Speech during the ceremony of signing the Act amending the Act - Penal Code and other acts
Andrzej Duda · President of Poland
- Context
- Duda addressed officials at the signing ceremony of a presidential legislative initiative amending Poland's Penal Code to strengthen protections for minors and vulnerable individuals, April 2017.
- Main themes
- Criminal law protection of minors, amendments to the Penal Code, vulnerable individuals' legal protection, secondary victimization prevention, pedophilic crimes and serious bodily harm, legislative initiative of the President, cross-institutional collaboration, parliamentary support, crimes against family and freedom, exclusion of criminal liability for victims
- Duration
- ~7 min
- Words
- 820
- Sentences
- 26
- Readability
- 28
- Grade
- 17.0
- Syntax
- 3.48
- Vocabulary
- 2.23
Translated from Polish
The broad sphere of national life a sentence belongs to. Every sentence has an Arena, so it is the denominator the other indices are read against.
Other26 sentences in 11 paragraphs
Dear Minister,
Dear Attorney General,
Ladies and Gentlemen!
I am very pleased, first and foremost, of course, that I will soon be able to sign this important law – the law amending the Penal Code, the Law on Juvenile Proceedings, and the Code of Criminal Procedure. I am also pleased because – from my point of view – this is not only an important law, but it is not an ordinary law either, as it is a specific project that is my legislative initiative, that is, the legislative initiative of the President of the Republic, but prepared jointly, which I would like to emphasize strongly. It was prepared together with the Commissioner for Children's Rights and his collaborators, the Commissioner for Human Rights and his collaborators, the Financial Ombudsman, and the Patient Ombudsman. We worked together on these provisions, and the Office of Intervention Legal Aid, known as Dudapomoc, in the Chancellery of the President of the Republic of Poland also worked on this – young lawyers who work with me, as the President of the Republic of Poland, on a daily basis, dealing with ordinary human matters.
The changes to the provisions that I will sign today as a law aim to increase the criminal law protection of minors, especially those under the age of 15, and of vulnerable individuals – whether due to their mental state or their physical condition. They are therefore aimed at increasing the criminal law protection of the weakest individuals. Those who are the easiest to harm, and those who, when harmed, face the greatest difficulties in seeking help and support.
These provisions aim to strengthen their legal and procedural situation. But most importantly – as I mentioned a moment ago – they are the result of joint work, they are also, in a sense, the sum of the experiences of the representatives of your offices, the commissioners themselves, the lawyers from the Chancellery of the President of the Republic of Poland, as well as my own experiences from various situations we have encountered in life, situations we have had the opportunity to familiarize ourselves with, situations we have had the opportunity to grapple with, trying to help those who are the weakest, the harmed individuals.
These strengthening provisions increase criminal liability for crimes such as: serious bodily harm, thus crimes against life and health, crimes against freedom, crimes against the family, including kidnapping, abandonment, crimes against minors, pedophilic crimes, but also the failure to report the commission of a qualified rape – these are the ones covered by this regulation.
And I want to emphasize strongly: it was created with great sensitivity – also with sensitivity to the situation of the harmed individual. Because among other things, one of the provisions introduced here is a new provision in Article 240 of the Penal Code, paragraph 2a, which speaks of the exclusion of criminal liability for the harmed individual. So that there is no phenomenon of secondary victimization in situations where someone who has been harmed by a crime does not report the commission of that crime. Thus, to protect, to the greatest extent possible, primarily minors, to protect their interests. So that – even if a crime is committed against them – the burden of that crime, which falls on them as harmed individuals, affects them in the future, primarily in a psychological sense, to the least extent possible.
I would like to once again sincerely thank you for the hard work that has gone into preparing this project, which is now a law. I would like to sincerely thank you for this effort, for the intellectual work, for the many hours spent discussing how these changes should be made, so that they are optimal, so that they protect as best as possible, so that they are as balanced as possible and respond to real needs to the best possible extent.
And in conclusion, I want to, once again thanking you, emphasize an extremely important fact in all of this: this law, prepared in cooperation with the president and the aforementioned institutions and their representatives, was practically unanimously adopted by both chambers of parliament. Three deputies voted against it, while 433 from all political camps supported the project. Senators were overwhelmingly in favor of this project – 82 senators voted "for," only one abstained, and the remaining 17 did not participate in the vote. Thus, there were virtually no representatives in parliament who would decisively oppose these provisions. This is also a great satisfaction for me, as someone who participated in preparing this project, as someone who carried the legislative initiative.
I am pleased that I can sign this project today, I am pleased that these provisions will come into force in the near future and – I deeply believe – will improve the existing protection in the Polish legal system, primarily for minors, as I said: those under the age of 15.
The original Polish. The tags above are read on the English translation's sentences.
Szanowny Panie Ministrze,
Szanowny Panie Prokuratorze Generalny,
Szanowni Państwo!
Bardzo się cieszę przede wszystkim oczywiście z tego, że za moment będę mógł podpisać tę ważną ustawę – ustawę o zmianie Kodeksu karnego, Ustawę o postępowaniu w sprawach nieletnich i Kodeksu postępowania karnego. Cieszę się też dlatego, że ‒ z mojego punktu widzenia ‒ jest to nie tylko ustawa ważna, ale nie jest to też ustawa zwykła, bo to specyficzny projekt, który jest moją inicjatywą ustawodawczą, czyli inicjatywą ustawodawczą Prezydenta Rzeczypospolitej, ale przygotowaną wspólnie, co z całą mocą chciałbym podkreślić. Przygotowaną wspólnie z Rzecznikiem Praw Dziecka i jego współpracownikami, Rzecznikiem Praw Obywatelskich i jego współpracownikami, Rzecznikiem Finansowym oraz Rzecznikiem Praw Pacjenta. Pracowaliśmy wspólnie nad tymi przepisami, pracowało nad tym także Biuro Interwencyjnej Pomocy Prawnej, czyli tzw. Dudapomoc, w Kancelarii Prezydenta Rzeczypospolitej ‒ młodzi prawnicy, którzy ze mną, jako Prezydentem RP, współpracują na co dzień, zajmując się zwykłymi ludzkimi sprawami.
Te zmiany przepisów, które dzisiaj jako ustawa zostaną przeze mnie podpisane, zmierzają do zwiększenia prawnokarnej ochrony osób małoletnich, zwłaszcza małoletnich poniżej 15. roku życia, i osób nieporadnych życiowo – czy to na skutek tego, w jakim stanie psychicznym się znajdują, czy to na skutek tego, w jakim znajdują się stanie fizycznym. Zmierzają więc tak naprawdę do zwiększenia prawnokarnej ochrony osób najsłabszych. Tych, które najłatwiej skrzywdzić, i tych, które ‒ skrzywdzone ‒ napotykają największe trudności, poszukując pomocy, oparcia.
Te przepisy zmierzają ku temu, aby ich sytuację prawną i ich sytuację procesową wzmocnić. Ale co najważniejsze – tak jak powiedziałem przed momentem – stanowią one efekt wspólnej pracy, stanowią one efekt także w pewnym sensie zsumowanych doświadczeń przedstawicieli Państwa Rzeczników, samych Rzeczników, prawników z Kancelarii Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej, a także i moich – doświadczeń z różnych sytuacji, z którymi zetknęliśmy się w życiu, sytuacji, z którymi mieliśmy możliwość się zapoznać, z którymi mieliśmy możliwość w jakimś sensie się zmagać, próbując pomóc tym właśnie najsłabszym, osobom pokrzywdzonym.
Te przepisy wzmacniające, zwiększające odpowiedzialność karną za takie przestępstwa, jak: ciężki uszczerbek na zdrowiu, a więc przestępstwa przeciwko życiu i zdrowiu, przestępstwa przeciwko wolności, przestępstwa przeciwko rodzinie, a więc także przestępstwo uprowadzenia, przestępstwo porzucenia, przestępstwo wobec osób małoletnich, przestępstwa o charakterze pedofilskim, ale także niezawiadomienie o fakcie popełnienia przestępstwa gwałtu kwalifikowanego – to te, które są właśnie objęte tą regulacją.
I chcę bardzo mocno zaznaczyć: ona została stworzona z dużym wyczuciem – także wyczuciem sytuacji osoby pokrzywdzonej. Bo m.in. jeden z przepisów, który został tutaj wprowadzony, to nowy przepis w art. 240 Kodeksu karnego par. 2a, który mówi o wyłączeniu odpowiedzialności karnej osoby pokrzywdzonej. Tak aby nie było zjawiska wtórnej wiktymizacji w sytuacji, gdy ktoś, kto został skrzywdzony przestępstwem, zawiadomienia o popełnieniu tego przestępstwa nie dokona. A więc aby w największym możliwym stopniu chronić przede wszystkim właśnie osoby małoletnie, chronić ich interesy. Aby ‒ jeżeli nawet zostanie na nich dokonane przestępstwo ‒ ciężar tego przestępstwa, który na nie spada jako na osoby pokrzywdzone, w przyszłości oddziaływał na nie, w sensie przede wszystkim psychicznym, w stopniu jak najmniejszym.
Chciałem jeszcze raz bardzo serdecznie Państwu podziękować za trud pracy, który został włożony w przygotowanie tego projektu, który dzisiaj jest już ustawą. Chciałem bardzo serdecznie podziękować za ten wysiłek, za pracę intelektualną, za wiele godzin spędzonych na dyskusjach na ten temat, w jaki sposób te zmiany powinny być dokonane, tak aby były optymalne, aby jak najlepiej chroniły, aby były w najlepszym możliwym stopniu wypośrodkowane i w najlepszym możliwym stopniu odpowiadały rzeczywistym potrzebom.
I na zakończenie chcę, jeszcze raz dziękując, podkreślić fakt niezwykle w tym wszystkim istotny: otóż ta ustawa przygotowana we współpracy prezydenta ze wspomnianymi instytucjami i ich przedstawicielami została praktycznie jednomyślnie przyjęta przez obie izby parlamentu. Trzech posłów głosowało przeciwko, 433 z wszystkich obozów politycznych projekt popierało. Senatorowie w absolutnej, zdecydowanej większości byli zwolennikami tego projektu – 82 senatorów głosowało „za”, jeden tylko się wstrzymał, pozostałych 17 nie brało udziału w tym głosowaniu. A więc właściwie nie było takich przedstawicieli w parlamencie, którzy w sposób zdecydowany opowiadaliby się przeciwko tym przepisom. To także dla mnie, jako tego, który współuczestniczył w przygotowaniu tego projektu, jako tego, który niósł inicjatywę ustawodawczą, wielka satysfakcja.
Cieszę się, że mogę ten projekt dzisiaj podpisać, cieszę się, że w niedługim czasie te przepisy wejdą w życie i – wierzę w to głęboko – udoskonalą istniejącą w polskim systemie prawnym ochronę przede wszystkim osób małoletnich, tak jak powiedziałem: poniżej 15. roku życia.