odpowiedzialności, która na nim spoczęła. I to – pamiętam – bardzo szybko zrobiło na mnie ogromne wrażenie. To, że Panie Ministrze, że Marcinie, z tak wielką odpowiedzialnością podchodziłeś wtedy do tego zadania; jak je wtedy dzieliliśmy, jak się zastanawialiśmy nad założeniami strategicznymi polityki medialnej – pamiętam to bardzo dokładnie. Zrobiło to wtedy na mnie ogromne wrażenie. Ja się nigdy w sprawach medialnych nie specjalizowałem. Śmiało mogę powiedzieć, że wtedy od razu poczułem, że Ty znacznie lepiej czujesz tę kwestię i znacznie lepiej się w tych zagadnieniach poruszasz niż ja. Zresztą od samego początku w tych wszystkich sprawach radziłeś sobie znakomicie.
I od tego czasu – śmiało mogę powiedzieć – w jakimś sensie w polityce, mam takie poczucie, że zaczęła się nasza wspólna droga. Bo przecież później, kiedy zapadały kolejne decyzje, które prowadziły mnie do tego miejsca, do Pałacu Prezydenckiego, w efekcie w 2015 roku – śmiało można powiedzieć, że w jakimś sensie był to jeden ciąg zdarzeń – Ty cały czas w tych zdarzeniach uczestniczyłeś. I to nie jako byle kto, nie jako jeden z bardzo wielu uczestników. Nie, absolutnie nie. Jako jedna z tych osób, które brały na siebie największą odpowiedzialność.
Oczywiście trzeba oddać tutaj honor i prawdę – śmiało można powiedzieć: genialna, niezwykle przenikliwa i niezwykle odważna decyzja wówczas Prezesa Prawa i Sprawiedliwości Jarosława Kaczyńskiego o tym, że Andrzej Duda będzie kandydatem na Prezydenta. 2014 rok, 11 listopada, Kraków. Wielu ludzi nie mogło w ogóle w to uwierzyć, że jakiś względnie młody chłopak z drugiej linii Prawa i Sprawiedliwości nagle zostaje wystawiony jako kandydat na Prezydenta. Decyzja była niezwykle odważna.
Ale potem była wąska grupa osób, które pracowały nad tym, aby ta kampania prezydencka, która de facto wtedy się rozpoczęła, była finalnie kampanią zwycięską, choć tak niewiele osób w to wierzyło. I Ty absolutnie należałeś do czołówki tej grupy – tej najwęższej grupy. Niejednokrotnie widziałem Twoje ogromne skupienie nad decyzjami, które trzeba było podjąć, które wiązały się z ogromną odpowiedzialnością. Bardzo często też z wielką odwagą polityczną i przenikliwością. W absolutnej większości były to decyzje trafne. Masz rzeczywiście – śmiało mogę powiedzieć – niezwykły talent.
Ogromnie cieszę się z tego, że z całym tym doświadczeniem – dużym doświadczeniem politycznym – ale w ostatnich latach także i doświadczeniem biznesowym, które zdobyłeś, i życiowym, przychodzisz dzisiaj do Kancelarii Prezydenta, zostawiając pracę, która z całą pewnością przynosiła znacznie lepsze dochody. Nieporównywalnie lepsze. Że po raz kolejny pokazujesz, jak bardzo ważna dla Ciebie osobiście – jako człowieka, jako patrioty – jest praca dla Rzeczypospolitej. Ta właśnie odpowiedzialność, którą bierzesz. Bo chcę bardzo mocno podkreślić ten element, że ja zawsze widziałem, że Ty nie przyjmujesz funkcji, tylko przyjmujesz odpowiedzialność. I to było dla mnie tym papierkiem lakmusowym, który pokazywał, że należysz do absolutnej czołówki osobowościowej wśród młodego pokolenia polskich polityków.
Cieszę się ogromnie, że wracasz z powrotem do czynnej działalności politycznej. Tutaj, Pałac Prezydencki jest dzisiaj tym miejscem, w którym ogromnie się cieszę, że ten Twój powrót następuje; cieszę się, że będziemy pracowali razem; cieszę się, że będziesz mnie wspierał w mojej działalności dla Rzeczypospolitej i będziesz tę działalność współtworzył. Cieszę się z tego, bo mogę śmiało powiedzieć, że jesteś moim wypróbowanym współpracownikiem i przyjacielem. Ale przede wszystkim mogę śmiało powiedzieć, że jesteś wypróbowanym wojownikiem, jeżeli chodzi o sprawy Rzeczypospolitej. I to jest dla mnie najważniejsze. Bo to jest sedno tej misji, która tutaj powinna być zawsze realizowana.
Cieszę się ogromnie, że tę tekę przyjmujesz, bierzesz na siebie odpowiedzialność w zakresach, na których się znasz. Mam nadzieję, że będzie to dla Polski dobry czas. Mam nadzieję, że będzie to także dobry czas dla Ciebie, że będzie to także dobry czas dla Twoich najbliższych. I mam nadzieję, że stanowi to również pewne otwarcie – nowe otwarcie – w politycznej przyszłości tego obozu politycznego, który często nazywamy obozem politycznym patriotycznym, konserwatywnym, republikańskim, o takich właśnie ideałach i takim właśnie sposobie patrzenia na Rzeczpospolitą i na to, jak powinna być realizowana polityka.
Życzę obu Panom Ministrom wszystkiego najlepszego. Pawłowi – w ławach sejmowych już za parę tygodni. A Marcinowi – tutaj, w Pałacu Prezydenckim, w nowych zadaniach, wcale niełatwych, ale wierzę w to, że zostaną znakomicie zrealizowane. Gratuluję z całego serca małżonce i córkom. Gratuluję z całego serca rodzicom – mamie, tacie. Gratuluję też z całego serca rodzicom małżonki, czyli teściom Marcina. Nie mam żadnych wątpliwości, że jesteście Państwo dumni, i bardzo się z tego cieszę. Dziękuję za obecność dzisiaj.