- Context
- Duda addressed residents of Opole County on January 16, 2020, during a community meeting emphasizing his commitment to Polish farmers and agricultural policy.
- Main themes
- Polish agriculture and farmers, food security, EU agricultural policy, equal treatment of Polish farmers in the EU, Janusz Wojciechowski as EU Agriculture Commissioner, rural community engagement, regional visit to Opole County, agricultural exports, drought compensation
- Duration
- ~30 min
- Words
- 3,641
- Sentences
- 165
- Readability
- 55
- Grade
- 10.8
- Syntax
- 3.14
- Vocabulary
- 2.03
Translated from Polish
The broad sphere of national life a sentence belongs to. Every sentence has an Arena, so it is the denominator the other indices are read against.
Other165 sentences in 39 paragraphs
Honorable Members of Parliament, Senators, Honorable Mr. Voivode, Honorable Mr. Marshal, Honorable Mr. Starosta, Honorable Mr. Mayor, Honorable Councilors, Representatives of local governments from the municipalities here in the Opole County, Honorable representatives of neighboring counties, All Distinguished Guests, but above all – Dear Ladies and Gentlemen, Highly Esteemed Residents of Opole Lubelskie and the county!
Thank you very much for this incredibly warm welcome and above all, thank you for coming in such large numbers to meet with me, for dedicating this Thursday afternoon, this Thursday evening. Thank you for your patience in waiting, as I know it always takes a little longer and is a whole procedure before everyone is allowed into a room like this after security checks. I greatly appreciate this patience – please believe me.
We just spoke with Mr. Mayor about what happened 4.5 years ago when I first came to your county. It was August 8, two days after my inauguration – after my presidency began, when I actually took office as the President of the Republic of Poland. It was my first domestic visit. I then visited the farm of Ms. Barbara and Mr. Krzysztof Cybulak in Kopanina Kaliszańska in the municipality of Łaziska. There, I said that I was here, among other reasons, to show how important the issues of Polish farmers are to me.
I said then that a Polish farmer is no different from a German or French farmer and should be treated at least equally in the European Union. I stated that I would remember the issues of Polish farmers throughout my presidency. I am here today also to say that nothing has changed – I still remember my words and my commitment.
Thank you, Mr. Mayor, for mentioning the AgroLiga galas. This is an extremely important event for me, where my wife, Agata, and I can showcase, appreciate, and thank those who are the best among the best. But above all – to emphasize the great value of Polish agriculture, the wonderful contributions of Polish agriculture and Polish farmers to our economy. Agriculture is an immensely important part of our economy, agricultural production creates a hugely significant part of our GDP. Today, one of our key export goods is what Polish farmers produce.
And indeed – first of all – we have food security ensured by our farmers. This is invaluable, it is extremely precious. For me – as the President responsible for the security of the state and its citizens – it is fundamentally important that we do not have to worry about where we will get food, or whether we might face a famine. There is no such possibility, as our farmers absolutely ensure our food security 100 percent.
Moreover, Polish food is a very important export commodity for Poland – the export of our food is increasing, and it is gaining an ever better reputation in global markets. I want to thank you for this right here in Opole Lubelskie, because many residents of this county either work in agriculture or are connected with broadly understood agriculture, with agricultural production, with the agricultural sector. Thank you for your daily efforts. I am very pleased and see a great opportunity.
We fought for this – and I fought for this – to obtain the position of European Commissioner for Agriculture. It was natural for me that the candidate for this position – if it were to exist, if we could obtain it – would be none other than Janusz Wojciechowski. That is how it happened, and I am immensely pleased about it. I consider it a great success for us. It gives us a tremendous opportunity to realize this very demand: that Polish farmers are treated at least as well as farmers in other large countries of the European Union, like in France or Germany, where there is indeed large-scale agriculture. We also have large-scale agriculture, and we should be treated the same.
I am very happy because I am convinced that Janusz Wojciechowski will fight for that equal treatment. And since we have been – and are – treated worse, we will naturally gain from this. Farmers from other countries will also benefit, but I am convinced that Janusz Wojciechowski will indeed fight for that equal treatment. That he will certainly fight for Polish farmers to be treated fairly and with dignity in the European Union. And that is a great task. He will ensure that the common agricultural policy is implemented as best as possible.
I believe that, as a result, a good time has come for Polish farmers in the European Union. I am pleased about this because I do not forget that Polish agriculture requires support. I want to assure you that I will continue to stand by Polish farmers, I will take care of their issues and fight in all cases if I see that farmers might be harmed in any way.
I know – although it may not have affected this part of Poland as much, the bigger problem was in the west – that there is the issue of delays in the payment of compensation for the drought that occurred last year. I have spoken with Minister of Agriculture Jan Krzysztof Ardanowski and also with Prime Minister Mateusz Morawiecki – you can be assured that this money will definitely be paid out. The appropriate procedures are already being prepared, and I have no doubt that the money will reach those who are entitled to it, who were harmed by the drought.
We will do everything in such situations when a farmer is affected by some misfortune – these often arise from causes completely independent of the farmers; unfortunately, farmers are subject to the forces of nature, their work, their efforts depend particularly on the forces of nature – we will always strive to ensure that farmers are safe and that there are funds available for such circumstances, for various types of natural disasters.
That is why, to emphasize the value of Polish agriculture, my first visit to this county as President took place on a farm. But the fact that this visit took place here had another purpose. This land – Lublin Voivodeship, as well as Subcarpathia – were regions that in previous years were not treated well in Poland; they were not treated as the people living here always deserved.
I have one absolute conviction as a person who comes from southern Poland, who was born and raised there, whose family lives in the mountains: people from these lands – who have grown up on their ancestral land for generations, who are attached to tradition, to Polishness, to values; who uphold these values; for whom they are sacred – do not need to be given any gifts, these people only need opportunities. We need to create opportunities, programs, and implement the infrastructure that has been so sorely lacking here. I am glad that this is finally happening.
The fact that I came here on August 8 was meant to show that this land would be visited first; that this would indeed be the President's first domestic visit – in the eastern part of Poland, in the land that all previous rulers largely treated as the periphery of the Republic. No, this is not any periphery of the Republic! It is as important a part as Warsaw, as the heart of Greater Poland, Lesser Poland, Silesia, or the heart of Pomerania. Equally important and equally deserving of great care and significant investment.
I am very pleased that we have managed to implement such a policy in recent years – that the Local Government Roads Fund was established; that local governments are benefiting from this fund; that local roads are finally being repaired, and where needed, new, modern surfaces are being laid. That other programs are being implemented – such as the Housing+ program.
Mr. Mayor, you say that you are starting to benefit from this program. Very good! I would like this program to function better. I am aware that it still requires improvement, and I will continue to advocate for its enhancement, as it must be even more beneficial and more favorable to local governments so that they truly want to take advantage of it. This is a great task that the government should accomplish. Of course, it requires cooperation with local governments, and feedback on where changes and corrections are necessary. But all of this will be carried out calmly and consistently.
I am very pleased that these great central state programs, such as 500+, have been implemented. Many families found it difficult to make ends meet, especially if there were more children in the family. What can the Polish state appreciate and affirm more than a family that has children? Which, in turn, builds the future of the Polish state. I apologize, but – unfortunately – until recently, under the previous government, it was as if families were tolerated. And families deserve affirmation! And this is what the constitution provides: that the Polish state surrounds the family with special care. And the family that certainly requires special care is the family with children.
I am glad that the 500+ program was implemented specifically for such families and specifically for children, to make it easier for parents to raise children, to make it easier to make ends meet, so they do not have to worry about basic existential matters. I am glad that it works because when you do not have to worry about that, you can think about other matters – such as additional activities for children, cultural activities, going to the cinema, going to the theater, or other development opportunities that are provided for children. Such as going on vacation, to summer camps, or any other form of entertainment that children need so much. Or perhaps finally fulfilling something that children have longed for, something they did not have before, and which may have been a complex for them, making them feel poorer than others.
If these funds could fulfill such needs, it is a great blessing that this program has finally been introduced. It should have been introduced in Poland a long time ago. And it is strange that no previous government thought of such a simple solution – so much needed – to implement; a solution that shows whether a state is truly serious or not. Poland is becoming a serious state – and that is a great satisfaction for me.
Of course, there are areas that still require repair in Poland. The justice system must be repaired. It cannot be that people say that the courts are unjust, that they do not work well, and that you cannot find justice in court. And some – I emphasize: some, because absolutely not all – judges seem to think they are gods because they have unlimited power over the people who stand before the court. However, it is exactly the opposite and completely different: judges are servants of the Republic and the Polish nation. Servants! Just as we are servants of the Republic and Polish society – I am also a servant of the Polish nation that elected me, and of the Republic that I serve and represent as the President of the Republic. A servant!
And judges have an important part of state power entrusted to them. But they issue judgments in court not according to their whims and not according to their moods, but in the name of the Republic of Poland – and they must never forget that. They issue judgments in the name of the Republic of Poland – that is how every court ruling begins. Consequently, this is associated with obligations, but above all with the responsibility for conducting Polish affairs in such a way as to serve citizens and serve the Republic – that is their fundamental duty, and they must never forget that. And this is also stipulated in the judicial oath. Those who do not adhere to this violate the iron rule of the judicial oath.
Unfortunately, there is a group of judges who have completely forgotten what their actual role is, whom they serve, and why they were appointed to their judicial offices. I hope that we will gradually, consistently, and calmly manage to repair the justice system. And those who should not be in it will simply leave it. That would be best for the Polish justice system and the Republic.
The healthcare system also requires repair. I know that this is an ongoing, significant social demand – very difficult to realize. If we look at the perspective of the last 30 years, no one has really succeeded in this yet. Various attempts have been made, and they have ended differently – unfortunately – most often in failure. Indeed, there have not been many good changes over the past 30 years. In healthcare, there are important tasks that for me have an urgent character. There was a need to shorten the long queues for various difficult but necessary procedures – especially needed by older people: joint replacements, eye diseases. Procedures that must be performed so that people can live normally.
I am glad that many of these waiting lists have been shortened by the Minister of Health. This is an important achievement of his. Unfortunately, not everything has been fixed – this is a task for the coming years. It must be carried out calmly and consistently, and we will strive to meet this challenge. But I want to tell you very firmly: we are also looking to the future, because I believe that what we have been lacking so far – when various actions in health care were planned – is precisely this forward-looking perspective, looking at statistics, at what is most dangerous and what we are likely to face in the future. Today, all indicators clearly show that mortality in Poland over the next several years and future decades will be due to cancer diseases. Currently, cardiovascular diseases are still prevalent, but as our life expectancy increases, the likelihood of developing cancer, which in some sense is also a civilization disease, will rise. We must prepare for this.
We need a National Oncology Strategy – a national strategy to fight cancer. We must have this filled with special programs. We must be prepared to care for people who have been affected by cancer, as well as for palliative care, which will also coincide with care for seniors, for elderly people. As we will have more and more people in older age – very advanced age. We are in the final stages of preparing the National Oncology Strategy. At my initiative, a special law was created, to which the Strategy is currently being written. The final preparations are underway in the Ministry of Health – in cooperation with me, with the National Development Council and the health protection section in the National Development Council, that is, under the President of the Republic of Poland.
I hope that soon, together with Minister Szumowski, we will be able to announce this National Strategy, and you will see the vision of future health care policy and the functioning of the system to assist people suffering from oncological diseases, and above all – what prevention will look like in this area. Because a very important part of this program is prevention. We will strive to fix the health service. I hope that this oncology program will be successful. I hope that you – regarding this group of diseases, some of the most dangerous to human life – will soon begin to feel improvements in this area.
But we will also strive to fix other areas, improve the functioning of the hospital network, improve the functioning of this system, which is being born and – I hope – will be efficient. We currently lack doctors, but the number of students in medical studies has been significantly increased, and I hope that new groups of young doctors will start entering the market in the next few years, will start working, and that health care will improve for us.
Over the past two years, salaries for nurses have been significantly raised. I hope that this will result in more young people applying for this much-needed and noble profession. That nurses and young women graduating from nursing studies will not go abroad, but will prefer to stay in the country and work here. These are – someone might say – small steps. Yes. But the health service can probably be most effectively healed with such small steps, rather than through shocks and revolutions. I hope that this policy will be better and that you will be able to see its good effects.
I will finally return here, to this land – to the matters of Lublin, Subcarpathia, Eastern Poland. We are implementing a policy that is very close to my heart: a policy of sustainable development in the sense that every part of Poland deserves to be treated with equal seriousness and should be equally developed. This is precisely the development of a serious, large road network in this part of Poland – these are expressways, I am thinking primarily of Via Carpathia. We want to build Via Carpathia, which will cut through Poland from the Lithuanian border to the Slovak border, so that it will be possible to travel between the Baltic states and southern Europe.
We are doing this for the development of Poland, but also as part of our cooperation with neighbors and countries in our part of Europe within the Three Seas Initiative. I deeply believe that thanks to this, your region will also feel – first of all – the development of the tourism industry, secondly – an improvement in business functioning opportunities, primarily for entrepreneurs; that new investors will appear here; that it will be easy to get here, there will be good communication. We will achieve this in the next few years.
Thank you very much, because I heard today from Mr. Marshal that there is a plan to organize an economic meeting of the Three Seas countries right here in Lublin in the coming months – a regional forum.
Very good! Let all our neighbors from the Three Seas countries – from the Black Sea, the Adriatic, to the Baltic – come to us and see what this part of Poland looks like, how excellent the investment conditions are here, how noble the people living here are, and above all – how hardworking they are. And therefore, it is worth coming here, investing, bringing money. I would like this to also be an element of development, and I thank you that Mr. Marshal and Mr. Voivode are already thinking about this.
We once fought for the development of this road – Via Carpathia – in the European Parliament together with my colleagues, then MEPs, when I was still there, where we were blocked, and they did not want to agree to it. Nevertheless – when we managed, thanks to your votes, to win the presidential and parliamentary elections – we are carrying out this program because we believe that it is necessary in this part of Poland and it deserves to be treated the same as Western or Central Poland. Here such a road is necessary – a road that will serve as a communication artery from north to south and from south to north, which has been so lacking until now.
In concluding this speech, I once again thank you from the bottom of my heart for coming and for the opportunity to meet, and above all for such a large turnout on this Thursday evening. I wish you – we still have the beginning of the year – that 2020 will be happy for your families, that there will be health in your homes, that there will be no worries in this regard. May all domestic, family matters, matters of children and youth go as well as possible, so that young people successfully pass all exams, so that they do well in school.
I wish you all success in your professional matters, that everything goes well at work, that there is work, that there is a good, fair salary that allows for a peaceful, dignified life. In short, that the matters of our homeland, because that is how we should look at it, go as well as possible. That we may be a safe country.
I am extremely pleased that we are in a much safer situation than we were a few years ago. First of all – because we are modernizing our army, secondly – because we have a new type of armed forces. Today we have Territorial Defense Forces, which are developing excellently here in Lublin; to which many patriotically minded young people are applying, who are a tremendous asset to our army, to its defensive potential, but also, above all, for this land. These are people from here – people who, if needed, will serve their help, will rescue during natural disasters.
They performed beautifully last year during the floods in Subcarpathia or in Lesser Poland, where they served with extraordinary selflessness. All of this is a great value. I always emphasize this: this is precisely the value of the people who live on this land. I am very pleased that opportunities are being created, and I wish you that these opportunities exist, that there are more and more of them, and that you can use them for the benefit of your families, your local communities, but also – as it always is – for the benefit of Poland, our homeland. This is what I wish for you, this is what I wish for myself, this is what I wish for all of us.
Thank you very much.
The original Polish. The tags above are read on the English translation's sentences.
Szanowni Państwo Posłowie, Senatorowie, Szanowny Panie Wojewodo, Szanowny Panie Marszałku, Szanowny Panie Starosto, Szanowny Panie Burmistrzu, Szanowni Państwo Radni, Przedstawiciele samorządów lokalnych z gmin tutaj, w powiecie opolskim, Szanowni przedstawiciele sąsiednich powiatów, Wszyscy Przybyli Goście, ale przede wszystkim – Drodzy Państwo, Wielce Szanowni Mieszkańcy Opola Lubelskiego i powiatu!
Bardzo dziękuję za to niezwykle gorące przywitanie i przede wszystkim bardzo dziękuję, że tak licznie zechcieli Państwo przybyć na spotkanie ze mną, poświęcić to czwartkowe popołudnie, czwartkowy wieczór. Dziękuję, że zechcieliście czekać, bo wiem, że jest to zawsze dłuższa chwila i cała procedura, zanim do takiej sali jak ta wszyscy zostaną wpuszczeni po kontrolach. Bardzo dziękuję za tę cierpliwość i – proszę mi wierzyć – ogromnie to doceniam.
Rozmawialiśmy przed chwilą z Panem Burmistrzem właśnie o tym, co miało miejsce 4,5 roku temu, gdy po raz pierwszy przyjechałem do Państwa powiatu. Było to 8 sierpnia, dwa dni po moim zaprzysiężeniu – po tym, gdy rozpoczęła się dla mnie prezydentura, gdy rzeczywiście objąłem urząd Prezydenta Rzeczypospolitej. Była to moja pierwsza wizyta krajowa. Przyjechałem wtedy do gospodarstwa państwa Barbary i Krzysztofa Cybulaków w Kopaninie Kaliszańskiej w gminie Łaziska. Tam powiedziałem, że jestem tu m.in. także po to, by pokazać, jak bardzo ważne są dla mnie sprawy polskich rolników.
Mówiłem wtedy, że polski rolnik niczym nie różni się od rolnika niemieckiego czy francuskiego i powinien być w Unii Europejskiej co najmniej tak samo traktowany. Mówiłem wtedy, że o sprawach polskich rolników będę pamiętał przez całą prezydenturę. Jestem tu dzisiaj także po to, by powiedzieć, że nic się nie zmieniło – cały czas pamiętam o swoich słowach i swoim zobowiązaniu.
Dziękuję, że Pan Burmistrz wspomniał o galach AgroLigi. Jest to dla mnie ogromnie ważne spotkanie, gdy razem z moją żoną, Agatą, możemy pokazać, docenić i podziękować tym właśnie najlepszym spośród najlepszych. Ale przede wszystkim – podkreślić wielki walor polskiego rolnictwa, wspaniałe zasługi polskiego rolnictwa i polskich rolników dla naszej gospodarki. Rolnictwo jest ogromnie ważną częścią naszej gospodarki, produkcja rolna tworzy ogromnie ważną część naszego PKB. Dzisiaj jednym z naszych podstawowych towarów eksportowych jest to, co wyprodukuje polski rolnik.
I rzeczywiście – po pierwsze – mamy bezpieczeństwo żywnościowe zapewnione przez naszych rolników. Jest to nie do przecenienia, jest ogromnie cenne. Dla mnie – jako Prezydenta odpowiedzialnego za bezpieczeństwo państwa i jego obywateli – ma znaczenie fundamentalne, że nie musimy się martwić, skąd weźmiemy żywność, czy przypadkiem nie będzie u nas klęski głodu. Nie ma takiej możliwości, ponieważ nasi rolnicy absolutnie zapewniają nam bezpieczeństwo żywnościowe w 100 proc.
Ale jeszcze w dodatku polska żywność jest bardzo ważnym towarem eksportowym Polski – coraz większy jest eksport naszej żywności i też coraz lepszą renomę zyskuje ona na światowych rynkach. Chcę za to podziękować właśnie tu, w Opolu Lubelskim, bo bardzo wielu mieszkańców tego powiatu czy to pracuje na roli, czy jest związanych z szeroko pojętym rolnictwem, z szeroko pojętą produkcją rolną, z branżą rolniczą. Dziękuję Państwu za ten codzienny trud. Ogromnie się cieszę i widzę wielką szansę.
Walczyliśmy o to – i ja o to walczyłem – byśmy uzyskali tekę komisarza Unii Europejskiej ds. rolnictwa. Było dla mnie rzeczą naturalną, że kandydatem do tej teki – jeżeli ona będzie, jeżeli uda się ją uzyskać – będzie nie kto inny, tylko Janusz Wojciechowski. Tak się stało, jestem z tego powodu ogromnie zadowolony. Uważam, że to nasz wielki sukces. Daje nam to ogromną szansę na realizację tego właśnie postulatu: by polscy rolnicy byli traktowani co najmniej tak samo jak rolnicy w innych wielkich państwach Unii Europejskiej, jak we Francji czy w Niemczech, gdzie rzeczywiście jest duże rolnictwo. U nas też jest duże rolnictwo i powinniśmy być traktowani tak samo.
Cieszę się ogromnie, bo jestem przekonany, że Janusz Wojciechowski o to równe traktowanie będzie walczył. A ponieważ do tej pory byliśmy – i jesteśmy – gorzej traktowani, w związku z czym naturalnie na tym zyskamy. Zyskają także rolnicy z innych krajów, ale jestem przekonany, że właśnie o to równe traktowanie Janusz Wojciechowski będzie walczył. Że na pewno będzie walczył o to, by polski rolnik był w Unii Europejskiej traktowany w sposób godziwy i godny. I to jest wielkie zadanie. Będzie dbał, by wspólna polityka rolna była realizowana jak najlepiej.
Wierzę, że w związku z tym właśnie w Unii Europejskiej nadchodzi, rozpoczął się dla polskich rolników dobry czas. Cieszy mnie to, bo nie zapominam, że polskie rolnictwo wymaga wsparcia. Chcę Państwa zapewnić, że nadal będę stał przy polskich rolnikach, będę dbał o ich sprawy i walczył we wszystkich przypadkach, jeżeli tylko będę widział, że rolnicy mieliby być w jakikolwiek sposób pokrzywdzeni.
Wiem – chociaż może nie dotknęło to tak bardzo tej części Polski, większy problem był na zachodzie – że jest kwestia opóźnień w wypłacie odszkodowań za suszę, która miała miejsce w zeszłym roku. Rozmawiałem i z panem ministrem rolnictwa Janem Krzysztofem Ardanowskim, także z panem premierem Mateuszem Morawieckim – mogą Państwo być spokojni, te pieniądze na pewno zostaną wypłacone. Są już przygotowywane odpowiednie procedury, nie mam żadnych wątpliwości, że pieniądze trafią do tych, którym się one należą, którzy zostali przez suszę poszkodowani.
Będziemy czynili wszystko właśnie w takich sytuacjach, gdy rolnik jest dotknięty jakimś nieszczęściem – one najczęściej wynikają z przyczyn całkowicie od rolników niezależnych; niestety, rolnik jest poddany siłom natury, jego praca, jego trud w szczególny sposób zależą od sił natury – zawsze będziemy się starali, by rolnik był bezpieczny i aby były fundusze zabezpieczające na takie okoliczności, na różnego rodzaju klęski żywiołowe.
To dlatego, by właśnie podkreślić wartość pracy polskiego rolnictwa, tamta moja wizyta – pierwsza wizyta w tym powiecie jako Prezydenta – miała miejsce właśnie w gospodarstwie rolnym. Ale to, że ta wizyta odbyła się tutaj, miało jeszcze drugi cel. Ta ziemia – Lubelszczyzna, jak również Podkarpacie – to były rejony, które w poprzednich latach nie były w Polsce dobrze traktowane; nie były tak traktowane, jak to się mieszkającym tu ludziom zawsze należało.
Mam jedno absolutne przeświadczenie jako człowiek, który sam pochodzi z południa Polski, który tam się urodził, wychował, którego rodzina mieszka w górach: ludziom z tych ziem – którzy wychowali się na swojej ojcowiźnie z dziada pradziada, którzy są przywiązani do tradycji, do polskości, do wartości; którzy tych wartości przestrzegają; dla których są one święte – nie trzeba dawać żadnych prezentów, ci ludzie potrzebują tylko możliwości. Trzeba stworzyć możliwości, programy, zrealizować infrastrukturę, której tutaj tak bardzo brakowało. Cieszę się, że to się wreszcie dzieje.
To, że przybyłem tutaj wtedy 8 sierpnia, miało pokazać, że właśnie ta ziemia będzie odwiedzona jako pierwsza; że to właśnie będzie pierwsza krajowa wizyta Prezydenta – we wschodniej części Polski, na ziemi, którą wszyscy rządzący wcześniej w dużej części traktowali jako peryferia Rzeczypospolitej. Nie, to nie są żadne peryferia Rzeczypospolitej! To jest tak samo ważna jej część jak Warszawa, jak serce Wielkopolski, Małopolski, Śląska czy serce Pomorza. Tak samo ważna i tak samo wymaga wielkiej troski i wielkich nakładów.
Cieszę się ogromnie, że udaje nam się w ciągu ostatnich lat zrealizować taką właśnie politykę – że powstał Fundusz Dróg Samorządowych; że samorządy z tego funduszu korzystają; że drogi lokalne są wreszcie naprawiane, a tam, gdzie są potrzebne, są budowane; czy tam, gdzie są potrzebne, jest po prostu kładziona nowa, nowoczesna nawierzchnia. Że są realizowane inne programy – takie jak choćby Mieszkanie+.
Mówi Pan Burmistrz, że rozpoczynają Państwo korzystanie z tego programu. Bardzo dobrze! Chciałbym, aby ten program lepiej funkcjonował. Mam świadomość, że wymaga on jeszcze poprawy i będę apelował dalej o jego poprawę, bo on musi być jeszcze bardziej korzystny i jeszcze bardziej sprzyjający samorządom lokalnym, tak żeby rzeczywiście chciały z tego korzystać. Jest to wielkie zadanie, które rząd powinien zrealizować. Oczywiście, potrzebna jest mu współpraca z samorządami, potrzebne są uwagi na temat tego, gdzie są konieczne zmiany i poprawki. Ale to wszystko będzie spokojnie i konsekwentnie realizowane.
Cieszę się ogromnie, że zostały zrealizowane te wielkie centralne państwowe programy, takie jak 500+. Wielu rodzinom trudno wiązało się koniec z końcem, zwłaszcza jeżeli w rodzinie było więcej dzieci. Cóż polskie państwo może bardziej doceniać i bardziej afirmować niż rodzinę, która ma dzieci? Która w związku z tym buduje przyszłość polskiego państwa. Przepraszam uprzejmie, ale – niestety – do niedawna, za poprzedniej władzy, było tak, jakby rodzina była tolerowana. A rodzina zasługuje na afirmację! I to przewiduje konstytucja: że państwo polskie otacza rodzinę szczególną opieką. A rodziną, która na pewno wymaga szczególnej opieki, jest właśnie rodzina posiadająca dzieci.
Cieszę się, że program 500+ został zrealizowany właśnie dla takich rodzin i właśnie dla dzieci, by łatwiej było rodzicom wychowywać dzieci, by było łatwiej związać koniec z końcem, by nie musieli się martwić o podstawowe sprawy egzystencjalne. Cieszę się, że to działa, bo gdy nie trzeba się o to martwić, można pomyśleć o innych sprawach – jak dodatkowe zajęcia dla dzieci, zajęcia o charakterze kulturalnym, wyjście do kina, wyjazd do teatru czy o innych możliwościach rozwoju, które zostają dzieciom zapewnione. Jak choćby wyjazd na wakacje, kolonie czy obóz, czy jakąkolwiek inną formę rozrywki tak bardzo dzieciom potrzebną. Czy może wreszcie zrealizowanie czegoś, czego dzieci bardzo pragnęły, czego do tej pory nie miały, a co może było ich kompleksem, przez co być może uważały się za biedniejsze od innych.
Jeżeli za te pieniądze można było zrealizować takie potrzeby, to wielkie szczęście, że ten program wreszcie został wprowadzony. Powinien zostać wprowadzony w Polsce już dawno. I dziwne, że żadna władza wcześniej na to nie wpadła, by takie proste rozwiązanie – a jakże potrzebne – przeprowadzić; rozwiązanie, które pokazuje, czy państwo jest tak naprawdę państwem poważnym, czy niepoważnym. Polska staje się państwem poważnym – i to jest dla mnie wielka satysfakcja.
Oczywiście, są obszary, które wymagają w Polsce jeszcze naprawy. Naprawiony musi zostać wymiar sprawiedliwości. Nie może być tak, że ludzie mówią, że sądy są niesprawiedliwe, źle działają i że sprawiedliwości nie znajdziesz w sądzie. A niektórym – podkreślam: niektórym, bo absolutnie nie wszystkim – sędziom wydaje się, że są bogami, bo mają nieograniczoną władzę nad ludźmi, którzy stają przed sądem. Otóż jest dokładnie odwrotnie i zupełnie inaczej: sędziowie są sługami Rzeczypospolitej i narodu polskiego. Sługami! Tak samo jak sługami Rzeczypospolitej i polskiego społeczeństwa jesteśmy my – ja też jestem sługą polskiego narodu, który mnie wybrał, i Rzeczypospolitej, której służę i reprezentuję ją jako Prezydent Rzeczypospolitej. Sługą!
A sędziowie mają oddaną sobie ważną część władzy państwowej. Ale wydają wyroki w sądzie nie według swojego widzimisię i nie według swoich fochów, tylko w imieniu Rzeczypospolitej Polskiej – i nigdy nie wolno im o tym zapominać. Wydają wyroki w imieniu Rzeczypospolitej Polskiej – tak zaczyna się każdy wyrok sądowy. W związku z powyższym wiąże się to z obowiązkami, ale przede wszystkim z odpowiedzialnością za prowadzenie właśnie polskich spraw w taki sposób, by służyć obywatelom i służyć Rzeczypospolitej – to jest ich podstawowy obowiązek i o tym nigdy nie wolno im zapominać. I o tym też stanowi ślubowanie sędziowskie. Kto tego nie przestrzega, narusza żelazną regułę ślubowania sędziowskiego.
Niestety, jest grupa sędziów, którzy zupełnie zapomnieli, jaka jest ich rzeczywista rola, komu służą i po co zostali powołani na swoje urzędy sędziowskie. Mam nadzieję, że powoli, konsekwentnie i spokojnie uda nam się naprawić wymiar sprawiedliwości. A ci, którzy nie powinni w nim być, po prostu zwyczajnie z niego odejdą. Tak byłoby najlepiej dla polskiego wymiaru sprawiedliwości i Rzeczypospolitej.
Naprawy wymaga także służba zdrowia. Wiem, że jest to cały czas aktualny, wielki społeczny postulat – bardzo trudny do zrealizowania. Jeżeli popatrzymy w perspektywie ostatnich 30 lat, nikomu się to jeszcze tak naprawdę nie udało. Były podejmowane różne próby, różnie się one kończyły – niestety – najczęściej niepowodzeniem. Rzeczywiście dobrych zmian na przestrzeni ostatnich 30 lat nie było zbyt wiele. W służbie zdrowia są ważne zadania, które dla mnie mają charakter doraźny. Była potrzeba skrócenia całego szeregu kolejek do różnego rodzaju trudnych, a potrzebnych zabiegów – potrzebnych zwłaszcza ludziom starszym: endoprotezy, choroby oczu. Zabiegi, które muszą być wykonane, by ludzie mogli normalnie żyć.
Cieszę się, że wiele spośród tych kolejek udało się Ministrowi Zdrowia skrócić. To jego ważna zasługa. Niestety, nie wszystko udało się naprawić – jest to zadanie na najbliższe lata. Musi być spokojnie i konsekwentnie realizowane, będziemy się starali temu podołać. Ale chcę Państwu powiedzieć bardzo mocno: patrzymy także w przyszłość, bo uważam, że to, czego do tej pory nam brakowało – gdy były planowane różne działania w ochronie zdrowia – to właśnie spojrzenie w przyszłość, w statystyki, na to, co jest najniebezpieczniejsze i z czym prawdopodobnie zetkniemy się w przyszłości. Dziś wszystkie wskaźniki jednoznacznie mówią, że śmiertelność w Polsce na przestrzeni najbliższych kilkunastu lat i przyszłych dziesięcioleci to będą choroby nowotworowe. Dziś są to jeszcze cały czas choroby układu krążenia, ale w związku z tym, że wydłuża nam się czas życia, będzie wzrastało prawdopodobieństwo zapadnięcia na choroby nowotworowe, które w jakimś sensie są także chorobami cywilizacyjnymi. Musimy się na to przygotować.
Musimy mieć Narodową Strategię Onkologiczną – narodową strategię walki z rakiem. Musimy to mieć wypełnione specjalnymi programami. Musimy być przygotowani na opiekę nad ludźmi, którzy zostali dotknięci chorobami nowotworowymi, a także na opiekę paliatywną, która niejako będzie się zbiegała także z opieką nad seniorami, nad osobami starszymi. Jako że osób w starszym wieku – bardzo poważnie zaawansowanym – będziemy mieli coraz więcej. Jesteśmy na ostatnim etapie przygotowań Narodowej Strategii Onkologicznej. Z mojej inicjatywy powstała specjalna ustawa, do której w tej chwili jest pisana Strategia. Trwają ostatnie przygotowania w Ministerstwie Zdrowia – we współpracy ze mną, z Narodową Radą Rozwoju i sekcją ochrony zdrowia w Narodowej Radzie Rozwoju, czyli przy Prezydencie Rzeczypospolitej.
Mam nadzieję, że niedługo razem z panem ministrem Szumowskim będziemy w stanie ogłosić tę Narodową Strategię i zobaczą Państwo wizję przyszłej polityki ochrony zdrowia oraz funkcjonowania systemu pomocy osobom, które cierpią na choroby onkologiczne, a przede wszystkim – jak będzie wyglądała w tym zakresie profilaktyka. Bo bardzo istotną częścią tego programu jest profilaktyka. Będziemy się starali naprawiać służbę zdrowia. Mam nadzieję, że ten program onkologiczny będzie udany. Mam nadzieję, że Państwo – jeżeli chodzi o tę grupę chorób, jednych z najgroźniejszych dla życia człowieka – już w niedługim czasie zaczną odczuwać poprawę w tym zakresie.
Ale będziemy się starali naprawiać także inne dziedziny, poprawiać funkcjonowanie sieci szpitali, poprawiać funkcjonowanie tego systemu, który rodzi się i – mam nadzieję – będzie wydajny. Brakuje nam dzisiaj lekarzy, ale znacząco zwiększono liczbę studentów na studiach medycznych i mam nadzieję, że nowe grupy młodych lekarzy zaczną w ciągu kilku najbliższych lat wchodzić na rynek, zaczną pracować i że ochrona zdrowia będzie nam się poprawiała.
Na przestrzeni ostatnich dwóch lat znacząco podniesiono wynagrodzenia dla pielęgniarek. Mam nadzieję, że to spowoduje, że więcej młodych osób będzie się zgłaszało do tego jakże potrzebnego i szlachetnego zawodu. Że panie pielęgniarki i dziewczęta, które kończą studia pielęgniarskie, nie będą wyjeżdżały za granicę, tylko będą wolały zostać w kraju i tutaj pracować. To są – ktoś powie – drobne kroki. Tak. Ale najwydajniej służbę zdrowia można uleczyć najprawdopodobniej właśnie takimi drobnymi krokami, a nie wstrząsami i rewolucją. Mam nadzieję, że ta polityka będzie lepsza i jej dobre efekty będą Państwo mogli zobaczyć.
Wrócę wreszcie tutaj, na tę ziemię – do spraw Lubelszczyzny, Podkarpacia, Polski Wschodniej. Realizujemy politykę, która ogromnie mi leży na sercu: politykę zrównoważonego rozwoju w tym właśnie znaczeniu, że każda część Polski zasługuje na jednakowo poważne traktowanie i każda powinna być jednakowo rozwinięta. To właśnie jest rozwój poważnej, dużej sieci drogowej w tej części Polski – to drogi ekspresowe, myślę tu przede wszystkim o Via Carpatii. Chcemy zbudować Via Carpatię, która przetnie Polskę od granicy litewskiej aż do słowackiej, by można było podróżować pomiędzy państwami bałtyckimi a południem Europy.
Realizujemy to dla rozwoju Polski, ale także w ramach naszej współpracy z sąsiadami i państwami naszej części Europy w ramach inicjatywy Trójmorza. Głęboko w to wierzę, że dzięki temu także Państwa region odczuje – po pierwsze – rozwój branży turystycznej, po drugie – poprawę możliwości funkcjonowania biznesowego, przede wszystkim dla przedsiębiorców; że dzięki temu pojawią się tu nowi inwestorzy; że będzie łatwo dojechać, będzie dobra komunikacja. Zrealizujemy to w ciągu kilku najbliższych lat.
Bardzo dziękuję, bo usłyszałem dzisiaj od Pana Marszałka, że jest plan, by właśnie tu, na Lubelszczyźnie, zorganizować w ciągu najbliższych miesięcy gospodarcze spotkanie państw Trójmorza – forum regionalne.
Bardzo dobrze! Niech właśnie przyjadą do nas wszyscy nasi sąsiedzi z państw Trójmorza – od Morza Czarnego, Adriatyku, po Bałtyk – zobaczą, jak wygląda ta część Polski, jak doskonałe są tu warunki inwestycyjne, jak bardzo szlachetni ludzie tu mieszkają, a przede wszystkim – jak bardzo pracowici. I w związku z tym opłaca się tu przyjechać, zainwestować, przywieźć pieniądze. Chciałbym, aby to właśnie był także element rozwoju i bardzo dziękuję, że Pan Marszałek i Pan Wojewoda już teraz o tym myślą.
O rozwój tej właśnie drogi – Via Carpatii – walczyliśmy kiedyś w Parlamencie Europejskim razem z moimi kolegami, wtedy europosłami, gdy tam jeszcze byłem, gdzie nas blokowano, nie chciano nam się na to zgodzić. Mimo wszystko – gdy udało nam się, że dzięki Państwa głosom wygraliśmy wybory prezydenckie i parlamentarne – prowadzimy ten program, bo uważamy, że w tej części Polski jest niezbędny i ona zasługuje na to, by być tak samo traktowana jak Polska Zachodnia czy Centralna. Tu taka droga jest niezbędna – droga, która będzie stanowiła właśnie arterię komunikacyjną z północy na południe i z południa na północ, której tak bardzo do tej pory brakowało.
Kończąc to moje wystąpienie, jeszcze raz z całego serca Państwu dziękuję za przybycie i możliwość spotkania, a przede wszystkim za tak liczne przybycie w ten czwartkowy wieczór. Życzę Państwu – mamy cały czas jeszcze początek roku – aby 2020 był szczęśliwy dla Państwa rodzin, by w domach przede wszystkim było zdrowie, by nie było trosk w tym zakresie. Aby wszystkie sprawy domowe, rodzinne, sprawy dzieci i młodzieży układały się jak najlepiej, by młodzi z powodzeniem zdawali wszystkie egzaminy, by w szkole szło im jak najlepiej.
Życzę wszystkim Państwu wszelkiej pomyślności w sprawach zawodowych, by dobrze układało się w pracy, żeby praca była, żeby była dobra, godziwa płaca, która pozwala właśnie na spokojne, godne życie. Aby – krótko mówiąc – także sprawy naszej ojczyzny, bo tak trzeba na to patrzeć, układały się jak najlepiej. Abyśmy byli państwem bezpiecznym.
Ogromnie się cieszę, że jesteśmy w znacznie bezpieczniejszej sytuacji, niż byliśmy jeszcze kilka lat temu. Po pierwsze – dlatego że modernizujemy naszą armię, po drugie – że mamy nowy rodzaj sił zbrojnych. Mamy dzisiaj Wojska Obrony Terytorialnej, które tutaj, na Lubelszczyźnie, znakomicie się rozwijają; do których zgłasza się mnóstwo patriotycznie nastawionej młodzieży, która stanowi ogromną wartość dla naszej armii, dla jej potencjału obronnego, ale także przede wszystkim dla tej ziemi. To są ludzie stąd – to ludzie, którzy w razie potrzeby będą służyli swoją pomocą, będą ratowali w czasie klęsk żywiołowych.
Oni tak pięknie sprawdzili się w zeszłym roku podczas powodzi na Podkarpaciu czy w Małopolsce, gdzie służyli z niezwykłą ofiarnością. To wszystko jest wielką wartością. Zawsze to podkreślam: to jest właśnie ta wartość ludzi, którzy mieszkają na tej ziemi. Cieszę się ogromnie, że są stwarzane szanse i życzę Państwu, by te szanse były, aby było ich coraz więcej i by mogli Państwo je wykorzystywać z pożytkiem dla swoich rodzin, swoich społeczności lokalnych, ale także – bo tak jest zawsze – z pożytkiem dla Polski, naszej ojczyzny. Tego życzę Państwu, tego życzę sobie, tego życzę nam wszystkim.
Bardzo serdecznie dziękuję.
