Speech during the signing of the Act establishing the National Day of the Silesian Uprisings
Andrzej Duda · President of Poland
- Context
- Duda signed the Act establishing the National Day of the Silesian Uprisings at the Karol Szymanowski Academy of Music in Katowice on June 7, 2022.
- Main themes
- Silesian Uprisings national holiday, Upper Silesia's return to Poland, Polish national identity and statehood, heroism of Silesian and Greater Poland fighters, industrial and natural resources of Upper Silesia, Second Polish Republic, interwar Poland, historical legacy of Polish uprisings, commemoration and national memory, parliamentary legislative process
- Duration
- ~12 min
- Words
- 1,382
- Sentences
- 40
- Readability
- 38
- Grade
- 16.0
- Syntax
- 3.79
- Vocabulary
- 2.29
Translated from Polish
The broad sphere of national life a sentence belongs to. Every sentence has an Arena, so it is the denominator the other indices are read against.
Other40 sentences in 20 paragraphs
Esteemed Members of Parliament, Honorable Reporters, Distinguished Voivodes – of the Silesian Voivodeship and the Opole Voivodeship, Honorable Marshals – of both voivodeships, Most Honorable Magnificence, Mr. Rector of the Karol Szymanowski Academy of Music, in whose hall we are gathered, Most Honorable Mr. President of the City of Katowice, Esteemed Representatives of local and regional governments, Esteemed Professors, All Representatives of organizations and associations, All Distinguished Guests!
The establishment of this national holiday – the National Day of the Silesian Uprisings – has been important for you. This moment is for you the culmination of efforts, toil, and endeavors that are extraordinarily significant not only here – for Katowice, for Upper Silesia, for Opole – but, as I want to emphasize strongly, it is significant for all of Poland as it takes the form of a national holiday, a nationwide celebration through your initiative and the decision of our parliament.
We are indeed in a special place. Here, the Silesian Sejm convened, which was born after those extremely important events: after three Silesian uprisings, which – summarizing the years from 1919 to 1922 – we can boldly say were victorious uprisings.
Victorious, because contrary to what seemed earlier, what the allied states, which oversaw the Silesian plebiscite issues, wanted to decide; contrary to what was decided, what the plebiscite commission announced earlier, a large part – not the majority, but a large part – of Upper Silesia found itself within the borders of the Republic.
We have two new national holidays related to the victorious uprisings. The National Day of the Greater Poland Uprising and the National Day of the Silesian Uprisings, as I said – also victorious. What connects them? Not only time, not only the historical moment of those few years: 1918, 1919 until 1922. But above all, the extraordinary value of an absolutely fundamental character that they brought to the then-reviving Polish state.
It can be said with confidence that if it were not for these great military deeds, if it were not for the heroism of the Greater Poland people, if it were not for the heroism of the Silesians, who wanted to be part of the reviving Republic, who wanted to live and work for the Republic – perhaps this Republic would not have survived even those slightly over 20 years during which it existed, in the interwar period.
Why? Because Greater Poland was the historical, legendary heart – where the baptism of Poland took place; where Polish statehood was born. And it is hard to imagine a revived Polish state without Greater Poland, without the cradle, without Gniezno, without Ostrów Lednicki, without Poznań. What kind of Polish state would it be with a hollowed-out, scooped-out heart? In practice, it would have lost its great treasury of this extraordinary legacy of history – Christianity for over 1050 years today.
And here, in Upper Silesia, where despite the fact that a smaller part of the plebiscite area found itself within the borders of the Republic as a result of the Silesian uprisings, a larger part of the industry and natural resources, which were such an extraordinary value for the Republic, ended up there, allowing it to truly build itself.
There would be no greatness, there would be no progress in the Second Republic, there would be no construction, there probably would not be the Central Industrial Region, perhaps there would not be Gdynia – if it were not for the opportunities that Upper Silesia provided, and the resources that were here: on one hand natural, on the other industrial, but above all human: those patriots who fought for Poland, and those patriots who then worked here, in Upper Silesia, for Poland. So this great military deed, which were the three Silesian uprisings, is invaluable.
I want to take this opportunity to express my immense gratitude and bow deeply to all of you. Thank you very much! It was a great, great honor for me that you came to me on May 6 with this project, which we could submit as a presidential initiative to the Polish Sejm, to the Marshal's office – but in fact to the parliament, so that it could be carried out with the agreement of all political parties; with a great, one could boldly say, nationwide agreement, as the parliamentary representation is a democratic representation of all of Poland.
At an incredibly rapid pace, because the law was passed by the Sejm on May 12 – with a great sense of responsibility for the future raised by emphasizing the significance that the Silesian uprisings and the return of Upper Silesia to the motherland had for our history.
There was only a minor dispute regarding two dates – how important from the perspective of this return in a physical and political sense; one could say: fundamental – whether it should be June 20, when Polish troops entered Upper Silesia, or July 16, when the act of taking over Upper Silesia by the reviving Republic was signed.
Ultimately, we decided – I want to emphasize this – together, that we would propose to the parliamentarians June 20, as this is the date that here, in Upper Silesia, is associated with the incorporation into the Republic. This day, on which, historically, one hundred years ago, Polish troops entered here and were welcomed by the father of independence, Wojciech Korfanty; they were welcomed here by the heroes of the Silesian uprisings – those who led to Polishness, to the return to the Republic.
Thank you very much that this will now be a holiday that all of Poland will remember, because it is a holiday that will be recorded in our state, political calendar – that it will be enshrined as a state holiday. Thank you for this initiative as the President of the Republic, thank you as your neighbor from Małopolska, thank you as one of the citizens of the Republic.
Thank you for the fact that today, just a moment ago, at the monument to the Silesian Uprisings, the youth was with us – standing and accompanying us as we laid a wreath, paying tribute to the great military deed of the insurgents, their heroism, their patriotism, their sense of responsibility for Poland and Polishness; the youth who stood there was a witness and for whom we are actually establishing this holiday. Because it is being established for the next generations so that Poland and the next generations of our youth always remember what was important and what price had to be paid for Poland to exist.
Today, in an era when war is at our border, when a foreign power is tearing away the land of our neighbors and destroying their homes, even we, who have never seen war with our own eyes here in Poland, understand this with a clarity that has never been before: what it means to have your homeland, what it means to determine your own fate, what it means to be able to build your own security and what it means to be able to ensure the safety of your own family.
Thank you that through the establishment of this holiday – the National Day of the Silesian Uprisings – we will also build this sense of responsibility in the next generations of our compatriots living, I believe deeply, in a still free, sovereign, independent Poland, of which Silesia is an inherent part, historically and in every respect so strongly inscribed in it, being its great treasury.
Thank you for the fact that today you are participants in building Silesia as that part of Poland which is currently extremely modern; as that part of Poland which is beautiful in its industrial value, is beautiful in its economic value, is beautiful in its residents.
But it is also beautiful in all the other attributes that it offers today to an increasing extent: to the world of culture, art, opportunities for recreation, sports, everything that today – alongside professional work, alongside modern communication, modern industry – is important for the development of the state and society. This also fits into that great tradition, which was sealed by the victory of the Silesian uprisings on the Polish side.
Thank you once again. Long live Silesia! Long live Upper Silesia! Long live Poland!
The original Polish. The tags above are read on the English translation's sentences.
Wielce Szanowni Państwo Posłowie Sprawozdawcy, Szanowni Panowie Wojewodowie – województwa śląskiego i województwa opolskiego, Szanowni Panowie Marszałkowie – obu województw, Wielce Szanowny Magnificencjo, Panie Rektorze Akademii Muzycznej im. Karola Szymanowskiego, w której auli się znajdujemy, Wielce Szanowny Panie Prezydencie Miasta Katowice, Szanowni Państwo Przedstawiciele samorządów lokalnych i samorządów regionalnych, Szanowni Państwo Profesorowie, Wszyscy Przedstawiciele organizacji, stowarzyszeń, Wszyscy Dostojni Przybyli Goście!
Ustanowienie tego państwowego święta – Narodowego Dnia Powstań Śląskich – było dla Państwa ważne. Ten moment jest dla Was zwieńczeniem starań, trudu, zabiegów tak niezwykle istotnych nie tylko tutaj – dla Katowic, dla Górnego Śląska, Opolszczyzny – ale co bardzo mocno chcę podkreślić, jest istotny dla całej Polski jako właśnie przybierający poprzez Państwa inicjatywę i decyzję naszego parlamentu postać święta narodowego, ogólnopolskiego.
Jesteśmy rzeczywiście w szczególnym miejscu. Tutaj obradował Sejm Śląski, który narodził się po tamtych niezwykle ważnych wydarzeniach: po trzech powstaniach śląskich, o które – podsumowując lata od 1919 roku do 1922 – śmiało możemy powiedzieć, że były powstaniami zwycięskimi.
Przeczytaj o zasadach pobierania zdjęć . Pobierz zdjęcie
Zwycięskimi, albowiem wbrew temu, co wydawało się wcześniej, o czym chciały nawet zdecydować państwa sojusznicze, które sprawowały opiekę nad kwestiami plebiscytów śląskich; wbrew temu, co postanowiono, co ogłosiła wcześniej komisja plebiscytowa, jednak duża część – nie większość, ale duża część – Górnego Śląska znalazła się w granicach Rzeczypospolitej.
Mamy dwa nowe święta narodowe związane ze zwycięskimi powstaniami. Narodowy Dzień Zwycięskiego Powstania Wielkopolskiego i Narodowy Dzień Powstań Śląskich, jak powiedziałem – także zwycięskich. Co je ze sobą wiąże? Nie tylko czas, nie tylko moment dziejowy tamtych kilku lat: 1918, 1919 roku aż do roku 1922. Ale przede wszystkim niezwykła wartość o charakterze absolutnie fundamentalnym, jaką przyniosły odradzającemu się wtedy państwu polskiemu.
Śmiało można powiedzieć, że gdyby nie te wielkie czyny zbrojne, gdyby nie bohaterstwo Wielkopolan, gdyby nie bohaterstwo Ślązaków, którzy chcieli być częścią odradzającej się Rzeczypospolitej, chcieli w Rzeczypospolitej mieszkać, chcieli dla Rzeczypospolitej żyć i pracować – być może ta Rzeczpospolita nie przetrwałaby, nawet tych swoich nieco ponad 20 lat, w ciągu których wtedy istniała, w dwudziestoleciu międzywojennym.
Przeczytaj o zasadach pobierania zdjęć . Pobierz zdjęcie
Dlaczego? Bo Wielkopolska była sercem historycznym, legendarnym – tam, gdzie nastąpił chrzest Polski; tam, gdzie narodziła się polska państwowość. I trudno w ogóle wyobrazić sobie państwo polskie odrodzone bez Wielkopolski, bez kolebki, bez Gniezna, bez Ostrowa Lednickiego, bez Poznania. Cóż to byłoby za państwo polskie o wydrążonym, wydłubanym sercu? W praktyce straciłoby swoją wielką skarbnicę tej niezwykłej spuścizny dziejów – chrześcijaństwa od ponad dzisiaj 1050 lat.
I tutaj, na Górnym Śląsku, gdzie mimo tego, że mniejsza część obszaru plebiscytowego znalazła się w granicach Rzeczypospolitej w wyniku powstań śląskich, to jednak [trafiła do niej] większa część przemysłu i zasobów naturalnych, które były tak niezwykłą wartością dla Rzeczypospolitej, że pozwoliły jej się tak naprawdę zbudować.
Nie byłoby tej wielkości, nie byłoby tego postępu w II Rzeczypospolitej, nie byłoby budowania, pewnie nie byłoby Centralnego Okręgu Przemysłowego, być może nie byłoby Gdyni – gdyby nie możliwości, które dawał właśnie Górny Śląsk, i zasoby, które tutaj były: z jednej strony naturalne, z drugiej przemysłowe, ale przede wszystkim ludzkie: ci patrioci, którzy o Polskę walczyli, i ci patrioci, którzy potem tutaj, na Górnym Śląsku, dla Polski pracowali. Więc ten wielki czyn zbrojny, jakim były trzy powstania śląskie, jest nie do przecenienia.
Chcę z tego miejsca ogromnie podziękować i złożyć głęboki ukłon wszystkim Państwu. Ogromnie dziękuję! To był dla mnie wielki, wielki zaszczyt, że przybyli Państwo do mnie 6 maja z tym projektem, który mogliśmy złożyć jako inicjatywę prezydencką do polskiego Sejmu, do laski marszałkowskiej – ale tak naprawdę do parlamentu, po to, by została przeprowadzona przy zgodzie wszystkich stronnictw politycznych; przy wielkiej, śmiało można powiedzieć, ogólnopolskiej zgodzie, jako że reprezentacja parlamentarna jest reprezentacją demokratyczną całej Polski.
W niezwykle szybkim tempie, bo przecież ustawa została uchwalona przez Sejm 12 maja – w wielkim poczuciu odpowiedzialności za przyszłość wznoszoną tym podkreśleniem znaczenia, jakie powstania śląskie i powrót Górnego Śląska do macierzy miały dla naszej historii.
Przeczytaj o zasadach pobierania zdjęć . Pobierz zdjęcie
Był tylko drobny spór w obrębie dwóch dat – jakże ważnych z punktu widzenia tego powrotu w sensie fizycznym i politycznym; można powiedzieć: fundamentalny – czy to ma być 20 czerwca, kiedy wojska polskie wkroczyły na Górny Śląsk, czy to ma być 16 lipca, kiedy podpisany został akt objęcia Górnego Śląska przez odradzającą się Rzeczpospolitą.
Ostatecznie zdecydowaliśmy – chcę to podkreślić – wspólnie, że zaproponujemy parlamentarzystom 20 czerwca, jako że to jest ta data, która tutaj, na Górnym Śląsku, kojarzy się właśnie z przyłączeniem do Rzeczypospolitej. Ten dzień, w którym historycznie sto lat temu wojska polskie tutaj weszły i były witane przez ojca niepodległości, Wojciecha Korfantego; były witane tutaj przez bohaterów powstań śląskich – tych, którzy do polskości, do powrotu do Rzeczypospolitej doprowadzili.
Bardzo dziękuję, że będzie to teraz święto, o którym będzie pamiętała cała Polska, bo jest to święto, które zostanie zapisane w naszym państwowym, politycznym kalendarzu – że będzie utrwalone jako święto państwowe. Dziękuję Państwu za tę inicjatywę jako Prezydent Rzeczypospolitej, dziękuję jako Państwa sąsiad z Małopolski, dziękuję jako jeden z obywateli Rzeczypospolitej.
Dziękuję za to, że dzisiaj, przed chwilą, pod pomnikiem Powstań Śląskich była wraz z nami młodzież – stała i towarzyszyła nam, kiedy składaliśmy wieniec, oddając hołd wielkiemu czynowi zbrojnemu powstańców, ich bohaterstwu, ich patriotyzmowi, ich poczuciu odpowiedzialności za Polskę i polskość; młodzież, która stała tam, była świadkiem i dla której tak naprawdę ustanawiamy to święto. Bo ono jest ustanawiane dla następnych pokoleń po to, by Polska i kolejne pokolenia naszej młodzieży zawsze pamiętały, co było ważne i jaką cenę trzeba było zapłacić, by Polska mogła istnieć.
Przeczytaj o zasadach pobierania zdjęć . Pobierz zdjęcie
Dzisiaj, w dobie kiedy wojna jest za naszą granicą, kiedy obce mocarstwo wydziera naszym sąsiadom ich ziemię i burzy ich domy, nawet my, którzy nigdy nie widzieliśmy na własne oczy wojny tutaj, w Polsce, rozumiemy to z wyrazistością, jakiej nie było nigdy dotąd: co to znaczy mieć swoją ojczyznę, co to znaczy samemu stanowić o sobie, co to znaczy móc budować własne bezpieczeństwo i co to znaczy móc zapewnić bezpieczeństwo własnej rodzinie.
Dziękuję, że poprzez ustanowienie tego święta – Narodowego Dnia Powstań Śląskich – będziemy to poczucie odpowiedzialności budowali także w następnych pokoleniach naszych rodaków żyjących, wierzę w to głęboko, w nadal wolnej, suwerennej, niepodległej Polsce, której immanentną częścią jest Śląsk historycznie i pod każdym względem tak bardzo mocno w nią wpisany, będący jej wielką skarbnicą.
Dziękuję za to, że dzisiaj są Państwo uczestnikami budowania Śląska jako tej części Polski, która obecnie jest niezwykle nowoczesna; jako tej części Polski, która jest piękna swoją wartością przemysłową, jest piękna swoją wartością gospodarczą, jest piękna swoimi mieszkańcami.
Ale także jest piękna wszystkimi innymi walorami, które dzisiaj oferuje w coraz większym stopniu: światu kultury, sztuki, możliwości wypoczynku, uprawiania sportu, wszystkiemu temu, co dzisiaj – obok pracy zawodowej, obok nowoczesnej komunikacji, nowoczesnego przemysłu – ważne jest dla rozwoju państwa i społeczeństwa. To także wpisuje się w tę wielką tradycję, która została przypieczętowana zwycięstwem powstań śląskich po polskiej stronie.
Dziękuję jeszcze raz. Niech żyje Śląsk! Niech żyje Górny Śląsk! Niech żyje Polska!